Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Αντωνίου Χριστάκης Σταύρου άλλως Χριστάκης Αντώνη Σταύρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3023/04, 04.11.2005

Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Αντωνίου Χριστάκης Σταύρου άλλως Χριστάκης Αντώνη Σταύρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3023/04, 04.11.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3023/04 Μεταξύ: Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, εκ Λευκωσίας Ενάγοντος και

1. Αντωνίου Χριστάκης Σταύρου άλλως Χριστάκης Αντώνη Σταύρου, 4 Powlett House, Powlett Place, London NW1 8EA, UK
2. ΑντωνίουAnthony Alexis, 4 Powlett House, Powlett Place, London NW1 8EA, UK
3. Αντωνίου Tracey Χριστάκη άλλως Αν Αντωνίου Clara Ann Tracey, 4 Powlett House, Powlett Place, London NW1 8EA, UK Εναγόμενων Εξ-παρτε αίτηση ημερ. 11.08.05 για επίδοση αίτησης για εκποίηση της περιουσίας του εναγόμενου 1 εκτός δικαιοδοσίας Ημερομηνία: 04.11.2005 Εμφανίσεις: Για τον αιτητή-ενάγοντα: κ. Ε. Πελεκάνος Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 22.12.04 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 3 για ποσό Λ.Κ.3.525,46 πλέον τόκους 11,25% από 01.04.04 και απόφαση εναντίον του εναγόμενου 2 για ποσό Λ.Κ.2.000 πλέον τόκους όπως αναφέρονται στο κείμενο της απόφασης πλέον έξοδα. Η απόφαση εκδόθηκε μετά από διάταγμα για επίδοση της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας στα πλαίσια της αίτησης 71/
4. Οι ενάγοντες καταχώρησαν στις 13.06.05 αίτηση διά της οποίας ζητείται "Διάταγμα διατάττον την πώληση της περιουσίας του εναγόμενου 1 που περιγράφεται με επιφυλαχθείσα τιμή το οφειλόμενο στους ενάγοντες ποσό και Διάταγμα όπως το προϊόν της πώλησης αυτής χρησιμοποιηθεί πρώτα για την πληρωμή της απόφασης πλέον τα έξοδα." Σύμφωνα με την αίτηση, αντίγραφο της απόφασης ενεγράφη στο Κτηματολόγιο Λάρνακας με αρ. ΜΕΜΟ ΕΒ394/
5. Η αίτηση βασίζεται στο Κεφ. 6 άρθρα 21 - 71 στις Δ.42 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 21 του Νόμου 14/60 και στα άρθρα 41 - 43 του Νόμου 9/
6. Η αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 13.06.05 ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για επίδοση στις 27.06.05 και μετά αναβλήθηκε για επίδοση στις 21.09.
7. Στις 11.08.05 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία οι αιτητές ζητούν "Α. Άδεια και /ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την επίδοση της αίτησης για εκποίηση της περιουσίας του εναγόμενου 1 ημερ. 13.06.05 εκτός δικαιοδοσίας και Β. Άδεια και /ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την υποκατάστατη επίδοση της εν λόγω αίτησης δια διπολοσυστημένης επιστολής στην πιο κάτω διεύθυνση του εναγόμενου 1, 4 Powlett House, Powlett Place, London NW1 8EA UK". Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.2, Δ.
8. Δ.5Α, Δ.6, Δ.48 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ελένης Μυρμιδώνη Διάκου υπαλλήλου των εναγόντων η οποία αναφέρει ότι ο εναγόμενος 1 είναι Κύπριος υπήκοος που έχει πρόσφατα μεταναστεύσει στην Αγγλία για μόνιμη εγκατάσταση στην διεύθυνση που αναφέρεται πιο πάνω και ότι αυτή την πληροφορία την έλαβε από την Λαϊκή Τράπεζα Λονδίνου όπου έκαναν έρευνα και τον εντόπισαν. Ισχυρίζεται ότι η επίδοση της αίτησης δια διπλοσυστημένης επιστολής στην πιο πάνω διεύθυνση θα φέρει εις γνώση του εναγόμενου 1 την παρούσα διαδικασία. Σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας σχετική είναι η Δ.6 με τίτλο "Service out of the Jurisdiction" επιτρέπεται η επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας μετά από άδεια του Δικαστηρίου σε καθορισμένες περιπτώσεις οι οποίες και απαριθμίζονται στην εν λόγω διαταγή. Το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να επιτραπεί επίδοση εκτός δικαιοδοσίας της αίτησης για πώληση ακινήτου η οποία σίγουρα δεν είναι ούτε κλητήριο ούτε ειδοποίηση κλητηρίου. Ο φιλελεύθερος κανόνας ερμηνείας νόμων, κανονισμών και θεσμών επιβάλλει όπως η σχετική θεσμοί ερμηνεύονται κατά τρόπο που να μην προκαλείται αδικία στην πλευρά η οποία μέσω του Δικαστηρίου επιδιώκει δικαίωση της αξίωσης της. Εφόσον η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος μπορεί να γίνει εκτός δικαιοδοσίας, στις περιπτώσεις όπου οι σχετικοί θεσμοί και η νομολογία επιτρέπουν και ως αποτέλεσμα τέτοιας επίδοσης μπορεί να εκδοθεί απόφαση εναντίον ενός εναγόμενου ο οποίος παραλείπει να καταχωρήσει εμφάνιση, αποτελεί λογική προέκταση ότι και η εκτέλεση της απόφασης η οποία ήταν αποτέλεσμα της επίδοσης κλητηρίου εκτός δικαιοδοσίας θα μπορεί να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας. Η πώληση ακινήτου αδιαμφισβήτητα αποτελεί μέτρο εκτέλεσης. Με βάση αυτή τη λογική και εφαρμόζοντας κατά αναλογία τις αρχές που διέπουν και την υποκατάστατη επίδοση αφού με την παράγραφο Β της υπό εξέταση αίτηση ζητείται και η υποκατάστατη επίδοσης δια διπλοσυστημένης επιστολής πιστεύω ότι η απάντηση στο ερώτημα πρέπει να είναι καταφατική. Σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας σχετική είναι η Δ.5Α με τίτλο "Υποκατάστατη Επίδοση" κάθε αίτηση προς το Δικαστήριο για διάταγμα υποκατάστατης ή άλλης επίδοσης πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία να παρατίθενται οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η αίτηση. Είναι γεγονός ότι συνήθως η Δ.5Α χρησιμοποιείται για την επίδοση κλητηρίου εντάλματος στις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος δεν ανευρίσκεται για να του επιδοθεί η αγωγή και αφού ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις της νομολογίας. Η Δ.5Α δεν περιορίζεται όμως στην επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Είναι γενική διαταγή και η αντίστοιχη της διαταγή των Αγγλικών Rules Of The Supreme Court έχει ακριβώς το ίδιο λεκτικό. Οι Αγγλικές αποφάσεις για την εν λόγω διαταγη δεν περιορίζονται στην υποκατάστατο επίδοση κλητηρίου εντάλματος μόνο. Όπως έχει αναφερθεί στις υποθέσεις Watt v. Barnett 3 Q.B.D. p. 186, Re Urquhart, 24, Q.B.D. p. 726, Whyte-Melville v. W., 4, T.L.R. 491, Furber v. King, 29 W.R. 536 "I think that the object of the Rule was to obviate the difficulties that the plaintiff might be exposed to by reason of a defentant's going abroad and keeping abroad, and it being impossible to effect personal service, and to prevent the plaintiff's right being entirely defeated by reason of these difficulties. It was intended, in my opinion, in such cases to enable the Court to order substituted service, and that when such substituted service is directed, it should have all the effects of personal service." Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της υποκατάστατης επίδοσης και σίγουρα δεν περιορίζεται στην επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Λογική προέκταση του θέματος είναι και το επιχείρημα ότι εφόσον μπορεί να εκδοθεί απόφαση εναντίον ενός εναγόμενου αφού προηγουμένως δοθεί η άδεια για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου σε άλλο πρόσωπο σίγουρα και η εκτέλεση της απόφασης μπορεί να επιδοθεί με τον ίδιο τρόπο. Η φιλελεύθερη τάση για ερμηνεία των κανόνων δικαίου στην σύγχρονη κοινωνία επίσης υποστηρίζει κατά την γνώμη μου την πιο πάνω θέση. Βεβαίως το Δικαστήριο προτού εγκρίνει αίτημα για υποκατάστατη επίδοση πρέπει προηγουμένως να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που η νομολογία έχει καθορίσει σε σχέση με την έγκριση των αιτήσεων αυτών. Σύμφωνα και με την Αγγλική νομολογία υποκατάστατη επίδοση μπορεί να διαταχθεί μόνο όπου θα μπορούσε να γίνει προσωπική επίδοση δηλαδή ο εναγόμενος πρέπει να είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή συνεταιρισμός. Στην υπόθεση Samir Karim v. Ελευθέριου Κονιδάρη