← Κύπρος

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΙΦΤΑΡΙΔΗΣ ν. Αβραάμ Ηρακλέους. κ.α., Αρ. Αγωγής: 8434/04, 15 Δεκεμβρίου, 2006

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΙΦΤΑΡΙΔΗΣ ν. Αβραάμ Ηρακλέους. κ.α., Αρ. Αγωγής: 8434/04, 15 Δεκεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8434/04 Μεταξύ: ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΡΙΦΤΑΡΙΔΗΣ, από Λευκωσία. Ενάγοντος. - και -

  1. Αβραάμ Ηρακλέους.
  2. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Εναγομένων. ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 27.11.06, για Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Ημερομηνία: 15 Δεκεμβρίου,
  3. Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα - αιτητή: Οι κ.κ. Γ. Παπαθεοδώρου και Κ. Τουβανάς. Για τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 1: Ο κ. Ε. Χειμώνας. Για τον εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση 2: Η κ. Μ. Σπηλιωτοπούλου. -------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Απευθείας από την Έδρα). Ζητείται η έκδοση διατάγματος τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης με τον τρόπο που περιγράφεται στο σώμα της αίτησης υπό Α.1-Α.
  4. Το αίτημα μπορεί να συνοψιστεί στην επιθυμία διαγραφής και αντικατάστασης του εναγόμενου 2 με τον εναγόμενο 1, σε κάποιες παραγράφους της Έκθεσης Απαίτησης καθώς και στην αντικατάσταση, σε κάποιες άλλες παραγράφους, του ονόματος κάποιου Αβραάμ Ηρακλέους με το όνομα κάποιου Σοφοκλή Λοϊζου Σοφοκλέους. Ζητείται επίσης η αναρίθμηση συγκεκριμένης παραγράφου που άπτεται του αιτητικού της Έκθεσης Απαίτησης. Οι λόγοι που περιβάλλουν το αίτημα διατυπώνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Τα ίδια αφορούν και στις ξεχωριστές ενστάσεις των καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίες, όμως, συμπίπτουν απολύτως ως προς τους προβαλλόμενους λόγους για απόρριψη του αιτήματος. Κατά τις αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στα γεγονότα και σχετική νομολογία. Είναι ασφαλώς δεδομένο ότι η παραπομπή σε νομολογία σε περιπτώσεις όπως η υπό εκδίκαση, στόχο έχει να καταδείξει τις παραμέτρους ενάσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και όχι να δεσμεύσει προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση, αναλόγως του σκεπτικού των αποφάσεων στο οποίο γίνεται παραπομπή, με στόχευση, παρόμοια κατάληξη και στην περίπτωση που ενδιαφέρει. Απόδειξη τούτου είναι και το ότι η νομολογία στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Παπαθεοδώρου σχετίζεται με την έγκριση αιτημάτων τροποποίησης, πολλά χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής και απόρριψη άλλων, σε πρώιμο στάδιο. Μια και περί δεσμευτικότητας ο λόγος, θα πρέπει να πω ότι η παραπομπή του κ. Χειμώνα στην απόφαση Ταξί Κυριάκος Λτδ v Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, ούτως ή άλλως, διαφοροποιείται από το τι απασχολεί εδώ αφού εκεί, σε αντίθεση με εδώ, εντοπίσθηκε απουσία εξήγησης κάθε πτυχής και σταδίου της παρατηρηθείσας καθυστέρησης. Η κατ΄ ισχυρισμόν καθυστερημένη υποβολή του αιτήματος αποτελεί λοιπόν εδώ και τη βασικότερη αντίθεση των καθ΄ ων η αίτηση στην έγκριση του αιτήματος. Επί τούτου όμως, θα επανέλθω. Αξιολόγησα τις αγορεύσεις των δικηγόρων και το περιεχόμενο της αίτησης, ένστασης και συνοδευτικών ενόρκων δηλώσεων. Η ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση αιτημάτων τροποποίησης, δε διέπεται από ανελαστικά κριτήρια και δεν περιορίζεται σε στεγανά. Το δικαίωμα τροποποίησης δικογράφου δεν είναι ούτε απόλυτο ούτε και απεριόριστο. Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας στις νομικές διαδικασίες. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση ενδέχεται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δε μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα ενώ επιτρέπεται, κατά κανόνα, εκεί όπου δεν τού προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά, δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που θα μπορούσε να θεραπευθεί με την έκδοση ανάλογης διαταγής ως προς τα έξοδα. Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου, στις κατάλληλες εκείνες περιπτώσεις, ακόμη και όταν η ανάγκη για το διάβημα απορρέει από αμέλεια ή καθυστέρηση, νοουμένου ότι δε θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά ή οποία δε θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραιτήτως αποφασιστικός. Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως, σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό χρησιμότητας τής τροποποίησης. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, όπως αυτά διαγράφονται, μεταξύ άλλων, από τις πρόνοιες του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 τής Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με υπόψη όμως, ότι η δικαιότητα της δίκης πρέπει να αποφασίζεται στο τέλος της και όχι ενδιαμέσως. Είναι γεγονός ότι, τουλάχιστον, από την 2.6.05, όταν καταχωρίσθηκε η Απάντηση στην Υπεράσπιση του εναγόμενου 1 - καθ΄ ου η αίτηση, οι αιτητές γνώριζαν περί του λάθους αναφοράς στον εναγόμενο 2 αντί στον εναγόμενο 1 και τούτο φαίνεται καθαρά από το περιεχόμενο της παραγράφου 4 του δικογράφου. Τα ίδια αφορούν και στο περιεχόμενο της παραγράφου 4 της Απάντησης στην Υπεράσπιση του εναγόμενου 2 - καθ΄ ου η αίτηση που καταχωρίσθηκε στις 2.7.
  1. Το παράπονο για την καθυστέρηση επικεντρώνεται στην περίοδο μεταξύ 2.6.05 και 2.7.06 και από την τελευταία ημερομηνία, μέχρι και την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης, στις 27.11.
  2. Βεβαίως, θα πρέπει να σημειωθεί, για ό,τι αυτό θα μπορούσε να αξίζει, ότι η πρόθεση των αιτητών για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης εκδηλώθηκε, προφορικώς, ενώπιον του Δικαστηρίου στις 22.11.06, προγενέστερα δηλαδή της καταχώρησης της. Με βάση του τι έχει τεθεί ενώπιον μου θεωρώ ότι ο αιτητής έχει δικαιολογήσει επαρκώς την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε, αν και αυτό δε σημαίνει ότι οι χειρισμοί που έγιναν σε σχέση με το τι επακολούθησε τής συμπλήρωσης της δικογραφίας ήσαν και οι ιδανικότεροι. Οι όποιες δυσμενείς επιπτώσεις θα προκύψουν από την τροποποίηση μπορούν ως και εκ της φύσης της τροποποίησης, να αντισταθμιστούν με την επιδίκαση εξόδων υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση. Σίγουρα, η τροποποίηση της δικογραφίας μπορούσε να λάβει χώραν μόνον με βάση τις δικονομικώς προβλεπόμενες διαδικασίες. Το γεγονός όμως ότι το λάθος αναφέρθηκε από τον αιτητή στη δικογραφία του, θα μπορούσε να αποτελέσει έρεισμα, πέραν από σχετική προειδοποίηση προς την αντίδικη πλευρά, για συζήτηση ή επίλυση του προκύψαντος προβλήματος - τυπικού ή όχι, δεν έχει και πολλή σημασία - στο στάδιο των οδηγιών ή σε οποιονδήποτε άλλο μεταγενέστερο στάδιο. Κάτι τέτοιο δεν έγινε και από το περιεχόμενο του φακέλου δε φαίνεται να απασχόλησε καν κατά τις εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν τίθεται θέμα συζήτησης - όπως φαίνεται να διατείνονται οι καθ΄ ων η αίτηση 1 - περί αξιολόγησης, στο τελικό ζύγιασμα των πραγμάτων, της ενδεχόμενης απώλειας του πλεονεκτήματος της παραδοχής των καθ΄ ων η αίτηση 2 στην παράγραφο 4 της Υπεράσπισης τους αναφορικά με την εμπλοκή του καθ΄ ου η αίτηση 2 στην εγγραφή και μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου, μια και αυτό, είναι φανερό, ότι οφείλεται σε λάθος. Εν πάση περιπτώσει, το κριτήριο άπτεται του ευσταθούς του αιτήματος για τροποποίηση, οπόταν, μετά την έκδοση του σχετικού διατάγματος οι σχετικές τροποποιήσεις θα εφαρμοστούν εξ΄ υπαρχής. Από μόνο του, το γεγονός της απώλειας του όποιου δικονομικού ή αποδεικτικού πλεονεκτήματος, δε μπορεί να έχει οποιανδήποτε σημασία, πλην στο βαθμό και έκταση που κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι παραβλάπτει ουσιώδη δικαιώματα του καθ΄ ου η αίτηση 1 ή έστω και των δύο καθ΄ ων η αίτηση, η εισήγηση όμως δε συζητήθηκε πάνω σε αυτή τη βάση. Έστω όμως και αν συζητούνταν με αυτό τον τρόπο, η κατάληξη θα ήταν ακριβώς η ίδια, αφού, δε μπορεί να αποκομίζεται οποιονδήποτε πλεονέκτημα στη βάση διαπιστωθέντος λάθους, ιδιαίτερα, της έκτασης και φύσης που παρατηρήθηκε εδώ. Κανείς άλλος από τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης, όπως προωθήθηκε, δε βρίσκει έρεισμα είτε στα γεγονότα είτε στη νομολογία. Η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρισθεί μέσα σε 15 ημέρες από τη σύνταξη του διατάγματος. Η Υπεράσπιση των καθ΄ ων η αίτηση, να καταχωρισθεί μέσα σε 15 ημέρες μετά την καταχώρηση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης, η δε Απάντηση στην Υπεράσπιση, μέσα σε 7 μέρες μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης. Τα έξοδα της αίτησης και αυτά που χάνονται ως εκ της τροποποίησης, επιδικάζονται εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της υπόθεσης. Η αγωγή ορίζεται για οδηγίες στις 28.2.07 και ώρα 9:00π.μ. (Υπ).............. Ν. Γ. Σάντης Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον. Πρωτοκολλητής. /εμ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.