← Κύπρος

Commercial Union Assurance (Cyprus) Ltd ν. Μιχαήλ Κρασάκο Λοϊζο κ.α., Αρ. Αγ.: 818/2004, 17Απριλίου, 2006

Commercial Union Assurance (Cyprus) Ltd ν. Μιχαήλ Κρασάκο Λοϊζο κ.α., Αρ. Αγ.: 818/2004, 17Απριλίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 818/2004 Μεταξύ: Commercial Union Assurance (Cyprus) Ltd Ενάγοντες -και-

  1. Μιχαήλ Κρασάκο Λοϊζο Εναγομένου Ημερομηνία 17Απριλίου, 2006 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κ. Παπαθανασίου Εναγόμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Οι ενάγοντες υπό την ιδιότητα τους ως ασφαλιστική εταιρεία, αξιώνουν από τον εναγόμενο πελάτη τους στον οποίο παρείχαν ασφαλιστική κάλυψη ¨ευθύνης έναντι τρίτων¨ με το ασφαλιστήριο έγγραφο με αριθμό MP 530497 σχετικά με το όχημα του με αριθμό εγγραφής DAT 464 το ποσό των Λ.Κ.946,
  2. Το ποσό αυτό αξιώνεται ως αποζημίωση δυνάμει καταβολής ποσού Λ.Κ.900,00 εις τρίτο για υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο του ή/ και για παράβαση συμφωνίας ασφαλιστικής κάλυψης ή /και συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος ή/ και άλλως πως, το ποσό των Λ.Κ.46,00 αντιστοιχεί στα έξοδα εκτιμητή, επιπλέον αξιώνεται νόμιμος τόκος και τα έξοδα. Σύμφωνα με ην έκθεση απαιτήσεως κατά ή περί την 22.12.2002 ο εναγόμενος κατά παράβαση των όρων του πιο πάνω ασφαλιστηρίου εγγράφου επέτρεψε στο γιο του Μιχαήλ Κρασάκο να οδηγήσει το ανωτέρω όχημα χωρίς αυτός να καλύπτεται από οποιοδήποτε ασφαλιστήριο έγγραφο. Κατά την ανωτέρω οδήγηση συγκρούστηκε με το όχημα RH 143 NISSAN BLUEBIRD που οδηγούσε ο Δαμιανός Δαμιανού με αποτέλεσμα το πιο πάνω όχημα να υποστεί υλικές ζημιές συνολικού ύψους Λ.Κ.900,
  3. Ο Δαμιανός Δαμιανού απαίτησε το ως άνω ποσό και οι ενάγοντες δυνάμει του ανωτέρω ασφαλιστηρίου εγγράφου κάλυψαν την ανωτέρω ζημιά των Λ.Κ.900,00 την οποία υπέστη καταβάλλοντας και τα έξοδα του εκτιμητή εκ Λ.Κ.46,00 ο οποίος είχε οριστεί για να εκτιμήσει τη ζημιά του οχήματος του Δαμιανού. Οι ενάγοντες ενημέρωσαν σχετικά τον εναγόμενο με επιστολή τους ημερομηνίας 10.02.2003 αλλά ο εναγόμενος παράλειψε να καταβάλει σε αυτούς το ανωτέρω ποσό το οποίο αναγκάστηκαν οι ενάγοντες να καταβάλουν συνεπεία της παράβασης της συμφωνίας ασφάλισης εκ μέρους του. Ο εναγόμενος με την γενική υπεράσπιση που καταχώρησε αρνείται την ιδιότητα των εναγόντων και την θεραπεία που αξιώνουν οι ενάγοντες και όλους τους ισχυρισμούς τους, θέτει αυτούς σε αυστηρή απόδειξη των όσων ισχυρίζονται και ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ουδέποτε επέτρεψε στο γιο του να οδηγήσει το εν λόγω όχημα αλλά πάντοτε το είχε υπό την αυστηρή φύλαξη του. Οι ενάγοντες στην απάντηση στην υπεράσπιση πλην την άρνησης των ισχυρισμών του εναγομένου προβάλλουν ότι και αν ακόμα αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος δεν επέτρεψε στον γιο του να οδηγήσει το ασφαλισμένο όχημα, ο εναγόμενος δεν απαλλάσσεται, καθ΄ ότι θα έπρεπε να είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην έχει πρόσβαση στο όχημα του είτε ο γιος του είτε οποιοδήποτε άλλο μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Τους ισχυρισμούς τους οι ενάγοντες προσπάθησαν να αποδείξουν με την παρουσίαση δύο μαρτύρων οι οποίοι εκτός από τα όσα ανέφεραν προφορικά κατέθεσαν και σειρά εγγράφων ως τεκμήρια. Ο Μ.Ε. 1 Γεώργιος Παλαζής ανέφερε ότι είναι διευθυντής και γενικός αντιπρόσωπος της εταιρείας Τseriotis Insurance Agencies που είναι η μητρική εταιρεία της ενάγουσας η οποία ενεργεί ως ασφαλιστική εταιρεία. Ο εναγόμενος ήταν πελάτης τους καθώς είχε ασφαλίσει στην εταιρεία του ένα όχημα μάρκας TOYOTA saloon με αριθμό εγγραφής DAT 464 με το ασφαλιστήριο έγγραφο με αριθμό MP 530497 στις 13.07.2000 και έκτοτε εξακολουθούσε να ανανεώνει αυτό το συμβόλαιο μέχρι και την 22.12.2002 που είναι ο επίδικος χρόνος. Κατά την επίδικη περίοδο ήταν σε ισχύ το ασφαλιστήριο έγγραφο με τελευταία ανανέωση του στις 13.07.2002 που ίσχυε μέχρι 12.07.
  4. Το ως άνω όχημα κάλυπτε επίσης ως οδηγό και κάποια Μαρία Μιχαήλ. Ως Τεκμήριο 1 κατέθεσε το ασφαλιστήριο έγγραφο που ίσχυε κατά την τελευταία του ανανέωση. Σε αυτό εμφαίνονται οι όροι του ασφαλιστηρίου εγγράφου και γίνεται επίσης παραπομπή στους όρους που είχαν επισυναφθεί με το αρχικό συμβόλαιο αντίγραφο των οποίων κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  5. Τα πρωτότυπα των εγγράφων είχαν σταλεί στον εναγόμενο. Όταν υπεβλήθη απαίτηση συνεπεία δυστυχήματος στο οποίο είχε υποπέσει το ανωτέρω ασφαλισμένο όχημα για το οποίο είχαν τύχη ενημέρωσης, οι ενάγοντες, όπως ήταν η υποχρέωση τους η οποία προέκυπτε από τους όρους του ανωτέρω ασφαλιστηρίου εγγράφου ήταν υπόχρεοι να καλύψουν την απαίτηση, όπως και έκαμαν, καταβάλλοντας στον απαιτητή Δαμιανό Δαμιανού το ποσό που αξίωνε για τις ζημιές που υπέστη το όχημα του που όπως εκτιμήθηκαν από τον εκτιμητή που είχαν ορίσει οι ενάγοντες, Θράσο Ο΄Μαχόνυ ήταν Λ.Κ. 900,00, κατέβαλαν επίσης τα έξοδα της έκθεσης του που ήταν Λ.Κ.46,00 (Τεκμήρια 3 και 4). Όπως είχαν πληροφορηθεί το όχημα το οδηγούσε κάποιος Μιχάλης Κρασάκος ο οποίος ήταν γιος του εναγομένου και τον οποίο δεν κάλυπτε το ασφαλιστήριο έγγραφο. Σύμφωνα με την έκθεση, τα έξοδα επιδιόρθωσης του αυτοκινήτου θα ανέρχονταν στις Λ.Κ.1.700,00 ενώ η αξία του αυτοκινήτου πριν από το δυστύχημα ήταν Λ.Κ.1.000,00 και μετά το δυστύχημα παρέμενε ως αξία Λ.Κ.100,
  6. Κρίθηκε ως ασύμφορο επιδιόρθωσης και έτσι αποζημίωσαν τον ιδιοκτήτη του καταβάλλοντας σε αυτό το ποσό των Λ.Κ.900,
  7. Οι ενάγοντες οι οποίοι δεν είχαν ενημερωθεί από τον εναγόμενο επίσημα για το δυστύχημα, τον πληροφόρησαν με διπλοσυστημένη αλλά και με απλό ταχυδρομείο επιστολή τους με ημερομηνία 10.02.2003 (Τεκμήριο 5) ότι αυτός δεν τους είχε ενημερώσει για το συμβάν κατά παράβαση του όρου 6 του συμβολαίου τους και ότι παρέβηκε επίσης όρο του συμβολαίου με το να επιτρέψει σε μη εξουσιοδοτημένο οδηγό να οδηγήσει το όχημα. Τον πληροφορούσε επίσης ότι θα ικανοποιούσαν όπως ήταν η υποχρέωση τους από το νόμο τον τρίτο αθώο και τον καλούσαν να τους καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.900,00 για αποφυγή δικαστικών διαδικασιών για την επανάκτηση του ποσού που ήταν αναγκασμένοι να καταβάλουν. Ο εναγόμενος μέχρι σήμερα δεν ανταποκρίθηκε και εξακολουθεί να οφείλει τα όσα αξιώνουν με την αγωγή τους. Ο Φανής Θεοφάνους ήταν ασφαλιστικός αντιπρόσωπος των εναγόντων ο οποίος δεν είχε εξουσιοδότηση να εκδίδει ασφαλιστήρια έγγραφα. Αυτά εκδίδονταν πριν από τη λήξη τους από την ίδια την ασφαλιστική εταιρεία. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον εναγόμενο μετά το δυστύχημα ο οποίος του είχε ζητήσει να ασφαλίσει τον γιο του και πράγματι την επόμενη ημέρα η ασφάλεια είχε εκδώσει καλυπτικό σημείωμα και για τον γιο του εναγόμενου το οποίο όμως σίγουρα δεν είχε αναδρομική ισχύ και έτσι δεν κάλυπτε την ημερομηνία του δυστυχήματος. Η ενημέρωση που έτυχε από τον εναγόμενο, με την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν, σίγουρα δεν ήταν η προβλεπόμενη από το συμβόλαιο (Τεκμήριο 1) το οποίο καθορίζει ως προβλεπόμενο τρόπο τη γραπτή ειδοποίηση. Οι ασφάλειες δεν συνηθίζουν να πηγαίνουν στη σκηνή ενός δυστυχήματος ούτε και τέτοιες οδηγίες έχουν οι ασφαλιστικοί τους αντιπρόσωποι. Εάν κάποιος μεταβεί εκεί αυτό δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία εφόσον οι ασφάλειες βασίζονται στην διερεύνηση τους από την αστυνομία. Η Μ.Ε. 2 Άντρη Γεωργίου είναι Πρωτοκολλητής στο Δικαστήριο της Βρετανικής Βάσης της Δεκέλειας. Από το φάκελο της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 63/2003 τον οποίο έχει υπό τη φύλαξη της και ο οποίος τηρείται στο αρχείο της φαίνεται ότι η υπόθεση είχε καταχωρηθεί στο εκεί Δικαστήριο. Ανέφερε ότι σε αυτή κατηγορούμενοι ήταν ο Μιχάλης Κρασάκος με αριθμό ταυτότητας 853607 και ο Λοϊζος Κρασάκος με αριθμό ταυτότητας
  8. Τα αδικήματα που αντιμετώπιζαν ήταν ο 1ος ότι οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής DAT 464 στις 22.12.2002 στο δρόμο Λάρνακας - Αμμοχώστου χωρίς τη δέουσα προσοχή και επιμέλεια και χωρίς ασφάλεια έναντι τρίτου προσώπου. Ο 2ος κατηγορούμενος ότι ενώ ήταν ιδιοκτήτης του ανωτέρω οχήματος επέτρεψε στον Μιχάλη Κρασάκο να χρησιμοποιήσει το όχημα χωρίς ασφάλεια. Στις 20.05.2003 οι κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν τις κατηγορίες και τους επιβλήθηκε ποινή προστίμου τα οποία και πληρώθηκαν. Σε υποβολή εκ μέρους του εναγομένου ότι δεν είχε παραδεχθεί την κατηγορία, η μάρτυρας ανέφερε ότι η παραδοχή του είχε σημειωθεί επί του φακέλου από τον ίδιο το Δικαστή, όπως συνηθίζεται στο Δικαστήριο όπου υπηρετεί, απόδειξη αυτού του γεγονότος ήταν ότι το πρόστιμο που επιβλήθηκε πληρώθηκε. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Ο κ. Παπαθανασίου εισηγήθηκε ότι η απαίτηση των εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε και ότι η μαρτυρία τους παρέμεινε αναντίλεκτη και είναι η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του ΔΙκαστηρίου. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ο εναγόμενος παρέβη την συμφωνία ασφάλισης οδήγησης του οχήματος του που είχε συνάψει με τους ενάγοντες επιτρέποντας σε μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να το οδηγήσει και στη συνέχεια παρέλειψε όπως είχε υποχρέωση να ειδοποιήσει γραπτώς τους ενάγοντες για το δυστύχημα. Οι ενάγοντες με βάση την ισχύουσα νομοθεσία υποχρεώθηκαν να καλύψουν και αποζημιώσουν τον τρίτο που υπέστη ζημιά και ο εναγόμενος έκτοτε αρνείται και/ ή παραλείπει να καταβάλει σε αυτούς το ποσό της αξίωσης τους. Το αγώγιμο δικαίωμα τους για ανάκτηση απορρέει από το συμβόλαιο ασφάλισης που ήταν σε ισχύ που είχε υπογραφεί με τον εναγόμενο. Η μόνη υπεράσπιση που προέβαλε ο εναγόμενος ότι δηλαδή δεν επέτρεψε στον γιο του να οδηγήσει κατέρρευσε εφόσον με την μαρτυρία της Μ.Ε.2 αυτός φαίνεται ότι παραδέχθηκε και σχετική ποινική κατηγορία. Ο εναγόμενος επέμενε όπως εξάλλου ήταν και το σύνολο της θέσης του η οποία προέκυπτε από τις ερωτήσεις που υπέβαλε στους μάρτυρες, ότι είναι νομοταγής πολίτης, ο ίδιος είχε ασφάλεια που τον κάλυπτε και διερωτάται πια η ευθύνη του. Επίσης έκαμε αναφορά στις διαβουλεύσεις που είχε για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης και τις προτάσεις που του είχαν γίνει από τους ενάγοντες. Επικαλέστηκε από την άλλη ότι οι ενάγοντες τον ξεγέλασαν και δεν κάλυψαν και την περίπτωση του δυστυχήματος του γιου του. Αρνήθηκε ότι είχε παραδεχθεί την κατηγορία ενώπιον του Δικαστηρίου της Βάσης της Δεκέλειας ότι τάχα επέτρεψε την οδήγηση στον γιο του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Η μαρτυρία που παρουσίασαν οι ενάγοντες ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη δεν υπήρξε οποιαδήποτε περί του αντιθέτου υποβολή ή μαρτυρία που να την ανέτρεπε. Οι Μ.Ε. με ειλικρίνεια κατέθεσαν όσα περιήλθαν στην γνώση τους σε σχέση με την υπόθεση. Ο Μ.Ε.1 με την ιδιότητα του διευθυντή των εναγόντων και η Μ.Ε.2 με την ιδιότητα της Πρωτοκολλητού του Δικαστηρίου που εκδίκασε την ποινική υπόθεση την οποία αντιμετώπισε ο εναγόμενος. Κρίνω την μαρτυρία τους ως άμεση, ειλικρινή και πειστική και γι΄ αυτούς τους λόγους την αποδέχομαι στην ολότητα της. Παρόλο ότι το Δικαστήριο εξήγησε στον εναγόμενο με αρκετή υπομονή, όπως οφείλει να το κάμνει σε περιπτώσεις διαδίκων οι οποίοι επιλέγουν τον χειρισμό αυτοπρόσωπα της υπόθεσης τους χωρίς γνώσεις της δικονομίας ή των δικαστηριακών διαδικασιών, εντούτοις αυτός αρκέστηκε στο να μη καταθέσει ούτε ο ίδιος ούτε και να προσκομίσει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που να ανέτρεπε τους ισχυρισμούς των εναγόντων, παρόλο ότι ισχυρίστηκε ότι διέθετε τέτοια μαρτυρία. Με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία εκ μέρους των εναγόντων κρίνω ότι τα ακόλουθα γεγονότα έχουν αποδειχθεί τα οποία καθίστανται και ευρήματα μου: Οι ενάγοντες είναι ασφαλιστική εταιρεία και ως τέτοια, δυνάμει του ασφαλιστηρίου εγγράφου MP 530497 στις 13.07.2000 ασφάλισαν το αυτοκίνητο μάρκας TOYOTA Salοn με αριθμό εγγραφής DAT 464 για ζημιά έναντι τρίτου τον εναγόμενο και επίσης κάποια Μαρία Μιχαήλ. Κατά τον επίδικο χρόνο δηλαδή στις 22.12.2002 όταν είχε επισυμβεί δυστύχημα με οδηγό τον γιο του εναγομένου Μιχαήλ Κρασάκο το έγγραφο αυτό ήταν σε ισχύ με την ανανέωση του που είχε γίνει στις 13.07.2002 και ίσχυε μέχρι την 12.07.
  9. Την 22.12.2002 είχε επισυμβεί το δυστύχημα με ενεχόμενο αυτοκίνητο το πιο πάνω το οποίο οδηγούσε ο γιος του εναγομένου Μιχάλης Κρασάκος χωρίς να καλύπτεται από το πιο πάνω ασφαλιστήριο έγγραφο. Οι ενάγοντες με βάση νομική υποχρέωση τους αναγκάστηκαν να καλύψουν τις υλικές ζημιές που υπέστη το άλλο ενεχόμενο όχημα το οποίο οδηγείτο από κάποιο Δαμιανό Δαμιανού οι οποίες ανέρχονταν σε Λ.Κ.900,00, ποσό το οποίο κατέβαλαν σε αυτόν και επιπλέον επιβαρύνθηκαν με το ποσό των Λ.Κ.46,00 έξοδα εκτιμητού το οποίο επίσης κατέβαλαν. Ο εναγόμενος μέχρι σήμερα αμελεί και/ ή αρνείται να καταβάλει το πιο πάνω ποσό ή οποιοδήποτε μέρος του αρνούμενος οποιαδήποτε δική του ευθύνη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο περί μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι τρίτων) Νόμος 96

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα είναι αυτός που ρυθμίζει την ευθύνη που είχαν οι ενάγοντες για κάλυψη της ζημιάς που προκλήθηκε στον αναίτιο τρίτο. Συγκεκριμένα το Άρθρο 14
(1)(β) διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Το άρθρο αυτό εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που, μετά την έκδοση και παράδοση πιστοποιητικού ασφάλισης σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του Άρθρου 5, εξασφαλίζεται δικαστική απόφαση σε σχέση με ευθύνη που απαιτείται να καλύπτεται από ασφαλιστήριο σύμφωνα με το Άρθρο 4 του Νόμου αυτού και η οποία είτε αποτελεί ευθύνη, εκτός από εξαιρούμενη ευθύνη, η οποία θα καλυπτόταν εάν το ασφαλιστήριο παρείχε κάλυψη σε οποιοδήποτε πρόσωπο και η δικαστική απόφαση έχει εξασφαλισθεί εναντίον οποιουδήποτε προσώπου άλλου από αυτό που καλύπτεται από το ασφαλιστήριο¨. Στη δε επιφύλαξη της πιο πάνω παραγράφου καθορίζει ότι ¨Νοείται ότι, ασφαλιστής που καθίσταται υπεύθυνος να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό με βάση το εδάφιο αυτό, δικαιούται να ανακτήσει το ποσό αυτό από τον ασφαλισμένο¨. Στη παρ. 5 του ίδιου Άρθρου προβλέπονται τα ακόλουθα: ¨Σε περίπτωση που ασφαλιστής καθίσταται υπόχρεος δυνάμει των διατάξεων του άρθρου αυτού να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με ευθύνη προσώπου που δεν καλύπτεται από το ασφαλιστήριο, δικαιούται να ανακτήσει το ποσό αυτό από: (α) τέτοιο πρόσωπο, ή (β) από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που (
  1. i)καλύπτεται από το ασφαλιστήριο, σύμφωνα με τους όρους του οποίου η ευθύνη θα καλυπτόταν εάν το ασφαλιστήριο παρείχε κάλυψη σε οποιοδήποτε πρόσωπο , και που (
  2. ii)προκάλεσε ή επέτρεψε τη χρήση του μηχανοκίνητου οχήματος που δημιούργησε την ευθύνη¨. Τα πιο πάνω συνιστούν το νομοθετικό πλαίσιο από το οποίο απέρρεε η ευθύνη των εναγόντων έναντι του τρίτου αθώου που υπέστη ζημιές και από την άλλη από όπου εδράζεται το δικαίωμα τους να ανακτήσουν το ποσό που κατέβαλαν. Η ευθύνη του εναγομένου όμως δεν είναι μόνο νομική είναι και συμβατική και αυτή απορρέει από το ασφαλιστήριο έγγραφο που υπέγραψε με τους ενάγοντες. Στο εν λόγω έγγραφο (Τεκμήρια 1 και 2) κάτω από τον τίτλο ¨Αναίρεση Ορισμένων Όρων και Δικαίωμα Ανάκτησης¨ διαλαμβάνει ότι: ¨Σε περίπτωση που η εταιρεία καταβάλει οποιοδήποτε ποσό βάσει των διατάξεων της Νομοθεσίας το οποίο δεν θα ήταν υπόλογη να καταβάλει δυνάμει των όρων του Ασφαλιστηρίου αυτού, τότε ο ασφαλισμένος και/ ή ο οδηγός οφείλει να επιστρέψει το ποσό αυτό στην εταιρεία και η εταιρεία δικαιούται να επιζητήσει την ανάκτηση του ποσού αυτού από τον Ασφαλισμένο και /ή τον οδηγό. Ο Ασφαλισμένος και /ή ο οδηγός αναλαμβάνει επίσης να επιστρέψει στην Εταιρεία οποιοδήποτε ποσό που κατέβαλε η εταιρεία δυνάμει οποιασδήποτε συμφωνίας που βρίσκεται σε ισχύ (α)....,(β)....(γ).....και (δ).... και το οποίο ποσό η εταιρεία δεν θα ήταν διαφορετικά υπόλογη να καταβάλει δυνάμει του ασφαλιστηρίου αυτού¨. Επιπλέον στον όρο 6 του συμβολαίου καθορίζεται ότι: ¨... Σε περίπτωση που η εταιρεία προβεί σε οποιαδήποτε πληρωμή προς το σκοπό διακανονισμού οποιασδήποτε απαίτησης και τέτοια πληρωμή περιλαμβάνει ποσό που δεν καλύπτεται από το Ασφαλιστήριο αυτό ο Ασφαλισμένος και /ή οποιοδήποτε πρόσωπο που απαιτεί να καλυφθεί (Intennified) θα καταβάλλει στην εταιρεία το μη καλυπτόμενο ποσό¨. Είναι λοιπόν με αυτή την υποχρέωση που οι ενάγοντες αναγκάστηκαν να καταβάλουν στον Διαμιανό Δαμιανού ως αθώο μέρος στο δυστύχημα το ποσό που αξιώνουν με την αγωγή τους. Πέραν των ανωτέρω βρίσκω ακόμα ότι ο εναγόμενος παρέβηκε άλλο ρητό όρο της συμφωνίας ασφάλισης που ήταν η γνωστοποίηση του ατυχήματος στην εταιρεία σύμφωνα με τη παράγραφο 3 των όρων η οποία θα έπρεπε να είχε γίνει γραπτώς. Κατά συνέπεια βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος παρέβηκε όρους της σύμβασης ασφάλισης η οποία τον καθιστά υπόχρεο και τους ενάγοντες δικαιούχους του ποσού το οποίο κατέβαλαν στον Δαμιανό Δαμιανού δηλαδή του ποσού των Λ.Κ.900,00 και επίσης τα έξοδα που κρίθηκαν αναγκαία και επωμίστηκαν με σκοπό τη δίκαιη διευθέτηση της απαίτησης, δηλαδή το ποσό των Λ.Κ.46,00 που κατέβαλαν στον εκτιμητή. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω με όσα προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω ότι οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν στο βαθμό που επιβάλλεται σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, δηλαδή με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, την απαίτηση τους. Η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των Λ.Κ.946,00 πλέον νόμιμο τόκο από της ημερομηνίας του κλητηρίου εντάλματος. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπογρ.)..................................... . Χρήστος Γ. Φιλίππου (Ε.Δ.) ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.