Παναγιώτης Αδάμου ν. Βίκτωρας Κυριακίδης, Αρ. Αγωγής: 226/04, 14.10.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 226/04 Μεταξύ: Παναγιώτης Αδάμου Ενάγοντας -και- Βίκτωρας Κυριακίδης Εναγόμενος Ημερομηνία: 14.10.
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: Ο κ. Γ. Ιωάννου. Για Εναγόμενο: Ο κ. Γ. Λουκαϊδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην αγωγή 453/95 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, ο Βίκτωρας Κυριακίδης ζήτησε απόφαση για £10.000,- δυνάμει επιταγής που είχε εκδώσει ο Παναγιώτης Αδάμου. Ήταν η θέση του Παναγιώτη Αδάμου, ο οποίος είχε σταματήσει την πληρωμή της επιταγής, ότι η επιταγή δόθηκε στα πλαίσια συμφωνίας που ήταν υπό την αίρεση να καταλήξουν μεταξύ τους σε σύμβαση (subject to contract), η οποία όμως ποτέ δεν ολοκληρώθηκε γιατί ο Βίκτωρας Κυριακίδης δεν είχε προβεί στις κατάλληλες ενέργειες όπως είχαν συνεννοηθεί. Άρα, κατέληγε η δική του θέση, η επιταγή απέτυχε και ως εκ τούτου είχε δικαίωμα να μην την πληρώσει. Παράλληλα ζητήθηκε με ανταπαίτηση απόφαση του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει ότι ορθά σταμάτησε την πληρωμή της επιταγής. Αντίθετα ο Βίκτωρας Κυριακίδης προέβαλε την εκδοχή πως είχαν καταλήξει σε σύμβαση για την αγορά κτήματος και είναι στα πλαίσια αυτής της σύμβασης που του δόθηκε η επιταγή. Το Δικαστήριο αξιολογώντας τη μαρτυρία και τις θέσεις των διαδίκων αποφάσισε ότι είχαν καταλήξει σε δεσμευτική συμφωνία η οποία ουδέποτε τερματίστηκε και έναντι του τιμήματος που ήταν £30.000,- ο Παναγιώτης Αδάμου έδωσε στο Βίκτωρα Κυριακίδη την επιταγή, η οποία ως εκ τούτου εκδόθηκε για νόμιμο αντάλλαγμα. Μετά από αυτή τη διαπίστωση το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση υπέρ του Βίκτωρα Κυριακίδη για το ποσό της επιταγής. Τώρα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής ο Παναγιώτης Αδάμου ζητά αποζημιώσεις για παράβαση της εν λόγω συμφωνίας. Ο Βίκτωρας Κυριακίδης ήγειρε προδικαστική ένσταση λέγοντας πως υφίσταται res judicata σε σχέση με την αγωγή 453/
- Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, είναι η θέση του, «εκαλύπτοντο ή θα μπορούσαν να καλυφθούν» από την υπόθεση εκείνη. Ενώ ο Παναγιώτης Αδάμου λέει ότι δεν υφίσταται res judicata επειδή η βάση της αγωγής είναι διαφορετική. Αυτό το σημείο εξετάστηκε προδικαστικά στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Αγορεύοντας ο κ. Λουκαίδης είπε πως στα πλαίσια της πρώτης αγωγής ο ενάγοντας θα μπορούσε διαζευτικά να θέσει την παρούσα εκδοχή με ανταπαίτηση. Δεν μπορεί να επανέρχεται και να ζητά αποζημιώσεις επί συμφωνίας που τότε έλεγε ότι δεν υπάρχει. Ο κ. Ιωάννου απαντώντας είπε ότι ο Παναγιώτης Αδάμου στηρίζεται στην απόφαση του Δικαστηρίου στην 453/95, στην οποία διαπιστώθηκε πως υπάρχει συμφωνία και η παρούσα αγωγή έχει ως βάση της την παράβαση αυτής της συμφωνίας. Πρόκειται, επανέλαβε, για διαφορετικές βάσεις αγωγής. Το κώλυμα του res judicata υφίσταται κατ΄ αρχήν σε περιπτώσεις που ένας διάδικος επιχειρεί να επανέλθει επί της ίδιας αιτίας αγωγής η οποία έχει αποφασιστεί σε προηγούμενη διαδικασία ή που θα μπορούσε να είχε εγείρει στην προηγούμενη διαδικασία αλλά παρέλειψε να το πράξει ενώ είχε την ευκαιρία. (cause of action estoppel, Thoday v. Thoday [1964] 1 All E.R. 341). Αλλά και αν ακόμα η βάση της αγωγής είναι διαφορετική, ένας διάδικος δεσμεύεται από εύρημα σε προηγούμενη διαδικασία επί ζητήματος το οποίο ήταν ή θα μπορούσε, και πάλιν, να ήταν ευθέως επίδικο στη διαδικασία εκείνη (issue estoppel, Arnold v. Natwest Bank PLC [1911] 2 A.C.93). Εν προκειμένω η βάση αγωγής είναι διαφορετική από την τότε ανταπαίτηση. Το ότι δεν ηγέρθη διαζευτικά το ζήτημα τότε, δεν μπορεί να αποδοθεί σε παράλειψη του Παναγιώτη Αδάμου ενώ είχε την ευκαιρία να το πράξει, εφόσον η ουσία της υπόθεσης του ήταν ακριβώς ότι δεν είχαν καταλήξει σε δεσμευτική συμφωνία. Από τη στιγμή όμως που το Δικαστήριο αποφάσισε το αντίθετο, τα μέρη δεσμεύονται από τα ευρήματα του Δικαστηρίου για γεγονότα επί των οποίων η απόφαση στηρίχθηκε. (Jaeger Co. Ltd. ν. Jaeger
(1929)46 R.P.C.336). Yπό το φως ακριβώς εκείνων των δεσμευτικών ευρημάτων, είναι που τώρα ο Παναγιώτης Αδάμου επικαλείται τη συμφωνία σε σχέση με τη βάση της απαίτησης του. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει κώλυμα για τον ενάγοντα, είτε υπό την έννοια του cause of action estoppel, είτε υπό την έννοια του issue estoppel. Η εισήγηση ότι δεν μπορεί να ζητά αποζημιώσεις επί συμφωνίας που προηγουμένως έλεγε ότι δεν υπήρχε, εγείρει, κατ΄ ουσίαν, ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας. Όμως, αν τώρα λέγαμε στον Παναγιώτη Αδάμου ότι δεν μπορεί να προχωρήσει την αγωγή του και δεν μπορεί να επικαλείται δικαιώματα δυνάμει της συμφωνίας, τούτο θα σήμαινε πως ο Βίκτωρας Κυριακίδης θα μπορούσε να λάβει το ποσό των £10.000,- δυνάμει της συμφωνίας εκείνης, χωρίς όμως να έχει αντίστοιχες υποχρεώσεις δυνάμει της ίδιας συμφωνίας. Θα επροκαλείτο, έτσι, αδικία για τον ένα και αδικαιολόγητο όφελος για τον άλλο. Υπ΄ αυτές τις περιστάσεις και αν ακόμα θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα κατάχρησης, θα πρέπει να ακουστεί ο ενάγοντας. Η προδικαστική ένσταση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.)................................. Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο