Σωτήρη Παπασάββα ν. Τάκη Αγαθοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 8837/99, 22/6/2006

Σωτήρη Παπασάββα ν. Τάκη Αγαθοκλέους κ.α., Αρ. Αγωγής: 8837/99, 22/6/2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2006:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8837/99 Μεταξύ: Σωτήρη Παπασάββα Ενάγοντος και

1. Τάκη Αγαθοκλέους
2. Κρίνου Ζ. Μακρίδη
3. Εφημερίδας "Αλήθεια"
4. "Αλήθεια Εκδοτική Eταιρεία Λτδ" Εναγομένων ------------------- 22 Ιουνίου, 2006 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Α.Σ. Αγγελίδης και Σ.Α. Αγγελίδης (στην εκφώνηση της απόφασης ο κ. Σ. Αγγελίδης). Για Εναγομένους 1 και 4 : κ. Σ. Φασουλιώτης για Χρ. Πουργουρίδη & Σία (στην εκφώνηση της απόφασης η κα Α. Κατσούρη). Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα επίδικα θέματα Ο Ενάγων κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν Εισαγγελέας στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας. Με την παρούσα αγωγή διεκδικεί ποικίλες αποζημιώσεις σχετικά με έξι άρθρα που δημοσιεύθηκαν στην καθημερινή εφημερίδα "ΑΛΗΘΕΙΑ" τα οποία κατά τους ισχυρισμούς του αποτελούν λιβελογραφήματα που τον δυσφημούν. Ο Εναγόμενος 1 είναι ο συντάκτης τεσσάρων εκ των έξι δημοσιευμάτων και η Εναγόμενη 4 είναι η ιδιοκτήτρια εταιρεία της προαναφερθείσας εφημερίδας. Στη συνέχεια οι Εναγόμενοι 1 και 4 εναντίον των οποίων προωθήθηκε η υπόθεση μέχρι τέλους θα περιγράφονται από κοινού ως Εναγόμενοι. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των όσων θα ακολουθήσουν, θα παραθέσω από τώρα αυτούσια τα κείμενα των επιδίκων άρθρων. Tα αποσπάσματα των άρθρων που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης θα εμφανίζονται με έντονη γραφή (Bold). 1ον άρθρο (τεκμήριο 1), από την έκδοση της εφημερίδας ημερ. 7.5.1999 υπό τον τίτλο "Ένα κάθε μέρα - O Άκης Παπασάββας" που συνέταξε ο Εναγόμενος
5. "Ο κ. Άκης Παπασάββας είναι Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, είναι, με απλά λόγια, νομικός σύμβουλος της κυβέρνησης. Ο κ. Παπασάββας νομικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά κτλ. διαφωνεί με το 99% (αν όχι το 100%) των αποφάσεων της κυβέρνησης. Και δεν διαφωνεί έτσι απλά, αλλά ο άνθρωπος οργίζεται, βγαίνει εκτός εαυτού με τις οποιεσδήποτε αποφάσεις της κυβέρνησης, την οποία λίγο-πολύ παρουσιάζει σαν ένα διεφθαρμένο καθεστώς που οδηγεί στη διάλυση του κράτους μας. Για να καταλάβετε το μέγεθος της οργής του, ιδού μια παράγραφος από χθεσινό άρθρο του στη «Χαραυγή», σχετικά με το «ναι» της κυβέρνησης στο εμπάργκο κατά της Γιουγκοσλαβίας: «Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου να «επικυρώσει» την απόφαση του Γλαύκου Κληρίδη και Ιωάννη Κασουλίδη, για «επιβολή εμπάργκο» στη Γιουγκοσλαβία, συνιστά συναυτουργία στην παρανομία αυτή και νέα ύβρη ενάντια στη λαϊκή κυριαρχία. Είναι πράξη καίρια και απόλυτα αντινομική και βάναυσα προσβλητική της δημοκρατικής ευαισθησίας της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού. Η πράξη εμπάργκο των Νατοϊκών δυνάμεων είναι πέρα για πέρα παράνομη, ευρισκόμενη σε κάθετη σύγκρουση με αναγκαστικούς κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και του Καταστατικού Δικαίου και του Καταστατικού Χάρτη των Η.Ε. και καμμιά απόφαση κανενός υπουργικού συμβουλίου δεν μπορεί να της προσδώσει, οποιοδήποτε «φύλλο συκής», οποιοδήποτε ίχνος νομιμότητας. Θέσεις και δηλώσεις «ουκ έχομεν πετρέλαιο», ενώ δεν δίνουν οποιαδήποτε νομιμοφάνεια έστω, ξεγυμνώνουν όμως «δουλόφρονα κακέκτυπα παράνομων κουλαούζων», καίρια επικίνδυνα, για ένα κράτος και ένα λαό, που τόσα υποφέρει από το προδοτικό και τουρκοφόρο πραξικόπημα και την επεκτατική εγκληματική τουρκική εισβολή. Η μεγάλη μου απορία είναι η εξής: Αφού ο κ. Άκης Παπασάββας τολμά και (δημόσια μάλιστα) διαφωνεί και κάθετα και οριζόντια και πλαγίως με αυτό το διεφθαρμένο - όπως το παρουσιάζει - καθεστώς που μας κυβερνά, γιατί, για ηθικούς λόγους, δεν παραιτείται, ώστε από τη μια να δώσει το καλό παράδειγμα και από την άλλη να μη συνδέσει το τόσο επιτυχημένο όνομα του με τους τόσο αποτυχημένους και τόσο διεφθαρμένους κυβερνώντες; Είμαι σίγουρος ότι αν υπάρξει απάντηση, σίγουρα δεν θα είναι ο μισθός των 30.000 λιρών που εισπράττει κάθε χρόνο, καθήμενος στην αναπαυτική πολυθρόνα του." 2ον άρθρο (τεκμήριο 2), από την έκδοση της εφημερίδας ημερ. 8.5.1999 υπό τον τίτλο "Ένα κάθε μέρα - O Άκης Παπασάββας" που συνέταξε ο Εναγόμενος
6. "Ο εισαγγελέας Άκης Παπασάββας, λοιπόν, ο νομικός δηλαδή σύμβουλος της κυβέρνησης, ενώ διαφωνεί με όλες τις αποφάσεις της κυβέρνησης και καθημερινά οργίζεται και βρίζει και χυδαιολογεί εναντίον των κυβερνώντων, ακόμα και εναντίον του ίδιου του προέδρου της Δημοκρατίας, εντούτοις δεν προτίθεται να παραιτηθεί - για ηθικούς λόγους - από το πόστο του στην εισαγγελία, γιατί δεν είναι χαζός να χάσει τις 30.000 λίρες το χρόνο και την αγωνιστική αναπαυτική πολυθρόνα του γραφείου του. Άλλωστε, που αλλού θα βρει τέτοιο καθισιό με τέτοιες απολαβές; Η ουσία, όμως, του θέματος δεν είναι η για ηθικούς λόγους παραίτηση του κ. Παπασάββα, όπως ειρωνικά την έθιξα στο χθεσινό «ένα κάθε μέρα», αλλά η εξής, που είναι και αρκετά σοβαρή και την οποία καταγράφει προς τη στήλη ο κ. Φώτος Φωτιάδης: «Είναι υποχρεωμένος ο εργοδότης ν' ανέχεται επ' άπειρον έναν τόσο εχθρικό εργοδοτούμενο του;» Είναι δηλαδή υποχρεωμένος ο κ. Φωτιάδης ή ο κ. Κουλέρμος να με εργοδοτούν και να με ανέχονται καθημερινά να βγαίνω στα ραδιόφωνα και στις εφημερίδες και να τους βρίζω; Φυσικά όχι, γιατί τότε μιλούμε για αρρωστημένες καταστάσεις. Επεκτείνω και πάρα πέρα την τοποθέτηση του κ. Φωτιάδη: Ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας Αλέκος Μαρκίδης που πρόσφατα παραπονέθηκε για τη χαμηλή απόδοση του κ. Παπασάββα στην εργασία του, τι κάνει για να διορθώσει αυτήν την αρρωστημένη κατάσταση; Τι κάνει, σαν προϊστάμενος, για να βάλει στην τάξη τον παρεκτραπέντα υφιστάμενο του; ΤΑΚΗΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ Υ.Γ.: Μπορεί να μας ενημερώσει οιοσδήποτε για το πώς βρέθηκε στη Γενική Εισαγγελία ο κ. Παπασάββας; Και γιατί έφυγε (ή εκδιώχθηκε;) από την Ελλάδα;" 3ον άρθρο (τεκμήριο 3), από την έκδοση της εφημερίδας ημερ. 11.5.1999 υπό τον τίτλο "Ένα κάθε μέρα - O Άκης Παπασάββας και τα 2 ερωτήματα" που συνέταξε ο Εναγόμενος
7. "Στο «ένα κάθε μέρα» του περασμένου Σαββάτου, στο οποίο αναφερόμουν στον εισαγγελέα Άκη Παπασάββα, ο οποίος ως γνωστόν νυχθημερόν σκυλοβρίζει με λόγια του πεζοδρομίου τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση, επειδή διαφωνεί με τις ενέργειες τους, έγραφα στο υστερόγραφο τα εξής: «Μπορεί να μας ενημερώσει οιοσδήποτε για το πώς βρέθηκε στη Γενική Εισαγγελία ο κ. Παπασάββας; Και γιατί έφυγε (ή εκδιώχθηκε;) από την Ελλάδα;» Στο ερώτημα αυτό απάντησε ο δικηγόρος του κ. Παπασάββα, η εφημερίδα «Χαραυγή». Η οποία, αφού μας στολίζει με το γνωστό τετριμμένο λεξιλόγιο της («παραφυάδα», «φασισταριό» κτλ.), παραθέτει σαν απάντηση ένα άρθρο του Έλληνα «διακεκριμένου δημοσιογράφου - συγγραφέα Γιάννη Κάτρη» που δημοσιεύτηκε στην αθηναϊκή «Ελευθεροτυπία» το
8. Σύμφωνα λοιπόν με τον «διακεκριμένο δημοσιογράφο - συγγραφέα» κ. Κάτρη, ο Άκης Παπασάββας δεν έφυγε μόνος του από την Ελλάδα, αλλά απελάθηκε από την τότε κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή γιατί ήταν φιλο - Μακαριακός, πατριώτης, δημοκράτης και άλλες τέτοιες ταμπέλες, ενώ την ίδια στιγμή οι Κύπριοι χουντικοί και πραξικοπηματίες που μετέφεραν μετά την εισβολή το «πεδίο δράσεως τους από τη Λευκωσία στην Αθήνα, επιδίδονταν ανενόχλητοι από την κυβέρνηση Καραμανλή, σε αντιμακαριακές δραστηριότητες». Επίσης κατά τον κ. Κάτρη, η απέλαση του κ. Παπασάββα και της συζύγου του από την Ελλάδα, προκάλεσε «δικαιολογημένη ικανοποίηση στον κ. Ντενκτάς». Τοποθετώ τους τίτλους του κ. Κάτρη («διακεκριμένος δημοσιογράφος - συγγραφέας») σε εισαγωγικά για τον απλό λόγο, ότι το 1977, όντας στρατευμένος φανατικά στην ελληνική Αριστερά, μόνο αντικειμενικός δεν ήταν. Ούτε σαν συγγραφέας ούτε σαν δημοσιογράφος. Ήταν ένα πιόνι στην σκακιέρα του διχασμού, που εχρησιμοποιείτο ανάλογα από τις εφημερίδες που εργοδοτείτο, για εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων. Άλλωστε, την περίοδο αυτή, όλοι θυμούμαστε πόσο τυφλός φανατισμός, μίσος και πάθος επικρατούσε στην Ελλάδα μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Και ότι ο Αριστερός το άσπρο το έκανε μαύρο για να πλήξει τον Δεξιό - το ίδιο και αντίστροφα. Συνεπώς, λάθος χρονολογικά άνθρωπο και λάθος χρονολογικά άρθρο του επικαλέστηκε η «Χαραυγή» για να μας απαντήσει. Άλλωστε μια κυβέρνηση Καραμανλή, που τόλμησε και έστειλε στη φυλακή όλους τους πρωτοκλασάτους πραξικοπηματίες, δεν θα έπεφτε τόσο χαμηλά, να απελάσει ένα Κύπριο δημοκράτη και την «άξια», κατά τον κ. Κάτρη «σύζυγο του» μόνο και μόνο επειδή «μετείχαν σε όλες τις δραστηριότητες για τη μη διχοτόμηση της Κύπρου, για τη δημοκρατία στην Ελλάδα, για το Πολυτεχνείο...», προκαλώντας έτσι δικαιολογημένη ικανοποίηση στον κ. Ντενκτάς...». Συνεπώς, το ερώτημα μου εξακολουθεί να ισχύει και η «Χαραυγή», που φαίνεται γνωρίζει πολλά, ας το απαντήσει: Γιατί απελάθηκε από την Ελλάδα «το ζευγάρι που», κατά τον κ. Κάτρη, «τιμά και την Κύπρο και την Ελλάδα;» Και το δεύτερο ερώτημα: Πως βρέθηκε στην Εισαγγελία ο κ. Παπασάββας, όταν απελάθηκε το 1976 από την Ελλάδα και ήρθε στην Κύπρο; Παρακάθησε σε εξετάσεις με άλλους και τους καπέλωσε επειδή ήταν πιο έξυπνος ή ο καλός παππούλης (Μακάριος) να ναι καλά; Υ.Γ.: Πώς ήξερε ο κ. Κάτρης ότι η απέλαση του κ. Παπασάββα από την Ελλάδα προκάλεσε «δικαιολογημένη ικανοποίηση στον κ. Ντενκτάς;» Του τηλεφώνησε και του είπε κάτι τέτοιο ο Τ/Κ ηγέτης;" 4ον άρθρο (τεκμήριο 4), από την έκδοση της εφημερίδας ημερ. 13.5.1999 υπό τον τίτλο "Ένα κάθε μέρα -Μυγιάγγιχτοι" που συνέταξε και πάλι ο Εναγόμενος
9. "Ο Νίκος Πιττοκοπίτης, ο γνωστός φωνακλάς βουλευτής του ΔΗΚΟ, που όταν μιλάει, τις εννιά στις δέκα φορές λεει κοτσάνες, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να κρίνει, να επικρίνει και να κατηγορεί τους πάντες. Του ασκήσαμε εμείς μιαν αυστηρή κριτική σχετικά με τις ευθύνες του στο έγκλημα των θαλάσσιων διαύλων και ξέρετε πως αντέδρασε; Συγκάλεσε έκτακτη συνεδρία της Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων της Βουλής και αποφάσισε να μας κινήσει αγωγή! Ο κ. Λυσσαρίδης όντας μια ζωή στην πολιτική, δεν κάνει τίποτε άλλο από του να κρίνει, να επικρίνει και να κατηγορεί. Προχθές, επειδή τόλμησε ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας να διαφωνήσει με την απόφαση της Βουλής για το εμπάργκο κατά της Γιουγκοσλαβίας, και να την κριτικάρει αρνητικά, ο κ. Λυσσαρίδης, που επαινείται και αυτοεπαινείται για τη δημοκρατικότητα του, θύμωσε και κάλεσε τον κ. Μαρκίδη να μην ξανατολμήσει να ανοίξει το στόμα του και να σχολιάσει αποφάσεις της Βουλής. Ο εισαγγελέας Άκης Παπασάββας, που ολημερίς κι ολονυχτίς βρίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνηση με τα χειρότερα λόγια του πεζοδρομίου, μη εκτελώντας παράλληλα σωστά τα εργασιακά του καθήκοντα, έγινε έξω φρενών μόλις διετάχθη, όχι παράνομα αλλά βάσει της νομοθεσίας, πειθαρχική έρευνα εναντίον του και με δηλώσεις του, τι και τι δεν είπε. Μέχρι και ότι θέλουν να του επιβάλουν τη σιωπή του νεκροταφείου, οραματίστηκε, επαναλαμβάνοντας το γνωστό χυδαίο υβρεολόγιο του...... Εμείς οι δημοσιογράφοι αρπάζουμε την πέννα ή το μικρόφωνο και από το πρωί μέχρι το άλλο πρωί δεν κάνουμε τίποτε άλλο από του να κριτικάρουμε, να κατηγορούμε, να βρίζουμε, να χυδαιολογούμε, κατά παντός που δεν μας γουστάρει είτε πολιτικά είτε φατσικά, άσχετα αν τις περισσότερες φορές ο τελευταίος έχει δίκαιο. Όποιος τολμήσει όμως και μας ασκήσει κριτική, είτε δικαιολογημένη είτε αδικαιολόγητη, γίνεται το σώσε, λες και μας πήραν νυχτιάτικα την παρθενιά μας. Έτσι και αυτές τις μέρες. Επειδή η κυβέρνηση σωστά εκτίμησε ότι κάποια κυπριακά ΜΜΕ δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους στο θέμα της ενημέρωσης που προσφέρουν για τα γεγονότα της Γιουγκοσλαβίας (και πράγματι, δεν την κάνουν), εξοργίστηκαν όλοι ή σχεδόν όλοι οι δημοσιογράφοι μας και άρχισαν ένα αήθη πόλεμο κατά της κυβέρνησης, μάλιστα κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ζητήσουν την παραίτηση του Υπουργού Εξωτερικών και του Κυβερνητικού Εκπροσώπου που διατύπωσαν τη σχετική μομφή. Τα πιο πάνω παραδείγματα, συν πολλά άλλα παρόμοια που λόγω χώρου αδυνατούμε να τα παραθέσουμε, αμφιβάλλετε ότι αποδεικνύουν ότι είμαστε ένας λαός μυγιάγγιχτος; Και ότι η πολιτική μας παιδεία είναι υπό το μηδέν; ...................................................................................... Υ.Γ.: Επιτέλους! Η κυβέρνηση αποφάσισε να ασχοληθεί με το φαινόμενο «Άκης Παπασάββας». Ελπίζουμε ότι δεν θα αφήσουν ένα ξερό κλαρί να επηρεάζει την ανάπτυξη του δένδρου." 5ον άρθρο (τεκμήριο 5), από την έκδοση της ίδιας ημερομηνίας υπό τον τίτλο "Τα ράσα δεν κάνουν τον Παπασάββα". "Εμείς διαφωνούμε με το Μαρκίδη. Είναι δικαίωμα ενός εκάστου να έχει την άποψη του και να τη διατυπώνει. Βεβαίως θα πουν μερικοί, ο Παπασάββας ξεπέρασε κάθε όριο. Και λοιπόν; Ο πρώτος είναι ή ο τελευταίος; Πλέρια δημοκράτες λοιπόν και θιασώτες της πολυσυλλεκτικότητας ενώνουμε τη φωνή μας με εκείνην της Χαραυγής: κάτω τα χέρια από τον Άκη. Αφήστε κιόλας που αν το δούμε και εντελώς ψυχαγωγικά, χρειάζεται ο άνθρωπος. Δηλαδή απ' όλο το θίασο κυβέρνησης και αντιπολίτευσης θα πληρώσει τη νύφη ο Άκης; Τι τον περάσατε ρε τον άνθρωπο; Τον Αλέκο Τζανετάκο που έτρωγε όλες τις σφαλιάρες του ελληνικού σινεμά;" 6ον άρθρο (τεκμήριο 6), από την έκδοση της εφημερίδας ημερ. 21.5.1999 υπό τον τίτλο "Η συμπεριφορά του κ. Άκη Παπασάββα- Διαμαρτύρομαι και κατηγορώ" που συνέταξε ο Κρίνος Μακρίδης (Εναγόμενος 2, εναντίον του οποίου η αγωγή απεσύρθη στις 11.4.2005). "Στις 7 Μαΐου 1999 ο κ. Τάκης Αγαθοκλέους, από τη στήλη του «ένα κάθε μέρα» αναφέρθηκε και καυτηρίασε συνάμα τη συμπεριφορά και τα κατά καιρούς λεγόμενα του γνωστού πια εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ. Άκη Παπασάββα. Ως πολίτης αυτού του τόπου ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να διαμαρτυρηθώ και να απαιτήσω την τιμωρία αυτού του δημόσιου λειτουργού που για τόσα χρόνια ανενόχλητος και κομπάζοντας, νέμεται, καταχράται και χρησιμοποιεί το αξίωμα του, τη δημοκρατία και την ελευθερία έκφρασης, για να μειώσει τα ήθη και την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας μας. Διαμαρτύρομαι γιατί ο κ. Άκης Παπασάββας εκμεταλλευόμενος τη θέση του, έχει παρεκτραπεί σε βαθμό κακουργήματος κατά παντός θεσμού σ' αυτό τον τόπο. Κατάντησαν τα κουρελογραφήματα του μάστιγα για τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες της Κύπρου, από την αριστερά μέχρι την δεξιά. Διαμαρτύρομαι για την επί τόσα χρόνια σιωπή και ανοχή που επέδειξαν οι εκάστοτε κυβερνήσεις και ο Γενικός Εισαγγελέας έναντι αυτού του ανθρώπου, που δεν σεβάστηκε ποτέ ούτε τους συμπολίτες του και ξεστομίζει ύβρεις και βωμολοχίες κατά παντός ανθρώπου ή οργάνωσης που είναι αντίθετοι στο δικό του τρόπο σκέψης. Διαμαρτύρομαι και κατηγορώ τους κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς που ανέχονται αυτόν τον άνθρωπο να κυκλοφορεί ανάμεσα μας ανενόχλητος και να συμπεριφέρεται σαν «κοτζιάπασης» και μάλιστα μέσα στο ίδιο το κτίριο της Γενικής Εισαγγελίας. Ποιος είναι αυτός ο κύριος επιτέλους που είναι υπεράνω του νόμου; Ποιος είναι αυτός ο κύριος που ασχημονεί κατά των αξιωματούχων της πολιτείας που δεν συμπλέουν με το ΑΚΕΛ - Αριστερά - Νέες Δυνάμεις κλπ και έχει γνώμη και άποψη επί παντός επιστητού; Από που αντλεί αυτή τη σιγουριά, την αυτοπεποίθηση κι αυτό το θράσος να παραφέρεται και να ξεστομίζει κάθε λογής χαρακτηρισμούς ατιμωρητί; Ποιoς είναι αυτός ο κύριος που παρεκτρέπεται κάθε λίγο και λιγάκι κι εμείς όλοι τον ανεχόμαστε χωρίς να διαμαρτύρεται κανένας; Ποιος είναι επιτέλους ο κ .Παπασάββας;
10. Είναι αυτός που εκδιώχθηκε από το Πανεπιστήμιο της Κομοτηνής τη δεκαετία του 70 γιατί αποκάλεσε τον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας Κωνσταντίνο Καραμανλή φασίστα, σοβινιστή και σκοταδιστή και τον κατηγόρησε για καλπονοθεία.
11. Είναι αυτός που επανειλημμένα και γραπτώς τον επέπληξε ο Γενικός Εισαγγελέας (ο προϊστάμενος του) ως τεμπέλη και λιβελλογράφο και για κατάχρηση εξουσίας. Τον κατηγόρησε για χρησιμοποίηση του γραφείου του στην Εισαγγελία ως πολιτικού γραφείου και για ολιγωρία στην εκτέλεση του καθήκοντος.
12. Είναι αυτός που διωκόμενος από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας το «έσκασε» από το Πανεπιστήμιο της Κομοτηνής και κατέληξε στην «αυλή του αείμνηστου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ο οποίος, χωρίς να εφαρμόσει τότε τους κανονισμούς και τις διαδικασίες, διόρισε τον Άκη Παπασάββα, παράνομα, Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Είχε δε το θράσος να θέλει, μετά που κενώθηκε η θέση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, να χριστεί ο ίδιος στη θέση. Συνεπικουρούμενος δε από το ΑΚΕΛ ξεκίνησε μια εκστρατεία εξόντωσης του Γενικού Εισαγγελέα, ωσάν να ήταν ο ίδιος ο υπ' αριθμόν ένα μεταρρυθμιστής και υπερασπιστής των αδυνάτων.
13. Είναι αυτός που μέσα από το αντιχουντικό και ανθελληνικό μένος που πρωτοστάτησε στη ψήφιση του νόμου που προνοούσε την απαγόρευση των κατηγορηθέντων για συμμετοχή στο πραξικόπημα να αναμιχθούν στα κοινά. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε το νόμο, που θεωρήθηκε αντισυνταγματικός.
14. Είναι αυτός που ξαφνικά ξέχασε ότι η Ελλάδα η «Ψωροκώστενα» τον σπούδασε, τον έθρεψε και τον εργοδότησε, όπως και τόσους άλλους αχάριστους που «σήκωσαν την πτέρνα κατά του ευεργέτου». Είναι καιρός, έστω και αργά, να παταχθούν τέτοια φαινόμενα. Πρέπει να αντιταχθούμε κι εμείς οι απλοί πολίτες σε όλες αυτές τις ασχήμιες και τους παλικαρισμούς. Πρέπει επιτέλους η πολιτεία και η δικαιοσύνη ειδικότερα να αναχαιτίσουν τον «κοτζιάπαση» του ΑΚΕΛ για να μην νομίζει ότι είναι ο ομφαλός της γης. Να σταματήσουμε όλους όσοι διαβρώνουν τις αρχές, τις αξίες και το ήθος των πολιτών γιατί αρκετά έχουν διαβρωθεί οι θεσμοί απ' όλους μας, αλλά προπάντων απ' αυτούς που είχαν και έχουν την εξουσία". Τα προαναφερθέντα άρθρα, σύμφωνα με τους διαλαμβανόμενους στην Έκθεση Απαιτήσεως ισχυρισμούς, είναι ψευδή και/ή κακόβουλα και/ή ανυπόστατα και/ή προσβλητικά. Προς απόδειξη του δυσφημιστικού αποτελέσματος αναδεικνύεται η φυσική έννοια των κειμένων και/ή των λέξεων. Διαζευκτικά προβάλλεται η θέση ότι τα άρθρα είναι κατ' υπαινιγμό δυσφημιστικά. Λεπτομέρειες παρατίθενται στην παράγραφο
15. Περαιτέρω προβάλλεται ισχυρισμός ότι τα άρθρα είχαν ως αποτέλεσμα ο Ενάγων να υποστεί ζημιά και βλάβη στην ιδιωτική και/ή κοινωνική και/ή επαγγελματική και/ή δημόσια του ζωή και τον εξέθεσαν σε δημόσιο χλευασμό, ανυποληψία, περιφρόνηση και/ή έχθρα. Ως θεραπεία διεκδικούνται γενικές, ειδικές, επαυξημένες, παραδειγματικές και/ή τιμωριτικές αποζημιώσεις καθώς και απαγορευτικό διάταγμα όχι μόνο στη βάση του αστικού αδικήματος της δυσφήμισης αλλά και στη βάση του αστικού αδικήματος της κακόβουλης ψευδολογίας. Από πλευράς τους οι Εναγόμενοι με την κοινή Υπεράσπιση που καταχώρησαν αρνούνται ότι τα επίδικα άρθρα είναι δυσφημιστικά για τον Ενάγοντα και/ή ότι δημοσιεύτηκαν κακόβουλα. Διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι (α) εντάσσονται στα πλαίσια του δικαιώματος που διασφαλίζει το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών του Ανθρώπου για τη δημοσίευση απόψεων και/ή σχολίων σε σχέση με θέματα που αφορούν δημόσια πρόσωπα (β) ότι τυγχάνει εφαρμογής η υπεράσπιση του περιορισμένου προνομίου (γ) ότι τυγχάνει εφαρμογής η υπεράσπιση του εύλογου σχολίου και (δ) ότι τυγχάνει εφαρμογής η υπεράσπιση της αλήθειας. Περαιτέρω προβάλλουν τη θέση πως η συμπεριφορά του Ενάγοντος που προηγήθηκε των δημοσιευθέντων άρθρων υπήρξε προκλητική. Τέλος αρνούνται ότι ο Ενάγων υπέστη οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη από τα άρθρα και κατ' επέκταση ότι δικαιούται οποιασδήποτε θεραπείας. Η ακροαματική διαδικασία Με βάση τις πιο πάνω θέσεις η υπόθεση, με αρκετή καθυστέρηση θα πρέπει να σημειωθεί, προχώρησε σε ακρόαση. Κατά την ακρόαση κατέθεσαν πέντε μάρτυρες. Ο Ενάγων (Μ.Ε.1), η Μαρία Ρούσου (Μ.Ε.2), ο Λάζαρος Μαύρος (Μ.Ε.3), ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) και ο Κρίνος Μακρίδης (Μ.Υ.2). Ο Ενάγων (Μ.Ε.1) καταθέτοντας πρώτος αναφέρθηκε με λεπτομέρεια σε σωρεία ζητημάτων που σχετίζονταν άμεσα ή έμμεσα με τα επίδικα άρθρα. Θα αποφύγω την εκτενή καταγραφή της μαρτυρίας του, επισημαίνοντας ωστόσο ότι άκουσα με πάσα προσοχή τα όσα κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και στον βαθμό που απαιτείται, θα αναφερθώ στα λεγόμενα του στη συνέχεια αυτής της απόφασης. Τούτου λεχθέντος υπογραμμίζω από τώρα ότι η ουσία της μαρτυρίας του έγκειται στο γεγονός ότι διέψευσε πλήρως τα όσα αναφέρονται στα επίδικα άρθρα, χαρακτηρίζοντας τα, μεταξύ άλλων, αστήρικτα, χυδαία και τερατώδη. Η Μ.Ε.2, γραφέας στη Νομική Υπηρεσία αναγνώρισε και κατέθεσε πέντε επιστολές του τότε Γενικού Εισαγγελέα (τεκμήρια 12Α-12Ε) με τις οποίες κοινοποιούσε στο προσωπικό της Νομικής Υπηρεσίας ότι διαρκούσης προσωρινής απουσίας του στο εξωτερικό, θα τον αναπλήρωνε και θα ασκούσε τα καθήκοντα του ο Ενάγων. Ο Μ.Ε.3 δημοσιογράφος στο επάγγελμα, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι παρουσιάζει καθημερινή ραδιοφωνική εκπομπή που ασχολείται με την τρέχουσα επικαιρότητα. Γνωρίζει τον Ενάγοντα ο οποίος συχνά είναι φιλοξενούμενος στην εκπομπή του. Στα πλαίσια της εκπομπής ενημερώνει τους ακροατές και για τους κύριους τίτλους των εφημερίδων. Θυμόταν πως διάβασε τα επίδικα άρθρα (τεκμήρια 1 έως 4), λέγοντας πως εάν δεν ήξερε τον Ενάγοντα, θα σχημάτιζε απ' αυτά την εντύπωση ότι πρόκειται για άτομο που το μόνο που κάνει είναι να καθυβρίζει και να πληρώνεται και από πάνω. Τα άρθρα (τεκμήρια 5 και 6) δεν τα θυμόταν, αλλά ζητηθείς να τα σχολιάσει ανέφερε πως αποτελούν συνέχεια των προηγούμενων. Το άρθρο (τεκμήριο 5) υποστήριξε, προσπαθεί να παρουσιάσει τον Ενάγοντα ως γελοίο και το άρθρο (τεκμήριο 6) είναι υπερβολική και αθέμιτη αντίδραση ενός διαφωνούντος που υποστηρίζει την ανάγκη να φιμωθεί ο Ενάγων και να του αφαιρεθεί το δικαίωμα να εκφράζει την άποψη του. Ο Εναγόμενος 1 (Μ.Υ.1) δημοσιογράφος στην εφημερίδα "ΑΛΗΘΕΙΑ" από το 1983 ανέφερε ότι είναι ο συντάκτης των τεσσάρων άρθρων (τεκμήρια 1-4). Τα άρθρα αυτά τα συνέταξε εις απάντηση εκατοντάδων υβριστικών άρθρων του Ενάγοντος που δημοσιεύοντο κάθε Δευτέρα στην εφημερίδα "ΧΑΡΑΥΓΗ". Σε ένα απ' αυτά τα άρθρα ο Ενάγων καλούσε τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας να αυτοκτονήσει. Τα εν λόγω άρθρα είναι συγκεντρωμένα στο βιβλίο του Ενάγοντος (τεκμήριο 11). Η αναφορά του στο άρθρο (τεκμήριο 3) σχετικά με την απέλαση του Ενάγοντος από την Ελλάδα στηρίχθηκε σε διάφορες πληροφορίες που περισυνέλεξε. Κάποιος βουλευτής στην Κύπρο είχε επίσης αναφέρει κάτι σχετικό. Συναφώς και ο Κρίνος Μακρίδης είχε τις πληροφορίες του. Σχετικά με την αναφορά στο άρθρο (τεκμήριο 3) για το πώς βρέθηκε στην Γενική Εισαγγελία ο Ενάγων, αυτή στηρίχθηκε στο ότι, τότε, δύο χρόνια μετά την εισβολή δηλαδή, δεν υπήρχαν Νόμοι υπό την έννοια ότι περνούσε το ρουσφέτι και οι γνωριμίες. Πόσον μάλλον στην περίπτωση του Ενάγοντος που είχε σχέση με τον Μακάριο. Αντεξεταζόμενος δέχθηκε πως ο Ενάγων διορίστηκε στην Γενική Εισαγγελία την 1.9.1977, μετά τον θάνατο του Μακαρίου δηλαδή, εμμένοντας ωστόσο στη θέση ότι και τότε το ρουσφέτι οργίαζε. Σε σχέση με την απέλαση ανέφερε πως το γεγονός αυτό το έγραψε παλαιότερα και ο Κάτρης. Αναφορικά με το άρθρο (τεκμήριο 6) ανέφερε πως το συνέταξε ο Κρίνος Μακρίδης ο οποίος δεν ήταν επαγγελματίας δημοσιογράφος. Απλά αρθρογραφούσε κατά καιρούς και έστελλε τα άρθρα του για δημοσίευση. Το συγκεκριμένο άρθρο, ο ίδιος ως υπεύθυνος συντάκτης που ήταν, το είδε και το ενέκρινε προτού δημοσιευθεί. Όσον αφορά τις αναφορές για χαμηλή απόδοση του Ενάγοντος, ανέφερε πως αυτές στηρίζονταν σε πολλές πληροφορίες που υπήρχαν τότε, μεταξύ των οποίων, το ανακοινωθέν του Γενικού Εισαγγελέα ημερ. 11.6.1999 (τεκμήριο 13). Κατά την κρίση του, ο Ενάγων ο οποίος διαφωνούσε και καθύβριζε τον προϊστάμενο του Γενικό Εισαγγελέα, όφειλε να παραιτηθεί ή να παυτεί. Συνεπώς τα όσα έγραφε επ' αυτού αποτελούσαν απλά την κριτική του άποψη σε σχέση με τις ενέργειες του Ενάγοντος. Ο Μ.Υ.2, συντάκτης του άρθρου (τεκμήριο 6) ανέφερε πως το συνέταξε υπό την ιδιότητα του απλού πολίτη (ανεξάρτητου αρθρογράφου) που ήθελε κάτι να πει. Δεν υπήρξε ποτέ επί πληρωμή υπάλληλος της "ΑΛΗΘΕΙΑΣ". Απλά έγραφε ένα-δύο άρθρα τον μήνα. Αυτά που έγραψε για τον Ενάγοντα τα άκουγε από τα διάφορα Μ.Μ.Ε. Επίσης τα διάβασε σε ελλαδικές εφημερίδες. Μια από τις πηγές του ήταν και ο Ελλαδίτης δημοσιογράφος, Ανδρέας Πίστης που εργαζόταν σε μια από τις καθημερινές εφημερίδες της Ελλάδος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως δεν ήταν υπόψη του η συζήτηση που έγινε το 1995 στη Βουλή των Αντιπροσώπων σε σχέση με την ούτω καλούμενη εκδίωξη του Ενάγοντος από το πανεπιστήμιο της Κομοτηνής. Ούτε γνωρίζει εάν κατά την εν λόγω συζήτηση διαφάνηκε ότι τα όσα σχετικά δημοσιεύθηκαν στον ελλαδικό τύπο ήταν κολακευτικά για τον Ενάγοντα. Όσον αφορά τον διορισμό του στην Εισαγγελία, ανέφερε πως έγραψε αυτά που έγραψε ωθούμενος από το γεγονός ότι τουλάχιστον 30% των ανθρώπων (καλώς ή κακώς) είναι διοριζόμενοι στη βάση μη σωστών κριτηρίων. Το αν είναι αλήθεια ή όχι δεν ξέρει. Όσον αφορά τη συμπεριφορά του στη Εισαγγελία ανέφερε πως τότε (το 1999) γινόταν σάλος. Ο Ενάγων καταφέρετο κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας και της συζύγου του. Το θέμα είχε πάρει διαστάσεις και ενεπλάκησαν και τα κόμματα ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ. Ο Μ.Υ.2 ήταν ο τελευταίος μάρτυρας της υπόθεσης. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των δικηγόρων. Ο κ. Φασουλιώτης αγορεύοντας πρώτος έκανε εκτενή αναφορά σε Νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε σχέση με το κατοχυρωμένο ανθρώπινο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Σ' αυτό το πλαίσιο ενέταξε (γενικά) και τα επίδικα άρθρα. Διέκρινε μεταξύ αναφορών που είναι ψευδείς και αναφορών που είναι δυσφημιστικές. Κάποιες από τις αναφορές στα επίδικα άρθρα (τις οποίες προσδιόρισε) σημείωσε ο κ. Φασουλιώτης είναι όντως ψευδείς αλλά όχι δυσφημιστικές. Άλλες αναφορές (τις οποίες επίσης προσδιόρισε) συνέχισε ο συνήγορος, αποτελούν σχόλια και κρίσεις. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο ζήτημα των αποζημιώσεων προβαίνοντας σε ανασκόπηση σχετικής επί του ζητήματος Νομολογίας. Στον αντίποδα ο κ. Αγγελίδης χαρακτήρισε την εν γένει συμπεριφορά των Εναγομένων έναντι του Ενάγοντος ως ανοίκεια, υβριστική και εκδικητική. Αναφέρθηκε στα επίμαχα άρθρα χαρακτηρίζοντας τα ως λιβελογραφήματα. Απ' εκεί και πέρα αναφέρθηκε στις νομικές αρχές που τυγχάνουν εφαρμογής (καταθέτοντας και γραπτό κείμενο) περιλαμβανομένων και αυτών που άπτονται των αποζημιώσεων. Κάλεσε το Δικαστήριο να επιδικάσει αποζημιώσεις της τάξεως των £25000 πλέον τιμωρητικές αποζημιώσεις αφού η συμπεριφορά των Εναγομένων ήταν τέτοια που να χρήζει τιμωρίας ακόμα και από Πολιτικό Δικαστήριο. Νομικές Αρχές Η αγωγή κατά κύριο λόγον εδράζεται στο αστικό αδίκημα της δυσφήμισης. Η έννοια της δυσφήμισης δίδεται από τις πρόνοιες του άρθρου 17