Αλεξία Τσάππα ν. Στέλιος Κ. Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 2525/04, 31.05.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2525/04 Μεταξύ: Αλεξία Τσάππα, Ταϋγέτου 3Α, Λάρνακα Ενάγουσα και Στέλιος Κ. Γεωργίου, Μόρφου 5, Αστρομερίτης Εναγόμενος Ημερομηνία: 31.05.2006 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα: κ. Α. Κλεάνθους Για τον εναγόμενο: κα Μ. Κυπριανού για Α. Κουκούνη & Σία Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 06.01.2004 η ενάγουσα, ιδιοκτήτρια και οδηγός του οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΖΥ930 ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα με τον εναγόμενο, ιδιοκτήτη και οδηγό του οχήματος με αρ. εγγραφής ΗΕΚ
- Η ενάγουσα επιρρίπτει στον εναγόμενο την ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος και αξιοί από αυτόν το ποσό των Λ.Κ.2.795,95 ως ειδικές ζημιές, πλέον τόκους και έξοδα. Ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του αρνείται ότι ευθύνεται αυτός για το δυστύχημα, ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα επεσυνέβη λόγω της αποκλειστικής και /ή σε μέγιστο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας της ενάγουσας. Ανταπαιτεί από αυτή αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.1.300, τόκους και έξοδα. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, όλα τα θέματα παρέμειναν επίδικα μέχρι τέλους και παρέλασαν από το Δικαστήριο σωρεία μαρτύρων. Για την πλευρά της ενάγουσας έδωσαν μαρτυρία ο Αστυφύλακας 2060 Ονούφριος Παπακώστας (ΜΕ1), η Έλλη Χατζηπαύλου (ΜΕ2), η ενάγουσα (ΜΕ3), ο Γιάννος Πέτρου (ΜΕ4), ο Χαράλαμπος Τσάππας (ΜΕ5), ο Μάριος Πέτρου (ΜΕ6) και ο Thrasso O' Mahony (ΜΕ7). Για την πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε ο ίδιος (ΜΥ1), ο Άγγελος Αγαθαγγέλου (ΜΥ2) και ο Θωμάς Θωμά (ΜΥ3). Ο ΜΕ1 επισκέφθηκε την σκηνή του δυστυχήματος στις 06.01.2004 περί ώρα 16:30 ενώ το δυστύχημα είχε γίνει περίπου στις 16:
- Εκεί βρήκε τα δύο εμπλεκόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις και τους δύο οδηγούς. Αφού έλαβε μέτρα ετοίμασε σχεδιάγραμμα της σκηνής τεκμήριο
- Εξήγησε τα σημεία επί του σχεδίου του. Το σημείο σύγκρουσης σημειώνεται με Χ. Με το σημείο Α σημειώνεται η πορεία του οχήματος ΗΕΚ 579, με το σημείο Β η πορεία του οχήματος ΗΖΥ 930 ενώ το σημείο Α1 είναι η τελική θέση του ΗΕΚ 579 και το Β1 η τελική θέση του οχήματος ΗΖΥ
- Η ενάγουσα η οποία οδηγούσε κατά μήκος της οδού Ταϋγέτου, η οποία είναι πάροδος της οδού Υψηλάντη, είχε πρόθεση να εισέλθει στην οδό Υψηλάντη με κατεύθυνση την Λεωφόρο Αγίων Αναργύρων. Στο τέλος της οδού Ταϋγέτου υπήρχαν ακινητοποιημένα αυτοκίνητα επί του πεζοδρομίου, τα οποία σημειώνονται στο σχέδιο με τα σημεία Γ, Γ1, Γ2 και Γ3, τα οποία εμπόδιζαν την ορατότητα του οδηγού που εξερχόταν από την οδό αυτή προς τα αριστερά. Η οδός Υψηλάντη με κατεύθυνση την οδό Αλεξάνδρου Παναγούλη ήταν κλειστή λόγω οδικών έργων. Ο εναγόμενος κινείτο επί της οδού Υψηλάντη με κατεύθυνση της Λεωφόρο Αλέξανδρου Παναγούλη και προσπάθησε να εισέλθει στην οδό Ταϋγέτου οπόταν και επήλθε η σύγκρουση. Και τα δύο αυτοκίνητα ήταν κανονικών διαστάσεων περίπου 1,5 μέτρων πλάτος και 4,40 - 4,60 μήκους. Το πλάτος της οδού Ταϋγέτου είναι 6 μέτρα, το πλάτος της Υψηλάντη 6,80 μέτρα και δεν υπήρχε άσπρη διαχωριστική γραμμή στη μέση. Από το σημείο Χ μέχρι την αριστερή άκρια του πεζοδρομίου σύμφωνα με την πορεία του ΗΕΚ 579 είναι 5,5 μέτρα. Ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο εναγόμενος του είπε ότι προσπάθησε να στρίψει στην οδό Ταϋγέτου, ότι το όχημα του εναγόμενου κινείτο πιο δεξιά σε σχέση με την πορεία του και ότι στην τελική του θέση έχει κλίση δεξιά προς την οδό Ταϋγέτου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η πινακίδα STOP η οποία σημειώνεται με το σημείο Δ στο σχέδιο και η οποία βρίσκεται στην άκρια της οδού Ταϋγέτου στα αριστερά σε σχέση με την πορεία της ενάγουσας απέχει 3 μέτρα από το πεζοδρόμιο, ανέφερε όμως ότι δεν μέτρησε την απόσταση, συνήθως όμως σε αυτό το σημείο τοποθετείται. Ανέφερε επίσης ότι είχε γραπτή μαρτυρία από ανεξάρτητο αυτόπτη μάρτυρα ότι η ενάγουσα σταμάτησε στο σημείο εκείνο και είπε ότι το σημείο Χ απέχει από την πινακίδα STOP 3,30 μέτρα. Δεν υπήρχε σημειωμένο αλτ στο δρόμο και ανέφερε πάλι ότι η ενάγουσα βγήκε από την πάροδο περίπου 1,5 μέτρο για να μπορέσει να ελέγξει το δρόμο αφού όπως είχε ήδη αναφέρει βρίσκονταν σταθμευμένα αυτοκίνητα επί του πεζοδρομίου που εμπόδιζαν την ορατότητα της. Είπε επίσης ότι ο εναγόμενος του ανέφερε ότι πρόθεση του ήταν να εισέλθει στην οδό Ταϋγέτου. Κατέθεσε σχετικά ως τεκμήριο 2 έγγραφο στο οποίο αναφέρονται οι καταθέσεις ενάγουσας και εναγόμενου όπως και το πρόχειρο σχέδιο που έκανε στο οποίο υπάρχει υπογραφή του εναγόμενου. Είπε καταληκτικά ότι δεν διώχθηκε ποινικά κανένας από τους οδηγούς γιατί δεν υπήρχαν τραυματισμοί παρά μόνο μικρό ζημιές και επειδή και οι δύο οδηγοί είχαν ασφάλειες. Η ΜΕ2 ήταν αυτόπτης μάρτυρας στο τροχαίο δυστύχημα, αναγνώρισε την ενάγουσα και τον εναγόμενο ως τους εμπλεκόμενους οδηγούς και ανέφερε ότι κατοικεί στην οδό Ταϋγέτου αρ. 3, είναι γειτόνισσα της ενάγουσας η οποία κατοικεί στην Ταϋγέτου 3Α και ότι εκείνη την ημέρα ξεκίνησε από το σπίτι της με κατεύθυνση την οδό Υψηλάντη. Μπροστά της ήταν η ενάγουσα που οδηγούσε το όχημα της. Η ενάγουσα σταμάτησε για να ελέγξει το δρόμο, η ίδια ήταν πίσω της συνεχώς και είδε ένα πράσινο αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος που ήρθε πάνω της και την χτύπησε. Είπε ότι τόσο η ίδια όσο και η ενάγουσα κρατούσαν κανονικά την αριστερή πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την πορεία τους ενώ ο εναγόμενος κρατούσε λανθασμένη πλευρά του δρόμου αφού εισήλθε εντός της δικής τους λωρίδας κυκλοφορίας. Δεν άκουσε φρένα. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε ότι η ενάγουσα είχε σταματήσει όχι ακριβώς στο σημείο που η Ταϋγέτου ενώνεται με την Υψηλάντη, αλλά λίγο πιο μπροστά μέσα στην Υψηλάντη γιατί υπήρχαν σταματημένα αυτοκίνητα και δεν μπορούσε να δει. Αρνήθηκε ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την ενάγουσα που είναι γειτόνισσα της. Η ενάγουσα ανέφερε ότι εκείνη την ημέρα έφυγε από το σπίτι της που είναι στην οδό Ταϋγέτου με κατεύθυνση την οδό Υψηλάντη. Στην άκρια του δρόμου σταμάτησε για να ελέγξει τον δρόμο όμως υπήρχαν αυτοκίνητα σταματημένα στο πεζοδρόμιο και δεν είχε ορατότητα στα αριστερά σε σχέση με την πορεία της και σιγά σιγά προχώρησε λίγο πιο μπροστά για να ελέγξει τον δρόμο. Ενώ ήταν σταματημένη ο εναγόμενος συγκρούστηκε με το δικό της αυτοκίνητο. Ο εναγόμενος κινείτο στη δεξιά πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του ενώ θα έπρεπε να ήταν στην αριστερή. Μετά το δυστύχημα κατέβηκαν και οι δύο από τα αυτοκίνητα τους και η ίδια ρώτησε τον εναγόμενο γιατί εισήλθε στην πλευρά της και η θέση του ήταν ότι ήθελε να κάνει επαναστροφή αφού η Υψηλάντη προς την Λεωφόρο Παναγούλη ήταν κλειστή λόγω οδικών έργων για να φύγει. Από την σύγκρουση το όχημα της υπέστη ζημιές στο μπροστινό μέρος του τις οποίες και επιδιόρθωσε. Η επιδιόρθωση στοίχισε συνολικά Λ.Κ.2.360,95 ποσό το οποίο πλήρωσε ο πατέρας της και του το επέστρεψε σταδιακά. Έπρεπε να ενοικιάσει αυτοκίνητο για να πηγαίνει στην εργασία της που είναι στο Στρατόπεδο κοντά στην αλυκή Λάρνακας και πλήρωσε Λ.Κ.350 για την ενοικίαση, ποσό το οποίο και πάλι πλήρωσε ο πατέρας της αλλά του το επέστρεψε. Είπε ότι πλήρωσε επίσης Λ.Κ.60 τον εκτιμητή Trasso O' Mahony για την εκτίμηση του. Κατέθεσε σχετικά τα τεκμήρια 3, 4, 4(α), 4(β), 5 και
- Αντεξεταζόμενη επέμενε ότι ήταν σταματημένη στην άκρια του δρόμου αφού και πάλι εξήγησε ότι έπρεπε να εισέλθει στο δρόμο για να μπορέσει να ελέγξει τον δρόμο λόγω των σταματημένων αυτοκινήτων επί του πεζοδρομίου και ότι από την αρχή κινείτο με μικρή ταχύτητα αφού η οδός Ταϋγέτου στην οποία βρίσκεται το σπίτι της είναι πολύ μικρή σε μήκος και δεν υπήρχε ευχέρεια να αναπτύξει ταχύτητα. Δέχτηκε ότι συνεπεία του δυστυχήματος άνοιξαν οι αερόσακοι του αυτοκινήτου της αλλά αρνήθηκε τις υποβολές ότι οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα και ότι συνεπεία αυτού άνοιξαν οι αερόσακοι. Επέμενε ότι ήταν σταματημένη στο σημείο του δρόμου και ότι ο εναγόμενος συγκρούστηκε μαζί της ο οποίος κρατούσε και τη λανθασμένη πλευρά του δρόμου. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι οι ζημιές που διεκδικεί είναι εξογκωμένες αναφέροντας ότι εκτίμησε τις ζημιές της εκτιμητής και ότι διεκδικεί μόνο όσα έχει πληρώσει. Αναφορικά με τον χρόνο που το αυτοκίνητο της χρειάστηκε να επιδιορθωθεί που ήταν περίπου 2 μήνες είπε ότι ήταν δύσκολο να βρεθούν νέοι αερόσακοι γι΄ αυτό καθυστέρησε η επιδιόρθωση και ότι χρειάστηκε να ενοικιάσει αυτοκίνητο περίπου για 35 μέρες αφού στην αρχή χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητο της μητέρας της η οποία ήταν με άδεια και δεν το χρειαζόταν για να μεταβαίνει στην εργασία της. Αρνήθηκε επίσης ότι ευθύνεται η ίδια για το δυστύχημα επαναλαμβάνοντας ότι κρατούσε κανονικά την πορεία της, βρισκόταν σταματημένη προσπαθώντας να ελέγξει την κίνηση και ο εναγόμενος, ο οποίος κρατούσε λανθασμένη πλευρά με το αυτοκίνητο του συγκρούστηκε πάνω της. Ο ΜΕ4 είναι διευθυντής της εταιρείας Κ. Πέτρου και Υιοί Λτδ που ασχολείται με υπηρεσίες γκαράζ το οποίο είναι γνωστό ως Γκαράζ "Ομόνοια". Αναγνώρισε το τεκμήριο 4 και είπε ότι το εξέδωσε ο ίδιος, είπε ότι πληρώθηκε το ποσό που αναφέρεται σε αυτό από τον Πάμπο Τσάππα, πατέρα της ενάγουσας. Είπε ότι το αυτοκίνητο χρειάστηκε περίπου 2 μήνες να επιδιορθωθεί γιατί κάποια εξαρτήματα δεν υπήρχαν και έπρεπε να παραγγελθούν. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι το ποσό των Λ.Κ.2.360,95 είναι πολύ υψηλό αναφέροντας ότι η ασφάλεια είχε φέρει εκτιμητή, συγκεκριμένα τον Thrasso O' Mahony για τις ζημιές και όταν του υποδείχθηκε ότι σύμφωνα με το τεκμήριο 6 η εκτίμηση του O' Mahony είναι για Λ.Κ.2.219 είπε ότι στο ποσό αυτό μπορεί να μην συμπεριλαμβάνεται ο Φ.Π.Α. Αρνήθηκε την υποβολή ότι θα μπορούσε το αυτοκίνητο της ενάγουσας να επιδιορθωθεί με το ποσό των Λ.Κ.1.710 αναφέροντας ότι ο ίδιος το επιδιόρθωσε σύμφωνα με την εκτίμηση του O' Mahony. Ο ΜΕ5 είναι ο πατέρας της ενάγουσας με τον οποίο μένει η ενάγουσα. Του υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 4 και 5 και ανέφερε ότι ο ίδιος πλήρωσε τα ποσά που αναφέρονται σε αυτά και ότι του τα επέστρεψε η κόρη του σιγά σιγά καταβάλλοντας του ποσό με τον μήνα όπως μπορούσε. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η ενάγουσα δεν του επέστρεψε το ποσό που διεκδικεί. Ο ΜΕ6 είναι διευθυντής και μέτοχος της εταιρείας Petrou Bros Developments Ltd και αναγνώρισε το τεκμήριο 5 ότι ο ίδιος το είχε συμπληρώσει. Είπε ότι το ποσό των Λ.Κ.350 που αναφέρεται το πληρώθηκε από τον ΜΕ
- Ο ΜΕ7 ανέφερε ότι αναγνωρίζει το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6, ο ίδιος το ετοίμασε το οποίο και υιοθέτησε. Είπε ότι ο ίδιος υπολόγισε ότι για να επιδιορθωθεί το αυτοκίνητο χρειάζονταν 9 εργάσιμες ημέρες αν υπήρχαν διαθέσιμα τα εξαρτήματα και τα ανταλλακτικά που χρειάζονταν. Για την εν λόγω εκτίμηση πληρώθηκε Λ.Κ.60 πλέον Φ.Π.Α. από το συνεργείο που του ανάθεσε να κάνει την εκτίμηση. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ο ίδιος στην εκτίμηση του έχει συμπεριλάβει ανταλλακτικά και εξαρτήματα τα οποία είναι αυθεντικά (genuine) τα οποία έκρινε ότι ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν. Είναι εύκολη η πρόσβαση τους στην Κυπριακή αγορά αλλά δεν γνωρίζει τη διαθεσιμότητα των ανταλλακτικών. Είπε ότι η εκτίμηση του είναι ορθή και ότι χρησιμοποίησε εξαρτήματα και ανταλλακτικά που θα έφερνα το αυτοκίνητο στην προτέρα του κατάσταση. Αν χρησιμοποιούνταν ανταλλακτικά πιο χαμηλού κόστους πιθανόν το αυτοκίνητο να μην επανερχόταν στην κατάσταση που ήταν προηγουμένως. Ο εναγόμενος είπε ότι εκείνη την ημέρα βρισκόταν σε φιλικό του σπίτι. Φεύγοντας και μετά που διένυσε απόσταση περίπου 30 - 40 πόδια είδε ότι ο δρόμος ήταν κλειστός και προσπαθούσε να βρει κατάλληλο σημείο για να στρίψει το αυτοκίνητο του και να γυρίσει πίσω. Όταν πλησίασε στην πάροδο (οδό Ταϋγέτου) έβγαινε η ενάγουσα από εκεί και τον χτύπησε στο μπροστινό δεξιό φτερό, προφυλακτήρα και φανάρι. Μάλιστα είπε ότι το αυτοκίνητο της ενάγουσας "τον πήρε τριφτό περίπου 2 πόδια". Μετά ακολούθως κατέβηκε από το αυτοκίνητο είδε ότι από το στόμα της έτρεχε αίμα και ότι οι αερόσακοι του αυτοκινήτου είχαν ανοίξει. Επέμενε ότι η ενάγουσα δεν ήταν σταματημένη αντίθετα έβγαινε από την πάροδο και ότι η ίδια τον χτύπησε. Το αυτοκίνητο του έπαθε ζημιά κάπου Λ.Κ.750 εκ των οποίων τις πρώτες Λ.Κ.100 τις πλήρωσε ο ίδιος ενώ τα υπόλοιπα η ασφαλιστική εταιρεία. Κατέθεσε σχετικά τα τεκμήρια 7 και
- Είπε επίσης ότι είναι 50 χρόνια οδηγός, ποτέ προηγουμένως δεν είχε εμπλακεί σε δυστύχημα και ότι δεν διώχθηκε ποινικά για το υπό εξέταση ατύχημα. Αντεξεταζόμενος είπε ότι η απαίτηση του είναι να δικαιωθεί και να καθαρίσει το όνομα του γιατί τον κατηγορούν αδίκως για το δυστύχημα. Όσον αφορά την χρηματική του απαίτηση είπε ότι είναι Λ.Κ.100, το ποσό που έχει πληρώσει στην ασφάλεια. Όταν έγινε το δυστύχημα ήταν 72 ετών. Eπέμενε ότι κινείτο με μικρή ταχύτητα γιατί προσπαθούσε να βρει τρόπο και τόπο να στρίψει αναφέροντας ότι δεν γνώριζε τον συγκεκριμένο δρόμο. Είπε ότι διαπίστωσε ότι η οδός Υψηλάντη ήταν κλειστή σε ένα σημείο αφού είδε από μακριά πινακίδα με την ένδειξη "κλειστός δρόμος", είπε ότι κρατούσε το κέντρο του δρόμου μπορεί λίγο προς τα δεξιά αλλά αρνήθηκε ότι έστριψε μέσα στην πάροδο και ότι το αυτοκίνητο του είχε κλίση προς την οδό Ταϋγέτου όταν έγινε το δυστύχημα. Του υπεδείχθη το τεκμήριο 1 και του υπεβλήθη ότι το αυτοκίνητο του είχε κλίση προς την οδό Ταϋγέτου και απάντησε "μπορεί, άτε αλήθεια." Ακολούθως έδωσε διαφορετική εκδοχή, είπε ότι τα μούτρα του αυτοκινήτου του έβλεπαν την οδό Υψηλάντη και η προσπάθεια του ήταν να προχωρήσει στην οδό Υψηλάντη, να εισέλθει με την όπισθεν στην οδό Ταϋγέτου για να ακολουθήσει την αντίθετη σε σχέση με την πορεία του πορεία επί της οδού Υψηλάντη. Είπε ότι τα σταματημένα αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιο τα είδε μετά το δυστύχημα και ότι η πάροδος, οδός Ταϋγέτου, δεν φαινόταν από τον δρόμο. Όταν είδε την πάροδο είπε ότι δεν μπορούσε να δει μέσα αφού υπήρχαν αυτοκίνητα και ττέλια σπιτιών. Στην υποβολή ότι η ενάγουσα έβγαινε σιγά σιγά για να ελέγξει τον δρόμο, ότι είχε σταματήσει και ότι πήγε και χτύπησε πάνω της είπε ότι η ενάγουσα έτρεχε γι΄ αυτό και άνοιξαν και οι αερόσακοι του αυτοκινήτου της και ότι ήταν εκείνη που χτύπησε πάνω του. Αρνήθηκε ότι συνομίλησε με την ενάγουσα μετά το δυστύχημα και ότι είχε άλλο αυτοκίνητο που ακολουθούσε την εναγόμενη και όταν ρωτήθηκε σχετικά με την ΜΕ2 είπε "ήταν η μάνα της και ήρθε να την υποστηρίξει". Είπε επίσης ότι είναι όλοι εναντίον του επειδή ο πατέρας της ενάγουσας είναι αστυνομικός και θέλουν να του ρίξουν το φταίξιμο. Ο ΜΥ2 είναι μηχανολόγος εκτιμητής με σπουδές και εμπειρία στο Λονδίνο και την Κύπρο. Είπε ότι με οδηγίες της Κεντρικής Ασφαλιστική Εταιρείας εξέτασε στο γκαράζ "Ομόνοια" στην παρουσία του κ. Πέτρου το αυτοκίνητο της ενάγουσας στις 14.01.
- Κατά την ώρα της εξέτασης αποσυναρμολογήθηκε το αυτοκίνητο για να διευκρινιστούν τα εξαρτήματα που έπρεπε να αλλαγούν. Ο ίδιος ετοίμασε έκθεση, τεκμήριο 9, σύμφωνα με την οποία το κόστος των εξαρτημάτων είναι Λ.Κ.1.200 ενώ το ολικό κόστος μετά και από τα εργατικά σύμφωνα με τον ίδιο είναι Λ.Κ.1.
- Σύμφωνα με την εκτίμηση του το αυτοκίνητο θα χρειαζόταν 10 εργάσιμες μέρες για να διορθωθεί. Είπε ότι τα εξαρτήματα που υπολόγισε ήταν μεταχειρισμένα από αυτοκίνητο της ίδιας χρονολογίας με το αυτοκίνητο της ενάγουσας τα οποία ήταν σε καλή κατάσταση και θα επανέφεραν το αυτοκίνητο της ενάγουσας στην προτέρα του κατάσταση. Ορισμένα εξαρτήματα ήταν καινούρια ειδικά αυτά που αφορούν τους αερόσακους γιατί τίθεται θέμα ασφάλειας. Αντεξετάστηκε αναφορικά με τα προσόντα και την πείρα του. Είπε ότι γνωρίζει τις τιμές της αγοράς αναφορικά με τα διάφορα εξαρτήματα από έρευνες που προβαίνει στην αγορά από μεγάλους εισαγωγής εξαρτημάτων. Είπε ότι πήγε στην εταιρεία "Πανίκκος και Μάριος" στη Λάρνακα που είναι μεγάλη εταιρεία εισαγωγής εξαρτημάτων και όλα τα εξαρτήματα που χρειαζόταν το όχημα της ενάγουσας υπήρχαν διαθέσιμα εκεί. Είπε ότι επιθεώρησε τα συγκεκριμένα εξαρτήματα που ήταν μεταχειρισμένα για να διαπιστώσει την κατάσταση τους και οι τιμές τους είναι αυτές που αναφέρονται στην έκθεση του. Ανέφερε ότι οι τιμές των εξαρτημάτων διαφοροποιούνται από εισαγωγέα σε εισαγωγέα και ότι σίγουρα οι αντιπροσωπείες των αυτοκινήτων διαθέτουν τα εξαρτήματα σε πιο μεγάλες τιμές από τους διάφορους άλλους εισαγωγείς. Του υποδείχθηκε το τεκμήριο 6 και είπε ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μεγάλη διαφορά από τις τιμές που έχει αναφέρει ο συνάδελφος του ΜΕ
- Η μεγαλύτερη τους διαφορά είναι σε σχέση με τους αερόσακους. Η θέση του ήταν ότι δεν είναι υποχρεωτικό να αγοραστούν οι αερόσακοι από την αντιπροσωπεία του αυτοκινήτου επαναλαμβάνοντας ότι η αντιπροσωπεία χρεώνει μέχρι και το διπλάσιο ποσό από αυτό που χρεώνουν οι εισαγωγείς εξαρτημάτων, αναφέροντας ότι οι αερόσακοι για το συγκεκριμένο αυτοκίνητο από την αντιπροσωπεία χρεώνονται Λ.Κ.300-400 έκαστος ενώ από τους εισαγωγείς εξαρτημάτων Λ.Κ.350 και για τους δύο αερόσακους. Είπε ότι από την εμπειρία του οι αερόσακοι που φαίνονται στην έκθεση τεκμήριο 6 είναι με τιμές της αντιπροσωπείας και επίσης γνωρίζει ότι η εταιρεία Lion Auto Parts Ltd σχετικό είναι το τεκμήριο 4(α) δεν εισάγουν οι ίδιοι αερόσακους αφού τους ρώτησε. Η θέση του ήταν ότι με βάση τη χρέωση οι αερόσακοι έχουν αγοραστεί από την αντιπροσωπεία. Του υπεβλήθη επίσης ότι τα εξαρτήματα τα οποία αγοράστηκαν σύμφωνα με το τεκμήριο 4(β) από την εταιρεία Yiangoullas & Athanasiou Ltd είναι όλα μεταχειρισμένα είπε ότι από τις τιμές φαίνεται ότι κάποια από αυτά είναι καινούρια αλλά και ότι οι τιμές της εν λόγω εταιρείας είναι πιο ακριβές από την εταιρεία "Πανίκκος και Μάριος" από την οποία πήρε ο ίδιος τιμές. Είπε ότι το αυτοκίνητο της ενάγουσας σύμφωνα με τον αριθμό πλαισίου (chassis number) είναι χρονολογίας του 1997 ενώ δεν γνωρίζει για το αυτοκίνητο του εναγόμενου . Του υποδείχθηκαν τα τεκμήρια 7 και 8 και του ζητήθηκε να αναφέρει αν κατά την γνώμη του τα εξαρτήματα που αναφέρονται σε αυτά είναι καινούρια ή μεταχειρισμένα και είπε ότι η εταιρεία Demstar εισάγει και μεταχειρισμένα και καινούρια εξαρτήματα αλλά λόγω του συστήματος λογισμικού που χρησιμοποιεί η εταιρεία δεν μπορεί να πει από τις τιμές που φαίνονται κατά πόσο είναι καινούρια ή όχι. Σε υποβολή ότι τα όσα έχει αναφέρει όπως και η έκθεση του είναι εντελώς αυθαίρετα είπε ότι επισκέφτηκε την εταιρεία "Πανίκκος και Μάριος" βρήκε αυτοκίνητο ίδιο μοντέλο με της ενάγουσας και περίπου της ίδιας ηλικίας το οποίο ακόμα δεν είχε αποσυναρμολογηθεί και αφού επιβεβαιώθηκε ότι ήταν από την ίδια σειρά όπως της ενάγουσας θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα εξαρτήματα αυτά και να επαναφέρουν το αυτοκίνητο της ενάγουσας στην προτέρα του κατάσταση. Του υπεβλήθηκε ότι δεν έλαβε υπόψη τα χιλιόμετρα που αναγράφονταν στο αυτοκίνητο της ενάγουσας πριν κάνει την έκθεση του και ότι η έκθεση του ήταν πρόχειρη χωρίς να συμφωνήσει. Είπε ότι για την εκτίμηση πληρώθηκε από την Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία, ότι δεν έχει δει το αυτοκίνητο του εναγόμενου και ότι τα έξοδα του για την εμφάνιση του στο Δικαστήριο ήταν Λ.Κ.
- Ο ΜΥ3 είναι ο υπεύθυνος του τμήματος απαιτήσεων της Κεντρικής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ. Ο εναγόμενος είναι πελάτης τους. Η εταιρεία πλήρωσε στην εταιρεία Demstar το ποσό Λ.Κ.765 για την επιδιόρθωση του οχήματος του εναγόμενου, τεκμήριο 10, το οποίο απαιτεί από την ενάγουσα. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν έγινε εκτίμηση για το αυτοκίνητο του εναγόμενου επειδή ο εναγόμενος πήρε το αυτοκίνητο του στην εταιρεία Demstar ήταν η εταιρεία αυτή που ήταν υπεύθυνη για την επιδιόρθωση του. Είπε ότι ο εναγόμενος είχε δικαίωμα να θέλει όπως το αυτοκίνητο του επιδιορθωθεί από την εταιρεία Demstar και ότι ειδοποιήθηκε και ασφαλιστική εταιρεία της ενάγουσας να πάει να το δει. Είπε ότι η εταιρεία Demstar κάνει έκπτωση στην Κεντρική Ασφαλιστική και αρνήθηκε την υποβολή ότι αν χρησιμοποιούνταν εξαρτήματα από αλλού το κόστος επιδιόρθωσης θα ήταν πιο φθηνό όπως και την υποβολή ότι δεν έκαναν τίποτα για να περιορίσουν την ζημιά του εναγόμενου. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω προσεχτικά όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον μου και αισθάνομαι ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας τους δεν παρουσιάζει προβλήματα. Όλοι οι μάρτυρες που κλήθηκαν από την ενάγουσα συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση και κρίνονται ως αντικειμενικοί και αμερόληπτοι. Σημειώνω ότι πολλοί από τους μάρτυρες δεν έχουν αντεξεταστεί και /ή αντεξετάστηκαν εντελώς τυπικά σε σημείο που η μαρτυρία τους να θεωρείται αναντίλεκτη. Ειδικότερα, ο εξεταστής του δυστυχήματος ΜΕ1, η αυτόπτης μάρτυρας ΜΕ2, η παρουσία της οποίας στη σκηνή επιβεβαιώνεται από τον ΜΕ1 αλλά και το τεκμήριο 2 και η οποία είναι γειτόνισσα και όχι μητέρα της ενάγουσας, ο ΜΕ4, ο ΜΕ5 και ο ΜΕ6 των οποίων η μαρτυρία βασικά παρέμεινε αναντίλεκτη, ήταν όλοι μάρτυρες της αλήθειας, κρίνονται ως αντικειμενικοί και αμερόληπτοι και δέχομαι εξ ολοκλήρου την μαρτυρία τους. Η ενάγουσα επίσης μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Δεν δίστασε να αναφέρει στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια ειδικά για το ότι λόγω μη καλής ορατότητας έπρεπε να προχωρήσει πέραν της άκριας της οδού Ταϋγέτου για να ελέγξει την κίνηση στην οδό Υψηλάντη. Τεκμηρίωσε τις αξιώσεις της για τις ζημιές του αυτοκινήτου με αποδείξεις χωρίς υπερβολές και η όλη της παρουσία στο Δικαστήριο χαρακτηρίζεται από σεμνότητα και καμιά διάθεση παρουσίασης του δυστυχήματος με υπερβολή. Δεν κλονίστηκε καθόλου από την αντεξέταση της και η θέση της ενισχύεται και από τα πραγματικά ευρήματα, τεκμήριο 1, του ΜΕ1 όπως και τη μαρτυρία της ΜΕ2 την οποία αποδέχομαι ως ανεξάρτητη αφού προηγουμένως έχω λάβει υπόψη μου ότι είναι γειτόνισσα της ενάγουσας. Θεωρώ ότι η σχέση αυτή δεν την καθιστά μη ανεξάρτητο και αμερόληπτο μάρτυρα. Ο ΜΕ7 έχει δικαιολογήσει πλήρως την έκθεση του. Ουσιαστική διαφορά της έκθεσης του από αυτή του ΜΥ2 όπως προκύπτει από τα τεκμήρια 6 και 9 που είναι οι εκθέσεις τους αντίστοιχα είναι το κόστος των αερόσακων όπου σύμφωνα με το τεκμήριο 6 και τον ΜΕ7 είναι Λ.Κ.800 ενώ σύμφωνα με το τεκμήριο 9 και τον ΜΥ2 Λ.Κ.
- Αυτή είναι και η διαφορά στο συνολικό ποσό των εκθέσεων τους όπου ο μεν ΜΕ7 έχει υπολογίσει το ποσό των Λ.Κ.2.219 ενώ ο ΜΥ2 Λ.Κ.1.
- Ο ΜΕ7 δεν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση του αν τα εξαρτήματα για τα οποία έδωσε τιμές στην έκθεση του είναι με τιμές της αντιπροσωπείας του αυτοκινήτου της ενάγουσας και το μόνο που του υποβλήθηκε ήταν ότι θα έπρεπε να πληρωθεί το ποσό των Λ.Κ.1.710 θέση που δεν δέχτηκε ο μάρτυρας. Η μαρτυρία του ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη και την αποδέχομαι. Ο εναγόμενος ολοφάνερα ήθελε να αποποιηθεί της ευθύνης για την πρόκληση του δυστυχήματος. Έδωσε διαφορετικές εκδοχές για τον τρόπο που κινήθηκε και τις προθέσεις του και μέρος της μαρτυρίας του αναφορικά με το θέμα αυτό κινήθηκε και εκτός της δικογραφημένης θέσης του. Ήταν υπερβολικός σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του υπερτονίζοντας το γεγονός ότι είναι οδηγός εδώ και πολλά χρόνια και δεν έκανε ποτέ του δυστύχημα. Στην προσπάθεια του να δείξει ότι δεν ευθυνόταν για το δυστύχημα ανέφερε υπερβολές και αναληθής ισχυρισμούς όπως για παράδειγμα ότι η ΜΕ2 είναι η μητέρα της ενάγουσας η οποία ήρθε να βοηθήσει την κόρη της, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, όπως και το ότι επειδή ο πατέρας της ενάγουσας είναι αστυνομικός, το γεγονός αυτό δεν έχει προκύψει από την μαρτυρία ούτε και έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία για το επάγγελμα του ΜΕ5, γι΄ αυτό και όλοι θέλουν να τον ενοχοποιήσουν για το δυστύχημα. Επίσης πολλές φορές ενώ ισχυριζόταν ένα γεγονός όταν του υποδείχθηκε ότι με βάση την πραγματική μαρτυρία και συγκεκριμένα το τεκμήριο 1 το οποίο και αποδέχτηκε και υπέγραψε, δεν στηρίζοταν η θέση του, η απάντηση του ήταν "ε και;". Με βάση την όλη εικόνα που έχει δώσει στο Δικαστήριο και με την μαρτυρία που έχει ήδη γίνει αποδεχτή από το Δικαστήριο αλλά κύρια σύμφωνα με την πραγματική μαρτυρία ο μάρτυρας αυτός κρίνεται ως αναξιόπιστος. Ο ΜΥ2 έχει αντεξεταστεί επί μακρόν και για τα προσόντα και την εμπειρία του. Είμαι όμως ικανοποιημένη από τα όσα έχει αναφέρει ότι έχει και τις γνώσεις και την εμπειρία για να προβεί στην έκθεση του. Σε αρκετές περιπτώσεις όταν είχε ερωτηθεί συγκεκριμένα για το θέμα των αερόσακων η απαντήσεις που έδωσε δεν ήταν πλήρως τεκμηριωμένες αναφέροντας πολλές φορές ότι από την εμπειρία του έτσι είναι τα πράγματα. Βεβαίως παραδέχτηκε ότι δεν είδε τα εξαρτήματα που χρησιμοποιηθήκαν τελικά για την επισκευή του οχήματος της ενάγουσας και ανέφερε ότι τα όσα αναφέρει αναφορικά με το κόστος τους και την κατάσταση τους είναι από την εμπειρία του και μόνο. Η εμπειρική του γνώση ως ένα σημείο έχει κλονιστεί από διάφορες απαντήσεις του που έχουν αποδειχτεί να μην είναι πολύ ακριβής όπως για παράδειγμα η ηλικία του αυτοκινήτου της ενάγουσας όπου έχει αναφέρει ότι σύμφωνα με τον αριθμό πλαισίου είναι μοντέλο του 1997 ενώ από το τεκμήριο 3, που είναι το αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του οχήματος της ενάγουσας, προκύπτει ότι το αυτοκίνητο έχει κατασκευαστεί το
- Η θέση του ότι μπορεί το αυτοκίνητο να εισήχθηκε το 1998 γι΄ αυτό και στο εν λόγω τεκμήριο να αναγράφεται η χρονολογία του 1998 δεν έχει πείσει ούτε και ανατρέπει το τεκμήριο που δημιουργείται από τα γραφόμενα στο τεκμήριο
- Η όλη μαρτυρία του ΜΥ2 όπως έχει καταγραφεί και κυρίως η αντεξέταση του σκοπό είχε να πλήξει την αξιοπιστία του στη διαφορά των Λ.Κ.500 περίπου που παρουσιάζει η δική του εκτίμηση σε σχέση με την εκτίμηση του ΜΕ
- Έχει ήδη όμως αναφερθεί ότι η μαρτυρία του ΜΕ7 έχει ουσιαστικά παραμείνει αναντίλεκτη. Οπόταν και η προσπάθεια του εναγόμενου να πείσει το Δικαστήριο να δεχτεί την εκτίμηση του ΜΥ2 ως ορθότερη και πιο αντικειμενική από του ΜΕ7 είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο ΜΥ3 περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι η ζημιά της Κεντρικής Ασφαλιστικής είναι Λ.Κ.
- Βεβαίως δεν έχει αναφέρει ότι από το ποσό αυτό ο εναγόμενος έχει ήδη πληρώσει τις Λ.Κ.
- Αναφέρω περαιτέρω ότι ενώ η ανταπαίτηση του εναγόμενου είναι για ποσό Λ.Κ.1.300 δεν έχει προσκομιστεί καμιά μαρτυρία για το ποσό αυτό. Ενόψει των ανωτέρω και μετά τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου όπως προκύπτουν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι ως ακολούθως. Στις 06.01.04 η ενάγουσα που οδηγούσε το αυτοκίνητο ΗΖΥ930 δικής της ιδιοκτησίας κινούμενη με χαμηλή ταχύτητα και κατά μήκος της οδού Ταϋγέτου που είναι αδιέξοδος μικρός δρόμος κάθετος επί της οδού Υψηλάντη είχε πρόθεση να εισέλθει στην οδό Υψηλάντη με κατεύθυνση την Λεωφόρο Αγών Αναργύρων. Όταν έφτασε στην άκρια της οδού Ταϋγέτου και αφού πέρασε το σημείο STOP που είναι τοποθετημένο 3 περίπου μέτρα πριν την συμβολή της οδού Ταϋγέτου με την οδό Υψηλάντη προσπαθώντας να ελέγξει τον δρόμο προς τα αριστερά της προτού εισέλθει στην οδό Υψηλάντη συνειδητοποίησε ότι δεν είχε ορατότητα από το σημείο που κανονικά θα έπρεπε να σταματήσει αφού βρίσκονταν σταθμευμένα επί του πεζοδρομίου στα αριστερά της αυτοκίνητα τα οποία εμπόδιζαν την ορατότητα της. Έτσι εξήλθε πιο πολύ στο δρόμο περίπου 1,5 μέτρο μέσα στην οδό Υψηλάντη όπου και σταμάτησε για να ελέγξει το δρόμο. Ο εναγόμενος ο οποίος οδηγούσε το δικό του αυτοκίνητο επί της οδού Υψηλάντη με κατεύθυνση την Λεωφόρο Αλέξανδρου Παναγούλη και ο οποίος έψαχνε το κατάλληλο σημείο του δρόμου για να γυρίσει το αυτοκίνητο του αφού η οδός Υψηλάντη από ένα σημείο και μετά ήταν κλειστή λόγω οδικών έργων, και ο οποίος κινείτο στη δεξιά πλευρά του δρόμου σε σχέση με την πορεία του και εντός της λωρίδας που θα έπρεπε να κινούντο τα αυτοκίνητα με αντίθετη κατεύθυνση επιχείρησε στροφή δεξιά προς την οδό Ταϋγέτου και συγκρούστηκε με την ενάγουσα την οποία δεν πρόσεξε καθόλου προφανώς λόγω του ότι όλη του η επικέντρωση ήταν να βρει κατάλληλο σημείο για να γυρίσει το αυτοκίνητο του. Ήταν το αυτοκίνητο του εναγόμενου που κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο της ενάγουσας και όχι αντίθετα. Μετά τα πιο πάνω ευρήματα προχωρώ να εξετάσω το θέμα της ευθύνης. Η έννοια της αμέλειας, οι ευθύνες, τα δικαιώματα και καθήκοντα των οδηγών ως και οι προεκτάσεις της αμέλειας, έτυχαν νομολογιακής ανάλυσης κατ΄ επανάληψη. Η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η εκπλήρωση του καθήκοντος για επιμέλεια κρίνεται απρόσωπα και το θέμα αποφασίζεται με βάση την αντικειμενική θεώρηση των γεγονότων. Η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπλήρωσης του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια των άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον αυτό οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού του γείτονα. Τα όρια της επιμέλειας διαγράφονται από τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» τον οποίο ο οδηγός οφείλει να μην εκθέσει σε κίνδυνο τον οποίο λογικά μπορεί να προβλέψει. (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475, Παναγιώτου ν. Μαύρου
(1970)1 ΑΑΔ 215, Στρατμάρκο Λτδ ν. Μιχαήλ
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 48). Η έννοια του καθήκοντος για επιμέλεια ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, δηλαδή ότι η ενεργούμενη, παρά το καθήκον επιμέλειας, πράξη, μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα [βλ. Στρατμάρκο (ανωτέρω)]. Αν η δυνατότητα εμφάνισης του κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Αν όμως η δυνατότητα εμφάνισης του κινδύνου είναι απλή δυνατότητα η οποία δεν θα ερχόταν στο μυαλό ενός λογικού ανθρώπου, τότε δεν υπάρχει αμέλεια επειδή δεν πάρθηκαν έκτακτες προφυλάξεις. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, η προσοχή του Δικαστηρίου θα πρέπει να επικεντρωθεί στο προσδιορισμό του καθήκοντος που όφειλε ο εναγόμενος έναντι της ενάγουσας και στη συνέχεια ν΄ αποφασίσει κατά πόσο αυτό το καθήκον το έχει εκπληρώσει. Ο εναγόμενος, με βάση τα ευρήματα στα οποία το Δικαστήριο έχει καταλήξει και τα περιστατικά της υπόθεσης, είχε καθήκον να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και σε κατάσταση εγρήγορσης ενώ οδηγούσε το όχημα του σε δρόμο που του ήταν άγνωστος και αφού μάλιστα είχε αντιληφθεί ότι ο δρόμος ήταν κλειστός λόγω οδικών έργων και θα έπρεπε να κάνει επαναστροφή και να γυρίσει πίσω σε κάποιο σημείο του δρόμου. Περαιτέρω, είχε καθήκον να οδηγεί το αυτοκίνητο του με τέτοια ταχύτητα που να του επέτρεπε να αντιδράσει έγκαιρα και αποτελεσματικά σε περίπτωση εκδήλωσης τέτοιου κινδύνου, τον οποίο όφειλε να αντιληφθεί ενόψει και της μεγάλης ορατότητας που του επέτρεπε η πορεία του. Είχε επίσης καθήκον να οδηγεί στη δική του πλευρά του δρόμου και σίγουρα όταν επιχείρησε τη στροφή να βεβαιωνόταν προηγουμένως τόσο ότι δεν εξερχόταν αυτοκίνητο από την οδό Ταϋγέτου αλλά κύρια να επιχειρήσει την στροφή στην οδό Ταϋγέτου κινούμενος εντός της δικής του λωρίδας κυκλοφορίας και ανοικτά. Από το τεκμήριο 1 με το οποίο ο εναγόμενος έχει συμφωνήσει προκύπτει ότι ο εναγόμενος παρέβηκε την υποχρέωση του αυτή. Κατά την άποψη μου τα πιο πάνω καθήκοντα που είχε ο εναγόμενος έναντι της ενάγουσας παρέλειψε να τα εκπληρώσει. Πιο συγκεκριμένα ο εναγόμενος ήταν σε θέση να αντιληφθεί την προσπάθεια της ενάγουσας να εισέλθει στην οδό Υψηλάντη από ικανή απόσταση και να πάρει αποτελεσματικά μέτρα αποφυγής του δυστυχήματος. Το ότι παρέλειψε να την αντιληφθεί και να πάρει έγκαιρα μέτρα αποφυγής του δυστυχήματος συμπεραίνεται και από την απουσία ιχνών τροχοπέδησης στο δρόμο. Το σημείο Χ είναι καθαρά εντός της λωρίδας κυκλοφορίας των οχημάτων που κινούνταν στην αντίθετη κατεύθυνση από του εναγόμενου. Όλα τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ταχύτητα του δεν ήταν μέσα σε τέτοια ασφαλή όρια που να του επέτρεπαν να αντιδράσει έγκαιρα και αποτελεσματικά έναντι του κινδύνου σύγκρουσης με την ενάγουσα. Η κατάληξη στο ότι η ταχύτητα του δεν ήταν μέσα στα όρια που επέβαλλαν οι περιστάσεις, απορρέει από την απλή κοινή λογική στην οποία το Δικαστήριο προσφεύγει (βλ. Nicolaides v. Zachariades
(1988)1 CLR 168 και Shakolas v. Agathagelou
(1983)1(B) CLR 1007). Κατά συνέπεια κρίνω ότι επέδειξε ευθύνη στην πρόκληση του ατυχήματος. Το δεύτερο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η ενάγουσα είναι ένοχη συντρέχουσας αμέλειας. Είναι νομολογημένο ότι δύο είναι οι καθοριστικοί παράγοντες στον καταμερισμό της ευθύνης. Ο πρώτος είναι η υπαιτιότητα που συναρτάται με την εκπλήρωση καθηκόντων του κάθε οδηγού για την ασφάλεια του άλλου και ο δεύτερος, η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας των δύο ενεχομένων προσώπων και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης. Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας και οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνιά του μέσου συνετού πολίτη (βλ. Χαραλάμπους ν. Κασάπη
(1988)1 ΑΑΔ 25, Ειρήνη Ιορδάνους ν. Γιάγκου Κυριάκου Πολ. Έφεση 9081 ημερ. 20.12.96, Κώστας Κυριακίδης ν. Χρυστάλλα Στυλιανού Πολ. Έφεση 9043 ημερ. 27.01.1997). Με βάση τα ευρήματα στα οποία το Δικαστήριο κατέληξε η ενάγουσα ενεπλάκη στο δυστύχημα εισερχόμενη σε κύριο δρόμο από παρόδο με πρόθεση να στρίψει αριστερά. Η ορατότητα της προς εκείνη την κατεύθυνση δεν ήταν ικανοποιητική αφού φρασσόταν από σταθμευμένα αυτοκίνητα επί του πεζοδρομίου στα αριστερά της το πρώτο εκ των οποίων ήταν μάλιστα τύπου βαν (σχετική είναι η μαρτυρία των ΜΕ1, ΜΕ2 αλλά και της ενάγουσας όπως και το τεκμήριο 1). Η ενάγουσα προχώρησε σε ανίχνευση του πεδίου και εισχώρησε στον κύριο δρόμο με πάσα προσοχή και κινούμενη πολύ σιγά. Σχετική είναι η μαρτυρία της ΜΕ2 και της ενάγουσας η οποία έχει κριθεί ως αξιόπιστη και έγινε αποδεχτή. Σταμάτησε μάλιστα το αυτοκίνητο της όταν αντιλήφθηκε το όχημα του εναγόμενου να κινείται στο δρόμο, στην αντίθετη μάλιστα λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του και να έρχεται κατά πάνω της. Δεν είχε κανένα περιθώριο αντίδρασης. Η ενάγουσα εισήλθε στο δρόμο με ταχύτητα συνάδουσα προς τους περιορισμούς της ορατότητας της παρέχουσα στον εαυτό της την δυνατότητα να σταματήσει και μάλιστα σταμάτησε αν αυτό υπέβαλλε η κίνηση τρίτων στο κύριο δρόμο. Σχετική είναι η υπόθεση Χριστίνα Ζίκκου ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ
- Βρίσκω ότι δεν είχε καμιά ευθύνη στην πρόκληση του δυστυχήματος και ότι όλη η ευθύνη βαρύνει τον εναγόμενο. Προχωρώ τώρα να εξετάσω την αξίωση της ενάγουσας για ειδικές αποζημιώσεις. Η ενάγουσα διεκδικεί ειδικές αποζημιώσεις συνολικού ύψους Λ.Κ.2.795,
- Από το ποσό αυτό, ποσό Λ.Κ.350 αφορά την ενοικίαση οχήματος για συνολική περίοδο 48 ημερών διάστημα κατά το οποίο επιδιορθωνόταν το αυτοκίνητο της. Έχει κατατεθεί σχετικά το τεκμήριο 5 για το ποσό αυτό. Το ποσό αυτό έχει αποδειχτεί πλήρως αφού δεν έχει αποδείξει η πλευρά του εναγόμενου ότι ο χρόνος για το οποίο αυτό ενοικιάστηκε ήταν υπερβολικός ούτε και έχει υποβληθεί η θέση ότι το ποσό που διεκδικείται είναι υπερβολικό. Διεκδικεί επίσης Λ.Κ.60, πλέον Φ.Π.Α. ως πληρωμή για την έκθεση του εκτιμητή ΜΕ7 όμως σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ7 το ποσό αυτό έχει πληρωθεί στον ίδιο από το συνεργείο που του είχε δώσει οδηγίες να προβεί στην εκτίμηση και όχι από την ενάγουσα. Δεν δόθηκε καμιά μαρτυρία ότι το ποσό αυτό το έχει πληρώσει η ενάγουσα στο συνεργείο που της έχει επιδιορθώσει το αυτοκίνητο. Έτσι το ποσό αυτό δε είναι δικαιολογημένο και δεν θα επιδικαστεί υπέρ της ενάγουσας. Περαιτέρω η ενάγουσα αξιώνει το ποσό των Λ.Κ.2.360,95 για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου. Σύμφωνα με το τεκμήριο 6 ο εκτιμητής της ενάγουσας έχει υπολογίσει το ποσό των Λ.Κ.2.
- Έχει κατατεθεί το τεκμήριο 4 που είναι το τιμολόγιο του γκαράζ που έχει επιδιορθώσει το αυτοκίνητο της ενάγουσας για το ποσό αυτό. Έχουν κατατεθεί επίσης τα τεκμήρια 4(α) και 4(β) αναφορικά με τα ποσά που έχουν κοστίσει τα εξαρτήματα που χρειάστηκαν για την επιδιόρθωση του οχήματος της ενάγουσας. Το ποσό το οποίο αξιείται από την ενάγουσα πέραν του ότι έχει δικαιολογηθεί πλήρως με αποδείξεις, δεν απέχει κατά πολύ από την έκθεση του ΜΕ7, τεκμήριο
- Σε εκείνη την έκθεση δεν συμπεριλαμβάνεται ο Φ.Π.Α. και επομένως η διαφοροποίηση που παρατηρείται μεταξύ των τεκμηρίων 4 και 6 είναι ακόμα πιο μικρή. Θεωρώ ότι ενάγουσα έχει αποδείξει την αξίωση της για το ποσό των Λ.Κ.2.360,
- Επομένως η ενάγουσα δικαιούται αποζημιώσεις για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.2.710,
- Επί του ποσού αυτού η ενάγουσα δικαιούται τόκο προς 8% από 06.01.
- Αναφορικά με την ανταπαίτηση αυτή απορρίπτεται ενόψει της κατάληξης μου ότι ο εναγόμενος έχει αποκλειστική ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Παρά την κατάληξη μου αυτή, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης αναφέρω ότι εν πάση περιπτώσει ο εναγόμενος δεν έχει αποδείξει την ανταπαίτηση του. Όσον αφορά το κονδύλι των Λ.Κ.150 ως απώλεια χρήση του οχήματος του εναγόμενου δεν έχει προσκομιστεί καμία απολύτως μαρτυρία ούτε γραπτή ούτε προφορική. Όσον αφορά το ποσό των Λ.Κ.1.150 ως έξοδα επιδιόρθωσης του οχήματος του εναγόμενου υπάρχει η μαρτυρία του εναγόμενου ότι ο ίδιος έχει καταβάλει Λ.Κ.100 στην ασφάλεια έναντι των ζημιών του και επίσης ο ίδιος έχει καταθέσει τα τεκμήρια 7 και 8 τα οποία είναι για ποσό Λ.Κ.
- Επίσης ο ΜΥ3 είχε αναφέρει ότι το ποσό που διεκδικούν ως ασφάλεια είναι το ποσό των Λ.Κ.
- Έτσι σε περίπτωση που επιτύγχανε η ανταπαίτηση του εναγόμενου αυτή στην καλύτερη περίπτωση θα ήταν για ποσό Λ.Κ.765 προσαρμοσμένο ανάλογα στο ποσοστό ευθύνης που θα αποδιδόταν. Σε σχέση με το δικαίωμα της ασφαλιστικής εταιρείας του εναγόμενου να εγείρει την ανταπαίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής αυτό είναι απόλυτα ορθό και νόμιμο εκτός εάν έχει γίνει εκχώρηση των δικαιωμάτων του εναγόμενου προς την ασφαλιστική εταιρεία οπόταν και θα μπορούσε η ασφαλιστική εταιρεία να εγείρει αγωγή στο δικό της όνομα. Παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις London Assurance Co. v. Sainsbury
(1783)3 Doug. K.B. 245, per Lord Mansfield, C.J. at p. 253, King v. Victoria Insurance Co
(1896)65 L.J. (N.S.) 38, Compania Colombiana de Seguros v. Pacific Steam Navigation Co
(1964)1 All ER 216 και Chellaram & Sons (London) Ltd v. Overtania Shipping Co. Ltd
(1982)1 CLR
- Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου απόφαση για Λ.Κ.2.710,95 με τόκο 8% ετησίως από 06.01.
- Επιδικάζονται επίσης προς όφελος της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου έξοδα στην αντίστοιχη κλίμακα τα οποία αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για έγκριση. Όσον αφορά την ανταπαίτηση η οποία ως έχει ανωτέρω αναφερθεί απορρίπτεται δεν γίνεται καμιά διαταγή για τα έξοδα αφού η ανταπαίτηση δικάστηκε στα πλαίσια της αγωγής. (Υπ.) ........................................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή /ΧΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο