Επί τοις αφορώσι τον Πανίκκο Κωνσταντίνου, Αρ. Αίτησης:100/05, 22.12.2005 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2005:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης:100/05 Εν Πτωχεύσει Επί τοις αφορώσι τον Πανίκκο Κωνσταντίνου, εκ Δερύνειας Ημερομηνία: 22.12.2005 Εμφανίσεις: Για τον Χρεώστη-Αιτητή: κ. Χρ. Χ"Στερκώτης Για τον Πιστωτή-Καθ΄ου η αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου Αίτηση ημερ. 04.10.05 για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης ημερ. 30.06.05 Α Π Ο Φ Α Σ Η Το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου εξέδωσε στις 10.03.04 απόφαση στην αγωγή υπ΄ αρ. 889/01 υπέρ της ενάγουσας Ελληνικής Τράπεζας Λτδ και εναντίον του εναγόμενου 1, Πανίκκου Κωνσταντίνου, για το ποσό των Λ.Κ.10.869,67 με τόκους 9% ετησίως από 01.10.01 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ.1.811,50 έξοδα της αγωγής με τόκο 8% ετησίως από 19.11.01 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των Λ.Κ.1.723,00 με αναστολή εκτέλεσης για 3 μήνες από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Στις 30.06.05 ο πιστωτής (ενάγουσα στη ρηθείσα αγωγή) καταχώρησε μέσω του δικηγόρου της αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης συνοδεύομενη από ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη, εναγόμενου 1 Πανίκκου Κωνσταντίνου, η οποία επιδόθηκε σε αυτόν στις 27.07.
- Ο χρεώστης καταχώρησε στις 02.08.05 ένορκο δήλωση με την οποία ενίσταται στην έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης αναφέροντας ότι έχει ανταπαίτηση και /ή συμψηφισμό ή ανταξίωση ίσην ή υπερβάλλουσα τα ποσά τα οποία απαιτούνται υπό της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ αναφορικά με την δικαστική απόφαση στην αγωγή 889/01 την οποία δεν μπορούσε να προβάλει στη διαδικασία στην οποία ελήφθη η απόφαση. Το Δικαστήριο είχε ορίσει την αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης για ακρόαση στις 29.09.05 και ακολούθως στις 03.10.05 ημερομηνία κατά την οποία ο συνήγορος του χρεώστη απέσυρε την ένορκη δήλωση ημερ. 02.08.
- Το Δικαστήριο απέρριψε την ένορκη δήλωση ημερ. 02.08.05 και διέταξε όπως ο χρόνος για την ολοκλήρωση της πράξης πτώχευσης, ο οποίος είχε παραταθεί μετά την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης ημερ. 02.08.05 συνεχίζει να προσμετρά από την εν λόγω ημερομηνία. Στις 04.10.05 καταχωρήθηκε από τον χρεώστη μέσω του δικηγόρου του η υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ο αιτητής εξαιτείται "διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και /ή παραμερίζει την ειδοποίηση πτώχευσης που εκδόθηκε εναντίον του από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου". Η αίτηση βασίζεται στο Πτωχευτικό Θεσμό 40
(2), στη Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στις συμφυείς εξουσίες, τη γενική πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση είναι ότι ο αιτητής έχει ανταπαίτηση και /ή συμψηφισμό ή ανταξίωση ίσην ή υπερβάλλουσα τα ποσά τα οποία αιτούνται υπό της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ αναφορικά με τη δικαστική απόφαση στην αγωγή 899/01 την οποία ο αιτητής δεν μπορούσε να προβάλει στην διαδικασία στην οποία ελήφθη η απόφαση, ο αιτητής έχει εξοφλήσει το χρέος του στην Τράπεζα και ότι η πτωχευτική ειδοποίηση είναι ανυπόγραφη. Η αίτηση αυτή συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του χρεώστη - αιτητή, στην οποία ισχυρίζεται ότι είναι δικαιούχος ασφαλιστικού συμβολαίου το οποίο είναι σε ισχύ και το ποσό για το οποίο είναι δικαιούχος καλύπτει την παρούσα απόφαση το οποίο έχει εκχωρηθεί στην Ελληνική Τράπεζα Λτδ, η οποία το έχει στην κατοχή της και /ή το έχει ρευστοποιήσει και επιφυλάσσει το δικαίωμα του να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση όταν η Ελληνική Τράπεζα του παραχωρήσει σχετικές πληροφορίες για την πορεία του εν λόγω συμβολαίου τις οποίες αρνείται να του παραχωρήσει. Η Ελληνική Τράπεζα καταχώρησε δια του δικηγόρου της ένσταση στην αίτηση η οποία βασίζεται στον περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5, άρθρα 6
(4), 11
(1),
(2)άρθρο 5
(1)
(2), άρθρο 6(1-8), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 Θ.18, Δ.48 Θ. 1-4, 8 και 9, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς άρθρα 38
(1),
(2), 39, 40
(1), 40
(2)και 40
(3), 41, 42, 43 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται φαίνονται στην ένορκο δήλωση του υπαλλήλου της Αδάμου Αδάμου ο οποίος αναφέρει ότι η ένορκη δήλωση του χρεώστη είναι γενική και αόριστη, δεν αναφέρει το ποσό του εκχωρημένου συμβολαίου το οποίο όμως δεν αφορά την αγωγή 899/
- Αναφέρει επίσης ότι τους ίδιους ισχυρισμούς ο χρεώστης θέτει ενόρκως και για τον παραμερισμό της πτωχευτικής ειδοποίησης 102/05 που αφορά το χρέος του στην αγωγή 901/01 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Επίσης αναφέρει ότι το χρέος του χρεώστη στην Ελληνική Τράπεζα δεν είναι μόνο αναφορικά με την αγωγή 889/01 αλλά και τις αγωγές 901/01 και 902/
- Μετά από νομική συμβουλή αναφέρει ότι η αίτηση του χρεώστη και οι ισχυρισμοί του καλύπτονται από δεδικασμένο αφού τους ίδιους ισχυρισμούς είχε θέσει σε ένορκο δήλωση του ημερ. 02.08.05 την οποία αργότερα απέσυρε. Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση με αγορεύσεις από τους συνηγόρους των δύο πλευρών ενώ κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν έχει αντεξεταστεί. Σύμφωνα με τον Καν. 40.2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η ένορκος αυτή δήλωση λειτουργεί σύμφωνα με το άρθρο 41 ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης Πτώχευσης (to set aside the bankruptcy notice), θα πρέπει δε να καταχωρείται εντός 3 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στην Δημοκρατία (άρθρο 40.3). Ο οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκη του δήλωση οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 40.2 των πτωχευτικών κανονισμών. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσαρή Πολ. Έφεση 10610 ημερ. 23.10.2000 στην οποία λέχθηκε ότι η περίπτωση που παρέχεται για αμφισβήτηση της ειδοποίησης πτώχευσης δυνάμει του κανονισμού 40.2 είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού που υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος. Το βάρος απόδειξης των πιο πάνω ισχυρισμών είναι αποκλειστικά στους ώμους του οφειλέτη. Αυτό προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 3(ζ) του Κεφ. 5, καθώς και του άρθρου 40.2 των Πτωχευτικών Κανονισμών (βλ. επίσης Re Ντίνος Ασπρής
(1988)1 J.S.C 93). Ο οφειλέτης περαιτέρω πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει μια γνήσια ανταπαίτηση με εύλογες πιθανότητες επιτυχίας. Απλοί ισχυρισμοί για μια οποιαδήποτε ανταπαίτηση δεν αρκούν (In re a debtor
(1958)Ch 81). Η ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να ακυρωθεί και για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40.
- Στην περίπτωση όμως αυτή, η πρέπουσα διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης και όχι η επιδίωξη ακύρωσης με την ένορκη δήλωση που προβλέπει ο Κανονισμός 40.
- Σχετική είναι η υπόθεση Re Costas Louka
(1986)2 JSC 365. Στην πιο πάνω υπόθεση ο Π. Καλλής Ε. Δ. (ως ήταν τότε), αφού προέβηκε σε εκτενή αναφορά στην σχετική Νομολογία, ανέφερε τα ακόλουθα: «In view of the above authorities I hold that a debtor is entitle to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r. 40
(2)of the Bankruptcy Rules, bat in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r. 16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable.» Άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης εκτός αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40.2 είναι, παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης καθώς και ισχυρισμοί για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Στην πιο πάνω απόφαση Costas Louka παρατίθεται το πιο κάτω απόσπασμα από την σελ. 38 του συγγράμματος The Law and practice in Bankruptcy 19η έκδοση, των Williams and Muir Hunter: «The debtor may apply by motion (but not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the dept. etc.» Παρατηρώ ότι με την υπό εξέταση αίτηση ο μοναδικός λόγος που προωθείται από τον χρεώστη για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, συμψηφισμού και /ή ανταξίωσης αφού ο λόγος 3, δηλαδή ο ισχυρισμός ότι η πτωχευτική ειδοποίηση είναι ανυπόγραφη, δεν έχει προωθηθεί. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο ορθός τρόπος έγερσης θεμάτων ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού δεν είναι με αίτηση αλλά με ένορκη δήλωση. Ο χρεώστης όπως έχει πιο πάνω αναφερθεί είχε καταχωρήσει σχετική ένορκη δήλωση στις 02.08.04 την οποία όμως απέσυρε στις 03.10.04. Οι θεσμοί και η νομολογία είναι ξεκάθαροι ότι δεν μπορεί ένας χρεώστης να αιτείται ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης λόγω ανταπαίτησης, συμψηφισμού ή ανταξίωσης με γενική αίτηση. Σύμφωνα με τον Καν. 40.2 τα θέματα αυτά εγείρονται μόνο με ένορκο δήλωση η οποία πρέπει να καταχωρείται εντός 3 ημερών από της επίδοσης της ειδοποίησης πτώχευσης. Η υπόθεση Re Costas Louka (ανωτέρω) είναι σχετική. Ενόψει της διαπίστωσης αυτής, που δεν είναι παρατυπία που μπορεί να θεραπευτεί βάσει της Δ.64, και να μπορούσε θα ήταν σε αυτό το στάδιο εκπρόθεσμη, η υπό εξέταση αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Πέραν τούτου η αίτηση είναι επίσης καταδικασμένη σε αποτυχία γιατί με βάση το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5 ο χρεώστης πρέπει όχι μόνο να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση αλλά και ότι δεν ήταν δυνατό να τη προβάλει στην αγωγή στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση. Στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση ο χρεώστης δεν αναφέρει τίποτα σε σχέση με το κατά πόσο μπορούσε ή όχι να προβάλει την ανταπαίτηση του στα πλαίσια της αγωγής στην οποία εκδόθηκε η απόφαση. Ούτε όμως έχει αποσείσει το βάρος που έχει στους ώμους του να αποδείξει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση. Στην ένορκο δήλωση του παράγραφος 4 αναφέρει "είμαι δικαιούχος ασφαλιστικού συμβολαίου ............. το οποίο είναι εν ισχύ και το ποσό που είμαι δικαιούχος καλύπτει και /ή υπερκαλύπτει την απόφαση." Πιο κάτω στην παράγραφο 5 όμως αναφέρει "........... το ασφαλιστικό μου συμβόλαιο η αξία του οποίου πιστεύω ότι καλύπτει το ποσό της απόφασης." Οι ισχυρισμοί του χρεώστη ότι το ασφαλιστικό συμβόλαιο έχει εκχωρηθεί στην Ελληνική Τράπεζα για την αξίωση της παρούσας αγωγής δεν είναι αποδεκτοί από την άλλη πλευρά, η οποία δέχεται ότι έχει γίνει εκχώρηση του συμβολαίου προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας όχι όμως για την αγωγή αυτή. Το βάρος της απόδειξης έχει όμως ο χρεώστης ο οποίος εν πάση περιπτώσει έχει αποτύχει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο σχετικά. Ενόψει των ανωτέρω η αίτηση του χρεώστη για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του πιστωτή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.)........................................................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο