Γενικού Εισαγγελέα ν. Συμεών Συμεού, Αρ. Αγωγής: 934/05, 28 Φεβρουαρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γ. Σάντη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 934/05 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα Ενάγοντα και Συμεών Συμεού Εναγόμενου Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: Η κ. Α. Γερούδη. Για τον εναγόμενο: Ο κ. Ι. Κυριακίδης. ----------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (Απευθείας από την Έδρα) Ο ενάγων αξιώνει από τον εναγόμενο ποσό των £2.904,24, το οποίο αποτελεί το συνολικό ποσό δημόσιου βοηθήματος που δόθηκε στον πατέρα του τελευταίου, αναδρομικώς μεταξύ 7.2.2001 και 31.12.
- Είναι εκδοχή του ενάγοντα ότι δεδομένης της αγοράς από τον αποθανόντα πατέρα του Μιχάλη Συμέου στις 8.7.1996, τριών τεμαχίων ακίνητης περιουσίας από τρίτο πρόσωπο, ως οι παραδεκτές, τελικώς, λεπτομέρειες στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαίτησης, που μεταβίβασε δια δωρεάς στον εναγόμενο, το Τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας έκρινε ότι η δωρεά αυτή είχε ως αποτέλεσμα να περιέλθει ο λήπτης του βοηθήματος Μιχάλης Συμεού σε κατάσταση που ικανοποιούσε τους όρους παροχής του βοηθήματος διακόπτοντας έτσι την εν λόγω παροχή από την 1.1.
- Η εκδοχή του εναγόμενου είναι ότι η εμπλοκή του στην αγορά των τριών τεμαχίων γης από τον πατέρα του ήταν διαδικαστικής και μεσολαβητικής μορφής, με την αγορά αυτή καθαυτή να μην αποτελεί ένδειξη οποιασδήποτε οικονομικής δυνατότητας και ότι, εν πάση περιπτώσει, το ολιγόωρο της μεταβίβασης στο όνομα του πατέρα πριν δωρισθεί στον εναγόμενο, πέραν από απόδειξη και ενίσχυση της υφής της μεταβίβασης όπως περιγράφθηκε, δεν αρκεί για ενεργοποίηση των διατάξεων του άρθρου 13 του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου 8/91, αφού το νομοθέτημα αυτό προνοεί ότι κάθε δωρεοδόχος ευθύνεται για την απόδοση του ποσού του δημόσιου βοηθήματος που καταβλήθηκε στον λήπτη αν ο τελευταίος είχε μεταβιβάσει ή εκχωρήσει στον εν λόγω δωρεοδόχο οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία με αποτέλεσμα ο λήπτης να περιέλθει σε κατάσταση που να ικανοποιεί τους όρους παροχής του δημόσιου βοηθήματος. Για υποστήριξη της εκδοχής του, ο ενάγων προσέφερε την προφορική μαρτυρία της Κατερίνας Κληρίδου, Λειτουργού Ευημερίας στο Επαρχιακό Γραφείο Ευημερίας Λευκωσίας (ΜΕ1) και του Ιωσήφ Αντωνίου (ΜΕ2), Βοηθού Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας. Ο εναγόμενος έδωσε προφορική μαρτυρία χωρίς να καλέσει οποιουσδήποτε άλλους μάρτυρες, όπως είχε κάθε δικαίωμα να πράξει. Η Κατερίνα Κληρίδου (ΜΕ1), έκανε αναφορά, μεταξύ άλλων, στην αίτηση του πατέρα του εναγόμενου για δημόσιο βοήθημα καθώς και στην έρευνα στην οποία προέβη το Τμήμα Ευημερίας στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας βάσει της οποίας διαπιστώθηκε η επίδικη δωρεά των ακινήτων στο όνομα του εναγόμενου. Ο Ιωσήφ Αντωνίου (ΜΕ2), έδωσε λεπτομέρειες για τα επίδικα ακίνητα όχι μόνον σε ό,τι αφορά στην περιγραφή και προσδιορισμό τους αλλά και σε ό,τι αφορά σχετίζεται με διάφορες μεταβιβάσεις που κατά καιρούς έλαβαν χώραν σε σχέση με αυτά. Ο εναγόμενος επικεντρώθηκε στην οικονομική δυσπραγία του πατέρα του και στις συνθήκες και περιστάσεις που περιέβαλαν τη μεταβίβαση των ακινήτων. Η πλήρης έκταση της μαρτυρίας βρίσκεται καταγραμμένη στα πρακτικά και δεδομένης της εκτενούς παράθεσης των εκατέρωθεν εκδοχών αλλά και των ευρημάτων που ακολουθούν, δε χρειάζεται να παρατεθεί λεπτομερώς. Κάτι τέτοιο δε θα εξυπηρετούσε κανένα πρακτικό σκοπό. Είναι αυτονόητο ότι κάθε αποδεκτή αναφορά των μαρτύρων (όπως και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων), αξιολογήθηκαν πλήρως και στον επιτρεπτό βαθμό, ανεξαρτήτως της απουσίας ρητής παράθεσης στην απόφαση. Οι μάρτυρες των εναγόντων μού δημιούργησαν καλή εντύπωση. Ήσαν αρκετά σαφείς και σταθεροί και δεν κλονίστηκαν κατά την αντεξέταση. Η αξιοπιστία τους όμως - και αυτό θα διαφανεί πιο κάτω - δεν εξυπακούει κατ' ανάγκη και το ότι η προκύπτουσα μαρτυρία έχει την απαιτούμενη ποιότητα και βαρύτητα έτσι ώστε να οδηγήσει στο επιθυμητό για τον ενάγοντα αποτέλεσμα, την επιτυχία δηλαδή της αγωγής του. Ο ενάγων μού δημιούργησε αρνητική εντύπωση. Ήταν αντιφατικός σε σχέση με το σύνολο των περιστάσεων που περιέβαλαν την αγοραπωλησία των επίδικων τεμαχίων, όπως για παράδειγμα στο ζήτημα του τιμήματος πώλησης, του τρόπου αποπληρωμής και του είδους και έκτασης της συνεισφοράς του πατέρα του (την οποία από τη μια χαρακτήρισε ως μικρή και από την άλλη ως εικονική αφού, καθώς είπε, ο ίδιος ήταν ο ευκαιριακός μεσάζων στην αγοραπωλησία), σε βαθμό που όλα αυτά να καθιστούν το σύνολο της μαρτυρίας του αναξιόπιστο. Ανεξαρτήτως όμως της αναξιοπιστίας του εναγόμενου και της αξιοπιστίας των μαρτύρων του ενάγοντα, η αξίωση δε μπορεί να επιτύχει αφού δεν υπάρχει επαρκής και ικανοποιητική μαρτυρία για το κατά πόσον, πράγματι, ο θανών Μιχάλης Συμεού περιήλθε σε κατάσταση που ικανοποιούσε τους όρους παροχής του βοηθήματος. Κανένας από τους μάρτυρες του ενάγοντα δε μπόρεσε να τοποθετηθεί πάνω σε αυτή την πτυχή και ιδιαίτερα η Κατερίνα Κληρίδου (ΜΕ1), η οποία αν και κλήθηκε κατ' επανάληψη να δώσει εξηγήσεις επί του θέματος, δεν ήταν σε θέση να το πράξει. Παραθέτω πιο κάτω, αυτούσιο, το σχετικό απόσπασμα από το Τεκμήριο 19, κάτω από τον τίτλο «ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ», αφού τόσον πολύ προβλήθηκε εκ πλευράς ενάγοντα ως βοηθητικό και ενισχυτικό της απαίτησης του: «Το δβ σε αυτη την περιπτωση εχει τερματιστει γιατι εφαρμοστεικε το αρθρο, 13/3 περι δβ νομος. Τωρα ο δωεροδουχος πρεπει να επιστρεψη στην υπηρεσια μας το ποσο των £2.904,24[ αυτό το ποσο είναι η υπερπληρωμη κ26 η οποια εχει υπολογιστει κ24,25]. Στις 12/1/04 τηλ του παιδιου κου Συμεων Συμεου και του αφησα μηνυμα στο κινητο, πληροφοροντας του το ποσο και του ειπα να μου τηλ στις 13.1.04.» Η αναφορά στο Άρθρο 13
(3)στο Τεκμήριο 19, δεν προσδιορίστηκε ως αναφερόμενη στο νόμο 8/91 ή σε οποιοδήποτε άλλο σχετικό νομοθέτημα. Πέραν αυτού, έστω ότι αναφέρεται στο εν λόγω νομοθέτημα, η τοποθέτηση του συντάκτη του Τεκμηρίου 19, παραπέμπει, απλώς, στο αποτέλεσμα και όχι στην αιτιολογία της απόφασης. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Το Τεκμήριο 19 δεν αποτελεί σύμφωνα με τη μαρτυρία της Κατερίνας Κληρίδου (ΜΕ1), την πρωτογενή απόφαση με βάση την οποία, διακόπηκε το βοήθημα από την 1.1.04, ως η εκδοχή του ενάγοντα. Τέλος, η αναφορά στο Τεκμήριο 19 της φράσης «.υπερπληρωμη κ26 η οποια εχει υπολογιστει κ24,25», παρέμεινε ασαφής και ανεξήγητη, όπως εξάλλου και το σύνολο του κειμένου στο υπό αναφορά τεκμήριο. Δε συγκλίνω με τη θέση της κ. Γερούδη ότι το μόνον που έπρεπε εδώ να αποδειχθεί από τον ενάγοντα ήταν η ανακριβής δήλωση με αναφορά στην παράθεση ανακριβούς ουσιώδους γεγονότος, ανεξαρτήτως δολιότητας. Οι πρόνοιες του άρθρου 13
(1)επί της πτυχής αυτής αφορούν στον λήπτη και όχι στον δωρεοδόχο του οποίου η ευθύνη καθορίζεται με σαφήνεια από τις πρόνοιες του άρθρου 13
(3)του νομοθετήματος. Επιπλέον, δεν αποδείχθηκε ότι το ποσό που αξιώνεται από το δωρεοδόχο -εναγόμενο καταβλήθηκε στον Μιχάλη Συμεού από το αρμόδιο τμήμα. Το Τεκμήριο 19, δε βοηθά στην επεξήγηση των πραγμάτων για τους λόγους που ήδη αναλύθηκαν. Το εν λόγω τεκμήριο παρέμεινε συν τοις άλλοις ασύνδετο με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7, το οποίο αποτελεί, πάντα κατά την εκδοχή του ενάγοντα, το λογαριασμό που διατηρούνταν αναφορικώς με το Μιχάλη Συμεού από το αρμόδιο τμήμα. Το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού δεν έτυχε επαρκούς επεξήγησης και διευκρίνησης από τους μάρτυρες των εναγόντων έτσι ώστε να δίνει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να καταλήξει στα ανάλογα συμπεράσματα ή ακόμη και να το ταυτίσει με το αντίστοιχο (και απορριπτέο από τον εναγόμενο), περιεχόμενο της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης. Η Κατερίνα Κληρίδου (ΜΕ1), δεν ήταν σε θέση να πει αν όντως τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 7, πράγματι καταβλήθηκαν και αφορούσαν σε πληρωμές ή και υπερπληρωμές. Για όλους τους λόγους που έγινε προσπάθεια να εξηγηθούν, η αγωγή χρήζει απόρριψης. Σε ό,τι αφορά στην Ανταπαίτηση, αυτή θα πρέπει να απορριφθεί για δύο λόγους. Ο πρώτος, αφορά στην έλλειψη αξιόπιστης μαρτυρίας εκ πλευράς εναγόμενου που να την υποστηρίζει, με το υπόλοιπο της μαρτυρίας που κρίθηκε ως αξιόπιστο, να μην αρκεί για αυτό το σκοπό. Ο δεύτερος, σχετίζεται με το γεγονός ότι το περιεχόμενο της Ανταπαίτησης δεν εμπεριέχει τα απαιτούμενα γεγονότα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για επιτυχία της. Είναι εμπεδωμένο ότι η ανταπαίτηση αφορά σε ξεχωριστή αξίωση και ως τέτοια θα πρέπει να συνοδεύεται από τα ουσιωδώς απαραίτητα γεγονότα που τη συνθέτουν. Εν προκειμένω αυτό δεν γίνεται μια και το μόνον που διατυπώνεται εκεί είναι η φύση και το ύψος των διαφόρων ανταξιώσεων, χωρίς αναφορά σε οτιδήποτε άλλο, κάτι παντελώς ανεπαρκές υπό τις περιστάσεις (βλ. Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1954, σελ. 374). Έχει σημασία να αναφερθεί ότι η Ανταπαίτηση δεν προωθήθηκε με ιδιαίτερο σθένος κατά την ακροαματική διαδικασία ούτε και αναλώθηκε επιπρόσθετος χρόνος κατά τη μαρτυρία των διαδίκων για θέματα που άπτονταν των εκεί δικογραφημένων. Η σημασία του πράγματος έγκειται στο ζήτημα της διαταγής για τα έξοδα που θα συνοδεύσει την απόρριψη της Ανταπαίτησης, αφού αποτελεί αξιολογήσιμο παράγοντα κατά τη διαμόρφωση της σχετικής κρίσης του Δικαστηρίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου και εναντίον του ενάγοντα με νόμιμο τόκο, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και των λόγων που οδήγησαν στην απόρριψη της. (Υπ.) ........ Ν. Γ. Σάντης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΡ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο