← Κύπρος

A MINTIKKIS FARM LIMITED ν. SALDIEZ COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4547/03, 29 Ιουνίου, 2006

A MINTIKKIS FARM LIMITED ν. SALDIEZ COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 4547/03, 29 Ιουνίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A87 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου,Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4547/03 Μεταξύ: A. MINTIKKIS FARM LIMITED, Ενάγουσας, και

  1. SALDIEZ COMPANY LIMITED,
  2. Πέτρου Ζειλλά, Εναγομένων ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29 Ιουνίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κα Μ. Μικελλίδου. Για τον Εναγόμενο 2: κ. Φράγκος. Α Π Ο Φ Α Σ Η Τα γεγονότα που αφορούν την επίδικη διαφορά φαίνονται από την δικογραφία απλά. Σύμφωνα με τη θέση της Ενάγουσας εταιρείας οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν και παρέλαβαν από την Ενάγουσα εταιρεία διάφορα προϊόντα, εξεδόθησαν τιμολόγια και παρέμεινε απλήρωτο υπόλοιπο το ποσό των £550,
  4. Εναντίον της Εναγόμενης εταιρείας 1 εκδόθηκε απόφαση στις 29.9.04 λόγω παράλειψής της να καταχωρήσει εμφάνιση. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρισε εμφάνιση στις 8.1.04 και Υπεράσπιση στις 24.3.04, με την οποία προβάλλει τη θέση ότι ο ίδιος ουδέποτε συμβλήθηκε με την Ενάγουσα εταιρεία και ότι οποιεσδήποτε αγορές έγιναν αυτές έγιναν από την Εναγόμενη εταιρεία
  5. Αποδέχεται ότι υπήρξε διευθυντής της Εναγόμενης 1 αλλά ισχυρίζεται ότι σήμερα δεν έχει οποιαδήποτε ανάμειξη ή σχέση μαζί της. Όταν εκτελούσε χρέη διευθυντή ενεργούσε πάντοτε σύμφωνα με την εντολή και τις οδηγίες της Εναγόμενης 1 και ουδέποτε ενήργησε αυτόβουλα ή ανέλαβε προσωπική ευθύνη ή υποχρέωση για εξόφληση οποιουδήποτε χρέους της Εναγόμενης 1 προς τους Ενάγοντες. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τρεις μάρτυρες. Δύο για την Ενάγουσα εταιρεία και ο Εναγόμενος
  6. Πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο Ανδρέας Μιντίκης, (Μ.Ε.1) υπεύθυνος του λογιστηρίου της Ενάγουσας ο οποίος προέβη σε γραπτή κατάθεση την οποία διάβασε, υιοθέτησε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  7. Κατέθεσε επίσης Πιστοποιητικό των Διευθυντών και του Γραμματέα της Εναγομένης εταιρείας 1, κατά τον επίδικο χρόνο στις 14.6.02, ως Τεκμήριο 1Α και Πιστοποιητικό των Διευθυντών και του Γραμματέα της Εναγόμενης εταιρείας, σήμερα, ως Τεκμήριο 1Β. Ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε την δέσμη των απλήρωτων τιμολογίων που εκδόθηκαν προς τους Εναγόμενους καθώς και κατάσταση λογαριασμού με ημερομηνία 30.9.
  8. Στη γραπτή του κατάθεση ο Μ.Ε.1 ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με την πολιτική της Ενάγουσας εταιρείας, για να πωληθούν εμπορεύματα επί πιστώσει ο διευθυντής, ο οποίος διαχειρίζεται προσωπικά τις εργασίες της εταιρείας ή είναι στον χώρο, να αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη για την αποπληρωμή των εμπορευμάτων και ότι αυτός θα θεωρείται ως αγοραστής των εμπορευμάτων. Αυτός τίθεται ως απαράβατος όρος για την συνεργασία. Περαιτέρω, ότι τα σχετικά τιμολόγια θα εκδίδονται όχι μόνο επ΄ ονόματι του νομικού προσώπου αλλά και του διευθυντή του και ότι ο διευθυντής αυτός θα έχει προσωπική ευθύνη για την πληρωμή της αξίας των τιμολογίων. Ήταν η θέση του ότι οι Εναγόμενοι απεδέχθησαν τους πιο πάνω όρους εξ΄ ου και υπήρξαν δοσοληψίες μεταξύ της Ενάγουσας εταιρείας και αυτών. Για τρεις μήνες η Ενάγουσα εταιρεία προμήθευε διάφορα προϊόντα στους Εναγόμενους, οι οποίοι διεξήγαγαν κοινή εργασία με την εμπορική επωνυμία «Captain Davis», και εξέδιδαν τα ανάλογα τιμολόγια επ΄ ονόματι τόσο της Εναγόμενης εταιρείας 1 όσο και του Εναγόμενου 2 διευθυντή της. Τα προϊόντα καθώς και τα τιμολόγια παραδίδοντο στους Εναγόμενους οι οποίοι ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για το τρόπο που εξελίσσετο η συνεργασία τους. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι γνώριζε ότι ο Εναγόμενος 2 είχε ενημερωθεί για την πολιτική της εταιρείας γιατί προτού οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος καταστεί πελάτης της Ενάγουσας ενημερώνεται για τους συγκεκριμένους όρους από τον υπάλληλο-πωλητή και μετά αρχίζει η συνεργασία. Η συμφωνία έγινε μεταξύ του υπάλληλου-πωλητή κ. Πέτρου Κυριάκου και του κ. Ζειλλά προτού εκδοθεί το πρώτο τιμολόγιο και του είχαν γνωστοποιηθεί οι όροι από τον κο Πέτρο Κυριάκου, ο οποίος είναι πωλητής της εταιρείας, υπεύθυνος για συγκεκριμένο πελατολόγιο, να παίρνει τις παραγγελίες και να ελέγχει αν εκτελούνται. Ισχυρίστηκε, ότι ο οποιοσδήποτε διευθυντής που διαχειρίζεται την επιχείρηση ενημερώνεται ότι θα φέρει και ο ίδιος προσωπική ευθύνη για την αποπληρωμή των προϊόντων και ότι το όνομά του θα αναγράφεται επί των τιμολογίων. Χωρίς αυτήν την συμφωνία, ήταν η θέση του μάρτυρα, ότι δεν δίδεται το πράσινο φως για την παράδοση των εμπορευμάτων. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι ο Εναγόμενος 2 αγόρασε εμπορεύματα με προσωπική ευθύνη για τα οποία οφείλει υπόλοιπο £550,
  9. Κατά την επανεξέταση ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε ο Εναγόμενος 2 διαμαρτυρήθηκε για την ύπαρξη του ονόματός του επί των τιμολογίων. Αντίθετα, όταν ο ίδιος του τηλεφώνησε μια-δύο φορές αναφορικά με την εξόφληση των υπολοίπων του είπε ότι θα διευθετήσει την οφειλή όταν πάρει κάποια λεφτά από το εξωτερικό. Ο δεύτερος μάρτυρας για την Ενάγουσα ήταν ο κ. Πέτρος Κυριάκου (Μ.Ε.2), πωλητής στην Ενάγουσα εταιρεία. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του μεταξύ των καθηκόντων του είναι να επισκέπτεται νέους πελάτες που ενδιαφέρονται και θέλουν να συνεργαστούν με την Ενάγουσα εταιρεία. Αναλαμβάνει επίσης τις παραγγελίες και είσπραξη των τιμολογίων. Τον κ. Ζειλλά, Εναγόμενο 2, τον είχε γνωρίσει προηγουμένως όταν συνεργαζόταν με την κόρη του σε άλλο εστιατόριο το οποίο εβρίσκετο στη Λεωφόρο Μακαρίου. Του τηλεφώνησε ο ίδιος ο κος Ζειλάς και του ανέφερε ότι ενδιαφέρετο να συνεργαστεί με την Ενάγουσα εταιρεία. Πήγε στο εστιατόριο «Captain Davis» στην Λεωφόρο Αρτέμιδος, και στην παρουσία του Εναγόμενου 2 και της κόρης του του εξήγησε τους όρους συνεργασίας της Ενάγουσας εταιρείας. Του ζήτησε όπως καθορίσει συγκεκριμένο άτομο το οποίο θα αναλάβει την ευθύνη για τις παραγγελίες και την εξόφληση των τιμολογίων. Ισχυρίστηκε, ότι ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 επέμενε όπως τα τιμολόγια εκδίδονται επ΄ ονόματί του. Συμπληρώθηκε και το έντυπο, το οποίο συμπληρώνεται για κάθε νέο πελάτη και ως υπεύθυνος καταγράφηκε ο κος Πέτρος Ζειλάς. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, η πολιτική της Ενάγουσας εταιρείας είναι ότι τα εμπορεύματα πληρώνονται την ώρα που αποστέλλονται ή κάθε τέλος του μηνός με την έκδοση της κατάστασης λογαριασμού. Όταν κατέληξαν στους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας, τότε ο Εναγόμενος 2 και η κόρη του, η οποία ήταν η υπεύθυνη της κουζίνας, έβαλαν παραγγελία για διάφορα προϊόντα. Κατά την παράδοση της πρώτης μεγάλης παραγγελίας ήταν και ο ίδιος - ο μάρτυρας - παρών και το τιμολόγιο υπογράφτηκε από την κα Δέσπω, κόρη του Εναγόμενου
  10. Ο Εναγόμενος 2 δεν διαμαρτυρήθηκε όταν είδε ότι το τιμολόγιο είχε εκδοθεί επ΄ ονόματί του. Συνήθως, πληρωνόταν μετρητά από την κόρη του Εναγόμενου 2 ή με επιταγή από τον Εναγόμενο
  11. Όταν άρχισε η καθυστέρηση στις πληρωμές ο ίδιος πήγε αρκετές φορές στο εστιατόριο ενώ επικοινώνησε και τηλεφωνικά με τον Εναγόμενο 2 και του εξήγησε ότι έπρεπε να πληρωθούν τα τιμολόγια διαφορετικά θα πήγαινε στην αστυνομία. Ο Εναγόμενος 2 ανέλαβε την αποπληρωμή του υπολοίπου ενώ σε μεταγενέστερο στάδιο αρνήθηκε ότι είχε οποιαδήποτε σχέση με την Ενάγουσα εταιρεία. Κατά την αντεξέταση ο μάρτυρας Μ.Ε.2 επέμενε στη θέση του ότι ο Εναγόμενος 2 είχε αποδεχθεί τους όρους συνεργασίας της Ενάγουσας εταιρείας με τους προτιθέμενους πελάτες της. Οι όροι αυτοί αφορούσαν όλους τους πελάτες ανεξαιρέτως. Ισχυρίστηκε, ότι υπάρχει μια φόρμα η οποία γεμίζεται στην παρουσία των πελατών και στην οποία καταγράφεται το όνομα της εταιρείας, με την οποία θα συνεργαστεί η Ενάγουσα, ο υπεύθυνος για την πληρωμή, ο τρόπος της πληρωμής και το όριο πίστωσης. Αυτή η φόρμα αποστέλλεται με φαξ στα κεντρικά γραφεία της Ενάγουσας εταιρείας. Την φόρμα αυτή την γέμισε ο ίδιος στην παρουσία του Εναγόμενου 2 όταν πήγε για να ξεκινήσουν την συνεργασία. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος γέμισε την φόρμα στην παρουσία του Εναγόμενου
  12. Επέμενε, ότι ο Εναγόμενος 2 ήταν παρών στο εστιατόριο σε αρκετές από τις επισκέψεις του και ότι παραγγελίες έβαζε τόσο ο Εναγόμενος 2 και σε μεταγενέστερο στάδιο η κόρη του, η οποία ήταν υπεύθυνη της κουζίνας. Τα τιμολόγια υπογράφονταν από την υπεύθυνη της κουζίνας η οποία έλεγχε τα προϊόντα. Μερικές φορές που πήγε στο εστιατόριο ο Εναγόμενος 2 ήταν πάντοτε εκεί. Ήταν η θέση του ότι είχε στην κατοχή του τη φόρμα και αν έψαχνε θα μπορούσε να την βρει. Δεν θυμόταν να είχε δει τον κο David Abi Saab στο εστιατόριο. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ο ίδιος ο Εναγόμενος 2, κ. Πέτρος Ζειλλάς (Μ.Υ.1). Δεν αρνήθηκε τη συμμετοχή του στην εταιρεία αλλά αντίθετα ισχυρίστηκε ότι είχε ένα ποσοστό 10% στην Εναγόμενη εταιρεία
  13. Ο μόνος λόγος, κατά τον ισχυρισμό του, για τον οποίο έγινε διευθυντής της Εναγόμενης εταιρείας 1 ήταν επειδή το ζήτησε ο Έφορος Εταιρειών. Ήταν η θέση του ότι το εστιατόριο «Captain Davis» ιδρύθηκε από τον David Abi-Saab και αυτός ήταν ο διευθυντής και διαχειριστής του. Ο ίδιος είχε αναλάβει μόνο την διακόσμηση του εστιατορίου. Ενώ υπεύθυνη της κουζίνας , για να παρακολουθεί την τροφοδοσία, ήταν η κα Δέσποινα Ζειλλά, η κόρη του. Με τον κ. Abi-Saab ήταν παλιοί φίλοι και είχαν επικοινωνία όταν αυτός ερχόταν στην Κύπρο. Όμως, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε οποιεσδήποτε πληροφορίες για το τι γινόταν στο εστιατόριο "Captain Davis". Πρόβαλε τη θέση ότι ήταν νυκτερινός υπάλληλος υποδοχής σε ξενοδοχείο και ότι στο εστιατόριο πήγαινε μόνο τις μέρες που δεν εργαζόταν για να διευθετήσει τη διακόσμηση, δύο με τρεις φορές την βδομάδα και έδινε οδηγίες. Αρνήθηκε ότι μίλησε με τον κ. Πέτρο Κυριάκου (Μ.Ε.2) και ισχυρίστηκε ότι βρέθηκε μαζί του μόνο μια φορά κατά την οποία αναγκάστηκε να του πει ότι μόλις έρθουν τα λεφτά από το εξωτερικό θα τον πληρώσει. Επίσης αρνήθηκε την ανάμειξή του στην λειτουργία του εστιατορίου. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ουδέποτε ο κ. Κυριάκου του είχε αναφέρει τους όρους της συνεργασίας και ότι ουδέποτε παράγγειλε ο ίδιος γαρίδες ή παρέλαβε οποιαδήποτε εμπορεύματα. Δεν γνώριζε ότι το όνομά του είχε γραφτεί στα τιμολόγια γιατί ουδέποτε τα είχε δει. Ούτε και είχε δώσει υπόσχεση για την αποπληρωμή του υπολοίπου γιατί η Εναγόμενη εταιρεία 1 του χρωστούσε και του ίδιου λεφτά. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι η κα Δέσποινα Ζειλλά είναι κόρη του και ότι αυτή ήταν μια εκ των διευθυντών του εστιατορίου «Captain Davis» ενώ στη συνέχεια ερωτηθείς τι ποσοστό είχε η κα Δέσποινα Ζειλλά ανέφερε ότι αυτή ήταν απλή υπάλληλος και δεν κατείχε οποιοδήποτε ποσοστό μετοχών. Ενώ ισχυρίστηκε ότι η διακόσμηση του εστιατορίου δεν αλλάχθηκε στη συνέχεια ανέφερε ότι έβγαλε σχέδια για την καινούργια διακόσμηση και μια -δύο φορές την εβδομάδα παρακολουθούσε την εξέλιξή τους μέχρι που τελείωσαν. Βρήκε, σύμφωνα με την δική του μαρτυρία, ο ίδιος ορισμένους εργάτες και άλλους η κόρη του και το εστιατόριο έγινε ανάλογα με τις προδιαγραφές του ΚΟΤ, τις οποίες η ίδια η κόρη του είχε φέρει. Ο ίδιος επέβλεπε τις εργασίες μια με δύο φορές την εβδομάδα και έδινε οδηγίες. Πρόβαλε τη θέση ότι χρειάστηκαν τρεις μήνες για την διακόσμηση του εστιατορίου και ότι η Εναγόμενη εταιρεία 1 του οφείλει για τους κόπους του, οι οποίοι αφορούσαν την διακόσμηση, το ποσό των £12.
  14. Αρνήθηκε ότι γνώριζε τον κ. Πέτρο Κυριάκου (Μ.Ε.2) ή ότι έκανε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του και ισχυρίστηκε ότι η πρώτη και η τελευταία φορά που γνωρίστηκε με τον κ. Κυριάκου ήταν λίγες μέρες πριν να κλείσει το εστιατόριο όταν ο κος Κυριάκου πήγε για να πληρωθεί. Ενώ ήταν η θέση του ότι τα τιμολόγια τα είδε για πρώτη φορά στην αίθουσα του Δικαστηρίου. Ισχυρίστηκε, ότι ο David Abi-Saab ερχόταν περιοδικά στην Κύπρο για μια-δυο εβδομάδες και έφευγε για άλλες δύο με τρεις εβδομάδες και μετά ξαναερχόταν. Δεν γνώριζε ποιος ήταν ο διευθυντής, όταν έλειπε ο David, αλλά γνώριζε ότι ο David έδινε διαταγές για την λειτουργία του εστιατορίου και μετά έφευγε. Ενώ η Δέσποινα έβαζε τις παραγγελίες. Επέμενε στη θέση του ότι παρά ταύτα ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη και ότι ουδέποτε ήταν παρών. Ερωτηθείς, απέρριψε τη θέση της δικηγόρου της Ενάγουσας ότι ο ίδιος είχε δεσμευθεί να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό και ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία του χρωστούσε και εκείνου λεφτά. Ενώ αποδέχθηκε τη θέση ότι ο ίδιος είχε αναφέρει στον κ. Κυριάκου ότι μόλις έρθουν λεφτά από το εξωτερικό θα πληρωθεί. Στη συνέχεια ανέφερε ότι από την ημέρα που άνοιξε το εστιατόριο, τον Φεβρουάριο, το επισκέφθηκε συνολικά πέντε φορές και πλήρωσε το φαγητό του, δηλαδή υπέγραψε απόδειξη για να του τα αφαιρέσουν από το μερίδιό του, το 10%, στο τέλος του χρόνου. Ήταν η θέση του ότι η εταιρεία, Εναγόμενη 1, δεν του έδιδε το δικαίωμα να ελέγξει τα βιβλία, ενώ στη συνέχεια ανέφερε ότι ο David Abi-Saab δεν του έδινε αυτό το δικαίωμα. Όμως, αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι είχε επικοινωνία με τον David Abi-Saab ο οποίος τον καθησύχαζε ότι η εταιρεία πήγαινε καλά. Δεν ζήτησε όμως τα λεφτά που του όφειλε η εταιρεία γιατί, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η εταιρεία είχε έξοδα και δάνεισε και στον David Abi-Saab μετρητά λεφτά Λ.Κ. 5.
  15. Ισχυρίστηκε ότι είχε μιλήσει με τον David και ότι θα του έστελλε λεφτά από την Βυρητό. Όταν του έστελνε λεφτά «πλήρωνε έξω» γι΄ αυτό είπε του κου Πέτρου Κυριάκου να κάνει υπομονή. Ενώ παράλληλα ανέφερε ότι ήταν μπροστά όταν ο κος Κυριάκου (Μ.Ε.2) μίλησε στον David Abi-Saab για το υπόλοιπο. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους προώθησαν ο καθένας την εκδοχή της πλευράς που αντιπροσώπευαν επισημαίνοντας την αξιοπιστία αυτής. Έχω ακούσει τους μάρτυρες με προσοχή όταν κατέθεταν ενώπιόν μου και έχω λάβει υπόψη τη συνολική εικόνα τους ως μάρτυρες. Θεωρώ ότι τόσο κος Μιντίκκης (Μ.Ε.1) καθώς και ο κος Κυριάκου (Μ.Ε.2) πρέπει να γίνουν πιστευτοί. Ο κος Μιντίκκης (Μ.Ε.1) αναφέρθηκε στην πολιτική της Ενάγουσας εταιρείας, να θέτει τους όρους συνεργασίας της με τους προτιθέμενους πελάτες προτού ξεκινήσει η οποιαδήποτε συνεργασία. Κατέθεσε με ειλικρίνεια όλα όσα ο ίδιος γνώριζε αναφορικά με το υπόλοιπο. Ήταν η θέση του ότι ο κος Κυριάκου (Μ.Ε.2), με τον οποίο έγινε η συμφωνία, ο οποίος είναι και υπάλληλος της Ενάγουσας εταιρείας γνώριζε τις λεπτομέρειες της μεταξύ των μερών σχέσης. Επίσης, γνώριζε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε διαμαρτυρία από τον Εναγόμενο 2 αναφορικά με την έκδοση των τιμολογίων επ΄ ονόματί του. Αντίθετα, του είχε υποσχεθεί και του ίδιου, όταν του τηλεφώνησε, ότι θ΄ αποπληρώσει το υπόλοιπο μόλις πάρει λεφτά από το εξωτερικό. Ο κος Κυριάκου (Μ.Ε.2) ήταν ο άνθρωπος ο οποίος ξεκίνησε την συνεργασία εκ μέρους της Ενάγουσας, με τους Εναγόμενους 1 και
  16. Κατέθεσε αυτά που ο ίδιος έζησε. Η αμεσότητα και η ειλικρίνεια που κατέθετε ήταν εμφανής καθ΄ όλη τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης καθώς και της αντεξέτασης. Δεν προσπάθησε ν΄ αποκρύψει οποιοδήποτε στοιχείο από το Δικαστήριο, για να προωθήσει τη δική του θέση και ανέφερε ότι ήταν η κόρη του Εναγόμενου 2 που υπέγραφε τα τιμολόγια και που έβαζε μερικές φορές παραγγελίες. Επίσης, ανέφερε ότι πληρωνόταν από τον Εναγόμενο 2 καθώς και από την κόρη του. Θεωρώ ότι ο Εναγόμενος 2 δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, ενώ η μαρτυρία του στο σύνολό της διακατέχετο από μια σύγχυση και αντιφάσεις. Δεν αρνήθηκε ότι είναι ένας εκ των Διευθυντών της Εναγόμενης εταιρείας πλην όμως αρνήθηκε την οποιαδήποτε ανάμειξή του στις εργασίες της. Όμως μέχρι και σήμερα δεν έχει προβεί σ΄ οποιεσδήποτε ενέργειες για διαγραφή του. Ανέφερε ότι την πλήρη διαχείριση είχε ο κος David Abi Saab, ο οποίος έλειπε στο εξωτερικό για μεγάλα διαστήματα, ερχόταν, έδινε οδηγίες για την λειτουργία του εστιατορίου και έφευγε. Όμως, αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος είχε επικοινωνία με τον David, με τον οποίο ήταν φίλος για χρόνια, ο οποίος τον διαβεβαίωνε ότι όλα πήγαιναν καλά ενώ του δάνεισε και λεφτά Λ.Κ. 5.000 για την εταιρεία, η οποία είχε έξοδα. Στην συνέχεια ανέφερε ότι ο David του έστελνε λεφτά και «πλήρωνε έξω». Είπε επίσης ότι ήταν υπεύθυνος για την διακόσμηση του εστιατορίου, την οποία επέβλεπε δύο φορές την εβδομάδα και οι κόποι του για αυτή την εργασία ανέρχοντο στο ποσό των Λ.Κ. 12.
  17. Ενώ ανέφερε ότι η κα Δέσποινα Ζειλά, κόρη του, είναι μια εκ των Διευθυντών της εταιρείας, στην συνέχεια ανέφερε ότι ήταν μια απλή υπάλληλος και δεν κατείχε οποιεσδήποτε μετοχές. Όσον αφορά την προσωπική του δέσμευση, για αποπληρωμή του υπολοίπου, ανέφερε ότι είπε στον κο Κυριάκου (Μ.Ε.2) να κάνει υπομονή γιατί ανέμενε ότι ο David Abi-Saab θα του έστελνε λεφτά ενώ σε κάποιο άλλο μέρος της μαρτυρίας του είπε ότι ο κος Κυριάκου είχε απευθυνθεί στον David Abi-Saab για τα λεφτά. Απαντούσε τις ερωτήσεις με υπεκφυγές προσπαθώντας να πείσει το Δικαστήριο ότι μόνο στα χαρτιά ήταν διευθυντής της εταιρείας χωρίς οποιαδήποτε ανάμειξη στην λειτουργία της ενώ είχε καταβάλει και Λ.Κ. 5.000 γιατί η εταιρεία είχε έξοδα. Μου φαίνεται περίεργο για περίοδο 3 μηνών, ο Εναγόμενος 2 να γνώριζε ότι αναγραφόταν τ΄ όνομά του στα τιμολόγια, να προέβαινε σε πληρωμές προς τον κο Κυριάκου (Μ.Ε.2), να γνωρίζει ότι είναι διευθυντής της εταιρείας, η οποία αναγραφόταν στα τιμολόγια και να μην γνωρίζει ότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε και την προσωπική του ευθύνη ιδιαίτερα όταν ο ίδιος είχε αναλάβει την αποπληρωμή του υπολοίπου. Οι ισχυρισμοί του Εναγόμενου 2, ότι όλες οι συναλλαγές γίνονταν μόνο με την Εναγόμενη 1, θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί μόνο αν ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 γνωστοποιούσε προς την Ενάγουσα ότι δεν έχει οποιαδήποτε ανάμειξη με την Εναγόμενη
  18. Αυτός όμως ανέχθηκε την αναγραφή του ονόματός του, σ΄ όλα τα τιμολόγια, χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία που να δεικνύει ότι δεν ήταν προσωπικά υπεύθυνος γι΄ αυτά. Επιπρόσθετα, στις οχλήσεις που του έγιναν τόσο από τον κο Μιντίκκη (Μ.Ε.1) καθώς και τον κο Κυριάκου (Μ.Ε.2) είχε υποσχεθεί ν΄ αποπληρώσει το υπόλοιπο μόλις έπαιρνε λεφτά από το εξωτερικό. Στην υπόθεση Γεωργιάδης ν. Bernoulli Ltd

(1994)1 Α.Α.Δ. 629 τα περιστατικά είναι παρόμοια με της παρούσας υπόθεσης. Με αγωγή της εναντίον του Εφεσείοντα-Εναγόμενου, προσωπικά, η Ενάγουσα-Εφεσίβλητη αξίωσε ποσό ως υπόλοιπο λογαριασμού για πωληθέντα εμπορεύματα και στην υπόθεση αυτή στα σχετικά τιμολόγια αναγραφόταν σαν αγοραστής το Corinthia Hotel Apartment. Ο Εναγόμενος είχε υπογράψει τα τιμολόγια σαν παραλήπτης, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε ένδειξη ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος οποιουδήποτε και προέβαλε σαν υπεράσπιση ότι ενεργούσε σαν αντιπρόσωπος της εταιρείας. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφασή του, η οποία επικυρώθηκε, βρήκε ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε είχε αποκαλύψει ότι συνήψε τη σύμβαση σαν αντιπρόσωπος και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα. Εφαρμόστηκε δηλαδή, όπως θα πρέπει ν΄ εφαρμοστεί και στην υπό εξέταση υπόθεση, το άρθρο 190 του περί Συμβάσεως Νόμου Κεφ. 149 το οποίο στοιχειοθετεί την προσωπική ευθύνη προσώπου. Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την πιο πάνω αναφερθείσα απόφαση: «Το άρθρο 190 του Κεφ. 149 ενσωματώνει την αρχή ότι στην περίπτωση που ο αντιπρόσωπος δεν αποκαλύπτει στον τρίτο με τον οποίο συναλλάσσεται το όνομα του αντιπροσωπευομένου δεσμεύεται προσωπικά ο ίδιος και μπορεί να διωχθεί δικαστικά. Οι Cheshire & Fifoot "The Law of Contract" 9η έκδοση, 1976, αναφέρουν σχετικά στη σελ. 472: «Where an agent, having authority to contract on behalf of another, makes the contract in his name, concealing the fact that he is a mere representative, the doctrine of the undisclosed principal comes into play. By this doctrine either the agent, or the principal when discovered, may be sued; and either the agent or the principal may sue the other party to the contract.» Εδώ ο εφεσείων όχι μόνο δεν αποκάλυψε το όνομα του αντιπροσωπευομένου αλλά ούτε καν την ύπαρξη αντιπροσώπευσης. Το εύρημα του δικάσαντος δικαστηρίου, που παραθέσαμε, απαντά στις αιτιάσεις του εφεσείοντα και υπό τις περιστάσεις κρίνεται απρόσβλητο. Θα μπορούσε να αναφερθεί ακόμη ότι ενισχύεται από την αλληλογραφία των διαδίκων. Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης έγραψε στον εφεσείοντα προσωπικά ζητώντας αποπληρωμή του χρέους. Στην απάντηση του ο εφεσείων δεν έκαμε καμία νύξη πως το χρέος δεν ήταν δικό του. Είναι πράγματι δύσκολο σε μια τέτοια περίπτωση ο αντιπρόσωπος να απεκδυθεί των ευθυνών του εκτός αν καταστήσει σαφή την πρόθεσή του όπως φαίνεται από το παρακάτω απόσπασμα από τον A.C. Dutt "The Indian Contract Act" 4η έκδοση, 1969, σελ. 1005: «The effect of S.230 cl.
(2)read with S.92 is that, if on the face of a written contract an agent appears to be personally liable, he cannot escape liability by evidence of any disclosure of his principal´ s name apart from the contract. The presumption is not rebutted by the agent merely writing the words "for principal" after his signature.»». Με βάση τις πιο πάνω αρχές ο ίδιος ο Εναγόμενος 2 κατέστησε τον ευατό του υπεύθυνο για την πληρωμή των τιμολογίων αφού πρώτο, δεν διαμαρτυρήθηκε για την έκδοση των τιμολογίων επ΄ ονόματί του και δεύτερον, είχε υποσχεθεί τόσο στον κο Μιντίκκη καθώς και στον κο Κυριάκου την αποπληρωμή του υπολοίπου όταν θα λάμβανε λεφτά από το εξωτερικό. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το σύγγραμμα του Cheshire and Fifoot "The Law of Contract", 11η Έκδοση, 1986, σελ. 473 αναφέρεται ότι: «At any rate it is well settled that the contract is enforceable by or against the agent. The primary liability that rests upon him as being a party to the contract is not destroyed by the fact that the principal may be added as a party.» Καταληκτικά θα σταθώ στο θέμα της μαρτυρίας που δόθηκε από τον Εναγόμενο 2, ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία ήταν εντελώς αντίθετη με την Υπεράσπισή του. Ενώ στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης παραδέχεται το γεγονός ότι ήταν διευθυντής και ότι εκτελούσε χρέη διευθυντή ή/και υπαλλήλου και ενεργούσε πάντοτε κατ΄ εντολή της Εναγόμενης 1 κατά την προφορική μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ήταν διευθυντής μόνο στα χαρτιά, δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη στην λειτουργία του εστιατορίου και ότι λόγω του ότι δούλευε το βράδυ σε ξενοδοχείο σπάνια επισκεπτόταν το εστιατόριο και ότι το εστιατόριο το διαχειρίζετο ο κος David Abi-Saab. Σύμφωνα με την πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως αυτή καταγράφηκε στην απόφαση Σωτήρης Πίττης ν. Progress Electronics Co Ltd, Πολ. Έφε. 11641, ημερ. 13.1.05 το Δικαστήριο δεν μπορεί να δεχθεί υπεράσπιση άλλη από αυτή που είναι καταγραμμένη στα δικόγραφα, η οποία διατυπώνεται μέσα από την προφορική μαρτυρία. Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα στη σελίδα 7 της απόφασης: «Η διατύπωση της υπεράσπισης δεν άφηνε περιθώριο εισαγωγής νέου ισχυρισμού με τη μαρτυρία προς θεμελίωση άλλης εκδοχής. Στην Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 A.Α.Δ. 24 ειπώθηκαν τα εξής: «Η γενική άρνηση των ισχυρισμών που προσδιορίζουν την απαίτηση, δεν εξυπακούει και την προβολή άλλων θετικών γεγονότων, τα οποία είτε την αποδυναμώνουν ή την καθιστούν ανεδαφική.»» Με βάση την αξιολόγηση που έγινε θεωρώ ότι η επίδικη συναλλαγή έγινε προσωπικά με τον Εναγόμενο 2, σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκομίστηκε από την πλευρά της Ενάγουσας, τα εκδοθέντα τιμολόγια εξεδόθησαν σε σχέση με τα σ΄ αυτά αναφερόμενα εμπορεύματα αξίας £1.058,59, τα οποία παραδόθησαν στην κόρη του Εναγόμενου 2, η οποία ήταν υπεύθυνη της κουζίνας. Κατεβλήθηκε έναντι του ποσού το ποσό των £508 και παρέμεινε μέχρι σήμερα χρεωστούμενο το ποσό των £550,59. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι η Ενάγουσα έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές δίκες και γ΄ αυτό δικαιούται απόφαση σύμφωνα με την αξίωσή της. Για τους λόγους που έχω αναφέρει εκδίδεται απόφαση εναντίον του Εναγόμένου 2 για το ποσό των £550,59 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.