Γεώργιου Σπύρου Τσαππή Λτδ ν. Παναγιώτη Πολυβίου, Αρ. Αγωγής: 2695/04, 25 Mαϊου, 2006

(35)τιμολογίων για προϊόντα που είχαν παραδοθεί στον Εναγόμενο, από τον Ιανουάριο 2003 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2003, πλέον νόμιμο τόκο από 10.9.03. Στην Υπεράσπισή του ημερομηνίας 21.10.04 ο Εναγόμενος- Καθ΄ ου η Αίτηση αρνείται ότι οφείλει οποιονδήποτε υπόλοιπο στους Ενάγοντες-Αιτητές και ισχυρίζεται ότι κατέβαλε έναντι των τιμολογίων το ποσό των Λ.Κ. 2.138,40 και τους εξόφλησε πλήρως. ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την υπό κρίση αίτηση οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτούνται: «Α. Άδειαν τροποποιήσεως της Έκθεσης Απαίτησης των Εναγόντων της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγής. Β. Διάταγμα δια του οποίου να τροποποιείται η Έκθεση Απαιτήσεως της ως άνω Αγωγής των Εναγόντων δια της διαγραφής των παρ. 3, 4 και 5 της Έκθεσης Απαιτήσεως και την αντικατάσταση τους με τις παραγράφους 3, 4 και 5 ως ακολούθως: «3. Η Ενάγουσα πώλησε στον εναγόμενο δυνάμει τιμολογίων διάφορα είδη ζωοτροφών και ο εναγόμενος αγόρασε τα διάφορα είδη ζωοτροφών και προς τον σκοπό αυτό εκδόθηκαν τα τιμολόγια που αναφέρονται στις Λεπτομέρειες κατωτέρω: ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΡ. ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΥ ΠΟΣΟ 1. 14.5.02 27041 Λ.Κ. 30,80 2. 14.5.02 27043 Λ.Κ. 49 3. 29.5.02 27195 Λ.Κ. 43,20 4. 14.6.02 27357 Λ.Κ. 49 5. 8.6.02 27561 Λ.Κ. 65,60 6. 24.7.02 27720 Λ.Κ. 71,10 7. 25.7.02 27737 Λ.Κ. 30 8. 9.8.02 27879 Λ.Κ. 77,20 9. 10.9.02 30181 Λ.Κ. 71,80 10. 10.9.02 30184 Λ.Κ. 18,90 11. 15.10.02 30514 Λ.Κ. 25 12. 18.10.02 30545 Λ.Κ. 77,40 13. 26.10.02 30602 Λ.Κ. 28,30 14. 6.11.02 30686 Λ.Κ. 90 15. 8.11.02 30707 Λ.Κ. 86,50 16. 18.11.02 30770 Λ.Κ. 174,20 17. 12.12.02 30966 Λ.Κ. 87,90 18. 19.12.02 31048 Λ.Κ. 37,60 19. 23.12.02 31096 Λ.Κ. 55,70 20. 31.12.02 31160 Λ.Κ. 36,20 21. 2.01.03 31178 Λ.Κ. 63,70 22. 10.01.03 31211 Λ.Κ. 81,30 23. 20.01.03 31331 Λ.Κ. 40,50 24. 22.01.03 31368 Λ.Κ. 74,70 25. 29.01.03 31445 Λ.Κ. 40,50 26. 30.01.03 31456 Λ.Κ. 71 27. 6.02.03 31528 Λ.Κ. 68,60 28. 6.02.03 31523 Λ.Κ. 56,70 29. 14.02.03 31595 Λ.Κ. 68,55 30. 18.02.03 31624 Λ.Κ. 42,50 31. 28.02.03 31729 Λ.Κ. 74,55 32. 4.03.03 31763 Λ.Κ. 71,40 33. 17.03.03 31875 Λ.Κ. 68,25 34. 27.03.03 31970 Λ.Κ. 74,55 35. 8.04.03 32090 Λ.Κ. 98,38 36. 21.04.03 32195 Λ.Κ. 69,10 37. 29.04.03 32263 Λ.Κ. 70,14 38. 2.05.03 32300 Λ.Κ. 78,33 39. 8.05.03 32352 Λ.Κ. 80,64 40. 16.05.03 32412 Λ.Κ. 79,70 41. 16.05.03 32418 Λ.Κ. 10,50 42. 21.05.03 32454 Λ.Κ. 75,40 43. 22.05.03 32459 Λ.Κ. 26,25 44. 26.05.03 32490 Λ.Κ. 67,20 45. 2.06.03 32543 Λ.Κ. 82,11 46. 13.06.03 32630 Λ.Κ. 81,48 47. 20.06.03 32688 Λ.Κ. 90,40 48. 26.06.03 32740 Λ.Κ. 91,55 49. 30.06.03 32756 Λ.Κ. 45,67 50. 4.07.03 32795 Λ.Κ. 75,60 51. 9.07.03 32818 Λ.Κ. 80,85 52. 15.07.03 32852 Λ.Κ. 86,10 53. 21.07.03 32896 Λ.Κ. 72,66 54. 25.07.03 32938 Λ.Κ. 121,35 55. 31.07.03 32974 Λ.Κ. 50,92 56. 2.08.03 32984 Λ.Κ. 86,46 57. 8.08.03 33036 Λ.Κ. 35,70 58. 9.08.03 33038 Λ.Κ. 85,15 59. 19.08.03 33080 Λ.Κ. 77,28 60. 21.08.03 33129 Λ.Κ. 82,53 61. 26.08.03 33166 Λ.Κ. 67,20 62. 2.09.03 33262 Λ.Κ. 54,60 63. 10.09.03 33231 Λ.Κ. 71,82 64. 15.09.03 33310 Λ.Κ. 25,73 65. 18.09.03 33330 Λ.Κ. 65,94 66. 1.10.03 33422 Λ.Κ. 73,40 67. 9.10.03 33485 Λ.Κ. 63,95 68. 31.10.03 33642 Λ.Κ. 74,76 69. 10.11.03 33717 Λ.Κ. 71,29 70. 21.11.03 33829 Λ.Κ. 107,62 71. 2.12.03 33935 Λ.Κ. 136,18 72. 15.12.03 33068 Λ.Κ. 70,10 73. 15.12.03 33069 Λ.Κ. 71,19 ΣΥΝΟΛΟ Λ.Κ. 4.957,43 4. Ο Εναγόμενος παρέλαβε τις ζωοτροφές δυνάμει των ως άνω τιμολογίων προς πλήρη ικανοποίησή του. Τα πιο πάνω τιμολόγια ήταν πληρωτέα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης των και σε περίπτωση μη εξόφλησής τους εντός 30 ημερών από την έκδοσή τους θα φέρουν νόμιμο τόκο. 5. Ο Εναγόμενος έναντι των πιο πάνω τιμολογίων κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ. 2.622 και σήμερα εξακολουθεί να οφείλει το ποσό των Λ.Κ. 2.335,43 προς τους Ενάγοντες. Γ. Διάταγμα για επανακλήτευση του μάρτυρα Σπύρου Τσαππή ενόψει της Αιτούμενης Τροποποίησης. Δ. Διάταγμα όπως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της αγωγής.» Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.12, Δ.25 και Δ.48 θ. 1, 2 και 8. Υποστηρίζεται δε από Ένορκη Δήλωση του κ. Σπύρου Τσαππή, που είναι και ο Διευθυντής των Εναγόντων-Αιτητών, ο οποίος καταγράφει ως λόγο που συνηγορεί υπέρ της τροποποίησης ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία καθότι αναφέρθηκε στην Απάντηση στην Υπεράσπιση ότι η συνεργασία των διαδίκων είχε ξεκινήσει τον Μάϊο 2002 και ότι υπήρχε ανοικτός λογαριασμός δούναι και λαβείν βάσει τιμολογίων και ότι δεν θα επηρεαστούν τα δικαιώματα του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Ο Εναγόμενος-Καθ΄ ου η Αίτηση καταχώρησε Ένσταση η οποία στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25, Δ.38 Θ. 1, Δ.48 θ.θ. 1,4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης προβάλλονται οι ακόλουθοι: (

1. i)Η επιδιωκόμενη τροποποίηση σκοπεί στον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. (
2. ii)Είναι αντίθετη προς την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί. (iii) Οι λόγοι που υποστηρίζουν την αίτηση για τροποποίηση είναι ασαφής και δεν παρέχουν δικαιολογία για τον λόγο που επιδιώκεται η τροποποίηση. (
3. iv)Είναι καταχρηστική και κακόπιστη. (
4. v)Η αίτηση υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της δίκης έτσι ώστε να εμποδίζει την ομαλή διεξαγωγή της δίκης και να πλήττει τα συμφέροντα του Εναγόμενου. (
5. vi)Αναφορικά με το διάταγμα που ζητείται στην Παρ. Γ της αίτησης η αίτηση είναι παράτυπη γιατί δεν κάμνει οποιαδήποτε αναφορά στο άρθρο του Νόμου ή τον Κανόνα που στηρίζεται όπως προβλέπεται από την Δ.48, Θ.1. (vii) Δεν δικαιολογείται η επανακλήτευση του μάρτυρα αφού δεν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις. Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κου Παναγιώτη Πολυβίου ο οποίος αναφέρει ότι είναι ο Εναγόμενος στην υπό εξέταση υπόθεση και ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης μέσα από προσωπική γνώση. Ισχυρίζεται, ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές επιδιώκουν να τροποποιήσουν την αγωγή ουσιαστικά με σκοπό τον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Παράλληλα εισηγείται ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία του Σπύρου Τσαππή λόγω του ότι η δέσμη τιμολογίων που κατετέθη από αυτόν αφορά τιμολόγια από 2.1.03 - 10.9.03. Ενώ δεν παρέχεται οποιαδήποτε δικαιολογία για την επιδιωκόμενη τροποποίηση. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Είναι καταχρηστική διότι με αυτήν επιδιώκεται από τους Ενάγοντες-Αιτητές μια δεύτερη ευκαιρία να επιδιώξουν ισχυριζόμενες αξιώσεις από τον Εναγόμενο, τις οποίες ενώ είχαν την ευκαιρία να συμπεριλάβουν στην Έκθεση Απαίτησης δεν το έπραξαν. Είναι κακόπιστη γιατί προσπαθούν ν΄ εκμεταλλευτούν το γεγονός ότι οι ίδιοι παρέλειπαν ν΄ εκδίδουν αποδείξεις στον Εναγόμενο με αποτέλεσμα να διεκδικούν ποσά τα οποία ο Εναγόμενος έχει ήδη καταβάλει. Επιπρόσθετα εισηγείται ότι το στάδιο στο οποίο έχει υποβληθεί η αίτηση είναι προχωρημένο και η έγκριση της αίτησης θα παρενέβαλλε εμπόδια στην ομαλή διεξαγωγή της δίκης και θα οδηγούσε σε παραβίαση του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Τελειώνοντας, εισηγήθηκε ότι όσον αφορά την επανακλήτευση του Διευθυντή της Ενάγουσας η αίτηση είναι παράτυπη και ανυπόστατη γιατί δεν αναφέρεται στο ειδικό άρθρο του Νόμου ή ο Ειδικός Κανονισμός πάνω στον οποίο στηρίζεται και εν πάση περιπτώσει δεν δικαιολογείται η επανακλήτευσή του. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Στις αγορεύσεις που ακολούθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν και ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με σαφήνεια και επάρκεια κάνοντας αναφορά και σε σχετική νομολογία. Οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Η κα Σουρουλλά στην αγόρευσή της επικεντρώθηκε στο γεγονός ότι η βάση της αγωγής δεν αλλάζει και δεν επιδιώκονται νέες αξιώσεις με τα τιμολόγια των οποίων επιχειρείται η προσθήκη. Τα τιμολόγια αφορούν τις περιόδους 14.5.02 - 31.12.02 και 18.9.03 - 15.12.03 και είχε γίνει αναφορά στην σχέση μεταξύ των μερών τόσο στην Απάντηση στην Υπεράσπιση αλλά και κατά την ακρόαση της υπόθεσης όταν ο Διευθυντής κος Σπύρος Τσαππής έδινε μαρτυρία. Ισχυρίστηκε, ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση θα βοηθήσει στην αποπεράτωση των πραγματικών ζητημάτων ενώ παράλληλα εισηγήθηκε ότι δεν παραβλάπτονται τα δικαιώματα του Εναγόμενου με οποιονδήποτε τρόπο ενώ οι Ενάγοντες κινδυνεύουν να χάσουν το λαβείν τους. Ήταν η κατάληξή της ότι η επανακλήτευση του μάρτυρα, ο οποίος έχει ολοκληρώσει την μαρτυρία του, είναι αναγκαία για να στηρίξουν οι Ενάγοντες την υπόθεσή τους. Ενώ η παράλειψη αναφοράς σε θεσμό ή νόμο, που επιτρέπει την επανακλήτευση, είναι θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η θέση του κου Δειλινού ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη. Με αναφορά σε νομολογία ισχυρίστηκε ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται ουσιαστική τροποποίηση με την οποία θα επαναπροσδιοριστούν τα επίδικά θέματα. Ενώ εισηγήθηκε ότι η τροποποίηση είναι αντίθετη με την μαρτυρία που έχει ήδη προσκομιστεί. Ήταν η θέση του ότι δεν έχει παρασχεθεί, στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, οποιαδήποτε δικαιολογία για τους λόγους που ζητείται η τροποποίηση. Κατέληξε, ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση είναι καταχρηστική ή/και κακόπιστη λόγω του ότι τα τιμολόγια βρίσκονταν στα χέρια των Εναγόντων από την ημερομηνία που είχε καταχωριστεί η αγωγή, όμως δεν περιλήφθησαν στην Έκθεση Απαίτησης. Κατέληξε, ότι όσον αφορά το αίτημα για επανακλήτευση η αίτηση είναι παράτυπη και ανυπόστατη και αυτή η παρατυπία της δεν μπορεί να θεραπευτεί. Ήταν η θέση του ότι εν πάση περιπτώσει δεν συντρέχει οποιοσδήποτε ειδικός λόγος που να συνηγορεί υπέρ της επανακλήτευσης του μάρτυρα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της την Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές πρόσφατες αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό, είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας,

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, ημερ. 22.2.02 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από την νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «

(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»

(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα. (Βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα, Π.Ε. 10341/19.1.99). Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.

(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.

(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1 (E) A.A.Δ. 33.)

(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά

(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» (Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc

(1997)1 Α.Α.Δ. 378.

(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. (Βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.A.D. 426).

(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. (Βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης

(1995)1 Α.Α.Δ 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη.

(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο. (Βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.ά

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 λέχθηκαν τ΄ ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε ν΄ αποζημιωθεί με χρήμα» Κρίνω ότι θα πρέπει να γίνει σύντομη αναφορά στο ιστορικό της διαδικασίας, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, προτού εφαρμοστούν οι πιο πάνω νομικές αρχές στα γεγονότα της υπό κρίση αίτησης. Στις 26.8.2004 καταχωρίστηκε Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Στις 8.9.04 καταχωρίστηκε Σημείωμα Εμφάνισης ενώ στις 21.10.04 καταχωρίστηκε η Υπεράσπιση του Εναγόμενου, η δε απάντηση στην Υπεράσπιση καταχωρίστηκε στις 15.11.04 και έγινε αίτηση ορισμού για ακρόαση την ίδια μέρα δηλαδή 15.11.

1. Ορίστηκε για ακρόαση στις 16.3.05 μετά που είχε οριστεί για οδηγίες. Αναβλήθηκε τρεις φορές και ξεκίνησε η ακρόαση της αγωγής στις 15.2.
2. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πρώτου μάρτυρα για τους Ενάγοντες και την ημέρα που είχε οριστεί η υπόθεση για συνέχιση της ακρόασης η δικηγόρος των Εναγόντων αιτήθηκε αναβολή της ακρόασης για να καταχωρίσει την υπό εξέταση αίτηση στις 23.2.
3. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων ο βασικός τους ισχυρισμός είναι ότι ο Εναγόμενος παρέλαβε προϊόντα από τον Ιανουάριο 2003 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2003, για τα οποία εξεδόθησαν συγκεκριμένα τιμολόγια, αξίας Λ.Κ. 2.607,91 και πλήρωσε έναντι το ποσό των Λ.Κ. 185,91 και ζητείται η καταβολή από αυτόν του υπολοίπου των συγκεκριμένων τιμολογίων. Σ΄ αυτό το σημείο θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι το τι επιδιώκεται με την αιτούμενη τροποποίηση είναι, στην ουσία, προσθήκη και άλλων τιμολογίων τα οποία είχαν εκδοθεί από την αρχή της συνεργασίας μεταξύ των μερών μέχρι το τέλος έτσι ώστε η αγωγή να βασίζεται πάνω σε υπόλοιπο λογαριασμού και όχι υπόλοιπο των συγκεκριμένων τιμολογίων που αρχικά καταγράφησαν. Δύο είναι τα βασικά σημεία που, κατά την κρίση μου, διαπιστώνονται υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων και είναι καθοριστικά για τον τρόπο που θα πρέπει ν΄ ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση στην οποία, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, υπόκειται το αίτημα τροποποίησης δικογράφου. Πρώτον, διαπιστώνεται ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της ήδη καταχωρηθείσας Έκθεσης Απαίτησης αλλά γίνεται προσπάθεια εισαγωγής μιας ένας βάσης αγωγής διαφορετικής από την ήδη κατεγραμμένη με όλες τις αρνητικές συνέπειες και επιπτώσεις στα δικαιώματα του Εναγόμενου ο οποίος, αν εγκριθεί η υπό κρίση αίτηση, θα έχει ν΄ αντιμετωπίσει μια βάση αγωγής εντελώς διαφορετική, η οποία θα μπορούσε να είχε εγερθεί από την αρχή της διαδικασίας κατά την καταχώριση της αγωγής ή/και κατά την διάρκεια της εκκρεμοδικίας και προτού η ακρόαση της υπόθεσης ξεκινήσει αφού παρείχετο ο χρόνος, στην δικηγόρο των Εναγόντων, να το πράξει ενόψει του χρονικού ιστορικού της υπόθεσης. Δεύτερον, η αναδρομή στο ιστορικό της διαδικασίας καταδεικνύει ότι το χρονικό στάδιο, στο οποίο υποβάλλεται η παρούσα αίτηση, δεν δικαιολογείται. Στην προκειμένη περίπτωση εκείνο που είναι κρίσιμης σημασίας είναι το πότε περιήλθαν σε γνώση της δικηγόρου της Ενάγουσας-Αιτήτριας τα ακριβή γεγονότα αναφορικά με την αγωγή και κατά πόσο αυτή έδρασε αμέσως ή γιατί δεν ενήργησε ενωρίτερα. Σε σχέση μ΄ αυτόν τον παράγοντα, ο οποίος είναι μεγάλης σημασίας, πρέπει ν΄ αναφέρω ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές δεν εξήγησαν τη θέση τους. Στην Ένορκη Δήλωση του Διευθυντή τους, κου Τσαππή, που συνοδεύει την αίτηση, δεν καταγράφεται οποιοσδήποτε λόγος για την μη καταγραφή των υπολοίπων τιμολογίων στην καταχωρισθείσα Έκθεση Απαίτησης ενώ ήταν σε γνώση τους από την αρχή όλα τα τιμολόγια. Οι Ενάγοντες-Αιτητές όφειλαν να δικαιολογήσουν με επάρκεια την παράλειψή τους να αποταθούν στο Δικαστήριο ενωρίτερα και δεν το έπραξαν. Εκείνος που έχει στους ώμους του ένα τέτοιο βάρος έχει συνάμα και καθήκον να δείξει την καλοπιστία του τόσο για το τι έγινε μέχρι τώρα όσο και για να δικαιολογήσει την αδράνειά του. Είναι η κατάληξή μου ότι οι Ενάγοντες δεν δικαιολόγησαν το χρονικό στάδιο στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση, σε σχέση με την δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο, αφού τα γεγονότα τα οποία θέλουν τώρα να προσθέσουν ήταν σε γνώση τους από την ημέρα της καταχώρησης της υπό εξέταση αγωγής. Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (ανωτέρω) τονίστηκε ότι η μεγάλη καθυστέρηση συναρτάται με τους λόγους που την προκάλεσαν, η δε έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια την δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Αυτό που ενέχει σημασία είναι η ανεκμετάλλευτη και αναξιοποίητη παρέλευση του χρόνου που διέρρευσε από τη στιγμή που διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση ή που προέκυψαν τα στοιχεία στα οποία αυτή αναφέρεται. Στην υπό εξέταση υπόθεση εκείνο που είναι σημαντικό και θα πρέπει να εξηγηθεί με επάρκεια είναι το πότε περιήλθαν στην αντίληψη της δικηγόρου των Εναγόντων-Αιτητών τα γεγονότα που συνθέτουν το αντικείμενο της τροποποίησης. Είναι προφανές ότι οι Ενάγοντες-Αιτητές είχαν στην κατοχή τους τα τιμολόγια ευθύς εξ΄ αρχής και όμως δεν κατέγραψαν, οποιοδήποτε λόγο που να εξηγεί την παράλειψη συμπερίληψής τους στην αρχική Έκθεση Απαίτησης ή την καθυστέρησή τους να προβούν σ΄ αυτήν την ενέργεια ενωρίτερα. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν παρατεθεί πιο πάνω, και έχοντας κατά νου την αποτυχία των Εναγόντων-Αιτητών να εξηγήσουν την καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, ήτοι μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Διευθυντή των Εναγόντων, σε σχέση με την δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο σε συνάρτηση με την αλλαγή και εισαγωγή μιας ένας νομικής βάσης της αγωγής, που θα επέφερε η προτεινόμενη τροποποίηση και που θα μπορούσε να οδηγήσει στον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις επιπτώσεις στα δικαιώματα της άλλης πλευράς, κρίνω ότι θα πρέπει ν΄ ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση και ν΄ απορρίψω την αίτηση των Εναγόντων-Αιτητών. Ως αποτέλεσμα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση και σε βάρος των Εναγόντων -Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα καταβληθούν μετά το πέρας της δίκης. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο