Δανιήλ Γεωργιάδη ν. Archimides Pavlos Paraskevaides Ltd, Αγ. Αρ. 444/01, 20 Μαρτίου 2006

Δανιήλ Γεωργιάδη ν. Archimides Pavlos Paraskevaides Ltd, Αγ. Αρ. 444/01, 20 Μαρτίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ Αγ. Αρ. 444/01 ΜΕΤΑΞΥ:- Δανιήλ Γεωργιάδη, από το Δάλι ΕΝΑΓΟΝΤΑ - και - Archimides & Pavlos Paraskevaides Ltd, εκ Λευκωσίας ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ---------------------------- Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2006 Για τον Ενάγοντα: κ. Στ. Αμερικάνος Για τον Εναγόμενο: κ. Ντ. Παπαδόπουλος ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο ενάγων αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για μόνιμη ανικανότητα, σωματικές βλάβες, πόνο, απώλειες μελλοντικών απολαβών κ.λ.π, συνεπεία εργατικού ατυχήματος το οποίο επεσυνέβη στις 6.9.2000 ενώ ο ενάγων εργοδοτείτο από τους εναγόμενους και κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των καθηκόντων του. Είναι ισχυρισμός του ενάγοντα ότι το επίδικο ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των νομίμων καθηκόντων των εναγομένων. Στην Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι δεν φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και περαιτέρω ότι την αποκλειστική και/ή σε μέγιστο βαθμό ευθύνη, τη φέρει ο ίδιος ο ενάγοντας. Αρνούνται επίσης τις αξιώσεις του ενάγοντα για αποζημιώσεις. Μ Α Ρ Τ Υ Ρ Ι Α Οι ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους κάλεσαν τρεις μάρτυρες ως εξής: - Μ.Ε. 1: Ιωάννης Πίσσης - Μ.Ε. 2: Δανιήλ Γεωργιάδης (ενάγοντας) - Μ.Ε. 3: Σίμος Νησιώτης Από πλευράς Υπεράσπισης κλήθηκε να καταθέσει ένας μόνο μάρτυρας, ο Αθανάσιος Αθανασίου (M.Y.1). ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Ο Μ.Ε.1 είναι Επιθεωρητής Εργασίας στο Τμήμα Επιθεώρησης στο Γραφείο Εργασίας. Αναφέρθηκε στα προσόντα του και στα καθήκοντα του. Επεξήγησε ότι μέσα σε αυτά τα καθήκοντα είναι η διερεύνηση εργατικών ατυχημάτων προς το σκοπό διαπίστωσης των αίτιων και για αποφυγή εμφάνισης στο μέλλον παρόμοιων περιστατικών. Εκεί όπου διαπιστώνεται ευθύνη του εργοδότη, ανάλογα με διάφορα κριτήρια που υπάρχουν, αποφασίζεται και ποινική δίωξη εναντίον του. Το επίδικο ατύχημα, που επεσυνέβη στις 6.9.2000 σε εργοτάξιο του υπό ανέγερση Νέου Νοσοκομείου Λευκωσίας, στον παλαιό δρόμο Λευκωσίας-Λεμεσού, το διερεύνησε την επομένη κατόπιν ενημέρωσης που είχε από Λειτουργό Ασφάλειας της εναγομένης εταιρείας. Η εναγόμενη εταιρεία, η οποία ήταν ο κύριος εργολάβος του έργου, γνωστοποίησε το επίδικο εργατικό ατύχημα στο καθορισμένο έντυπο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Επιτόπου πήρε μετρήσεις και έλαβε φωτογραφίες. Στη συνέχεια ετοίμασε έκθεση διερεύνησης του ατυχήματος (ΕΓΓΡΑΦΟ 1) την οποία υιοθέτησε ενώπιον του Δικαστηρίου ως μέρος της κύριας εξέτασης του. Το ατύχημα συνέβηκε όταν σε κάποια στιγμή ο ενάγων μετά από οδηγίες του Επιστάτη του Μιχάλη Μισιαούλη προσπάθησε να αφαιρέσει ξύλινη δοκίδα η οποία βρισκόταν κάτω από τη βάση μεταλλικού κυλινδρικού δοχείου βάρους 1.800 kg. Για άγνωστο λόγο η ξύλινη δοκίδα κόπηκε, το δοχείο μετακινήθηκε με αποτέλεσμα τα δάκτυλα του ενάγοντα να συνθλιβούν μεταξύ μεταλλικής βάσης του δοχείου και της ξύλινης δοκίδας την οποία προσπαθούσε να αφαιρέσει. Όσον αφορά το χώρο εργασίας επρόκειτο για την αίθουσα μηχανοστασίου μέσα στην οποία επρόκειτο να εγκατασταθούν τέσσερις κύλινδροι ζεστού νερού. Οι κύλινδροι μεταφέρθηκαν στην είσοδο της αίθουσας αυτής με μηχανοκίνητο περονοφόρο μηχάνημα. Στην αίθουσα υπήρχε επίσης κινητό υδραυλικό συγκρότημα ανύψωσης εφοδιασμένο με τροχούς το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη μετακίνηση των κυλίνδρων μέσα στην αίθουσα. Την ημέρα του ατυχήματος για τη μετακίνηση των κυλίνδρων ζεστού νερού μέσα στην αίθουσα του μηχανοστασίου και την τοποθέτηση τους πάνω στις βάσεις από μπετόν που υπήρχαν σε διάφορα σημεία (συγκεκριμένα τέσσερις βάσεις) ύψους 20 εκ. η κάθε μια. Ακολουθήθηκε συγκεκριμένη μέθοδος εργασίας. Ας σημειωθεί ότι πάνω σε αυτές τις βάσεις θα τοποθετούνταν οι κύλινδροι με κατακόρυφο τρόπο. Περιγράφοντας, λοιπόν, τη μέθοδο εργασίας που ακολουθήθηκε, με βάση πληροφορίες που έλαβε ο Μ.Ε.1, με τη χρήση του μηχανοκίνητου περονοφόρου μηχανήματος οι κύλινδροι τοποθετήθηκαν πρώτα στην είσοδο του μηχανοστασίου. Στη συνέχεια, με τη χρήση του κινητού υδραυλικού συγκροτήματος ανύψωσης, των σωλήνων, των ξύλινων μαδεριών (που υπήρχαν διασκορπισμένα στο πάτωμα της αίθουσας) και του χειροκίνητου βαρούλκου ένας κύλινδρος μετακινείτο κοντά και πάνω στις βάσεις από μπετόν. Οι σωλήνες τοποθετούνταν στη βάση του κυλίνδρου με σκοπό να χρησιμοποιούνται ως τροχοί για να κυλά πάνω σε αυτούς ο κύλινδρος όταν τον έσπρωχναν. Τα ξύλινα μαδέρια χρησιμοποιούνταν ως μοχλοί ή στηρίγματα και το χειροκίνητο βαρούλκο ως μέσο ανύψωσης ή στήριξης του κυλίνδρου. Ακολουθώντας την πιο πάνω μέθοδο εργασίας, τοποθετήθηκε την ημέρα του ατυχήματος, ο ένας από τους κυλίνδρους πάνω σε μια από τις βάσεις από μπετόν η οποία ήταν η πλησιέστερη από την είσοδο του μηχανοστασίου. Στη συνέχεια, ακολουθώντας την ίδια μέθοδο έφεραν τον επόμενο κύλινδρο κοντά στην επόμενη βάση από μπετόν και τον τοποθέτησαν με κλίση (δέστε φωτογραφίες 2 και 3 του τεκμ. 3) με μέρος της βάσης του να είναι πάνω από το πάτωμα και το υπόλοιπο πάνω από τη βάση από μπετόν. Στη θέση αυτή ο κύλινδρος ήταν αναρτημένος με το χειροκίνητο βαρούλκο και στη βάση του υπήρχαν τρεις περίπου ξύλινες δοκίδες πάνω στις οποίες εδραζόταν, εν μέρει, ο κύλινδρος. Ενώ ο κύλινδρος βρισκόταν στη θέση αυτή ο Μ. Μισιαούλης φώναξε στον ενάγοντα να αφαιρέσει μια από τις ξύλινες δοκίδες η οποία βρισκόταν κάτω από τη βάση του κυλίνδρου. Για άγνωστο λόγο η ξύλινη δοκίδα κόπηκε (δέστε φωτογραφίες 4 και 5 του τεκμ. 3) ο κύλινδρος μετακινήθηκε προς τα κάτω με αποτέλεσμα τα δάκτυλα του ενάγοντα να συνθλιβούν μεταξύ μεταλλικής βάσης του δοχείου και της ξύλινης δοκίδας την οποία προσπαθούσε να αφαιρέσει (δέστε φωτογραφίες 6 και 7 του τεκμ. 3). Αποτέλεσμα τούτου ήταν να υποστεί τραυματισμό ο ενάγων. Ο Μ.Ε.1 υπογράμμισε ότι η χρήση σωλήνων για να κυλά ο κύλινδρος είχε ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση των λαμαρίνων στη βάση του κυλίνδρου κατά την κύλιση και κατά την ανύψωση με το κινητό υδραυλικό συγκρότημα ανύψωσης και στη διάρκεια της υπερύψωσης με λοστούς-δοκίδες κ.λ.π. Όπως επεξήγησε, όταν έφθανε κοντά στη βάση ο κύλινδρος έπρεπε να τοποθετηθεί σε κατακόρυφη θέση και γι΄ αυτό χρησιμοποιείτο βαρούλκο οροφής το οποίο υπήρχε στην οροφή του μηχανοστασίου, ο γάντζος του οποίου ήταν στερεωμένος σε μεταλλικό στήριγμα το οποίο διαπερνούσε την οροφή. Λόγω διαφοράς ύψους ανάμεσα στη βάση και στο δάπεδο που ήταν 20εκ., χρησιμοποιούνταν ξύλινες δοκίδες και σωλήνες κάτω από τη βάση κυλίνδρου, υπερυψώνετο ο κύλινδρος και τοποθετείτο αρχικά στην άκρια και με τη βοήθεια του χειροκίνητου βαρούλκου ανυψώνετο. Η λαμαρίνα της βάσης του κυλίνδρου δεν μπορούσε να αντέξει τις στρεβλώσεις που προκαλούνταν από την τοποθέτηση σωλήνων και μαδεριών. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι με βάση τα μέσα που χρησιμοποιούνταν και τη μέθοδο εργασίας δημιουργούνταν οι ακόλουθοι κίνδυνοι:- - Κίνδυνος εύκολης μετατόπισης του κυλίνδρου, - Κίνδυνος ανεξέλεγκτης μετατόπισης του κυλίνδρου με κίνδυνο τραυματισμού στα χέρια και στα πόδια των εργαζομένων κατά την προσπάθεια μετακίνησης σωλήνων και μαδεριών Όπως επεξήγησε περαιτέρω, οι εργοδοτούμενοι εκτίθοντο σε κίνδυνο τραυματισμού τους γιατί θα έπρεπε να τοποθετούν τα χέρια τους σε τέτοια θέση για να αφαιρούν και να προσθέτουν σωλήνες και μαδέρια κατ' επανάληψη, κάτι το οποίο γινόταν και στις δύο φάσεις εργασίας, τόσο στο στάδιο μετακίνησης σε όλο το μήκος του δαπέδου του μηχανοστασίου και τοποθέτησης των κυλίνδρων στη βάση, όσο και στο στάδιο κατά την ώρα της ανύψωσης τους από το δάπεδο στη βάση. Ένας άλλος κίνδυνος που υπήρχε ήταν αυτός της πτώσης του κυλίνδρου εφόσον δεν ήταν αναρτημένος στην κορυφή του. Η δε χρήση χειροκίνητου βαρούλκου με αλυσίδες δεν απέτρεπε, όπως ήταν αναρτημένος ο κύλινδρος, τη μετατόπιση της βάσης του κυλίνδρου, απλώς το συγκρατούσε για να μην γείρει ολόκληρος στο έδαφος. Σε καμία περίπτωση όπως ήταν τοποθετημένο αν αφαιρείτο οτιδήποτε από τη βάση του κυλίνδρου, η βάση του κυλίνδρου θα μετατοπίζετο και μάλιστα ανεξέλεγκτα. Περαιτέρω, σε ό,τι αφορά τα μαδέρια, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κυλήσει ο κύλινδρος και δεν ήταν ικανοποιητικής αντοχής ανάλογα με τον τρόπο φόρτισης τους για να αντέξουν ένα τέτοιο φορτίο. Οι δε σωλήνες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν μικρού μήκους και μικρότερες από τη διάμετρο του κυλινδρικού δοχείου με αποτέλεσμα να ξεφεύγουν από τη βάση του. Ήταν το συμπέρασμα του Μ.Ε.1 ότι η μέθοδος εργασίας που ακολουθήθηκε, τόσο στη διάρκεια μετακίνησης των κυλίνδρων στο πάτωμα μέσα στο μηχανοστάσιο όσο και στη διάρκεια υπερύψωσης των κυλίνδρων για την τοποθέτηση τους πάνω στις βάσεις από μπετόν δεν ήταν ασφαλισμένη. Τόνισε ότι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν οι σωλήνες και τα μαδέρια, λαμβάνοντας υπόψη την υπό κλίση ανάρτηση των κυλίνδρων, της μη ικανοποιητικής αντοχής των λαμαρίνων της βάσης και της συχνής μετακίνησης των σωλήνων και των μαδεριών καθιστούσε τη μετακίνηση των κυλίνδρων δύσκολη και επικίνδυνη λόγω αστάθειας και ανεξέλεγκτης μετατόπισης του κυλίνδρου. Ακόμη, ότι η χρήση των σωλήνων ως τροχοί στη βάση του κυλίνδρου δεν εξυπηρετούσε το σκοπό τους γιατί οι λαμαρίνες στρέβλωναν και η κύλιση του κυλίνδρου δεν ήταν εφικτή. Τέλος, απετέλεσε επιπρόσθετο συμπέρασμα του η υψομετρική διαφορά των 20 εκ., (μεταξύ βάσης από μπετόν και πατώματος) λαμβάνοντας υπόψη το περιορισμένο ωφέλιμο ύψος του μηχανοστασίου που δεν επέτρεπε την κατακόρυφη ανύψωση των κυλίνδρων, δημιουργούσε κινδύνους ανεξέλεγκτης μετατόπισης στη βάση τους γιατί κατά τη διάρκεια τοποθέτησης τους από το ένα επίπεδο στο άλλο, ο κύλινδρος βρισκόταν υπό κλίση. Στην αντεξέταση του, ο Μ.Ε.1 έκρινε τις αλλοιώσεις στις βάσεις των κυλίνδρων σοβαρό αίτιο για το ατύχημα εξηγώντας ότι οι λαμαρίνες είχαν στρεβλωθεί από τα μαδέρια που σφηνώνονταν από κάτω, ενώ αν η βάση ήταν στερεάς κατασκευής και επίπεδη το μαδέρι δεν θα σφηνώνετο και πολύ πιο εύκολα θα αφαιρείτο. Άρα, λόγω στρέβλωσης των λαμαρίνων της βάσης του κυλίνδρου ήταν πολύ δύσκολο να αφαιρεθούν τα μαδέρια. Διευκρίνισε ότι είχε δει το μαδέρι που προσπάθησε ο ενάγων να αφαιρέσει σφηνωμένο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Ο Μ.Ε.2 υιοθέτησε γραπτή κατάθεση ως μέρος της κύριας εξέτασης του την οποία θα συνοψίσω στη συνέχεια. Εργοδοτήθηκε στην εναγόμενη το Νοέμβριο του 1999 ως υδραυλικός/οξυγονοκολλητής, βοηθός σε συνεργείο εγκατάστασης συστημάτων κλιματισμού και θέρμανσης. Από την αρχή εργαζόταν σε συνεργείο με υπεύθυνο τον επιστάτη Μιχάλη Μισιαούλη. Όσον αφορά τα καθήκοντα του, έκοβε σωλήνες, έστηναν βάσεις, μετακινούσαν και τοποθετούσαν μηχανήματα. Στις 6.9.00 εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο στα Λατσιά. Ήταν μέλος ενός από τα συνεργεία της εναγόμενης που εργάζονταν στο Νοσοκομείο με υπεύθυνο το Μιχάλη Μισιαούλη. Το συνεργείο αυτό είχε αναλάβει τη μετακίνηση και εγκατάσταση κυλίνδρων ζεστού νερού σε ισόγεια αίθουσα (μηχανοστάσιο) του νέου Νοσοκομείου Λευκωσίας. Αρχικά οι κύλινδροι μεταφέρθηκαν με περονοφόρο όχημα και τοποθετήθηκαν στη είσοδο του μηχανοστασίου. Στη συνέχεια με τη χρήση κινητού υδραυλικού συστήματος ανύψωσης, σωλήνων, ξύλινων μαδεριών και χειροκίνητου βαρούλκου μετακινούνταν από την είσοδο για να τοποθετηθούν κατακόρυφα σε βάσεις από μπετόν. Οι σωλήνες χρησιμοποιούνταν ως τροχοί για να κυλά ο κύλινδρος, τα ξύλινα μαδέρια ως μοχλοί και στηρίγματα και το βαρούλκο για στήριξη και ανύψωση του κυλίνδρου. Αρχικά τοποθετήθηκε ένας από τους κυλίνδρους στη βάση η οποία ήταν η πιο κοντινή στην είσοδο του μηχανοστασίου. Εν συνεχεία, μετέφεραν το δεύτερο κύλινδρο για να τον τοποθετήσουν στην επόμενη βάση. Ο κύλινδρος είχε μετακινηθεί από την είσοδο του μηχανοστασίου στη δεύτερη βάση από μπετόν με τη χρήση των σωλήνων, των μαδεριών και του βαρούλκου. Λόγω των συνεχών κτυπημάτων πάνω στον κύλινδρο και των «λιβερκασμάτων» της λαμαρίνας είχαν λυγίσει οι λαμαρίνες και η βάση του κυλίνδρου και δεν κυλούσε. Τοποθέτησαν σωλήνες στη βάση του κυλίνδρου με σκοπό να χρησιμοποιούνται ως τροχοί για να κυλά πάνω σε αυτούς ο κύλινδρος όταν τον έσπρωχναν. Τα ξύλινα μαδέρια ή οι σωλήνες χρησιμοποιούνταν επίσης ως μοχλοί υποβοήθησης κύλισης του κυλίνδρου ή στηρίγματα και το χειροκίνητο βαρούλκο ως μέσο ανύψωσης και στήριξης του κυλίνδρου. Ο κύλινδρος μετακινήθηκε σιγά-σιγά και έκατσε στο σημείο που ήταν η βάση στην οποία θα τοποθετείτο. Ενώ ο κύλινδρος βρισκόταν σε αυτή τη θέση, δηλαδή υπό κλίση πάνω σε βάρος της βάσης, αναρτημένος με το βαρούλκο και στη βάση του να υπάρχουν ξύλινες δοκίδες στις οποίες στηριζόταν εν μέρει, ο Μισιαούλης που βρισκόταν κοντά στις αλυσίδες του βαρούλκου φώναξε του ενάγοντα να αφαιρέσει μια από τις ξύλινες δοκίδες που ήταν στη βάση του κυλίνδρου ώστε να μπορέσει να μετακινηθεί και να εφαρμόσει στη βάση του. Όταν ο ενάγων έβαλε το χέρι του για να τραβήξει το ξύλο αυτό έσπασε και ο κύλινδρος μετακινήθηκε προς τα κάτω με αποτέλεσμα να συντριβούν τα δάκτυλα του μεταξύ ξύλινης δοκίδας και μεταλλικής βάσης του δοχείου. Ένοιωσε αφόρητο πόνο, τράβηξε απότομα το χέρι του και τότε είδε ότι έλειπε ένα δάκτυλο και το άλλο κρεμόταν από μια μεμβράνη. Ο ενάγων μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση για να ενωθεί ο δείκτης. Παρέμεινε στο νοσοκομείο 10 μέρες. Του διενεργήθηκε και δεύτερη εγχείρηση αρχές του 2001 από το Δρ Αλκιβιάδη στην πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό, γιατί είχε κολλήσει ο τένοντας σε κόκκαλο δείκτη. Αυτή η εγχείρηση απέτυχε. Έχει επισκεφθεί και το Δρ Νησιώτη για δεύτερη γνώμη. Το χειμώνα πονεί όπως επίσης και όταν αλλάζει ο καιρός και αναγκάζεται να λαμβάνει διάφορα παυσίπονα. Επιθυμεί να του διενεργηθεί νέα χειρουργική επέμβαση για επανακόλληση του δακτύλου του ή τουλάχιστον για σκοπούς καλλοπισμού. Είναι δεξιόχειρ και εξαιτίας του τραυματισμού του αδυνατεί να προβαίνει σε λεπτή σύλληψη και ανασήκωση βαριών αντικειμένων. Δεν μπορεί να πιάσει οτιδήποτε με τα δάκτυλα του δεξιού χεριού. Δεν μπορεί να σηκώσει βαριά αντικείμενα και δεν μπορεί να κάμει άλλη χειρονακτική εργασία που συνεπάγεται χρήση των δακτύλων του δεξιού χεριού του. Δεν μπορεί πλέον να εργαστεί ως υδραυλικός/συγκολλητής. Στην εργασία αυτή η χρήση των δακτύλων είναι απαραίτητη. Δεν μπορεί, συγκεκριμένα, να συγκολλήσει ή να χρησιμοποιήσει εργαλεία της τέχνης του όπως κάουρα, κατσαβίδια, πένσες και άλλα. Για περίοδο περίπου ενός έτους επισκεπτόταν δύο φορές εβδομαδιαίως το Μακάριο Νοσοκομείο για αλλαγή των γαζών, καθαρισμού της πληγής και αφαίρεση των πλατίνων. Πονούσε αφόρητα στις αρχές μέχρι που η πληγή έκλεισε. Από την εναγόμενη λάμβανε μισθό £100.- καθαρά εβδομαδιαίως, 13ο μισθό και δικαίωμα άδειας για 20 μέρες ετησίως. Του δόθηκε αναρρωτική άδεια για σχεδόν ένα χρόνο μέχρι 6.7.

1. Μέχρι τότε η εναγόμενη πλήρωνε το μισθό του. Μόλις τελείωσε η αναρρωτική του άδεια έψαξε για δουλειά και από 1.9.2001 μέχρι 1.7.2005 εργαζόταν ως μεταφορέας/βοηθός στην ξυλεμπορική εταιρεία G. Klangides T. Kyriakides Ltd. Άρχισε με £210.- μηνιαίως καθαρά δοκιμαστικά για περίοδο τριών-τεσσάρων μηνών μέχρι τέλος
2. Μετά από τις αρχές του 2002 αυξήθηκε ο μισθός σε £300.- και από τον Ιανουάριο του 2004 έπαιρνε μισθό £450.- μηνιαίως καθαρά. Από 1.7.2005 εργάζεται σε σταθμό βενζίνης με απολαβές £450.- μηνιαίως καθαρά χωρίς 13ο μισθό. Εάν σήμερα εργαζόταν στην εναγόμενη, με την ειδικότητα υδραυλικού/συγκολλητή και με την ανάλογη εμπειρία θα λάμβανε μισθό γύρω στις £170-£200.- καθαρά εβδομαδιαία και θα έφθανε μέχρι και £250-£300.- εβδομαδιαίως. Λόγω του ότι η ποδοσφαιρική ομάδα «Αδωνις Ιδαλίου» του είχε προσφέρει συμβόλαιο για £450.- μηνιαίως ως ποδοσφαιριστής όταν έχασε την ποδοσφαιρική περίοδο 2001-2002 υπέστη απώλειες συνολικά για £5.400.- Στην ομάδα είχε αγωνιστεί για τέσσερα χρόνια πριν πάει στρατό και σκόπευε να συνεχίσει. Είχε αρχίσει προπονήσεις πριν το ατύχημα. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της εναγόμενης ότι του προσφέρθηκε να παραμείνει στην εργασία του, ο ίδιος τόνισε ότι δεν μπορούσε πλέον να κάμνει τη δουλειά του και ανά πάσα στιγμή θα μπορούσαν να τον διώξουν. Εν πάση περιπτώσει, δεν ήθελε να δουλέψει στο ίδιο περιβάλλον ξανά. Στην αντεξέταση αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε τοποθετήσει το χέρι του κάτω από τον κύλινδρο μεταξύ του κυλίνδρου και του ξύλου που προσπαθούσε να αφαιρέσει. Εξήγησε ότι κρατούσε με τα δύο χέρια τη ξύλινη δοκό όταν έγινε το δυστύχημα και συγκεκριμένα με τα τέσσερα δάκτυλα του δεξιού χεριού από πάνω και τα άλλα από κάτω. Δεν ήταν τα δάκτυλα του κάτω από τον κύλινδρο. Ήταν κοντά στη λαμαρίνα αλλά όχι από κάτω. Εξήγησε ότι ο διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας, κ. Νάσος, του είχε πει αν ήθελε να μείνει και τίποτε περισσότερο και δεν συζήτησαν θέμα μισθού. Αρνήθηκε ότι ο τραυματισμός του δεν τον επηρέασε στο να συνεχίσει να ασχολείται με το ποδόσφαιρο στο βαθμό που ασχολείτο προηγουμένως. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ο τραυματισμός του δεν επηρέασε αρνητικά την εισοδηματική του ικανότητα. Δεν συμφώνησε ακόμη, με την υποβολή, ότι θα μπορούσε να κάμει τη δουλειά του υδραυλικού και οξυγονοκολλητή χωρίς ουσιαστικό πρόβλημα, όπως επίσης και την υποβολή ότι υπερβάλλει όταν αναφέρεται σε αφόρητους πόνους στο δεξί χέρι. Ο Μ.Ε.3 είναι ορθοπεδικός χειρουργός. Εξέτασε τον ενάγοντα στις 4.1.05 και ετοίμασε σχετική έκθεση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18). Ο ενάγοντας είχε υποστεί ακρωτηριασμό του μέσου δακτύλου του δεξιού χεριού από το ύψος της μεσότητας της πρώτης φάλαγγας. Όσον αφορά το δείκτη του δεξιού χεριού, υπέστη απώλεια του μισού μήκους της πρώτης φάλαγγας λόγω συντριπτικού κατάγματος και το δημιουργηθέν κάταγμα πορώθηκε σε ωλένιον απόκλιση. Ακόμη η πρώτη φαλαγγοφαλαγγική άρθρωση είναι καταργημένη και βρίσκεται σε μόνιμη κάμψη 50°. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα κινηθεί ξανά. Στη δεύτερη φαλαγγοφαλαγγική άρθρωση (ονυχοφόρος φάλαγγα) ελλείπει ο εν τω βάθυ καμπτήρας τένοντας. Η δεύτερη φαλαγγοφαλαγγική άρθρωση κινείται μόνο παθητικά γιατί ελλείπει, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, ο εν τω βάθη καμπτήρας τένοντας. Μπορούν να διενεργηθούν στον ενάγοντα κάποιες επεμβάσεις καλλωπισμού. Στην προκειμένη περίπτωση επειδή υπάρχει έλλειψη οστού, διατομή του εν τω βάθη καμπτήρα τένοντα και αν ακόμα αποκατασταθεί η συνέχεια το αποτέλεσμα δεν είναι συνήθως καλό. Τέτοιες επεμβάσεις θα μπορούσαν περισσότερο να βοηθήσουν στον καλλωπισμό και να μετριάσουν τον πόνο που συνήθως υπάρχει στους ψυχρούς μήνες και ίσως λιγότερο να βοηθήσουν στο λειτουργικό μέρος. Όσον αφορά το κόστος τέτοιων εγχειρήσεων στην προκειμένη περίπτωση θα χρειαστεί να γίνει μία, το κόστος της οποίας κυμαίνεται από £500-£1.000.- εν όψει του ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τι θα βρουν και τι θα αποκαταστήσουν. Λόγω της απώλειας του ενός δακτύλου ο ασθενής αισθάνεται πόνο στο δάκτυλο που δεν υπάρχει και τούτο οφείλεται στο ότι τα νευρικά κολοβόματα ερεθίζονται από εξωτερικούς παράγοντες και ο ασθενής αισθάνεται πόνο στο απωλεσθέν άκρο του στις αλλαγές του καιρού. Ο ενάγων αδυνατεί να έχει δραγμό, δηλαδή να πιάνει με το χέρι λεπτά αντικείμενα π.χ. μολύβι και εργαλεία της δουλειάς του και πολύ δύσκολα θα μπορεί να γράψει, ενώ την εργασία του υδραυλικού-συγκολλητή δεν θα μπορούσε να την κάμνει στο βαθμό που θα ήθελε. Αδυνατεί επομένως στη σύλληψη λεπτών αντικειμένων. Όσον αφορά την άρση βάρους επειδή εδώ ο δραγμός δεν είναι απόλυτα ορθός και ελλείπει και η δύναμη γιατί υπάρχει διατομή κάποιου τένοντα λόγω του ότι ο εν τω βάθη καμπτήρας τένοντας δεν μπορεί να συλλάβει κάποιο αντικείμενο, συνεπώς δεν μπορεί και να το σηκώσει. Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων έχει μια αναπηρία της τάξεως του 35%-40%, που σημαίνει ότι υπολείπεται στην εργασία του σε απόδοση σε αυτό το ποσοστό. Ο βαθμός αναπηρίας ενός ασθενή απασχολεί την ιατροδικαστική επιστήμη και υπάρχουν πάντα διαφωνίες για το ακριβές ποσοστό αναπηρίας κάποιου ατόμου. Σ΄ ένα τέτοιο εγχείρημα λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράγοντες, όπως οι απώλειες του ασθενή, το επάγγελμα του, η ηλικία του και στη συνέχεια προκύπτει το ποσοστό αναπηρίας. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ Ο Μ.Υ.1 είναι διοικητικός υπεύθυνος και υπεύθυνος προσωπικού στην εναγόμενη εταιρεία. Μετά το ατύχημα που υπέστη ο ενάγων και αφού είχε συμπληρώσει την περίοδο της αναρρωτικής του άδειας, στη διάρκεια της οποίας η εταιρεία του κατέβαλλε τις απολαβές του, ο Μ.Υ.1 προσωπικά, παρότρυνε τον ενάγοντα να συνεχίσει την εργοδότηση του με την εναγόμενη εταιρεία. Η απόφαση αυτή στηρίχθηκε και στην ανθρωπιστική πλευρά του θέματος αλλά και στο ότι πίστευε ότι η συνέχιση της εργοδότησης του ενάγοντα θα ήταν προς όφελος της εταιρείας. Ο ενάγοντας ήταν και είναι ένας ικανότατος υδραυλικός, ήταν απόφοιτος Τεχνικής Σχολής και επίσης ήταν πολύ καλός στη συμπεριφορά του. Αν ο ενάγοντας συνέχιζε να εργάζεται στην εναγόμενη εταιρεία, ο καθαρός του μισθός από υπολογισμούς που ο Μ.Υ.1 έκαμε θα ανέρχετο στις £130-£135 τη βδομάδα. Αντεξεταζόμενος είπε ότι για την περίπτωση του ενάγοντα υπήρχαν πάρα πολλές δουλειές που θα μπορούσε να κάμει ένεκα της μακροχρόνιας πείρας του ως βοηθού υδραυλικού. Πίστευαν ότι ο ενάγων μπορούσε να κάμνει τη δουλειά του υδραυλικού συγκολλητή και γι' αυτό εξάλλου του εισηγήθηκε την εργοδότηση του μαζί τους. Υποστήριξε ότι η απόδοση ενός τεχνίτη εξαρτάται τα μέγιστα από τη διάθεση του και υπογράμμισε ότι υπάρχουν πολλοί αρτιμελείς τεχνίτες με κακή απόδοση. Στηρίχθηκε πάνω σε προφορικά «reports" που είχε από τον επιστάτη και επιβλέποντα μηχανικό σε σχέση με τον ενάγοντα που του δόθηκαν μετά το ατύχημα. Ο ενάγων θα μπορούσε, ενδεχομένως στο μέλλον, να γίνει βοηθός επιστάτη και αν οι συνθήκες το επέτρεπαν ακόμη και επιστάτης. Σημείωσε ότι το θέμα προαγωγής τεχνίτη σε μια εταιρεία που έχει δύο-τρεις επιστάτες, εξαρτάται από τα έργα που έχει. Όσον αφορά τον καθορισμό αμοιβής ενός βοηθού επιστάτη ή επιστάτη, εξήγησε ότι γίνεται με διάφορα κριτήρια όπως οι μισθοί άλλων συναδέλφων, η ηλικία, η εμπειρία και ασφαλώς η ικανότητα του συγκεκριμένου ατόμου να ανταπεξέλθει στη δουλειά αυτή. Συγκεκριμένο ποσό αύξησης δεν υπάρχει καθορισμένο και εξαρτάται από την απόφαση του τεχνικού διευθυντή και του Μ.Υ.
3. Στην υποβολή ότι θα ήταν προς το συμφέρον της εναγόμενης εταιρείας αν παρέμενε ο ενάγων σε αυτή διότι θα αποφεύγετο η καταβολή ποσού μεγαλύτερου των £50.000 που η εταιρεία ήταν ασφαλισμένη, ο Μ.Υ.1 απάντησε ότι ουδέποτε πέρασε από το νου του αυτό το πράγμα και πρόσθεσε ότι το ποσό της ασφάλισης ήταν αρκετά μεγάλο για να καλύψει οποιαδήποτε απαίτηση. Στην επανεξέταση, διευκρίνισε ότι ένα άτομο Τεχνικής Σχολής μπορεί να εκτελέσει πολλά και διάφορα καθήκοντα κατόπιν εκπαίδευσης π.χ. παρακολούθηση μηχανημάτων που λειτουργούν στο εργοτάξιο και χρειάζονται παρακολούθηση από κάποιο έμπειρο τεχνικό και χρειάζονται λειτουργία. Ο ενάγων είχε όλες τις προοπτικές για να προαχθεί αν συνέχιζε με την εναγόμενη εταιρεία ακόμη και στην κατάσταση που βρισκόταν μετά το ατύχημα και θα προωθούσαν την προαγωγή του αν συνέχιζε με τον ίδιο ζήλο και εργατικότητα είχε πριν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ Η υποχρέωση επιμέλειας του εργοδότη προς τους εργοδοτουμένους του πηγάζει από τις πρόνοιες του άρθρου 51 του ΚΕΦ. 148, χωρίς να υπάρχει ειδική ρύθμιση, και βασίζεται στις αρχές του Κοινού Δικαίου τις οποίες το εν λόγω άρθρο κωδικοποιεί. Το καθήκον του εργοδότη εξετάστηκε σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Είναι θεμελιωμένο ότι ο εργοδότης έχει υποχρέωση να καταβάλλει κάθε εύλογη φροντίδα για την ασφάλεια των υπαλλήλων του. Στα πλαίσια αυτού του γενικού καθήκοντος οφείλει, μεταξύ άλλων να διατηρεί ασφαλές σύστημα και τόπο εργασίας και να παρέχει κατάλληλα μέσα για την εκτέλεση της εργασίας. Το καθήκον του εργοδότη για τη διατήρηση ασφαλούς συστήματος εργασίας, είναι σχετικό. Δεν υπέχει καθήκον διατήρησης απόλυτα ασφαλούς συστήματος, αλλά συστήματος εύλογα ασφαλούς, έχοντας υπόψη τους εγγενείς κινδύνους της συγκεκριμένης εργασίας. Το καθήκον του εργοδότη δεν εκτείνεται σε βαθμό που να δημιουργεί υποχρέωση για τη λήψη μέτρων αντιμετώπισης όλων των κινδύνων. Ο εργοδότης έχει υποχρέωση να μην εκθέτει τους εργοδοτούμενους του σε αχρείαστους κινδύνους και ειδικότερα σε κινδύνους εύλογα προβλεπτούς που θα μπορούσαν να εξουδετερωθούν με μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να ληφθούν με δυσκολία και κόστος που δεν είναι δυσανάλογα με τον εμπλεκόμενο κίνδυνο, δηλ. με λογικά και προσιτά μέσα. Αχρείαστος είναι ο κίνδυνος ο οποίος είναι, αφενός, προβλεπτός και, αφετέρου, αποφευκτός με τη λήψη κατάλληλων προφυλακτικών μέτρων[1] Το πότε το σύστημα εργασίας είναι ασφαλές και γενικά το πότε ο εργοδότης έχει εκπληρώσει ή όχι το γενικό του καθήκον για εύλογη μέριμνα για την ασφάλεια των υπαλλήλων του, εξαρτάται από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.1 Ειδικότερα, σε σχέση με το καθήκον του εργοδότη για τη διατήρηση ασφαλούς συστήματος εργασίας έχει νομολογηθεί ότι ο όρος αυτός περιγράφει (α) την οργάνωση της εργασίας, (β) τον τρόπο που θα εκτελεστεί η εργασία, (γ) τη σειρά παροχής οδηγιών (ειδικώς σε άπειρους εργάτες), (δ) τη σειρά των ενεργειών, (ε) τη λήψη προφυλάξεων για την ασφάλεια των εργατών και σε ποια στάδια, (στ) τον αριθμό των προσώπων που απαιτούνται για την εκτέλεση της εργασίας, (ζ) το ρόλο που θα αναλάβει ο καθένας και (η) το χρόνο κατά τον οποίο θα εκτελέσουν την αντίστοιχη εργασία τους.2 Είναι επίσης νομολογημένο πως η αιτιώδης συνάφεια πρέπει να συνδέεται με το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Για να αποδειχθεί ευθύνη για αστικό αδίκημα θα πρέπει να αποδεικνύεται αμέλεια ή παράβαση νομικού καθήκοντος, καθώς επίσης και ότι η παράβαση αυτή επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Το βάρος της απόδειξης και των δύο αυτών στοιχείων βαρύνει τον ενάγοντα και δεν μετατοπίζεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.3 ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ Θα αξιολογήσω τώρα τη μαρτυρία που προσήχθη σχετικά με τα αίτια πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. Αυτή προέκυψε από τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.
4. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 πρέπει να πω από την αρχή ότι αφού εξέτασα το επάγγελμα του, την εκπαίδευση που έτυχε, την πείρα του και τα προσόντα του, έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας[2], είναι η κατάληξη μου ότι ο μάρτυρας αυτός είναι εμπειρογνώμονας. Κατά συνέπεια η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Όπως έχει συναφώς νομολογηθεί ο εμπειρογνώμονας κατ΄ εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα μπορεί να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του[3]. Σε τέτοια περίπτωση ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία[4]. Ο μάρτυρας αυτός αναφέρθηκε με εμπεριστατωμένο τρόπο στη διερεύνηση που διενήργησε εκ μέρους του Υπουργείου Εργασίας και σε όλες τις διαπιστώσεις που προέβηκε κατόπιν αυτής της διερεύνησης δίδοντας όλες τις σχετικές λεπτομέρειες και διευκρινίσεις. Ήταν πλήρως αναλυτικός και επεξηγηματικός σε κάθε τι που κατέθετε και με απλό τρόπο μετέφερε στο Δικαστήριο με σχολαστικότητα τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξαγόταν προ του ατυχήματος η εγκατάσταση των κυλίνδρων ζεστού νερού και τα μέσα που χρησιμοποιούνταν για το σκοπό αυτό. Όλες δε οι παρατηρήσεις και διαπιστώσεις που έκαμε ήταν πλήρως τεκμηριωμένες και αποκάλυπταν τους εμφανείς και αναμενόμενους αλλά και αχρείαστους κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένοι οι εργαζόμενοι για τους σκοπούς της συγκεκριμένης διεργασίας. Η γνώμη που εξέφρασε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με τη μέθοδο εργασίας που ακολουθήθηκε και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, στηριζόταν πάνω σε δεδομένα που με σαφήνεια και θετικότητα έδωσε στο Δικαστήριο, ούτως ώστε το Δικαστήριο με αυτό τον τρόπο να μπορεί να ελέγξει τη γνώμη του και να είναι σε θέση να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει με αυτή. Ο μάρτυρας αυτός απάντησε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με σαφήνεια και θετικότητα χωρίς να παραλείπει, εκεί όπου χρειαζόταν, να τις πλαισιώσει με όλες τις απαραίτητες επεξηγήσεις και διευκρινίσεις. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης ο Μ.Ε.1 παρέμεινε συνεπής και σταθερός στις θέσεις του τις οποίες σε κανένα στάδιο δεν διαφοροποίησε. Ήταν κατηγορηματικός στη γνώμη που εξέφρασε για τη μέθοδο εργασίας που ακολουθήθηκε και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια αυτά. Επισημαίνω, δε, ότι στο στάδιο της αντεξέτασης επιδιώχθηκε περισσότερο να δοθούν κάποιες περαιτέρω διευκρινίσεις πάνω στα όσα είχε καταθέσει ο μάρτυρας κατά την κύρια εξέταση του παρά να αμφισβητηθούν αυτά και έτσι θα έλεγα ότι στο μεγαλύτερο της μέρος η μαρτυρία του παρέμεινε και αναντίλεκτη. Δεν μου διαφεύγει, βέβαια, της προσοχής μια από τις τελικές υποβολές της υπεράσπισης προς το μάρτυρα αυτό ήταν και το ότι όλοι οι κίνδυνοι που επεσήμανε ότι υπήρχαν στην προκειμένη περίπτωση δεν είχαν συντείνει στην πρόκληση του επίδικου ατυχήματος, κάτι το οποίο βέβαια ο μάρτυρας απέρριψε. Εξετάζοντας, λοιπόν, τη μαρτυρία του Μ.Ε. 1 στο σύνολο της, τονίζω ότι ο μάρτυρας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση τόσο για την επιστημονική προσέγγιση που είχε στο θέμα όσο και για τον απλό και κατανοητό τρόπο που μετέφερε στο Δικαστήριο τις σχετικές διαπιστώσεις και γνώμη του. Ως αποτέλεσμα, η μαρτυρία του γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή. Αξιολογώντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του ενάγοντα διαπιστώνω ότι ήταν μεν απλή αλλά ταυτόχρονα χαρακτηριζόταν από σαφήνεια και θετικότητα. Περιέγραψε όσο καλύτερα μπορούσε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα επεξηγώντας όλες τις διεργασίες που προηγήθηκαν για σκοπούς τοποθέτησης των συγκεκριμένων κυλίνδρων ζεστού νερού σε ισόγεια αίθουσα (μηχανοστάσιο) του νέου Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ήταν απόλυτα σαφής και κατατοπιστικός σε σχέση με το χώρο όπου έγινε το επίδικο ατύχημα και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν και γενικά τη μέθοδο εργασίας που ακολουθήθηκε. Ο ενάγοντας αντεξετάστηκε σε έκταση και σε σχέση με το πώς προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα από το συνήγορο της Υπεράσπισης. Απάντησε κάθε ερώτηση με άνεση και φυσικότητα χωρίς να έχει οποιαδήποτε δυσκολία ή οποιαδήποτε αμφιταλάντευση. Παρέμεινε σταθερός και συνεπής στη μαρτυρία που είχε δώσει στο στάδιο της κύριας εξέτασης και γενικά στην εκδοχή που προώθησε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ήταν κατηγορηματικός στη θέση του ότι δεν είχε τοποθετήσει το χέρι του κάτω από τον κύλινδρο που εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε να τοποθετήσει σε βάση, μεταξύ του κυλίνδρου και της ξύλινης δοκίδας που προσπαθούσε να αφαιρέσει. Επίσης ήταν κατηγορηματικός ότι τα δάκτυλα του δεν ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, κάτω από τον κύλινδρο αλλά κοντά στη λαμαρίνα και ότι κρατούσε με τα δύο χέρια τη ξύλινη δοκό και συγκεκριμένα με τα τέσσερα δάκτυλα του δεξιού χεριού από πάνω και τα άλλα από κάτω. Τόνισε, συγκεκριμένα, ότι ήταν με τα δύο του χέρια που κρατούσε τη ξύλινη δοκίδα όταν έγινα το ατύχημα στην προσπάθεια του να την αφαιρέσει. Επαναλαμβάνω, η μαρτυρία του αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος δεν έχει, ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης, κλονιστεί σε οποιοδήποτε σημείο. Αξιολογώντας, λοιπόν, τη μαρτυρία του ενάγοντα στο σύνολο της και λαμβάνοντας υπόψη και την ίδια τη συμπεριφορά του από τη θέση του μάρτυρα, είναι η κρίση μου ότι αποτελεί ειλικρινή παράθεση των πραγματικών της υπόθεσης γεγονότων χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας ή παρουσίασης οποιασδήποτε υπερβολής. Ως επακόλουθο όλων των πιο πάνω, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ενάγοντα καθ΄ όσον αφορά τις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ Κατ΄ ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου:- - Στις 6.9.00 ο ενάγων εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο στα Λατσιά. Ήταν μέλος ενός από τα συνεργεία της εναγομένης που εργαζόταν στο Νοσοκομείο με υπεύθυνο το Μιχάλη Μισιαούλη. - Το συνεργείο αυτό είχε αναλάβει τη μετακίνηση και εγκατάσταση κυλίνδρων ζεστού νερού σε ισόγεια αίθουσα (μηχανοστάσιο) του νέου Νοσοκομείο Λευκωσίας. - Οι κύλινδροι αυτοί είχαν διάμετρο 184εκ, ύψος 293εκ. και βάρος 1800 kg ο καθένας, ήσαν δε μεταλλικοί και το περίβλημα τους ήταν από λαμαρίνα. Σε ύψος 92εκ και 204εκ από τη βάση τους υπήρχαν αντίστοιχα δύο μεταλλικά στηρίγματα με σκοπό την ανάρτηση και μετακίνηση τους. Όμοια στηρίγματα για τον ίδιο σκοπό υπήρχαν και στην κορυφή τους. - Η αίθουσα (μηχανοστάσιο) μέσα στην οποία έγινε η εγκατάσταση των κυλίνδρων είχε ύψος 405εκ. Στην οροφή της αίθουσας υπήρχε δοκός από μπετόν που προεξείχε μέσα στην αίθουσα κατά 25εκ και βρισκόταν περίπου πάνω από το μέρος όπου θα τοποθετείτο ο κύλινδρος με τον οποίο έγινε το ατύχημα. Στο πάτωμα της αίθουσας σε διάφορα σημεία υπήρχαν τέσσερις βάσεις από μπετόν διαστάσεων 200 Χ 200εκ και ύψος 20εκ η κάθε μία. Στην οροφή του μηχανοστασίου υπήρχε χειροκίνητο βαρούλκο του οποίου ο γάντζος ήταν στερεωμένος σε μεταλλικό στήριγμα το οποίο διαπερνούσε την οροφή. - Αρχικά οι κύλινδροι μεταφέρθηκαν με περονοφόρο όχημα και τοποθετήθηκαν στην είσοδο του μηχανοστασίου. - Στη συνέχεια με τη χρήση κινητού υδραυλικού συστήματος ανύψωσης, σωλήνων, ξύλινων μαδεριών και χειροκίνητου βαρούλκου μετακινούνταν από την είσοδο για να τοποθετηθούν κατακόρυφα σε βάσεις από μπετόν. Οι σωλήνες χρησιμοποιούνταν ως τροχοί για να κυλά ο κύλινδρος δηλ. τοποθετούνταν στη βάση του κυλίνδρου με σκοπό να χρησιμοποιούνται ως τροχοί για να κυλά πάνω σ΄ αυτούς ο κύλινδρος όταν τον έσπρωχναν τα ξύλινα μαδέρια ως μοχλοί και στηρίγματα και το βαρούλκο για στήριξη και ανύψωση του κυλίνδρου. Με την είσοδο των κυλίνδρων στην αίθουσα του μηχανοστασίου και με τη βοήθεια χειροκίνητου υδραυλικού συστήματος ανύψωσης ανυψώνονταν και έμπαιναν από κάτω σωλήνες και στη συνέχεια με τη βοήθεια των εργαζομένων σπρώχνετο ο κύλινδρος να κυλήσει στις σωλήνες, μετά μετακινούνταν οι σωλήνες πιο μπροστά. - Αρχικά τοποθετήθηκε ένας από τους κυλίνδρους στη βάση η οποία ήταν η πιο κοντινή στην είσοδο του μηχανοστασίου. - Εν συνεχεία μετέφεραν το δεύτερο κύλινδρο για να τον τοποθετήσουν στην επόμενη βάση. Ο κύλινδρος αυτός είχε μετακινηθεί από την είσοδο του μηχανοστασίου στη δεύτερη βάση από μπετόν με τη χρήση σωλήνων, μαδεριών και του βαρούλκου. - Λόγω των συνεχών κτυπημάτων πάνω στον κύλινδρο και των «λιβερκασμάτων» της λαμαρίνας είχαν λυγίσει οι λαμαρίνες και η βάση του κυλίνδρου και δεν κυλούσε. Ας σημειωθεί ότι το εξωτερικό περίβλημα (λαμαρίνες) της βάσης όλων των κυλίνδρων ζεστού νερού ήταν κτυπημένο, στρεβλωμένο με εμφανείς φθορές ιδιαίτερα στο δεύτερο κύλινδρο με τον οποίο έγινε το ατύχημα. . Ο κύλινδρος αυτός μετακινήθηκε σιγά-σιγά και έκατσε στο σημείο που ήταν η βάση στην οποία θα τοποθετείτο. Ο κύλινδρος βρισκόταν υπό κλίση με μέρος της βάσης του να είναι πάνω από το πάτωμα και το υπόλοιπο πάνω από τη βάση μπετόν. - Ενώ λοιπόν ο κύλινδρος βρισκόταν σε αυτή τη θέση, δηλ. υπό κλίση πάνω σε μέρος της βάσης, αναρτημένος με το βαρούλκο και στη βάση του να υπάρχουν ξύλινες δοκίδες στις οποίες στηριζόταν εν μέρει, ο Μισιαούλης, ο οποίος βρισκόταν κοντά στις αλυσίδες του βαρούλκου φώναξε τον ενάγοντα να αφαιρέσει μια από τις ξύλινες δοκίδες που ήταν στη βάση του κυλίνδρου ώστε να μπορέσει να μετακινηθεί και να εφαρμόσει στη βάση του. - Όταν ο ενάγων έβαλε το χέρι του για να τραβήξει το ξύλο αυτό έσπασε και ο κύλινδρος μετακινήθηκε προς τα κάτω με αποτέλεσμα να συνθλιβούν τα δάκτυλα του μεταξύ ξύλινης δοκίδας και μεταλλικής βάσης του δοχείου. Ο ενάγων δεν είχε τοποθετήσει το χέρι του κάτω από τον κύλινδρο τη στιγμή που επιχείρησε να αφαιρέσει τη ξύλινη δοκίδα αλλά την κράτησε με τα δύο του τα χέρια από την άκρια της. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα και συμφώνως της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 προκύπτουν οι ακόλουθες διαπιστώσεις:-