ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. Παναγιώτης Γεωργίου Κωνσταντίνου κ.α., Αρ. Αγωγής: 897/01, 9 Ιουνίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χ.Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 897/01 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ Εναγόντων - και -
- Παναγιώτης Γεωργίου Κωνσταντίνου
- Γεώργιος Κωνσταντίνου
- Κώστας Πασχάλη Μπέη
- Μαρίνος Στέκκας Εναγομένων ---------------------------------------------- ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 17 ΜΑΪΟΥ, 2005, ΓΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 1: Ημερομηνία: 9 Ιουνίου, 2005 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1 - Αιτητή: κ. Χρ. Χ΄ Στερκώτης. Για Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Γ. Ζαχαρίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτησή του ο Εναγόμενος 1 αιτείται τροποποίησης της Υπεράσπισής του με την προσθήκη μίας νέας Παραγράφου. Αμφότερες οι πλευρές περιορίστηκαν σε Αγορεύσεις επί του θέματος, ο δε Αιτητής προέβαλε τους πιο κάτω λόγους για τους οποίους καταχωρίστηκε η Αίτηση:
- Η Τροποποίηση για να περιληφθούν οι σχετικοί ισχυρισμοί κατέστη αναγκαία μετά την κατάθεση ΜΕ και ιδιαίτερα μετά την κατάθεση Τεκμηρίου για παγοποίηση του επίδικου Λογαριασμού.
- Με την αιτούμενη Τροποποίηση θα εκτεθούν όλα τα πραγματικά γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ οι Ενάγοντες δεν θα έχουν υποστεί οιαδήποτε ζημία. Από την άλλη, οι Καθ΄ ων προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους Ένστασης:
- Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, παράτυπη και αντικανονική.
- Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες εφόσο η Αίτηση υπεβλήθη καθυστερημένα και με αυτήν επιχειρείται να εισαχθούν ισχυρισμοί οι οποίοι ήταν ήδη γνωστοί σε αυτόν.
- Η Αίτηση είναι κακόπιστη και επηρεάζει δυσμενώς τους Καθ΄ ων. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΩΝ: ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η παρούσα Αίτηση στηρίζεται στη Δ.25, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία επιτρέπει την τροποποίηση Δικογράφου σε οιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το θέμα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους θα θεωρείτο δίκαιο. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου τέθηκαν σε μεγάλο αριθμό Αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αλλά επαναλήφθηκαν και διατυπώθηκαν με σαφέστατο τρόπο από τον Πική, Δ. όπως ήταν τότε, στην Αγωγή Ναυτοδικείου Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 33. Αναφέρει ο κ. Πικής στις σελ. 36-37: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευτεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, 939, λέχθηκε πώς η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560 όπου τονίστηκε πώς το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Βλ. επίσης Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα, Π.Ε. 11215, ημερ. 22.2.02. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται Αίτηση για Τροποποίηση δηλαδή την πιθανή καθυστέρηση στην υποβολή της, η Federal Bank
(2002), πιο πάνω υιοθέτησε την αρχή που είχε τεθεί από τη Νομολογία, πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. ν. Α & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 726 λέχθηκε ότι σε Αιτήσεις για Τροποποίηση Δικογράφων, ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στην παρούσα περίπτωση η Τροποποίηση της Υπεράσπισης επιχειρείται να γίνει μετά που έχουν ακουσθεί δύο ΜΕ. Κατά συνέπεια υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρισή της. Επιπρόσθετα οι ισχυρισμοί που επιχειρείται να εισαχθούν, φαίνεται να ήταν γνωστοί στον Αιτητή από προηγουμένως εφόσο παρόμοιοι ισχυρισμοί ενσωματώθηκαν στην Υπεράσπισή του με προηγούμενη Αίτηση Τροποποίησης της Υπεράσπισης του Εναγομένου 1 ημερ. 9.12.
- Τονίζεται ότι και η πρώτη αυτή Αίτηση είχε γίνει μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και σ΄ αυτήν είχε εκδοθεί εκ συμφώνου Διάταγμα στις 16.12.
- Στην Τροποποίηση αυτή γίνεται αναφορά σε παγοποίηση του επίδικου Λογαριασμού. Με βάση τη Νομολογία που αναφέρεται πιο πάνω, σε περιπτώσεις καθυστέρησης υποβολής της Αίτησης, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Η εξήγηση που έχει δοθεί στην παρούσα περίπτωση, δεν είναι ικανοποιητική, επομένως το Δικαστήριο δεν έχει άλλη διέξοδο από του να απορρίψει την Αίτηση. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων και σε βάρος του Αιτητή. [Υπ.] ............................ Χ.Ι. Πογιατζής, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο