Επί τοις αφορώσι στην διαφορά μεταξύ της IFA International GmbH και της Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ, Αρ. Αίτ.: 13/2006, 14.06.06 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A73 ΕΝ ΤΩ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Αρ. Αίτ.: 13/2006 Επί τοις αφορώσι τον Νόμο Κεφ. 4 και Επί τοις αφορώσι στην διαφορά μεταξύ της IFA International GmbH και της Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ Αίτηση ημερ. 08.05.06 υπό Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ για παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 03.05.06 Ημερομηνία: 14.06.06 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Π. Πολυβίου Για τους Καθ΄ ων η αίτηση: κα J. Σαββοπούλου προσωπικά και για Δρ. Φ. Ποιητή ΑΠΟΦΑΣΗ Η καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης ήταν αποτέλεσμα της απόφασης /διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 03.05.06 δια του οποίου το Δικαστήριο έκανε αποδεκτή την αίτηση της εταιρείας IFA International GMBH (εν τοις εφεξής "IFA") ημερ. 29.03.06 και εξέδωσε διάταγμα διορίζων σαν μόνο διαιτητή (sole arbitrator) στη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων σχετικά με την πληρωμή χρέους της Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ (εν τοις εφεξής "CPRL") προς την IFA τον Δρ. Χρίστο Θεοδούλου και επιδίκασε υπέρ της IFA και εναντίον της CPRL τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Το πιο πάνω διάταγμα εκδόθηκε όπως έχει ήδη αναφερθεί στις 03.05.06 και ώρα 09:56π.μ. ερήμην της CPRL μετά που το Δικαστήριο έλεγξε την επίδοση της αίτησης και ικανοποιήθηκε ότι ήταν καλή, μετά που δόθηκαν οδηγίες στο δικαστικό κλητήρα να φωνάξει από το μεγάφωνο την CPRL και αφού δεν εμφανίστηκε κανένας για λογαριασμό τους μέχρι εκείνη την ώρα και ούτε υπήρχε στο φάκελο του Δικαστηρίου οποιοδήποτε σημείωμα ή ειδοποίηση από συνήγορο ότι προτίθετο να εμφανιστεί εκ μέρους τους. Μετά την παρέλευση περίπου 15 λεπτών από την έκδοση του διατάγματος ως ανωτέρω εμφανίστηκε εκ μέρους της CPRL συνήγορος στο Δικαστήριο η οποία και ανέφερε ότι ο αριθμός της υπόθεσης δεν ήταν αναρτημένος στο πινάκιο των υποθέσεων της ημέρας, ότι η ίδια κατέβαλε προσπάθειες με το Πρωτοκολλητείο για εντοπισμό της υπόθεσης και ότι η συνήγορος που παρουσιάστηκε εκ μέρους της IFA γνώριζε το ενδιαφέρον του δικηγορικού γραφείο Χρυσαφίνης και Πολυβίου, δικηγόρων της CPRL για την παρούσα υπόθεση. Με την παρούσα αίτηση η CPRL ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και /ή παραμερίζει (set aside) το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 03.05.06 πλέον έξοδα και Φ.Π.Α και οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10 και 13, Δ.26 Θ14, Δ.33 Θ5, Δ.48 Θ 1 - 3 και 9(η), επί του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 άρθρα 2, 3, 6, 7, 11 και 12, επί του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 άρθρα 2, 3, 10 και 11, επί του πρώτου παραρτήματος του Νόμου παράγραφο 1, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρο 35, στα άρθρα 28, 30.1, 30.2, 30.3 και 3.1 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις του κ. Μάριου Μιλτιάδου και της κα Τόνιας Νικολάου. Πολύ συνοπτικά στη δική του ένορκη δήλωση ο Μάριος Μιλτιάδου αναφέρει αφενός τα γεγονότα που οδήγησαν στην έκδοση του εκκαλούμενου διατάγματος ερήμην της CPRL και αφετέρου αναφέρει τους λόγους για τους οποίους σύμφωνα και με τη νομική συμβουλή που έχει λάβει πρέπει να εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα παραμερισμού, οι οποίοι άπτονται ουσιαστικά της θέσης της CPRL ότι η διαδικασία που επιλέγηκε από την IFA και η καταχώρηση υπ΄ αυτών της αίτησης ημερ. 29.03.06 ως αποτέλεσμα της οποίας εκδόθηκε το εκκαλούμενο διάταγμα είναι λανθασμένη και άκυρη καθότι ο περί Διαιτησίας Νόμος Κεφ. 4 επί του οποίου εδράζεται η αίτηση ημερ. 29.03.06 δεν τυγχάνει εφαρμογής, αντίθετα ο νόμος που εφαρμόζεται είναι ο περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμος του 1987 Ν.101/87, ότι δεν συντρέχουν προϋποθέσεις για παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία καθώς επίσης και δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε συγκατάθεση του προτεινόμενου διαιτητή ούτε έγινε αναφορά στην αρμοδιότητα, τις εξουσίες, την αμοιβή και τα προσόντα του. Στη δική της ένορκο δήλωση η κα Τόνια Νικολάου αναφέρει τις δικές της ενέργειες αναφορικά με την αίτηση ημερ. 29.03.06 η οποία ήταν ορισμένη στις 03.05.
- Και πάλι συνοπτικά, η κα Νικολάου αναφέρει ότι είχε ειδοποιηθεί από τον κ. Π. Γ. Πολυβίου πριν από τις 03.05.06 για την αίτηση και της πτυχές της και της ζήτησε να παρουσιαστεί εκ μέρους του ως συνήγορος της CPRL στο Δικαστήριο και να ζητήσει όπως η αίτηση οριστεί για μνεία και /ή οδηγίες και αν αυτό δεν ήταν σύμφωνο με την άλλη πλευρά, να ζητήσει χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Περί η ώρα 09:15π.μ. έψαξε να βρει σε ποιο Δικαστή ήταν ορισμένη η αίτηση από το πινάκιο των δικαστικών υποθέσεων. Διαπίστωσε ότι η αίτηση δεν συμπεριλαμβανόταν στο πίνακα, επισυνάπτονται ως τεκμήριο 1 οι κατάλογοι του Δικαστηρίου για τις υποθέσεις της ημέρας. Ακολούθως μετέβη στο Πρωτοκολλητείο αναφέροντας στους εκεί υπαλλήλους το γεγονός αυτό και έφυγε για να δώσει χρόνο στο Πρωτοκολλητείο να εντοπίσει την υπόθεση. Λίγο μετά συνάδελφος της δικηγόρος της ανέφερε ότι το γραφείο Αντώνης Ανδρέου στο οποίο εργάζεται είχε κληθεί ενώπιον της Δικαστού Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου. Μετέβηκε εκεί όπου εμφανίστηκε σε άλλη υπόθεση του γραφείου Χρυσαφίνης και Πολυβίου με άλλο συνάδελφο της. Ακολούθως πήγε ξανά στο Πρωτοκολλητείο για να δει αν η υπόθεση εντοπίστηκε και την ενημέρωσαν ότι η αίτηση ήταν ενώπιον της Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου και ότι η αίτηση αρχικά δεν είχε συμπεριληφθεί στον κατάλογο των υποθέσεων για την ημέρα επειδή έπρεπε να τοποθετηθεί κάποιο έγγραφο στο φάκελο της υπόθεσης. Αμέσως μετά εμφανίστηκε ενώπιον της Δικαστού και αφού πληροφορήθηκε ότι είχε εκδοθεί το εκκαλούμενο διάταγμα, ανέφερε στο Δικαστήριο τα όσα είχαν γίνει προηγουμένως σε σχέση με τον εντοπισμό του φακέλου. Ακολούθως συναντήθηκε με την συνήγορο που εμφανίστηκε στις 03.05.06 για την IFA της ανέφερε τα όσα είχαν συμβεί, η κα Σαββοπούλλου φάνηκε κατ΄ αρχή πρόθυμη να συμφωνήσει στην ακύρωση του διατάγματος που είχε εκδοθεί αλλά μετά της ανέφερε ότι ο Δρ. Φ. Ποιητής δεν αποδεχόταν την ακύρωση του διατάγματος. Οι συνήγοροι της IFA καταχώρησαν στις 02.06.06 ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ 10 και 13, Δ.26 Θ14, Δ.33 Θ5, Δ.48 Θ1-4, 9(η), επί του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987 άρθρα 2, 3, 6, 7, 11 και 12, επί του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 άρθρα 2, 3, 10 και 11, επί του πρώτου παραρτήματος του Νόμου παράγραφο 1, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 άρθρα 31 και 35, επί του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου Ν.67/88άρθρο 5, στα άρθρα 28, 30.1, 30.2, 30.3 και 3.1 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
- Η αίτηση είναι παράτυπη και αβάσιμη και δεν στηρίζεται στους ορθούς θεσμούς.
- Η αίτηση είναι αντικανονική και ανεπίτρεπτη και αντίθετη προς τους διαδικαστικούς κανονισμούς και την πρακτική του Δικαστηρίου
- Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process of court).
- Η αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης και /ή κωλυσιεργίας της όλης διαδικασίας
- Οι αιτητές δεν παρουσιάζουν εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος
- Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις ούτε είναι αναγκαίο για την πλήρη και δίκαιη περάτωση της παρούσας υπόθεσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκες δηλώσεις των κ.κ. Ξένιας Ποιητή και Jennifer Σαββοπούλου. Όπως και στην αίτηση η μεν ένορκος δήλωση της κας Ξένιας Ποιητή αφορά κυρίως το νομικό υπόβαθρο της όλης υπόθεσης ενώ η ένορκος δήλωση της κα Σαββοπούλου ουσιαστικά επικεντρώνεται γύρω από τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώραν πριν και μετά την έκδοση του εκκαλούμενου διατάγματος. Και πάλι πολύ συνοπτικά η κα Ξένια Ποιητή επιμένει ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 ο οποίος και εφαρμόζεται αφού ρητά οι δύο πλευρές καθόρισαν ότι οποιαδήποτε διαφορά τους θα επιλυθεί με διαιτησία βάσει του εν λόγω Νόμου και ο Νόμος 101/87 αναφέρει ρητά ότι δεν επηρεάζει το Κεφ. 4, ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου είναι πλήρως δικαιολογημένο, όλα τα έγγραφα που αφορούν την υπόθεση θα τεθούν ενώπιον του διαιτητή ο οποίος και θα εκδώσει απόφαση σχετικά με τη διαφορά των μερών, αναφέρει επίσης ότι από πλευράς IFA δεν τέθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα στον εντοπισμό του φακέλου, ότι οι δικηγόροι της CPRL δεν έδωσαν καμιά ειδοποίηση σε αυτούς ότι θα εμφανίζονταν στην εν λόγω αίτηση και ότι η όλη προσπάθεια της CPRL είναι να προκαλέσουν καθυστέρηση γιατί δεν θέλουν να επιλύσουν την διαφορά. Η κα Σαββοπούλου αναφέρει ότι στις 03.05.06 περί η ώρα 09:30 έλεγξε τη λίστα του Δικαστηρίου με τις υποθέσεις και η υπόθεση αναφερόταν στη λίστα ενώπιον της Δικαστού κας Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου. Ακολούθως μετέβηκε στο γραφείο της Δικαστού εντόπισε το φάκελο και τον έθεσε ενώπιον της. Το Δικαστήριο έλεγξε ότι ήταν καλή η επίδοση της αίτησης, φωνάχθηκε η εταιρεία CPRL από το δικαστικό κλητήρα μέσω μικροφώνου, κανένας δεν εμφανίστηκε, στο φάκελο του Δικαστηρίου δεν υπήρχε ειδοποίηση από δικηγόρο ότι θα εμφανιζόταν, ούτε η ίδια ούτε ο Δρ. Φ. Ποιητής είχαν ειδοποιηθεί από οποιοδήποτε δικηγόρο ότι θα εμφανιζόταν και ότι όταν μίλησε με την κα Νικολάου της δόθηκε αρχικά η εντύπωση ότι τίθετο θέμα αλλαγής του ονόματος του διαιτητή γι΄ αυτό και συμφώνησε στην ακύρωση του διατάγματος αλλά όταν μετά αντιλήφθηκε ότι υπήρχε ένσταση στην όλη διαδικασία, ενημέρωσε τον Δρ. Φ. Ποιητή σχετικά ο οποίος της είπε ότι είχε ήδη ειδοποιήσει τους πελάτες του στη Γερμανία για την έκδοση του διατάγματος και δεν τίθετο θέμα ακύρωσης του. Κανένας από τους ενόρκους δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν, ο κ. Π. Γ. Πολυβίου που εκπροσωπεί την CPRL αγόρευσε αναπτύσσοντας όλους τους λόγους που αναφέρονται στην αίτηση τους και παρέπεμψε σε νομολογία, ενώ η κα Σαββοπούλου περιορίστηκε να υιοθετήσει τη γραπτή ένσταση και τα επισυνημμένα σε αυτή. Η εξέταση της παρούσας αίτησης περιστρέφεται γύρω από δύο άξονες. Εάν το Δικαστήριο θεωρήσει ότι υπήρξε παράλειψη εμφάνισης (default of appearance) από πλευράς CPRL τότε η αίτηση θα εξεταστεί με βάση τις πολύ γνωστές αρχές που η νομολογία έχει καθορίσει σε σχέση με παραμερισμό δικαστικών αποφάσεων και διαταγμάτων. Εάν όμως με βάση τα πραγματικά γεγονότα η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι ότι δεν υπήρξε παράλειψη εμφάνισης (default of appearance) τότε οι αρχές που εφαρμόζονται σε σχέση με τον παραμερισμό του επίδικου διατάγματος είναι διαφορετικές. Το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση για παραμερισμό μιας δικαστικής απόφασης πρέπει να διερευνήσει κατά πόσο ο διάδικος που επιχειρεί να ακυρώσει την απόφαση έχει εξηγήσει την καθυστέρηση στην καταχώρηση εμφάνισης και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι το διάταγμα παραμερισμού δεν αντιστρέφεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και ο άλλος παράγοντας αναφέρεται στο κατά πόσο καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως ή συζητήσιμη υπεράσπιση. Παραπέμπω σχετικά στη Πολιτική Έφεση 11689, Salamis Shipping Services Ltd v. Bata (Cyprus Ltd), ημερ. 25.10.04 στην οποία αναφέρονται και όλες οι υποθέσεις σχετικά με τον παραμερισμό απόφασης. Σε περίπτωση όμως που δεν υπάρχει παράλειψη εμφάνισης το Δικαστήριο πρέπει να αναρωτηθεί κατά πόσο σύμφωνα πάντα με τα αναντίλεκτα γεγονότα ο διάδικος που αιτείται του διατάγματος ακύρωσης ή παραμερισμού έχουν στερηθεί του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος τους να ακουστούν και κατά πόσο αυτό τους το δικαίωμα προσκρούει σε τυχόν ανεπανόρθωτο πλήγμα των δικαιωμάτων της άλλης πλευράς όπως έχουν δημιουργηθεί συνεπεία της έκδοσης του εκκαλούμενου διατάγματος. Στην υπόθεση Gaydamak and another v. UPS Bahamas Ltd and another
(2006)1 WLR p. 43, υπόθεση του Privy Council έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: "Where a litigant applied to reinstate proceedings which had been struck out or dismissed for want of appearance, the court's correct approach was to ask, first, why the litigant had failed to appear, second, whether there had been undue delay in seeking reinstatement, and third, whether any other parties to the litigation would be prejudiced by the reinstatement of proceedings. If the applicant was not to blame for his non-appearance, if there had been no undue delay in applying for reinstatement and if such reinstatement would cause no prejudice to other parties, then the court should rarely decline to order reinstatement solely on the ground that the applicant's case appeared to be a hopeless one. Moreover, it was for the party resisting reinstatement on that ground to satisfy the court that the proceedings were indeed hopeless." Σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση τρία είναι τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν : - Έχουν ευθύνη οι αιτητές στη παρούσα αίτηση για τη μη εμφάνιση τους στις 03.05.06; - Έχουν καταχωρήσει αίτηση για παραμερισμό του διατάγματος το ταχύτερο δυνατό υπό τις περιστάσεις; - Τυχόν ακύρωση του διατάγματος θα επιφέρει δυσμένεια στη άλλη πλευρά; Η απόφαση αυτή και οι προϋποθέσεις όπως ανωτέρω αναφέρονται είναι καθαρό ότι εφαρμόζονται μόνο στη περίπτωση που το μέρος που ζητά την ακύρωση του διατάγματος είναι αναίτιο για τη μη εμφάνιση του. Επομένως αυτό είναι και το καθοριστικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί από το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση. Από τις ένορκες δηλώσεις των κ.κ. Τόνιας Νικολάου και Jennifer Σαββοπούλου προκύπτουν ως αναντίλεκτα τα πιο κάτω: Στις 09:15π.μ. όταν η κα Νικολάου αναζήτησε την υπόθεση από τον πίνακα των υποθέσεων της ημέρας, η αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό δεν συμπεριλαμβανόταν σε αυτόν. Ενημέρωσε σχετικά το Πρωτοκολλητείο δίδοντας στους λειτουργούς χρόνο για να εντοπίσουν την υπόθεση. Στις 09:30πμ. όταν η κα Σαββοπούλου είχε αναζητήσει την υπόθεση το Πρωτοκολλητείο είχε ήδη βρει το φάκελο, πρόσθεσε τον αριθμό της αίτησης στο κατάλογο των υποθέσεων της ημέρας και έστειλε το φάκελο στο γραφείο μου για να επιληφθώ της υπόθεσης. Η κα Νικολάου εν τω μεταξύ είχε εμφανιστεί εκ μέρους του γραφείου Χρυσαφίνης και Πολυβίου σε άλλη υπόθεση ενώπιον μου και αποχώρησε λίγα λεπτά πριν να εμφανιστεί η κα Σαββοπούλου, για να μεταβεί στο Πρωτοκολλητείο και να ρωτήσει κατά πόσο εντοπίστηκε ο φάκελος της παρούσας αίτησης. Εν τω μεταξύ εμφανίστηκε η κα Σαββοπούλου και αφού φωνάχθηκε από το δικαστικό κλητήρα η Κυπριακή Εταιρεία Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ (όχι το δικηγορικό γραφείο Χρυσαφίνης και Πολυβίου ή Αντώνης Ανδρέου) χωρίς να εμφανιστεί κανένας γι΄ αυτούς, εκδόθηκε το διάταγμα. Μετά από λίγα λεπτά εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η κα Νικόλαου η οποία αφού πληροφορήθηκε από το Δικαστήριο για την έκδοση του διατάγματος ζήτησε και προέβηκε σε δήλωση αναφορικά με τα γεγονότα επιφυλάσσοντας τα δικαιώματα της CPRL. Από τα πιο πάνω καθίσταται κατά την άποψη μου σαφές ότι το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί, δηλαδή η μη συμπερίληψη του αριθμού της αίτησης στο πίνακα των υποθέσεων της ημέρας από το Πρωτοκολλητείο, ακολούθως η πληροφόρηση λειτουργών του Πρωτοκολλητείου για το θέμα αυτό από την κα Νικολάου και μετά ο εντοπισμός του φακέλου από το Πρωτοκολλητείο και η μετέπειτα αναγραφή του στο πίνακα της ημέρας δεν οφείλονται σε υπαιτιότητα των αιτητών στη παρούσα αίτηση. Επομένως αφού η απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο οι αιτητές ευθύνονται για τη μη εμφάνιση τους ενώπιον του Δικαστηρίου στις 03.05.06 είναι αρνητική, τότε το Δικαστήριο πρέπει να απαντήσει τα άλλα δύο ερωτήματα όπως τίθενται στην υπόθεση Gaydamak (ανωτέρω). Είναι προφανές ότι οι αιτητές στην παρούσα αίτηση δεν έχουν επιδείξει καμιά ολιγωρία ή καθυστέρηση. Το διάταγμα εκδόθηκε στις 03.05.06 και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 08.05.06. Απομένει προς εξέταση το τρίτο ερώτημα, δηλαδή, κατά πόσο τυχόν ακύρωση του διατάγματος θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις (prejudice) στα δικαιώματα των καθ΄ ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση. Το διάταγμα που έχει εκδοθεί στις 03.05.06 είναι διάταγμα παραπομπής της διαφοράς των μερών σε διαιτησία. Ούτε η διαδικασία ενώπιον του διαιτητή, ούτε ο χρόνος που θα χρειαστεί, ούτε και οποιοδήποτε άλλο θέμα έχουν αποφασιστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Περαιτέρω οι συνήγοροι της IFA αναφέρουν ότι παρόλο που δεν είχε ζητηθεί αναστολή του διατάγματος ημερ. 03.05.06 εντούτοις οι ίδιοι σεβόμενοι τη διαδικασία και αναμένοντας την απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με την υπό εξέταση αίτηση δεν έχουν προχωρήσει προς εκτέλεση του. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι κανένα δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων τους δεν πρόκειται να υποστούν οι καθ΄ ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση από την ακύρωση του διατάγματος. Εφαρμόζοντας λοιπόν τις αρχές της υπόθεσης Gaydamak (ανωτέρω) φρονώ ότι οι αιτητές έχουν πετύχει στην αίτηση τους. Το σημαντικό είναι ότι οι συνήγοροι της CPRL δεν ακούστηκαν στις 03.05.06 χωρίς δική τους υπαιτιότητα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το δικαίωμα κάθε διαδίκου να ακουστεί που κατοχυρώνεται στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν. Παρά τη διαπίστωση μου ότι οι αιτητές στην παρούσα αίτηση δεν ευθύνονται για τη μη εμφάνιση τους ενώπιον του Δικαστηρίου στις 03.05.06, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης θα εξετάσω το αίτημα των αιτητών και υπό το πρίσμα των όσων η νομολογία σε σχέση με τον παραμερισμό δικαστικών αποφάσεων και διαταγμάτων έχει θέσει ως προϋποθέσεις όταν υπάρχει παράλειψη εμφάνισης από διάδικο. Στην υπόθεση Σκάρος ν. Χριστοδούλου κ.α.
(1998)1(Α) ΑΑΔ 291 λέχθηκε ότι: «Οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό μιας απόφασης που εκδόθηκε από ένα πρωτόδικο Δικαστήριο έχουν καθορισθεί στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, και έχουν υιοθετηθεί στις Κυπριακές Αποφάσεις Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)CLR 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 CLR 159, Phylactou v. Michael
(1982)1 CLR 204, Mine and Quarry Services Ltd v. Α. Γεωργίου (Μαύρου) - Πολιτική Έφεση 8041 ημερ. 28.01.1993, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ - Πολιτική Έφεση 9400 ημερ. 14.01.1997 και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης - Πολιτική Έφεση 9686 της 08.08.1997. Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη από τη μια την ανάγκη της διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης (Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης πιο πάνω).» Περαιτέρω στην υπόθεση Κώστας Φραντζής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 ΑΑΔ 1094 λέχθηκε ότι: «Όπως έχει ορθά τονιστεί στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου),
(1993)1 ΑΑΔ 26, η εξουσία του Δικαστηρίου σε παρόμοια ζητήματα έχει διακριτικό χαρακτήρα. Για να ακυρωθεί εκδοθείσα απόφαση ο αιτητής οφείλει να πείσει πως διαθέτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προσβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Θα πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, χωρίς το Δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού (Land Securities P.L.C. v. Receiver for the Metropolitan Police District
(1983)1 W.L.R. 439 και Sidnell v. Wilson
(1966)2 Q.B. 67)......." Τους λόγους της μη εμφάνισης των αιτητών στη παρούσα αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου στις 03.05.06 τους έχω εξετάσει εκτενέστατα ανωτέρω. Υιοθετώ τα όσα έχουν πιο πάνω αναφερθεί. Επίσης έχω ήδη αποφανθεί, γεγονός που από το φάκελο και μόνο προκύπτει με ασφάλεια, ότι οι αιτητές δεν έχουν καθυστερήσει στην υποβολή της παρούσας αίτησης. Απομένει το θέμα της εκ πρώτης όψεως καλόπιστης υπεράσπισης. Είναι η θέση της CPRL ότι η αίτηση επί της οποίας εκδόθηκε το εκκαλούμενο διάταγμα στηρίζεται σε εντελώς λανθασμένη νομική βάση και τούτο γιατί βασίζεται στο περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 ενώ η ορθή νομική βάση και ο Νόμος που εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση με βάση τα αναντίλεκτα πραγματικά γεγονότα, ήτοι το γεγονός ότι η IFA έχει την έδρα της στη Γερμανία ενώ η CPRL στη Κύπρο και ότι αν υπάρχει μεταξύ τους διαφορά αυτή έχει σχέση με συμβατική εμπορικής φύσεως σχέση, είναι ο περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμος Ν.101/
- Περαιτέρω είναι η θέση της CPRL ότι δεν έχει επισυναφθεί στην αίτηση οποιαδήποτε συγκατάθεση του διαιτητή, ούτε οι όροι εντολής του, ούτε οι εξουσίες του, ούτε η αμοιβή του, ούτε τα προσόντα του, ούτε ο χρόνος που θα χρειαστεί για να αποφασίσει επί της διαφοράς των μερών, αν υπάρχει διαφορά. Από τα πιο πάνω είμαι ικανοποιημένη ότι η CPRL έχει αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλόπιστη υπεράσπιση (στη συγκεκριμένη περίπτωση λόγους καταχώρησης ένστασης) γι΄ αυτό και η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού του διατάγματος ημερομηνίας 03.05.
- Η αίτηση ημερ. 29.03.06 ορίζεται για οδηγίες στις 14.06.06 για να δοθεί χρόνος για καταχώρηση ένστασης στη πλευρά της CPRL. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων που έχουν επιδικαστεί σύμφωνα με το διάταγμα 03.05.06 υπέρ της IFA και εναντίον της CPRL, εφόσον η διαπίστωση του Δικαστηρίου είναι ότι η CPRL δεν είχε υπαιτιότητα για τη μη εμφάνιση της ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την εν λόγω ημερομηνία, ακυρώνεται επομένως και η διαταγή για έξοδα. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης η εισήγηση του κ. Πολυβίου ήταν να μην επιδικαστούν έξοδα υπέρ της CPRL θέση την οποία και υιοθετώ. Ενόψει των ανωτέρω το διάταγμα ημερομηνίας 03.05.06 παραμερίζεται και ακυρώνεται μαζί με τη διαταγή για έξοδα. Όσον αφορά τη παρούσα αίτηση καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............................................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο