← Κύπρος

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Γεωργία Σωτηρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 570/04, 12.05.2005

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Γεωργία Σωτηρίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 570/04, 12.05.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 570/04 Μεταξύ: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες και

  1. Γεωργία Σωτηρίου, Μεσογείου 15, Δερύνεια, Αμμόχωστος
  2. Κώστας Χαραλάμπους, Μπετόβεν 13, Δερύνεια, Αμμόχωστος
  3. Μαρούλα Χαραλάμπους, Μπετόβεν 13, Δερύνεια, Αμμόχωστος Εναγομένων Αίτηση ημερ. 18.01.05 για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης υπό των εναγομένων 1, 2 και 3 - Αιτητών Ημερομηνία: 12.05.2005 Εμφανίσεις: Για τους Εναγομένους 1, 2 και 3-Αιτητές: κ. Ν. Νικολάου Για τους Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κα. Α. Βαλανίδου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει και /ή να ακυρώνει την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 13.10.04 κατά των εναγομένων 1, 2 και 3, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει και/ ή να επιτρέπει την επανεκδίκαση της πιο πάνω αγωγής και οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και εύλογη. Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.26 Θ14, Δ.48 Θ 1 - 4, 8 και 9, Δ.64 Θ1- 3, Δ.5 επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται σε επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις των εναγομένων 1, 2 και 3 ημερ. 18.01.
  4. Σύμφωνα με τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις οι εναγομένοι 1, 2 και 3 δεν αμφισβητούν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σ΄ αυτούς κατά ή περί τον Ιούλιο - Αύγουστο του
  5. Ισχυρίζονται ότι μόλις τους επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα επικοινώνησαν με τον Λευτέρη Χαραλάμπους, αδελφό της εναγόμενης αιτήτριας υπ΄ αρ. 1 και γιο των εναγομένων - αιτητών 2 και 3 επειδή σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους η αγωγή αφορούσε εικονική ενοικιαγορά που έγινε για να καταστεί δυνατό να εξασφαλίσει δάνειο από τους ενάγοντες ο εν λόγω Λευτέρης Χαραλάμπους ο οποίος και ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. ΕΕΡ 311 μάρκας NISSAN MIGRA το οποίο και μεταβίβασε στην εναγόμενη - αιτήτρια 1 για να γίνει η ενοικιαγορά επ΄ ονόματι της επειδή λόγω άλλων εκκρεμουσών υποχρεώσεων του Λευτέρη Χαραλάμπους με τους ενάγοντες δεν μπορούσαν να παραχωρήσουν σε αυτό απ΄ ευθείας το δάνειο. Ήταν η θέση τους ότι ο Λευτέρης Χαραλάμπους ζήτησε από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 να του παραδώσουν τα κλητήρια εντάλματα και τους διαβεβαίωσε ότι θα διευθετούσε άμεσα ο ίδιος την απαίτηση των εναγόντων. Έκτοτε καθησυχάστηκαν ότι όντως θα διευθετούσε την αγωγή και δεν έλαβαν κανένα άλλο διάβημα αναφέροντας ταυτόχρονα ότι λόγω της υπόθεσης αυτής η σχέσης τους με τον Λευτέρη Χαραλάμπους ψυχράνθηκαν και διέκοψαν κάθε επαφή και συνομιλία. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2004 επεδόθηκε στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 αντίγραφο δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της και των εναγομένων-αιτητών 2 και 3 η οποία και ενημέρωσε τους εναγόμενους-αιτητές 2 και
  6. Είναι η θέση τους ότι οι ίδιοι δεν έχουν καμία σχέση με την επίδικη ενοικιαγορά η οποία είναι εικονική και η εναγόμενη-αιτήτρια 1 περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το επίδικο όχημα ουδέποτε περιήλθε στην κατοχή της. Ανάφεραν ότι ουδέποτε στο παρελθόν πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ειδοποιήθηκαν από την Τράπεζα και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε έλαβαν επιστολή τερματισμού της εν λόγω συμφωνίας ενοικιαγοράς. Είναι η θέση τους ότι αμέσως μετά την επίδοση της δικαστικής απόφαση στην εναγόμενη αιτήτρια 1 απευθύνθηκαν αμέσως στο δικηγόρο τους για την ακύρωση και /ή τον παραμερισμό της απόφασης, θεωρούν ότι έχουν πολύ καλή υπεράσπιση και είναι δίκαιο και εύλογο να τους επιτραπεί να την υποβάλουν και ισχυρίζονται ότι σε καμία περίπτωση δεν είχα σκοπό να επιδείξουν ασέβεια ή να αγνοήσουν το Δικαστήριο απλά στηρίχτηκαν στις διαβεβαιώσεις του γιου και αδελφού τους Λευτέρη Χαραλάμπους. Οι ενάγοντες-καθ΄ ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στις 08.03.
  7. Η ένσταση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17, Δ.48 Θ1-4, 8 και 9, Δ.35 Θ5, Δ.39, Δ.26 Θ14, Δ.33 Θ5 στο Άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  8. Δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση
  9. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στις ενέργειες των αιτητών
  10. Η ένορκος δήλωση των αιτητών δεν αποκαλύπτει ουσιώδη γεγονότα, είναι ψευδής και αναληθής
  11. Η αίτηση στερείται νομικής και ουσιαστικής βάσης Η ένσταση συνοδεύεται επίσης από ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Πατσιά, υπαλλήλου των εναγόντων, ο οποίος αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα και διαφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων των εναγομένων-αιτητών που συνοδεύουν την αίτηση τους, το περιεχόμενο των οποίων απορρίπτει πλήρως. Είναι η θέση του ότι στις 20.07.04 το κλητήριο ένταλμα επεδόθηκε σε όλους τους εναγόμενους, είναι παραδεκτό από τους εναγόμενους-αιτητές ότι έγινε συμφωνία ενοικιαγοράς με μισθωτή την εναγόμενη 1 και πωλητή τον Λευτέρη Χαραλάμπους και αυτό φαίνεται και από το τεκμήριο Α που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου και που είναι το πρωτότυπο συμβόλαιο της ενοικιαγοράς το οποίο κατατέθηκε στο Δικαστήριο με ένορκη δήλωση ημερ. 01.09.
  12. Αρνείται τους ισχυρισμούς των αιτητών ότι η ενοικιαγορά είναι εικονική ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι αόριστοι και μετέωροι, γενικοί, ασαφής και ατεκμηρίωτοι έρχονται σε αντίθεση με την πραγματική μαρτυρία και ότι οι ισχυρισμοί τους είναι εκ των υστέρων σκέψη τους για να αποφύγουν την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους τους. Ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι είχαν επανειλημμένα ειδοποιηθεί από την ενάγουσα εταιρεία για το χρέος τους και τους απεστάλη επιστολή ημερ. 19.05.04 η οποία τερμάτιζε τη συμφωνία ενοικιαγοράς η οποία και είναι κατατεθειμένη στο Δικαστήριο ως τεκμήριο Β όταν εξεδόθη η απόφαση. Είναι η θέση του ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν καμία απολύτως υπεράσπιση και ότι τυχόν ακύρωση της απόφασης θα είναι άδικη για τους ενάγοντες καθότι πλην του ότι καμιά υπεράσπιση δεν προβάλλεται έχει παρέλθει και μεγάλο χρονικό διάστημα από την επίδοση του κλητηρίου και την έκδοση της απόφασης και καμιά ικανοποιητική εξήγηση δεν δίνουν οι εναγόμενοι για την παράληψη τους να εμφανιστούν στο Δικαστήριο. Κατά την ακρόαση της αίτησης αντεξετάστηκε μετά από σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 30.03.2005 ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, Παναγιώτης Πατσιάς. Από την αντεξέταση του προέκυψε ότι είναι ο Διευθυντής του Τμήματος Χρηματοδοτήσεων της Λαϊκής Τράπεζας στην Επαρχία Αμμοχώστου από το 1985, γνωρίζει προσωπικά από παλιά την εναγόμενη-αιτήτρια αρ. 1 όπως και τον Λευτέρη Χαραλάμπους ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος ΕΕΡ311 και ήταν και πελάτης της Τράπεζας. Γνωρίζει επίσης ότι ο Λευτέρης Χαραλάμπους είναι αδελφός της εναγόμενης-αιτήτριας
  13. Το επίδικο συμβόλαιο έγινε στις 21.04.03 στο κατάστημα των εναγόντων στο Παραλίμνι αφού συμπληρώθηκε από τον υπάλληλο της τράπεζας, Αντρέα Σάββα, που είναι υπεύθυνος για την διεκπαιρέωση των συμβολαίων αυτών, του οποίου αναγνώρισε το γραφικό χαρακτήρα και την υπογραφή. Ο ίδιος ως Διευθυντής του Τμήματος είδε τους πελάτες, μίλησε μαζί τους, εξέτασε το αίτημα, το ενέκρινε και ακολούθως τους πήρε στον αρμόδιο υπάλληλο ο οποίος συμπλήρωσε το συμβόλαιο και ακολουθήθηκε η διαδικασία. Διευκρίνισε ότι μίλησε και με τους τρεις εναγόμενους την ημέρα που πήγαν στο κατάστημα για την συμπλήρωση του συμβολαίου αλλά δεν ήταν ο ίδιος παρών όταν το υπέγραψαν. Ο Λευτέρης Χαραλάμπους, από ότι θυμάται, δεν ήταν πελάτης της Τράπεζας την επίδικη ημερομηνία. Ήταν η θέση του ότι ο Λευτέρης Χαραλάμπους ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος ΕΕΡ311 το οποίο μεταβίβασε στους ενάγοντες, οι οποίοι έγιναν απόλυτοι ιδιοκτήτες του και ακολούθως οι ενάγοντες με άλλη δήλωση μεταβίβασης συμπεριέλαβαν ως συνιδιοκτήτρια στον τίτλο ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου την εναγόμενη-καθ΄ ης η αίτηση 1 και το ποσό της ενοικιαγοράς πληρώθηκε από τους ενάγοντες στο Λευτέρη Χαραλάμπους στις 21.04.
  14. Αρνήθηκε τις υποβολές τους συνηγόρου για τους αιτητές ότι οι ενάγοντες δεν έγιναν ιδιοκτήτες του οχήματος πριν την σύναψη του συμβολαίου ενοικιαγοράς όπως και ότι το ποσό πληρώθηκε πριν την ημερομηνία του συμβολαίου και ισχυρίστηκε ότι για τα θέματα αυτά υπάρχουν τα αποδεικτικά στοιχεία στον τίτλο ιδιοκτησίας του οχήματος στο Γραφείο του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων και στα Γραφεία των εναγόντων. Ερωτούμενος για την επιστολή τερματισμού ήταν η θέση του ότι οι ενάγοντες έδωσαν οδηγίες στην δικηγόρο που τους εκπροσωπεί για την παρούσα υπόθεση να αποστείλει την επιστολή τερματισμού, η δικηγόρος του έδειξε την επιστολή και είναι σίγουρος ότι αυτή στάληκε. Σε υποβολή ότι η επιστολή αυτή ουδέποτε παραλήφθηκε από τους αιτητές 1, 2 και 3 η απάντηση του ήταν ότι αυτός είναι ο ισχυρισμός τους. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση και /ή ανάμιξη με την παρούσα υπόθεση αναφέροντας ότι είναι ο Διευθυντής του Τμήματος ο ίδιος ενέκρινε το αίτημα για την ενοικιαγορά αυτή μετά που μίλησε και με τους τρεις εναγόμενους-αιτητές. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τον μάρτυρα ενόσω έδιδε την μαρτυρία του στο Δικαστήριο. Πρέπει να αναφέρω ότι πρόκειται για ένα πολύ καλό μάρτυρα του οποίου η όλη μαρτυρία ήταν στρωτή, συγκεκριμένη και χωρίς αντιφάσεις. Σε καμιά περίπτωση δεν κλονίστηκε από την αντεξέταση αντίθετα οι απαντήσεις του ήταν σαφείς και δίδονταν με μεγάλη σιγουριά. Χωρίς κανένα ενδοιασμό δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της αφού τον κρίνω σαν πλήρως αξιόπιστο μάρτυρα. Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας της αίτησης σημειώνω ότι υπάρχει πλούσια νομολογία επί του θέματος. Στην υπόθεση Σκάρος ν. Χριστοδούλου κ.α.

(1998)1(Α) ΑΑΔ 291 λέχθηκε ότι: «Οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό μιας απόφασης που εκδόθηκε από ένα πρωτόδικο Δικαστήριο έχουν καθορισθεί στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, και έχουν υιοθετηθεί στις Κυπριακές Αποφάσεις Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)CLR 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 CLR 159, Phylactou v. Michael
(1982)1 CLR 204, Mine and Quarry Services Ltd v. Α. Γεωργίου (Μαύρου) - Πολιτική Έφεση 8041 ημερ. 28.01.1993, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ - Πολιτική Έφεση 9400 ημερ. 14.01.1997 και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης - Πολιτική Έφεση 9686 της 08.08.1997. Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη από τη μια την ανάγκη της διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης (Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης πιο πάνω).» Περαιτέρω στην υπόθεση Κώστας Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 ΑΑΔ 1094 λέχθηκε ότι: «Όπως έχει ορθά τονιστεί στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου),
(1993)1 ΑΑΔ 26, η εξουσία του Δικαστηρίου σε παρόμοια ζητήματα έχει διακριτικό χαρακτήρα. Για να ακυρωθεί εκδοθείσα απόφαση ο αιτητής οφείλει να πείσει πως διαθέτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προσβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Θα πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού (Land Securities P.L.C. v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439 και Sidnell v. Wilson
(1966)2 Q.B. 67). Η απλή εξήγηση της καθυστέρησης δεν συνιστά και ικανοποιητική δικαιολόγηση της. Πολύ περισσότερο όταν το Δικαστήριο χαρακτηρίζει τις δοθείσες δικαιολογίες αδύναμους ισχυρισμούς. Ο εφεσείων είχε το βάρος της απόδειξης του ισχυρισμού του ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί όπως απαιτείται από τη Δ.48 Θ.4.» Ο ισχυρισμός των αιτητών είναι ότι το επίδικο συμβόλαιο ενοικιαγοράς είναι εικονικό και αυτή ουσιαστικά είναι η υπεράσπιση τους στην υπόθεση, όμως στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ένσταση υπάρχει παραδοχή και από τους τρεις αιτητές ότι το επίδικο αυτοκίνητο μεταβιβάστηκε στην εναγόμενη-αιτήτρια υπ΄ αρ.
  1. Εντοπίζονται και οι εξής αντιφάσεις. Στην ένορκη δήλωση της εναγόμενης-αιτήτριας 1, σχετική είναι η παράγραφος 3, η εν λόγω αιτήτρια ισχυρίζεται ότι πρώτα ο αδελφός της Λευτέρης Χαραλάμπους της μεταβίβασε το επίδικο όχημα και ακολούθως το εν λόγω όχημα αποτέλεσε προϊόν της επίδικης ενοικιαγοράς, θέση όμως η οποία έχει υποβληθεί από τον συνήγορο της στον κ. Παναγιώτη Πατσιά την οποία ο ίδιος έχει καταρρίψει κατηγορηματικά. Στη δε ένορκη δήλωση των εναγομένων-αιτητών 2 και 3 δίδεται μια διαφορετική εκδοχή, σχετική είναι και πάλι η παράγραφος 3 της ενόρκου δηλώσεως των εν λόγω αιτητών. Στην παράγραφο αυτή οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν ισχυρίζονται ότι έγινε πρώτα η μεταβίβαση του οχήματος από τον Λευτέρη Χαραλάμπους στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 και ακολούθως έχει γίνει η σύμβαση ενοικιαγοράς. Στην εν λόγω παράγραφο επίσης οι εναγόμενοι-αιτητές 2 και 3 ισχυρίζονται ότι το εν λόγω όχημα μεταβιβάστηκε τυπικά από τον Λευτέρη Χαραλάμπους στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 αυτή όμως η θέση περί τυπικής μεταβίβασης δεν προβάλλεται από την εναγόμενη-αιτήτρια
  2. Αντίθετα και από τις δύο ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση προκύπτει με σαφήνεια ότι το επίδικο αυτοκίνητο έχει μεταβιβαστεί στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 η οποία είναι συνιδιοκτήτης του μαζί με τους ενάγοντες ως είναι και η μαρτυρία του κ. Π. Πατσιά. Η εναγόμενη 1- αιτήτρια αναφέρει ότι ουδέποτε επήλθε στην κατοχή της το επίδικο αυτοκίνητο αλλά αυτή η θέση δεν υποβλήθηκε στο μάρτυρα των εναγόντων κατά την αντεξέταση του. Το λογικό συμπέρασμα είναι λοιπόν ότι το εν λόγω αυτοκίνητο είναι στην κατοχή της εναγόμενης-αιτήτριας 1 από την οποία και χρησιμοποιείται. Επίσης η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς η οποία βρίσκεται κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου αφού είχε χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία για την έκδοση της απόφασης έχει υποδειχθεί στον κ. Π. Πατσιά ο οποίος και έδωσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι είναι δεόντως συμπληρωμένο και υπογραμμένο από τα πρόσωπα τα οποία είχαν συμβληθεί. Το εν λόγω συμβόλαιο αναφέρει ως έμπορο τον Χαραλάμπους Λευτέρη, ως μισθωτή την εναγόμενη-αιτήτρια αρ. 1 η οποία και υπογράφει ως μισθωτής και των δύο εγγυητών, εναγομένων-αιτητών 2 και 3, οι οποίοι δεν έχουν αμφισβητήσει τις υπογραφές τους. Επίσης οι ενάγοντες έχουν υπογράψει ότι δέχονται την προσφορά του έμπορου Χαραλάμπους Λευτέρη ως προμηθευτή των αγαθών να πωλήσει στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 το επίδικο όχημα. Συνεπώς οι ισχυρισμοί περί εικονικότητας ουδόλως ευσταθούν και δεν αποκαλύπτουν καμιά υπεράσπιση από τους εναγόμενους 1, 2 και 3 - αιτητές. Περαιτέρω είναι ισχυρισμός και των τριών αιτητών ότι ουδέποτε παρέλαβαν την επιστολή τερματισμού του επίδικου συμβολαίου ημερ. 19.05.04 η οποία και πάλι είναι κατατεθειμένη στο φάκελο του Δικαστηρίου αφού χρησιμοποιήθηκε ως μαρτυρία για την έκδοση της επίδικης απόφασης. Η μαρτυρία του κ. Π. Πατσιά ήταν ότι είχαν δοθεί οδηγίες στη δικηγόρο που χειρίζεται τη συγκεκριμένη υπόθεση για τους ενάγοντες να αποστείλει επιστολή τερματισμού στην μισθωτή και τους εγγυητές της. Η επιστολή αυτή φέρει ημερ. 19.05.04 απευθύνεται στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 στην διεύθυνση που αναφέρεται και στο κλητήριο ένταλμα και στην οποία έγινε η επίδοση της αγωγής και αντίγραφο της κοινοποιείται στους εναγόμενους-αιτητές 2 και 3 στη διεύθυνση που επίσης αναφέρεται στο κλητήριο ένταλμα και στην οποία έχει γίνει η επίδοση της αγωγής. Το τεκμήριο συνεπώς είναι ότι η επιστολή αυτή όντως στάληκε την ημέρα που αναφέρεται σ΄ αυτή στα πρόσωπα και στις διευθύνσεις που αναφέρονται και εφόσον οι διευθύνσεις αυτές είναι οι ορθές τότε αυτή παρελήφθη. Συνεπώς ούτε και αυτή η γραμμή προσφέρει στους αιτητές οποιαδήποτε υπεράσπιση. Η κατάληξη του Δικαστηρίου είναι ότι οι αιτητές δεν έχουν πείσει ότι έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και συνεπώς να δικαιούνται τα διατάγματα που αξιώνουν με την αίτηση τους η οποία και ακολούθως απορρίπτεται. Για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, αν και εν όψει της πιο πάνω κατάληξης το θέμα είναι καθαρά ακαδημαϊκό, οι αιτητές έχουν καθυστερήσει αδικαιολόγητα να προβούν στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Σύμφωνα με τα παραδεχτά γεγονότα η αγωγή είχε επιδοθεί και στους τρεις εναγόμενους στις 20.07.
  3. Δεν αμφισβητούν την επίδοση και ισχυρίζονται ότι στηρίχθηκαν στις διαβεβαιώσεις του Λευτέρη Χαραλάμπους ότι θα κανόνιζε ο ίδιος την απαίτηση. Έτσι δεν έκαναν καμία απολύτως ενέργεια να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και να αμφισβητήσουν την αξίωση. Οι αιτητές καταχώρησαν αίτηση για έκδοση απόφασης λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης και στις 13.10.04 εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση. Ακολούθως επιδόθηκε στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 η απόφαση του Δικαστηρίου αρχές Δεκεμβρίου του 2004 και είναι ισχυρισμός και των τριών εναγομένων ότι αμέσως μετά επικοινώνησαν με τον δικηγόρο τους ο οποίος και προέβη στη καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Όμως από όσα προκύπτουν από τον δικαστικό φάκελο μετά την επίδοση της απόφασης στην εναγόμενη-αιτήτρια αρ. 1 οι αιτητές καταχώρησαν εναντίον των εναγομένων αιτητών 2 και 3 αίτηση μηνιαίων δόσεων ημερ. 29.12.04 η οποία επιδόθηκε και στους δύο εναγόμενους-αιτητές στις 14.01.
  4. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μετά την επίδοση της αίτησης μηνιαίων δόσεων στις 18.01.05 και ορίστηκε για πρώτη φορά στις 17.02.
  5. Εν τω μεταξύ την 01.02.05 ήταν ορισμένη η αίτηση μηνιαίων δόσεων εναντίον των εναγομένων-αιτητών 2 και 3 οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν εκείνη την ημέρα στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να εκδοθούν εναντίον τους εντάλματα σύλληψης τα οποία είχαν οριστεί για εκτέλεση στις 08.03.
  6. Η πιο πάνω συμπεριφορά των εναγομένων καταδεικνύει καταφρόνηση προς τις διαδικασίες του Δικαστηρίου και σαφή καθυστέρηση στην υποβολή της υπό εξέταση αίτησης η οποία και θα μπορούσε να καταχωρηθεί αμέσως μετά την επίδοση της απόφασης στην εναγόμενη-αιτήτρια 1 που έγινε σύμφωνα με την δική της μαρτυρία αρχές Δεκεμβρίου του 2004, αντίθετα μεσολάβησε ενάμιση ακόμα μήνας μέχρι την καταχώρηση της στις 18.01.
  7. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 - αιτητών τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............................................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.