← Κύπρος

ΛΩΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. Αριστου Αριστου Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2277/04., 27 Φεβρουαρίου, 2006

ΛΩΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. Αριστου Αριστου Ιωάννου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2277/04., 27 Φεβρουαρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A27 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 2277/

  1. Μεταξύ: ΛΩΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ενάγοντα, και
  2. Αριστου Αριστου Ιωάννου,
  3. Σάββα Μαυροχάννα,
  4. Ανδρέα Κώστα Κυριακίδη, Εναγομένων. 27 Φεβρουαρίου,
  5. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Γ. Λουκαϊδης για κ. Α.Ποιητή. Για Εναγόμενο 3: κ. Ν.Νικολάου. Α Π Ο Φ Α Σ Η O Ενάγοντας με αγωγή που κατέθεσε στις 19/7/04 αξιώνει σωρευτικά εναντίον του Εναγόμενου 3 τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτολεξεί): «Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι μια συμφωνία πωλήσεως επιχειρήσεως ημ.20.10.03 μεταξύ των διαδίκων έχει λυθεί ή και διάταγμα ακυρούν αυτήν υπαιτιότητι του 3ου εναγομένου. Β. £36.000.- υπόλοιπο αξίας επιχείρησης ως κατωτέρω. Γ. £6.000.- αξία καθυστερημένων δόσεων ως κατωτέρω. Δ. £2.000.- ενοικιαστική αξία της επιχείρησης ως κατωτέρω, από 1.4.04 μέχρι παραδόσεως της κατοχής στον ενάγοντα. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία. Στ. Νόμιμον τόκον.» Τις πιο πάνω θεραπείες αξίωνε και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, όμως η αγωγή εναντίον τους αποσύρθηκε και απορρίφθηκε σε προγενέστερο χρόνο. Ετσι η παρούσα απόφαση αφορά στον Εναγόμενο 3 (που στο εξής θα αναφέρεται ως ο Εναγόμενος). Οι λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, οι οποίες αναφέρονται σε αυτόν, είναι σε γενικές γραμμές οι ακόλουθες. Δυνάμει συμφωνίας πώλησης ημερ. 20/10/03, ο Ενάγοντας πώλησε στον Εναγόμενο την επιχείρηση περιπτέρου που είχε στη Λάρνακα, έναντι του ποσού των £36.000.-. Δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας η αποπληρωμή του ποσού των £36.000.- θα γινόταν από τον Εναγόμενο με μηνιαίες δόσεις των £2.000.- η κάθε μια, της πρώτης δόσης πληρωτέας την 10/11/
  6. Ο Ενάγοντας παρέδωσε στον Εναγόμενο την επιχείρηση του περιπτέρου αλλά ο Εναγόμενος καθυστερεί την καταβολή του ποσού των μηνιαίων δόσεων από 1/1/04 οι οποίες ανέρχονται σε £6.000.-. Ο Ενάγοντας με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 12.2.04 αξίωσε από τον Εναγόμενο την καταβολή των οφειλόμενων ποσών εντός 7 ημερών. Επειδή ο Εναγόμενος δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό, ο Ενάγοντας με επιστολή των δικηγόρων του ημερ. 26/2/04 η οποία επιδόθηκε στον Εναγόμενο στις 3/3/04, τερμάτισε τη συμφωνία. Ο Εναγόμενος εξακολουθεί παράνομα και αυθαίρετα να κατέχει την πιο πάνω επιχείρηση περιπτέρου προκαλώντας ζημιές στον Ενάγοντα ως ακολούθως: «(α) £36.000.- ήτοι το ποσό της συμφωνίας. (β) £6.000.- καθυστερημένες δόσεις. (γ) Απώλεια εσόδων της ενοικιαστικής αξίας της επιχείρησης ήτοι £2.000.- μηνιαίως από 1.4.04 μέχρι παραδόσεως της επιχείρησης.» Μελετώντας προσεκτικά την Εκθεση Απαίτησης διαπιστώνω ότι ενώ στην παράγραφο 8 της Εκθεσης Απαίτησης γίνεται αναφορά σε "μηνιαίες δόσεις εκ £2,000.- εκάστη από 10/11/03", στην παράγραφο 11 της Εκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι ο Εναγόμενος καθυστερεί τις δόσεις από 1/1/
  7. Πως η 10η ημέρα που ήταν πληρωτέα η κάθε δόση, κατέστη 1η ημέρα δεν αναφέρεται. Περαιτέρω, ενώ αναφέρεται ότι οι καθυστερημένες δόσεις ανέρχονται σε £6,000.- δεν αναφέρεται ποια περίοδο καλύπτουν αυτές, γίνεται μόνο αναφορά σε δόσεις από 1/1/
  8. Να σημειωθεί επίσης πως ενώ στην παράγραφο 12 της Εκθεσης Απαίτησης γίνεται αναφορά σε αποσταλείσα επιστολή με την οποία αξιώνετο το οφειλόμενο ποσό, η επιστολή που κατατέθηκε, χωρίς ένσταση, ως τεκμήριο "3" ομιλεί για £4,000.- και όχι £6,000.-. Τα πιο σοβαρά όμως είναι άλλα, στα οποία θα αναφερθώ αμέσως πιο κάτω. Mε όλο το σεβασμό προς τους συντάκτες της Εκθεσης Απαίτησης, θεωρώ ότι με αυτή αξιώνονται σωρευτικά θεραπείες οι οποίες όχι μόνο είναι νομικά αδικαιολόγητες αλλά η έγκριση τους προϋποθέτει συγκρουόμενο πραγματικό βάθρο. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την παράγραφο 6 της Εκθεσης Απαίτησης η συμφωνία πώλησης του περιπτέρου που καταρτίστηκε μεταξύ Ενάγοντα και Εναγομένων προέβλεπε ως τίμημα πώλησης το ποσό των £36,000.-, ενώ σύμφωνα με την παράγραφο 11 της Εκθεσης Απαίτησης ο Εναγόμενος καθυστερεί την καταβολή του ποσού των μηνιαίων δόσεων από 1/1/04 οι οποίες ανέρχονται σε £6,000.-, κάτι που ο Εναγόμενος αρνείται στην Υπεράσπιση του. Ο Ενάγοντας αξιώνει σωρευτικά £36,000.- (το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης) και £6,000.- (τις κατ' ισχυρισμό καθυστερημένες δόσεις) ωσάν το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης να ήταν £42,000.-. Και όχι μόνο αυτό, δεν αφαιρεί τα χρήματα που πήρε μέχρι τις 31/12/03, αφού σύμφωνα με την παράγραφο 11 της Εκθεσης Απαίτησης, καθυστερεί τις δόσεις από 1/1/04 και όχι από 10/11/
  9. Πέρα από τα πιο πάνω ποσά αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου και £2,000.- ως ενοικιαστική αξία της επιχείρησης του περιπτέρου από 1/4/04 μέχρι παράδοσης της κατοχής του περιπτέρου. Με τις αιτούμενες θεραπείες φαίνεται πως από τη μια εμμένει στη σύμβαση πώλησης και αξιώνει το συμφωνηθέν τίμημα, και από την άλλη θεωρεί τη σύμβαση τερματισθείσα και αξιώνει επιστροφή του περιπτέρου, και αποζημιώσεις από 1/4/04 (δεν αναφέρει γιατί από 1/4/04) για ζημιές οι οποίες συνίστανται στην "ενοικιαστική αξία της επιχείρησης". Δεν χωρεί καμιά αμφιβολία ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείται να αξιώνει σωρευτικά τις πιο πάνω θεραπείες. Στην υπόθεση Καλησπέρας v. Δρυάδη

(1998)1Β 867 όπου στη σελ.873 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Παρά το παραδεκτό της αναζήτησης, διαζευκτικά, δύο ή περισσοτέρων θεραπειών, είναι πράγματι συζητήσιμο εάν παρέχεται ευχέρεια διεκδίκησης, ταυτόχρονα, θεραπειών που έχουν ως βάση συγκρουόμενο πραγματικό βάθρο." Ενώ στην υπόθεση Δρυάδης κ.α. ν. Καλησπέρα
(1998)1Β Α.Α.Δ. 881, λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελ.891-892: "Παρά το παραδεκτό της διεκδίκησης διαζευκτικών θεραπειών, οι αξιώσεις δεν μπορεί, όπως μας φαίνεται, ευχερώς να συνυπάρχουν, όταν εδράζονται σε συγκρουόμενα γεγονότα. Δε θα επεκταθούμε στο θέμα και δεν θα δώσουμε οριστική απάντηση, εφόσο δεν είναι απαραίτητο για τη λύση των επιδίκων θεμάτων." Ορθά ο κ. Λουκαϊδης ανέφερε, με την τελική του αγόρευση, ότι οι αιτούμενες θεραπείες θα έπρεπε να είχαν αναζητηθεί διαζευκτικά. Δέχθηκε επίσης ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείται σε περίπτωση που πάρει πίσω το περίπτερο, να εισπράξει και το συμφωνηθέν τίμημα. Ωστόσο, το κατά πόσο ο Ενάγοντας δικαιούται στη μια ή στην άλλη θεραπεία δεν είναι θέμα επιλογής του αλλά τι του επιτρέπουν τα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες. Παραδέχεται τη συμφωνία πώλησης, το τίμημα των £36,000.- και ότι παρέλαβε την επιχείρηση του περιπτέρου. Είναι η θέση του ότι κανένα ποσό δεν οφείλει αφού, ως ισχυρίζεται, κατέβαλε στον Ενάγοντα ολόκληρο το τίμημα πώλησης της επιχείρησης παραδίδοντας σε αυτόν μεταχρονολογημένες επιταγές, όπως προέβλεπε η συμφωνία πώλησης. Κατ' επέκταση αρνείται τις ζημιές που ισχυρίζεται ο Ενάγοντας ότι υπέστη, και ζητά απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντα. Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω ότι ο Ενάγοντας δεν κάνει καμιά αναφορά στην Εκθεση Απαίτησης του σε μεταχρονολογημένες επιταγές. Μάλιστα από τον φάκελο της υπόθεσης φαίνεται ότι οι δικηγόροι του στις 16/2/05 με επιστολή τους προς τον δικηγόρο του Εναγόμενου ζήτησαν λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων επιταγών. Στη συνέχεια καταχώρισαν στις 2/3/05 αίτηση με την οποία ζητούσαν και πάλι λεπτομέρειες σε σχέση με τις εν λόγω επιταγές. Ο Εναγόμενος ανταποκρινόμενος στο πιο πάνω αίτημα, κατέθεσε στις 9/6/05 επιστολή στην οποία επεσύναψε φωτοαντίγραφα των εν λόγω επιταγών. Μετά από την πιο πάνω εξέλιξη, ο Ενάγοντας απέσυρε την αίτηση του. Να σημειώσω εδώ πως ήταν ο Ενάγοντας που κατέθεσε κατά την ακροαματική διαδικασία ως τεκμήριο ορισμένες από τις εν λόγω επιταγές. Εχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και θα σταθώ σε αυτή όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η αναντίλεκτη μαρτυρία κατέδειξε ότι ο Ενάγοντας στις 13/1/03 πώλησε την επιχείρηση περιπτέρου στους Εναγόμενους 1 και 2 οι οποίοι δεν του κατέβαλαν το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης. Σε κάποιο στάδιο πληροφορήθηκε ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 πώλησαν την επιχείρηση περιπτέρου στον Εναγόμενο . Ηλθε σε επαφή με τον Εναγόμενο και τελικά κατέληξαν σε συμφωνία ημερ. 20/10/03 η οποία καταρτίστηκε μεταξύ του ιδίου και των Εναγομένων 1, 2 και 3. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας, ο Ενάγοντας πώλησε στον Εναγόμενο την επιχείρηση του περιπτέρου έναντι του τιμήματος των £36,000.- και ο τελευταίος παρέλαβε και λειτούργησε την επιχείρηση περιπτέρου την οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα να λειτουργεί. Οσον αφορά το συμφωνηθέν τίμημα, η αναντίλεκτη μαρτυρία κατέδειξε ότι ο Εναγόμενος εξέδωσε και παρέδωσε προς όφελος του Ενάγοντα μεταχρονολογημένες επιταγές των £2,000.- η κάθε μια, για το συνολικό ποσό των £36,000.-, όσο δηλαδή ήταν το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης. Οι επιταγές δόθηκαν όλες μαζί ενώ αρκετές από αυτές ήταν πληρωτέες σε ημερομηνίες μεταγενέστερες της καταχώρισης της αγωγής (η τελευταία επιταγή ήταν πληρωτέα την 1/5/05). Με την παράδοση των επιταγών, ο Εναγόμενος παρέλαβε από τον Ενάγοντα το πωληθέν περίπτερο. Η αναντίλεκτη μαρτυρία κατέδειξε επίσης πως ο Ενάγοντας κανένα δικαίωμα διαχείρισης επί του περιπτέρου επεφύλαξε, το οποίο, ας σημειωθεί, πωλήθηκε και παραδόθηκε με το εμπόρευμα του. Ο Εναγόμενος ευθύς αμέσως μετά την παράδοση του περιπτέρου, λειτούργησε αυτό και διέθετε το εμπόρευμα αυτού όπως ο ίδιος ήθελε. Αλλωστε ο Ενάγοντας, καταθέτοντας, ανέφερε πως αξιώνει το σημερινό υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος, όπως αυτό προκύπτει από τις μη τιμηθείσες επιταγές που του δόθηκαν από τον Εναγόμενο, και το οποίο υπολόγισε σε £23,750.-. Όμως η αγωγή δεν έχει ως βάση την έκδοση επιταγών που δεν τιμήθηκαν. Εχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων (Βραχίμη ν. Κουλουμπρή
(1992)1Β Α.Α.Δ. 836, 839-840). Στην παρούσα υπόθεση το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα με βάση τα γεγονότα που ο ίδιος επικαλείται στην Εκθεση Απαίτησης, αφορά σε παράλειψη του Εναγόμενου να καταβάλει έναντι του τιμήματος μηνιαίες δόσεις συνολικού ποσού £6,000.-. Σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, ο Ενάγοντας συνεπεία της πιο πάνω παράλειψης τερμάτισε τη συμφωνία. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, πουθενά στην Εκθεση Απαίτησης δεν γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι δυνάμει της συμφωνίας πώλησης ο Ενάγοντας παρέλαβε από τον Εναγόμενο μεταχρονολογημένες επιταγές για το συνολικό ποσό του τιμήματος των £36,000.- και ότι κάποιες από αυτές είχαν εξοφληθεί πριν από την κατάθεση της αγωγής. Ο Ενάγοντας προφανώς σε μια προσπάθεια του να πάρει πίσω το περίπτερο, κατακρατώντας συγχρόνως τα όποια χρήματα είχε πάρει προηγουμένως και αξιώνοντας και άλλες θεραπείες ως πιο πάνω εκτίθενται, προσπάθησε με την επιστολή του, τεκ.5, να τερματίσει τη συμφωνία πώλησης του περιπτέρου. Και λέγω προσπάθησε γιατί ήταν αδύνατο αυτή να τερματιστεί, αφού η σύμβαση είχε ήδη εκτελεστεί. Το δικαίωμα κάποιου να τερματίσει τη σύμβαση υπάρχει στις περιπτώσεις όπου η σύμβαση είναι υπό εκτέλεση. Στο Σύγγραμμα Dutt on Contract, 4η Εκδοση, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ.384 γύρω από το άρθρο 39 το οποίο είναι πανομοιότυπο με το δικό μας 39 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149: "The section applies to executory and not executed contracts. It applies to all such breaches of contract which occur before the expiry of the last date on which the contract can be performed in whole on in part." Στην παρούσα υπόθεση η πλευρά του Ενάγοντα πώλησε, παρέδωσε και μεταβίβασε στον Εναγόμενο την επιχείρηση περιπτέρου μαζί με το εμπόρευμα του ενώ κανένα συμφέρο ή δικαίωμα δεν επεφύλαξε αναφορικά με τη διαχείριση του περιπτέρου ή του εμπορεύματος του. Εις αντάλλαγμα των πιο πάνω ο τελευταίος, εξέδωσε και παρέδωσε στον Ενάγοντα μεταχρονολογημένες επιταγές για το συνολικό ποσό του συμφωνηθέντος τιμήματος. Ο Εναγόμενος λειτούργησε αμέσως το περίπτερο πωλώντας και διαθέτοντας το εμπόρευμα του όπως ο ίδιος ήθελε. Διερωτάται κανείς με ποιο εμπόρευμα ο Ενάγοντας αξιώνει με την αγωγή του την παράδοση του περιπτέρου. Μαρτυρία ότι συμφωνήθηκε όπως ο Εναγόμενος δεν θα έπρεπε να πωλεί το εμπόρευμα του περιπτέρου μέχρι να τιμηθεί και η τελευταία επιταγή δεν υπήρξε, ούτε βεβαίως κάτι τέτοιο αναφέρεται στην Εκθεση Απαίτησης. Να σημειωθεί επίσης πως δεν υπήρχε όρος στη σύμβαση ότι ο Ενάγοντας θα μπορούσε να τερματίσει αυτήν σε περίπτωση που μια ή περισσότερες επιταγές παρέμεναν ατίμητες, και τούτο βεβαίως στην περίπτωση που η σύμβαση θα παρέμενε ζωντανή. Στην Σπύρου ν. Aristo Developers Ltd.
(2004)1Β Α.Α.Δ. 1161, η συμφωνία προέβλεπε ότι το πωλούμενο κτήμα θα μεταβιβαζόταν και θα εγγραφόταν επ' ονόματι του αγοραστή συγχρόνως με την εξόφληση του τιμήματος. Ο αγοραστής κατέβαλε τις δόσεις του όπως προέβλεπε η συμφωνία, εκτός από την τελευταία δόση η οποία έπρεπε να πληρωθεί στις 30/1/01, συγχρόνως, όμως, με τη μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου. Το Εφετείο ανάμεσα σε άλλα, που εδώ δεν ενδιαφέρουν, ανέφερε πως η σύμβαση παρέμεινε ζωντανή. Στην παρούσα υπόθεση, οι συμβαλλόμενοι τίποτε δεν συμφώνησαν που να άφηνε τη σύμβαση τους ζωντανή, και, το κυριότερο ο Ενάγοντας είχε ήδη εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Ο Ενάγοντας εδώ αντλεί τις αξιώσεις του από τον τερματισμό της συμφωνίας ο οποίος όμως δεν μπορούσε να υπάρξει για τους λόγους που έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Ο Ενάγοντας εδικαιούτο βεβαίως, και δικαιούται, στην πληρωμή του τιμήματος των £36,000.- για το οποίο πήρε μεταχρονολογημένες επιταγές. Συνεπώς θα μπορούσε κάθε φορά που μια επιταγή καθίστατο πληρωτέα και ατίμητη να καταθέτει αγωγή η οποία θα είχε ως βάση την έκδοση και παράδοση σε αυτόν επιταγής έναντι νομίμου ανταλλάγματος. Ενδεχομένως δε να μπορούσε να αξίωνε το ποσό της κάθε επιταγής και ως μέρος του τιμήματος πώλησης του περιπτέρου. Για το θέμα αυτό παραπέμπω στην υπόθεση Μelita Manuf. Ltd. v. Chris Joannou Ltd.
(1996)1 A.A.Δ. 1238, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ.1243: "Η συναλλαγματική και γενικά τα αξιόγραφα μπορούν να εκδοθούν προς εξόφληση οφειλής, απολύτως ή υπό τον όρο της τίμησής τους ή ως παράλληλη ασφάλεια τέτοιας οφειλής. Το πότε συμβαίνει το ένα ή το άλλο εξαρτάται από την πρόθεση των μερών όπως αυτή μπορεί να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός και προσδιορίζεται στη νομολογία πως εκλαμβάνεται να είναι η φύση τους σε περίπτωση σιωπής των μερών και ποιες μπορεί να είναι οι νομικές επιπτώσεις ανάλογα με την περίπτωση. (βλ. Byles on Bills of Exchange 24η έκδοση σελ.126, 367, 369, Chitty on Contracts 27η έκδοση παράγραφοι 21-060 κ.επ., Treitel - The Law of Contract 8η έκδοση 655, Halsbury`s Laws of England 4η έκδοση Τόμος 9, §603 κ.επ.).". Ο Ενάγοντας αποφεύγοντας να αναφερθεί στην παράδοση μεταχρονολογημένων επιταγών, περιόρισε την Εκθεση Απαίτησης του σε ύπαρξη σύμβασης η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, παρέμεινε ζωντανή και η οποία, σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, τερματίστηκε από αυτόν. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του δεν αποδείχθηκαν και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αγωγή λόγω αποτυχίας του Ενάγοντα να αποδείξει την υπόθεση που στοιχειοθέτησε στην Εκθεση Απαίτησης του. Το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να εξετάσει κατά πόσο οι εν λόγω επιταγές έχουν εξοφληθεί γιατί κάτι τέτοιο, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Κουλουμπρή (πιο πάνω) θα ισοδυναμούσε με προέκταση της δίκης "πέραν και έξω από τα επίδικα θέματα όπως προσδιορίζονται από τη δικογραφία". Ούτε η παρούσα υπόθεση είναι από τις υποθέσεις που το Δικαστήριο θα μπορούσε να δώσει θεραπεία που δεν αξιώνεται με την Εκθεση Απαίτησης αφού, (α) Ο Ενάγοντας αποσυνέδεσε τις αιτούμενες θεραπείες από τις μεταχρονολογημένες επιταγές. Με άλλα λόγια δεν υπάρχουν στην Εκθεση Απαίτησης τα γεγονότα εκείνα που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσο οι εκδοθείσες και παραδοθείσες επιταγές έχουν ή όχι τιμηθεί (βλ. Ποντίκη ν. Κωνσταντινίδη
(2004)1Β Α.Α.Δ., 875, 881 και Κυπριανού ν. Βασιλείου
(2004)1Β Α.Α.Δ. 1320, 1325) και, (β) Η αναντίλεκτη μαρτυρία κατέδειξε ότι: (i) Επιταγές αξίας περίπου £20,000.- δεν ήταν πληρωτέες κατά το χρόνο κατάθεσης της αγωγής και συνεπώς κανένα δικαίωμα δεν είχε γεννηθεί τότε σε σχέση με τις εν λόγω επιταγές. *(...the action speaks from the date of writ and nothing occurring since writ can be used to eke out a cause of action that did not exist when the writ was issued.") (ιι) Κάποιες επιταγές, οι οποίες δεν διευκρινίστηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία, είχαν πληρωθεί πριν από την κατάθεση της αγωγής ενώ κάποιες άλλες οι οποίες επίσης δεν διευκρινίστηκαν, αντικαταστάθηκαν με επιταγές κάποιου Ζανέττου τις οποίες ο Εναγόμενος έδωσε στον Ενάγοντα και οι οποίες τιμήθηκαν. *Odger´s Principles of Pleading and Practice (p.40) (ιιι) Ο Εναγόμενος κατέβαλε στον ενάγοντα μετρητά προς εξόφληση ή μερική εξόφληση επιταγών οι οποίες επίσης δεν διευκρινίστηκαν. Η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ Εναγόμενου και εναντίον Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Νοείται βεβαίως πως οι όποιες αξιώσεις του Ενάγοντα αναφορικά με το συμφωνηθέν τίμημα και αναφορικά με τις επιταγές που του δόθηκαν γι' αυτό, δεν επηρεάζονται από την παρούσα απόφαση. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.