Μηλίτσας Φώτη ν. Nikolai Konditerov, Αρ. Αγωγής: 494/03, 18 Απριλίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΟΥ - ΚΑΡΑΚΑΝΝΑ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 494/03 Μεταξύ: Μηλίτσας Φώτη Ενάγουσας - και - Nikolai Konditerov Εναγόμενου ________________ Αίτηση ημερομηνίας 22.7.05 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 18 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές: Η κα Λουίζα Γρηγορίου για κ. Γ. Θωμά. Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: Η κα Μ. Μικελλίδου για κ. Κ. Ανδρέου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα με την αγωγή της αξίωνε επιστροφή του ποσού των 10.000 στερλινών και/ή το ισόποσο σε κυπριακές λίρες, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κατάβαλε στον εναγόμενο για την αγορά ενός διαμερίσματος. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η ενάγουσα ενεργούσε ως διαχειρίστρια της περιουσίας της μητέρας του εναγομένου. Η αποβιώσασα ήταν ιδιοκτήτρια ενός διαμερίσματος και ο εναγόμενος, ως ο μοναδικός κληρονόμος της, ανάθεσε στην ενάγουσα τη πώληση του διαμερίσματος αυτού. Τη 24.10.02, συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων όπως η ενάγουσα αγοράσει το διαμέρισμα έναντι του ποσού των ΛΚ 25.
- Στη παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης διαβάζουμε σχετικά τα πιο κάτω : '....στις 24.10.02 ο εναγόμενος συμφώνησε προφορικά με την ενάγουσα όπως της πωλήσει και η τελευταία αγοράσει προσωπικά το εν λόγω διαμέρισμα στη τιμή των ΛΚ25.000 ... Τόσο η συμφωνία πωλήσεως όσο και η πληρωμή του πιο πάνω ποσού έγιναν στη παρουσία μαρτύρων .' Την επόμενη μέρα, 25.10.02 η ενάγουσα κατάβαλε στον εναγόμενο, σύμφωνα πάντα με την έκθεση απαίτησης, σαν προκαταβολή, για την αγορά του διαμερίσματος, το ποσόν των 10.000 στερλινών. Το υπόλοιπο ποσόν του τιμήματος θα καταβάλλετο, νοουμένου ότι η Cybarco αποδεχόταν την ακύρωση του συμβολαίου, που υπήρχε μεταξύ της αποβιωσάσης και της Cybarco. O εναγόμενος αρνήθηκε στη συνέχεια την ύπαρξη της πιο πάνω συμφωνίας και αρνήθηκε να επιστρέψει το ποσόν, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας εισέπραξε από αυτήν. Η αγωγή επιδόθηκε στον εναγόμενο τη 31.1.03 και τη 26.2.03 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του, για το ποσόν των ΛΚ 8.670 που αντιστοιχούσε με 10.000 στερλίνες, λόγω της παράλειψης του εναγομένου να καταχωρήσει εμφάνιση. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε δύο και πλέον έτη μετά την έκδοση της απόφασης και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του εναγομένου. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και από το Γενάρη του 2003 μέχρι τον Ιούλιο του ιδίου έτους νοσηλευόταν σε κλινική. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται τα ιατρικά πιστοποιητικά όπου δίδονται λεπτομέρειες σε σχέση με το καρδιακό νόσημα από το οποίο έπασχε ο εναγόμενος και το χρόνο κατά τον οποίον νοσηλεύθηκε. Ήταν η θέση του, που δεν αμφισβητείται, ότι τη 31.1.2003 ενώ ήταν στο ξενοδοχείο του και ανάμενε το ασθενοφόρο να τον μεταφέρει στη κλινική, κάποιος κύριος τον επισκέφθηκε και του άφησε κάποια έντυπα. Ο εναγόμενος θεώρησε ότι ήταν υπάλληλος της ασφαλιστικής εταιρείας και του είχε αφήσει έντυπα που είχαν σχέση με την ασφάλιση του. Κατά το χρόνο εκείνο δεν συνειδητοποίησε ότι τα έγγραφα που του παρεδόθησαν ήταν το κλητήριο ένταλμα. Ενώ ο εναγόμενος νοσηλευόταν σε νοσοκομείο στη Ρωσία, πληροφορήθηκε, τον Φεβρουάριο του 2003, από τον δικηγόρο του ότι είχε εκδοθεί εναντίον του η επίδικη δικαστική απόφαση. Στη παράγραφο 15 της ενόρκου δηλώσεως αναγράφει χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: "
- Η παρούσα αίτηση καταχωρείται με σχετική καθυστέρηση αφ΄ ενός γιατί για μεγάλο χρονικό διάστημα αγνοούσα την ύπαρξη της αγωγής και της απόφασης εναντίον μου και αφ΄ ετέρου διότι αντιμετώπιζα τα τελευταία χρόνια και συγκεκριμένα από τον Ιανουάριο του 2003 σοβαρότατα προβλήματα υγείας με την καρδία μου, παρέμεινα για μεγάλα χρονικά διαστήματα ως εσωτερικός ασθενής σε κλινικές στη Ρωσία γεγονός που με εμπόδισε να χειριστώ τις υποθέσεις μου. Όλον αυτό το χρονικό διάστημα ήμουν μακριά από την Κύπρο και διέμενα μόνιμα στην Ρωσία". Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συμφώνησε με την ενάγουσα ότι η τελευταία θ΄ αγόραζε το διαμέρισμα της μητέρας του. Ήταν η θέση του ότι ουδέποτε έλαβε το ποσόν των 10.000 στερλινών, ενώ κατά την ημερομηνία, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, αυτός παράλαβε το ποσόν των 10.000 στερλινών, ο εναγόμενος δεν βρισκόταν καν στη Κύπρο αλλά στη Ρωσία. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται αντίγραφο του διαβατηρίου του, που φαίνεται ότι ο εναγόμενος αφίχθηκε στη Κύπρο τη 21.10.02 και αναχώρησε δύο μέρες αργότερα, τη 24.10.
- Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται επίσης έγγραφο του Δικαστηρίου που φαίνεται ότι η ενάγουσα διορίστηκε διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης τον Ιανουάριο του 2003, ήτοι το 2002, αυτή δεν ήταν διαχειρίστρια της πιο πάνω περιουσίας, ως ήταν η θέση της που αποκαλύπτεται στην έκθεση απαίτησης. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στη πιο πάνω αίτηση στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων ότι ο εναγόμενος έπρεπε να είχε πάρει το κλητήριο ένταλμα στη κλινική Αγ. Ραφαήλ, όπου είχε νοσηλευτεί για τα προβλήματα καρδίας που αντιμετώπιζε και εκεί υπήρχαν γιατροί, γνώστες της Ρωσικής γλώσσας, που θα μπορούσαν να του είχαν μεταφράσει το κλητήριο ένταλμα στη μητρική του γλώσσα. Καμία μνεία γίνεται στη ένορκη δήλωση σε σχέση με τους ισχυρισμούς του εναγομένου, ότι τη 25.10.02 που παράλαβε, σύμφωνα με την ενάγουσα το ποσόν των 10.000 στερλινών αυτός δεν βρισκόταν καν στη Κύπρο αλλά στη Ρωσία, όπως επίσης και σε σχέση με τον ισχυρισμό του ότι τον Οκτώβριο του 2002 η ενάγουσα δεν ήταν διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης. Εκείνο όμως που πραγματικά μ΄ εκπλήττει είναι ότι ενώ στη αγωγή της η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι το ποσό των 10.000 στερλινών δόθηκε σαν προκαταβολή, δυνάμει της συμφωνίας για αγορά του διαμερίσματος, στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση εισαγάγει μία νέα βάση αγωγής και ισχυρίζεται ότι το ποσόν των 10.000 στερλινών το 'δάνεισε' στον εναγόμενο, στην ουσία η ίδια διαψεύδει τον εαυτό της προβάλλοντας μία εντελώς διαφορετική θέση από την προηγούμενη. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα, όπου γίνεται αναφορά σε δανεισμό: "Περαιτέρω ισχυρίζομαι ότι το ποσόν των Λ.Κ.10.000.- στερλινών το δάνεισα στον Αιτητή πριν την πώληση του Διαμερίσματος καθ΄ ότι ο ίδιος είχε οικονομική ανάγκη και με παρακάλεσε να του δανείσω το ποσόν των Λ.Κ.10.000.- στερλινών το οποίο θα εισέπραττα από την πώληση του Διαμερίσματος." Και στη παράγραφο 6 της ενόρκου δηλώσεως: "Αρνούμαι τις παραγράφους 12 έως 15 της Ενόρκου Δηλώσεως του Αιτητού και περαιτέρω αναφέρω ότι ο Αιτητής παραδέχτηκε επανειλημμένως ότι του δάνεισα το ποσόν των Λ.Κ.10.000.- στερλινών τόσον στον Δικηγόρο κ. Ινδιάνο όσον και στην Γραμματέα του καθώς και στον Μεταφραστή." Στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας το μόνο τεκμήριο που επισυνάπτεται είναι μία δήλωση που φέρεται να έχει γίνει από τον εναγόμενο με την οποία εξουσιοδοτεί την ενάγουσα να πωλήσει το επίδικο διαμέρισμα έναντι του ποσού των ΛΚ 25.
- Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στη Διάταξη 17 Θ. 10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών που προβλέπει τα πιο κάτω, σ΄ ελεύθερη μετάφραση στα Ελληνικά: 'Όταν εκδοθεί απόφαση σύμφωνα με τους προηγούμενους κανονισμούς αυτής της διάταξης, θα είναι νόμιμο δια το Δικαστήριο στη κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει ή διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση με όρους που θα ήθελαν φανεί δίκαιοι.' Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να παραμερίσει και ή ακυρώσει μίαν απόφαση. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη δύο παράγοντες, πρώτον ότι ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση δεν πρέπει ν΄ αποκλείεται από του να παρουσιάσει την υπόθεση του εάν έχει "εκ πρώτης όψεως" υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα και δεύτερο την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, χάρη του δημοσίου συμφέροντος. Εάν επιτραπεί σ΄ ένα διάδικο εύκολα να επανανοίξει την υπόθεση του η σφραγίδα της τελεσιδικίας με όλες τις συνέπειες που επιφέρει και η βεβαιότητα που ενέχει στη διαχείριση των ανθρωπίνων υποθέσεων θα εμφανισθούν με σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην απονομή της δικαιοσύνης. 1 __________________________________________________________________
- Βλ. Φυλακτού κ.ά. v. Μιχαήλ
(1982)1 Α.Α.Δ. 204 και Ντίνος Μουγής v. Χαράλαμπος Σπανούδης, Πολ. Έφ. 8942, δόθηκε 25.9.
- Κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας το Δικαστήριο πρέπει επίσης να ικανοποιηθεί ότι υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δικαιολογούσε την απουσία του Αιτητή από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης. Η ανεξήγητη δε αργοπορία εκ μέρους του Αιτητή να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία να επανανοίξει την υπόθεση του είναι παράγοντας που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση εναντίον του. 1 Στρέφομαι τώρα στα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης. O εναγόμενος είναι Ρώσος και γνωρίζει μόνο τη ρωσική γλώσσα. Τη 31.1.03 του επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα, το οποίο είναι γραμμένο στη ελληνική. Όταν το παράλαβε, ο εναγόμενος δεν αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο περί κλητηρίου εντάλματος, αλλά πίστευε ότι ήταν έγγραφα από την ασφαλιστική εταιρεία, στην οποία διατηρούσε ασφάλεια ζωής. Ο εναγόμενος είχε επικοινωνήσει προηγουμένως με την ασφαλιστική εταιρεία καθότι ένιωθε δυσφορία στο στήθος και εκείνοι του είχαν υποσχεθεί ότι θα ειδοποιούσαν ασθενοφόρο να τον μεταφέρει στη κλινική. Ο εναγόμενος εξέλαβε τον επιδότη ότι ήταν υπάλληλος της ασφαλιστικής εταιρείας. Λίγη ώρα μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, ο εναγόμενος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε ιδιωτική κλινική, στη μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Στη κλινική παράμεινε για λίγες μέρες και στη συνέχεια πήγε στη Ρωσία και νοσηλεύθηκε σε νοσοκομείο από τη 7.2.03 μέχρι 2.7.
- Με βάσει τα πιο πάνω καταλήγω ότι η παράλειψη του εναγομένου να εμφανισθεί στο Δικαστήριο ήταν πλήρως αιτιολογημένη. _________________________________________________________
- Βλ. Φυλακτού v. Μιχαήλ (ανωτέρω) και Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου, Πολ. Έφ. 8041, δόθηκε 28.1.1993 και Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd., Έφ. 9153, δόθηκε 31.10.
- Ο εναγόμενος πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης για πρώτη φορά τέλη Φεβρουαρίου του 2003, από τον δικηγόρο του, δεν ενήργησε όμως αμέσως για παραμερισμό της απόφασης. Είναι γεγονός ότι ο εναγόμενος καθυστέρησε να καταχωρήσει τη παρούσα αίτηση λαμβάνοντας υπόψιν όμως, τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, ήτοι το γεγονός ότι είναι Ρώσος, μιλά μόνο τη Ρωσική γλώσσα, δεν βρισκόταν στη Κύπρο αλλά στη Ρωσία και για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα νοσηλευόταν σε νοσοκομείο, με σοβαρά προβλήματα υγείας, πιστεύω ότι η καθυστέρηση που παρατηρείται, παρά το γεγονός ότι είναι ομολογουμένως μεγάλη, λαμβανομένου υπόψιν των πιο πάνω ιδιαιτέρων περιστάσεων του, πιστεύω ότι δεν είναι τέτοια που να προσλαμβάνει μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων της αντιδίκου. 1 Πέραν τούτου με βάσει τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, φαίνεται ότι ο εναγόμενος έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Σημειώνω ότι το μόνο στοιχείο που η ενάγουσα ήταν σε θέση να προσκομίσει, προς στοιχειοθέτηση της απαίτησης της, ήταν μία δήλωση ότι ο εναγόμενος την εξουσιοδοτούσε να πωλήσει το επίδικο διαμέρισμα, ένα έγγραφο που δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό στην υπόθεση της. _________________________________________________________________
- Βλέπετε σχετικά Έλσα Λουκαϊδου v. Ανδρέα Γερολέμου, Πολ. Έφ. 10334, ημερ. 15.3.2000 και Έλλη Κ. Χ"Νικολάου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφ. 10840, ημερ. 4.9.
- Τη συγκεκριμένη απόφαση όμως κρίνω σκόπιμο να την παραμερίσω και για ένα ακόμη λόγο, εξ' ίσου σημαντικό. Από τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου η ίδια η ενάγουσα, φαίνεται ότι δεν αποκάλυψε τα ουσιώδη γεγονότα στο Δικαστήριο. Όπως επισημαίνω και πιο πάνω ενώ στο κλητήριο ένταλμα η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος της πώλησε το διαμέρισμα έναντι του ποσού των ΛΚ 25.000 και η ίδια του κατάβαλε σαν προκαταβολή το ποσόν των 10.000 στερλινών, θέση που υιοθετεί με όρκο και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση της για έκδοση απόφασης, στην ένσταση που καταχώρησε στη παρούσα διαδικασία και συγκεκριμένα στην ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, προβάλει εντελώς διαφορετικούς ισχυρισμούς, επικαλείται την ύπαρξη δανείου. Ο τελευταίος της ισχυρισμός ήταν ότι ο εναγόμενος είχε οικονομική ανάγκη και αυτή του δάνεισε το ποσόν των 10.000 στερλινών, για να τον βοηθήσει, το οποίο και αυτή δανείστηκε από τον αδελφό της. Οι δύο αυτές διαφορετικές θέσεις, αποκλείουν η μία την άλλη. Το καθήκον του διαδίκου να αποκαλύψει τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης στο Δικαστήριο, δεν περιορίζεται στις αιτήσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπου συχνά τονίζεται από τα Κυπριακά Δικαστήρια ότι είναι αιτήσεις υψίστης πίστεως, uberima fides, αλλά σ' όλες τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου, ο διάδικος έχει ύψιστο καθήκον ν΄ αποκαλύψει τ΄ αληθινά γεγονότα. Αυτός είναι και ο σκοπός του όρκου, ήτοι η αποκάλυψη στο Δικαστήριο 'της αλήθειας, όλης της αλήθειας και μόνο της αλήθειας'. Η απόκρυψη γεγονότων, συνιστά εξαπάτηση του Δικαστηρίου και όταν τα γεγονότα αυτά είναι ουσιώδη για την υπόθεση, η απόκρυψη αυτή μπορεί να οδηγήσει σ' ακύρωση διατάγματος ή ακόμη και παραμερισμό απόφασης. Στη συγκεκριμένη υπόθεση οι αντιφατικές αυτές δηλώσεις της ενάγουσας, αφορούν θέματα ουσιαστικά, πρόκειται για τη βάση της αγωγής, συνιστούν εκτροπή από την αρχή της πλήρους αποκάλυψης και δικαιολογούν πιστεύω τον παραμερισμό της απόφασης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η απόφαση ημερομηνίας 26.2.2003, παραμερίζεται. Σε σχέση με την επιδίκαση των εξόδων της αίτησης, αυτό είναι θέμα που εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, σύμφωνα όμως με τη συνήθη πρακτική ο διάδικος που χάνει, βαρύνεται και με τα έξοδα της διαδικασίας, η απόκλιση από την πιο πάνω πρακτική αποτελεί την εξαίρεση. 1 Στη συγκεκριμένη περίπτωση κρίνω ότι συντρέχουν ικανοί λόγοι για απόκλιση από τον πιο πάνω κανόνα. Η επίδικη απόφαση εκδόθηκε νομότυπα και ως εκ τούτου όλα τα έξοδα που δημιουργήθηκαν μέχρι τη 28.2.2006 που εμφανίσθηκε για πρώτη φορά η καθ΄ ης η αίτηση, που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη σύνταξη, καταχώρηση και επίδοση της αίτησης όπως επίσης και όλες τις εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου μέχρι τη 28.2.2006, επιβαρύνουν τον αιτητή. Τα υπόλοιπα έξοδα που δημιουργήθηκαν μετά τη 28.2.2006 μέχρι σήμερα, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ΄ ης η αίτηση. (Υπ.) ........... Τ. Καρακάννα, Ε.Δ. _________________________________________________________
- Χαψή κ. ά. v. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 1403, 1404 "Απόκλιση από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα δικαιολογείται μόνο εφόσον συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους της ." /Λ.Σ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο