Λυκούργου Γεωργίου κ.α. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αυγόρου, Αρ. Αγωγής: 369/03, 15 Δεκεμβρίου 2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (που συνεδριάζει στη Λάρνακα) ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑϊΔΟΥ - ΚΑΡΑΚΑΝΝΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 369/03 Μεταξύ:
- Λυκούργου Γεωργίου, από το Αυγόρου
- Λυκούργου Γεωργίου, από το Αυγόρου, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Δώρας Γεωργίου, τέως από το Αυγόρου Εναγόντων -και- Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αυγόρου Εναγομένων ____________________ Ημερομηνία: 15 Δεκεμβρίου 2005 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: Ο κ. Γιαλελής. Για τους Εναγόμενους: Ο κ. Ιωάννου. Διάδικοι: παρόντες. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους τα πιο κάτω τα οποία θεωρώ σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια: Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει την Εναγόμενη όπως θεωρήσει το ασφαλιστικό έγγραφο νομότυπο και έγκυρο και / ή Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζει την Εναγόμενη όπως θεωρήσει εξοφληθέν το δάνειο ως η συμφωνία τους. Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η Εναγόμενη καταβάλει στους Ενάγοντες την αξία του ασφαλιστηρίου εγγράφου κατά τον χρόνο θανάτου της Ενάγουσας
- Από τη δικογραφία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές προκύπτουν ως παραδεκτά γεγονότα ότι τη 4.3.2001 ο ενάγοντας Λυκούργος Γεωργίου και η σύζυγός του Δώρα Γεωργίου υπέγραψαν συμφωνία δανείου με την εναγόμενη, για το ποσό των Λ.Κ.18.500, το δάνειο τους δόθηκε τη 14.3.
- Το πιο πάνω δάνειο το εγγυήθηκαν διάφορα πρόσωπα και πέραν των εγγυήσεων αυτών, ο ενάγοντας και η σύζυγός του υποθήκευσαν ακίνητο προς όφελος της εναγόμενης. Μετά τη χορήγηση του δανείου ο ενάγοντας 1 και η σύζυγός του συμπλήρωσαν αιτήσεις για ασφάλεια ζωής. Οι πιο πάνω αιτήσεις απεστάλησαν από την εναγόμενη στην Παγκύπρια Συνεργατική Εταιρεία Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Λτδ. Η εναγομένη συνεργαζόταν με την πιο πάνω εταιρεία για θέματα ασφαλειών των μελών τους. Η Παγκύπρια Συνεργατική Εταιρεία Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Λτδ ενεργούσε ως μεσάζων μεταξύ της εναγόμενης και της εταιρείας ALLIANZ Ανώνυμος Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζωής, της οποίας αντιπρόσωπος στην Κύπρο, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ. Η Δώρα Γεωργίου, με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, απεβίωσε τον Μάιο του 2002 και τότε ο σύζυγός της, ενάγοντας 1, ζήτησε από την εναγόμενη εταιρεία όπως η ασφάλεια χρησιμοποιηθεί για εξόφληση του δανείου που είχε συνάψει, η εναγόμενη αρνήθηκε και η υπόθεση κατέληξε στο Δικαστήριο. Εκ μέρους των εναγόντων κατάθεσαν τέσσερις μάρτυρες, ο ενάγοντας 1, ο γιος του και δύο αξιωματούχοι της εναγομένης ενώ εκ μέρους της υπεράσπισης κατάθεσε ο Γιάννης Φιάκας υπάλληλος της εναγόμενης. Συνοψίζω τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ενάγοντας, Λυκούργος Γεωργίου, κατάθεσε, μεταξύ άλλων, ότι μετά τη σύναψη της συμφωνίας για παροχή δανείου και την έγκριση του δανείου από την εναγόμενη ζητήθηκε τόσο από τον ίδιο όσο και από τη σύζυγό του να κάνουν ασφάλειες ζωής. Αργότερα ανάτρεψε τον πιο πάνω ισχυρισμό του και είπε ότι η ασφάλεια ζωής ήταν προϋπόθεση για να του δώσουν τα χρήματα του δανείου. Η σύζυγός του απεβίωσε δύο περίπου μήνες, όπως είπε χαρακτηριστικά, "μετά τη 23 έκτου του 2003". Μετά το θάνατο της συζύγου του πήγε στην εναγόμενη εταιρεία και ζήτησε να κάνει "claim", τότε ήταν που πληροφορήθηκε ότι δεν υπήρχε ασφάλεια ζωής σε σχέση με τη γυναίκα του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αυτός επέμενε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για έγκριση του δανείου ήταν η ασφάλιση τόσο του ιδίου όσο και της συζύγου του. Ερωτηθείς δε πώς είναι δυνατό το Τεκμήριο 5, που πρόκειται για την αίτηση για ασφάλιση ζωής να είχε γίνει τη 16.3.2002 δύο μέρες μετά που του έδωσαν τα χρήματα του δανείου, αυτός ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει κάποιο λάθος με τις ημερομηνίες. Ο Λεωνίδας Γεωργίου, γιος του ενάγοντα 1, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου είπε, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος είχε υπογράψει ως εγγυητής στο επίδικο συμβόλαιο. Στον μάρτυρα αυτό υποδείχθηκε η επιστολή Τεκ. 7 το περιεχόμενο της οποίας δεν αναγνώρισε. Η επιστολή αυτή εστάλη από τη Παγκύπρια Συνεργατική Εταιρεία Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Λτδ προς την εναγόμενη και φέρει ημερομηνία 9.4.
- Με την επιστολή αυτή γνωστοποιείται ότι για να μελετηθεί από την ασφαλιστική εταιρεία ALLIANZ η αίτηση της για ασφάλιση έπρεπε η αιτήτρια να τύχει ιατρικής εξέτασης από συγκεκριμένους γιατρούς. Στο κάτω μέρος αναγράφεται η πιο κάτω χειρόγραφη σημείωση: "Ενημερώθηκα 2.5.2002, Λεωνίδας Γεωργίου", με μια υπογραφή την οποία ο μάρτυρας αυτός την αναγνώρισε σαν την υπογραφή του. Ήταν η θέση του μάρτυρα αυτού ότι "η πρώτη γλώσσα του είναι τα αγγλικά, τα ελληνικά του είναι λίγα". Την ημέρα που είχε πάει στην Τράπεζα του έδωσαν, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, αρκετά έγγραφα για να υπογράψει και δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί κατά πόσο το έγγραφο που του υποδείχθηκε ήταν ένα από τα έγγραφα αυτά. Στον μάρτυρα υποβλήθηκε ότι το συγκεκριμένο Τεκμήριο ήταν το μοναδικό έγγραφο που του είχε ζητηθεί να υπογράψει, θέση την οποία απόρριψε ο ίδιος. Τρίτος μάρτυρας κατάθεσε ο Ανδρέας Αρναούτης, γραμματέας - διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας. Σε ερώτηση του συνηγόρου των εναγόντων κατά πόσο είχε ζητηθεί εκ μέρους της εναγόμενης εταιρείας από τον κύριο και την κυρία Λυκούργου Γεωργίου να κάνουν ασφάλεια ζωής ο μάρτυρας είπε ότι δεν είναι υποχρεωτική η ασφάλεια ζωής, τα τελευταία χρόνια όμως εξυπακούεται ότι με την αίτηση για δάνειο κάνεις και ασφάλεια ζωής. Παρομοίου περιεχομένου ήταν και η μαρτυρία του Παναγιώτη Μιχαηλά, προέδρου της επιτροπής της εναγόμενης, από το 2000 μέχρι σήμερα. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η ασφάλεια ζωής δεν είναι προϋπόθεση για έγκριση δανείου, εκείνο που απαιτείτο για το δάνειο ήταν υποθήκη και εγγυητές. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από την πλευρά των εναγόντων. Μοναδικός μάρτυρας της υπεράσπισης ήταν ο Γιάννος Φιακάς, υπεύθυνος στο τμήμα δανείσεων και καθυστερήσεων της εναγομένης. Ο μάρτυρας κατάθεσε στο Δικαστήριο ότι τη 13.2.2002 ο ενάγοντας και η σύζυγός του επισκέφθηκαν τα γραφεία της εναγόμενης στο Αυγόρου και έκαναν αίτηση για παροχή δανείου ύψους Λ.Κ.18.500, το οποίο θα χρησιμοποιούσαν για θεραπεία της συζύγου στην Αγγλία. Κατά την επίσκεψή τους ο μάρτυρας τους ανέφερε ότι στην περίπτωση που η αίτηση τους γινόταν αποδεκτή και εκδιδόταν συμβόλαιο ασφάλειας, τότε, όπως γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις, η πληρωμή του ασφαλίστρου θα γινόταν διά αποκοπής ποσού χρημάτων από το λογαριασμό του δανείου τους και η ασφάλεια θα ήτο εκχωρημένη προς όφελος της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αυγόρου, σαν περαιτέρω εξασφάλιση του δανείου, πέραν της υποθήκης και των προσωπικών εγγυήσεων, σε περίπτωση που συνέβαινε οιονδήποτε μοιραίο γεγονός σε οιονδήποτε από τους δύο, αλλά και για τη δική τους προστασία. Τους ανέφερε επίσης ότι θα ασφαλίζονταν νοουμένου ότι η ασφαλιστική εταιρεία θα αποδέχετο την ασφάλιση του κάθε ενός από αυτούς, αφού γινόταν η σχετική αίτηση. Ο μάρτυρας ουδέποτε ανέφερε στον ενάγοντα 1, Λυκούργο Γεωργίου ή την αποβιώσασα σύζυγό του, ότι ήτο προϋπόθεση να ασφαλιστούν για να εγκριθεί η αίτηση δανείου τους. Τη 4.3.2002 υπογράφηκε η συμφωνία δανείου και δέκα μέρες αργότερα τη 14.3.2002 αφού υπεγράφησαν τα έγγραφα δανείου, εγγύησης και υποθήκης δόθηκε στους ενάγοντες το ποσό του δανείου. Την ίδια ημέρα ο μάρτυρας συμπλήρωσε με οδηγίες του ενάγοντα και της συζύγου του τις αιτήσεις για ασφάλεια ζωής τις οποίες υπόγραψαν. Και οι δύο αιτήσεις εστάλησαν στην Παγκύπρια Συνεργατική Εταιρεία Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Λτδ που ενεργούσε ως μεσάζον της ALLIANZ Ανώνυμος Εταιρεία Ασφαλίσεως Ζωής. Τη 9.4.2002 η Παγκύπρια Συνεργατική Εταιρεία Ασφαλιστικών Υπηρεσιών Λτδ απέστειλε επιστολή σε σχέση με την αίτηση της Δώρας Γεωργίου με την οποία πληροφορούσε ότι η αίτηση θα εξεταζόταν και η αιτήτρια θα έπρεπε να τύχει ιατρικής εξέτασης. Ο μάρτυρας ενημέρωσε την αιτήτρια Δώρα Γεωργίου τηλεφωνικά, της ανέφερε ότι θα έπρεπε να επισκεπτόταν έναν από τους γιατρούς της Ασφαλιστικής Εταιρείας και της έδωσε τα ονόματα αυτών. Το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής, ημερομηνίας 9.4.2002, γνωστοποιήθηκε και στον γιο της αιτήτριας τη 2.5.
- Η αιτήτρια δεν πήγε για να εξεταστεί και κατ΄ επέκταση δεν καλύπτετο από οποιανδήποτε ασφάλεια. Η αίτηση του ενάγοντα 1, Λυκούργου Γεωργίου, έγινε αποδεκτή από την ασφαλιστική εταιρεία, τη 17.4.2002 στάληκε πιστοποιητικό ασφάλισης και ο μάρτυρας απέκοψε το ασφάλιστρο από το λογαριασμό του δανείου και απέστειλε ταχυδρομικώς τη σχετική χρεωστική σημείωση για το ποσό των Λ.Κ.22.12 μαζί με το πιστοποιητικό ασφάλισης. Το ασφάλιστρο για τον ενάγοντα 1 συνέχισε να αποκόπτεται από το λογαριασμό δανείου και το γεγονός αυτό φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού του δανείου. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες ενώ κατάθεταν και να εξετάσω τη μαρτυρία τους. Το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του ενάγοντα 1 είναι παραδεκτό, εκείνο που αμφισβητείται είναι κατά πόσο η ασφάλεια ζωής είχε τεθεί από την εναγόμενη ως προϋπόθεση για την έγκριση δανείου. Η μαρτυρία του ιδίου επί του σημείου αυτού είναι αντιφατική, όπως επεσήμανα και πιο πάνω. Πέραν τούτου, πώς είναι δυνατόν η σύναψη συμφωνίας ασφάλισης ν΄ αποτελούσε προϋπόθεση για έγκριση του δανείου και να δίδεται το ποσόν του δανείου προτού ολοκληρωθεί η συμφωνία ασφάλισης. Η αίτηση της Δώρας Γεωργίου φέρει ημερομηνία 14.3.2002 ενώ του ενάγοντα 1 16.3.
- Υπενθυμίζω ότι η συμφωνία δανείου υπογράφηκε πολλές μέρες προηγουμένως τη 4.3.2002 και τα χρήματα του δανείου εδόθησαν στους πρωτοφειλέτες τη 14.3.
- Ενόψει τούτου, την πιο πάνω θέση του την απορρίπτω. Ο Λεωνίδας Γεωργίου παραδέχθηκε ότι η υπογραφή ήταν δική του, αρνήθηκε όμως ότι είχε διαβάσει το περιεχόμενο της επιστολής και ισχυρίσθηκε ότι τη συγκεκριμένη ημέρα είχε υπογράψει σωρεία εγγράφων. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε το γεγονός αυτός, παρ' όλα αυτά όμως αυτός κανένα περαιτέρω στοιχείο έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, διερωτάται δε κανείς σε ποια έγγραφα αναφερόταν. Τον ισχυρισμό του ότι τη συγκεκριμένη μέρα είχε υπογράψει πολλά άλλα έγγραφα την απορρίπτω. Ας σημειωθεί δε ότι το έγγραφο εγγύησης που υπόγραψε, σε σχέση με το επίδικο δάνειο, υπογράφηκε πολλές μέρες προηγουμένως, τη 4.3.
- Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ο υπάλληλος της εναγομένης εταιρείας του υπέδειξε τα συγκεκριμένο έγγραφο, γι' αυτό και το έγγραφο φέρει την υπογραφή του, αν ο μάρτυρας επέλεξε να μην το διαβάσει ή δεν ήταν σε θέση να το διαβάσει, λόγω περιοσμένων γνώσεων στα Ελληνικά, δεν ήταν γεγονός που όφειλε να γνωρίζει η εναγομένη. Καμία μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο μάρτυρας γνωστοποίησε στον υπάλληλο της εναγομένης ότι δεν είχε διαβάσει το περιεχόμενο του συγκεκριμένου εγγράφου. Ο Παναγιώτης Μίχας και Ανδρέας Αρναούτης, αξιωματούχοι της εναγομένης, που κλήθηκαν όμως να καταθέσουν εκ μέρους των εναγόντων, μου έκαναν καλή εντύπωση και τη μαρτυρία τους που είχε συνοχή και στην ουσία δεν αμφισβητήθηκε σ' οποιονδήποτε σημείο τη δέχομαι στο σύνολο της. Στο στάδιο αυτό επισημάνω ότι η μαρτυρία που προσκομίσθηκε εκ μέρους των εναγόντων ήταν αντιφατική σε σχέση μ' ένα ουσιώδες για την υπόθεση στοιχείο, ήτοι κατά πόσο η σύναψη συμφωνίας για ασφάλεια ζωής αποτελούσε προϋπόθεση για τη χορήγηση του επιδίκου δανείου, η μαρτυρία του ενάγοντα δεν συνάδει με τη μαρτυρία των μαρτύρων εναγόντων 3 και
- Όπως ανάφερα και πιο πάνω όμως τη μαρτυρία του ενάγοντα επί του πιο πάνω σημείου δεν την αποδέχομαι. Ο μάρτυρας υπεράσπισης Γιάννης Φιάκας μου έκανε αρκετά καλή εντύπωση, δέχομαι τη θέση του ότι η σύναψη συμφωνίας ασφάλειας δεν ήταν προϋπόθεση για την έγκριση του επιδίκου δανείου και ότι ο ίδιος είχε απλά προτρέψει τον ενάγοντα και τη σύζυγο του να κάνουν την ασφάλεια, δεν έχω πεισθεί όμως από τη μαρτυρία του ότι πληροφόρησε ο ίδιος προσωπικά τηλεφωνικώς τη αποβιώσασα σε σχέση με τη αίτηση ασφάλισής της. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η εναγόμενη χορήγησε στον ενάγοντα 1 και στη σύζυγό του, Δώρα Γεωργίου, δάνειο ύψους Λ.Κ.18.500, το δάνειο δόθηκε σ΄ αυτούς τη 14.3.
- Την ίδια μέρα η Δώρα Γεωργίου μετά από προτροπή του Γιαννάκη Φιάκα συμπλήρωσε αίτηση για ασφάλιση ζωής με την Allianz, Ανώνυμο Εταιρεία Ασφαλίσεων Ζωής, ο σύζυγός της συμπλήρωσε παρόμοιο έντυπο δύο μέρες αργότερα τη 16.3.
- Η αίτηση του ενάγοντα 1 για ασφάλισης έγινε αποδεκτή από την ασφαλιστική εταιρεία Allianz, από τη Δώρα Γεωργίου όμως ζητήθηκε να υποβληθεί σε εξέταση γεγονός που κοινοποιήθηκε στο γιο της 2.5.
- Στην ίδια προσωπικά καμιά επιστολή στάληκε σε σχέση με την αίτηση της και καμιά βέβαια χρέωση ασφαλίστρων έγινε. Χρέωση ασφαλίστρων έγινε μόνο σε σχέση με την ασφάλεια ζωής του ενάγοντα 1, και χρεώθηκε ο λογαριασμός του, όπως φαίνεται και στην κατάσταση λογαριασμού, Τεκ.
- Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι ο Λυκούργος Γεωργίου δεν νομιμοποιείται να καταχωρήσει τη παρούσα αγωγή καθότι δεν έχει αποδείξει ότι είναι διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Δώρας Γεωργίου. Ας σημειωθεί ότι στη Έκθεση Απαιτήσεως αναγράφεται ότι ο Λυκούργος Γεωργίου ήταν διαχειριστής της πιο πάνω περιουσίας, θέση που δεν γίνεται δεκτή από την υπεράσπιση. Η πλευρά των εναγόντων, που έφερε και το βάρος της απόδειξης καμιά μαρτυρία προσκόμισε για υποστήριξη της πιο πάνω θέσης και ως εκ τούτου θα συμφωνήσω με τον συνήγορο υπεράσπισης ότι ο Λυκούργος Γεωργίου δεν νομιμοποιείται να καταχωρήσει τη παρούσα αγωγή, ως διαχειριστής της περιουσίας της Δώρας Γεωργίου. Πέραν των πιο πάνω όμως, ο Λυκούργος Γεωργίου δεν νομιμοποιείται και ο ίδιος να καταχωρήσει τη παρούσα αγωγή καθότι δεν αποκαλύπτεται από τη Έκθεση Απαίτησης, που βασίζεται η αξίωση του ιδίου υπό την προσωπική ιδιότητα του. Στρέφομαι τώρα στις θεραπείες που ζητούν οι ενάγοντες, ήτοι διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει την Εναγόμενη όπως θεωρήσει το ασφαλιστικό έγγραφο νομότυπο και έγκυρο και / ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζει την Εναγόμενη όπως θεωρήσει εξοφληθέν το δάνειο ως η συμφωνία τους και θα συμφωνήσω με την υπεράσπιση ότι δεν αποκαλύπτεται βάση αγωγής. Οι ενάγοντες ζητούν επίσης διάταγμα όπως η εναγομένη καταβάλει την αξία του ασφαλιστηρίου εγγράφου κατά το χρόνο θανάτου της Δώρας Γεωργίου, θα ήθελα να επισημάνω ότι με βάσει τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η αίτηση της Δώρας Γεωργίου για ασφάλιση έγινε προς την εταιρεία Allianz, εν πάση περιπτώσει η αίτηση δεν έγινε δεκτή και δεν υπάρχει συμφωνία ασφάλειας σε ισχύ, ως εκ τούτου ούτε αυτή η αξίωση της μπορεί να γίνει αποδεκτή. Κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι υπεγράφη συμφωνία ή συμφωνίες μεταξύ της Δώρας Γεωργίου και της εναγομένης για ασφάλιση της πρώτης. Ήταν η θέση των εναγόντων, όπως διαφάνηκε κατά την εξέταση και την αντεξέταση των μαρτύρων και των δύο πλευρών, ότι η εναγομένη αμέλησε και δεν πληροφόρησε τη Δώρα Γεωργίου ότι η αίτηση της για την ασφάλιση της δεν έγινε αποδεκτή, στην έκθεση απαίτησης όμως δεν γίνεται μνεία για αμέλεια, ούτε η αμέλεια αποτελεί βάση αγωγής στη συγκεκριμένη υπόθεση και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα εξέτασης τέτοιου ισχυρισμού. Η αγωγή απορρίπτεται μ' έξοδα υπέρ της εναγομένης και εναντίον των εναγόντων, όπως θα υπολογισθούν από το Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ......... Τ. Καρακάννα, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο