← Κύπρος

Έρικ Φιριππής ν. Elvimag Ltd, Αγ. Αρ. 1661/04, 10 Απριλίου 2006

Έρικ Φιριππής ν. Elvimag Ltd, Αγ. Αρ. 1661/04, 10 Απριλίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ Αγ. Αρ. 1661/04 ΜΕΤΑΞΥ:- Έρικ Φιριππής, εκ Λευκωσίας ΕΝΑΓΟΝΤΑ - και - Elvimag Ltd, εξ Έγκωμης ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ---------------------------- Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2006 Για τον Ενάγοντα: κ. Δ. Ιωαννίδης Για την Εναγομένη: κ. Αρτ. Αρτεμίου ------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή αφορά αξίωση για αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό συμφωνίας εργοδότησης. Μ Α Ρ Τ Υ Ρ Ι Α Ο Ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του κατάθεσε ο ίδιος και δεν προσκόμισε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Από πλευράς Υπεράσπισης κατάθεσε ένας μόνο μάρτυρας, ο Γιώργος Ηλιάδης (Μ.Υ.1). Μαρτυρία της πλευράς του Ενάγοντα Στη μαρτυρία του ο ενάγων είπε ότι έχει σπουδάσει σε Κολλέγιο στο Μοντρεάλ του Καναδά Δημόσιες Σχέσεις και στο Πανεπιστήμιο Mcgill του Μοντρεάλ Ιστορία και Πολιτικές Επιστήμες. Από το 1976 εργάζεται σε εστιατόρια. Έχει πείρα ως διευθυντής εστιατορίου. Η εργασία αυτή περιλαμβάνει εκπαίδευση προσωπικού, επίβλεψη της κουζίνας, παραγγελίες από εμπόρους, διαφήμιση, δημόσιες σχέσεις με τους πελάτες. Μιλά Αγγλικά και Γαλλικά. Σε σχέση με τη θέση του εστίαρχου (Maitre) εξήγησε ότι είναι αυτός που είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία ενός εστιατορίου. Έχει την επίβλεψη για να βγει σωστά η κουζίνα, το φαγητό στους πελάτες, να δοθούν σωστά οι παραγγελίες, να προτείνει κρασιά στον πελάτη, στη διάρκεια της βραδιάς να κατευθύνει σωστά το προσωπικό για καλύτερη εξυπηρέτηση του πελάτη ούτως ώστε να ξαναέρθει ο πελάτης, έχει την επίβλεψη στο ταμείο ώστε ο λογαριασμός να πάει στα σωστά τραπέζια, την ευθύνη για την καταμέτρηση των λεφτών και τον απολογισμό όσον αφορά τον «τζίρο» προς τον ιδιοκτήτη. Με την εναγομένη εταιρεία ήλθε σε μια συμφωνία ημερ. 20.9.03 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Πριν τη σύναψη αυτής της συμφωνίας εργαζόταν στο εστιατόριο «Τα Κιούπια» στην Ελλάδα ως maitre από το 1998 ως την ημέρα της παραίτησης του λόγω υπογραφής συμφωνίας με την εναγομένη εταιρεία. Εξηγώντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οδηγήθηκε στο να έλθει σε συμφωνία με την εναγομένη είπε ότι σε μια έκθεση τουρισμού στον Πειραιά που παρευρέθηκε ήλθε σ' επαφή με τον Γ. Σαββίδη, διευθυντή τότε του ξενοδοχείου Elussium, και στη συζήτηση που είχαν ο ενάγων είχε εκφράσει την επιθυμία να επαναπατρισθεί στην Κύπρο όντας Κύπριος. Ο Γ. Σαββίδης γνώριζε το εστιατόρια «Κιούπια» το οποίο είχε καλή φήμη στους Κύπριους. Επίσης, στη διάρκεια της συζήτησης ο Γ. Σαββίδης είχε ρωτήσει τον ενάγοντα αν είχε τελειώσει ξενοδοχειακή σχολή και ο ενάγων του απάντησε αρνητικά. Μια μέρα ο ενάγων έλαβε τηλεφώνημα από το Γ. Ηλιάδη, αντιπρόσωπο της εναγομένης εταιρείας, τον οποίο τότε ο ενάγων δεν γνώριζε και, αφού του συστήθηκε, του είπε ότι είχε ένα καλό εστιατόριο, το ΣΚΟΡΠΙΟ, για να συζητήσουν για εργοδότηση. Ο Ηλιάδης του είχε, επίσης, πει ότι τον ενάγοντα τον είχε συστήσει ο Γ. Σαββίδης. Ο ενάγων αποδέχθηκε να συζητήσει το θέμα και, τελικώς, κατάληξαν σε συμφωνία και σε γραπτό συμφωνητικό έγγραφο, το ΤΕΚΜΗΡΙΟ

  1. Πριν γίνει το έγγραφο αυτό ο Ηλιάδης του ζήτησε να επισκεφθεί την κόρη του, Ελένη Γιωρκάτζη, για να τον δει, όπως και έγινε. Ο ενάγων ήλθε στην Κύπρο στις 10.10.
  2. Στο εστιατόριο παρευρέθηκε στις 13.10.03 και συναντήθηκε με τον Ηλιάδη και είδε το χώρο. Ξεκίνησε εργασία στις 15.10.03 όπου παρακολούθησε τη διαδικασία. Δεν πήρε παραγγελίες. Είδε τον τρόπο λειτουργίας και εξυπηρέτησης. Στις 16.10.03 ξεκίνησε κανονικά και πήρε παραγγελίες. Κράτησε σημειώσεις στις οποίες κατέγραψε τα τραπέζια, τη χωρητικότητα τους, τα ονόματα των σερβιτόρων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4). Ο ενάγων εργάστηκε στο εστιατόριο δύο μέρες. Στις 17.10.03 ο Γ. Ηλιάδης, ο οποίος ήταν μαζί με τον αδελφό του Ντίνο, του είπαν ότι λυπούνται αλλά ότι ήθελαν αρχισερβιτόρο και όχι maitre και ότι δεν θα μπορούσαν να του δώσουν το μισθό που συμφώνησαν. Ο ενάγων για να έλθει στην Κύπρο είχε φέρει τα πράγματα του μαζί του και πλήρωσε £500.- για την οικοσυσκευή, £624 ενοίκιο, £180 για διαμέρισμα που είχε ενοικιάσει. Ο ενάγων ανέφερε ότι δεν είχε πει στην εναγομένη ότι ήταν κάτοχος πτυχίου ξενοδοχειακής σχολής στον Καναδά και αυτό το γνώριζε και ο Γ. Σαββίδης. Δεν θα προέβαινε ο ίδιος σ' ένα τέτοιο ισχυρισμό με κίνδυνο να χάσει μια δουλειά με μισθό £1.500.- γιατί κάποια στιγμή θα του ζητούσαν να παρουσιάσει σχετικά αποδεικτικά στοιχεία. Όσον αφορά τις γνώσεις και την πείρα του, τόνισε ότι ήταν για 5½ χρόνια «maitre» στα «ΚΙΟΥΠΙΑ». Όσον αφορά το ωράριο εργασίας δεν ήταν τόσο ευκατάσταστος που ν' αργεί να έλθει στην εργασία του από τις πρώτες μέρες. Έπειτα, τι παραδείγματα θα έδιδε ο ίδιος στο προσωπικό του. Όταν τον έδιωξαν από τη δουλειά επέστρεψε στην Ελλάδα. Ήδη είχε βρεθεί αντικαταστάτης του στο κέντρο ΚΙΟΥΠΙΑ και οι δουλειές συμπληρώθηκαν. Έκανε προσπάθειες για εξεύρεση εργασίας. Εν συνεχεία ήλθε στην Κύπρο και εργάστηκε στην εταιρεία ΛΕΠΤΟΣ στη θέση του Maitre D` Hotel τον Απρίλιο του 2004 με μισθό £900.- το μήνα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8). Εργάστηκε στη θέση αυτή για τρεις μήνες. Μετά πήρε καλύτερη προσφορά από το ξενοδοχείο RIU CYPRIA BAY ως Maitre D` Hotel με μισθό £1.000 πλόεν bonus £50.- το μήνα και εργάστηκε εκεί από 22.7.04 μέχρι τον Οκτώβριο του
  3. Υπήρχε προοπτική να συνεχίσει αλλά δεν μπορούσαν να συνεχίζουν να του προσφέρουν διαμονή και, επειδή δεν τον σύμφερε, έμεινε στη συνέχεια άνεργος (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10). Από το εστιατόριο Δεκέμβριο του 2005 εργάζεται ως υπεύθυνος του εστιατορίου ΕΝΘΕΤΟ με μισθό £650 μηνιαίως (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11). Αντεξεταζόμενος είπε ότι το εστιατόριο ΚΙΟΥΠΙΑ στην Αθήνα είχε χωρητικότητα 200 άτομα εσωτερικά και 250 εξωτερικά. Εργάζονταν σ΄ αυτό 12 σερβιτόροι, τέσσερις βοηθοί και 10 άτομα στην κουζίνα. Είχε μενού a la carte. Στην πελατεία συγκαταλέγονταν και επώνυμα άτομα. Ο λόγος που έφυγε ήταν γιατί ήθελε να επαναπατρισθεί στην Κύπρο και είχε γνωρίσει και τη μνηστή του. Εξάλλου είχε και ένα συμβόλαιο που τον κάλυπτε. Με το Γ. Ηλιάδη δεν μίλησαν για προσόντα. Απλώς ότι ζητούσε εστίαρχο και ότι είχε ακούσει καλά λόγια για τον ενάγοντα. Διαφώνησε με την υποβολή ότι η Γιωρκάτζη του είχε απαριθμήσει προσόντα εστίαρχου και, μεταξύ αυτών, να έχει σπουδάσει σε ξενοδοχειακή σχολή. Ποτέ ο ίδιος δεν είπε στην Γιωρκάτζη ότι, μεταξύ των προσόντων του, είχε τίτλο από ξενοδοχειακή σχολή. Δεν θα διακινδύνευε να χάσει 5½ χρόνια σταθερή δουλειά και να πάρει δουλειά με ψευδή δήλωση. Αρνήθηκε ότι άργησε να παρουσιαστεί την πρώτη και δεύτερη μέρα που άρχισε την εργασία του με την εναγομένη ως και το ότι την πρώτη μέρα που άργησε ο κ. Ηλιάδης του είχε κάνει αυστηρά επίπληξη. Όταν ο κ. Ηλιάδης του είπε ότι δεν θα χρησιμοποιούσε τις υπηρεσίες του ο ίδιος δεν το πίστευε και του ζήτησε τουλάχιστο να του καλύψει τα έξοδα του, τα εισιτήρια του, το ενοίκιο και εκείνος αρνήθηκε. Αρνήθηκε ότι όταν ο κ. Ηλιάδης του είπε ότι δεν μπορούσε να αξιοποιήσει τις υπηρεσίες του ο ενάγων του ζήτησε χρόνο για να μάθει τη δουλειά. Μαρτυρία Υπεράσπισης Ο Μ.Υ.1 είναι δημοσιογράφος και ιδιοκτήτης και διευθυντής της εναγομένης εταιρείας. Ασχολείται δε τα τελευταία 40 χρόνια με εστιατόρια. Η εναγομένη εταιρεία ενοικιάζει το εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ το οποίο άνοιξε το
  4. Το εστιατόριο αυτό είναι υπερπολυτελείας όπου δίδεται σημασία στη λεπτομέρεια, στην ποιότητα της εξυπηρέτησης, των υλικών κ.τ.λ. Τόνισε ότι δεν υπάρχει εστιατόριο υπερπολυτελείας που να έχει χωρητικότητα 200 άτομα. Ένα πολυτελές εστιατόριο είναι μικρό με λίγα τραπέζια για 70-80 άτομα το μέγιστο. Η διαφορά είναι στην ποιότητα την οποία δεν μπορείς να προσφέρεις σε εστιατόρια χωρητικότητας 200-300 ατόμων. Στην προκειμένη περίπτωση έψαχναν να βρουν κάτι διαφορετικό λόγω ανταγωνισμού και ήθελαν ένα maitre υψηλών προδιαγραφών. Ρώτησε και έμαθε από γνωστό του ο οποίος τον παρέπεμψε στον ενάγοντα. Πριν να έρθει σε επαφή με τον ενάγοντα έψαχνε τον τελευταίο χρόνο να βρει τέτοιο άτομο στην Κύπρο. Με βάση δε το μισθό που θα πλήρωναν ζητούσε να είναι σπουδασμένος και να μπορεί να εκπαιδεύει προσωπικό, να ελέγχει την κουζίνα και τη σάλα και να είναι έτοιμος να αναλάβει επίβλεψη και έλεγχο οποιουδήποτε μέρους του εστιατορίου. Ο δε μισθός ήταν τέτοιος που δεν δίδεται στην Κύπρο σε κανένα εστιατόριο και γι' αυτό είχαν τις πιο πάνω απαιτήσεις. Ένας δε που σπουδάζει ξενοδοχειακά περνά από όλες τις φάσεις και ξέρει πολύ καλά πώς δουλεύει το κάθε τμήμα. Στην Κύπρο υπάρχει πρόβλημα με το προσωπικό το οποίο μετακινείται από το Μάρτιο στα παραθαλάσσια μέρη και επανέρχονται τον Οκτώβριο γι΄ αυτό είναι συνεχώς αναγκασμένοι να τους αναπληρώνουν και γι' αυτό πρέπει να υπάρχει κάποιος να τους εκπαιδεύει ούτως ώστε το προσωπικό να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του εστιατορίου. Με τον ενάγοντα ήλθε σε επαφή μετά που μίλησε με το Σαββίδη, ο οποίος του είχε πει ότι είχε επισκεφθεί το εστιατόριο που εργαζόταν και του φάνηκε καλός. Στην επαφή που ο Μ.Υ. 1 είχε με τον ενάγοντα ο Μ.Υ.1 του ανέφερε το επίπεδο του εστιατορίου και τον ρώτησε αν σπούδασε και ο ενάγων του απάντησε καταφατικά χωρίς, ωστόσο, να του διευκρινήσει τι σπούδασε. Ζήτησε δε ο Μ.Υ.1 από την κόρη του να τον δει και να του εξηγήσει τις απαιτήσεις του ΣΚΟΡΠΙΟΥ. Τελικώς κατάληξαν στην υπογραφή Συμφωνίας, του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ
  5. Στις 10 ή 11 Οκτωβρίου ο ενάγων ήλθε στο εστιατόριο. Ο Μ.Υ.1 του εξήγησε πώς εργάζεται το εστιατόριο, τον γνώρισε στο προσωπικό. Την επόμενη μέρα ήλθε και άρχισε να παίρνει παραγγελίες, να σερβίρει κ.τ.λ. Το ωράριο είναι 11.00 π.μ. μέχρι 3.00 μ.μ. ανάλογα με τη δουλειά του μεσημεριού. Και τις δύο μέρες ήλθε 1.30 μ.μ. αντί 11.00 π.μ. Η βασική δουλειά αρχίζει πριν το σερβίρισμα και χρειάζεται προεργασία. Πρέπει να δει ένας ποιοι εκάναν τις κρατήσεις, αν το μενού είναι a la carte, τι τραπέζια υπάρχουν, να γίνει συνεννόηση με την κουζίνα κτλ. Ο Μ.Υ.1 του είπε ότι πρέπει να έρχεται στην ώρα του και ότι οι σερβιτόροι από αυτόν αναμένουν πως θα προχωρήσουν. Το ίδιο έγινε και την επόμενη μέρα. Επίσης, ο ενάγων αγχώθηκε όταν είδε τη δουλειά. Προσέφευγε δε στον Head Waiter ρωτώντας τον πώς γίνεται το ένα, πώς γίνεται το άλλο. Δεν ήταν χαλαρός την ώρα που εργάζετο και έκαμνε σοβαρά λάθη σε ένα εστιατόριο που ο πελάτης πληρώνει £25-£30.- και αναμένει επίπεδο εξυπηρέτησης ΣΚΟΡΠΙΟΥ. Αυτά έδωσαν στον Μ.Υ.1 τις πρώτες ενδείξεις ότι κάτι συμβαίνει. Ο ενάγων δεν τον παρέσυρε να του πει ότι σπούδασε ξενοδοχειακά αλλά τον άφησε με την εντύπωση ότι οι σπουδές του ήταν συναφείς με το αντικείμενο όταν μίλησαν στο τηλέφωνο. Το ότι σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσιες Σχέσεις του το αποκάλυψε στην Κύπρο. Δεν μπορούσε να υποψιαστεί όταν τον ρώτησε αν είχε σπουδάσει οι σπουδές του δεν θάταν το αντικείμενο για το οποίο θέλεις να τον εργοδοτήσεις. Ο ενάγων δεν έκαμνε για το εστιατόριο τους. Θα μπορούσε, ωστόσο, να είναι πολύ καλός σ' άλλα εστιατόρια. Ο Μ.Υ.1 έχει 40 χρόνια που ασχολείται με εστιατόρια και αμέσως επισημαίνει λάθη. Ο ενάγων δεν ήταν σίγουρος γι΄ αυτά που έκαμνε και όταν ο Μ.Υ.1 του είπε για ορισμένα λάθη του είχε απαντήσει ότι με τη βοήθεια του θα διορθωθούν. Δεν μπορούσαν όμως να τον πληρώνουν τέτοιο μισθό για να μάθει πάνω τους. Ο μισθός maitre στην Κύπρο βάσει των συλλογικών συμβάσεων ανέρχεται σε Λ.Κ.900 και στην περίπτωση του ενάγοντα ανέμεναν αυτό το διαφορετικό που δεν εύρισκαν στην Κύπρο. Ο Μ.Υ.1 δεν είπε στον ενάγοντα ότι απολύεται, απλώς τον ρώτησε αν μπορούσε να συνεχίσει και ο ενάγων του ζήτησε τα δεδουλευμένα του και το εισιτήριο που ήλθε στην Κύπρο. Δεν του είπε ποτέ ότι το εστιατόριο ήθελε σερβιτόρο και όχι εστίαρχο. Εξάλλου δεν θα έφερναν σερβιτόρο με μισθό Λ.Κ.1.500 το μήνα. Ο μισθός σερβιτόρου ανέρχεται σε Λ.Κ.530.- Αντεξεταζόμενος, είπε ότι η εναγομένη εταιρεία ενοικίαζε από την εταιρεία ΣΚΟΡΠΙΟΣ το εστιατόριο από το
  6. Η εταιρεία δεν έχει άλλες δραστηριότητες. Η δε οικονομική της κατάσταση σήμερα είναι κάκιστη. Σήμερα το εστιατόριο είναι κλειστό. Έκλεισε από τον Ιούνιο. Δεν πήγαιναν καλά οι δουλειές. Δεν γνωρίζει το εστιατόριο ΚΙΟΥΠΙΑ. Δεν έχει πάει σ' αυτό αλλά ξέρει ότι είναι ένα πολύ καλό εστιατόριο. Μπορεί να είναι στα 10 καλύτερα από άποψης φαγητού. Έχει, ωστόσο, εστιατόρια που εξειδικεύονται στην εξυπηρέτηση (service). Ήλθε σ' επαφή με τον ενάγοντα και τον ρώτησε αν είναι σπουδασμένος και εκείνος του απάντησε καταφατικά. Ο Μ.Υ.1 όταν ξεκίνησε εργασία ο ενάγων ήταν στο χώρο επίτηδες για να τον δει πώς εργάζεται γιατί ο Μ.Υ.1 είχε την εμπειρία. Δεν τον κατηγορεί για ανευθυνότητα, αλλά ότι οι ικανότητες του ήταν πολύ λιγότερες από αυτά που απαιτούσαν. Όσον αφορά δε τις σημειώσεις ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 δεν μπορεί να ξέρει αν τα έγραψε μετά. Ερωτηθείς αν στις δύο μέρες έκρινε ότι δεν τους έκαμνε, απάντησε ότι είχε καλέσει τον ενάγοντα και του επεσήμανε κάποια πράγματα και εκείνος του είπε ότι με την βοήθεια του θα μάθαινε. Ζήτησε δε να τον πληρώσουν τα δεδουλευμένα και να φύγει και ένοιωσε ανακουφισμένος. Ούτε αποζημιώσεις ζήτησε, απλώς ένα χαρτί. Όλοι τον έβλεπαν πόσο αγχωμένος ήταν. Ο Μ.Υ.1 είχε ετοιμάσει επιταγή για δεδουλευμένα και εισιτήρια και ο ενάγων του τα πέταξε λέγοντας του «δεν είστε κύριος» και έφυγε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ΄ αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα κ.τ.λ.[1]. Αξιολογώντας εν πρώτοις τη μαρτυρία του ενάγοντα, λέω ότι αυτή χαρακτηριζόταν καθ΄ όλη τη διάρκεια της εξέτασης του από σαφήνεια και θετικότητα. Χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία, αλλά αντίθετα, με άνεση και φυσικότητα αφηγήθηκε τα σχετικά γεγονότα που προηγήθηκαν της σύναψης της επίδικης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, όπως η συζήτηση που είχε με τον Γ. Σαββίδη, Διευθυντή ξενοδοχείου στην Κύπρο και, στη συνέχεια, η τηλεφωνική επικοινωνία που έγινε με πρωτοβουλία του Γ. Ηλιάδη μαζί του για να του προτείνει να εργαστεί στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ ως και η συνάντηση με την Ελένη Γιωρκάτζιη, κόρη του Γ. Ηλιάδη. Ήταν πλήρως επεξηγηματικός σε όλες του τις αναφορές κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του και έδινε στις απαντήσεις του κάθε λεπτομέρεια και διευκρίνιση που του ζητείτο. Ήταν κατηγορηματικός στη θέση του ότι ουδέποτε είχε πει στον Γ. Ηλιάδη ότι ήταν κάτοχος πτυχίου ξενοδοχειακής σχολής στον Καναδά που δεν είχε και τόνισε ότι δεν θα έλεγε κάτι τέτοιο με κίνδυνο να χάσει μια δουλειά με μισθό Λ.Κ.1.500 όταν σε κάποια στιγμή θα του ζητούσαν αποδεικτικά στοιχεία. Τόνισε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι δεν θα διακινδύνευε να χάσει 5½ χρόνια σταθερή δουλειά με μια ψευδή δήλωση που θα έκαμνε για να πάρει μια δουλειά. Το ίδιο κατηγορηματικός ήταν και σε σχέση με την πείρα του ως maitre τονίζοντας τα χρόνια εμπειρίας που είχε στην προηγούμενη του εργασία σε μια τέτοια θέση και το καλό όνομα που απόκτησε. Αρνήθηκε, ακόμη, κατηγορηματικά ότι δεν τηρούσε το ωράριο εργασίας μόλις ξεκίνησε εργασία στην εναγομένη εταιρεία. Πλήρως επεξηγηματικός και σαφής ήταν και σε σχέση με το τι είχε διαμειφθεί στην πρώτη τηλεφωνική συνομιλία που είχε με το Γ. Ηλιάδη λέγοντας ότι δεν είχαν μιλήσει για προσόντα και ούτε του είχε ζητηθεί να έχει πτυχίο ξενοδοχειακής σχολής. Απλώς ότι ο Γ. Ηλιάδης του είχε πει ότι είχε ακούσει καλά λόγια γι' αυτόν από το Γ. Σαββίδη και ότι ζητούσε εστίαρχο για το εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ. Το ίδιο σαφής και ξεκάθαρος ήταν και σε σχέση με τη συνάντηση του με την Ελένη Γιωρκάτζη και απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση ότι του είχε απαριθμήσει τα προσόντα του εστίαρχου που ζητούσαν και, μεταξύ αυτών, να έχει σπουδάσει σε ξενοδοχειακή σχολή. Να σημειώσω εδώ ότι ουδέποτε τέθηκε στον ενάγοντα κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του ότι ο Γ. Ηλιάδης στην τηλεφωνική τους συνομιλία τον είχε ρωτήσει αν σπούδασε και ότι ο ενάγοντας του απάντησε καταφατικά. Είναι γνωστές οι συνέπειες από την παράλειψη αντεξέτασης ενός μάρτυρα σε ουσιαστικά ζητήματα. Παραπέμπω στην υπόθεση Μοσχάτου ν. Μοσχάτου Έφεση αρ. 94, ημερ. 21.5.99: ".. Στην απουσία δέουσας εξήγησης της παράλειψης (αντεξέτασης) το Δικαστήριο μπορεί εύλογα να μη λάβει υπόψη τους ισχυρισμούς επί γεγονότων που διετυπώθηκαν στους μάρτυρες της άλλης πλευράς λόγω του ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον αντίδικο να αντικρούσει με μαρτυρία τους ισχυρισμούς αυτούς. Στην απουσία μιας τέτοιας αντιπαράθεσης το Δικαστήριο μένει μόνο με τη μια πλευρά της ιστορίας και μπορεί για το λόγο αυτό να την απορρίψει ως μονόπλευρη και ασύμβατη με το δικαίωμα της άλλης πλευράς να έχει την κατάλληλη ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεση της επί του σημείου". Παραπέμπω επίσης στην υπόθεση Frederickou Schools Co. Ltd v.Acnac In Π.Ε.8266/10.10.02: "Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι κατά την αντεξέταση τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα". Στην πιο πάνω υπόθεση η παράλειψη αντεξέτασης με κάποια συγκεκριμένη πτυχή της υπεράσπισης ήταν, σύμφωνα με το Δικαστήριο, καθοριστική και σήμαινε το τέλος του ζητήματος. Αντίθετα, εκείνο που ετέθη στον ενάγοντα κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης ήταν κάτι πολύ διαφορετικό και συγκεκριμένα ότι ο ίδιος ο ενάγοντας είχε πει στην Γιωρκάτζιη ότι, μεταξύ των προσόντων του, ήταν και η ύπαρξη τίτλου ξενοδοχειακής σχολής, κάτι που σε καμία περίπτωση ισχυρίστηκε ο Γ. Ηλιάδης στην ένορκη μαρτυρία του. Στην αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός και συνεπής στη μαρτυρία του χωρίς να τη διαφοροποιεί σε οποιοδήποτε σημείο. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν. Αρνήθηκε δε κατηγορηματικά τη θέση ότι και στις δύο μέρες που εργάστηκε στην εναγομένη εταιρεία είχε αργήσει να παρουσιαστεί και ότι μάλιστα είχε δεχθεί και αυστηρή επίπληξη από τον Γ. Ηλιάδη. Το ίδιο κατηγορηματικά απέρριψε και τη θέση ότι ο Γ. Ηλιάδης του είχε πει ότι δεν θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις υπηρεσίες του και ότι ο ενάγων εις απάντηση του είχε ζητήσει χρόνο για να μάθει τη δουλειά. Ο Μ.Ε.1 αντιμετώπισε όλες τις υποβολές και εισηγήσεις της Υπεράσπισης απαντώντας με τον ίδιο σαφή και θετικό τρόπο και στην ουσία επαναλαμβάνοντας την εκδοχή που ξεκάθαρα παρουσίασε στο στάδιο της κύριας εξέτασης του. Όπου του ζητήθηκε παρουσίασε και σχετικά έγγραφα υπό μορφή τεκμηρίων τα οποία υποστήριζαν, σε μεγάλο βαθμό, τη μαρτυρία του. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 στο σύνολο της σε συνδυασμό και με την όλη του συμπεριφορά ενώ κατέθετε, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι κατέθεσε πλήρως τα αληθινά γεγονότα της υπόθεσης και, συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Αξιολογώντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 διαπίστωσα ότι έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα προσόντα που έψαχνε να βρει σε άτομο που θα εργαζόταν στο εστιατόριο της εταιρείας ως εστίαρχος συμπεριλαμβανομένου και της κατοχής διπλώματος σε ξενοδοχειακή σχολή γιατί, όπως το έθεσε, ήθελε υψηλών προδιαγραφών maitre για το εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ το οποίο είναι εστιατόριο υπερπολιτελείας, όπως το χαρακτήρισε. Και ενώ το έκαμε αυτό δεν μας εξήγησε γιατί όλα αυτά τα οποία έψαχνε και ήταν για τον ίδιο απαραίτητα όπως τα έχει ο εστίαρχος που θα εργοδοτούσε δεν θεώρησε αναγκαίο να τα συμπεριλάβει στη γραπτή συμφωνία που τα δύο συμβαλλόμενα μέρη υπέγραψαν (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1). Για παράδειγμα ενώ ο ίδιος έδωσε έμφαση στην ανάγκη για να εκπαιδεύει ο εστίαρχος το προσωπικό λόγω του προβλήματος που εξήγησε ότι υπάρχει στην Κύπρο με τους μαγείρους και σερβιτόρους που μετακινούνται και χρειάζεται αναπλήρωση τους, πουθενά στη γραπτή συμφωνία δεν καταγράφεται μέσα στις υποχρεώσεις του ενάγοντα να εκπαιδεύει προσωπικό. Ούτε, επίσης, θεώρησε αναγκαίο να συμπεριλάβει στην εν λόγω συμφωνία την υποχρέωση του ενάγοντα να επιβλέπει και ελέγχει οποιοδήποτε μέρος του εστιατορίου. Ακόμη ενώ ήταν ισχυρισμός του ότι ο ενάγοντας όταν ξεκίνησε δουλειά στο εστιατόριο έκαμνε σοβαρά λάθη στο θέμα αυτό δεν ήταν καθόλου, μα καθόλου, διαφωτιστικός και συγκεκριμένος. Συνεχώς δε ομιλούσε γενικά και αόριστα για το επίπεδο του εστιατορίου το οποίο είναι τέτοιο που ο πελάτης πληρώνει Λ.Κ.25-30 χωρίς να προσδιορίζει με απτά στοιχεία τι ακριβώς έκαμνε ο ενάγων που ξέφευγε από τα καθήκοντα που είχε αναλάβει ως εστίαρχος στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ. Ακόμη, μου φάνηκε μη αληθοφανής, ούτε λογικοφανής η θέση του Μ.Υ.1 ότι μέσα σε περίοδο δύο μόλις ημερών μπόρεσε και σχημάτισε γνώμη για το αν ο ενάγων έκανε ή όχι καλά τη δουλειά του και σύμφωνα με αυτά που συμφωνήθηκαν και τούτο, γιατί όπως το έθεσε, με την πείρα των 40 χρόνων που έχει «το μάτι του κόφκει» και αμέσως επισημαίνει λάθη. Ούτε διευκρίνησε και ούτε έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του ότι ο ενάγων δεν μπορούσε να εκπαιδεύσει προσωπικό και ότι οι ικανότητες του ήταν πολύ λιγότερες από αυτές που απαιτούσαν. Είναι, επίσης, αξιοσημείωτο ότι στο στάδιο της αντεξέτασης του ενάγοντα ουδέποτε του τέθηκε ως λόγος που οδήγησε στον τερματισμό των υπηρεσιών του ότι έκαμνε σοβαρά λάθη και ότι συνεχώς πήγαινε και ρωτούσε το Head Waiter για να ρωτήσει πώς γίνεται το ένα και πως το άλλο και ότι δεν ήταν χαλαρός την ώρα που εργαζόταν. Όλα αυτά λέχθηκαν για πρώτη φορά στο στάδιο που κατάθετε ο Μ.Υ.1 με αποτέλεσμα να μην δοθεί στον ενάγοντα η ευκαιρία να τοποθετηθεί επί αυτών των ισχυρισμών και να τους αντικρούσει με μαρτυρία. Κατ΄ ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης και, αφού έχω εξετάσει με προσοχή το σύνολο της μαρτυρίας του Μ.Υ.1 έχοντας πιο πάνω παραθέσει κάποια ενδεικτικά και μόνο παραδείγματα του τρόπου που κατάθετε, δεν αποδέχομαι την μαρτυρία και κατ' επέκταση την εκδοχή που προώθησε στο Δικαστήριο επί των αμφισβητουμένων της υπόθεσης σημείων. Ε Υ Ρ Η Μ Α Τ Α Κατ' ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου:-
  7. Η εναγομένη εταιρεία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο της παρούσας αγωγής ήταν ιδιοκτήτρια και/ή είχε υπό τον έλεγχο της το εστιατόριο με την ονομασία ΣΚΟΡΠΙΟΣ.
  8. Ο ενάγων εργάστηκε στη θέση του εστίαρχου (maitre) σε διάφορα εστιατόρια και από το Μάιο του 1998 μέχρι Σεπτέμβριο του 2003 εργάζετο ως εστίαρχος στο εστιατόριο «ΤΑ ΚΙΟΥΠΙΑ» στην Αθήνα.
  9. Η εναγομένη εταιρεία δια του διευθυντή της Γεώργιου Ηλιάδη, αφού πληροφορήθηκε μέσω του Γ. Σαββίδη γνωστού του Γ. Ηλιάδη για το ότι ο ενάγων φαινόταν να είναι καλός στη δουλειά του, αφού ήλθε σε επαφή με τον ενάγοντα, αποφάσισε να τον εργοδοτήσει στο εστιατόριο της ΣΚΟΡΠΙΟΣ.
  10. Μεταξύ του Γ. Ηλιάδη και του ενάγοντα υπήρξαν διάφορες τηλεφωνικές επαφές στις οποίες ο Γ. Ηλιάδης είχε πρώτα απ΄ όλα αναφερθεί στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ και στο ότι έψαχνε για εστίαρχο και λέχθηκε στον ενάγοντα ότι είχε ακούσει γι΄ αυτόν καλά λόγια. Στις συνομιλίες που είχε ο Γ. Ηλιάδης με τον ενάγοντα, ο Γ. Ηλιάδης δεν ρώτησε τον ενάγοντα αν είναι σπουδασμένος, ούτε ο ενάγοντας ανάφερε ποτέ ότι είναι κάτοχος πτυχίου ξενοδοχειακής σχολής.
  11. Πριν ο Γ. Ηλιάδης καταλήξει σε συμφωνία με τον ενάγοντα του ζήτησε να τον επισκεφθεί η κόρη του, ονόματι Ελένη Γιωρκάτζιη, όπως και έγινε. Στη συνάντηση αυτή η Ε. Γιωρκάτζιη δεν του απαρίθμησε τα καθήκοντα ή τα προσόντα που ψάχνουν για να εργοδοτήσει η εναγομένη εστίαρχο, ούτε ζητήθηκε από τον ενάγοντα να έχει πτυχίο ξενοδοχειακής σχολής. Ούτε, βεβαίως, ο ενάγοντας της ανέφερε ότι είχε πτυχίο ξενοδοχειακής σχολής.
  12. Μετά τις τηλεφωνικές επαφές που είχε ο Γ. Ηλιάδης με τον ενάγοντα κατέληξαν σε συμφωνία για να εργοδοτηθεί ο ενάγων από την εναγομένη στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ η οποία συμφωνία αποτυπώθηκε γραπτώς στις 20.9.03 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) και υπεγράφη και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Με βάση τη συμφωνία αυτή ο ενάγων προσελήφθη ως εστίαρχος στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ από τις 15.10.03 με μηνιαίο μισθό Λ.Κ.1.
  13. Η διάρκεια της συμφωνίας αυτής ήταν μέχρι 30.9.
  14. Ως υποχρεώσεις του ενάγοντα καθορίζονταν με βάση το Άρθρο 4 της συμφωνίας αυτής τα εξής:- (α) να παίρνει τις παραγγελίες από τους πελάτες και οργανώνει το προσωπικό κατά τέτοιο επαγγελματικό τρόπο ώστε να παρέχεται η υψηλότερα δυνατή εξυπηρέτηση προς τους πελάτες του εστιατορίου. (β) να είναι υπεύθυνος έναντι του εργοδότη για την καλή και ευπρεπή εμφάνιση των σερβιτόρων. (γ) να είναι υπεύθυνος για την καθαριότητα του εστιατορίου και του μπαρ. (δ) να συνεργάζεται πλήρως με τους μαγείρους και τους υπόλοιπους εργαζόμενους. (ε) να είναι παρών και κατά την προετοιμασία του εστιατορίου και κατά τη διάρκεια της εξυπηρέτησης πελατών. (ζ) να ακολουθεί τις οδηγίες του εργοδότη ή εξουσιοδοτημένου υπ' αυτού αντιπροσώπου για τον τρόπο λειτουργίας του εστιατορίου.
  15. Ο ενάγων υπέβαλε παραίτηση από την εργασία του στην Ελλάδα στο εστιατόριο «ΤΑ ΚΙΟΥΠΙΑ» και ήλθε στις 10.10.03 για εγκατάσταση στην Κύπρο για να αρχίσει εργασία στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ της εναγομένης. Ο ενάγων για να έλθει να εργαστεί στην Κύπρο, υπέστη δαπάνη και έξοδα. Συγκεκριμένα Λ.Κ.500 για τη μεταφορά της οικοσυσκευής του, Λ.Κ.180 για το ενοίκιο διαμερίσματος για ένα μήνα και Λ.Κ.624 για τα εισιτήρια να έλθει και να επιστρέψει
  16. Ο ενάγων προσήλθε στο εστιατόριο της εναγομένης στις 13 και 14 Οκτωβρίου του 2003 για να γνωρίσει το χώρο εργασίας. Στις 13.10.03 είχε συνάντηση με τον Γ. Ηλιάδη. Εργασία ξεκίνησε στις 15.10.
  17. Εκείνη την ημέρα δεν πήρε παραγγελίες αλλά παρακολούθησε τη διαδικασία και έδωσε βοήθεια στο προσωπικό. Στις 16.10.03 εργάστηκε κανονικά και πήρε παραγγελίες.
  18. Στις 17.10.03 ο Γ. Ηλιάδης, στην παρουσία του αδελφού του Ντίνου, ανάφερε στον ενάγοντα ότι ήθελαν αρχισερβιτόρο και όχι maitre και δεν θα μπορούσαν να του δώσουν το μισθό που είχαν συμφωνήσει. Ο ενάγων, όταν του λέχθηκαν αυτά, ζήτησε τουλάχιστον να του καλύψουν τα έξοδα του για τα εισιτήρια και το ενοίκιο του και ο Γ. Ηλιάδης αρνήθηκε λέγοντας ότι θα του έδινε λεφτά για εργασία μιας ημέρας. 10 Τις μέρες που ο ενάγων δούλεψε στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ τηρούσε κανονικά το ωράριο εργασίας και δεν έτυχε να καθυστερήσει να παρουσιαστεί στην εργασία του, ούτε δέχθηκε οποιαδήποτε επίπληξη σε σχέση με αργοπορία του από τον Γ. Ηλιάδη. 11 Μετά τον τερματισμό της εργοδότησης του ο ενάγων κατέβαλε προσπάθειες για εξεύρεση εργασίας. Συγκεκριμένα εργάστηκε πρώτα στην εταιρεία Leptos Calypso Hotels ως maitre d` Hotel με μισθό Λ.Κ.900 μηνιαίως από 1.4.04 για περίοδο τριών μηνών. Εν συνεχεία εργάστηκε στο CYPRIA BAY HOTEL από 22.7.04 μέχρι τον Οκτώβριο του 2004 με μισθό Λ.Κ.1.000 το μήνα πλέον Λ.Κ.50 bonus το μήνα. Από το Δεκέμβριο του 2005 εργάζεται στο εστιατόριο ΕΝΘΕΤΟ με μηνιαίο μισθό Λ.Κ.
  19. 12 Το εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ σταμάτησε τη λειτουργία του από τον Ιούνιο του
  20. ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΓΕΙΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΥΠΟΘΕΣΗ Τα ερωτήματα που εγείρονται στην παρούσα υπόθεση είναι τα ακόλουθα:- Πρώτον, κατά πόσο η συμφωνία εργοδότησης ημερ. 20.9.03 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) καταγράφει και εμπεριέχει όλους τους όρους που συμφωνήθηκαν μεταξύ των συμβαλλομένων ή κατά πόσο υπήρχαν και άλλοι όροι που δεν περιέχονται στην εν λόγω γραπτή συμφωνία. Δεύτερο, κατά πόσο ο τερματισμός της σύμβασης του ενάγοντα ήταν νόμιμος ή όχι, και Τρίτο, σε περίπτωση που κριθεί ότι δεν ήταν νόμιμος ο τερματισμός τι αποζημιώσεις δικαιούται ο ενάγων. Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα θα πρέπει να πούμε λίγα λόγια για τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται όταν υπάρχει συμφωνία η οποία περιέχεται σε γραπτό κείμενο. Ο κανόνας είναι ότι, σε μια τέτοια περίπτωση, προφορική μαρτυρία δεν επιτρέπεται να δοθεί έτσι ώστε να γίνει προσθήκη ή αφαίρεση ή διαφοροποίηση του περιεχομένου της γραπτής συμφωνίας. Βεβαίως, ο κανόνας αυτός δεν ισχύει αν δεν έχει αποδειχθεί ότι οι συμβαλλόμενοι ήθελαν και συμφώνησαν ότι η συμφωνία τους θα είναι ως η γραπτή της αποτύπωση δηλ. το γραπτό της κείμενο που ετοίμασαν. Έτσι είναι πάντα ενδεχόμενο ένας συμβαλλόμενος να ισχυριστεί ότι η γραπτή συμφωνία δεν αποτελεί πλήρη αποτύπωση των όσων έχουν συμφωνηθεί και, σε μια τέτοια περίπτωση, αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι όροι επιπρόσθετοι με αυτούς που περιέχονται στο γραπτό κείμενο συμφωνήθηκαν και οι συμβαλλόμενοι είχαν πρόθεση αυτοί οι επιπρόσθετοι όροι να αποτελέσουν μέρος της συμφωνίας, τότε το Δικαστήριο θα καταλήξει ότι η συμφωνία των μερών απαρτίζεται μερικώς από τους όρους του γραπτού κειμένου και μερικώς από τους όρους που συμφωνήθηκαν εκτός του κειμένου αυτού. Αν, όμως, το Δικαστήριο καταλήξει ότι το γραπτό κείμενο αποτελεί πλήρη καταγραφή της συμφωνίας τότε θα απορρίψει μαρτυρία για επιπρόσθετους όρους. Και αυτό θα το κάνει όχι γιατί πρέπει να αγνοήσει τους επιπρόσθετους όρους ή τη μαρτυρία που τους αποδεικνύει, αλλά επειδή τέτοια μαρτυρία δεν συνάδει με το εύρημα του ότι το έγγραφο αποτυπώνει και περιέχει το σύνολο των όρων της μεταξύ των μερών συμφωνίας. Επομένως, το ζητούμενο, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι να διακριβωθεί, όταν υπάρχει γραπτό κείμενο, ποια ήταν ακριβώς η συμφωνία των μερών και κατά πόσο αυτή εξαντλείται και περιορίζεται στα πλαίσια του γραπτού κειμένου ή κατά πόσο προεκτείνεται πέραν από αυτό. Μια άκρως διαφωτιστική ανάλυση και παρουσίαση του ζητήματος αυτού γίνεται στο σύγγραμμα CHITTY ON CONTRACTS General Principles 27η έκδοση, Τόμος 1, παράγρ. 12-083 σελ. 601-602: "Scope of the rule. It follows that the scope of the parol evidence rule is much narrower than at first sight appears. It has no application until it is first determined that the terms of the parties´ agreement are wholly contained in the written document. The rule 'only applies where the parties to an agreement reduce it to writing, and agree or intend that the writing shall be their agreement'. Whether the parties did so agree or intend is a matter to be decided by the court upon consideration of all the evidence relevant to the issue. It is therefore always open to a party to adduce extrinsic evidence to prove that the document is not a complete record of the contract. If, on that evidence, the court finds that terms additional to those in the document were agreed and intended by the parties to form part of the contract then the court will have found that the contract consists partly of the terms contained in the document and partly of the terms agreed outside of it. The parol evidence rule will not apply. If, on the other hand, the court finds that the document is a complete record of the contract, then it will reject the evidence of additional terms. But it will do so, not because it is required to ignore the additional terms or the evidence said to prove them, but because such evidence is inconsistent with its finding that the document does contain the whole terms of the parties´ agreement. No doubt in practice, where a document is produced which appears to be a complete contract, a party will experience considerable difficulty in proving on the balance of probabilities, that further contractual terms were agreed outside the written terms of the document. But extrinsic evidence of such terms is not ipso facto excluded." Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων στην παρούσα υπόθεση περιλαμβάνετο εξαντλητικά στο γραπτό κείμενο που ετοίμασαν και υπόγραψαν, ήτοι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, στο οποίο διατύπωσαν το σύνολο των όρων της μεταξύ τους συμφωνίας. Έτσι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 αποτελεί πλήρη καταγραφή της. Κατά συνέπεια το γεγονός ότι ο ενάγων δεν είχε πτυχίο ξενοδοχειακής σχολής δεν έχει οποιαδήποτε σημασία στην παρούσα υπόθεση γιατί δεν αναγράφεται κάτι τέτοιο στη γραπτή συμφωνία ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  21. Περαιτέρω, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ούτε ζητήθηκε από τον ενάγοντα να έχει τέτοιο πτυχίο πριν να εργοδοτηθεί από την εναγόμενη εταιρεία, ούτε ο ενάγων ανέφερε ότι κατείχε τέτοιο πτυχίο πριν την εργοδότηση του. Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα, με βάση πάντοτε τα ευρήματα του Δικαστηρίου, διαπιστώνω ότι μετά από μόλις δύο μέρες εργασία ο διευθυντής της εναγομένης τερμάτισε την εργοδότηση του ενάγοντα στο εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ λέγοντας του ότι ήθελαν αρχισερβιτότο και όχι maitre και ότι δεν θα μπορουσαν να του δώσουν το μισθό που είχαν συμφωνήσει. Στη διάρκεια δε των δύο ημερών που ο ενάγοντας εργάστηκε δεν έτυχε να καθυστερήσει να παρουσιαστεί στην εργασία του, ούτε και δέχθηκε οποιαδήποτε επίπληξη σε σχέση με αργοπορία του από το Διευθυντή της εναγόμενης εταιρείας. Ούτε προέκυψε ότι ο ενάγων στη διάρκεια των δύο ημερών που εργάστηκε δεν γνώριζε τα καθήκοντα του εστίαρχου, με βάση τις υποχρεώσεις που ανέλαβε σύμφωνα με τη σύμβαση εργοδότησης ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, ή ότι δεν τα εκτελούσε σωστά και πάντοτε σύμφωνα με τις συμβατικές υποχρεώσεις που ανέλαβε. Ως αποτέλεσμα είναι η κατάληξη μου ότι ο τερματισμός της συμφωνίας εργοδότησης του ενάγοντα από την εναγομένη ήταν παράνομος και αδικαιολόγητος και κατά παράβαση της επίδικης συμφωνίας. Σ' ό,τι αφορά το τρίτο ερώτημα έχοντας καταλήξει ότι η εναγομένη εταιρεία έχει τερματίσει τις υπηρεσίες του ενάγοντα, κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, θα πρέπει να επισημάνω ότι ο ενάγων νομιμοποιείται να διεκδικήσει αποζημιώσεις για τη ζημιά που έχει υποστεί. Να πούμε δύο λόγια για τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται. Οι αποζημιώσεις που δικαιούται να αξιώσει είναι αυτά που θα δικαιούτο με βάση τη σύμβαση εργοδότησης του. Παραθέτω την ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England 4η έκδοση 2000 Reissue 16, σελ. 421 παράγρ. 455:- "
  22. Damages in action for breach of contract. If the employee elects to treat the contract as repudiated and sues for damages for its breach, he is entitled to recover estimated pecuniary loss resulting from the premature determination of his service, in the sense of that which he was contractually entitled to receive but not that which he probably would in fact have received for example by way of discretionary bonuses or supplements, if greater". Όσον αφορά το μέτρο αποζημιώσεων σε τέτοια περίπτωση ο εργοδοτούμενος θα πρέπει να μπει στην ίδια θέση όπως αν η σύμβαση εργοδότησης εκπληρώνετο[2]. Σε περίπτωση σύμβασης καθορισμένης διάρκειας αυτό σημαίνει ότι το σημείο αναφοράς είναι η αμοιβή για το υπόλοιπο της χρονικής διάρκειας της σύμβασης[3]. Σε αξίωση του εργοδοτουμένου για αποζημιώσεις λόγω παράβασης σύμβασης ο εργοδοτούμενος έχει υποχρέωση να λάβει εύλογα μέτρα για να μειώσει τη ζημιά του. Παραθέτω την ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα CHITTY ON CONTRACTS Specific Contracts, 27η έκδοση, σελ. 807-808 παράγρ. 37-141:- "Damages for loss of earnings following wrongful dismissal. The remedy of an employee who has been wrongfully dismissed is an action for damages. The normal measure of damage is the amount the employee would have earned under the contract for the period until the employer could lawfully have terminated it, less the amount he could reasonably be expected to earn in other employment. The dismissed employee, like any innocent party following a breach of contract by the other party, must take reasonable steps to minimize his loss. In the case of wrongful dismissal these reasonable steps mean that the employee must seek and accept any reasonable offer of other employment. If he fails to take other employment when he ought reasonably to have done so damages will be assessed on the basis of the difference between the salary or wages under the broken contract, and what he would have received from the substituted employment. ......................... The onus of proof is on the defendant employer to produce evidence to show that the dismissed employee ought reasonably to have obtained alternative employment." Στην παρούσα υπόθεση με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου προέκυψε ότι ο ενάγων μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του εργάστηκε σε άλλες εργασίες ως ακολούθως:- (α) Στην εταιρεία Leptos Calypso Hotels ως maitre d´ Hotel από 1.4.04 και για περίοδο τριών μηνών με μισθό Λ.Κ.900 μηνιαίως. Συνεπώς, συνολικά είσπραξε Λ.Κ.2.700 (Λ.Κ.900 Χ 3) (β) Στο RIU CYPRIA BAY HOTEL από 22.7.04 μέχρι Οκτώβρη του 2004 με μισθό Λ.Κ.1.000 το μήνα πλέον Λ.Κ.50 bonus το μήνα, δηλ. συνολικά είσπραξε Λ.Κ.3.150 (Λ.Κ.1.050 Χ 3) (γ) Στο εστιατόριο ΕΝΘΕΤΟ από το Δεκέμβριο του 2005 με μηνιαίο μισθό Λ.Κ.
  23. Επιπλέον, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ έχει σταματήσει να λειτουργεί από τον Ιούνιο του
  24. Με βάση δε την επίδικη συμφωνία (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) διαλαμβάνετο ρητός όρος (Άρθρο 6) ότι ο εργοδότης έχει υποχρέωση όπως καλύψει τους μισθούς του εργοδοτουμένου ως τη συμπλήρωση του παρόντος συμβολαίου εφόσον το εστιατόριο λειτουργεί κανονικά. Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων δικαιούταν να διεκδικήσει αυτά τα οποία θα είσπραττε με βάση τη σύμβαση εργοδότησης η οποία ήταν καθορισμένης διάρκειας. Αν το εστιατόριο λειτουργούσε κανονικά μέχρι της ολοκλήρωσης της χρονικής διάρκειας που καθορίζετο στη συμφωνία για την εργοδότηση του ενάγοντα, αυτή η περίοδος θάταν μέχρι 30.9.
  25. Εφόσον, όμως, το εστιατόριο ΣΚΟΡΠΙΟΣ έπαυσε να λειτουργεί από τον Ιούνιο του 2005 ο ενάγων δεν μπορεί να διεκδικεί μισθούς μέχρι 30.9.06 αλλά μέχρι Ιούνιο του 2005 αφαιρουμένων των μισθών ή εισοδημάτων που έλαβε από άλλες δουλειές που έκανε μετά τον τερματισμό της απασχόλησης του. Έτσι ο ενάγων θα δικαιούτο μισθούς μέχρι Ιούνιο του 2005, δηλ. για μια περίοδο ως εξής:- 2½ μήνες για το 2003 13 μήνες για το 2004 6½ μήνες για το 2005 ΣΥΝΟΛΟ: 22 μήνες Χ 1.500= Λ.Κ.33.000 Από το ποσό των Λ.Κ.33.000 θα πρέπει να αφαιρεθεί το ποσό των Λ,Κ. 2.700 και Λ.Κ.3.150 που είσπραξε ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δηλ. συνολικά Λ.Κ. 5.850, με αποτέλεσμα να δικαιούται Λ.Κ.27.150 (Λ.Κ.33.000 - Λ.Κ. 5.850) Επιπλέον ο ενάγων διεκδικεί ποσό Λ.Κ. 1.304 ως έξοδα εγκατάστασης του στην Κύπρο και, συγκεκριμένα, ενοίκιο ενός μηνός και αεροπορικά εισιτήρια. Αυτό αποτελεί δαπάνη που διενεργήθηκε πριν τη σύναψη της συμφωνίας ή καλύτερα δαπάνη που διενεργήθηκε πριν την παράβαση της συμφωνίας στα πλαίσια των προετοιμασιών του ενάγοντα για εκτέλεση της συμφωνίας. Όσον αφορά δαπάνη που διενεργήθηκε πριν τη σύναψη της συμφωνίας ή δαπάνη που διενεργήθηκε πριν την παράβαση της συμφωνίας στα πλαίσια των προετοιμασιών του ενάγοντα για εκτέλεση της συμφωνίας πολύ κατατοπιστικά και διαφωτιστικά επί του πιο πάνω θέματος είναι τα ακόλουθα αποσπάσματα από το Σύγγραμμα CHITTY ON CONTRACTS (πιο πάνω) σελ. 1227 και 1228 παράγρ. 26-032 : "Reliance expenditure arising from the plaintiff´s performance. The plaintiff may claim damages for wasted expenditure which he incurred in reliance on the contract or as the result of the defendant´s breach. The first category is where, before the breach, the plaintiff had incurred expenditure in reliance on his expectation that the defendant would perform his undertaking, but where the breach results in that expenditure being wasted, at least in part. The first type of this expenditure is that directly related to the plaintiff´s own preparations for his performance, as where he has incurred the cost of labour and materials which will be wasted as a result of breach." (δικές μου υπογραμμίσεις) και σελ. 1230 παράγρ. 26-036: "Expenditure incurred before making the contract. The plaintiff may incur expense before entering the contract, but in the expectation that if such a contract is made, the expenditure will be needed to enable him to perform the contract (or to undertake the activity of which the expected contract will form part), and that he will be able to recoup the expendi­ture from the benefit of the defendant's performance of that contract (e.g. the price) or from the profits he expects to make from the activity in question. If, at the time of contracting, it was within the reasonable contemplation of the parties that the plaintiff would be able to recoup this expenditure in this way, he may recover damages for any wasted part of the expenditure arising from the breach. For instance, the overhead costs (premises, staff, etc.) will often be incurred by the plain­tiff before he makes a particular contract: the defendant, when entering into the contract, can easily contemplate that the plaintiff will expect to recoup from it a contribution towards overheads." (δικές μου υπογραμμίσεις)[4] Πρέπει, ωστόσο, εδώ να επισημάνουμε ότι δεν προκύπτει ότι, ως αποτέλεσμα μιας παράβασης συμφωνίας, ο ενάγων δικαιούται να διεκδικήσει όλα τα είδη αποζημιώσεων και ο λόγος είναι προφανής, ήτοι να μην του επιδικασθεί αποζημίωση δύο φορές για την ίδια ζημιά (double recovery). Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε ήδη καταλήξει ότι ο ενάγων δικαιούται να αξιώσει και να του επιδικασθούν αυτά που θα δικαιούτο με βάση τη σύμβαση εργοδότησής του. Αυτό συνιστά ένα είδος αποζημίωσης που αφορά το αναμενόμενο του κέρδος (loss of bargain/expectation loss). Θάταν αντιφατικό από τη μια να επιδικάζεται στον ενάγοντα αποζημίωση με βάση αυτά που θα κέρδιζε, αν η συμφωνία εκπληρώνετο ή με άλλα λόγια αποζημίωση που να τον έθετε στη βάση εκείνη ωσάν να είχε εκπληρωθεί η σύμβαση, και από την άλλη να του επιδικάζεται αποζημίωση που να τον έθετε στη θέση εκείνη ωσάν να μην είχε συναφθεί η συμφωνία. Θα ήταν χρήσιμο εδώ να παραθέσω την ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα TREITEL THE LAW CONTRACT, 8η έκδοση, G.H. Treitel, σελ. 834:- (iii) Whether claims can be combined. There is sometimes said to be an inconsistency between combining the various types of claim so far discussed. An award which seeks to put the plaintiff into the position in which he would have been if the contract had been performed cannot, on this view, be combined with one which seeks to put him (or both parties) into the position which would have existed, if the contract had not been made. But the courts have not accepted this kind of reasoning and have, in appropriate cases, allowed the claims to be combined. ......... .............. The true principle is not that there is any logical objection to combining the various types of claim, but that the plaintiff cannot combine them so as to recover more that once of the same loss. ........ ............ The principle against double recovery also applies where a plaintiff seeks to combine a claim for reliance loss with one for the loss of his bargain. ......" Υπό το φως όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι εφόσον καταλήξαμε ότι ο ενάγων δικαιούται σε αυτά που θα λάμβανε με βάση τη σύμβαση εργοδότησης του αν αυτή εκπληρωνόταν, θεωρώ ότι δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί και δαπάνη που υπέστη στα πλαίσια των προετοιμασιών του για την εκτέλεση της επίδικης συμφωνίας γιατί κάτι τέτοιο θα απέληγε σε διπλή αποζημίωση (double recovery). Κ Α Τ Α Λ Η Ξ Η Κατ΄ ακολουθία όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι ο ενάγων απέδειξε την ύπαρξη παράβασης συμφωνίας από πλευράς εναγομένης εταιρείας και, συνεπώς, δικαιούται σε αποζημιώσεις με βάση τα όσα προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω. Συνεπώς, θα εκδοθεί στην αγωγή απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης για ποσό Λ.Κ. 27.150 πλέον νόμιμο τόκο από της καταχώρησης της αγωγής[5]. Σε σχέση με τα έξοδα της αγωγής αυτά επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης εταιρείας στην ανάλογη κλίμακα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ c:\my documents\Lena\apofasis [1] Δέστε, μεταξύ άλλων, Παπακόκκινου κ.α. ν. Σμιρλή κ.α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, C + A Pelecanos Associates Ltd n. Πελεκάνου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273 και Χ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174). [2] Δέστε Halsbury´s Laws of England (ανωτέρω) σελ. 422 παράγρ. 456:- «.....However, in a more usual case where the employee is suing for breach of contract, the rule is that the wrongfully dismissed employee should, so far as money can do so, be placed in the same position as if the contract had been performed." [3] Δέστε Halsbury´s Laws of England (ανωτέρω) σελ. 422 παράγρ. 456:- "In the case of a fixed-term contract this means that the starting point is the remuneration for the remainder of the fixed term; .. That remuneration includes wages or salary, including a reasonable amount of any variable such as commission, loss of a vehicle and other fringe benefits and any loss of pension rights..." [4] Επίσης στο Σύγγραμμα TREITEL (πιο πάνω) σελ. 832:- "So far it has been assumed that the reliance loss is incurred after the con­tract; but even expenditure incurred before the contract may be recover­able on this basis. In Anglia Television Ltd. v. Reed the defendant broke his contract to take a leading part in the plaintiffs' television play: and he was held liable for expenses of £2,750 incurred by the plaintiffs on the pro­duction before they had entered into the contract with him. Although the plaintiffs had not incurred the expenditure in reliance on their contract with the defendant, it could be said that they had relied on that contract in allowing the expenditure to be wasted: in other words, in forbearing to look for another leading actor to take the part until it was too late. The pre­contract expenditure in such cases is recoverable because it leads to a loss which, after breach, can no longer be avoided. Pre-contract expenditure may also be recoverable if it was incurred in reliance on an agreement before that agreement had become a legally bind­ing contract. In Lloyd v. Stanbury* a person who had contracted to sell land was accordingly held liable for certain expenses incurred by the pur­chaser in reliance on the agreement while it was still subject to contract." Δέστε επίσης τις σελ. 831-832 του ιδίου Συγγράμματος "RELIANCE LOSS. An alternative principle is to put the plaintiff into the position in which he would have been if the contract had never been made, by compensating him for expenses incurred (or other loss suffered) in reliance on the contract. Sometimes the expenses are of a kind which the plaintiff must incur if he is to perform his part of the contract. For example, a contract for the sale of goods may provide that the seller is to deliver the goods at the buyer´s premises; and if the buyer wrongfully refuses to accept them when they are tendered there, the seller can recover the expenses of delivery as an element of reliance loss. Wasted expenses may, moreover, be recoverable as reliance loss even though the plaintiff was not, under the contract, actually obliged to incur them. In McRae v. Commonwealth Disposals Commission, for example, the defendants were held liable for breach of a contract that there was a wrecked tanker lying in a specified position; and the plaintiffs recovered, inter alia, the £3.000 which it had cost them to send out a salvage expedition to look for the tanker." (δικές μου υπογραμμίσεις) [5] Δέστε Άρθρο 33
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60ως ετροποποιήθη μεταγενέστερα όπου διαλαμβάνεται ότι κάθε δικαστική απόφαση φέρει τόκο προς 8% ετησίως από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής εκτός αν συντρέχουν λόγοι που εξειδικεύονται στην επιφύλαξη της εν λόγω διάταξης. Δέστε, επίσης, CONQUEROR DEVELOPMENTS LTD v. DREAMLAND DEVELOPMENTS LTD Π.Ε. 11781 ημερ. 27.1.05 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.