Eλληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Χαμπής Βάσου Χάμπου κ.α., Αρ. Αγ. 658/05, 20 Ιουλίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 658/05 Μεταξύ: Eλληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων -και-
- Χαμπής Βάσου Χάμπου
- Κατερίνα Βάσου Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 19.7.2005 Ημερομηνία: 20 Ιουλίου
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Η κα Γ. Ζαχαρίου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των εναγόντων υπερβαίνει τις £650.000,-. Υπάρχουν διάφορες εξασφαλίσεις για μέρος του ποσού αυτού. Με την παρούσα αίτηση ζητούν δέσμευση, εκκρεμούσης της αγωγής, ενός ακινήτου του εναγομένου 1 έτσι ώστε να διασφαλίσουν το περαιτέρω ποσό που, ως άνω, δεν καλύπτεται από τις υφιστάμενες εξασφαλίσεις. Όμως, κατ΄ αρχήν, η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ελλειπής. Παραλείπονται ουσιαστικές αναφορές γι΄ αυτή τούτη τη θεμελίωση του αγωγίμου δικαιώματος ως λ.χ. ο τερματισμός και η υπερημερία. Η κα Γ. Ζαχαρίου εισηγήθηκε ότι το κενό καλύπτεται ως εκ του γεγονότος ότι στην εν λόγω ένορκη δήλωση έχει επισυναφθεί ως τεκμήριο η Έκθεση Απαίτησης στην οποία υπάρχουν οι ουσιώδεις αναφορές που λείπουν από την ένορκη δήλωση. Τούτο όμως δεν θα θεράπευε το κενό έστω κι αν περιείχετο στην ένορκη δήλωση επιβεβαίωση των ισχυρισμών που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης. Πολύ περισσότερο που εν προκειμένω δεν υπάρχει ένορκη επιβεβαίωση, αλλ΄ απλώς αναφορά ότι η απαίτηση των εναγόντων είναι όπως φαίνεται στο κλητήριο που επισυνάπτεται ως τεκμήριο. Δεύτερο: Στην έκθεση απαίτησης αναφέρεται ότι οι επίδικοι λογαριασμοί τερματίστηκαν από τις 11.3.
- Η αγωγή και η υπό εξέταση αίτηση καταχωρίστηκαν στις 19.7.
- Γι΄ αυτό το ζήτημα η κα Γ. Ζαχαρίου ανέφερε πως στο μεσοδιάστημα γίνονταν προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης. Παρέπεμψε δε σχετικά στην Χατζηβασίλης κ.α. ν. Λευκόνοικο Λτδ, Πολ. Έφεση 11409, ημερ. 8.5.2003, όπου η καθυστέρηση εξηγείτο με μαρτυρία πως υπήρχε εύλογη προσδοκία εξώδικης διευθέτησης. Εν προκειμένω όμως δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να εξηγεί την καθυστέρηση, ώστε να είναι θεμιτό η περίπτωση να τύχει χειρισμού ως κατ΄ επείγουσα, όπως ζητείται. Το στοιχείο δε, του κατ΄ επείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή μονομερούς θεραπείας. [Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Zein κ.α. ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ, Πολ. Έφ. 10494, ημερ. 27.4.2000]. Τρίτον: Ό,τι αναφέρεται για να στοιχειοθετηθεί άμεσος κίνδυνος είναι πως «υπάρχει ορατός κίνδυνος ο εναγόμενος 1 δεδομένου ότι εκκρεμεί δικαστική διαδικασία να μεταβιβάσει κ.τ.λ. την ιδιοκτησία» Επιπλέον δε ο ενόρκως δηλών, υπάλληλος των εναγόντων, αναφέρει ότι «εξ όσων κάλλιον γνωρίζουν και πιστεύουν και εξ όσων πληροφορούνται ο εναγόμενος 1 προτίθεται και είναι ενδεχόμενο να υποθηκεύσει κ.τ.λ.» Η κα Ζαχαρίου εισηγήθηκε με αναφορά στην Poldava Petroleum Ltd Co. v. Mexana Oil Ltd κ.α., Πολ. Έφ. 11006 ημερ. 18.9.2001 πως αρκεί να καταδειχθεί κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η απόφαση στο τέλος, χωρίς να είναι απαραίτητο να αποδειχθεί πρόθεση αποξένωσης. Όσα όμως ελέχθησαν σχετικά στην υπόθεση εκείνη, αφορούσαν διατάγματα τύπου Mareva όπου ο κίνδυνος είναι να μεταφερθούν περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό ή να εξαφανιστούν εντός της δικαιοδοσίας. Όπου υπάρχει δηλαδή, από τη συγκεκριμένη φύση της περίπτωσης, αυξημένος κίνδυνος εξαφάνισης περιουσιακών στοιχείων. Παρατίθεται στην Poldava, ως προς τα πολλά κριτήρια που μπορούν να ληφθούν υπόψη, απόσπασμα από το σύγγραμμα «Mareva injuction Law and Practice» των Steeven Gee και Geraldine Mary Andrews. Μεταξύ άλλων σημειώνεται η σημασία της φύσης των αντικειμένων και της ευκολίας ή της δυσκολίας με την οποία θα μπορούσαν, ως εκ της φύσης τους, να διατεθούν ή να εξαφανιστούν. Γίνεται δε επί τούτου, διάκριση ανάμεσα σε ένα τραπεζικό λογαριασμό ή κινητά αντικείμενα αφενός, και μιας ακίνητης περιουσίας, αφετέρου. Στο σύνολό τους δε τα αναφερόμενα κριτήρια, όπως εξετάστηκαν και στην υπόθεση Poldava, δείχνουν ότι η γενικότερη προσέγγιση πως δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί πρόθεση αποξένωσης δεν έχει την έννοια πως η θεραπεία μπορεί, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου θα μπορούσε να γίνει λόγος για διάταγμα Mareva, να δοθεί σχεδόν δικαιωματικά, εκ του γεγονότος και μόνο ότι εκκρεμεί η αγωγή, όπως είναι εν πολλοίς η εισήγηση τώρα των αιτητών. Πολύ περισσότερο που εν προκειμένω ό,τι ισχύει είναι η παρατήρηση πως η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να λειτουργεί «ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μή πληρωμή χρέους». (Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου, Πολ. Έφ. 11261, ημ. 13.11.2002). Τα όσα δε αναφέρονται, ως άνω, προς στοιχειοθέτηση κινδύνου αποξένωσης είναι παρόμοιοι ή και ασθενέστεροι ισχυρισμοί ακόμα και από τους αντίστοιχους ισχυρισμούς στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) για τους οποίους το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε πως έπρεπε, ως αόριστοι και χωρίς αποκάλυψη της πηγής των πληροφοριών του ενάγοντα, να αγνοηθούν. Για όλους τους παραπάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.)......................................... Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο