Μιχάλης Επιφανείου Υιοί Λτδ ν. Α/φοί Χαραλάμπους Λτδ, Αρ. Αγωγής: 553/98, 07.11.2005

(1)/99 άρθρα 14

(1)(ε), 82

(1)(α),(β) και

(2)83 - 87 90

(1)και στη διαταγή 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγορικού υπαλλήλου του δικηγόρου των εναγόντων Χρίστου Σ. Χριστοφόρου. Η αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο για επίδοση στις 07.06.05. Η επίδοση δεν κατέστη δυνατή και το Δικαστήριο μετά από σχετικά αιτήματα του συνηγόρου των αιτητών για να δοθεί άλλη ημερομηνία για επίδοση όρισε την αίτηση για επίδοση στις 30.06.05, 22.09.05 και στις 14.10.05 αναφέροντας πως αυτή θα ήταν και η τελευταία ημερομηνία που θα διδόταν. Στις 12.10.05 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία ζητείται «Διάταγμα του Δικαστηρίου επιτρέποντος την υποκατάστατο επίδοση της αίτησης /έρευνας ημερ. 22.04.05 στην Μαρία Ευαγγέλου Χαραλάμπους, σύζυγο του Ευάγγελου Χαραλάμπους, Διευθυντού της εναγόμενης εταιρείας στην διεύθυνση Καρπενησίου 13 στη Λάρνακα.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 Θ.1, 9 και 10, Δ.5Α και Δ.48 Θ. 8

(1)(e). Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κα Νινώς Χριστοδουλίδου δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο της κας Φωτεινής Χ"Ιωάννου που είναι το γραφείο επιδόσεως του δικηγόρου των εναγόντων στην Λάρνακα. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση η κα Χριστοδουλίδου αναφέρει ότι η αίτηση έρευνας δεν μπορεί να επιδοθεί στον εναγόμενο προσωπικά καθότι έχει εγκαταλείψει την διεύθυνση του στη Λάρνακα και δεν γνωρίζει που διαμένει. Από πληροφορίες που έχει λάβει από την δικαστική επιδότρια, Κούλα Κωνσταντίνου, δηλώνει ότι στην δοθείσα διεύθυνση βρίσκεται η σύζυγος του Ευάγγελου Χαραλάμπους, Μαρία Ευαγγέλου Χαραλάμπους, και η οποία πληροφόρησε την επιδότρια ότι ο Ευάγγελος Χαραλάμπους διαμένει εκτός Λάρνακας, η ίδια δεν γνωρίζει την διεύθυνση του και ότι αυτός την επισκέπτεται δύο φορές την εβδομάδα στην Λάρνακα. Επισυνάπτει ως τεκμήριο Α την ειδοποίηση της επιδότριας για τους λόγους μη επίδοσης της αίτησης έρευνας μαζί με αντίγραφο της. Πιστεύει αληθινά ότι με την υποκατάστατο επίδοση η αίτηση θα περιέλθει στην γνώση του εναγόμενου. Το τεκμήριο Α είναι ειδοποίηση της επιδότριας Κούλας Κωνσταντινίδου προς τον δικηγόρο των αιτητών στην οποία αναφέρει ότι η αίτηση μηνιαίων δόσεων δεν επιδόθηκε γιατί «παρά τις επανειλημμένες φορές που έχω πάει δεν κατέστη δυνατό να τον βρω. Όπως μου έχει πει η γυναίκα του τον πιο πολύ καιρό μένει εκτός Λάρνακας (στην Πάφο).» Το Δικαστήριο επιφύλαξε απόφαση αναφορικά με το κατά πόσο υπάρχει νομική βάση στην παρούσα αίτηση και κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που η νομολογία έχει καθιερώσει για την υποκατάστατο επίδοση. Προτού εξετάσω τα θέματα αυτά, παρατηρώ ότι η απόφαση του Δικαστηρίου έχει ημερομηνία 09.03.1999 και η αίτηση έρευνας έχει καταχωρηθεί στις 22.04.2005 δηλαδή μετά την παρέλευση 6 ετών από την έκδοση της απόφασης. Σύμφωνα με την Δ.40 θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όταν παρέλθουν 6 χρόνια από την έκδοση της απόφασης πρέπει να ζητείται άδεια ή και διάταγμα για την ανανέωση και εκτέλεση της απόφασης. Στην παρούσα περίπτωση από προσεχτικό έλεγχο στο φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι δεν έχει υποβληθεί αίτηση για ανανέωση της απόφασης είτε πριν την εκπνοή των 6 ετών και /ή σε οποιοδήποτε στάδιο μετέπειτα. Η λογική προέκταση της παράλειψης για ανανέωση της απόφασης είναι ότι η απόφαση αυτή έχει εκπνεύσει και για να επιτραπεί η εκτέλεση της, και η καταχώρηση αίτησης έρευνας εναντίον του Διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας αδιαμφισβήτητα αποτελεί μέτρο εκτέλεσης, απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου η οποία δεν έχει δοθεί και συνεπώς η καταχώρηση της αίτησης χωρίς εκ των προτέρων να ανανεωθεί με άδεια του Δικαστηρίου η απόφαση είναι άκυρη δικονομικά. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση προχωρώ τώρα να εξετάσω την ουσία της αίτησης. Σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας σχετική είναι η Δ.5Α με τίτλο "Υποκατάστατη Επίδοση" κάθε αίτηση προς το Δικαστήριο για διάταγμα υποκατάστατης ή άλλης επίδοσης πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία να παρατίθενται οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η αίτηση. Είναι γεγονός ότι συνήθως η Δ.5Α χρησιμοποιείται για την επίδοση κλητηρίου εντάλματος στις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος δεν ανευρίσκεται για να του επιδοθεί η αγωγή και αφού ικανοποιηθούν οι προϋποθέσεις της νομολογίας. Η Δ.5Α δεν περιορίζεται όμως στην επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Είναι γενική διαταγή και η αντίστοιχη της διαταγή των Αγγλικών Rules Of The Supreme Court έχει ακριβώς το ίδιο λεκτικό. Οι Αγγλικές αποφάσεις για την εν λόγω διαταγη δεν περιορίζονται στην υποκατάστατο επίδοση κλητηρίου εντάλματος μόνο. Όπως έχει αναφερθεί στις υποθέσεις Watt v. Barnett 3 Q.B.D. p. 186, Re Urquhart, 24, Q.B.D. p. 726, Whyte-Melville v. W., 4, T.L.R. 491, Furber v. King, 29 W.R. 536 "I think that the object of the Rule was to obviate the difficulties that the plaintiff might be exposed to by reason of a defentant's going abroad and keeping abroad, and it being impossible to effect personal service, and to prevent the plaintiff's right being entirely defeated by reason of these difficulties. It was intended, in my opinion, in such cases to enable the Court to order substituted service, and that when such substituted service is directed, it should have all the effects of personal service." Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της υποκατάστατης επίδοσης και σίγουρα δεν περιορίζεται στην επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Λογική προέκταση του θέματος είναι και το επιχείρημα ότι εφόσον μπορεί να εκδοθεί απόφαση εναντίον ενός εναγόμενου αφού προηγουμένως δοθεί η άδεια για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου σε άλλο πρόσωπο σίγουρα και η εκτέλεση της απόφασης μπορεί να επιδοθεί με τον ίδιο τρόπο. Η φιλελεύθερη τάση για ερμηνεία των κανόνων δικαίου στην σύγχρονη κοινωνία επίσης υποστηρίζει κατά την γνώμη μου την πιο πάνω θέση. Βεβαίως το Δικαστήριο προτού εγκρίνει αίτημα για υποκατάστατη επίδοση πρέπει προηγουμένως να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που η νομολογία έχει καθορίσει σε σχέση με την έγκριση των αιτήσεων αυτών. Σύμφωνα και με την Αγγλική νομολογία υποκατάστατη επίδοση μπορεί να διαταχθεί μόνο όπου θα μπορούσε να γίνει προσωπική επίδοση δηλαδή ο εναγόμενος πρέπει να είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή συνεταιρισμός. Στην υπόθεση Samir Karim v. Ελευθέριου Κονιδάρη

(1994)1 Α.Α.Δ. 36 ο Έντιμος Δικαστής Πικής στη σελίδα 40 έχει αναφέρει τα εξής «..... Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα το κλητήριο υπόψη του εναγόμενου.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ενόρκως δηλούσα επικαλείται πληροφορίες της επιδότριας Κούλας Κωνσταντίνου σύμφωνα με τις οποίες η σύζυγος του Ευάγγελου Χαραλάμπους, Μαρία Ευαγγέλου Χαραλάμπους, προς την οποία σκοπείται να γίνει υποκατάστατη επίδοση ο Ευάγγελος Χαραλάμπους επισκέπτεται τη σύζυγο του δύο φορές την εβδομάδα στην Λάρνακα. Στην ίδια όμως παράγραφο της ένορκης δήλωσης η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η σύζυγος του Ευάγγελου Χαραλάμπους δεν γνωρίζει την διεύθυνση του. Επίσης στο τεκμήριο Α που είναι η ίδια η ειδοποίηση της επιδότριας Κούλας Κωνσταντίνου αναφέρεται ότι η σύζυγος του Ευάγγελος Χαραλάμπους της έχει αναφέρει ότι τον πιο πολύ καιρό μένει εκτός Λάρνακας στην Πάφο. Από τα πιο πάνω δεν έχω ικανοποιηθεί πρώτο ότι έχουν γίνει οι κατάλληλες προσπάθειες για να ανευρεθεί ο Ευάγγελος Χαραλάμπους εκεί όπου συνήθως διαμένει δηλαδή στην Επαρχία Πάφου και δεύτερο ότι η επίδοση της αίτησης στην σύζυγο του θα θέσει κατά λογική προοπτική την αίτηση υπόψη του Ευάγγελου Χαραλάμπους. Με βάση τα πιο πάνω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται λόγω του ότι η απόφαση του Δικαστηρίου δεν έχει ανανεωθεί όπως αναφέρεται πιο πάνω. Απορρίπτεται επίσης για τον ίδιο λόγο η αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 22.04.2005. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ........................................................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο