Alpha Bank Ltd ν. Ευγένιου Παπαγεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1992/05, 4/8/2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1992/05 Μεταξύ: Alpha Bank Ltd, εκ Λευκωσίας, Πλατεία Στέφανου Λένα 1 η οποία προηγουμένως λεγόταν Lombard Natwest Bank Ltd. Εναγόντων και
- Ευγένιου Παπαγεωργίου, από Παραλίμνι
- Μάριου Παπαγεωργίου, από Παραλίμνι
- Κυριάκου Παπαγεωργίου διά του Επίσημου Παραλήπτη, Λευκωσία. Εναγομένων Ημερομηνία: 4/8/2005 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες αιτητές κ. Γ. Πιττάτζιης Για τον εναγόμενο - καθ΄ου η αίτηση αρ. 2: κ. Τσαρδελλής Ενδιάμεση Απόφαση Οι ενάγοντες που απαιτούν από τους εναγομένους 1, 2 και 3 απόφαση για το ποσό των £23639,08 πλέον τόκους ως χρεωστικό υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού και το ποσό των £6156,18 πλέον τόκους ως χρεωστικό υπόλοιπο δανείου πέτυχαν μονομερώς την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται στον εναγόμενο 2 η επιβάρυνση και ή υποθήκευση και ή διάθεση και ή αποξένωση οποιουδήποτε μεριδίου σε δύο τεμάχια ακίνητης ιδιοκτησίας του. Όταν επιδόθηκε η αίτηση και το προσωρινό διάταγμα στον εναγόμενο 2 αυτός καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους: α. Το διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί μονομερώς γιατί δεν υπήρχε στο στοιχείο του επείγοντος β. Η ενόρκως δήλωση επί της οποίας είχε στηριχθεί η αίτηση για έκδοση του διατάγματος δεν δικαιολογούσε την έκδοση του σε ότι αφορά τον κίνδυνο αποξένωσης της επίδικης περιουσίας και κατ΄επέκταση τον κίνδυνο να υποστούν οι ενάγοντες ανεπανόρθωτη ζημιά. γ. Ο αιτητές είχαν αποκρύψει από το δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και ή παραπλάνησαν το δικαστήριο με σκοπό την εξασφάλιση του διατάγματος. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 24/2/2005 οι εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 8/3/2005 και στις 31/3/2005 καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση εναντίον των εναγομένων 1 και 2 λόγω μη καταχώρησης της υπεράσπισης τους. Στις 24/2/2005 καταχωρήθηκε μονομερώς η παρούσα αίτηση και το σχετικό διάταγμα εκδόθηκε στις 20/5/
- Οι ενάγοντες αποδίδουν την καθυστέρηση των δύο μηνών στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης στο γεγονός ότι μετά την καταχώρηση της αγωγής έδωσαν οδηγίες στους δικηγόρους τους να προβούν σε έρευνα στο κτηματολόγιο για να διαπιστώσουν κατά πόσο οι εναγόμενοι 1 και 2 είχαν ακίνητη περιουσία εγγεγραμμένη στον όνομα τους, ο εναγόμενος 3 είναι πτωχεύσας, και το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας τους γνωστοποιήθηκε λίγες μέρες πριν την καταχώρηση της αίτησης η οποία και κατέδειξε ότι ο εναγόμενος 1 στερείται ακίνητης ιδιοκτησίας ενώ ο εναγόμενος 2 είναι ιδιοκτήτης των επίδικών ακινήτων. Ήταν η θέση του καθ΄ου η αίτηση 2 ότι έχει παρατηρηθεί καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης η οποία δεν δικαιολογείτο και ότι αυτή η καθυστέρηση καταρρίπτει και την θέση των εναγόντων ότι η θεραπεία που ζητούσαν ήταν επείγουσα και το διάταγμα θα έπρεπε να εκδοθεί μονομερώς. Άλλως ισχυρισμός του καθ΄ου η αίτηση 2 συνυφασμένος με τον λόγο ότι δεν θα έπρεπε το αιτούμενο διάταγμα να εκδοθεί μονομερώς είναι ότι οι αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει ουσιώδη στοιχεία και ή παραπλάνησαν το δικαστήριο με σκοπό την έκδοση του διατάγματος αφού δεν αποκάλυψαν ότι και τα δύο ακίνητα του καθ΄ου η αίτηση 2 βαρύνονται με προηγούμενες υποθήκες για πολύ μεγάλα χρηματικά ποσά γεγονός που εξουδετερώνει και τον κίνδυνο αποξένωσης τους. Υπό τα περιστατικά της εξεταζόμενης υπόθεσης κρίνω ότι θα πρέπει πρώτα να εξετασθεί (α) κατά πόσο ευσταθεί η θέση ότι οι αιτητές έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και (β) ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον του αιτήματος και μετά, αν χρειασθεί, οι 3 προϋποθέσεις που η νομολογία έχει ξεκαθαρίσει με βάση το άρθρο 32 του Ν14/
- Το γιατί θα γίνει κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο. Διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιουργήματα του Δικαίου της Επιείκειας. Από τις καταβολές του Δικαίου αυτού τέθηκε ως αρχή η προϋπόθεση ότι αυτός που το επικαλείται και προσφεύγει για θεραπεία στο Δικαστήριο πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η αρχή αυτή επιτάσσει όπως στην ένορκη δήλωση που στηρίζει μονομερή αίτηση πρέπει να γίνεται αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Το καθήκον αυτό όπως αναφέρεται και στην υπόθεση United Pertlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company, Πολιτική Έφεση 10604 ημερ. 28/6/02 συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται όταν ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίδεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη. Το ουσιαστικό κριτήριο για το τι θεωρείται ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι αντικειμενικό και μπορεί να λεχθεί ότι είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την χορήγηση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος. Όσον αφορά τα στοιχείο του κατεπείγοντος, είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος ex parte δικαιολογείται μόνο εφ΄ όσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1475, που παραπέμπει σε προηγούμενες αυθεντίες, In Re Stavros Appartments LTd, Αίτηση 76/94 ημερ. 29/12/94 και In Re B.P. Cyprus LTD, Αίτηση 143/96 ημερ. 1/8/96). Το κατεπείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola ν. Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεκνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Στην παρούσα υπόθεση οι ίδιοι οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι προέβησαν σε έρευνα στα μητρώα του κτηματολογίου η οποία τους αποκάλυψε τα επίδικα ακίνητα. Η έρευνα αυτή σίγουρα αποκάλυψε και το γεγονός ότι τα ακίνητα αυτά είναι υποθηκευμένα γεγονός όμως το οποία οι ίδιοι δεν απεκάλυψαν στο δικαστήριο. Η αποκάλυψη του γεγονότος αυτού σίγουρα θα επιδρούσε στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την χορήγηση ή όχι του διατάγματος αφού η αποξένωση τους υπό τις περιστάσεις θεωρείται απομακρυσμένο ενδεχόμενο. Το γεγονός της μη αποκάλυψης αυτών των ουσιωδών γεγονότων οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης άνευ άλλου. Περαιτέρω, αυτή η διαπίστωση αποβαίνει καταλυτικής σημασίας και όσον αφορά και το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος το οποίο φαίνεται να καταρρίπτεται από το γεγονός της ύπαρξης των άλλων επιβαρύνσεων και μάλιστα για πολύ μεγαλύτερα ποσά από αυτά που αξιούν οι ενάγοντες. Σύμφωνα με τις αποφάσεις Resola (Cyprus Ltd) v. Χρίστου 1998 1ΑΑΔ 598 όπως και στην υπόθεση Zein και άλλοι ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλας Λτδ Πολιτική Έφεση 10494 ημερομηνίας 27/4/2000, το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Επίσης το κατ΄ επείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Όσον αφορά τον κίνδυνο αποξένωσης της περιουσίας από τον καθ΄ου η αίτηση 2 αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, σχετική είναι η παράγραφος 9 ότι "Υπάρχει μεγάλος και ορατός κίνδυνος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης και την έκδοση απόφασης, ο εναγόμενος 2 να αποξενώσει ή και διαθέσει ή και υποθηκεύσει ή και επιβαρύνει τα ανωτέρω ακίνητα του και να μην βρεθεί περιουσία για εκτέλεση και οι ενάγοντες να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά". Γίνεται επίσης αναφορά στη παράγραφο 10 της ίδιας ένορκης δήλωσης στο ότι οι ενάγοντες έχουν καλή υπόθεση έναντι των εναγομένων οι οποίοι είναι αφερέγγυοι και αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς θα δοθεί πρόσθετος χρόνος και ευκαιρία στον εναγόμενο 2 να αποξενώσει ή επιβαρύνει τα ανωτέρω ακίνητα του. Στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) είχε προβληθεί από τον ενάγοντα ο ακολούθως ισχυρισμός: "Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και ως έχω πληροφορηθεί από κύκλους φιλικά προσκείμενους προς τους Εναγομένους καθυστερούν να με πληρώσουν καθώς προσπαθούν να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία για να με αποκλείσουν από το να ικανοποιήσω οποιανδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού. Εάν επιτραπεί τούτο τότε οποιανδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί γιατί οι Εναγόμενοι δεν έχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων." Κρίθηκε ότι επρόκειτο για ισχυρισμό αφ΄ εαυτού αόριστο και δεν απεκάλυπτε την πηγή των πληροφοριών του ενάγοντα γι΄ αυτό θα έπρεπε να είχε αγνοηθεί καταριπτομένου έτσι του βάθρου του διατάγματος "που συνίστατο στην ύπαρξη ανάγκης για την παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως". Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι δεν υπήρχαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Από την στιγμή που διαπιστώνεται έλλειψη δικαιοδοτικού όρου το διάταγμα είναι ανυπόστατο και στερούμαι εξουσίας προς παράταση του χωρίς τούτο να σημαίνει ότι υπεισέρχομαι, δίκην Εφετείου, στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας άλλου δικαστή. Πέραν τούτου, το Δικαστήριο υπό το φως των θέσεων και των δύο πλευρών πρέπει εν πάσει περιπτώσει εξετάσει το κατά πόσον αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις ώστε να παραταθεί η ισχύς του διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Η απάντηση είναι αρνητική εφόσον οι ισχυρισμοί που προβάλλονται προς στοιχειοθέτηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 είναι αόριστοι και ανεπαρκείς αφού μάλιστα ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι τα επίδικα ακίνητα ήδη βαρύνονται με προηγούμενες υποθήκες για μεγαλύτερα ποσά και ο κίνδυνος αποξένωσης τους φαίνεται απομακρυσμένος. Πρέπει να αναφέρω ότι αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν14/60 είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το άρθρο 5 του Κεφ.6 ουσιαστικά αντιστοιχεί σ΄αυτή την προϋπόθεση. Για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος απαιτείται στερεή θετική μαρτυρία και απτά στοιχεία αλλά στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για την μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Όπως έχει τονισθεί από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιεία Λεωνίκ Λτδ Πολ. Έφεση 11013 ημερομηνίας 13/6/2001 "εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία." Τέτοιος κίνδυνος στην παρούσα υπόθεση κατά την άποψη μου δεν υπάρχει η περιουσία είναι ήδη βεβαρημένη με προηγούμενες υποθήκες για μεγαλύτερης αξίας ποσά από τα διεκδικούμενα. Αν και δεν έχουν αμφισβητηθεί οι άλλες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/60 πρέπει να αναφερθεί όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου Πολ. Έφεση 11261 ημερ. 13/11/02 ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να λειτουργεί "ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με την μη πληρωμή χρέους". Το διάταγμα ημερομηνίας 20/5/2005 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του καθ΄ου η αίτηση εναγομένου 2 και εναντίον των αιτητών - εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.)............................................................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο