Αντρούλλας Λουκά ν. Carl James Adams, Αρ. Αγωγής: 4177/04., 8 Μαίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A55 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Ι. Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 4177/
- Μεταξύ: Αντρούλλας Λουκά Ενάγουσας και Carl James Adams Εναγομένου Αίτηση ημερ. 17/3/06 για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων σε Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. 8 Μαίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια-Ενάγουσα: κ. Χρ. Χ"Στερκώτης. (κα Προδρόμου για να ακούσει απόφαση) Για τον Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο: κ. Μ.Πελεκάνος. (κ.Καπελάκης για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα με αγωγή που κατέθεσε στις 10/12/04 αξιώνει εναντίον του Εναγομένου αποζημιώσεις για επίθεση που ισχυρίζεται ότι υπέστη από αυτόν. Την ίδια ημέρα με μονομερή αίτηση που κατέθεσε, εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα βάσει του οποίου ο Εναγόμενος εμποδίζεται να αποσύρει και/ή αποξενώσει χρηματικό ποσό ΛΚ17.000 που είναι κατατεθειμένο σε τραπεζιτικό λογαριασμό του. Στην εν λόγω αίτηση ο Εναγόμενος καταχώρισε ένσταση η οποία ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 21/3/
- Κατά την εν λόγω ημερομηνία η Ενάγουσα ζήτησε αναβολή για να προηγηθεί η εκδίκαση της υπό εξέταση αίτησης την οποία καταχώρισε στις 17/3/
- Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και στις 2/5/06 προχώρησε με την εκδίκαση της υπό εξέταση αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.48 Κ.4, Κ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 26, 52 και 55 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας στην οποία, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρεται ότι η καταχώριση των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι απαραίτητη "για να τεθεί η διαφορά των διαδίκων στην πραγματική και νομική της διάσταση με πλήρη και ακριβέστερο τρόπο". Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτονται ως τεκμήρια αντίγραφα των τριών ενόρκων δηλώσεων για τις οποίες υποβάλλεται η αίτηση. Στο περιεχόμενο αυτών θα αναφερθώ όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο Εναγόμενος καταχώρισε ένσταση στην εν λόγω αίτηση στην οποία παραθέτει τους λόγους για τους οποίους ενίσταται. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Ηταν η θέση τους πως παρόλη την έρευνα στην οποία προέβησαν δεν βρήκαν νομολογία που να αφορά στην παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων βάσει της Δ.48 Κ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Eχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις αγορεύσεις τους και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Εν πρώτοις δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση του κ. Πελεκάνου ότι δεν μπορεί να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη αίτησης αλλά μόνο ένστασης. Τέτοιος περιορισμός δεν φαίνεται να προκύπτει από το λεκτικό της Δ.48 Κ.4
(2), την οποία θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω: "Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39". Πουθενά δεν αναφέρεται ότι το Δικαστήριο επιτρέπει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων μετά από αίτημα του προσώπου που ενίσταται, αλλά ομιλεί γενικά για παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Εν πάση περιπτώσει μια τέτοια ερμηνεία θα στερούσε την ευχέρεια από ένα διάδικο να προβάλει τις θέσεις του πάνω σε ίση βάση. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση C.T. Tobacco Ltd v. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 σε σχέση με το δικαίωμα ενός διαδίκου να παραθέτει εξ ακοής μαρτυρία σε ένορκες δηλώσεις σύμφωνα με τη Δ.39 Κ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Eπί της ουσίας τώρα. Εχω μελετήσει πολύ προσεκτικά το περιεχόμενο και των τριών συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Διαπιστώνω ότι η ένορκη δήλωση του κ. Παναγιώτη Κίμωνος και η ένορκη δήλωση του κ. Πέτρου Ζαχαρία για τις οποίες ζητείται άδεια να καταχωριστούν, αποσκοπούν στο να υποστηρίξουν ή επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι ο Εναγόμενος της επιτέθηκε κατά τον τρόπο που η ίδια αναφέρει στην ένορκη δήλωση της που καταχώρισε προς υποστήριξη της αίτησης της για προσωρινό διάταγμα. Στο ίδιο αποσκοπεί και το μεγαλύτερο μέρος της δικής της ένορκης δήλωσης για την οποία επίσης ζητείται άδεια να καταχωριστεί με την υπό εκδίκαση αίτηση. Θεωρώ σκόπιμο να επαναλάβω ότι σε διαδικασίες έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, έργο του Δικαστηρίου είναι μόνο η διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των προϋποθέσεων που καθορίζονται από το Νόμο για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Το Δικαστήριο προσεγγίζει την προσαχθείσα μαρτυρία μόνο για τους σκοπούς αυτούς. Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την υπόθεση Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, όπου στη σελ.267 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "I would like to observe that at the stage of granting or refusing an interlocutory injunction, such as the one which was made in the present case, the parties should limit themselves to the issue of whether or not, in the light of the provisions of section 32
(1)of Law 14/60 and of the relevant principles of law, such an injunction should be granted; and this clearly interlocutory stage of the proceedings should not be treated as an opportunity for the parties to fight out the merits of the case either by adducing evidence or by advancing arguments in this respect." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) To ίδιο και στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1B A.A.Δ. 788, όπου στη σελ.797 τονίστηκε ότι, "Δεν πρέπει, επίσης να λησμονούμε ότι γενικώς η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων." (Bλέπε επίσης τις υποθέσεις Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio MΑ.SΤ. Ltd.
(1996)1Β Α.Α.Δ. 799.) Στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο σε καμιά περίπτωση δεν θα ήταν έτοιμο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης γιατί κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με παροχή ευκαιρίας στην Ενάγουσα "να πολεμήσει" την υπόθεση στην ουσία της. Αλλωστε, στο στάδιο της διαδικασίας οριστικοποίησης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, το Δικαστήριο δεν θα προβεί σε εύρημα κατά πόσο ο Εναγόμενος επιτέθηκε στην Ενάγουσα. Αυτό θα είναι αντικείμενο εξέτασης όταν θα εκδικάζεται η αγωγή. Πέρα όμως από τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν θα ήταν έτοιμο να εγκρίνει την αίτηση και για τον ακόλουθο λόγο. Ως ελέχθη πιο πάνω, η Ενάγουσα έχει ήδη εξασφαλίσει προσωρινό διάταγμα με μαρτυρία την οποία η ίδια παρουσίασε όταν υπέβαλλε την μονομερή αίτηση της. Δεν νοείται τώρα να θέλει να προσθέσει νέα γεγονότα για να υποστηρίξει ουσιαστικά ότι ορθά εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα. Για παράδειγμα είναι η θέση του Εναγομένου, όπως αυτή προκύπτει μέσα από την ένσταση του κατά της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ότι η Ενάγουσα δεν ανέφερε στο Δικαστήριο, όταν εξασφάλιζε το προσωρινό διάταγμα, πώς και πότε έλαβε γνώση για τον τραπεζιτικό του λογαριασμό. Ζητά τώρα η Ενάγουσα να αναφέρει αυτό το γεγονός με συμπληρωματική ένορκη δήλωση της. Χωρίς να αποφαίνομαι κατά πόσο η παράλειψη αυτή ήταν ουσιώδης, αφού αυτό θα εξεταστεί στα πλαίσια της διαδικασίας οριστικοποίησης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος, θεωρώ πως κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο. Παρόμοιο θέμα εξετάστηκε στην Αίτηση 94/98 για έκδοση διαταγμάτων certiorari και prohibition (Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd,
(1999)1(A) A.A.Δ. 201. Στη σελ.214 διαβάζουμε τα ακόλουθα: "Στην Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 597, λέχθηκε: "Το πρωτόδικο Δικαστήριο επελήφθη της αίτησης για τον παραμερισμό του διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό με αναφορά όχι μόνο στα γεγονότα που στοιχειοθέτησαν την αρχική αίτηση αλλά και στα γεγονότα που είχαν προσκομιστεί στο πλαίσιο της αίτησης για παραμερισμό. Αυτό συνιστά σφάλμα. Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου τονίζεται ότι τα μόνα σχετικά γεγονότα είναι εκείνα που υποστηρίζουν την αίτηση για τη χορήγηση άδειας για επίδοση στο εξωτερικό. (Βλέπε Sait Electronic S.A. από Βρυξέλλες ν. The Ship `Dominique` & 2 others
(1989)1 A.A.Δ.(Ε) 365 και Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and Others, (ανωτέρω).» Τα όσα λέχθηκαν πιο πάνω εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στην περίπτωση διαδικασίας για οριστικοποίηση διατάγματος που εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση. Η υιοθέτηση της ένορκης δήλωσης κατά την ακρόαση έγινε στα πλαίσια της απόσεισης του βάρους απόδειξης. Σκοπός της ακρόασης ήταν: Να αποφασιστεί κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μετά από μονομερή αίτηση θα συνέχιζε να βρίσκεται σε ισχύ. Αυτό το ζήτημα πρέπει να αποφασίζεται με βάση τα γεγονότα που υποστηρίζουν την μονομερή αίτηση." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Υπο το φως των πιο πάνω, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος για να επιτρέψω την καταχώριση των τριών συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο