SOTKYP ENTERTAINMENT LTD ν. Rock Amour Estate Co. Ltd. κ.α., Αρ. Αγωγής: 732/01., 25 Νοεμβρίου, 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A25 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑ. Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 732/
- Mεταξύ: SOTKYP ENTERTAINMENT LTD., Ενάγουσας, και Rock Amour Estate Co. Ltd. Μαρίας Νικόλα Χαραλάμπους Νικόλα Γιαννή Χαραλάμπους, Εναγομένων. 25 Νοεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ.Τ. Κουκούνης. (κα Μ.Κυπριανού για να ακούσει απόφαση.) Για την Εναγομένη 1: κ. Α.Ανδρέου. (κα Ε.Ανδρέου για να ακούσει απόφαση.) Για τους Εναγόμενους 2 και 3: Καμιά εμφάνιση. Α Π Ο Φ Α Σ Η H Eνάγουσα Εταιρεία (που στο εξής θα αναφέρεται ως Ενάγουσα) κατέθεσε στις 18/9/01 την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει εναντίον και των τριών Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Διακστηρίου διατάττον τους εναγομένους όπως υπογράψουν την αναγκαίαν αίτηση ή/και έγγραφα ή και αρχιτεκτονικά σχέδια ή και άλλες αναγκαίες αιτήσεις προς τις αρμόδιες αρχές ήτοι το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως ή/και τον Δήμο Αγίας Νάπας ή άλλες αρμόδιες αρχές, που είναι αναγκαία και απαραίτητα για την έκδοση Πολεοδομικής Αδειας, καθώς και Αδειας Οικοδομής για την δημιουργία παιγνιδούπολης μέσα στα τεμάχια γης με αριθμόν 315, του Φ/Σχ. 42/22.W.1, περιοχής της Αγίας Νάπας, της επαρχίας Αμμοχώστου, ως διαλαμβάνει η συμφωνία ημερ. 17/12/98 που υπεγράφη και ισχύει μεταξύ εναγόντων και εναγομένων. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια του οποίου να διορίζεται ο κος Σώτος Κάσινος, ήτοι ένας εκ των διευθυντών της ενάγουσας εταιρείας ως το πρόσωπον που είναι ικανόν και κατάλληλον να υπογράψει όλες τις αιτήσεις ή/και έγγραφα, τα οποία είναι απαραίτητα για την έκδοση Πολεοδομικής Αδειας, καθώς και Αδειας Οικοδομής για την δημιουργία παιγνιδούπολης μέσα στα τεμάχια γης με αριθμόν 315, του Φ/Σχ.42/22.W1, περιοχή της Αγίας Νάπας, της επαρχίας Αμμοχώστου. Γ. Εν αδυναμία πραγματοποιήσεως των ανωτέρω ζητουμένων στις παραγράφους Α και Β και διαζευτικά, οι ενάγοντες ζητούν γενικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 17/12/1998 η οποία υπεγράφη και ισχύει μεταξύ των εναγόντων και των εναγομένων. Οι εναγόμενοι αρ.1 εγνώριζαν κατά την ημέρα της επ' ονόματι τους μεταβίβασης του ρηθέντος ακινήτου, τεμ.315, Φ/Σχ.42/22 W1., Αγία Νάπα, ότι τούτο ήτο ενοικιασμένον δυνάμει της υπό ημερ. 17/12/98 στους ενάγοντες, οι οποίοι και το είχαν στην κατοχή τους και το χρησιμοποιούσαν δημόσια και τους αναγνώριζαν ως ενοικιαστές. Δ. Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις.» Στις 27/3/03 καταχώρισε την Εκθεση Απαίτησης της με την οποία ζητά διατάγματα ως η οπισθογράφηση της Απαίτησης με τη μόνη διαφορά ότι τα διατάγματα αυτά τα ζητά και για το τεμάχιο 316 (μέρος), το οποίο βεβαίως δεν καλύπτεται από την οπισθογράφηση Απαίτησης. Ζητά επίσης αποζημιώσεις ως εξής: £60,000.- για απώλειες και ζημιές όπως περιγράφονται στην παράγραφο 13 της Εκθεσης Απαίτησης και £140,000.- όπως περιγράφονται στην παράγραφο 6 της Εκθεσης Απαίτησης. Στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας απέσυρε εναντίον όλων των Εναγομένων την αξίωση για £140,000.- ενώ απέσυρε εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 και την αξίωση για έκδοση των διαταγμάτων. Οι Εναγόμενοι 1 με την Υπεράσπιση τους αρνούνται όλες τις αιτούμενες θεραπείες αφού ισχυρίζονται, ανάμεσα σε άλλα, ότι η Ενάγουσα κατέχει παράνομα τα τεμάχια 315 και
- Αναφέρουν επίσης ότι στα εν λόγω τεμάχια η Ενάγουσα έχει κατασκευάσει παράνομες κατασκευές και ότι αυτή την παρανομία την κατάγγειλαν στη Δήμαρχο Αγίας Νάπας. Με Ανταπαίτηση τους αξιώνουν το ποσό των £21,000.- ως ζημιές που υπέστησαν για τα έτη 2000-2002 συνεπεία της παράνομης κατοχής των ακινήτων (£7,000.- ετησίως), τόκους, και γενικές αποζημιώσεις για παράνομη κατοχή και/ή επέμβαση στα ακίνητα τους. Αξιώνουν επίσης τα ακόλουθα διατάγματα: «Β. Διάταγμα εναντίον των εναγόντων για πληρωμή στην εναγομένη 1 ποσό £7,000.- το χρόνο ή £583., το μήνα για κάθε μήνα κατακράτησης του οικοπέδου τους από 1.1.2003 μέχρι την παράδοση του στην εναγομένη 1 ελεύθερο από κάθε επέμβαση ή κατασκευή. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους ενάγοντες να άρουν κάθε επέμβαση ή κατασκευή στο ρηθέν οικόπεδο και παραδώσουν στην εναγομένη 1 κενή κατοχή του οικοπέδου και σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση.» Οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν καταχώρισαν σημείωμα εμφάνισης και η αγωγή προωθήθηκε στην απουσία τους. Eχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Από την αναντίλεκτη μαρτυρία, τα παραδεκτά γεγονότα και τα κατατεθέντα χωρίς ένσταση έγγραφα, προκύπτουν τα ακόλουθα ως κοινό έδαφος και το Δικαστήριο προβαίνει σε ανάλογα ευρήματα. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 με συμφωνητικό έγγραφο ημερ. 17/12/98 (τεκ.3) εκμίσθωσαν στην Ενάγουσα το τεμάχιο 315 για χρήση παιχνιδούπολης και μέρος του τεμαχίου 316 για χρήση χώρου στάθμευσης για τις ανάγκες της παιχνιδούπολης. Τα εν λόγω τεμάχια βρίσκονται στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου. Στο τεμάχιο 316 υπήρχε συνιδιοκτήτης εξ αδιαιρέτου, η Nike Hotels Ltd., η οποία δεν συμβλήθηκε με την Ενάγουσα. Η αρχική διάρκεια της μίσθωσης ήταν πέντε έτη αρχομένης από τη λειτουργία της παιχνιδούπολης στα εν λόγω τεμάχια. Η Ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 25/11/98 (τεκ.7) προς τον Επαρχιακό Λειτουργό Αμμοχώστου, Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, ζητούσε τις προκαταρκτικές απόψεις του για τη δημιουργία παιδικής χαράς - παιχνιδούπολης - στα τεμάχια 315 και 316 (μέρος). Τις απόψεις αυτές τις ζητούσε για να τις λάβει υπόψη στο στάδιο της υποβολής αίτησης για έκδοση πολεοδομικής άδειας. Ο Διευθυντής του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως με επιστολή του ημερ. 11/2/99 (τεκ.8), απάντησε στην πιο πάνω επιστολή της Ενάγουσας αναφέροντας της, μεταξύ άλλων, ότι η Πολεοδομική Αρχή θα ήταν διατεθειμένη να μελετήσει κατ' αρχήν ευνοϊκά αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για τη λειτουργία παιγνιδούπολης με φουσκωτά πλαστικά παιχνίδια στα εν λόγω τεμάχια, αφού ικανοποιηθούν αρκετές προϋποθέσεις ανάμεσα σε αυτές και οι ακόλουθες: "
(1)Τα τεμάχια 315 και 316 θα συμμετέχουν στην ανάπτυξη σε όλη τους την έκταση ώστε να είναι δυνατή η χωροθέτηση ικανοποιητικών χώρων στάθμευσης και η διαμόρφωση άνετων υπαίθριων χώρων.
(2)Tμήμα των τεμαχίων ποσοστού 10% του εμβαδού τους (αφαιρουμένου του οδικού δικτύου) όπως προνοεί η Πολιτική 3(Α) - Παρ. 3.2 της Δήλωσης Πολιτικής θα παραχωρηθεί και θα εγγραφεί ως "δημόσιος χώρος πρασίνου" όπως δείχνεται στο προαναφερθέν χωρομετρικό σχέδιο." Στην εν λόγω επιστολή διευκρινίζεται, ανάμεσα σε άλλα, ότι οι απόψεις και προϋποθέσεις της Πολεοδομίας είναι προκαταρκτικές και δεν αποτελούν δέσμευση για χορήγηση Πολεοδομικής άδειας, η έγκριση της οποίας θα εξαρτάτο και από τις συνθήκες - δεδομένα που θα επικρατούσαν κατά την υποβολή της σχετικής αίτησης. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν τη σχετική αίτηση ημερ. 16/3/99 για έκδοση πολεοδομικής άδειας (τεκ.9) και η Ενάγουσα κατέβαλε το ποσό των £550.- ως τέλη για την έκδοση της εν λόγω άδειας. Η συνιδιοκτήτρια του τεμαχίου 316 Νike Hotels Ltd. αρνήθηκε να υπογράψει και δεν υπέγραψε την εν λόγω αίτηση, εξακολουθεί δε να είναι συνιδιοκτήτρια εξ αδιαιρέτου του τεμαχίου
- Η Ενάγουσα αρχές Ιουνίου του 1999 λειτούργησε την παιχνιδούπολη στα πιο πάνω τεμάχια χωρίς να έχει εξασφαλίσει τις απαραίτητες από το Νόμο άδειες. Οι Εναγόμενοι 1 την 18/11/99 αγόρασαν από την Εναγόμενη 2 το τεμάχιο 315 και από τον Εναγόμενο 3 το ½ του τεμαχίου 316 (τα σχετικά πωλητήρια έγγραφα έχουν κατατεθεί ως τεκ.10). Οι Εναγόμενοι 1 ουδέποτε αναγνώρισαν ως ενοικιαστή την Ενάγουσα και ουδέποτε εισέπραξαν τα ενοίκια που η τελευταία τους έστελλε δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης (τεκ.3). Επίσης ουδέποτε δέχθηκε να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο για έκδοση πολεοδομικής άδειας αφού θεωρούσε και θεωρεί ότι η Ενάγουσα κατέχει παράνομα τα πιο πάνω τεμάχια της. Ανάλογα ευρήματα προβαίνω και με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του Αντώνη Πετρή (Μ.Ε.1), υπαλλήλου στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου, η μαρτυρία του οποίου ουσιαστικά περιστράφηκε γύρω από τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες των τεμαχίων 315 και
- Στη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων θα αναφερθώ στη συνέχεια. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων έκαναν αναφορά στην πρόνοια της σύμβασης ενοικίασης (τεκ.3) η οποία αναφέρεται σε "επιθυμία" του ενοικιαστή για "συνέχιση της ενοικιάσεως". Η σχετική πρόνοια προβλέπει τα ακόλουθα: "
- Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΣ συνεφωνήθη ως ακολούθως - Πέντε έτη ήτοι αρχομένης από την πρώτη ημέρα λειτουργίας της επιχείρησης. Είς περίπτωση όμως που ο ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΗΣ επιθυμεί την συνέχιση της ενοικιάσεως, υποχρεούται όπως ειδοποιήση προς τούτο τον ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ, και θα εξακολουθήσουν να ισχύουν όλοι οι διαλαμβανόμενοι στο παρόν έγγραφο όροι." Θεωρώ ότι η τυχόν ανανέωση της σύμβασης μετά την πάροδο των πέντε ετών και η διάρκεια της ανανέωσης δεν μπορούν να είναι επίδικα θέματα στην παρούσα αγωγή για τους ακόλουθους λόγους: Η Ενάγουσα όταν κατέθετε την αγωγή αυτή δεν είχε κατά ή προ της κατάθεσης της αγωγής εκφράσει καθ' οιονδήποτε τρόπο επιθυμία για ανανέωση - συνέχιση της σύμβασης μετά την πάροδο των πέντε ετών. Συνεπώς, αν η σύμβαση ανανεώθηκε η ανανέωση αυτή έλαβε χώρα μετά την κατάθεση της αγωγής και τα όποια δικαιώματα ή υποχρεώσεις των διαδίκων από την τυχόν ανανέωση, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα αγωγή. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Οdger`s Principles of Pleading and Practice (σελ.40): "...the action speaks from the date of writ and nothing occurring since writ can be used to eke out a cause of action that did not exist when the writ was issued." Ας σημειωθεί ότι η Ενάγουσα καταχώρισε την Εκθεση Απαίτησης της στις 27/3/03, δηλαδή 18 περίπου μήνες μετά την κατάθεση της αγωγής και αφού προηγήθηκε αίτηση των Εναγομένων 1 για απόρριψη της. Στην παράγραφο 12 της Εκθεσης Απαίτησης αναφέρει ότι την 1/11/02, δηλαδή 13 και πλέον μήνες μετά την κατάθεση της αγωγής, πληροφόρησε τους Εναγόμενους 1 ότι επιθυμούσε την συνέχιση της ενοικίασης. Δεν αναφέρει βεβαίως κατά πόσο αυτή η επιθυμία γίνεται κατ' επίκληση του όρου
(3)της Σύμβασης και ότι επιθυμεί τη συνέχιση της ενοικίασης και μετά την πάροδο των 5 ετών. Ούτε βεβαίως αναφέρει για πόση χρονική περίοδο επιθυμούσε τη συνέχιση της ενοικίασης νοουμένου βεβαίως ότι αυτή η επιθυμία της αναφερόταν σε ανανέωση της Σύμβασης και όχι σε συνέχιση της ενοικίασης μέχρι τη λήξη των πέντε ετών. Εν πάση περιπτώσει και αν ακόμη θεωρηθεί ότι ο πιο πάνω ισχυρισμός γίνεται κατ' επίκληση του όρου
(3)της Σύμβασης και αφορά επιθυμία για συνέχιση της ενοικίασης μετά τα 5 πρώτα έτη, αυτό δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για τους λόγους που εξέθεσα πιο πάνω. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως η Ενάγουσα στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση που καταχώρισε στις 3/11/03, υποστηρίζει ότι κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόμενων 1 υποστήριξε ότι η σύμβαση (τεκ.3) είναι άκυρη σύμφωνα με το άρθρο 29 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, επειδή η πρόνοια που περιέχεται σε αυτή γύρω από την ανανέωση είναι ασαφής και αόριστη αφού δεν καθορίζεται ούτε μπορεί να καθοριστεί η περίοδος της ανανέωσης. Εχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφερε ο κ. Ανδρέου γύρω από το πιο πάνω θέμα. Εν πρώτοις παρατηρώ πως η πιο πάνω θέση δεν καλύπτεται από το δικόγραφο των Εναγόμενων 1 οι οποίοι σε καμιά περίπτωση δεν ισχυρίζονται ότι η σύμβαση (τεκ.3) δεν τους δεσμεύει επειδή είναι άκυρη λόγω ασάφειας ή αοριστίας στο νόημα της. Εν πάση περιπτώσει δεν μπορώ να συμφωνήσω με τη θέση του κ. Ανδρέου ότι η σύμβαση πάσχει από αοριστία και ασάφεια. Μελετώντας προσεκτικά το περιεχόμενο της καταλήγω ότι δεν έχουμε ενώπιον μας μια συμφωνία το νόημα της οποίας είναι αόριστο ή είναι αδύνατο να καθοριστεί. Η συμφωνία ομιλεί καθαρά για ενοικίαση συγκεκριμένων ακινήτων ενώ καθορίζει τα συμβαλλόμενα μέρη και το συμφωνηθέν ενοίκιο. Σε αυτή γίνεται μνεία και για τη διάρκεια της που είναι 5 έτη. Το γεγονός ότι ενδεχομένως να δημιουργούνται κάποιες δυσκολίες στην ερμηνεία της πρόνοιας που αφορά σε ανανέωση της σύμβασης, δεν μπορεί να καταστήσει τη σύμβαση άκυρη στο σύνολο της σύμφωνα με το άρθρο 29 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Trifonides v. Alpan (Taki Bros)
(1988)1 A.A.Δ. 224, όπου και εκεί υπήρχαν παρόμοιες πρόνοιες σε σύμβαση μίσθωσης ακινήτου. Κρίθηκε ότι το μέρος της Σύμβασης που αφορούσε στην αρχική περίοδο μίσθωσης ήταν σαφές και καθόλα έγκυρο. Όπως λέχθηκε στη σελ.230: «The trial Court had before it, and we have before us, a contract of definite duration - five years - ending on 30th June,
- This part of the contract is neither uncertain, nor suffers from any defect in law.» (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου.) Υπό το φως των πιο πάνω βρίσκω πως η σύμβαση (τεκ.3) είναι έγκυρη, ότι η αρχική της διάρκεια είναι 5 έτη και ότι είναι σε σχέση με αυτή τη διάρκεια που αξιώνονται οι θεραπείες. ΔΕΣΜΕΥΕΙ Η ΟΧΙ Η ΣΥΜΒΑΣΗ (ΤΕΚ.3) ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥΣ
- Σε σχέση με το πιο πάνω θέμα υπήρξε διαφωνία από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων παρόλο που και οι δύο έκαναν αναφορά στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Κωνσταντίνου κ.α.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ.
- Στην εν λόγω υπόθεση γίνεται αναφορά σε αγγλική νομολογία βάσει της οποίας ο αγοραστής περιουσίας ο οποίος είναι ενήμερος των συμβατικών υποχρεώσεων του πωλητή για την ενοικίαση της περιουσίας, υπέχει θέση εξ επαγωγής εμπιστευματοδόχου (constructive trustee) έναντι του ενοικιαστή (κατόχου) και δεσμεύεται να τηρεί τις υποχρεώσεις του προκατόχου του. Στη σελ.718 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Καταλήγουμε ότι οι εφεσίβλητοι είχαν υποχρέωση, ως εμπιστευματοδόχοι, να τηρήρουν τις υποχρεώσεις της πρώην ιδιοκτήτριας, εξασφαλίζοντας την άσκηση των συμβατικών δικαιωμάτων του εφεσείοντα για την κατοχή και νομή του κτήματος καθόλη τη διάρκεια της ενοικίασης. ....» Οσον αφορά τη γνώση των Εναγομένων 1 γύρω από την μίσθωση των επίδικων τεμαχίων από την Ενάγουσα παρατηρώ τα ακόλουθα. Η μαρτυρία του κ. Σωκράτη Κάσινου (Μ.Ε.2) και του κ. Κύπρου Κυριακίδη (Μ.Ε.3) γύρω από το πιο πάνω θέμα δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση τους από τους Εναγόμενους
- Οι πιο πάνω μάρτυρες ανέφεραν ότι είχαν συνάντηση με τον κ. Τσόκκο, Διευθυντή των Εναγομένων 1, τον Σεπτέμβρη - Οκτώβρη του 1999, δηλαδή πριν οι Εναγόμενοι 1 αγοράσουν τα επίδικα τεμάχια. Σύμφωνα με την μαρτυρία των πιο πάνω, κατά την εν λόγω συνάντηση οι ίδιοι του συστήθηκαν ως ενοικιαστές - ιδιοκτήτες της παιχνιδούπολης που λειτουργούσε ήδη στα εν λόγω τεμάχια. Ας σημειωθεί πως ο κ. Τσόκκος δεν κλήθηκε ως μάρτυρας για να αμφισβητήσει το πιο πάνω μέρος της μαρτυρίας τους. Ο μάρτυρας των Εναγομένων 1 κ. Νίκος Νικολάου (Μ.Υ.1) ενώ στην αρχή της αντεξέτασης του αρνήθηκε ότι οι Εναγόμενοι 1 γνώριζαν πριν από την αγορά των επίδικων τεμαχίων ότι αυτά καλύπτοντο από συμφωνία ενοικίασης και ότι τους είχαν ενημερώσει οι Εναγόμενοι 2 και 3, στο τέλος είπε την αλήθεια και παραδέχθηκε το γεγονός αυτό. Η μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων γύρω από άλλες συναντήσεις που είχαν γύρω από το πιο πάνω θέμα, επίσης δεν αμφισβητείται. Το Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω αναντίλεκτη και αποδεκτή μαρτυρία βρίσκει ότι οι Εναγόμενοι 1 γνώριζαν πριν από την αγορά των επίδικων τεμαχίων ότι αυτά καλύπτοντο από συμφωνία ενοικίασης που καταρτίστηκε μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγόμενων 2 και
- Γνώριζαν επίσης ότι εντός των πιο πάνω τεμαχίων η Ενάγουσα ασκούσε επιχείρηση παιχνιδούπολης. Ως εκ τούτου και σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Κωνσταντίνου (πιο πάνω) η Ενάγουσα κατείχε τα επίδικα τεμάχια νόμιμα έναντι των Εναγομένων 1 και οι τελευταίοι είχαν υποχρέωση να τηρήσουν τις υποχρεώσεις των πρώην ιδιοκτητών των τεμαχίων. Εξυπακούεται βεβαίως ότι η πιο πάνω κατοχή και υποχρεώσεις καλύπτουν την αρχική περίοδο ενοικίασης των 5 ετών. Ο κ. Ανδρέου εισηγήθηκε ότι οι Εναγόμενοι 1 κατέχουν παράνομα τα τεμάχια επειδή ανήγειραν σε αυτά παράνομες κατασκευές, για να προσθέσει πως αν δεν υπήρχαν οι παράνομες κατασκευές τότε θα ετίθετο κάποιο θέμα για νόμιμη κατοχή. Η πιο πάνω εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο για τους ακόλουθους λόγους. Η Ενάγουσα απέκτησε νόμιμα κατοχή των τεμαχίων από τους Εναγόμενους 2 και
- Η νόμιμη αυτή κατοχή για τους λόγους που εξέθεσα πιο πάνω, δεσμεύει και τους Εναγόμενους
- Είναι βεβαίως παραδεκτό γεγονός από την Ενάγουσα ότι κατά τη διάρκεια της μίσθωσης η τελευταία ανήγειρε εντός των πιο πάνω τεμαχίων κατασκευές χωρίς να εξασφαλίσει προηγουμένως τις απαραίτητες άδειες. Είναι επίσης παραδεκτό γεγονός ότι εντός των τεμαχίων λειτουργεί παιχνιδούπολη για την λειτουργία της οποίας δεν έχει εξασφαλιστεί η απαιτούμενη από το Νόμο πολεοδομική άδεια. Το Δικαστήριο βρίσκει πως οι πιο πάνω παρανομίες δεν καθιστούν από μόνες τους παράνομη την κατοχή των επίδικων τεμαχίων από την Ενάγουσα. Η τελευταία κατέχει παράνομα τις κατασκευές που ανηγέρθηκαν χωρίς τις απαιτούμενες από το Νόμο άδειες, όμως δεν κατέχει παράνομα τα επίδικα τεμάχια. Είναι βεβαίως άλλο θέμα κατά πόσο οι πιο πάνω παρανομίες δίδουν το δικαίωμα στους Εναγόμενους 1 να τερματίσουν τη συμφωνία ενοικίασης (τεκ.3) και να αξιώσουν από την Ενάγουσα την παράδοση της κατοχής των τεμαχίων. Όμως κάτι τέτοιο δεν εγείρεται με τα δικόγραφα και ούτε θα μπορούσε να εγερθεί στην παρούσα υπόθεση ενόψει της θέσης των Εναγόμενων 1 ότι δεν αναγνωρίζουν την Ενάγουσα ως ενοικιαστή των πιο πάνω τεμαχίων. Τα όσα ανέφερε ο κ. Ανδρέου γύρω από την τυχόν ποινική ευθύνη των Εναγόμενων 1 για τις παράνομες κατασκευές θεωρώ πως δεν αφορούν τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Απ΄ ότι διεφάνη οι Εναγόμενοι 1 ουδέποτε επέτρεψαν ή ανέχθηκαν την παράνομη ανέγερση ή παράνομη κατοχή των εν λόγω κατασκευών ή την παράνομη λειτουργία της παιχνιδούπολης. Αλλωστε οι ίδιοι δεν έχουν κατηγορηθεί γι' αυτές τις παρανομίες τις οποίες κατήγγειλαν στο Δήμο Αγίας Νάπας, ο οποίος άσκησε εναντίον της Ενάγουσας ποινική δίωξη η οποία εκκρεμεί. ΑΓΩΓΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ 2 ΚΑΙ
- Οι Εναγόμενοι 2 και 3 παρέλειψαν να εμφανιστούν, όμως αυτό δεν απαλλάσσει την Ενάγουσα από την υποχρέωση να αποδείξει την υπόθεση εναντίον τους. Ως λέχθηκε πιο πάνω, η αγωγή εναντίον τους περιορίστηκε τελικά στην αξίωση των ΛΚ60,000.-. Σχετική με την πιο πάνω αξίωση είναι η παράγραφος 13 της Εκθεσης Απαίτησης η οποία αναφέρει τα ακόλουθα: "Ολοι οι εναγόμενοι μέχρι σήμερα αδίκως αρνούνται να συμμορφωθούν και υπογράψουν τις απαραίτητες άδειες προς τις αρμόδιες αρχές με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μην μπορούν να εξασφαλίσουν τις σχετικές άδεις και να μην είναι σε θέση να λειτουργήσουν την επιχείρηση παιχνιδούπολης των και σαν αποτέλεσμα τούτου κινδυνεύουν να διωχθούν από την αρμόδια αρχή και επίσης υπέστησαν και υφίστανται απώλειες και ζημίες ύψους £20,000ΛΚ τον χρόνο που αντιστοιχούν σε εισοδήματα που απώλεσαν από το έτος 1999 και έκτοτε μέχρι την καταχώρηση της αγωγής ανερχόμενα στο ποσό των £60,000ΛΚ." O κ. Κουκούνης στο στάδιο των αγορεύσεων δέχθηκε ότι αυτή η αξίωση θα ήταν ορθό να μειωθεί, αφού από το 1999 μέχρι την κατάθεση της αγωγής (18/9/01) δεν είχαν παρέλθει τρία χρόνια αλλά δύο χρόνια και 8 ½ μήνες περίπου. Οσον αφορά την ευθύνη των Εναγόμενων 2 και 3 εισηγήθηκε ότι αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι οι τελευταίοι δεν κατέβαλαν προσπάθειες για να πεισθούν οι Εναγόμενοι 1 να υπογράψουν τις σχετικές αιτήσεις για έκδοση αδειών. Η πιο πάνω εισήγηση του κ. Κουκούνη δεν με βρίσκει σύμφωνο. Εν πρώτοις διαπιστώνω ότι η πιο πάνω ευθύνη όπως την παρέθεσε ο ευπαίδευτος συνήγορος, δεν καλύπτεται από τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης. Σε αυτή καμιά αναφορά δεν γίνεται στο γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 παρέλειψαν να προσπαθήσουν να πείσουν τους Εναγόμενους 1 να υπογράψουν τις σχετικές αιτήσεις. Δεν αναφέρεται ακόμη κατά πόσο είχαν τέτοια υποχρέωση έναντι της Ενάγουσας. Τουναντίον από την Εκθεση Απαίτησης συνάγεται ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενάγονται επειδή αρνούνται να υπογράψουν τις απαραίτητες αιτήσεις. Αλλωστε αρχικά αξιώνετο και εναντίον τους διάταγμα που να τους υποχρεώνει να τις υπογράψουν. Όπως ορθά δέχθηκε και ο κ. Κουκούνης, η Εκθεση Απαίτησης αποδίδει στους Εναγόμενους 2 και 3 την ίδια ευθύνη με αυτή των Εναγόμενων 1 παρόλο που αυτοί κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής δεν νομιμοποιούντο και δεν είχαν υποχρέωση να υπογράψουν τις εν λόγω αιτήσεις αφού είχαν παύσει να είναι ιδιοκτήτες των τεμαχίων. Συνεπώς εφόσον η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων 2 και 3 αποζημιώσεις επειδή αυτοί δεν υπέγραψαν τις σχετικές αιτήσεις, για τις οποίες δεν είχαν τέτοια υποχρέωση κατά τον ουσιώδη χρόνο, καταλήγω ότι η αγωγή εναντίον τους θα πρέπει να απορριφθεί. Ας σημειωθεί ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν σχετική αίτηση προς την Πολεοδομία όταν ήταν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες χωρίς όμως η Ενάγουσα να εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια. ΑΞΙΩΣΗ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΛΚ60,000.-. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Ενάγουσα απέδειξε τη ζημιά των ΛΚ60,000.- για την οποία γίνεται αναφορά στην παράγραφο 13 της Εκθεσης Απαίτησης. Η εν λόγω αξίωση στρέφεται και κατά των Εναγόμενων
- Σύμφωνα με την παράγραφο 13 της Εκθεσης Απαίτησης το ποσό των ΛΚ60,000.- αξιώνεται ως απώλεια εισοδημάτων συνεπεία της μη λειτουργίας της επιχείρησης παιχνιδούπολης. Η προσαχθείσα όμως μαρτυρία κατέδειξε πως η Ενάγουσα λειτούργησε και λειτουργεί την επιχείρηση παιχνιδούπολης στα τεμάχια των Εναγομένων 1 χωρίς να έχει εξασφαλίσει προηγουμένως τις απαιτούμενες από το νόμο άδειες. Συνεπώς αφού λειτούργησε την επιχείρηση παιχνιδούπολης δεν νομιμοποιείται να ζητά αποζημιώσεις για ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω μη λειτουργίας της. Ο διευθυντής της Ενάγουσας (Μ.Ε.2) ανέφερε ότι οι ζημιές αυτές αφορούν στη μη λειτουργία εστιατορίου στην παιχνιδούπολη. Η μαρτυρία του όμως αυτή δεν καλύπτεται από την Εκθεση Απαίτησης αφού σε αυτή δεν γίνεται αναφορά σε ζημιές που υπέστη η Ενάγουσα καθ' ον χρόνο λειτουργούσε την παιχνιδούπολη της χωρίς εστιατόριο σε αυτή. Τουναντίον ως αναφέρθηκε πιο πάνω, τις αποζημιώσεις αυτές της ζητά (δες παράγραφο 13 της Εκθεσης Απαίτησης) επειδή δεν ήταν σε θέση να λειτουργήσει την επιχείρηση παιχνιδούπολης στα συγκεκριμένα τεμάχια. Δράττομαι εδώ της ευκαιρίας να επαναλάβω για μια ακόμη φορά ότι η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στην υπόθεση Βραχίμη ν. Κουλουμπρή,
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 836, 839-
- Πέρα όμως από τα πιο πάνω, η προσαχθείσα από την Ενάγουσα μαρτυρία για την απόδειξη της απαίτησης των ΛΚ60,000.- δεν ήταν καθόλου πειστική και απορρίπτεται αφού ο διευθυντής της Ενάγουσας κ. Κάσινος (Μ.Ε.2) δεν μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν δέχομαι τη μαρτυρία του ότι η Ενάγουσα υπέστη οποιαδήποτε ζημιά που οφείλεται στη μη λειτουργία εστιατορίου. Και καλή εντύπωση όμως να μου έκανε, η μαρτυρία του στο σημείο αυτό ήταν αόριστη και γενική, και απορρίπτεται και γι' αυτό το λόγο. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω μέρος από την μαρτυρία του που αναφέρεται στην εν λόγω αξίωση. «Ε. Τι εισοδήματα θα επαίρνατε; Α. Με την πιο απλή λογική £20,000-£30,000.- τη σαιζόν. ............. Ε. Γιατί είπετε £20,000-£30,000.-; Α. Να αποσύρω το
- Να πω
- Ε. Το 2001 ποια υπολογίζετε να ήταν η απώλεια σας από αυτή την έλλειψη εστιατορίου; Α. Γύρω στις £20,000.-. Ε. Τα επόμενα χρόνια 2002-2003; Α. Μια λογική αύξηση περίπου 10% για κάθε χρόνο.» Η μαρτυρία του κ. Γιάννη Κουάντα (Μ.Ε.4) δεν βοηθά καθόλου την υπόθεση της Ενάγουσας, παρόλο που ο μάρτυρας αυτός έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ανάμεσα σ' άλλα ανέφερε ότι εργάζεται σε παιχνιδούπολη στη Λευκωσία και ότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς γίνεται και τι κόσμος εισέρχεται σε μια παιχνιδούπολη στην επαρχία Αμμοχώστου όπου ευρίσκεται η παιχνιδούπολη της Ενάγουσας. Ο ίδιος κατέθεσε με ειλικρίνεια ότι δεν είναι λογιστής, ότι δεν ασκεί καθήκοντα λογιστή στην παιχνιδούπολη που εργάζεται στη Λευκωσία, και ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για τα έσοδα και έξοδα της παιχνιδούπολης. Το Δικαστήριο θεωρεί πως το τι ακριβώς γίνεται στην παιχνιδούπολη όπου εργάζεται και ειδικότερα για το φαγητό που προσφέρεται σε αυτή, δεν μπορεί καθ' οιονδήποτε τρόπο να αποτελέσει βάση για να υπολογιστούν τα διαφυγόντα κέρδη (αν υπάρχουν) μιας άλλης παιχνιδούπολης με διαφορετικούς πελάτες, με διαφορετικό κύκλο εργασιών και ενδεχομένως με διαφορετικές τιμές. Είναι καλά γνωστό ότι οι ειδικές ζημιές θα πρέπει να αποδεικνύονται αυστηρά. Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπω στην υπόθεση Μεταξάκης ν. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467, 470-
- Στην παρούσα υπόθεση η Ενάγουσα σε καμιά περίπτωση δεν απέδειξε την ύπαρξη ζημιών υπό τη μορφή διαφυγόντων κερδών λόγω μη λειτουργίας εστιατορίου στην παιχνιδούπολη της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αξίωση αυτή της Ενάγουσας απορρίπτεται εναντίον και των τριών Εναγομένων. ΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ. Η Ενάγουσα αξιώνει τα υπό «Α» και «Β» Διατάγματα. H αρχική μίσθωση των τεμαχίων σε σχέση με την οποία κατατέθηκε η παρούσα αγωγή έχει λήξει. Συνεπώς δεν τίθεται πλέον θέμα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Κωνσταντίνου (πιο πάνω) όπου το Δικαστήριο δεν εξέδωσε το αιτούμενο απαγορευτικό διάταγμα επειδή η περίοδος μίσθωσης είχε εκπνεύσει. Διέταξε όμως την επανεκδίκαση της υπόθεσης για σκοπούς καθορισμού των αποζημιώσεων στις οποίες εδικαιούτο ο εφεσείων λόγω της στέρησης της χρήσης του ακινήτου. Εδώ οι αξιώσεις της Ενάγουσας για αποζημιώσεις έχουν εξεταστεί και έχουν απορριφθεί. Και να μην έληγε η αρχική μίσθωση το Δικαστήριο δεν θα ήταν έτοιμο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα για τους ακόλουθους λόγους. Στην οπισθογράφηση απαίτησης τα διατάγματα και οι αποζημιώσεις αξιώνονται μόνο σε σχέση με το τεμάχιο
- Στην Εκθεση Απαίτησης τα διατάγματα και οι αποζημιώσεις αξιώνονται και για το τεμάχιο 316 (μέρος). Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας δεν αναφέρθηκε σε αυτή τη διάσταση. Η παράλειψη της Ενάγουσας να αναφέρει το εν λόγω τεμάχιο στην οπισθογράφηση ενδεχομένως να μην είναι τυχαία αφού η αναντίλεκτη μαρτυρία κατέδειξε ότι η συνιδιοκτήτρια του τεμαχίου 316 Nike Hotels Ltd, ουδέποτε συμβλήθηκε με την Ενάγουσα και συνεπώς σε καμιά περίπτωση δεν δεσμεύεται από τη Σύμβαση (τεκ.3). Σύμφωνα πάντα με την αναντίλεκτη μαρτυρία, αυτή αρνήθηκε να υπογράψει οποιαδήποτε αίτηση της Ενάγουσας για να εξασφαλίσει η τελευταία άδεια σε σχέση με το τεμάχιο
- Ως εκ τούτου η Ενάγουσα σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει άδεια αναφορικά με το εν λόγω τεμάχιο. Αυτό το παραδέχθηκε και ο κ. Κάσσινος στη μαρτυρία του. Η μαρτυρία του κ. Κυριακίδη (Μ.Ε.3) ότι οι αιτήσεις προς την Πολεοδομία είχαν υπογραφεί και υποβληθεί κανονικά απορρίπτεται αφού η αναντίλεκτη μαρτυρία κατέδειξε ότι ο συνιδιοκτήτης του τεμαχίου 316 ουδέποτε συγκατατέθηκε να υπογράψει τέτοια αίτηση. Ας σημειωθεί πως ο κ. Κυριακίδης δεν γνώριζε γιατί τελικά δεν εκδόθηκε η αιτούμενη άδεια. Φαίνεται πως θεωρούσε ότι η αίτηση υποβλήθηκε νομότυπα επειδή καταβλήθηκαν τα δικαιώματα για εξέταση της από την Πολεοδομία. Συνεπώς η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να ζητά διατάγματα και σε σχέση με το τεμάχιο
- Αλλωστε η έκδοση τέτοιου διατάγματος ενδεχομένως να συνιστούσε παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία τρίτου προσώπου. Ο κ. Κάσινος ανέφερε ότι μετά την άρνηση του συνιδιοκτήτη του τεμαχίου 316 να δώσει τη συγκατάθεση του «αναγκαστήκαμε να κάμουμε τα νέα σχέδια ή το 315 από μόνο του ή είχαμε επαφές με άλλους γείτονες να ενοικιάσω ένα κομμάτι χωράφι». Τέτοια σχέδια όμως δεν παρουσίασε και ούτε ανέφερε αν τελικά κατάφερε να ενοικιάσει άλλο χωράφι. Τουναντίον από την πιο πάνω μαρτυρία του αποκαλύπτεται πως δεν είχε ακόμη κατασταλάξει κατά πόσο θα υπέβαλλε αίτηση προς τις αρμόδιες αρχές μόνο για το τεμάχιο 315 ή σε συνδυασμό με άλλο γειτονικό τεμάχιο. Η μαρτυρία του αυτή δεν ήταν καθόλου πειστική και απορρίπτεται ως σκέψη εκ των υστέρων και για τον ακόλουθο λόγο. Ενώ γνώριζε από το 1999 ότι ήταν αδύνατο να εξασφαλίσει άδεια για το τεμάχιο 316 εντούτοις ζητούσε από τους Εναγόμενους 1, με επιστολή ημερ. 23/1/01 (τεκ. 6Β), να υπογράψουν τα σχετικά έντυπα αιτήσεων τα οποία όμως υποβάλλοντο και για το τεμάχιο 316 και όχι σε σχέση με άλλο γειτονικό τεμάχιο όπως ισχυρίστηκε. Η πιο πάνω στάση του συνεχίστηκε και στις 10/9/02 με την αποστολή και πάλι επιστολής (τεκ. 6Ε) προς τους Εναγόμενους 1, και στις 27/3/03 με την καταχώριση της Εκθεσης Απαίτησης. Πέρα όμως από τα πιο πάνω, το Δικαστήριο βρίσκει ότι τα διατάγματα όπως αυτά αξιώνονται πάσχουν από ασάφεια και αοριστία. Δεν αξιώνονται σε σχέση με συγκεκριμένη αίτηση και σε σχέση με συγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια αλλά ομιλούν γενικά και αόριστα για αναγκαίες αιτήσεις και έγγραφα προς τις αρμόδιες αρχές για την έκδοση σχετικών αδειών για λειτουργία παιχνιδούπολης. Το θέμα θα ήταν απλό αν επρόκειτο για μια απλή αίτηση με συγκεκριμένο τύπο. Η αναντίλεκτη όμως μαρτυρία (τεκ.8) κατέδειξε ότι ο διευθυντής της Πολεοδομίας και Οικήσεως ζήτησε, για την έκδοση πολεοδομικής άδειας, όπως πληρωθούν αρκετές προϋποθέσεις. Ανάμεσα σε αυτές ήταν και η παραχώρηση τμήματος των τεμαχίων για να εγγραφεί ως δημόσιος χώρος πρασίνου. Οσον αφορά το τελευταίο αυτό θέμα φαίνεται πως οι ιδιοκτήτες - Εναγόμενοι 2 και 3 - δεν είχαν τέτοια υποχρέωση από τη σύμβαση (τεκ.3). Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί οποιαδήποτε έκταση από το τεμάχιο 316 για τους λόγους που έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Υπό το φως των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν θα ήταν σε καμιά περίπτωση έτοιμο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και οι αξιώσεις αυτές απορρίπτονται. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Οι Εναγόμενοι 1 με ανταπαίτηση τους ημερ. 9/6/03 αξιώνουν εναντίον της Ενάγουσας, ανάμεσα σε άλλες θεραπείες, ποσό £21,000.-. Το ποσό αυτό το αξιώνουν για ζημιές που ισχυρίζονται ότι έχουν υποστεί για τα έτη 2000-2002 λόγω μη παράδοσης κατοχής των τεμαχίων. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Ενάγουσα απέστελλε το συμφωνηθέν ενοίκιο στους Εναγόμενους 1 αλλά οι τελευταίοι αρνούντο να το παραλάβουν. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 1 μέχρι σήμερα δεν έχουν εισπράξει τα ενοίκια που η Ενάγουσα τους απέστελλε. Ο κ. Ανδρέου εισηγήθηκε πως αν το Δικαστήριο βρει πως η σύμβαση μίσθωσης δεσμεύει τους Εναγόμενους 1 τότε θα πρέπει να εκδώσει απόφαση για £21,000.- ως οφειλόμενα από την Ενάγουσα ενοίκια. Ο κ. Κουκούνης συμφώνησε με την πιο πάνω θέση για να προσθέσει όμως πως η Ενάγουσα σε καμιά περίπτωση δεν δικαιούται τους τόκους που αξιώνει με την Ανταπαίτηση της για το εν λόγω ποσό, και οι οποίοι αξιώνονται ως ακολούθως: "Τόκον προς 8% επί του ποσού των £7,000.- από 31.12.
- Τόκον προς 8% επί του ποσού των £14,000.- από 31.12.
- Τόκον προς 8% επί του ποσού των £21,000.- από 31.12.02." Υπό το φως των πιο πάνω και εφόσον έχω βρει ότι η σύμβαση μίσθωσης δεσμεύει τους Εναγόμενους 1, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί απόφαση και εκδίδεται υπέρ Εναγομένων 1 και εναντίον της Ενάγουσας για £21,000.- (£7,000 Χ 3) ως οφειλόμενα ενοίκια για τα έτη 2000-
- Νοείται βεβαίως ότι τυχόν άλλες αξιώσεις των Εναγομένων 1 για οφειλόμενα ενοίκια παραμένουν ανέπαφες. Το ποσό των £21,000.- θεωρώ ότι είναι δίκαιο να φέρει νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της ανταπαίτησης και όχι από την περίοδο που αξιώνεται αφού η Ενάγουσα προσέφερε στους Εναγόμενους 1 τα ενοίκια και οι τελευταίοι αρνούντο να τα εισπράξουν. Νοείται ότι οι υπόλοιπες αξιώσεις των Εναγομένων 1 απορρίπτονται. Εν κατακλείδι η αγωγή εναντίον των Εναγομένων 1 απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας και υπέρ των Εναγομένων 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Η αγωγή εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Απόφαση στην Ανταπαίτηση ως πιο πάνω. Οσον αφορά στα έξοδα της Ανταπαίτησης, θεωρώ σκόπιμο όπως μη εκδώσω και δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα αφού η Ενάγουσα όφειλε τα χρήματα σε σχέση με τα οποία εκδόθηκε απόφαση εναντίον της όχι γιατί αρνήθηκε να τα καταβάλει αλλά γιατί οι Εναγόμενοι 1 αρνούντο να τα εισπράξουν επικαλούμενοι ότι η πιο πάνω Σύμβαση (τεκ.3) δεν είναι έγκυρη και δεν τους δεσμεύει, θέσεις τις οποίες το Δικαστήριο απέρριψε. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο