Επί τοις αφορώσι τον Λάκη Πετροπουλάκη, Αρ. Αίτησης: 226/06, 14.04.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 226/06 Εν Πτωχεύσει Επί τοις αφορώσι τον Λάκη Πετροπουλάκη, φ/δι Lucky Hotel Apts, Δρόμος Λάρνακας - Δεκέλειας Αίτηση για έκδοση ειδοποίηση πτώχευσης Ημερομηνία: 14.04.2006 Εμφανίσεις: Για τον Χρεώστη-Αιτητή: κα Μ. Μικελλίδου Για τον Πιστωτή-Καθ΄ου η αίτηση: κ. Γ. Λουκαϊδης Αίτηση/ένσταση ημερ. 31.03.06 για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης Α Π Ο Φ Α Σ Η Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε στις 06.02.06 απόφαση στην αγωγή υπ΄ αρ. 2225/03 υπέρ της ενάγουσας Χρυστάλλας Χρίστου και εναντίον του εναγόμενου Λάκη Πετροπουλάκη για το ποσό των Λ.Κ.14.000,00 με τόκους 8% ετησίως από 09.06.03 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ.2.242,00 έξοδα της αγωγής με τόκο 8% ετησίως επί του ποσού Λ.Κ.2.220,50 από 09.06.03 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των Λ.Κ.2.150,
- Στις 27.03.06 ο πιστωτής (ενάγουσα στη ρηθείσα αγωγή) καταχώρησε μέσω του δικηγόρου της αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης συνοδεύομενη από ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη, εναγόμενου η οποία επιδόθηκε σε αυτόν στις 28.03.
- Ο χρεώστης καταχώρησε στις 31.03.06 ένσταση μέσω δικηγόρου συνοδεύομενη από ένορκη δήλωση με την οποία ενίσταται στην έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης αναφέροντας ως λόγους ένστασης ότι η αίτηση της αιτήτριας δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και /ή η νομική βάση είναι ελλιπής, δεν έχει υπογραφεί από την αιτήτρια αλλά από τον δικηγόρο της, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης πτωχευτικής ειδοποίησης, δεν λήφθηκαν μέτρα εκτέλεσης της απόφασης πριν να καταχωρηθεί η παρούσα διαδικασία, έχει καταχωρηθεί Έφεση εναντίον της απόφασης που έχει εκδοθεί αναφορικά με την αγωγή 2225/03 και τέλος ότι η αιτήτρια που δεν έχει προβεί σε οποιοδήποτε άλλο μέτρο εκτέλεσης της επίδικης απόφασης κατά του οφειλέτη δεν έχει αποδείξει ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είναι αφερέγγυος και ότι το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει ασφάλεια. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση στην οποία επαναλαμβάνονται όλοι οι νομικοί λόγοι ένστασης. Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση με αγορεύσεις από τους συνηγόρους των δύο πλευρών, χωρίς να αντεξεταστεί ο καθ΄ ου η αίτηση αναφορικά με την ένορκη δήλωση στην ένσταση. Σύμφωνα με τον Καν. 40.2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η ένορκος αυτή δήλωση λειτουργεί σύμφωνα με το άρθρο 41 ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης Πτώχευσης (to set aside the bankruptcy notice), θα πρέπει δε να καταχωρείται εντός 3 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη σε περιπτώσεις που η επίδοση γίνεται στην Δημοκρατία (άρθρο 40.3). Ο οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκη του δήλωση οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 40.2 των πτωχευτικών κανονισμών. Σχετική είναι η υπόθεση Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσαρή Πολ. Έφεση 10610 ημερ. 23.10.2000 στην οποία λέχθηκε ότι η περίπτωση που παρέχεται για αμφισβήτηση της ειδοποίησης πτώχευσης δυνάμει του κανονισμού 40.2 είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού που υπερβαίνει το εξ αποφάσεως χρέος. Το βάρος απόδειξης των πιο πάνω ισχυρισμών είναι αποκλειστικά στους ώμους του οφειλέτη. Αυτό προκύπτει από το λεκτικό του άρθρου 3(ζ) του Κεφ. 5, καθώς και του άρθρου 40.2 των Πτωχευτικών Κανονισμών (βλ. επίσης Re Ντίνος Ασπρής
(1988)1 J.S.C 93). Ο οφειλέτης περαιτέρω πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει μια γνήσια ανταπαίτηση με εύλογες πιθανότητες επιτυχίας. Απλοί ισχυρισμοί για μια οποιαδήποτε ανταπαίτηση δεν αρκούν (In re a debtor
(1958)Ch 81). Η ειδοποίηση Πτώχευσης μπορεί να ακυρωθεί και για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40.
- Στην περίπτωση όμως αυτή, η πρέπουσα διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης και όχι η επιδίωξη ακύρωσης με την ένορκη δήλωση που προβλέπει ο Κανονισμός 40.
- Σχετική είναι η υπόθεση Re Costas Louka
(1986)2 JSC 365. Στην πιο πάνω υπόθεση ο Π. Καλλής Ε. Δ. (ως ήταν τότε), αφού προέβηκε σε εκτενή αναφορά στην σχετική Νομολογία, ανέφερε τα ακόλουθα: «In view of the above authorities I hold that a debtor is entitle to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r. 40
(2)of the Bankruptcy Rules, bat in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r. 16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable.» Άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης εκτός αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40.2 είναι, παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης καθώς και ισχυρισμοί για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Στην πιο πάνω απόφαση Costas Louka παρατίθεται το πιο κάτω απόσπασμα από την σελ. 38 του συγγράμματος The Law and practice in Bankruptcy 19η έκδοση, των Williams and Muir Hunter: «The debtor may apply by motion (but not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the dept. etc.» Στην παρούσα υπόθεση ο καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει καταχωρήσει ένορκο δήλωση και ορθά έπραξε τούτο αφού η ισχυρισμοί του δεν αφορούν ούτε ανταπαίτηση ούτε συμψηφισμό ούτε ανταξίωση. Με την ένσταση του η οποία ουσιαστικά λειτουργεί ως αίτηση ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης που έχει εκδοθεί ο οφειλέτης δεν εγείρει ούτε θέμα κακής επίδοσης της ειδοποίησης πτώχευσης ούτε ισχυρισμούς για πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Εμμέσως μπορεί να θεωρηθεί ότι εγείρεται ισχυρισμός για παρατυπία στην έκδοση της ειδοποίησης εφόσον ισχυρίζεται ότι η αίτηση δεν έχει υπογραφεί από την ίδια την οφειλέτη αλλά από τον δικηγόρο της. Αυτός όμως ο ισχυρισμός όπως και η θέση γενικά ότι η αίτηση έκδοσης ειδοποίησης πτώχευσης είναι κατά νόμο αβάσιμη δεν βασίζεται σε καμιά νομική αρχή, νόμο ή κανονισμό. Παρά το γεγονός αυτό αναφέρω ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό 40.1 των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών: "Every bankruptcy notice shall be endorsed with the name of the advocate actually suing out the same ......" Επομένως είναι φανερό ότι ο ισχυρισμός ότι η αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης είναι άκυρη επειδή υπογράφεται από τους δικηγόρους του πιστωτή δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Ο χρεώστης ισχυρίζεται ότι έχει καταχωρηθεί εναντίον της απόφασης στην αγωγή 2225/03 έφεση. Παρόλο που δεν έχει προωθηθεί από την συνήγορο του επακριβώς η θέση ότι η απόφαση ημερ. 06.02.06 δεν είναι "τελεσίδικη", εντούτοις επειδή εμμέσως εγείρεται ο λόγος αυτός θεωρώ ότι πρέπει να τον εξετάσω. Το άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 προνοεί τα ακόλουθα: "3
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: .................................................................................................... (ζ) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό του διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα." Φαίνεται να είναι παραδεκτό ότι η επίδικη απόφαση έχει εφεσιβληθεί. Υπάρχει πολλή νομολογία αναφορικά με την ερμηνεία του όρου τελεσίδικη απόφαση. Αναφέρω ενδεικτικά την υπόθεση Οικονομίδης ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1255 όπου ο Δικαστής Καλλής διαβάζοντας την ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει αναφέρει τα ακάλουθα: "Ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου είχε, επίσης, υποστηριχθεί ότι η απόφαση στην πιο πάνω αγωγή δεν ήταν τελεσίδικη. Η σχετική εισήγηση είχε σαν νομικό έρεισμα το άρθρο 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5. Το πρωτόδικο Δικαστήριο υπέδειξε ότι η έφεση δεν σχετίζεται με το οφειλόμενο ποσό το οποίο - τόνισε - ήταν παραδεκτό και δεν είχε προηγηθεί αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Έκρινε ότι η καταχώρηση της έφεσης μόνο δεν αρκετό για να κάμει μη τελεσίδικη την απόφαση στην πιο πάνω αγωγή. Με το δεύτερο λόγο της έφεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε ότι το πιο πάνω συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν εσφαλμένο. Ο όρος "τελεσίδικη απόφαση" ("Final Judgment") εμφανίζεται και στο άρθρο 4
(1)(g) της Αγγλικής Bankruptcy Act, 1883 (βλ. τώρα Bankruptcy Act, 1914, άρθρο 1
(1)(g)). Έχει ερμηνευθεί στην υπόθεση Re Chinery, Ex p. Chinery
(1884)12 Q.B.D. 342, 345: "I think we ought to give to the words 'final judgment' in this subsection their strict and proper meaning, i.e. a judgment obtained in an action by which a previously existing liability of the efendant to the plaintiff is ascertained or established." Σε ελληνική μετάφραση: "Νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε στις λέξεις 'τελεσίδικη απόφαση' σ΄ αυτό το εδάφιο την αυστηρή και σωστή έννοια τους. Είναι απόφαση που λαμβάνεται σε μια αγωγή με την οποία μια προϋπάρχουσα υποχρέωση του εναγόμενου προς τον ενάγοντα εξακριβώνεται ή αποδεικνύεται." Στην Huntly (Marchioness) n. Gaskell
(1905)2 Ch. (CA) 656, 667 ο όρος έχει ερμηνευθεί ως εξής: "When the word 'final' is used, as I think it is in some authorities with reference to judgments, that does not mean, I apprehend, a judgment which is not open to appeal, but merely 'final' as opposed to 'interlocutory'. A judgment is, in my opinion, not the less an estoppel between the parties to the action because it may be reversed on appeal to the House of Lords." Σε ελληνική μετάφραση: "Όπου η λέξη 'τελεσίδικη' χρησιμοποιείται, καθώς νομίζω, σε μερικές αυθεντίες σε σχέση με αποφάσεις, αντιλαμβάνομαι ότι αυτό δεν σημαίνει απόφαση η οποία δεν υπόκειται σε έφεση, αλλά απλώς 'τελεσίδικη' σε αντίθεση με την 'ενδιάμεση'. Κατά τη γνώμη μου μια απόφαση δεν αποτελεί μικρότερο κώλυμα μεταξύ των μερών επειδή δυνατό να ανατραπεί κατ΄ έφεση από την Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων." Επιπρόσθετα στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy (19η Έκδοση, 1979), σελ. 33, τίτλος "Appeal does not stay execution" αναφέρονται: "An appeal does not constitute a stay of execution, but the court may stay or dismiss a petition founded on non-compliance with a bankruptcy notice, where the judgment is under appeal, see section 5
(4)post." Επομένως από τα πιο πάνω είναι φανερό ότι το γεγονός της καταχώρησης της έφεσης δεν σημαίνει από μόνο του ότι καθιστά την επίδικη απόφαση ως μη τελεσίδικη. Στην απόφαση Οικονομίδης (ανωτέρω) δίδεται λεπτομερής επεξήγηση του όρου τελεσίδικη απόφαση όπως αυτός χρησιμοποιείται στο σχετικό περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ. 5, δηλαδή σε παρόμοιου είδους αίτηση, και έχει ξεκαθαριστεί πλήρως το θέμα αυτό. Είναι επίσης παραδεκτό ότι δεν έχει ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης στην αγωγή 2225/03 με διάταγμα Δικαστηρίου. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει αυτόματα την εκτέλεση μιας απόφασης. Επομένως ο οφειλέτης δεν μπορεί να ισχυριστεί με επιτυχία ότι η καταχώρηση έφεσης αναστέλλει αυτόματα την εκδοθείσα απόφαση. Ενόψει των ανωτέρω το αίτημα του χρεώστη για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης όπως και η ένσταση που έχει καταχωρηθεί αποτυγχάνουν και δεν γίνονται δεκτά και ως εκ τούτου απορρίπτονται με έξοδα υπέρ του πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Ο χρόνος για ολοκλήρωση της πράξης πτώχευσης συνεχίζει να προσμετρά από σήμερα. (Υπ.)........................................................ Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο