ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή της LAPERTAS FISHERIES LTD, Αρ. Αγωγής: 4466/02, 18 Mαϊου, 2006

(2)Οι εναγόμενοι παραδέχονται τις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 της έκθεσης απαίτησης.

(3)Οι εναγόμενοι αρνούνται το περιεχόμενο των παραγράφων 5 και 6 της έκθεσης απαίτησης και ισχυρίζονται δε ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό στους ενάγοντες.

(4)Αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της έκθεσης απαίτησης οι εναγόμενοι παραδέχονται την αποστολή και λήψη της επιστολής ημερομηνίας 3.12.01, αλλά αρνούνται ότι οφείλουν το αιτούμενο ποσό και καλούν τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους.

(5)Οι εναγόμενοι επαναλαμβάνουν τους ανωτέρω ισχυρισμούς τους και αρνούνται το περιεχόμενο της παραγράφου 8 της έκθεσης απαίτησης.

(6)Ως εκ των ανωτέρω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η παρούσα αγωγή, είναι κακόβουλη, πρόωρη και ενοχλητική και αρνούνται ότι οι ενάγοντες δικαιούνται και/ή νομιμοποιούνται στις αξιώσεις της παραγράφου 9 της έκθεσης απαίτησης και αιτούνται την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εις βάρος των εναγόντων.» Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας θεσμούς Δ.25 θ.1-4, Δ.48 θ. 1,2,3 και 9 στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Ταμάσιου, ο οποίος είναι και ο δικηγόρος της Εναγόμενης-Αιτήτριας ο οποίος καταγράφει ως λόγους που συνηγορούν υπέρ της τροποποίησης τ΄ ακόλουθα: (

1. i)Η καταχωρισθείσα υπεράσπιση είχε καταχωρισθεί από άλλο δικηγόρο, ο οποίος χειριζόταν την υπόθεση, και κατά την προετοιμασία για την ακρόαση της αγωγής διεπιστώθη ότι δεν αναφέρονταν στην Υπεράσπιση παραδεκτά γεγονότα ενώ άλλα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούσαν την υπεράσπιση δεν αναφέρθηκαν. (
2. ii)Θα προσδιοριστούν τα επίδικα θέματα με την τροποποίηση. (iii) Είναι επιβεβλημένη για να παρουσιαστεί ολοκληρωμένη η Υπεράσπιση της Εναγόμενης. (
3. iv)Είναι απαραίτητη για να μπορέσει το Δικαστήριο ν΄ αποφασίσει πάνω στα πραγματικά γεγονότα και την ουσία της διαφοράς. (
4. v)Δεν θα προκύψει αδικία σε βάρος της Ενάγουσας αν επιτραπεί η τροποποίηση. (
5. vi)Δεν τροποποιείται η βάση της υπεράσπισης αλλά επιδιώκεται η διόρθωση λανθασμένων γεγονότων. (vii) Δεν θα επηρεάσει τα κεκτημένα δικαιώματα της Ενάγουσας αλλά ούτε και θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά που να μην θεραπεύεται με έξοδα. (viii) Θα διευκολυνθεί η εκδίκαση της υπόθεσης λόγω του ότι με τις αιτούμενες τροποποιήσεις θα περιοριστούν σε μεγάλο βαθμό τα επίδικα θέματα. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1-6, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: (
6. i)Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη και/ή κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (
7. ii)Η καταχώρησή της προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). (iii) Υπάρχει πρωτοφανής και/ή υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (latches) στην υποβολή της παρούσας αίτησης με την οποία ζητείται ουσιαστικά η αντικατάσταση της υφιστάμενης Υπεράσπισης της εναγομένης εταιρείας, αναφορικά με γεγονότα τα οποία είναι γνωστά και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά στην αιτήτρια/εναγομένη από το έτος 2004 και/ή από τον Φεβρουάριο του 2005, εδώ και 10 μήνες τώρα από τον διορισμό των νέων δικηγόρων για την εκπροσώπηση της εναγομένης εταιρείας. Επίσης, δεν δίδεται καμία σοβαρή εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση. (
8. iv)Η αιτούμενη τροποποίηση και αντικατάσταση της Υπεράσπισης δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους και/ή αβλεψίας της αιτήτριας και/ή κακής συνεννόησης με τους δικηγόρους αυτής, αλλά προσπάθεια πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής. (
9. v)Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη εταιρεία εισαγάγει νέα θέματα με αποτέλεσμα να μεταβάλει άρδην και/ή τροποποιεί την ουσία της υφιστάμενης Υπεράσπισης με νέους αβάσιμους και/ή λανθασμένους και/ή ανυποστήρικτους ισχυρισμούς που αναπόφευκτα συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικών θεμάτων και την μετατροπή όλων των ήδη καταχωρησθέντων δικογράφων. (
10. vi)Η αιτούμενη τροποποίηση της Υπεράσπισης είναι αντινομική και/ή δεν θα έπρεπε να επιτραπεί καθότι αποτελούν προϊόν δευτέρας σκέψεως της εναγομένης εταιρείας. (vii) Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν το ουσιώδες και/ή την χρησιμότητα και/ή αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης και αντικατάστασης της υφιστάμενης Υπεράσπισης. (viii) Σκοπός της είναι να καθυστερήσει και/ή εκτροχιάσει και/ή δυσχεράνει και/ή επιβραδύνει την όλη διαδικασία και/ή κατά συνέπεια να παρεμποδίσει την ακροαματική διαδικασία. (
11. ix)Η αιτήτρια δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τροποποίησης και αντικατάστασης της υφιστάμενης Υπεράσπισης στο παρόν στάδιο της διαδικασίας. (
12. x)Το αιτούμενο διάταγμα θα επιφέρει τέτοια βλάβη στους Ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση που δεν θα είναι δυνατόν να αποζημιωθούν με έξοδα. (
13. xi)Η αιτούμενη τροποποίηση και αντικατάσταση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. (xii) Ο ομνύοντας την ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 10.11.05 για τροποποίησης της Υπεράσπισης είναι ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση και που προωθεί την αίτηση αυτή επομένως η ένορκη δήλωση καθίσταται παράτυπη και/ή ελαττωματική και/ή αντικανονική και/ή μη νομότυπη. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Εύης Παντελίδου, υπαλλήλου της Ενάγουσας η οποία αναφέρει ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη από την Ενάγουσα να προβεί στην Ένορκη Δήλωση. Αναφέρει ότι η Εναγόμενη-Αιτήτρια επέδειξε πρωτοφανή, υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της υπό εξέταση αίτησης διότι τα γεγονότα θα έπρεπε να της ήταν γνωστά από το 2000 ή/και από το 2002 πριν την καταχώριση της υφιστάμενης υπεράσπισης ή/και τον Φεβρουάριο του 2005 όταν διόρισε νέο δικηγόρο και δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε σοβαρή και/ή ουσιαστική εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση. Ισχυρίζεται ότι επιδιώκει ν΄ αλλάξει εντελώς τη βάση της Υπεράσπισης με τη εισαγωγή νέων και αβάσιμων ή/και ανυποστήρικτων ισχυρισμών που θα επιβάλλει τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Η ενέργεια της Εναγόμενης-Αιτήτριας αποτελεί προσπάθεια πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης και δεν μπορεί να θεωρηθεί απλά ένα λάθος ή αβλεψία. Επιπρόσθετα, εισηγείται ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα επιφέρει βλάβη στην Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση που δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. Ισχυρίζεται, ότι η Εναγόμενη-Αιτήτρια υπέδειξε σοβαρής μορφής αμέλεια στην καταχώρηση της αίτησης και ότι η καταχώρησή της αποτελεί έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας του δικαστηρίου διότι θα έπρεπε να είχε εισαχθεί η τροποποίηση από το 2004, προτού καταχωριστεί η υφιστάμενη Υπεράσπιση. Επιπρόσθετα, δεν έχει προσφερθεί ή προβληθεί οποιαδήποτε εξήγηση από την Εναγόμενη-Αιτήτρια που να δικαιολογεί, με οποιοδήποτε τρόπο, την καθυστέρηση που μεσολάβησε μέχρι την καταχώριση της παρούσας αίτησης. Καταλήγει, ότι δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση λόγω του ότι ο Ενόρκως Δηλών είναι το ίδιο και το αυτό πρόσωπο με τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση και/ή που προωθεί την Αίτηση. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Στις αγορεύσεις που ακολούθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν και ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με σαφήνεια και επάρκεια κάνοντας αναφορά και σε σχετική νομολογία. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Ο κος Ταμάσιος, στην αγόρευσή του ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφέρθηκε στις αρχές που έχουν καθιερωθεί από τη νομολογία και διέπουν το θέμα και υποστήριξε ότι κανένας από τους λόγους ένστασης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός αφού η ένσταση είναι τυποποιημένη ενώ δεν τεκμηριώνεται από την Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει γιατί απλώς επαναλαμβάνεται σ΄ αυτήν το περιεχόμενο της αίτησης. Δεν έχει καθοριστεί το είδος της ζημιάς που θα υποστεί η Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση και κατά πόσο αυτή δεν μπορεί ν΄ αποζημιωθεί χρηματικά. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι με την επιδιωκόμενη τροποποίηση θα γίνει καλύτερος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων αφού στην ουσία με την τροποποίηση επιδιώκεται η παραδοχή γεγονότων. Και ότι ακόμα και αν εισάγεται νέα υπεράσπιση αυτό από μόνο του δεν μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη της Αίτησης. Η θέση της κας Κόκκινου ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Υποστήριξε, αρχικά, ότι δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση λόγω του ότι ο ομνύοντας και ο συνήγορος που προωθεί την αίτηση είναι το ίδιο πρόσωπο και παρέπεμψε σε νομολογία. Η τροποποίηση, ήταν η θέση της, θα οδηγήσει σε περαιτέρω καθυστέρηση εκδίκασης της υπόθεσης ενώ παράλληλα θα προκαλέσει ζημιά στην Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση. Έκαμε εκτεταμένη αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης για να καταλήξει ότι υπήρχε αδικαιολόγητη ολιγωρία ή/και αδιαφορία ή/και καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης η οποία πρώτον, δεν δικαιολογήθηκε και δεύτερον, συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ήταν η θέση της ότι η αίτηση συνιστά προϊόν δεύτερης σκέψης αφού τα γεγονότα που επιχειρεί να παραδεχθεί, η Εναγόμενη, τα γνώριζε από το 1994. Όλα τα γεγονότα, τα οποία προτίθεται η άλλη πλευρά να παραδεχθεί δεν συνιστούν νέα στοιχεία ή νέα γεγονότα αλλά ήταν σε γνώση της Εναγόμενης-Αιτήτριας από την αρχή της διαδικασίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της την Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές πρόσφατες αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας,

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, ημερ. 22.2.02 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από την νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «

(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»

(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα. (Βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα, Π.Ε. 10341/19.1.99). Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.

(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.

(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ. 33.)

(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά

(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» (Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc

(1997)1 Α.Α.Δ. 378.

(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. (Βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.A.D. 426).

(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. (Βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης

(1995)1 Α.Α.Δ 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη.

(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο. (Βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.ά

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε ν΄ αποζημιωθεί με χρήμα» Κρίνω ότι, θα πρέπει να γίνει σύντομη αναφορά στο ιστορικό της διαδικασίας όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης προτού εφαρμοστούν οι πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της υπό κρίση αίτησης. Στις 29.11.2002 καταχωρίστηκε Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Στις 23.1.03 καταχωρίστηκε Σημείωμα Εμφάνισης από τον Διευθυντή, προφανώς, της Εναγόμενης Εταιρείας ενώ στις 28.4.04 καταχωρίστηκε η Υπεράσπιση της Εναγόμενης, η δε απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρίστηκε στις 4.5.04 και έγινε αίτηση ορισμού για ακρόαση στις 5.5.04, σύμφωνα με την σημείωση του Δικαστή (στην αίτηση για ορισμό καταγράφεται ημερομηνία καταχώρισης 19.2.04 ενώ τα δικόγραφα δεν είχαν ακόμη συμπληρωθεί). Ορίστηκε για ακρόαση στις 18.2.05 μετά που είχε οριστεί για οδηγίες σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες για να διευκρινιστεί το θέμα κατά πόσο είχε εκδοθεί διάταγμα διάλυσης της Εναγόμενης. Στις 14.10.04 ο κος Ταμάσιος δήλωσε ότι θα εμφανίζετο ως δικηγόρος της Εναγόμενης στην υπόθεση. Στις 18.2.05 ζητήθηκε από κοινού αναβολή της ακρόασης ενόψει του ότι η Εναγόμενη εταιρεία είχε τεθεί υπό διάλυση και είχε διοριστεί ως Εκκαθαρίστρια η Επίσημη Παραλήπτρια του Εφόρου Εταιρειών και ήταν αναγκαία η τροποποίηση του τίτλου και η καταχώριση νέου διοριστήριου εκ μέρους του Επίσημου Παραλήπτη. Στις 12.5.06 υπήρξε εμφάνιση εκ μέρους του Επίσημου Παραλήπτη και δηλώθηκε ότι ο κος Ταμάσιος, δικηγόρος, θα ενεργεί εκ μέρους του. Έγινε η απαραίτητη τροποποίηση και την 1.6.05 η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 16.11.05, ενώ στις 10.11.05 καταχωρίστηκε η υπό εξέταση αίτηση. Σ΄ αυτό το σημείο θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι το τι επιδιώκεται με την αιτούμενη τροποποίηση είναι, στην ουσία, παραδοχή των παραγράφων 1-4 της Έκθεσης Απαίτησης και περιορισμός της Υπεράσπισης σε μόνο ένα θέμα: ότι δεν οφείλεται το απαιτούμενο ποσό. Δύο είναι τα βασικά σημεία που, κατά την κρίση μου, διαπιστώνονται υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων και είναι καθοριστικά για τον τρόπο που θα πρέπει ν΄ ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση στην οποία, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, υπόκειται το αίτημα τροποποίησης δικογράφου. Πρώτον, διαπιστώνεται ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν ανατρέπει τα δεδομένα της ήδη καταχωρηθείσας Έκθεσης Απαίτησης αλλά γίνεται προσπάθεια επίλυσης διαφόρων γεγονότων με την παραδοχή τους χωρίς οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες και επιπτώσεις στα δικαιώματα της Ενάγουσας η οποία, αν εγκριθεί η υπό κρίση αίτηση, θα έχει ν΄ αποδείξει μόνο την βάση της αγωγής της δηλαδή ότι τα λεφτά αυτά, ήτοι ενοίκια, της οφείλονται αφού με την σκοπούμενη τροποποίηση γίνεται παραδεκτή η ύπαρξη συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ των μερών. Με αυτό τον τρόπο θα περιοριστούν τα επίδικα θέματα και θα καταστεί ευχερέστερη η διεξαγωγή της δίκης. Δεύτερον, η αναδρομή στο ιστορικό της διαδικασίας καταδεικνύει ότι το χρονικό στάδιο, στο οποίο υποβάλλεται η παρούσα αίτηση, δικαιολογείται. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που είναι κρίσιμης σημασίας είναι το πότε περιήλθαν σε γνώση του νέου δικηγόρου της Εναγόμενης-Αιτήτριας τα ακριβή γεγονότα αναφορικά με την Υπεράσπισή της και κατά πόσο αυτός έδρασε αμέσως ή γιατί δεν ενήργησε ενωρίτερα. Σε σχέση μ΄ αυτόν τον παράγοντα, ο οποίος είναι μεγάλης σημασίας, πρέπει ν΄ αναφέρω ότι η Εναγόμενη-Αιτήτρια εξήγησε την θέση της. Στην Ένορκη Δήλωση του δικηγόρου κου Ταμάσιου, που συνοδεύει την αίτηση, καταγράφονται επακριβώς οι λόγοι που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης τη δεδομένη στιγμή. Η Εναγόμενη-Αιτήτρια όφειλε να δικαιολογήσει με επάρκεια την παράλειψή της να αποταθεί στο Δικαστήριο ενωρίτερα και το έπραξε. Εκείνος που έχει στους ώμους του ένα τέτοιο βάρος έχει συνάμα και καθήκον να δείξει την καλοπιστία του τόσο για το τι έγινε μέχρι τώρα όσο και για να δικαιολογήσει την αδράνειά του. Είναι η κατάληξή μου ότι η Εναγόμενη δικαιολόγησε το χρονικό στάδιο στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση σε σχέση με την δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (ανωτέρω) τονίστηκε ότι η μεγάλη καθυστέρηση συναρτάται με τους λόγους που την προκάλεσαν, η δε έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια την δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Αυτό που ενέχει σημασία είναι η ανεκμετάλλευτη και αναξιοποίητη παρέλευση του χρόνου που διέρρευσε από τη στιγμή που διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση ή που προέκυψαν τα στοιχεία στα οποία αυτή αναφέρεται. Στην υπό εξέταση υπόθεση εκείνο που είναι σημαντικό και θα πρέπει να εξηγηθεί με επάρκεια είναι το πότε περιήλθαν στην αντίληψη του νέου δικηγόρου της Εναγόμενης-Αιτήτριας τα γεγονότα που συνθέτουν το αντικείμενο της τροποποίησης. Είναι προφανές ότι η Εναγόμενη-Αιτήτρια έδρασε αμέσως μόλις ο δικηγόρος της συνειδητοποίησε την παραδρομή του προηγούμενου δικηγόρου που ενεργούσε για την Εναγόμενη εταιρεία. Καταλήγω λοιπόν ότι δεν τίθεται θέμα υπέρμετρης καθυστέρησης και ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα υποβοηθήσει στην εξέλιξη της υπόθεσης αφού μ΄ αυτήν γίνονται παραδεκτά γεγονότα και περιορίζονται τα επίδικα θέματα σ΄ ένα, κατά πόσο οφείλεται το ποσό των καθυστερημένων ενοικίων και των λοιπών λογαριασμών, αφού με την επιδιωκόμενη τροποποίηση γίνεται παραδεκτό ότι η συγκεκριμένη κατοικία είχε ενοικιαστεί στην Εναγόμενη εταιρεία έναντι μηνιαίου ενοικίου Λ.Κ. 50, πράγμα που δεν είναι παραδεκτό με την υφιστάμενη υπεράσπιση. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν παρατεθεί πιο πάνω, και έχοντας κατά νου ότι η Εναγόμενη δεν καθυστέρησε στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, ήτοι πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης, καταλήγω ότι η προτεινόμενη τροποποίηση θα οδηγήσει στον περιορισμό των επίδικων θεμάτων και θα περισώσει δικαστικό χρόνο. Επιπρόσθετα, η Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση δεν έχει αναφέρει ποιά είναι η ισχυριζόμενη βλάβη που θα υποστεί, η οποία δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. Τα δικαιώματα της άλλης πλευράς δεν θα βλαφθούν μ΄ οποιονδήποτε τρόπο και μπορούν να αντιμετωπισθούν με την κατάλληλη διαταγή εξόδων. Κρίνω, ότι θα πρέπει ν΄ ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της Εναγόμενης-Αιτήτριας και να επιτρέψω την αίτησή της. Όσον αφορά το θέμα που εγέρθηκε από την Ενάγουσα-Καθ΄ ης η Αίτηση και αφορά την κατάρτιση της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση τροποποίησης από τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι η νομολογία έχει καθορίσει ότι είναι ανεπιθύμητη η υπογραφή ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση από τον συνήγορο του αιτητή. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1(Γ) Α.Α.Δ. 1036 το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη στο ακόλουθο σχόλιο: «Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα σχολιάσει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής και θα αναμέναμε ότι το φαινόμενο αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη εκλείψει.» Οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του δικηγόρου ως μάρτυρα στην ίδια διαδικασία είναι απόλυτα σεβαστές. Βλ. In Re Efthymiou

(1987)1 C.L.R. 329, Σωκράτους ν. Σαββίδη

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1602 και Παπακόκκινου κ.ά ν. Δήμου Πάφου (Αρ. 1)

(1991)1 Α.Α.Δ. 634. Παράλληλα όμως, στην υπόθεση Σπύρος Σταυρινίδης ν. Geskoslovenske Obhondi Banka A.S.

(1972)1 Α.Α.Δ. 130 αποφασίστηκε ότι για να μπορεί κάποιος να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα πρέπει να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αυτών. Στην υπό εξέταση υπόθεση ο ίδιος ο δικηγόρος φαίνεται να είχε αυτή τη γνώση. Τα δικηγορικά γραφεία που απαρτίζονται από ένα δικηγόρο αναγκάζονται να προβαίνουν σ΄ αυτή την ανεπιθύμητη πρακτική ιδιαίτερα, όταν τα θέματα είναι νομικά και δεν μπορεί να ορκιστεί γι΄ αυτά οποιοσδήποτε άλλος παρά ο ίδιος ο δικηγόρος, ο οποίος τα γνωρίζει καλύτερα. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω παρόλο που η νομολογία έχει κρίνει ανεπιθύμητη την πρακτική να προβαίνει σε ένορκο δήλωση ο δικηγόρος του αιτητή δεν έχει αποφασίσει ότι στην αντίθετη περίπτωση η διαδικασία είναι ή καθίσταται άκυρη. Γι΄ αυτό και θεωρώ ότι αυτό δεν είναι μοιραίο για την Αίτηση παρόλο που θα πρέπει ν΄ αναφέρω ότι οι δικηγόροι πρέπει ν΄ αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα και τ΄ αποδεικτικά στοιχεία μιας υπόθεσης. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι στην υπό κρίση περίπτωση συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς έγκριση της Αίτησης. Όμως, δεν μπορώ ν΄ αποδεχθώ την εισήγηση της Εναγόμενης-Αιτήτριας ότι δεν θα πρέπει να την καταδικάσω στα έξοδα γιατί η καταχώριση της ένστασης ήταν αχρείαστη. Ο κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα να προβάλει την υπόθεσή του όπως ο ίδιος θεωρεί σωστό υπό την προϋπόθεση να μην γίνεται κατάχρηση. Είναι η άποψή μου ότι στην παρούσα περίπτωση δεν έγινε κατάχρηση του δικαιώματος καταχώρησης ένστασης. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης ως η παράγραφος Α

(1)της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όσο και αυτά που θα δημιουργηθούν ως αποτέλεσμα της τροποποίησης επιδικάζονται εναντίον της Εναγόμενης-Αιτήτριας και υπέρ της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν μετά την ολοκλήρωση της ακρόασης της πιο πάνω αγωγής. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο