← Κύπρος

Νικόλα Ζαλιστή κ.α. ν. MAXDATA LIMITED κ.α., Αρ. Αγ. 128/01, 16 Μαϊου 2005

Νικόλα Ζαλιστή κ.α. ν. MAXDATA LIMITED κ.α., Αρ. Αγ. 128/01, 16 Μαϊου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 128/01 Μεταξύ:

  1. Νικόλα Ζαλιστή,
  2. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη Εναγόντων -και-
  3. MAXDATA LIMITED
  4. Ανδρέα Αναστασίου
  5. Ανδρέα Αθανασίου Εναγομένων Ημερομηνία: 16 Μαϊου
  6. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: Ο κ. Α. Ποιητής με κ. Αγ. Σταύρου. (για ν΄ ακούσουν απόφαση η κα Κωνσταντίνου και η κα Γεωργίου). Για Εναγόμενο 2: Ο κ. Γιάλλουρος. (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Λουκά). Για Εναγόμενους 1,3: Καμία εμφάνιση. ΑΠΟΦΑΣΗ Στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρεται ότι «οι εναγόμενοι ή και οποιοσδήποτε από αυτούς παρέστησαν στους ενάγοντες ότι η 1η εναγόμενη εταιρεία θα εισήρχετο στο Χρηματιστήριο ή και ότι ευρίσκετο σε τέτοια θέση που θα μπορούσε να παραχωρήσει ιδιωτική τοποθέτηση για άντληση κεφαλαίου από το κοινό». Στη συνέχεια οι παραπάνω παραστάσεις χαρακτηρίζονται δόλιες και ψευδείς που έγιναν «με σκοπό να παραπλανήσουν τους ενάγοντες και να εισπράξουν από αυτούς χρηματικό ποσό» και δίδονται λεπτομέρειες ως ακολούθως: «
  7. Λεπτομέρειες δόλου ή και ψευδών παραστάσεων των εναγομένων ή και οποιουδήποτε από αυτούς: 1) Ο 2ος εναγόμενος ανέφερε στους ενάγοντες ότι αυτός ήταν ένας από τους μετόχους της 1ης εναγομένης εταιρείας ενώ δεν ήταν έτσι. 2) Ανέφεραν στους ενάγοντες ότι η εναγομένη εταιρεία διαθέτει 20 σκάλες γης σε οικιστική περιοχή και 3 πολυκατοικίες στη Λευκωσία, Λεμεσό και Πάφο και ενώ προηγουμένως εγνώριζαν ότι δεν ήταν έτσι. 3) Ανέφεραν στους ενάγοντες ότι δεν υπήρχε περίπτωση να χάσουν τα χρήματα τους ενώ εγνώριζαν ότι δεν ήταν έτσι. 4) Επιβεβαίωσαν τους ενάγοντες ότι το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2000 οι μετοχές που θα αγόραζαν θα μπορούσαν να τύχουν διαπραγμάτευσης στο ΧΑΚ ενώ εγνώριζαν ότι δεν ήταν έτσι. 5) Οι μετοχές που θα αγόραζαν θα είχαν αύξηση στην αξία τους ενώ εγνώριζαν ότι δεν ήταν έτσι.» Επί των εν λόγω παραστάσεων, συνεχίζει η εκδοχή των εναγόντων, έδωσαν στην εναγόμενη εταιρεία ποσό Λ.Κ.40.000,- με επιταγή ημερ. 14.5.
  8. Διαζευκτικά προβάλλεται ότι ήταν ρητός ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ή εκ του Νόμου (χωρίς περαιτέρω αναφορά) ότι η εναγόμενη εταιρεία θα εισήρχετο στο Χρηματιστήριο εντός 6 μηνών κάτι που δεν έγινε, κατά παράβαση της συμφωνίας ή παράνομα (χωρίς περαιτέρω αναφορά). Περαιτέρω και πάλιν διαζευκτικά, προβάλλεται η θέση ότι «οι εναγόμενοι ή και οποιοσδήποτε από αυτούς επλούτισαν με το πιο πάνω ποσό εις βάρος των εναγόντων άνευ νομίμου αιτίας ή και (για) αιτία λήξασα ή μη επακολουθήσασα». Απαιτούν δε το ποσό των £40.000,- ως αποζημιώσεις λόγω δόλου ή και ψευδών παραστάσεων ή ως ποσό που ελήφθη χωρίς νόμιμη αιτία ή και αιτία λήξασα ή μη ακολουθήσασα. Δεν καθορίζεται σαφώς ποιό ήταν το αντικείμενο της συμφωνίας σε σχέση με την οποία έγιναν οι κατ΄ ισχυρισμό παραστάσεις. Γίνεται όμως αντιληπτό από τις τελευταίες, ως άνω, λεπτομέρειες, πως επρόκειτο για συμφωνία πώλησης μετοχών. Αυτή ήταν και η μαρτυρία του κου Νικόλα Ζαλιστή, πρώτου ενάγοντα, ο οποίος ανέφερε ότι έδωσαν Λ.Κ.40.000,- για να λάβουν μετοχές της «Maxdata» με περαιτέρω όρο ότι θα εισάγονταν στο Χ.Α.Κ. Ήταν περαιτέρω η μαρτυρία του κου Ζαλιστή ότι «όταν κατάλαβαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά» ζήτησαν από τον πρώην, εφόσον η αγωγή εναντίον του απεσύρθη, εναγόμενο 3, διευθυντή της εναγομένης εταιρείας, επιστροφή των χρημάτων. Εκείνος προσπάθησε να τους πείσει ότι θα ήταν λάθος να μην πάρουν τις μετοχές. Από αυτή την αναφορά προκύπτει ότι οι ενάγοντες δεν είχαν λάβει το αντάλλαγμα για το οποίο είχαν πληρώσει Λ.Κ.40.000,-. Όταν δε επέμεναν, ο εν λόγω διευθυντής υποσχέθηκε ότι θα τους επέστρεφαν το ποσό. Το ποσό όμως δεν επιστράφηκε ποτέ. Για τον εναγόμενο 2 ο κ. Ζαλιστής ανέφερε ότι τον γνώρισε τυχαία στο κατάστημα κάποιου Νίκου Νικολάου. Οι ενάγοντες ενδιαφέρονταν να αγοράσουν φωτοτυπική μηχανή και ο εναγόμενος 2 προσφέρθηκε να τους προμηθεύσει. Παράλληλα τους μίλησε για την ύπαρξη της «Maxdata» της οποίας παρουσιάστηκε ως μεγαλομέτοχος και διευθυντής. Δεν ελέχθη τότε οτιδήποτε για μετοχές. Σε μεταγενέστερο χρόνο όμως, μίλησαν για διάφορα σχέδια που είχε η «Maxdata» προς το σκοπό να δώσουν οι ίδιοι λεφτά και ο εναγόμενος 2 ανέφερε πως η «Maxdata» ήταν ιδιοκτήτρια 20 σκαλών οικιστικής γης και 3 πολυκατοικιών, ότι ήταν αδύνατο να χάσουν τα λεφτά τους και ότι ήταν βέβαιο ότι μέχρι το Σεπτέμβριο θα «έμπαιναν στο Χ.Α.Κ.». Μετά από δύο συναντήσεις που είχαν, αποφάσισαν να δώσουν τα χρήματα γνωρίζοντας μόνο όσα τους είπε ο εναγόμενος
  9. Έδωσαν την επιταγή σε κάποιο Πανίκο Οικονόμου, κοινό φίλο όπως είπε, που επρόκειτο να πάει στη Λευκωσία όπου η εταιρεία, όταν δεν μπορούσαν να βρουν τον εναγόμενο
  10. Αντεξεταζόμενος ο κ. Ζαλιστής, με δεδομένο ότι υπάρχει και η εταιρεία Maxdata Holdings Ltd, ανέφερε ότι η επιταγή εκδόθηκε στο όνομα «Maxdata» χωρίς να θυμάται αν υπήρχε άλλη λέξη και ειδικά η λέξη «Ltd». Η συζήτηση, είπε, αφορούσε τη «Maxdata» χωρίς να αναφερθεί οτιδήποτε για «Ltd» ή «Holdings». Ο εναγόμενος ανέφερε και αυτός ότι συνάντησε τους ενάγοντες τυχαία στο εν λόγω κατάστημα. Μίλησαν για φωτοτυπική μηχανή και άλλα προϊόντα. Κάποια στιγμή η συζήτηση περιεστράφη συμπτωματικά γύρω από την Maxdata Holdings Ltd της οποίας ήταν μέτοχος και ένας εκ των δυο διευθυντών. Με τη Maxdata Ltd, είπε, δεν είχε σχέση. Αρνήθηκε ότι συζήτησε οτιδήποτε μαζί τους για αγορά μετοχών από τη Maxdata Ltd. Δεν είχε εξουσιοδότηση να εμφανίζεται εκ μέρους της Maxdata Ltd, ούτε κανένα λόγο ή νόμιμο συμφέρον να ασχολείται με τη Maxdata Ltd. Αλλά ούτε για τη Maxdata Holdings Ltd έγινε συζήτηση περί επένδυσης από τους ενάγοντες. «Οι κουβέντες ήταν δύο», ανέφερε χαρακτηριστικά. Απλώς ο εν λόγω Νικολάου τον σύστησε ως διευθυντή της εταιρείας. Δεν συνάντησε ξανά τους ενάγοντες. Δεν έχει οποιαδήποτε γνώση για πληρωμή ποσού Λ.Κ.40.000,-. Η οικογενειακή του εταιρεία CRS Services Ltd απέκτησε μετοχές της Maxdata Holdings Ltd στα πλαίσια εξαγοράς της CRS Services Ltd από την Maxdata Holdings Ltd έναντι μισού εκατομμυρίου λιρών. Στην εταιρεία του, είπε, η Maxdata Holdings Ltd είχε επενδύσει ένα ποσό. Ερωτήθηκε για το ύψος του ποσού αυτού και απάντησε ότι δεν θυμόταν. Ούτε περίπου, ούτε αν επρόκειτο για £500,- ή £1.000,- ή £10.000,- ή £15.000,- παρά το ότι ήταν διευθυντής και βασικός μέτοχος της CRS Services Ltd η οποία ήταν οικογενειακή του εταιρεία. Ειδικότερα ανέφερε ότι δεν γνώριζε τη σχέση της Maxdata Holdings Ltd με τη Maxdata Ltd, ούτε ότι η Maxdata Holdings Ltd είχε άμεσο συμφέρον στη Maxdata Ltd. Αναφέρθηκε και σε άλλες δύο εταιρείες, την Maxdata Hellas Ltd και τη Maxdata Industries Ltd, λέγοντας ότι η κάθε εταιρεία είχε το διευθυντή της και ενεργούσε για τα δικά της συμφέροντα. Δέχθηκε όμως ότι η Maxdata Holdings Ltd, στην οποία ο ίδιος ήταν διευθυντής, ενεργούσε για τα συμφέροντα όλων των εταιρειών. Αναφέρθηκε στα προβλήματα που είχε με τον άλλο διευθυντή της Maxdata Holdings Ltd και τις αντιδικίες που προέκυψαν, σε μεταγενέστερο όμως χρόνο, σε σχέση με τη διαχείριση της Maxdata Holdings Ltd. Για τον εν λόγω κ. Οικονόμου ανέφερε ότι είναι πελάτης της CRS Services Ltd και καλά γνωστός του, επιχειρηματίας. Αρνήθηκε ότι έλαβε επιταγή του κ. Ζαλιστή από τον κ. Οικονόμου στο όνομα της Maxdata. Η εναγόμενη εταιρεία δεν εμφανίστηκε στην ακρόαση. Έλαβε όμως ενωρίτερα μέρος στη διαδικασία και με την υπεράσπιση της παραδέχεται ότι έλαβε ποσό Λ.Κ.40.000,- πλην όμως ως δάνειο, θέση όμως που παρέλειψε, ως άνω, να προωθήσει. Η παραδοχή αυτή από άλλο διάδικο δεν μπορεί να δεσμεύει τον εναγόμενο
  11. Όμως ο ισχυρισμός του κου Ζαλιστή ότι οι ενάγοντες είχαν δώσει Λ.Κ.40.000,- στα πλαίσια συμφωνίας για αγορά μετοχών ήταν, εν πάση περιπτώσει πειστικός. Η επιταγή έφερε ως δικαιούχο τη "Maxdata". Ο πρώην εναγόμενος 3 που είχε υποσχεθεί την επιστροφή του ποσού ήταν, όπως έγινε παραδεκτό, διευθυντής τόσο της εναγόμενης εταιρείας όσο και της Maxdata Holdings Ltd. Όμως είναι η εναγόμενη εταιρεία που, κατά παραδοχή της, έλαβε το ποσό. Υπήρξε, συνεπώς, συμφωνία μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης εταιρείας στα πλαίσια της οποίας οι ενάγοντες κατέβαλαν στην εναγόμενη εταιρεία Λ.Κ.40.000,- για αγορά μετοχών τις οποίες όμως δεν έλαβαν ποτέ. Όσα δε ελέχθησαν στη συνάντηση των εναγόντων με τον πρώην εναγόμενο 3, στοιχειοθετούν αμοιβαία υπαναχώρηση (βλ. άρθρο 62 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149) στα πλαίσια της οποίας, όπως ήταν η ρητή υπόσχεση τους, η εναγόμενη εταιρεία όφειλε να επιστρέψει το ποσό. Η κατακράτηση του μέχρι σήμερα είναι "άνευ νομίμου αιτίας ή για αιτία λήξασα ή μη επακολουθήσασα" όπως διαζευκτικά αναφέρουν οι ενάγοντες στην έκθεση απαιτήσεως καλύπτοντας, έστω με γενικότητα, τη μαρτυρία περί υπαναχώρησης που δόθηκε χωρίς ένσταση και χωρίς ποτέ να ζητηθούν λεπτομέρειες για το γενικό αυτό διαζευκτικό ισχυρισμό. Οι ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση εναντίον της εναγομένης εταιρείας. Δεν θα εξετάσω κατά πόσο θα μπορούσε να δοθεί τόκος από το χρόνο της αμοιβαίας υπαναχώρησης, εφόσον ο κ. Ζαλιστής δεν θυμόταν να καθορίσει το χρόνο αυτό. Το ποσό ζητήθηκε κατ' επίσημο τρόπο με την αγωγή που καταχωρήθηκε στις 11.1.
  12. Θα δοθεί τόκος από τότε. Ο εναγόμενος 2 πασιφανώς επιχείρησε να συσκοτίσει όσο μπορούσε τα πράγματα σε όλη τους την έκταση και όχι μόνο σε ότι είναι άμεσα σχετικό με τα επίδικα θέματα. Είναι χαρακτηριστικό το ότι δήθεν δεν θυμόταν κατά πόσο η Maxdata Holdings Ltd είχε επενδύσει στην οικογενειακή του εταιρεία της οποίας ήταν διευθυντής, Λ.Κ.500,- ή Λ.Κ.15.000,-. Ενώ δε, ήταν διευθυντής της Maxdata Holdings Ltd που, κατά τον ίδιο, ενεργούσε για τα συμφέροντα όλων των εταιρειών, άρα και της εναγόμενης, δεν γνώριζε δήθεν ποια ήταν η σχέση της Maxdata Holdings Ltd με την εναγόμενη εταιρεία. Παρά το ότι έγινε παραδεκτό ότι η Maxdata Holdings Ltd «είναι αδελφή εταιρεία ή και σε θέση θυγατρική» με την εναγόμενη εταιρεία. Η μαρτυρία δε του εναγόμενου 2 περί του ότι «οι κουβέντες ήταν δύο» και ουδέποτε συζήτησε με τους ενάγοντες για επένδυση, ακόμα και στη Maxdata Holdings Ltd, βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με σειρά υποβολών προς τον κ. Ζαλιστή κατά την αντεξέταση του ότι όσα σχετικά συζητήθηκαν αφορούσαν τη Maxdata Holdings Ltd και όχι τη Maxdata Ltd. Περιπλέον, ο κ. Οικονόμου το ρόλο του οποίου ως μεταφορέα των χρημάτων επικαλέστηκε ο κ. Ζαλιστής παραπέμπει σε σύνδεση με τον εναγόμενο 2, εφόσον ήταν κοινός γνωστός, πελάτης του εναγόμενου 2 και «καλά γνωστός» στον εναγόμενο
  13. Ο τελευταίος δε, στην προσπάθεια του να συσκοτίσει τα πράγματα σε σχέση με την έκδοση της επιταγής και με το όνομα που ενεγράφη ως δικαιούχος διερωτήθηκε γιατί ο κ. Οικονόμου να εκδώσει τη δική του επιταγή στη Maxdata Holdings και όχι στη Maxdata, όπως ισχυρίζεται ότι έκαμε ο κ. Ζαλιστής. Στη συνέχεια δέχθηκε ότι έλαβε ο ίδιος από τον κ. Οικονόμου επιταγή του τελευταίου στα πλαίσια επένδυσης. Αποκαλύπτεται, έτσι, μια γενικότερη εικόνα, που συνάδει με τους ισχυρισμούς των εναγόντων, στα πλαίσια της οποίας παρουσιάζεται ο εναγόμενος 2 να λαμβάνει ο ίδιος επιταγές για σκοπούς επένδυσης. Κατά τ΄ άλλα η προσπάθεια του εναγομένου 2 ήταν να προκαλέσει σύγχυση σε σχέση με τη μία ή την άλλη εταιρεία, ζητήματα που όπως είπε ο κ. Ζαλιστής δεν είχαν συζητηθεί τότε εφόσον η συζήτηση αφορούσε τη Maxdata. Είναι ήδη, ως άνω, η διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία αφορούσε την εναγομένη
  14. Ο ρόλος που προσπάθησε να συσκοτίσει ο εναγόμενος 2 είναι σαφώς ο ρόλος που του αποδίδει ο κ. Ζαλιστής. Έχω βέβαια προβληματιστεί σε σχέση με την ευκολία, ή ακόμα την αφέλεια, που σύμφωνα με την εκδοχή των εναγόντων έδωσαν το σεβαστό ποσό των £40.000,- χωρίς γραπτή συμφωνία ή έστω απόδειξη. Όμως επρόκειτο για περίοδο που, όπως είναι πασίδηλα γνωστό, επικρατούσε κλίμα αχαλίνωτης ευφορίας σε σχέση με επενδύσεις σε μετοχές, ζήτημα για το οποίο μπορεί να ληφθεί δικαστική γνώση. Είναι υπό το κλίμα εκείνης της εποχής που αξιολογείται η εκδοχή των εναγόντων. Αποδέχομαι τους ισχυρισμούς του κου Ζαλιστή ότι ο εναγόμενος 2 προέβη προς τους ενάγοντες στις δηλώσεις που παρέθεσε ο κ. Ζαλιστής στα πλαίσια συζήτησης τους για επένδυση - αγορά μετοχών της εναγόμενης εταιρείας από τους ενάγοντες. Το λογικό δε συμπέρασμα, αν ληφθούν υπόψη ο χρόνος που έγιναν οι δηλώσεις και τα συμφέροντα που εξυπηρετούσε ο εναγόμενος 2 είναι πως οι δηλώσεις έγιναν με σκοπό να πειστούν οι ενάγοντες να επενδύσουν στην εναγομένη
  15. Για να στοιχειοθετηθεί υπόθεση ψευδούς παράστασης θα πρέπει, ως γενική αρχή, η παράσταση να αφορά ένα παρελθόν ή υφιστάμενο γεγονός [Yorkshire Insurance Co. v. Craine

(1922)2 A.C. 541, 553]. Υπό προϋποθέσεις, παράσταση μπορεί να είναι και η έκφραση γνώμης. Προϋποτίθεται ότι ο παριστάνων ενεργεί ανέντιμα υπό την έννοια ότι στην πραγματικότητα δεν πιστεύει ο ίδιος σε αυτά που εκφράζει ως γνώμη, αλλά προβαίνει στη δήλωση με σκοπό ο άλλος να ενεργήσει επί αυτής. [Anderson v. Pacific Insurance Co.
(1872)L.R. 7 C.P. 65, 69]. Είναι ζήτημα γεγονότων με κριτήριο, καθόλου ευχερές [βλ. Peek v. Gurney
(1873)L.R. 6 H.L. 377, 404], το ποια ήταν η πραγματική γνώμη του εναγόμενου. Εν προκειμένω, δεν υπάρχει μαρτυρία ή επαρκής μαρτυρία υπό το φως της οποίας θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί, επί της δήλωσης ότι οι ενάγοντες «θα ήταν αδύνατο να χάσουν τα λεφτά τους», παράσταση γεγονότος. Η δήλωση περί βεβαίας εισαγωγής στο Χ.Α.Κ. επίσης δεν αφορά σε παρελθόν ή υφιστάμενο γεγονός. Θα μπορούσε να είναι είτε γνώμη, είτε δήλωση πρόθεσης εφόσον ο εναγόμενος 2 αν και δεν ήταν διευθυντής της Maxdata Ltd ήταν πάντως, διευθυντής της «αδελφής» ή και θυγατρικής Maxdata Holdings Ltd που ενεργούσε για τα συμφέροντα και της Maxdata Ltd. Όπως και η έκφραση γνώμης, έτσι και η έκφραση πρόθεσης μπορεί να εκληφθεί ως παράσταση γεγονότος αν από τις περιστάσεις αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος κατά το χρόνο της δήλωσης παρέστησε ψευδώς την πρόθεση του. [Edgington v. Fitzmaurice
(1885)2 Q. Ch. D. 459]. Εν προκειμένω όμως δεν υπάρχει και πάλι μαρτυρία, ή επαρκής μαρτυρία, ώστε από τα γεγονότα να αποδειχθεί συμπερασματικά το τι όντως είχε κατά νου ο εναγόμενος σε σχέση με το αληθές ή μη της δήλωσης όταν έκαμνε τη δήλωση αυτή. Ως προς την τρίτη δήλωση, σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης εταιρείας, είναι παραδεκτό ότι δεν διέθετε την περιουσία στην οποία είχε αναφερθεί ο εναγόμενος
  1. Είναι όμως εξίσου παραδεκτό ότι έχει εγγεγραμμένα επ' ονόματι της μια ημιτελή πολυκατοικία στη Λευκωσία και τέσσερα καταστήματα στη Λάρνακα. Δεν έχει δοθεί περαιτέρω μαρτυρία ώστε να στοιχειοθετηθεί ότι επρόκειτο για ουσιώδη παράσταση σε συνάρτηση με το ζήτημα της επίδρασης τέτοιας δήλωσης ή με το ζήτημα της ζημιάς που θα μπορούσαν να είχαν υποστεί οι ενάγοντες ως εκ του ότι η εναγόμενη εταιρεία δεν είχε την παρασταθείσα περιουσία, αλλά άλλη. Το πρόβλημα όμως σε σχέση με το ζήτημα της ζημίας είναι ευρύτερο και καταλυτικό, εν πάση περιπτώσει, για την υπόθεση των εναγόντων εναντίον του εναγόμενου
  2. Για να επιτύχει μια απαίτηση για αποζημιώσεις συνεπεία δόλου θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο ενάγοντας υπέστη ζημία ως εκ του ότι βασίστηκε και ενήργησε επί των ψευδών παραστάσεων [Bradford Third Equitable Benefit Building Society v. Borders
(1941)2 All E. R. 205, 211]. Οπότε η θεραπεία θα είναι τέτοια ώστε ο ενάγοντας να τεθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν δεν είχε γίνει η ψευδής παράσταση. Να δοθούν δηλαδή αποζημιώσεις στο ύψος της πραγματικής ζημίας που υπέστη [Doyle v. Olby
(1969)2 Q.B. 158, 166-167]. Ειδικότερα σε περίπτωση αγοράς μετοχών κατόπιν ψευδών παραστάσεων, το μέτρο αποζημίωσης καθορίζεται από τη διαφορά ανάμεσα στο ψηλότερο ποσό που πληρώθηκε λόγω των ψευδών παραστάσεων και το χαμηλότερο ποσό, δηλαδή την πραγματική αξία των μετοχών [McConnell v. Wright
(1903)1 Ch. 546, Clark v. Urquhart
(1930)A.C. 28. Βλ. δείγμα 273 Bullen & Leake & Jacob´s Precedents of Pleadings, 13η έκδοση, σελ. 429]. Συνεπώς, απαίτηση για ολόκληρο το ποσό, όπως εν προκειμένω, είναι βάσιμη σε περίπτωση που οι μετοχές μεταβιβάζονται μεν, αλλά έχουν μηδενική αξία. Στην υπό κρίση υπόθεση οι μετοχές δεν μεταβιβάστηκαν, ούτε προδιαγράφεται οτιδήποτε σχετικό με τα πιο πάνω στην έκθεση απαίτησης. Στην πραγματικότητα, όπως υπεδείχθη κατά τις αγορεύσεις στον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγόντων, στην έκθεση απαίτησης δεν περιλαμβάνονται λεπτομέρειες, ούτε καθορίζεται με οποιοδήποτε τρόπο το πώς προέκυψε ολόκληρο το ποσό ως ζημία. Η θέση του ήταν πως οι ενάγοντες δεν πήραν τελικά τις μετοχές, υπονοώντας ότι συνεπεία τούτου υπέστησαν ζημία ίση προς το αντάλλαγμα που κατέβαλαν. Αυτό όμως έγινε υπό περιστάσεις που αποκαλύπτουν ότι οι ενάγοντες υποκατέστησαν το δικαίωμα τους για μετοχές με την αξίωση τους για επιστροφή του ποσού. Η υπόθεση τους δε, δεν ήταν, ήδη από πλευράς δικογράφων, ότι έγιναν ψευδείς παραστάσεις με σκοπό να δώσουν πίστη και χρηματοδότηση σ΄ ένα αφερέγγυο πρόσωπο που εν γνώσει του εναγομένου κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν επρόκειτο ποτέ να δώσει το αντάλλαγμα, ούτε ποτέ θα ήταν σε θέση να επιστρέψει το ποσό. Μόνο υπ' αυτές τις συνθήκες ή αν εδίδοντο, ως άνω, μετοχές μηδενικής αξίας θα ήταν βάσιμη η απαίτηση ολόκληρου του ποσού ως αποζημιώσεις. Όπως όμως έχουν η έκθεση απαίτησης και η μαρτυρία και αν ακόμα εστοιχειοθετείτο περίπτωση ψευδών παραστάσεων τούτο θα παρέμεινε ασύνδετο με την τελική απαίτηση για ολόκληρο το ποσό ως αποζημιώσεις. Ως προς τη θετικότητα με την οποία πρέπει να προβάλλονται και να αποδεικνύονται οι ζημίες παραπέμπω στα όσα σχετικά έχουν λεχθεί στην Bonham - Carter v. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 T.L.R. 177, 178 και έχουν υιοθετηθεί στην Ηρακλέους ν. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Αντωνιάδη ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1171. Ως εκ των άνω η απαίτηση εναντίον του εναγομένου 2 θα απορριφθεί. Ο εναγόμενος 2 όμως έδωσε μια θεμελιακά αναξιόπιστη μαρτυρία με πρόθεση να δυσχεράνει την απονομή της δικαιοσύνης. Τέτοια στάση μπορεί να ληφθεί υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου επί του θέματος των εξόδων [Baylis Baxter Ltd v. Sabath
(1958)2 All E.R. 209, Φιλίππου ν. Φιλίππου
(1990)1 Α.Α.Δ. 890]. Λαμβάνοντας υπόψη την αναξιοπιστία του εναγόμενου 2 στο βαθμό που εκδηλώθηκε, παρά την επιτυχή, επί της νομικής πτυχής, έκβαση της υπόθεσης για το ίδιο, η διαταγή για τα έξοδα σε σχέση με τον εναγόμενο 2 δεν θα ακολουθήσουν, ως ο κανόνας, το αποτέλεσμα. Δίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης 1 για Λ.Κ.40.000,- με νόμιμο τόκο από 13.2.2001, πλέον έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή. Η αγωγή εναντίον του εναγομένου 2 απορρίπτεται και κάθε πλευρά, ενάγοντες και εναγόμενος 2, να πληρώσει τα έξοδα της. (Υπ.).......................................... Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.