Five Continents Logistics Co. Ltd ν. Γεωργίου Χριστάκης, Αρ. Αγωγής: 625/06, 09.05.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 625/06 Μεταξύ: Five Continents Logistics Co. Ltd, εκ Λάρνακας Ενάγοντες και Γεωργίου Χριστάκης, εκ Λεμεσού Εναγόμενος Ημερομηνία: 09.05.2006 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες-αιτητές: κ. Μ. Πελεκάνος Για τον Εναγόμενο-καθ΄ου η αίτηση: κα Μ. Νικολάου για Ν. Ε. Νεοκλέους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες που απαιτούν από τον εναγόμενο απόφαση για το ποσό των Λ.Κ.2.950 πλέον τόκο προς 8,5% ετησίως επί ποσού Λ.Κ.3.452 από 22.04.03 μέχρι 21.02.05 και προς 8,5% ετησίως επί ποσού Λ.Κ.2.950 από 22.02.05 μέχρι εξοφλήσεως ως υπόλοιπο τιμολογίου υπ' αρ. 322921 ημερ. 22.03.03 συνεπεία προσφοράς υπηρεσιών εκτελώνισης και μεταφοράς προϊόντων προς τον εναγόμενο ο οποίος εμπορευόταν υπό την επωνυμία "Falcon Security", ή διαζευκτικά, δυνάμει επιταγής και /ή γραμματίου και /ή συναλλαγματικής και /ή γραπτής αναγνώρισης χρέους της ΣΠΕ Αγίας Φύλας υπ. αρ. 067-01382885 ημερ. 22.04.03 πέτυχαν μονομερώς την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος με το οποίο απαγορεύεται στον εναγόμενο να παραλάβει και /ή αποξενώσει το ποσό των Λ.Κ.500 το οποίο έχει κατατεθεί από τον εναγόμενο ως εγγύηση στην ποινική υπόθεση υπ' αρ. 2813/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και για το οποίο το Δικαστήριο διέταξε να του επιστραφεί στις 24.02.06, μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου. Όταν επιδόθηκε η αίτηση και το προσωρινό διάταγμα στον εναγόμενο αυτός καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας συνοπτικά τους ακόλουθους λόγους: α. Το διάταγμα δεν έπρεπε να εκδοθεί μονομερώς γιατί δεν υπήρχε το στοιχείο του επείγοντος. β. Η ένορκη δήλωση επί της οποίας είχε στηριχθεί η αίτηση για έκδοση του διατάγματος δεν δικαιολογούσε την έκδοση του αφού δεν αποδεικνύει τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος και η νομολογία. γ. Ο αιτητές είχαν αποκρύψει από το δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και ή παραπλάνησαν το δικαστήριο με σκοπό την εξασφάλιση του διατάγματος. δ. Το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εκδώσει το διάταγμα. ε. Η αγωγή έχει καταχωρηθεί πρόωρα και καταχρηστικά και φέρει λανθασμένο τίτλο. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 28.02.06 και την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε η αίτηση για την έκδοση του προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε την 01.03.
- Ήταν η θέση των εναγόντων αιτητών τόσο στην αίτηση για έκδοση του διατάγματος όσο και κατά την αγόρευση τους ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο καθ΄ ου η αίτηση εναγόμενος είναι αφερέγγυο πρόσωπο ο οποίος τους ξεγέλασε πληρώνοντας τους για τις υπηρεσίες τους με μεταχρονολογημένη επιταγή ο λογαριασμός της οποίας ήταν κλειστός. Επισυνάπτεται σχετικά το τεκμήριο Β. Οι ενάγοντες καταχώρησαν την ποινική υπόθεση υπ΄ αρ. 6758/03 εναντίον του εναγόμενου ο οποίος στις 21.02.05 προέβηκε σε συμφωνία μαζί τους για διευθέτηση της οφειλής του πληρώνοντας Λ.Κ.502 έναντι της οφειλής του και τα δικηγορικά έξοδα των συνηγόρων τους, υποσχόμενος ότι θα διευθετούσε πλήρως την οφειλή του σε διάστημα 30-40 ημερών. Επειδή δεν τήρησε την υπόσχεση του οι ενάγοντες καταχώρησαν νέα ποινική υπόθεση εναντίον του στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, την υπόθεση 2813/05, και ο εναγόμενος διατάχθηκε από το Δικαστήριο να καταβάλει εγγύηση το ποσό των Λ.Κ.500 σε μετρητά για να εξασφαλιστεί η παρουσία του. Επειδή ο εναγόμενος δεν είχε καμιά περιούσια για να πληρώσει τα χρέη του συμφώνησαν με τους ενάγοντες όπως τους δώσει το ποσό των Λ.Κ.500 που είχε καταβάλει ως εγγύηση στο Δικαστήριο και να υπογράψει γραμμάτιο για το ποσό των Λ.Κ.2.450 το οποίο ανέλαβε να αποπληρώσει με δόσεις. Στις 24.02.06 αποσύρθηκε η ποινική υπόθεση με αρ. 2813/05, το Δικαστήριο διέταξε όπως το ποσό της εγγύησης επιστραφεί στον εναγόμενο ο οποίος εξήλθε αμέσως της αίθουσας του Δικαστηρίου με ένα εκ των συνηγόρων των εναγόντων με σκοπό να μεταβούν μαζί στο λογιστήριο και αφού εισπράξει ο εναγόμενος το ποσό των Λ.Κ.500 να το δώσει στους συνηγόρους των εναγόντων ως η συμφωνία τους. Ο εναγόμενος ξεγελώντας και πάλι τους ενάγοντες και τους δικηγόρους τους εξαφανίστηκε από το Δικαστήριο ενώ οι δικηγόροι των εναγόντων πληροφορήθηκαν από το λογιστήριο του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος είχε πάει από εκεί το πρωί και ζητούσε να του επιστραφεί το ποσό της εγγύησης. Ήταν η θέση τους ότι έχουν πολύ καλή υπόθεση και σίγουρα δικαιούνται απόφαση για το ποσό που διεκδικούν και ότι ο εναγόμενος είναι πλήρως αφερέγγυος, εκκρεμούν εναντίον του πολλές υποθέσεις και ο ίδιος παραδέχτηκε ότι δεν έχει ούτε χρήματα ούτε άλλους πόρους να πληρώσει τα χρέη του. Υποστήριξαν δε ότι ήταν επείγον να εκδοθεί το διάταγμα αφού το λογιστήριο του Δικαστηρίου εκτελώντας οδηγίες του Δικαστηρίου θα παρέδιδε το ποσό των Λ.Κ.΄500 στον εναγόμενο με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μην έχουν καμιά απολύτως εξασφάλιση σε περίπτωση που επιτύχουν την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγόμενου. Ο εναγόμενος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αιτείται ακύρωση του διατάγματος αφού οι ενάγοντες τεχνηέντως απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι για διευθέτηση της ποινικής υπόθεσης 2813/05 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας συμφωνήθηκε μεταξύ του και των εναγόντων όπως υπογράψει και υπεγράφη μεταξύ τους γραμμάτιο για το ποσό των Λ.Κ.2.450 το οποίο ανέλαβε να πληρώνει με μηνιαίες δόσεις των Λ.Κ.125 από 01.03.06 μέχρι εξόφλησης. Το εν λόγω γραμμάτιο επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση του. Ήταν επίσης η θέση του εναγόμενου ότι οι ενάγοντες είχαν υποσχεθεί ότι θα του παρέδιδαν την επιταγή για την οποία είχε καταχωρηθεί η εν λόγω ποινική υπόθεση αλλά τον ξεγέλασαν και δεν του την παρέδωσαν, αρνείται ότι οφείλει μεγάλα ποσά ειδικά σε κάποια εταιρεία Eurofreight και επισυνάπτει απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία εφεσείοντες είναι η εν λόγω εταιρεία η οποία και καταδικάστηκε να του πληρώσει έξοδα τα οποία ακόμα δεν του έχουν πληρώσει. Είναι επίσης η θέση του ότι η καταχώρηση της παρούσας αγωγής είναι πρόωρη και καταχρηστική και ότι είναι λανθασμένος ο τίτλος της αγωγής. Κατά την ακρόαση είχε επίσης τη θέση ότι το Δικαστήριο δεν είχε εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα καθότι βρίσκεται σε αντίθεση με άλλο διάταγμα Δικαστηρίου. Υπό τα περιστατικά της εξεταζόμενης υπόθεσης κρίνω ότι θα πρέπει πρώτα να εξετασθεί (α) κατά πόσο ευσταθεί η θέση ότι οι αιτητές έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και (β) ότι δεν καταδείχθηκε το κατεπείγον του αιτήματος και μετά, αν χρειασθεί, οι 3 προϋποθέσεις που η νομολογία έχει ξεκαθαρίσει με βάση το άρθρο 32 του Ν14/
- Το γιατί θα γίνει κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο. Διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιουργήματα του Δικαίου της Επιείκειας. Από τις καταβολές του Δικαίου αυτού τέθηκε ως αρχή η προϋπόθεση ότι αυτός που το επικαλείται και προσφεύγει για θεραπεία στο Δικαστήριο πρέπει να προσέρχεται με καθαρά χέρια. Η αρχή αυτή επιτάσσει όπως στην ένορκη δήλωση που στηρίζει μονομερή αίτηση πρέπει να γίνεται αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Το καθήκον αυτό όπως αναφέρεται και στην υπόθεση United Pertlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Company, Πολιτική Έφεση 10604 ημερ. 28/6/02 συναρτάται με την καλή πίστη που πρέπει να επιδεικνύεται όταν ακούγεται μόνο η μια πλευρά και δεν δίδεται η δυνατότητα αμφισβήτησης στην άλλη. Το ουσιαστικό κριτήριο για το τι θεωρείται ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι αντικειμενικό και μπορεί να λεχθεί ότι είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την χορήγηση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος. Όσον αφορά τα στοιχείο του κατεπείγοντος, είναι νομολογημένο ότι η έκδοση διατάγματος ex parte δικαιολογείται μόνο εφ΄ όσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος ή άλλες ειδικές περιστάσεις (βλ. μεταξύ άλλων Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1475, που παραπέμπει σε προηγούμενες αυθεντίες, In Re Stavros Appartments LTd, Αίτηση 76/94 ημερ. 29/12/94 και In Re B.P. Cyprus LTD, Αίτηση 143/96 ημερ. 1/8/96). Το κατεπείγον, όπως παρατηρείται στην υπόθεση Resola ν. Χρίστου,
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικώς, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγόμενου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Οι ενάγοντες στην αγωγή τους στηρίζουν το αγώγιμο δικαίωμα τους σε επιταγή της ΣΠΕ Αγίας Φύλας ημερ. 22.04.03 για το ποσό των Λ.Κ.3.452 έναντι του οποίου πληρώθηκε το ποσό των Λ.Κ.502 και αξιώνουν Λ.Κ.2.950 πλέον τόκους. Διαζευκτικά αξιώνουν το ποσό αυτό ως υπόλοιπο τιμολογίου για υπηρεσίες εκτελώνισης και μεταφοράς. Στην αγωγή τους δεν αναφέρονται καθόλου στο γραμμάτιο που υπεγράφη στις 23.02.06 για το ποσό των Λ.Κ.2.450 αναφορικά με την επίδικη επιταγή της ΣΠΕ Αγίας Φύλας και στο οποίο καθορίζεται η αποπληρωμή του χρέους δια μηνιαίων δόσεων Λ.Κ.125 εκάστης από 01.03.
- Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ενώ οι ενάγοντες αναφέρονται με λεπτομέρεια στην καταχώρηση ποινικών υποθέσεων εναντίον του εναγόμενου και την απόσυρση τους μετά από διευθετήσεις, στην παράγραφο 7 αναφέρουν ότι συμφώνησαν με τον εναγόμενο να τους δώσει το ποσό της εγγύησης του και να υπογράψει γραμμάτιο για ποσό Λ.Κ.2.450 δια του οποίου αναλαμβάνει να το αποπληρώσει με μηνιαίες δόσεις. Δεν αναφέρουν τίποτε άλλο για το θέμα αυτό ούτε κατά πόσο υπογράφηκε το εν λόγω γραμμάτιο, ούτε ποιο είναι το ποσό των μηνιαίων δόσεων γι΄ αυτό ούτε για την ημερομηνία αποπληρωμής του. Αντίθετα στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο εναγόμενος επισυνάπτει ως τεκμήριο Α το γραμμάτιο ημερ. 23.02.06 το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα: "Εγώ ο Χριστάκης Γεωργίου εκ Λεμεσού χρωστώ να πληρώσω στους κ.κ. Five Continents Logistic Ltd από την Λάρνακα το ποσό των Λ.Κ.2.450 υπόλοιπο από την επιταγή ΣΠΕ Αγίας Φύλας με αρ. 067-01382885 για Λ.Κ.3.450 και εις αντάλλαγμα απόσυρσης της ιδιωτικής ποινικής 2813/05 Το ως άνω ποσό θα πληρώνω δια μηνιαίων δόσεων εκ Λ.Κ.125 μηνιαίως της πρώτης αρχομένης την 01.03.06 και ούτω κάθ΄ εξής την πρώτη εκάστου επομένου μηνός μέχρι εξοφλήσεως......." Από το λεκτικό του εν λόγω τεκμηρίου προκύπτει σαφώς ότι το εν λόγω γραμμάτιο έχει δοθεί για την επιταγή που οι ενάγοντες επικαλούνται στην έκθεση απαίτησης τους. Στο γραμμάτιο δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά για το ποσό της εγγύησης, δηλαδή των Λ.Κ.500 που κατά τους ισχυρισμούς των εναγόντων είχε συμφωνηθεί με τον εναγόμενο ότι θα τους παρέδιδε. Η εισήγηση των συνηγόρων των εναγόντων ήταν ότι δεν ήταν στην κατοχή τους το εν λόγω γραμμάτιο γι΄ αυτό και δεν το κατέθεσαν και περαιτέρω ότι από το μειωμένο ποσό που αναφέρεται σε αυτό προκύπτει απόδειξη για τη συμφωνία για τις Λ.Κ.500, με όλο το σεβασμό προς τον συνήγορο των εναγόντων, αυτή η θέση δεν είναι αποδεκτή. Το βάρος απόδειξης το έχουν οι ενάγοντες και δη μάλιστα όπου πετυγχαίνεται μονομερώς η έκδοση διατάγματος. Βρίσκω ότι οι ενάγοντες έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο, κατά το στάδιο έκδοσης του διατάγματος μονομερώς, στοιχεία σε σχέση με την υπογραφή του γραμματίου όπως την ημερομηνία που αυτό υπογράφηκε, την ημερομηνία έναρξης των πληρωμών που ήταν η 01.03.06 ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε στις 28.02.06, δηλαδή, πριν να ενεργοποιηθεί το γραμμάτιο. Η αποκάλυψη των γεγονότων αυτών σίγουρα θα επιδρούσε στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την χορήγηση ή όχι του διατάγματος. Το γεγονός της μη αποκάλυψης αυτών των ουσιωδών γεγονότων οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης άνευ άλλου. Όσον αφορά το θέμα του κατ΄ επείγοντος αναφέρω τα ακόλουθα: Σύμφωνα με τις αποφάσεις Resola (Cyprus Ltd) v. Χρίστου 1998 1ΑΑΔ 598 όπως και στην υπόθεση Zein και άλλοι ν. Παράσχος Κ. Καμπανέλας Λτδ Πολιτική Έφεση 10494 ημερομηνίας 27/4/2000, το στοιχείο του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την παροχή θεραπείας μονομερώς. Επίσης το κατ΄ επείγον της θεραπείας συναρτάται προς την αμεσότητα του κινδύνου στην αποτροπή του οποίου η θεραπεία αποσκοπεί. Όσον αφορά τον κίνδυνο αποξένωσης της περιουσίας από τον καθ΄ου η αίτηση αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, σχετική είναι η παράγραφος 11 "Από ότι έχω πληροφορηθεί από τον υπεύθυνο της ΣΠΕ Αγίας Φύλας που θα μαρτυρούσε στην ποινική υπόθεση αλλά και από τον αστυνομικό που είχε υπό την επιτήρηση του την εκτέλεση τους εντάλματος σύλληψης του εναγόμενου, ο τελευταίος είναι παντελώς αναξιόχρεος και όφειλε πολλά ποσά χρημάτων σε πολλά άτομα και εκκρεμούν εναντίον δεκάδες υποθέσεις. Περαιτέρω ο ίδιος ο εναγόμενος παραδέχτηκε ότι δεν έχει λεφτά ούτε περιουσία για να πληρώσει." Επίσης στη παράγραφο 13 αναφέρεται ότι "Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα υποστούμε ανεπανόρθωτη ζημιά καθότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μην εισπράξουμε κανένα ποσό από τον εναγόμενο." Στην υπόθεση Resola (ανωτέρω) είχε προβληθεί από τον ενάγοντα ο ακολούθως ισχυρισμός: "Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και ως έχω πληροφορηθεί από κύκλους φιλικά προσκείμενους προς τους Εναγόμενους καθυστερούν να με πληρώσουν καθώς προσπαθούν να αποξενώσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία για να με αποκλείσουν από το να ικανοποιήσω οποιανδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού. Εάν επιτραπεί τούτο τότε οποιανδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ εμού δεν θα μπορεί να ικανοποιηθεί γιατί οι Εναγόμενοι δεν έχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία εντός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων." Κρίθηκε ότι επρόκειτο για ισχυρισμό αφ΄ εαυτού αόριστο και δεν απεκάλυπτε την πηγή των πληροφοριών του ενάγοντα γι΄ αυτό θα έπρεπε να είχε αγνοηθεί καταριπτομένου έτσι του βάθρου του διατάγματος "που συνίστατο στην ύπαρξη ανάγκης για την παροχή θεραπείας άνευ καθυστερήσεως". Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι δεν υπήρχαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Από την στιγμή που διαπιστώνεται έλλειψη δικαιοδοτικού όρου το διάταγμα είναι ανυπόστατο και στερούμαι εξουσίας προς παράταση του. Πέραν τούτου, το Δικαστήριο υπό το φως των θέσεων και των δύο πλευρών πρέπει εν πάση περιπτώσει εξετάσει το κατά πόσον αποκαλύπτονται οι προϋποθέσεις ώστε να παραταθεί η ισχύς του διατάγματος μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Η απάντηση είναι αρνητική εφόσον οι ισχυρισμοί που προβάλλονται προς στοιχειοθέτηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32 είναι αόριστοι και ανεπαρκείς. Πρέπει να αναφέρω ότι αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν14/60 είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι το άρθρο 5 του Κεφ.6 ουσιαστικά αντιστοιχεί σ΄αυτή την προϋπόθεση. Για την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος απαιτείται στερεή θετική μαρτυρία και απτά στοιχεία αλλά στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση μαρτυρίας για την απόδειξη της πραγματικής πρόθεσης ενός εναγομένου για την μεταβίβαση ή επιβάρυνση της περιουσίας του. Όπως έχει τονισθεί από τον Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιεία Λεωνίκ Λτδ Πολ. Έφεση 11013 ημερομηνίας 13/6/2001 "εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία." Τέτοιος κίνδυνος στην παρούσα υπόθεση κατά την άποψη μου δεν έχει αποδειχτεί. Οι ενάγοντες επέλεξαν να αποσύρουν ποινική υπόθεση που είχαν εναντίον του εναγόμενου μετά από την υπογραφή του γραμματίου ημερ. 23.02.
- Το ποσό των Λ.Κ.500 που έχει δεσμευτεί με το εκκαλούμενο διάταγμα είναι πολύ μικρό σε σχέση με την αξίωση των εναγόντων. Επίσης αναφέρω όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Marketrends (Capital Market) Ltd v. Γεωργίου Πολ. Έφεση 11261 ημερ. 13/11/02 ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν μπορεί να λειτουργεί "ως μέτρο γενικής εξασφάλισης ενάγοντα που βρίσκεται αντιμέτωπος με την μη πληρωμή χρέους". Περαιτέρω τίθεται προς εξέταση ακόμα ένας λόγος απόδειξη του οποίου κατά την άποψη μου θα οδηγούσε και πάλι στην ακύρωση του διατάγματος άνευ άλλου. Αυτός είναι η ύπαρξη δύο διαφορετικών διαταγμάτων από δύο Δικαστήρια για το ίδιο αντικείμενο. Στην αίτηση αρ. 43/00 ημερ. 11.08.00, αναφορικά με την αίτηση του Γεώργιου Χ"Αλεξάνδρου για certiorari το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε στην παραδοξότητα που δημιουργήθηκε με την ύπαρξη δύο διαφορετικών διαταγμάτων για το ίδιο αντικείμενο, και όπως ανέφερε ο Νικήτας Δ. "Το Δικαστήριο είναι ευαίσθητο στις περιπτώσεις όπου υπάρχει σύγκρουση ή αντιφατικότητα μεταξύ αποφάσεων ισότιμων Δικαστηρίων. Αποτελεί είδος υπέρβασης εξουσίας που εξουδετερώνει την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης." Στην υπόθεση Αυτόματα Ελαιουργεία Λυθροδόντα Λτδ ν. Ιερά Μονή Μαχαιρά
(1986)1 Α.Α.Δ. 524, έγινε κάτι ανάλογο με την επίδικη υπόθεση, η δε έκδοση νέου παρεμπίπτοντος διατάγματος σε αγωγή που ουσιαστικά παρέλυε την αποτελεσματικότητα προηγούμενου τελικού προστακτικού διατάγματος σε άλλη αγωγή, θεωρήθηκε ότι έγινε καθ΄ υπέρβαση δικαιοδοσίας. Στην Κυριάκος Αντρέα ν. Takis O. Chamboulides Ltd
(193)1 Α.Α.Δ. 6, κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να επικυρωθεί προσωρινό διάταγμα το οποίο αντιστρατευόταν τελικά διατάγματα σε άλλη αγωγή. Έγινε λόγος για αντιφατικότητα και ότι το δεύτερο διάταγμα δεν έπρεπε να είχε εκδοθεί. Στην παρούσα περίπτωση το ποινικό Δικαστήριο που εκδίκασε την υπόθεση 2813/05 διέταξε στις 24.02.06 όπως το ποσό των Λ.Κ.500 μετρητά που βρίσκεται κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και το οποίο κατέθεσε ο εναγόμενος ως εγγύηση, επιστραφεί στον εναγόμενο στις 24.02.06. Με το διάταγμα που εξετάζεται άλλο Δικαστήριο έχει εκδώσει διάταγμα δια του οποίου απαγορεύεται στον εναγόμενο να παραλάβει και /ή αποξενώσει το ποσό αυτό μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεωτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου. Είναι κατά την γνώμη μου καταφανές ότι δεν μπορεί να επικυρωθεί το εκκαλούμενο προσωρινό διάταγμα το οποίο αντιστρέφεται διάταγμα σε άλλη υπόθεση. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει σαφέστατα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση. Ως αποτέλεσμα το προσωρινό διάταγμα ημερ. 01.03.06 ακυρώνεται και παύει να ισχύει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ......................................................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο