Επί τοις αφορώσι τον Γρηγόρη Ιωάννου, Ειδοποίηση Πτώχευσης 642/05, 22 Φεβρουαρίου, 2006

(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών ο καθ΄ ου η αίτηση πρέπει να εγείρει τα συγκεκριμένα θέματα που αφορούν την ανταπαίτηση εντός 7 ημερών. ΄Ομως η πρόνοια αυτή δεν εμποδίζει την έγερση θεμάτων που αφορούν την εγκυρότητα της ειδοποίησης και εκτός της προθεσμίας (βλ. το σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy 19th Edition σελ. 38 όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "The debtor may apply by motion (i.e. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc. the time limit of seven days now fixed by B.R. 138 does not apply to such applications"). Παρά το γεγονός ότι εν προκειμένω δεν έχει καταχωρηθεί ξέχωρη αίτηση παραμερισμού αλλά απλά ένορκη δήλωση υπό μορφή ένστασης ωστόσο δεν θα έβλεπα ότι η παρατυπία αυτή είναι τέτοιας σημασίας ώστε να μη εξετάσω το περιεχόμενο της ένστασης. Πάντως εκείνο που προκύπτει ως δεσπόζουσα αρχή σε τέτοιες διαδικασίες είναι ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί εξετάζοντας είτε αιτήσεις παραμερισμού ειδοποίησης είτε ένορκες δηλώσεις ένστασης, να προχωρήσει πέραν από το περιεχόμενο της δικαστικής απόφασης ούτε βέβαια να διερευνήσει την εγκυρότητα του χρέους (βλ. Re a Debtor (30 of 1956) [1957] Ch. 381, D.C. and cf. Re Easton

(1893)10 Mor. 111). Στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England 3rd Edition Vol. 2 σελ. 282 αναφέρονται τα εξής: «On the hearing of the application the court will not go behind the judgment on which the notice is founded, but is confined to the consideration of the matters contained in the provisions as to set-off; an order setting aside a bankruptcy notice which the judgment creditor was entitled to issue cannot be made on any other grounds». Με αυτό το σκεπτικό έρχομαι να εξετάσω το περιεχόμενο της ενστάσεως. Μεγάλο μέρος της ένστασης και της ένορκης δήλωσης καλύπτουν ακριβώς το ποσό της δικαστικής απόφασης, την ίδια τη δικαστική απόφαση, το θέμα της εγγύησης του καθ΄ ου η αίτηση, τα μέτρα εκτέλεσης και την επικαλούμενη άγνοια του καθ΄ ου η αίτηση για την απόφαση. Τονίζω από τώρα ότι αυτά τα θέματα αποκλείονται από το να εξεταστούν στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, όπως προκύπτει και από τον ίδιο το νόμο και τη νομολογία ανωτέρω. Εκείνο που μπορεί να απασχολήσει τη διαδικασία και την παρούσα απόφαση είναι τα σημεία που εγείρονται ως προς την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης. Ο κ. Τερέντης εισηγήθηκε ότι η αίτηση είναι παράτυπη διότι δεν υπογράφηκε από την Ελληνική Τράπεζα και ότι καταχωρήθηκε χωρίς διοριστήριο δικηγόρου. Επίσης αναφέρθηκε στην ανυπαρξία θέσεων των πιστωτών περί εξασφαλίσεων που κατά τη θέση του υπάρχουν και ότι επίσης υπήρξε παράλειψη αναφοράς στην προθυμία του καθ΄ ου η αίτηση να πληρώνει το χρέος με μηνιαίες δόσεις. Τα δύο τελευταία θέματα κρίνω ότι επίσης δεν εντάσσονται στο πλαίσιο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία με την επιπρόσθετη παρατήρηση ότι εν πάση περιπτώσει δεν θα οδηγούσαν σε οποιαδήποτε μορφή ακυρότητας της διαδικασίας. Το θέμα που εγείρεται σε σχέση με την υπογραφή της ειδοποίησης πτώχευσης κρίνεται εντελώς αβάσιμο, εφόσον η ειδοποίηση είναι υπογεγραμμένη από συγκεκριμένο πρόσωπο εκ μέρους της Ελληνικής Τράπεζας, η οποία ως νομικό πρόσωπο θα πρέπει να εκπροσωπηθεί από ένα φυσικό πρόσωπο με σχετική εξουσιοδότηση. Η εξουσιοδότηση συνάγεται και δεν έχει πληγεί με οποιοδήποτε τρόπο από τον καθ΄ ου η αίτηση η ύπαρξή της. Εξάλλου, οι Πτωχευτικοί Κανονισμοί δεν επιτάσσουν καταχώριση διοριστηρίου δικηγόρου επί τέτοιων ειδοποιήσεων (βλ. Halsbury´s, ανωτέρω, σελ. 279 "Where a company is the creditor, the solicitor of the company can make the request without authorisation under seal"). Αναφορικά με την επίδοση της αίτησης, αν πρέπει οτιδήποτε να προστεθεί, παρά το ότι δεν είχε εγερθεί ιδιαίτερα στην αγόρευση του κ. Τερέντη, παρατηρώ ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ή άλλης μορφή μαρτυρία για τη μη διαμονή του καθ΄ ου η αίτηση στη Λάρνακα και το θέμα δεν προωθήθηκε περαιτέρω. Άλλωστε και τα θέματα αυτά θα εντάσσονταν στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης, (Petition) και όχι της ειδοποίησης πτώχευσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω, ότι η ένορκη δήλωση και η ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση είναι αβάσιμη και θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Κατά συνέπεια η ειδοποίηση πτώχευσης παραμένει σε ισχύ. Ο κ. Φούλιας εισηγήθηκε όπως δοθεί νέα προθεσμία στον χρεώστη. Ως εκ τούτου ο καθ΄ ου η αίτηση να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης εντός 7 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας θα είναι εναντίον του χρεώστη ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Σ΄ αυτό το σημείο να παρατηρήσω ότι η θέση του κ. Τερέντη ότι δεν δικαιούνται έξοδα οι πιστωτές διότι δεν τα ζητούν είναι ανυπόστατη αφού είναι δια της ενόρκου ομολογίας που δημιουργήθηκε η διαδικασία σε σχέση με την εγκυρότητα της έκδοσης πτωχευτικής ειδοποίησης, κάτι βέβαια που οι πιστωτές δεν γνώριζαν.) Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Α.Ε.Δ. /ΜΧΚ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο