Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Κυριάκου Μιχαήλ Καψού, Αγ. Αρ. 3354/03, 9 Φεβρουαρίου 2006

Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Κυριάκου Μιχαήλ Καψού, Αγ. Αρ. 3354/03, 9 Φεβρουαρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ Αγ. Αρ. 3354/03 ΜΕΤΑΞΥ:- Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ - και - Κυριάκου Μιχαήλ Καψού ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ---------------------------- Ημερομηνία: 9 Φεβρουαρίου 2006 Για Ενάγουσα: κ. Γ. Χριστοδούλου Για Εναγόμενο: κ. Μ. Ιακώβου ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακρόαση της παρούσας υπόθεσης ευρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο. Ήδη αφού ολοκλήρωσε η πλευρά της ενάγουσας τη μαρτυρία της κατέθεσαν από πλευράς εναγομένου τρεις μάρτυρες. Ενώ κατέθετε ο Μ.Υ.4 ζητήθηκε από πλευράς συνηγόρου εναγομένου η κατάθεση εγγράφου που αφορούσε κατάσταση αναφορικά με τη διαχείριση επενδυτικού λογαριασμού που ο μάρτυρας διατηρούσε με τους ενάγοντες. Στην κατάθεση του εγγράφου αυτού υπήρξε ένσταση από πλευράς συνηγόρου ενάγουσας για το ότι επρόκειτο περί φωτοτυπίας. Στα πλαίσια εξέτασης του θέματος αυτού, το Δικαστήριο ήγειρε ένα γενικότερο ζήτημα για την αποδεκτότητα τέτοιου είδους μαρτυρίας και συγκεκριμένα το θέμα της σχετικότητας της με τα επίδικα θέματα. Για το εγερθέν ζήτημα το Δικαστήριο άκουσε τις θέσεις και των δύο πλευρών. Θα τις συνοψίσω. Ο κ. Ιακώβου, για τον εναγόμενο, υποστήριξε ότι η μαρτυρία που επιχειρεί η πλευρά του να προσκομίσει είναι άμεσα και λογικά σχετική με το επίδικο θέμα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση και το οποίο αφορά το κατά πόσο η ενάγουσα εφάρμοσε τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας στα πλαίσια λειτουργίας του σχεδίου Εθνοεπενδυτής σε όλη τη διάρκεια που κάλυπταν οι σχετικές οδηγίες. Ήταν η εισήγηση του ότι τέτοιου είδους μαρτυρία δεν φαίνεται να εμπίπτει στον κανόνα παρομοίων γεγονότων και διαζευκτικά ότι αν εμπίπτει σε αυτό τον κανόνα είναι επιτρεπτή η προσαγωγή της γιατί είναι λογικά σχετική με το επίδικο θέμα. Υποστήριξε επίσης ότι με την εισαγωγή τέτοιας μαρτυρίας δεν δημιουργείται οποιοσδήποτε κίνδυνος για την ενάγουσα και ότι θα έχει τη δυνατότητα να απαντήσει στα ζητήματα που προκύπτουν παρουσιάζοντας σχετικά στοιχεία και διαψεύδοντας, αν το επιθυμεί, αυτά που θα παρουσιαστούν. Ο κ. Χριστοδούλου υποστήριξε ότι το ερώτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση με βάση την προβαλλόμενη από τον εναγόμενο υπεράσπιση είναι κατά πόσο η συμφωνία του είναι άκυρη ή ακυρώσιμη γιατί η ενάγουσα παραβίασε τη δημόσια πολιτική και όχι αν γενικά σε άλλες περιπτώσεις και σε άλλες συμβάσεις η ενάγουσα παραβίασε τη δημόσια πολιτική ενεργώντας κατά παράβαση οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας. Πρόσθεσε ότι η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί δεν συνιστά μαρτυρία ομοίων γεγονότων γιατί δεν υπάρχουν στην προκειμένη περίπτωση αμφισβητούμενα γεγονότα. Εξήγησε δε ότι το κατά πόσο ο λογαριασμός του εναγόμενου ήταν ή όχι πιστωτικός στον ουσιώδη χρόνο ή χρεωστικός και γενικά τη διακίνηση που είχε ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση μαρτυρία που έχει προσαχθεί και ουδεμία σχέση έχει ο τρόπος διακίνησης άλλων λογαριασμών άλλων επενδυτών. Έπειτα, πρόσθεσε, οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται να προβληθούν δεν είναι δικογραφημένοι. Τέλος, ανέφερε ότι τυχόν εισαγωγή τέτοιας μαρτυρίας θα έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί η πλευρά της ενάγουσας να απαντήσει φέρνοντας αντικρουστική μαρτυρία, παρά μόνο να αντεξετάσει. Στην παρούσα υπόθεση η βασική υπεράσπιση του εναγόμενου αφορά το κατά πόσο υπήρξε ή όχι συμμόρφωση της ενάγουσας με σχετικές εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας τις οποίες θεωρεί ως εκφρασθείσα δημόσια πολιτική και σε περίπτωση μη συμμόρφωσης εγείρει θέμα ακυρότητας των επιδίκων συμφωνιών που ο εναγόμενος συνήψε μετά της ενάγουσας. Το κατά πόσο υπήρξε στην πραγματικότητα παράβαση από πλευράς ενάγουσας των σχετικών εγκυκλίων της Κεντρικής Τράπεζας στα πλαίσια λειτουργίας και εφαρμογής των επιδίκων συμφωνιών μετά του εναγομένου με βάση την ερμηνεία που τελικώς θα δοθεί σ' αυτές, είναι θέμα γεγονότων που αφορούν αποκλειστικά τη διακίνηση του συγκεκριμένου λογαριασμού και τις διάφορες συναλλαγές που έγιναν κατά τον ουσιώδη χρόνο και για το σκοπό αυτό ήδη έχει προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου σχετική μαρτυρία. Σε περίπτωση δε που το Δικαστήριο αποφανθεί ότι υπήρξε τέτοια παράβαση θα εξετάσει το νομικό θέμα που εγείρεται και το οποίο συνίσταται στο κατά πόσο οι σχετικές εγκύκλιες της Κεντρικής Τράπεζας αποτελούν έκφραση δημόσιας πολιτικής την οποία η ενάγουσα είχε υποχρέωση να εφαρμόσει. Μαρτυρία που αφορά συμβάσεις τρίτων προσώπων μετά της ενάγουσας στα πλαίσια του ιδίου επενδυτικού σχεδίου και συγκεκριμένα του Εθνοεπενδυτή αφορά άσχετα γεγονότα με την υπό εξέταση υπόθεση γιατί ο τρόπος που λειτούργησαν άλλες συμφωνίες δεν μπορεί να είναι σχετικός με την επίλυση του επιδίκου θέματος στην παρούσα υπόθεση και ούτε, ασφαλώς, μπορεί να διαφωτίσει το Δικαστήριο στον τρόπο που λειτούργησε η ενάγουσα σε ό,τι αφορά τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας και αν τις εφάρμοσε στην προκειμένη περίπτωση στα πλαίσια των επιδίκων συμφωνιών του εναγομένου. Ούτε θέμα του κανόνα παρομοίων γεγονότων πιστεύω εγείρεται στην παρούσα υπόθεση και θα συμφωνήσω με τον κ. Χριστοδούλου ότι δεν εγείρονται αμφισβητούμενα γεγονότα για να μπορεί η άλλη πλευρά να επικαλεστεί αυτό τον κανόνα και να επιχειρήσει να προσκομίσει μαρτυρία για παρόμοια συμπεριφορά της ενάγουσας σε άλλες περιπτώσεις. Μαρτυρία παρομοίων γεγονότων μπορεί να προσκομιστεί όταν η μία πλευρά προσπαθεί να αποδείξει ένα γεγονός που αμφισβητείται και για το σκοπό αυτό παρουσιάζει μαρτυρία για παρόμοια συμπεριφορά της αντίδικης πλευράς. Η διακίνηση του λογαριασμού του εναγόμενου, οι διάφορες συναλλαγές που έγιναν και το κατά πόσο ήταν ή όχι χρεωστικός στον ουσιώδη χρόνο δεν φαίνεται να είναι γεγονότα υπό αμφισβήτηση. Διευκρινίζω εδώ ότι σε πολιτικές υποθέσεις είναι δυνατό τα Δικαστήρια να δεχθούν μαρτυρία για όμοια γεγονότα όταν αυτή είναι λογικά σχετική για την επίλυση ενός επίδικου ζητήματος δεδομένου ότι τέτοια μαρτυρία δεν είναι καταπιεστική, δεν είναι άδικη για την άλλη πλευρά, και έχει δοθεί δίκαιη προειδοποίηση στον αντίδικο. Όπως αναφέρθηκε από το Λόρδο Denning M.R στην υπόθεση Mood Music Publishing Co Ltd v. De Wolfe Publishing Ltd