Αναφορικά με την Νίκη Χαραλάμπους, Αρ. Αιτήσεως: 20/06, 28 Ιουνίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 20/06 Αναφορικά με την Νίκη Χαραλάμπους, από τη Λάρνακα. Οφειλέτιδα ------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10.5.06 για την αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Ιουνίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια-Οφειλέτιδα: κος Μουγής για κο Α. Μαθηκολώνη και Σία. Για Καθ΄ ου η Αίτηση-Πιστωτή: κα Γ. Ζαχαρίου για Α. Ζαχαρίου και Σία. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό εξέταση αίτηση η Οφειλέτιδα-Αιτήτρια ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου για αναστολή της πτωχευτικής διαδικασίας εναντίον της, η οποία είχε αρχίσει με την καταχώριση της παρούσας αίτησης πτώχευσης ημερομηνίας 31.1.
- Η αίτηση πτώχευσης καταχωρίστηκε λόγω του ότι εξεδόθη δικαστική απόφαση, εναντίον της Αιτήτριας-Οφειλέτιδας, στην Αγ. Αρ. 2284/99 Ε.Δ. Λάρνακας στις 9.5.00 και δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Στις 7.1.06 της επεδόθη η Πτωχευτική Ειδοποίηση με αρ. 700/05, δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την ημέρα που ήταν ορισμένη αλλά ούτε και εξόφλησε το αξιούμενο ποσό και ως εκ τούτου διέπραξε πράξη πτώχευσης. Στις 10.5.06 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση η οποία βασίζεται στο άρθρο 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου και τους Κανονισμούς (Κεφ. 5) και στην συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Νίκης Χαραλάμπους, Οφειλέτιδας. Η κα Χαραλάμπους αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ουδέποτε υπέγραψε Σημείωμα Εμφάνισης στους δικηγόρους Νεοφύτου και Φλουρέντζου, οι οποίοι εμφανίστηκαν εκ μέρους της και αποδέχθηκαν την έκδοση απόφασης εναντίον της. Ότι η υπογραφή της, στο διοριστήριο έγγραφο που υπάρχει στον φάκελο του Δικαστηρίου, είναι πλαστογραφημένη και ότι η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε γνώση για τις ενέργειες του δικηγόρου κου Φλουρέντζου. Η αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώριση Ένστασης από τον Πιστωτή-Καθ΄ ου η Αίτηση, στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, ότι η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες, ότι είναι καταχρηστική, κακόπιστη, παράτυπη και αντικανονική. Παράλληλα, γίνεται ισχυρισμός ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ενώ δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε τεκμήρια προς υποστήριξη της θέσης της Αιτήτριας ενώ απεκρύβησαν στοιχεία με σκοπό να παραπλανηθεί το Δικαστήριο. Γίνεται ισχυρισμός ότι η υπό εξέταση αίτηση υπεβλήθη αδικαιολόγητα καθυστερημένα. Η Ένσταση βασίζεται στα άρθρα 4,5,6
(4), 11
(1),
(2), 87, 88 και 97, του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5), στην Δ.48, θ.1-4, 8 και 9 των Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών, στους Κ.3, 7, 16, 38
(1),
(2), 39, 40
(1), 40
(2)και 40
(3), 41, 42, 43, 44, 46 και 50 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κου Νίκου Νικολάου, υπαλλήλου του Πιστωτή, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η Αιτήτρια-Οφειλέτιδα έλαβε γνώση της εκδοθείσας απόφασης στην Υπ. Αρ. 2284/99 του Επαρχιακού Δικαστηρίου τον Σεπτέμβριο του 2001 όταν της επιδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης με αρ. 355/01 και υποστήριξε τον ισχυρισμό του αυτό με το Τεκμήριο
- Καταχώρησε και ένσταση στην αίτηση χωρίς ν΄ αναφέρει τον παράτυπο και παράνομο τρόπο έκδοσης της απόφασης τον οποίο προβάλλει τώρα, μετά την παρέλευση 5 ετών, ενώ είχε εκπροσωπηθεί από δικηγόρο. Ούτε και προέβη σ΄ οποιοδήποτε διάβημα για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης ή καταγγελία πλαστογραφίας από τότε. Αντίθετα, από τον Φεβρουάριο 2006 που καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση πτώχευσης ζητούσε χρόνο για καταχώρηση ένστασης χωρίς να λάβει οποιαδήποτε διαβήματα για προώθηση της εκδοχής της, ότι η υπογραφή της πλαστογραφήθηκε. Είναι η θέση του Ενόρκος Δηλούντα ότι τυχόν έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας θα προκαλέσει στους Πιστωτές τεράστια αδικία διότι θα επηρεάσει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους για δίκαιη δίκη εντός λογικού χρόνου και ότι η Οφειλέτιδα θ΄ αφεθεί να συναλλάσσεται με ανυποψίαστους τρίτους ενώ είναι αφερέγγυα. Αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας-Οφειλέτιδας ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση στην λήψη μέτρων δεν μπορεί ν΄ επηρεάσει την έγκριση της αίτησης γιατί και οι Πιστωτές-Καθ΄ ων η Αίτηση καθυστέρησαν να λάβουν μέτρα και ως εκ τούτου δεν πλήττονται μ΄ οποιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντά τους. Επικαλέστηκε το άρθρο 97 του Κεφ. 5 το οποίο δεν καθορίζει τον χρόνο μέσα στον οποίο μια τέτοια αίτηση μπορεί να καταχωριστεί αλλά περιλαμβάνει τη λέξη «οποτεδήποτε». Επιπρόσθετα, εισηγήθηκε ότι δεν καταγράφησαν τα στοιχεία, τα οποία κατά τον ισχυρισμό των Καθ΄ ων η Αίτηση-Πιστωτών, αποκρύβει η Αιτήτρια-Οφειλέτιδα. Η κα Ζαχαρίου απαντώντας στους πιο πάνω ισχυρισμούς είπε ότι υπάρχει μια τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου σε ισχύ, η οποία έγινε γνωστή στην Αιτήτρια-Οφειλέτιδα από το 2001 με την προηγούμενη πτωχευτική ειδοποίηση, όμως η Αιτήτρια-Οφειλέτιδα δεν προέβη σ΄ οποιοδήποτε διαδικαστικό διάβημα. Ακόμη και μετά την καταχώριση της υπό εξέταση πτωχευτικής αίτησης, τον Ιανουάριο του
- Όλη αυτή η καθυστέρηση της αποστερεί το δικαίωμα να ζητά το διάταγμα και δείχνει κακοπιστία αφού η καταχώριση της παρούσας αίτησης αποσκοπεί σε περαιτέρω καθυστέρηση, η οποία θα είναι ζημιογόνα για τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Πιστωτές. Νομικό έρεισμα για την αίτηση παρέχει το άρθρο 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 το οποίο προβλέπει: «Το Δικαστήριο δύναται οποτεδήποτε, για επαρκή λόγο να εκδώσει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας πτώχευσης είτε εντελώς είτε για περιορισμένο χρόνο, με τέτοιους όρους και τηρουμένων τέτοιων προϋποθέσεων που το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο.» Το άρθρο 97 του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5) επιτρέπει την έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας πτώχευσης εάν καταδειχθεί επαρκής λόγος γι΄ αυτό. Όπως είναι διατυπωμένο το συγκεκριμένο άρθρο εναποθέτει στους ώμους της πλευράς που αιτείται την έκδοση του διατάγματος το βάρος ν΄ αποδείξει ότι υπάρχει τέτοιος λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο ν΄ ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Η κρίση του κατά πόσο ο λόγος, ο οποίος προβάλλεται, μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκής αφήνεται στο Δικστήριο. Η Αιτήτρια-Οφειλέτιδα, στην υπό εξέταση αίτηση ανέφερε, ως λόγο για παραχώρηση του αιτούμενου διατάγματος, το γεγονός ότι δεν γνώριζε ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον της γιατί ουδέποτε είχε υπογράψει διοριστήριο δικηγόρου διορίζοντας ως δικηγόρους της τους κους Νεοφύτου και Φλουρέντζου. Ακόμη και αν αυτός ο ισχυρισμός της είναι βάσιμος το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι είχε προηγηθεί άλλη αίτηση για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης (Αιτ. Αρ. 355/01) στις 11.9.01 την οποία η Αιτήτρια-Οφειλέτιδα παρέλαβε και καταχώρησε ένσταση. Στην αίτηση εκείνη είχε καταχωριστεί Ένσταση και Ένορκη Δήλωση, για ακύρωση της έκδοσης της Πτωχευτικής Ειδοποίησης, χωρίς να γίνει επίκληση της ισχυριζόμενης πλαστογραφίας. Για κάποιο λόγο που το Δικαστήριο δεν γνωρίζει δεν προχώρησε εκείνη η αίτηση. Έκτοτε, δηλαδή από τις 25.9.01 που η Αιτήτρια-Οφειλέτιδα έλαβε γνώση της απόφασης στην Αγ. Αρ. 2284/99, σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση του επιδότη που επέδωσε την πτωχευτική ειδοποίηση, δεν έλαβε οποιοδήποτε διαδικαστικό μέτρο ή διάβημα για ν΄ ακυρώσει, την κατ΄ ισχυρισμό χωρίς εξουσιοδότηση, απόφαση που εκδόθηκε εναντίον της. Έμεινε άπρακτη για τόσα χρόνια. Αλλά ακόμη και μετά την έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης με Αρ. Αιτ. 700/05 στις 8.12.05, η οποία οδήγησε στην παρούσα Αίτηση Πτώχευσης με Αρ. Αιτ. 20/06, δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για προώθηση του ισχυρισμού της ούτε και προέβη σ΄ οποιαδήποτε καταγγελία. Πρέπει να σημειωθεί ότι δεν έχει καταχωριστεί οποιαδήποτε αίτηση για ακύρωση της απόφασης. Σε τέτοιου είδους αιτήσεις το Δικαστήριο έχει το καθήκον να σταθμίσει αφενός το συμφέρον της δικαιοσύνης και αφετέρου, τις συνέπειες της άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή και αποδοχής του αιτήματος στα συμφέροντα αυτού που ενίσταται στην αίτηση. Σύμφωνα με την απόφαση Χόππης ν. Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140 στη σελ. 143: «Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης.» Καταλήγω λοιπόν, καθοδηγούμενη από τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω ότι η συμπεριφορά της Αιτήτριας-Οφειλέτιδας δεν αφήνει περιθώριο στο Δικαστήριο για άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς όφελός της. Η ίδια επέδειξε αμέλεια και δεν μπορεί σήμερα να επωφελείται από αυτή τούτη την αμέλειά της, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι δεν την έχει αιτιολογήσει μ΄ οποιαδήποτε πιστευτά γεγονότα. Ενόψει όλων των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας-Οφειλέτιδας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο