STARSKEY HUTCH (CYPRUS) LTD ν. HAPPY LADS CO LTD κ.α., Αρ.Αγωγής 233/2004, 10 Φεβρουαρίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ Αρ.Αγωγής 233/2004 Ενώπιον: Α.Πασχαλίδη, Π.Ε.Δ. Μεταξύ: STARSKEY & HUTCH (CYPRUS) LTD., από τη Λάρνακα Εναγόντων και
- HAPPY LADS CO LTD από τη Λευκωσία
- Ηλίας Ηλία, από τη Λευκωσία Εναγομένων Ημερ.: 10 Φεβρουαρίου,
- Αίτηση ημερ. 30.3.04 για Προσωρινό Διάταγμα Για τους ενάγοντες - αιτητές: κ.Μ.Χατζηχριστοφής. Για τους εναγόμενους - καθ΄ ων η αίτηση: κ.Γ.Πιττάτζης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Κλητήριο ΄Ενταλμα, που καταχωρήθηκε δυνάμει των προνοιών του Κ.1 της Δ.2, οι ενάγοντες ζητούν Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι και/ή υπάλληλοι τους επεμβαίνουν παράνομα στη δισκοθήκη Starskey & Hutch (πρώην Club Emporium) στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου αρ.3 στην Αγία Νάπα, την οποία οι ενάγοντες «κατέχουν» σύμφωνα με τη γενική οπισθογράφηση, «νόμιμα και/ή ενοικιάζουν και/ή διαχειρίζονται», Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι και ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί για λογαριασμό τους από του να εισέρχονται και/ή να επεμβαίνουν στους χώρους της εν λόγω δισκοθήκης και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση στην εν λόγω δισκοθήκη. Με αίτηση τους, την παρούσα αίτηση, οι ενάγοντες ζητούν την έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος, το οποίο «... να απαγορεύει στους εναγόμενους ή/και στους υπηρέτες τους ή/και τους υπαλλήλους τους ή/και στους αντιπροσώπους τους να εισέρχονται ή/και να επεμβαίνουν στους χώρους της δισκοθήκης STARSKΕY & HUTCH (πρώην CLUB EMPORIUM) στην οδό Γρηγόρη Αυξεντίου 3, στην Αγία Νάπα, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης αυτής ή/και μέχρι τη λήψη νεωτέρων διαταγών από το Δικαστήριο». Η αίτηση εδράζεται επί των προνοιών του άρθρου 32, του Ν.14/60, επί των προνοιών των άρθρων 4, 7 και 9 του Κεφ.6, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του δικαστηρίου, συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του πρώην γραμματέα των εναγόντων, Κυριάκου Μαύρου, στην οποία ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των αιτητών, αφού διευκρινίζει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα για τα οποία ορκίζεται, καθώς επίσης και ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τον ΄Αντη Γεωργίου, το μόνο διευθυντή των αιτητών να προβεί στη συγκεκριμένη ένορκη δήλωση, αναφέρει συνοπτικά τα πιο κάτω: Στις 19.2.01, οι αιτητές συνήψαν «συμφωνία ενοικίασης ή/και διαχείρισης», της δισκοθήκης STARSKΕY & HUTCH, γνωστής και ως CLUB EMPORIUM, στην Αγία Νάπα (το υποστατικό), με τους καθ΄ ων η αίτηση - εναγομένους 1, ενοικιαστές της εν λόγω δισκοθήκης. Η εν λόγω συμφωνία είναι διάρκειας περίπου τεσσάρων χρόνων και σε αυτή καθορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, ο τρόπος και ο χρόνος πληρωμής του ανταλλάγματος για όλη την περίοδο διάρκειας της συμφωνίας. Ιδιοκτήτες του υποστατικού είναι, σύμφωνα με το Τεκμ.Α, οι B & P Michael Estates Ltd., από τους οποίους οι εναγόμενοι 1 το ενοικιάζουν, για τη σύναψη δε της συμφωνίας Τεκμ.Α, έχει εξασφαλισθεί και η δική τους συγκατάθεση. Στις 13.12.02 οι καθ΄ ων η αίτηση - εναγόμενοι 1, με αίτηση τους - Ε60/02 - την οποία καταχώρησαν στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, ζητούσαν την έξωση των αιτητών από το υποστατικό, λόγω καθυστερημένων, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ενοικίων. Την εν λόγω αίτηση τους οι εναγόμενοι 1 απέσυραν στις 16.7.03 γιατί στο μεταξύ είχαν καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου την αγωγή 496/03, η ακρόαση της οποίας ακόμα εκκρεμεί, με την οποία επιδιώκουν επανάκτηση της κατοχής της συγκεκριμένης δισκοθήκης. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα για λογαριασμό των αιτητών, στις 10.3.04 το πρωϊ, ο καθ΄ ου η αίτηση 2 - εναγόμενος 2, συνοδευόμενος από αστυφύλακα, αφού παραβίασε την είσοδο του υποστατικού, εισήλθε στο εσωτερικό του από το οποίο και αποχώρησε αργότερα την ίδια μέρα, κατόπιν ενεργειών του ενόρκως δηλούντα, όπως και του ΄Αντη Γεωργίου, διευθυντή των εναγόντων. Αποχωρώντας, όμως, ο καθ΄ ου η αίτηση 2 «άλλαξε», σύμφωνα πάντα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, «τους ηλεκτρονικούς κωδικούς ανοίγματος της εισόδου του υποστατικού, εξασφάλισε το τηλεχειριστήριο ανοίγματος της πόρτας χωρίς το οποίο οι ενάγοντες, δεν μπορούν να εισέλθουν εντός του υποστατικού, ενώ επίσης απέκοψε το σύστημα συναγερμού». ΄Εκτοτε, και παρά το γεγονός ότι η επέμβαση έχει καταγγελθεί στην αστυνομία, ο καθ΄ ου η αίτηση 2 αρνείται να τερματίσει την επέμβαση και συνεχίζει να εισέρχεται στο εσωτερικό του υποστατικού, στο οποίο εξακολουθούν να υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία των αιτητών, όπως και πληθώρα εγγράφων που ανήκουν στους αιτητές και τα οποία έχουν σχέση με τις επιχειρήσεις τους. Οι εναγόμενοι είχαν και στο παρελθόν, σύμφωνα πάντα με τον ενόρκως δηλούντα για λογαριασμό των εναγόντων, επιχειρήσει, δύο φορές, χωρίς όμως επιτυχία, να επανακτήσουν την κατοχή του επίμαχου υποστατικού, επεμβαίνοντας παράνομα στο εν λόγω υποστατικό. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, η παράνομη επέμβαση τερματίστηκε με την παρέμβαση της αστυνομίας. Ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των αιτητών, ισχυρίζεται ότι πρόθεση των καθ΄ ων η αίτηση είναι να λειτουργήσουν τη δισκοθήκη για δικό τους λογαριασμό, συνεργαζόμενοι για το σκοπό αυτό με την Αγγλική εταιρεία Starskey & Hutch, με την οποία βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία. Τέλος, ο πρώην γραμματέας των αιτητών, διατυπώνει τη θέση ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι υπάρχει σε εξέλιξη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, εννοώντας προφανώς την αγωγή 496/03, να μην αφεθούν οι εναγόμενοι να συνεχίσουν την ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση. Η αίτηση αντιμετώπισε την ένσταση της άλλης πλευράς. Με την ένσταση απορρίπτονται τα γεγονότα επί των οποίων η αίτηση εδράζεται ενώ παράλληλα προβάλλεται η θέση ότι δεν συντρέχουν «λόγοι έκδοσης του προσωρινού διατάγματος». Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Γιαννάκη Ηλία, πατέρα του εναγομένου 2, η οποία συνοδεύει την ένσταση, οι μέτοχοι στους εναγόμενους 1, «οικογενειακή», όπως την χαρακτηρίζει, εταιρεία, είναι τα μέλη της οικογένειας του, περιλαμβανομένου του εναγόμενου 2, ο οποίος είναι και ο ένας από τους δύο διευθυντές της εταιρείας. . Οι εναγόμενοι δεν αρνούνται, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα για λογαριασμό τους, ότι στις 19.2.01, σύνηψαν με τους ενάγοντες τη συμφωνία δυνάμει των όρων της οποία η κατοχή της δισκοθήκης περιήλθε στα χέρια των εναγόντων, υποστηρίζουν όμως ότι δεν πρόκειται για συμφωνία υπενοικίασης αλλά για συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων εκμετάλλευσης της επίμαχης δισκοθήκης. Οι εναγόμενοι δεν αρνούνται επίσης ότι στις 10.3.04, η κατοχή της δισκοθήκης περιήλθε στα χέρια τους, ισχυρίζονται όμως ότι αυτό έγινε στα πλαίσια άσκησης των νομίμων δικαιωμάτων τους. Συγκεκριμένα, ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των εναγομένων, ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες, κατά παράβαση της επίδικης συμφωνίας, δεν κατέβαλαν στους εναγόμενους 1, μεταξύ άλλων, το συνολικό ποσό των £307,000.00, μέρος του οποίου αντιπροσωπεύει μέρος του συμφωνηθέντος ανταλλάγματος για το έτος 2002, με αποτέλεσμα στις 7.10.02 οι εναγόμενοι 1 να τερματίσουν τη μεταξύ τους και των εναγόντων συμφωνία, καλώντας τους τελευταίους να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή της δισκοθήκης, πράγμα όμως που αυτοί αρνήθηκαν να πράξουν, όπως αρνήθηκαν να καταβάλουν το αντάλλαγμα για τα έτη 2003 και
- Είναι ο ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντα για λογαριασμό των εναγομένων, ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά των εναγόντων οδήγησε τους εναγόμενους και γενικά την οικογένεια του στο χείλος οικονομικής καταστροφής. Οι εναγόμενοι, μη έχοντας άλλη επιλογή, αναγκάστηκαν να ενεργήσουν με τον τρόπο που ενέργησαν. Οι ενάγοντες, οι οποίοι στερούνται, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα για λογαριασμό των εναγομένων περιουσιακών στοιχείων, ανέστειλαν τη λειτουργία της δισκοθήκης από το 2003, ο δε βασικός μέτοχος και μοναδικός διευθυντής τους, Ανδρέας Γεωργίου, έχει εγκαταλείψει την Κύπρο. Πριν την έγερση της παρούσας αγωγής και συγκεκριμένα στις 20.3.04, η διαχείριση της δισκοθήκης παραχωρήθηκε από τους εναγόμενους 1 σε τρίτους, και συγκεκριμένα στην ισπανική εταιρεία Famanet Espana SA, δυνάμει γραπτής συμφωνίας την οποία η εν λόγω εταιρεία συνήψε με τους εναγόμενους 1, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται σαν τεκμήριο στην ένσταση. Έκτοτε το επίδικο υποστατικό βρίσκεται στην κατοχή αποκλειστικά της εν λόγω εταιρείας και όχι των εναγομένων ή οποιουδήποτε από αυτούς. Τέλος, ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των εναγομένων παραθέτει αριθμό λόγων για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Στους λόγους αυτούς θα αναφερθώ σε κατοπινό στάδιο, νοουμένου ότι θα το απαιτήσουν οι ανάγκες της παρούσας ενδιάμεσης απόφασής μου. Αντεξεταζόμενος ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των εναγόντων, διευκρίνισε ότι, επειδή έχει παραιτηθεί από γραμματέας της εταιρείας πολύ πριν τις 10.3.04, ημερομηνία κατά την οποία έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη επίδικη επέμβαση, έπαυσε προ πολλού να ενδιαφέρεται για τα της εταιρείας των εναγόντων, γι΄ αυτό και δεν γνώριζε λεπτομέρειες, είτε αναφορικά με το ύψος του ποσού που οι ενάγοντες οφείλουν, όπως δέχθηκε, στους εναγόμενους 1, δυνάμει των όρων της επίδικης συμφωνίας, είτε αναφορικά με τη φύση και το είδος της οφειλής. Συμφώνησε ότι ιδιοκτήτης της συντριπτικής πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου της ενάγουσας εταιρείας και μοναδικός διευθυντής της είναι ο Άντης Γεωργίου και δεν αρνήθηκε ότι ο τελευταίος, εδώ και δύο περίπου χρόνια, απουσιάζει στο εξωτερικό και είναι άγνωστο πότε θα επιστρέψει. Επανεξεταζόμενος ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των εναγόντων, διευκρίνισε ότι οι ενάγοντες είχαν αναστείλει τη λειτουργία της δισκοθήκης, από το 2003, γιατί δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστεί άδεια λειτουργίας της στο όνομα τους. Αντεξεταζόμενος ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των εναγομένων, αρνήθηκε ότι είτε ο εναγόμενος 2 είτε οι εναγόμενοι 1 έχουν οποιαδήποτε σχέση με την ισπανική εταιρεία Famanet Espana SA, πλην αυτής που πηγάζει από τους όρους της συμφωνίας δυνάμει της οποίας οι εναγόμενοι 1 έχουν εκχωρήσει στην εν λόγω εταιρεία την διαχείριση και την αποκλειστική κατοχή της δισκοθήκης και απέρριψε τη θέση σύμφωνα με την οποία η ισπανική εταιρεία στην πραγματικότητα κατέχει και διαχειρίζεται τη δισκοθήκη εκ μέρους και για λογαριασμό των εναγομένων
- Ο ενόρκως δηλών για λογαριασμό των εναγομένων ναι μεν δέχθηκε ότι η άδεια λειτουργίας της δισκοθήκης του Κ.Ο.Τ. έχει εκδοθεί στο όνομα των εναγομένων 1, ισχυρίστηκε όμως ότι η καταχωρημένη για σκοπούς Φ.Π.Α. και καταβολής Κοινωνικών Ασφαλίσεων εργοδότρια εταιρεία, είναι η ισπανική. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους ανέπτυξαν ουσιαστικά τις θέσεις και τα επιχειρήματα των πελατών τους όπως αυτά πηγάζουν μέσα από την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Προτού ασχοληθώ με αυτά θεωρώ ορθό να παραθέσω, συνοπτικά βέβαια, το νομικό πλαίσιο που διέπει την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Συνοψίζοντας τις προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν. 14/60, αυτές είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Παράλληλα, το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. ΄Οσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, το ζήτημα δε της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. ΄Οσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Αν η υπόθεση ως εκ της φύσεως της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός και αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η δυσκολία όμως υπολογισμού των αποζημιώσεων αυτή καθεαυτή, δεν οδηγεί κατ΄ ανάγκη στο συμπέρασμα ότι θα ειναι δύσκολο ή αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη. (Βλ. ενδεικτικά Odysseos v. Pieris Estates [1982] 1 Α.Α.Δ. 557, Acropolo Shipping Co. Ltd. v. Rossis [1976] 1 Α.Α.Δ. σελ.38, National Bank of Greece v. Matovia [1987] 1 Α.Α.Δ. 303, Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή [1989] 1 Α.Α.Δ. (Ε) 152, και A.B.P. Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων [1941] Α.Α.Δ. 694, Γρηγορίου & ΄Aλλων ν. Χριστοφόρου & άλλων [1995] 1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.st Ltd [1996] 1A.A.Δ. 799, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη [1989] 1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Α.Κυτάλα ν. ΄Αννα Χρυσάνθου και ΄Αλλοι [1996] 1 Α.Α.Δ. 253, Αντωνία Παναγίδου και άλλων ν. Mάριος Παναγίδου και άλλων, Πολ. ΄Εφ. 10207, ημερ. 30.3.01, Phasarias (Automotive Center) Ltd. v. Σκυροποιεία Λεωνικ. Λτδ., Πολ. ΄Εφ. 11013 ημερ. 13.6.01, Larticon Vo. v. Dedergenta Development Ltd., Πολ. ΄Εφ. 11471 ημερ. 11.6.04). ΄Εχοντας παραθέσει τις νομικές αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, στρέφομαι στην υπό κρίση αίτηση. Κατ΄ αρχή θεωρώ σκόπιμο να επισημάνω τον ιδιάζοντα χαρακτήρα της ενδιάμεσης διαδικασίας, η οποία εξετάζεται, και να υπενθυμίσω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της αγωγής ούτε και αποφασίζει τα διαφιλονικούμενα θέματα, πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η όλη απαίτηση των εναγόντων. Αντικείμενο εξέτασης είναι το κατά πόσο πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος και όχι η εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, αναφορικά με την ουσία του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, για τα οποία το μόνο αρμόδιο σώμα είναι το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Το αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία στρέφεται, ουσιαστικά, εναντίον της κατοχής και όχι της κυριότητας της ακίνητης ιδιοκτησίας, και συνεπώς για να πετύχει ο ενάγοντας, θα πρέπει κατά το χρόνο της ισχυριζόμενης επέμβασης, η ακίνητη περιουσία, επί της οποίας έλαβε χώρα η επέμβαση, να βρίσκεται στην κατοχή του. Ο ιδιοκτήτης ο οποίος δεν έχει κατοχή δεν μπορεί να ενάγει σε σχέση με παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία του εκτός και αν έχει προκληθεί ζημιά στην περιουσία του ή η επέμβαση είναι μόνιμη. ΄Εχει επίσης νομολογηθεί ότι κατοχή (possession) σημαίνει πραγματική κατοχή (occupation) ή φυσικό έλεγχο της περιουσίας επί της οποίας έλαβε χώρα η επέμβαση, (βλ. Αδάμου ν. Χριστοφή [1974] 1 C.L.R. 100, Liasides & Another v Papademetriou [1975] 1 C.L.R. 122, Γεωργίου ν. Ανδρέα [1998] 1(Δ) Α.Α.Δ. 2311, Λάμπρου κ.α. ν. Κεφάλα κ.α. [2000] 1 (Γ) 1516). Στην προκειμένη περίπτωση, την κατοχή της δισκοθήκης στις 10.3.04 είχαν οι ενάγοντες. Κατά την εν λόγω ημερομηνία οι εναγόμενοι, χωρίς τη συγκατάθεση των εναγόντων, ισχυριζόμενοι άσκηση νομίμων δικαιωμάτων τους, επενέβησαν στη δισκοθήκη, και στις 20.3.04 συνήψαν συμφωνία με την εταιρεία Famanet Espana S.A., η οποία, να σημειωθεί, δεν είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή. Δυνάμει των όρων της εν λόγω συμφωνίας η κατοχή της δισκοθήκης περιήλθε στην Ισπανική εταιρεία, στα χέρια της οποίας εξακολουθεί να βρίσκεται. Κατά συνέπεια, αυτό που προκύπτει, από τα όσα στο παρόν, τουλάχιστο, στάδιο βρίσκονται ενώπιον μου, είναι ότι η επέμβαση των εναγομένων στη δισκοθήκη στις 10.3.04 τερματίστηκε λίγο αργότερα με την παράδοση της κατοχής της δισκοθήκης σε τρίτους. Για τους εξής λόγους, αυτό σφραγίζει, κατά τη γνώμη μου, και τη μοίρα της παρούσας αίτησης. Δοθέντος ότι το αστικό αδίκημα της επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία στρέφεται εναντίον της κατοχής, και στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες έπαυσαν σε κάποιο στάδιο να έχουν την κατοχή της δισκοθήκης, αυτοί που μπορούν να εγείρουν αγωγή σε σχέση με παράνομη επέμβαση που έλαβε χώρα μετά το εν λόγω στάδιο, είναι οι νέοι κάτοχοι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Ισπανική εταιρεία. Αναφορικά με την επέμβαση που έλαβε χώρα στις 10.3.04, αυτή τερματίστηκε πριν την έγερση της αγωγής και συνεπώς οι ενάγοντες, μπορεί μεν να δικαιούνται σε αποζημιώσεις από τους εναγόμενους σχετικά με την εν λόγω επέμβαση, όχι όμως, στην αιτούμενη ενδιάμεση θεραπεία. Σ΄ αυτό το στάδιο θεωρώ σκόπιμο να διευκρινίσω ότι ενδεχόμενα δικαιώματα των εναγόντων εναντίον των τρίτων, στην κατοχή των οποίων έχει περιέλθει η δισκοθήκη, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, γι΄ αυτό και δεν εξετάζονται. Δεν μου έχει διαφύγει ότι οι ενάγοντες πρόβαλαν και προώθησαν κατά την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα για λογαριασμό των εναγομένων, τη θέση, σύμφωνα με την οποία, από τις 10.3.04, ημερομηνία κατά την οποία οι εναγόμενοι 1 έθεσαν τη δισκοθήκη υπό την κατοχή τους, οι τελευταίοι, στην πραγματικότητα, ουδέποτε εγκατέλειψαν τη δισκοθήκη, η κατοχή της οποίας εξακολουθεί να βρίσκεται στα χέρια τους και ότι αυτοί που στην πραγματικότητα βρίσκονται πίσω από την εταιρεία Famanet Espana S.A., είναι οι ίδιοι. Επί τούτου παρατηρώ ότι τέτοια θέση δεν προκύπτει από τη Γενική Οπισθογράφηση και δυστυχώς δεν έχει καταχωρηθεί ΄Εκθεση Απαίτησης μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα, στο παρόν τουλάχιστο στάδιο, το συγκεκριμένο θέμα να παραμένει, έστω και για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, η οποία υπενθυμίζω δεν προσφέρεται για εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων και/ή ευρημάτων αναφορικά με την ουσία του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, στη σφαίρα της εικασίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, που έχω εξηγήσει, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, θα καταβληθούν όμως στο τέλος της υπόθεσης, υπέρ των εναγομένων και εναντίον των εναγόντων. Α.Πασχαλίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο