Επί τοις αφορώσι τον Γεώργιο Κωνσταντινίδη, Αίτηση Πτώχευσης: 90/06, 4.7.06 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΕΙΟΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 90/06 Επί τοις αφορώσι τον Γεώργιο Κωνσταντινίδη, εκ Λευκωσίας ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 4.7.06 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους αιτητές : κ. Π. Λιβέρας Για τον καθ' ου η αίτηση: κ. Λ. Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι αιτητές που είναι η ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΖΩΗΣ, την 8.3.94 εξασφάλισαν εναντίον του καθ' ου η αίτηση δικαστική απόφαση στην αγωγή με αριθμό 8544/92 για το ποσό των Λ.Κ.49.338.- πλέον τόκους και έξοδα. Η απόφαση εκδόθηκε αλληλεγγύως και προσωπικώς με ακόμα ένα εναγόμενο, που κατά την ακρόαση της αίτησης διεφάνη ότι είναι αδελφός του καθ' ου η αίτηση τον οποίο και εγγυήθηκε. Η εκτέλεση της απόφασης ανανεώθηκε μέχρι και την 10.9.07. Εκδόθηκε και επιδόθηκε εναντίον του καθ' ου η αίτηση, σύμφωνα με την μαρτυρία της πρωτοκολλητού Γιόλης Μακρίδου, ειδοποίηση πτώχευσης (τεκμ.1) με αριθμό 2370/05 χωρίς να υπάρξει κάποιο ένδικο μέσο για τον παραμερισμό της. Στην συνέχεια στις 9.2.06 οι αιτητές υπέβαλαν αίτηση πτώχευσης εναντίον του καθ' ου η αίτηση που αντέδρασε και έφερε ένσταση. Δύο είναι τα ουσιαστικά σημεία της ένστασης. Το ένα, ότι η διαδικασία συνιστά κατάχρηση λόγω πολλών παρόμοιων αιτήσεων που καταχωρήθηκαν στο παρελθόν εναντίον του, και το άλλο ότι υπάρχει εξασφάλιση memo προς όφελος των αιτητών επι ακινήτου περιουσίας του καθ' ου η αίτηση, παρά τα περί αντιθέτου αναγραφόμενα στην αίτηση ότι δεν υπάρχει τέτοια ασφάλεια. Δεν θα αναφερθώ στην επί μέρους μαρτυρία του τότε οικονομικού διευθυντή των αιτητών Μάριου Καστανιά, ούτε και σε λεπτομέρειες της μαρτυρίας του καθ' ου η αίτηση. Θα καταγράψω όσα προέκυψαν ως παραδεκτά μέσα από την μαρτυρία και αν χρειαστεί θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτην. Προέκυψε μέσα από τα κατατεθέντα τεκμήρια ότι καταχωρήθηκαν εναντίον του καθ' ου η αίτηση οι ακόλουθες αιτήσεις. Αίτηση μηνιαίων δόσεων και την 1.6.99 εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων πληρωμών εναντίον του ύψους Λ.Κ.800.- Έγιναν διαδικασίες είσπραξης κάποιων δόσεων, και εισπράχθηκε απο την αστυνομία την 18.4.02 ποσό Λ.Κ.2.467.- (τεκμ.15). Καταχωρήθηκαν τρεις ειδοποιήσεις πτώχευσης, πέραν της 2370/05, (τεκμ.5, 10 και 12) καθώς και πέντε αιτήσεις πτώχευσης, τεκμ.6 - 9 και 11, πέραν της επίδικης. Σύμφωνα με τον καθ' ου η αίτηση πληρώνονταν κάποια ποσά με σκοπό την απόσυρση των διαφόρων αιτήσεων και ειδοποιήσεων πτώχευσης και αποσύροντο. Αυτός είναι και ο λόγος της πληθώρας των διαφόρων αιτήσεων. Όποτε σταματούσε ή αργοπορούσε να πληρώσει γινόταν νέα αίτηση πτώχευσης. Στο μεσοδιάστημα των διαφόρων αιτήσεων έγιναν με τους αιτητές και δύο συμφωνίες τεκμ. 3 και 4 που αφορούσαν δικαστικές αποφάσεις εναντίον του, μεταξύ των οποιων και η επίδικη. Έναντι της συμφωνίας τεκμ.4 πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.2.500.- Ο καθ΄ου η αίτηση εξήγησε ότι λόγω της επαγγελματικής του θέσης, πολιτικός μηχανικός με ανώτερη θέση στην Α.Η.Κ, δεν μπορούσε να αφήσει τις υποθέσεις να εξελιχθούν μέχρι τέλους εναντίον του. Διευκρινίστηκε κατά την αντεξέταση ότι κάποια χρήματα πλήρωσε και ο αδελφός του, άλλα είτε του τα έδινε και πλήρωνε είτε πλήρωνε ο ίδιος. Όποτε συμφωνούσαν κάποιο ποσό για να αποσυρθεί κάποια αίτηση, είτε δάνειζε τον αδελφό του και πλήρωνε ή τα πλήρωνε ο ίδιος. Οι πτωχεύσεις αποσύρονταν επειδή πλήρωναν κάποιο ποσό και ήταν ένας τρόπος που επιλέγηκε απο τους αιτητές για να παίρνουν χρήματα. Υπόσχονταν να πληρώνουν με κάποιο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής και όταν δεν πλήρωναν καταχωρούσαν εναντίον του πτώχευση. Στην μαρτυρία του ο Μ.Ε.2 Καστανιάς δήλωσε ότι εισπράχθηκε ένα ποσό ύψους Λ.Κ.13.400.- Στην βάση των πιο πάνω εν πολλοίς παραδεκτών, ο κ. Ιωάννου εισηγήθηκε ότι η κρινόμενη αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, ενώ αντίθετη ήταν η θέση του κ. Λιβέρα. Να παρεμβάλω πως σε κάθε περίπτωση η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση υποστηρίζεται απο την σωρεία των εγγράφων που κατέθεσε η οποία και συνάδει πλήρως με αυτά. Πέραν του ότι δεν αμφισβητήθηκε, ο μάρτυρας άφησε άριστες εντυπώσεις στο δικαστήριο και η μαρτυρία του γίνεται πλήρως αποδεκτή με την εξαγωγή ανάλογων ευρημάτων. Θεωρώ πως δεν υπάρχουν πολλά να λεχθούν επί του θέματος της κατάχρησης. Στην υπόθεση Ζήνων Μερκής ν. Intertobocco (Cyprus) Ltd Πολιτική ΄Έφεση αρ. 131/05 ημερ. 8.9.06 με αναφορά στην υπόθεση London Clubs Ltd κα ν. Παπαδοπούλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699 στην οποία παρέπεμψε ο κ. Ιωάννου, λέχθηκε ότι στα γεγονότα της υπόθεσης δεν βρισκόμαστε σε προσπάθεια εξαναγκασμού και καταπίεσης, που είναι έξω από τη διαδικασία που αποβλέπει στη διασφάλιση της περιουσίας του χρεώστη υπέρ όλων των πιστωτών του, όπου αποδοκιμάστηκε ως καταχρηστική η χρησιμοποίηση της διαδικασίας της πτώχευσης, κατ' επανάληψη, με επακόλουθο την στο μεταξύ συμφωνία του χρεώστη να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στα πλαίσια παράλληλης διαδικασίας. Εσωτερικός έλεγχος ελατηρίων, ως υπεδείχθη, δεν ασκείται και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια, αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση. (βλ. ακόμα Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522 ). Από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας και τεκμήρια είναι αναμφισβήτητο ότι οι αιτητές χρησιμοποίησαν επανειλημμένα και κατα κόρον την διαδικασία πτώχευσης για να εισπράττουν διάφορα ποσά, με τρόπο που κρίνω ότι συνιστά καταπιεστικό μέτρο σε βάρος του καθ' ου η αίτηση. Ότι οι διάφορες αιτήσεις αποσύροντο άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των αιτητών, όπως εισηγήθη ο κ. Λιβέρας, σημειώνω πάντως πως δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία, και να γίνει αποδεκτό δεν μεταβάλλει την κατάσταση ως προς την ουσία, δηλαδή την καταχρηστική χρήση των διαδικασιών. Αναμφίβολα τα ελατήρια των αιτητών δεν εξετάζονται, αλλά η χρήση των δικαστικών διαδικασιών εναντίον του καθ' ου η αίτηση μόνο καταχρηστική μπορεί να χαρακτηριστεί. Όπως και στην London Clubs έτσι και εδώ οι αιτητές με την κατ' επανάληψη χρήση των πτωχευτικών διαδικασιών αλλά και του τρόπου που τις χρησιμοποίησαν, ως μια μέθοδο εξαναγκασμού του καθ' ου η αίτηση να καταβάλλει διάφορα ποσά, σχετική είναι η αναντίλεκτη μαρτυρία του αλλά και το ύψος των πληρωμών που έγιναν που φαίνεται πέραν των άλλων και μέσα από την μαρτυρία του Μ.Ε.2, η κρινόμενη αίτηση δεν έχει καμιά σχέση με την διασφάλιση της περιουσίας του οφειλέτη υπέρ των πιστωτών του. Εκείνο που εξάγεται ως ξεκάθαρο απο την μαρτυρία και τα γεγονότα είναι ότι οι αιτητές προχωρούσαν παράλληλα με την είσπραξη των διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων και με αιτήσεις ή ειδοποιήσεις πτώχευσης και αφού είσπρατταν διάφορα ποσά απέσυρναν τις πτωχευτικές διαδικασίες, έστω και άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους. Όπως υπεδείχθη στην υπόθεση Αρέστη ν. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258 η πτώχευση είναι μια διαδικασία στην οποία ο χρεώστης αποξενώνεται από τον έλεγχο της περιουσίας του που περιέρχεται σε πρόσωπο που διορίζεται για το σκοπό αυτό. Η περιουσία του ξεκαθαρίζει και διανέμεται μεταξύ των προσώπων στα οποία ο πτωχεύσας οφείλει χρήματα. Η πτώχευση δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης προς είσπραξη εξ' αποφάσεως χρέους. Εν όψει των πιο πάνω καταλήγω ότι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η κρινόμενη αίτηση αποτελεί καταπιεστική και καταχρηστική χρήση των δικαστικών διαδικασιών έξω από τα πλαίσια και τους σκοπούς της πτωχευτικής διαδικασίας. Αποτελεί μαζί με τις υπόλοιπες πτωχευτικές διαδικασίες και αιτήσεις, ακόμα ένα κρίκκο στην αλυσίδα του μοχλού πίεσης και εξαναγκασμού του καθ' ου η αίτηση για να αποπληρώνει το χρέος του. (Πετράκης ν. Κίμωνος, Πολ.Εφεση 11792 ημερ. 12.12.06 ). Ως εκ τούτου κρίνω ότι είναι απορριπτέα. Παρόλο που η τύχη της αίτησης έχει κριθεί θα εξετάσω και την άλλη εισήγηση του κ. Ιωάννου. Αποτελεί γεγονός ότι στην αίτηση καταγράφεται ότι ούτε οι αιτητές ούτε κάποιο άλλο πρόσωπο για λογαριασμό τους έχει οποιαδήποτε ασφάλεια επί περιουσίας του καθ' ου η αίτηση ή μέρος αυτής για την πληρωμή του εξ αποφάσεως ποσού. Ο καθ' ου η αίτηση κατέθεσε πιστοποιητικό ακίνητης περιουσίας (τεκμ.17) σύμφωνα με το οποίο τυγχάνει ιδιοκτήτης χωραφιού στην Ορμήδεια Λάρνακας. Όπως κατέθεσε επί του ακινήτου υπάρχει κτισμένη οικία που ανηγέρθη το 1998. Οι αιτητές σύμφωνα με το πιστοποιητικό έχουν εγγράψει memo για το ποσό της δικαστικής απόφασης στην αγωγή 8544/92, που ειναι η δικαστική απόφαση επι της οποίας εδράζεται η παρούσα αίτηση. Κατέθεσε επίσης έκθεση εκτίμησης των Αντώνη Λοίζου και Συνεργάτες σύμφωνα με την οποία η αγοραία αξία του ακινήτου κατά την 13.6.07 ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.225.000.-. Από τα οφειλόμενα ποσά που αναφέρονται στο πιστοποιητικό του κτηματολογίου ο καθ' ου η αίτηση κατέθεσε ότι το οφειλόμενο ποσό στο Ταμείο Συντάξεως Α.Η.Κ είναι σήμερα περί τις Λ.Κ.35.000.- γιατί αποκόπτεται από τον μισθό του ένα ποσό προς αποπληρωμή του χρέους αυτού. Η αίτηση για διακήρυξη του καθ' ου η αίτηση ως πτωχεύσαντα που έχει ως βάση τον ισχυρισμό ότι το χρέος δεν είναι ασφαλισμένο στηρίζεται στο αρ.5
(1)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5. Επομένως και δεδομένου ότι ο καθ' ου η αίτηση κατέδειξε ότι το εξ' αποφάσεως χρέος είναι εξασφαλισμένο με το πιο πάνω memo, η νομική βάση της αίτησης είναι εσφαλμένη, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του αρ. 5
(2)του Κεφ.5. Παρόμοιο ήταν το θέμα στην υπόθεση Τσιακλής ν. Κυθραιώτου Πολ.Εφεση 7598 ημερ. 21.11.91 που ενώ το χρέος ήταν εξασφαλισμένο δεν αναφέρθηκε στην αίτηση, και το εκδοθέν διάταγμα παραλαβής εναντίον του χρεώστη ακυρώθηκε ακριβώς για τον λόγο ότι είχε ως έρεισμα τους ισχυρισμούς που περιέχονταν στην αίτηση που ήταν ακροσφαλείς και λανθασμένοι. Παρόλο που ως λέχθηκε το θέμα ηγέρθη από τον οφειλέτη και όχι από τους αιτητές θα το εξετάσω και υπό το πρίσμα των όσων νομολογήθηκαν στην υπόθεση Παπαδόπουλλος ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ
(2004)1 Α.Α.Δ. 1716, στην οποία παρέπεμψε και ο κ. Λιβέρας αλλά και στην εξουσία του δικαστηρίου να διατάζει τροποποίηση της αίτησης και ότι ως ήταν ακόμα η εισήγηση, δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε αδικία στον καθ' ου η αίτηση λόγω της μη αναφοράς της υπάρξεως memo στην αίτηση. Στην υπόθεση αυτή οι αιτητές παρόλο που είχαν προς εξασφάλιση του χρέους τρία αυτοκίνητα δεν ανέφεραν οτιδήποτε στην αίτηση. Το θέμα ηγέρθη από τον καθ' ου η αίτηση και οι αιτητές κατά το στάδιο της ακρόασης δεν απέκρυψαν το γεγονός αυτό, αντίθετα προσκόμισαν μαρτυρία τόσο για τις εξασφαλίσεις όσο και για την αξία τους. Η μη αναφορά των εξασφαλίσεων στην αίτηση εξηγήθηκε ότι οφειλόταν σε παραδρομή. Το δικαστήριο προχώρησε και εξέτασε το ζήτημα των εξασφαλίσεων. Θεωρώ πάντως ότι η πιο πάνω υπόθεση διαφοροποιείται από την παρούσα, αφού εδώ οι αιτητές δεν έκαμαν καμιά αναφορά ούτε έδωσαν κάποια εξήγηση για την παράλειψη τους να αναφέρουν την εξασφάλιση που έχουν επί της περιουσίας του οφειλέτη, ούτε και προσκόμισαν κάποια μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση, όπως έγινε στην πιο πάνω υπόθεση. Εδώ το θέμα τέθηκε από τον καθ' ου η αίτηση με την ένσταση, οπότε ήταν επίδικο, και οι αιτητές μπορούσαν ή ακόμα όφειλαν να προσφέρουν μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση, δεδομένου ότι το βάρος ήταν στους ώμους τους. Αντίθετα η μαρτυρία του Μ.Ε.2 Μάριου Καστανιά απαντώντας στην ένσταση του καθ' ου η αίτηση, ήταν ότι δεν θεωρούν ότι είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές λόγω της ύπαρξης του memo γιατί δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης και ότι δεν προέβηκαν σε καταναγκαστική πώληση του ακινήτου. Αντίθετα είναι ο καθ' ου η αίτηση που προσκόμισε προς τούτο σχετική μαρτυρία προς απόδειξη των δικών του ισχυρισμών του. Ανεξάρτητα από την αδράνεια των αιτητών να το αναφέρουν στην αίτηση αλλά και η έμμεση αναφορά τους με τον πιο πάνω τρόπο κατά το στάδιο της ακρόασης, θα εξετάσω το θέμα χάριν πληρότητας της απόφασης. Έχει υποδειχθεί ότι αυτό που έχει σημασία είναι το ποσό του χρέους μετά την αφαίρεση της εξασφάλισης. Και αυτό σε συνάρτηση με τις πρόνοιες του αρ. 5
(1)του Κεφ.5 ως προς το ύψος του ποσού του χρέους που εν προκειμένω για να μπορεί να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας ενός χρεώστη, πρέπει να υπερβαίνει το ποσό των Λ.Κ.500.- ( Παπαδόπουλλος ανωτέρω). Με όσα ο χρεώστης κατέθεσε προφορικά και σε συνάρτηση με την έκθεση εκτίμησης του ακινήτου που δεν αμφισβητήθηκε, η αξία του ακινήτου την 13.6.07 ήταν Λ.Κ.225.00.-. Το σύνολο του οφειλομένου ποσού με βάση το τεκμ.2 που αποτελεί ανάλυση του δανείου από τους αιτητές είναι Λ.Κ.74.000.- περίπου συμπεριλαμβανομένων και των τόκων. Εδώ να παρεμβάλω πως δεν τίθεται θέμα δικαιοδοσίας του δικαστηρίου να εκδικάσει την υπόθεση γιατί το ποσό της πιο πάνω δικαστικής απόφασης είναι εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου. Υπάρχουν ακόμα σύμφωνα με το τεκμ.17 που είναι το πιστοποιητικό του κτηματολογίου, εξασφαλίσεις και δεσμεύσεις επί του ακινήτου, πέραν του επίδικου ποσού, ύψους Λ.Κ.118.000 περίπου, παρόλο που ο αιτητής κατέθεσε ότι το χρέος στο Ταμείο Συντάξεως της Α.Η.Κ είναι Λ.Κ.35.000.- Αν ληφθεί υπόψη ότι όντως το χρέος αυτό είναι όπως το κατέθεσε ο αιτητής τότε οι επιβαρύνσεις ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.93.000.- πλέον το επίδικο χρέος. Σε κάθε περίπτωση το συνολικό ποσό χρέους δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.200.000.- Στην υπόθεση Σταυρινίδης ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 645 υπεδείχθη πώς όταν ένας εξασφαλισμένος πιστωτής καταχωρεί αίτηση πτώχευσης εναντίον οφειλέτη, το δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να εξετάσει αν ο υπολογισμός της εξασφάλισης που έκαμε ο αιτητής είναι πραγματικός ή όχι. Εφόσον ο υπολογισμός είναι ειλικρινής το δικαστήριο δεν μπορεί να διερευνήσει την ορθότητα της εκτίμησης έστω και αν το αποτέλεσμα της έρευνας θα μπορούσε να αποδείξει ότι το μη εξασφαλιζόμενο υπόλοιπο του χρέους δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει την αίτηση. Σχετική είναι η διατύπωση του αρ. 5
(2)του Κεφ.5. Στην παρούσα υπόθεση είμαι ικανοποιημένος ότι η εκτίμηση της αξίας του ακινήτου που προσκομίστηκε είναι πραγματική και όχι εικονική ή κατασκευασμένη. (is real and not a sham). Άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε και κατατέθηκε και χωρίς ένσταση. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι ήταν υποχρέωση των αιτητών κατά την ρητή νομοθετική επιταγή του αρ.5
(2)να προσκομίσουν υπολογισμό της αξίας της εξασφάλισης τους, και εν πάση περιπτώσει να ακολουθήσουν τις πρόνοιες του άρθρου αυτού ως προς το υπολοιπόμενο μη εξασφαλισθέν ποσό, ώστε να διαφανεί αν υποβιβάζεται ή όχι σε ποσό χαμηλότερο των Λ.Κ.500.- που είναι το κατά νόμον ελάχιστο ποσό που παρέχει δικαίωμα στον πιστωτή να προχωρήσει σε πτωχευτική διαδικασία εναντίον του χρεώστη. Και ο λόγος καθώς λέχθηκε είναι για να διαφανεί κατά πόσο το χρέος αφαιρουμένης της εξασφάλισης μειώνεται κάτω από το προβλεπόμενο ποσό των Λ.Κ.500.- Από την άλλη όμως και επειδή τον υπολογισμό της εξασφάλισης τον προσκόμισε ο καθ' ου η αίτηση σίγορα δεν μπορεί να παραγνωριστεί από το δικαστήριο. Με αυτά πλέον ως δεδομένα και με μια απλή μαθηματική πράξη συνάγεται ότι ολόκληρο το ποσό της απαίτησης είναι εξασφαλισμένο. Οπότε και δεν τίθεται θέμα για να διαταχθεί η τροποποίηση της αίτησης. Κατά συνέπεια και πάλι η αίτηση θα οδηγείτο σε αποτυχία. Ως αποτέλεσμα η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος του καθ' ου η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Α.Λ.Ο. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο