MINICO HOUSE LIMITED ν. Γεώργιος Π. Γεωργίου εμπορευόμενος υπό την εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία GPG ELECTRONICS LTD, Αρ. Αίτησης: 1538/01, 18.12.200

(1)/

1. Η αίτηση δεν εκδικάστηκε, αφού ενδιάμεσα ως φαίνεται στο φάκελλο της υπόθεσης, ο καθ' ου η αίτηση υπέβαλε αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης. Η αίτηση εκδικάστηκε και το αίτημα απερρίφθη. Υπεβλήθη έφεση η οποία εκδικάστηκε και εκδόθηκε απόφαση την 15.6.
2. Τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 14.9.06 και ορίστηκε για οδηγίες την 1.11.06 για να ειδοποιηθούν οι δικηγόροι. Ακολούθως, η αίτηση, ορίστηκε για ακρόαση, η οποία να σημειωθεί ότι εκκρεμούσε. Να προσθέσω ότι η ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση κατεχωρήθη την 18.11.02 χωρίς να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση. Αυτό βέβαια δεν επηρεάζει το κύρος της διαδικασίας, εν όψει ακριβώς και της φύσης της, ως εξηγείται κατωτέρω, δεδομένου μάλιστα ότι ο καθ ου η αίτηση έδωσε μαρτυρία και αντεξετάστηκε. Ο Νόμος 134

(1)/99 που επέφερε τροποποιήσεις στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κ.Ε.Φ 6, περιέχει ρυθμιστικές διατάξεις για την διαδικασία εξέτασης του εξ΄ αποφάσεως χρεώστη αναφορικά προς την ικανότητά του να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Τα άρθρα 84

(1)(α) και 90

(1)του Νόμου εξακολουθούν και διατηρούν τον χαρακτήρα της διαδικασίας, όπως έχει διασαφηνιστεί από την Νομολογία με βάση τις καταργηθείσες πρόνοιες. Ο χαρακτήρας της διαδικασίας που προβλέπεται, διασαφηνίζεται στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ

(1989)Α.Α.Δ. 686 σελ. 689: «.......... έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ΄ αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την Ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη». Και στην συνέχεια, στις σελίδες 689-670: «Αφού διαπιστωθεί μετά από συνεκτίμηση των πόρων και των αναγκών του χρεώστη, ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Αρκεί να αναφέρω πως τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη, όπως έχουν ήδη αποκρυσταλλωθεί με σαφήνεια, σε σειρά αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου, εξακολουθούν να διατηρούνται και να αποτελούν δεσμευτική καθοδήγηση και πηγή κατεύθυνσης σε υποθέσεις όπως η παρούσα, (βλ. Μιχαήλ ν. Λαϊκής Τράπεζας Χρηματοδοτήσεις Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 812, και Gesico Photographic Ltd v. U.K. Video Art Co Ltd,

(1991)1 A.A.Δ. 134). Ως τέτοια και χωρίς εδώ να αποσκοπείται η εξαντλητική απαρίθμηση των κριτηρίων, είναι το εισόδημα του χρεώστη και οι εύλογες προσωπικές και οικονομικές του ανάγκες. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις, εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την δυνατότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του. Το Δικαστήριο διατάσσει την πληρωμή ποσού το οποίο αποτελεί περίσσευμα, αφού αφαιρεθεί εύλογο ποσό, που είναι αναγκαίο για την συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτημένων του. (βλ. Σχετικά και το άρθρο 90

(1)του Νόμου 134

(1)/99). Ως λέχθηκε ο καθ ου η αίτηση έδωσε μαρτυρία και ήταν και ο μόνος μάρτυρας για την υπόθεση. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο θα πρέπει, αν την κρίνει αξιόπιστη να βασιστεί σε αυτή, χωρίς όμως να αποκλείεται από του να εξάξει τα δικά του συμπεράσματα, στην βάση των γεγονότων όπως έχουν καταδειχθεί προς ικανοποίησή του (βλ. Petsas v. Demetriadou

(1971)1 A.A.Δ

1. Η κυρίως εξέταση του εστιάστηκε σε τρία κυρίως στοιχεία. Το ένα ότι δεν εργάζεται, γιατί προ διμήνου απελύθη και για τον λόγο αυτό δηλώθηκε και στο γραφείο εργασίας ως άνεργος. Το δεύτερο ως προέκυψε από την αντεξέταση ότι, παρόλο που στο παρελθόν είχε δική του εταιρεία και πελάτες η εταιρεία έκλεισε γιατί του άφησε χρέη και το τρίτο ότι έχει δικαστικά διατάγματα εναντίον του συμποσούμενα στο ποσό των Λ.Κ. 245.- Προκύπτει από την μαρτυρία ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι 56 χρονών παντρεμένος και διαμένει με την σύζυγο του σε ιδιόκτητο σπίτι αυτοστέγασης και χρωστεί το ποσό των Λ.Κ. 20.000.- Η γυναίκα του δεν εργάζεται λόγω προβλημάτων υγείας και είναι πατέρας τριών παιδιών εκ των οποίων το ένα είναι ανήλικο ηλικίας 15 χρονών. Δεν καπνίζει, δεν παίζει τυχερά παιγνίδια ούτε και έχει αυτοκίνητο. Τον βοηθούν οικονομικά τα δύο του παιδιά και χρωστά πέραν των Λ.Κ. 60.000.- Λόγω της ηλικίας του δυσκολεύεται να βρει δουλειά και αν βρει εύκολα απολύεται. Αναφορικά με τα δικαστικά διατάγματα που εκδόθηκαν εναντίον του δεν έκαμε αίτηση να μειωθούν, παρόλο που και στο παρελθόν διετέλεσε άνεργος, και τον βοηθούν τα παιδιά του στην αποπληρωμή τους. Το επάγγελμα του είναι ψυκτικός και αυτή είναι η εργασία που ψάχνει να εργαστεί. Παρόλο που έχει πολλή πείρα και πάρα πολλούς πελάτες, όταν έκλεισε η εταιρεία του, έχασε το τηλέφωνο και την κάρτα του, και έτσι έχασε και τους πελάτες του γιατί δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να αγοράσει άλλο τηλέφωνο. Αναζητά εργασία από τις εφημερίδες και σε καταστήματα που πωλούν ψυγεία, αλλά λόγω ηλικίας δεν τον προσλαμβάνουν. Ενδιαφέρεται μόνο ως ψυκτικός και όχι για άλλη εργασία, όπως για παράδειγμα υπεύθυνος σε χώρο στάθμευσης γιατί ο μισθός είναι πολύ χαμηλός. Στο τέλος ο κ. Πετράκης εισηγήθη ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να καταβάλλει κανένα ποσό. Ακόμα, αν ήθελε θεωρηθεί ότι έχει την ικανότητα εργασίας, με βάση τον μισθό που ελάμβανε, και αφαιρουμένων των ποσών που πρέπει να καταβάλλει στα δικαστικά διατάγματα και με ένα ανήλικο παιδί και πάλι δεν είναι σε θέση να καταβάλλει κάποιο ποσό. Σε αντίθεση με την εισήγηση του κ. Πετράκη, ήταν η θέση του ο κ. Παπαθεοδώρου ότι ο καθ' ου η αίτηση μπορεί να καταβάλλει ένα ποσό που το προσδιόρισε στις Λ.Κ.60.- Ο καθ΄ ου η αίτηση ως λέχθηκε, έδωσε ουσιαστικά έμφαση στις δόσεις που καταβάλλει για τα διάφορα δάνεια καθώς και στο γεγονός ότι εδώ και λίγες ημέρες είναι άνεργος. Έχω ενδιατρίψει στα διάφορα έγγραφα που κατέθεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Αποτελεί γεγονός ότι δεν αμφισβητήθηκαν οι δόσεις που καταβάλλει. Συμποσούνται στο ποσό των Λ.Κ. 245.- Σημειώνω ότι το ένα εξ' αυτών που αφορά την αγωγή 12201/99 η δόση αρχίζει από την 1.4.01, ενώ δεν υπάρχει μαρτυρία πιο είναι το ακριβές υπολειπόμενο ποσό. Ανάλογα μπορούν να λεχθούν και για το διάταγμα στην αγωγή 8045/99 που η δόση ξεκινά την 18.
2. Με άλλα λόγια η ύπαρξη δικαστικών διαταγμάτων είναι βέβαια σχετική ως προς την ικανότητα ενός χρεώστη για αποπληρωμή των χρεών του, δεδομένου όμως ότι το χρέος κατά τον χρόνο εξέτασης του χρεώστη εξακολουθεί να υπάρχει. Και επ' αυτού ο καθ' ου η αίτηση δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο. Ως προς δε την γενικότερη του θέση ότι χρωστεί Λ.Κ. 60.000.- δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού αφ' ενός δεν προσκόμισε κάποιο στοιχείο και αφ΄ ετέρου για να μπορούν, τα χρέη, να έχουν κάποια αξία προς αξιολόγηση θα πρέπει να είναι δικαστικά και προγενέστερα της υπό κρίσιν απόφασης. (βλ. Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική εταιρεία Λτδ Πολιτική Έφεση 11787 ημερ.2.2.05.) Έχω παρακολουθήσει τον καθ ου η αίτηση όταν έδινε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Θα πρέπει να πω ότι δεν άφησε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Βασίστηκε στο γεγονός ότι επειδή τώρα δεν εργάζεται, αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να τον απαλλάξει από οποιαδήποτε υποχρέωση. Εκείνο που ήταν ξεκάθαρο, παρά την προσπάθεια του να το αποκρύψει, είναι ότι εργάζεται με τους πελάτες που είχε από την εταιρεία του η οποία σύμφωνα με την εκδοχή του έχει κλείσει. Οι απαντήσεις του επί του θέματος ούτε σαφείς ήταν ούτε και ξεκάθαρες. Η μαρτυρία του έπασχε από έλλειψη ειλικρίνειας και καθαρότητας. Ενδεικτικά αναφέρω ότι, ως κατέθεσε, έχασε τους πελάτες του γιατί όταν έκλεισε η εταιρεία του έχασε το τηλέφωνο με την κάρτα των πελατών του. Ο ισχυρισμός αυτός βεβαίως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Κρίνω μάλιστα πως στερείται και ευρηματικότητας. Απλά ήθελε να αποφύγει να απαντήσει και κατέφυγε σε απλοϊκές απαντήσεις χωρίς καμιά ουσία. Όπως ότι δεν είχε χρήματα να αγοράσει άλλο τηλέφωνο. Πρόκειται για εντελώς παιδαριώδεις εξηγήσεις που δεν αντέχουν καν σε κάποια στοιχειώδη αξιολόγηση. Άλλωστε αν η εταιρεία του έκλεισε περί το 2000 και εργαζόταν περιστασιακά ως ήταν η μαρτυρία του, εύλογα τίθεται το ερώτημα πως αποδεχόταν διατάγματα μηνιαίων δόσεων εναντίον του (τεκμ. 1 και 2) που ανατρέχουν στον χρόνο που κατά τούς ισχυρισμούς του έκλεισε η εταιρεία του. Ακόμα και αφού κάθε λίγο τον απολύουν από την εργασία του, ως ήταν η θέση του, θα έπρεπε εν τοιαύτη περιπτώσει και θα ήταν λογικά αναμενόμενο, να αποταθεί στο Δικαστήριο είτε για να μειώσει τα ποσά των δικαστικών διαταγμάτων, είτε ακόμα και να τα ακυρώσει. Τίποτε όμως από αυτά δεν έκαμε. Η αόριστη και αναπόδεικτη αναφορά του ότι τον βοηθούν τα παιδιά του δεν είναι καθόλου ικανοποιητική. Αντίθετα καταδεικνύει ακριβώς και επιβεβαιώνει τη στάση και την προσπάθεια του να αποφύγει να παραθέσει την πραγματικότητα και την αληθή φύση των οικονομικών του συνθηκών. Έτσι και σε συντομία θα μπορούσε να λεχθεί ότι ελλείπει παντελώς το πραγματικό υπόβαθρο για υποστηρίξει στα σοβαρά τον ισχυρισμό του. Όπως για παράδειγμα ποία είναι η κοινωνικο- οικονομική κατάσταση των παιδιών του. Ποιες ακόμα είναι οι οικονομικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του, και πιο με ποσό τον βοηθά το κάθε του παιδί. Είναι ακόμα σαφές και ξεκάθαρο από την μαρτυρία του, ότι έχει πλήρη ικανότητα εργασίας, αλλά ακόμα και στον βαθμό που ενδιαφέρεται να εξεύρει εργασία, μόνο ως ψυκτικός επιδεικνύει ενδιαφέρον και όχι για οποιαδήποτε άλλη εργασία. Έτσι για παράδειγμα να εργαστεί ως υπάλληλος σε χώρο στάθμευσης, θεωρεί ότι το εισόδημα δεν είναι αρκετό η καλύτερα πολύ μικρό. Αν όμως είχε πραγματική και ουσιαστική ανάγκη να εργαστεί, ακόμα και ένας έστω χαμηλός μισθός, ως ο ίδιος τον αντιλαμβάνεται, είναι μεγάλος. Και θα καθιστούσε βεβαίως και την οικονομική επιβάρυνση των παιδιών του μικρότερη. Από την μαρτυρία του όχι μόνο δεν έχω πειστεί, αλλά ούτε και έμεινα ικανοποιημένος. Το αποτέλεσμα της αξιολόγησης της, είναι ότι ο καθ ου η αίτηση επιμελώς απέφυγε να παραθέσει την αλήθεια για την εργασία και τα εισοδήματα του, με προφανή βέβαια σκοπό να αποφύγει την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους του. Παρέλειψε ακόμα να αναφερθεί στα έξοδα συντήρησης και διατροφής του ίδιου της συζύγου του και του ανήλικου παιδιού του, μια και ως ήταν η θέση του τον βοηθούν τα ενήλικα παιδιά του. Ουσιαστικά δεν παρέθεσε κανένα στοιχείο στο Δικαστήριο. Με αυτά ως δεδομένα το Δικαστήριο καλείται να εξεύρει την οικονομική του δυνατότητα προς αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους του. Όμως και με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, και από την ενώπιον μου μαρτυρία κρίνω ότι ο καθ ου η αίτηση είναι σαφώς σε θέση να καταβάλλει ένα ποσό προς αποπληρωμή του χρέους του. Διατηρώ ακόμα αμφιβολίες αν στην περίπτωση του καθ ου η αίτηση υπάρχει το στοιχείο της έλλειψη βούλησης να εργαστεί, ( ) ή αν τελικά εργάζεται με δικούς του πελάτες, ανεξάρτητα αν έχει ή και προσπαθεί να εξεύρει εργασία. Διατηρώ δε ιδιαίτερες και έντονες επιφυλάξεις, αν ένας έμπειρος ψυκτικός με πολλή πελατεία, ως ο καθ' ου η αίτηση, να εγκατέλειψε τους πελάτες του γιατί έχασε το τηλέφωνο του και να αναζητά εργασία. Και με αυτό δεν παραγνωρίζω καθόλου ότι εργαζόταν στο παρελθόν ως υπάλληλος και τώρα είναι άνεργος. Αντίθετα μάλιστα. Το ζήτημα όπως εγείρεται εδώ, και σε αυτό ακριβώς ο καθ ου η αίτηση προσπάθησε να ρίξει σκιές και το άφησε νεφελώδες, είναι πια σε τελική ανάλυση είναι η κύρια εργασία του και πια η δεύτερη. Δεν νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσω σε περαιτέρω σχολιασμό. Η ουσία είναι πως ο καθ' ου η αίτηση είναι από άποψη πείρας και ικανότητας σε πλήρη δράση. Ούτε και η ηλικία του, που την επικαλείτο συνεχώς είναι τέτοια που να συνιστά απαγορευτικό ή και αποτρεπτικό λόγο προς εργασία. Αντίθετα η ηλικία του, 56 χρονών, η μακρόχρονη πείρα του συνιστούν πλεονέκτημα. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση 10562 Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου ημερομηνίας 26 Ιουνίου 2000 « Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους-δικαίου.» Θεωρώ πως, εν όψει όλων των πιο πάνω, η περίπτωση του καθ' ου η αίτηση, δεν μπορεί να συγκαταλεγεί στις απόλυτα εκείνες δικαιολογημένες περιπτώσεις, που να δικαιολογεί την εξαίρεση του από τον πιο πάνω νομολογιακό κανόνα. Έχοντας υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας καθώς επίσης και τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα, καταλήγω ότι ο καθ' ου η αίτηση είναι σε θέση να αποπληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες πληρωμές, τις οποίες και καθορίζω στο μικρό ποσό των Λ.Κ. 50.- Εκδίδεται συνεπώς διάταγμα εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση, για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις Λ.Κ. 50.- έκαστης. Η πρώτη δόση θα πληρωθεί την 1.1.2007 και μετά, την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, μέχρι την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους ή μέχρι άλλης νεώτερης διαταγής. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται εναντίον του καθ' ου η αίτηση, τα οποία και να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (ΥΠ.) ....................................... Ν. Γιαπανάς, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο