← Κύπρος

Ιωάννη Ιωακείμ ν. Ιωάννη Κιουρτζίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 420/02, 5 Ιουλίου, 2006

Ιωάννη Ιωακείμ ν. Ιωάννη Κιουρτζίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 420/02, 5 Ιουλίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A89 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 420/02 Μεταξύ: Ιωάννη Ιωακείμ, Ενάγοντα, και

  1. Ιωάννη Κιουρτζίδη,
  2. P.H.C. FRANCHISED RESTAURANTS LTD, Εναγομένων. ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5 Ιουλίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Μ. Κυριακίδης. Για Εναγόμενους: κ. Α. Δημητρίου. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση του Ενάγοντα είναι για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που έχει υποστεί ύστερα από τροχαίο ατύχημα που συνέβη στις 27 Σεπτεμβρίου, 2001 όταν το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΕΥΤ109 που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1, ιδιοκτησία της Εναγόμενης εταιρείας 2, τον κτύπησε ενώ περπατούσε στην αριστερή πλευρά της Λεωφόρου 1ης Απριλίου στη Λάρνακα. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης και συγκεκριμένα στις 3.10.05 οι διάδικοι συμφώνησαν τις γενικές ζημιές στις Λ.Κ. 199 ενώ στις 14.10.05 συμφώνησαν τις ειδικές και γενικές αποζημιώσεις στο ποσό των Λ.Κ. 10.000 επί πλήρους ευθύνης με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο Ενάγοντας, τότε ηλικίας 53 ετών και καθόλα υγιής, ενώ περπατούσε επί της Λεωφόρου 1ης Απριλίου στη Λάρνακα, στην αριστερή της πλευρά, επί του πεζοδρομίου χτυπήθηκε από τον Εναγόμενο 1, ο οποίος οδηγούσε την μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΕΥΤ109, ιδιοκτησία της Εναγόμενης 2, κατά μήκος της Λεωφόρου 1ης Απριλίου αμελώς και κατά παράβαση των νόμιμων καθηκόντων του. Συνεπεία του δυστυχήματος ο Ενάγοντας τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου διαπιστώθηκε ότι υπέστη θλαστικό τραύμα στη βάση της μύτης, βαθιές εκδορές στο δεξί γόνατο, αιμάτωμα στη δεξιά ποδοκνημική, κάταγμα του ρινικού οστού και κάκωση του αριστερού ώμου με περιορισμό των κινήσεων στην απαγωγή και στις στροφές. Είναι δε η θέση του Ενάγοντα ότι η Εναγόμενη 2 είναι υπεύθυνη εκ προστίσεως για το πιο πάνω δυστύχημα. Οι κυριότερες λεπτομέρειες αμέλειας που προβάλλονται είναι ότι ο Εναγόμενος: (α) Αμελώς επέπεσε πάνω στον Ενάγοντα παρασύροντάς τον. (β) Οδήγησε το μοτοποδήλατό του πάνω στον Ενάγοντα ο οποίος ήταν πεζός ή/και επιχειρούσε ή/και ανέμενε για να διασταυρώσει νομίμως τη Λεωφόρο 1ης Απριλίου ή /και βάδιζε επί του αριστερού πεζοδρομίου. (γ) Ενώ είχε αντιληφθεί την παρουσία του Ενάγοντα παρέλειψε να ελαττώσει ταχύτητα ή/και να είναι προσεκτικός ή/και παρέλειψε να σταματήσει και ακινητοποιήσει το όχημα που οδηγούσε ή/και παρέλειψε να οδηγήσει δεξιότερα ή/και δεξιότερα μέσα στην πλευρά του δρόμου που ακολουθούσε. (δ) Οδηγούσε με υπερβολική υπό τις περιστάσεις ταχύτητα που τον εμπόδιζε να σταματήσει έγκαιρα. (ε) Οδηγούσε με πλήρη αδιαφορία για τους πεζούς ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει την πιθανότητα διασταύρωσης του δρόμου από πεζό. (ζ) Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει καθόλου ή/και επαρκώς τα φρένα ή ν΄ ασκήσει επαρκή έλεγχο του δρόμου ή/και της πορείας που ακολουθούσε. (ε) Γενικά οδηγούσε αμελώς και χωρίς τη δέουσα προσοχή, φροντίδα και παρατηρητικότητα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ισχυρίζονται στην Υπεράσπισή τους ότι το ατύχημα προκλήθηκε από την αποκλειστική και/ή συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα κυρίως επί του ότι ο Ενάγοντας ενώ βάδιζε στην άκρη του πεζοδρομίου αριστερά, εν σχέσει με την πορεία του Εναγόμενου 1 με κατεύθυνση την Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, ξαφνικά εισήλθε για να διασταυρώσει τη Λεωφόρο 1ης Απριλίου ενώ το μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 ήταν πού κοντά του και απέκοψε ή και έφραξε την πορεία του μοτοποδηλάτου και έπεσε πάνω σ΄ αυτό με αποτέλεσμα να συγκρουστούν. Γίνεται επίσης εισήγηση ότι ο Ενάγοντας παρέλειψε να ελέγξει δεξιά και αριστερά τον δρόμο προτού να επιχειρήσει να διασταυρώσει αλλά αλόγιστα, αφηρημένα και επικίνδυνα επιχείρησε να διασταυρώσει χωρίς να λάβει υπόψη του τα άλλα οχήματα που κινούνταν στην Λεωφόρο 1ης Απριλίου. Τίθεται ακόμα ο ισχυρισμός ότι οι σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές του Ενάγοντα προϋπήρχαν του δυστυχήματος και ότι ο Ενάγοντας δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια για να μειώσει τις ζημιές του. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν τέσσερις μάρτυρες για τον Ενάγοντα και ο Εναγόμενος 1 για τους Εναγόμενους. Κατάθεσε πρώτα η κα Φωτεινή Λάρκου (Μ.Ε.1) Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία της συνίστατο στην κατάθεση του φακέλου της Ποινικής Υπόθεσης με αριθμό 16652/01 Αστυνομία ν. Ιωάννης Κιουρτζίδης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, ως Τεκμήριο 2 την κατάθεση του Εναγόμενου, ως Τεκμήριο 3 την απάντηση του Εναγόμενου στην κατηγορία, ως Τεκμήριο 4 τα πρακτικά της διαδικασίας, ως Τεκμήριο 5 την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.7.02 και ως Τεκμήριο 6 την κατάθεση του Ενάγοντα. Ο Αναπληρωτής Λοχίας 838 κ. Σίμος Μηλιώτης, ο οποίος υπηρετεί στο Τμήμα Τροχαίας Λάρνακας, κατέθεσε ως δεύτερος μάρτυρας (Μ.Ε.2). Ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης και ανέφερε ότι στις 27.9.01 και ώρα 20:00 πήγε στη σκηνή του δυστυχήματος στην οδό 1ης Απριλίου στη Λάρνακα στο οποίο ενέχονται ένας πεζός - ο Ενάγοντας - και ο Εναγόμενος 1, ο οποίος οδηγούσε την μοτοσικλέτα. Ο Εναγόμενος 1 καθώς και η μοτοσικλέτα του με αριθμό εγγραφής ΕΥΤ109 βρισκόντουσαν εκεί. Ο Ενάγοντας είχε διακομιστεί με το ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακος λόγω του ότι είχε ταυματιστεί από το δυστύχημα. Ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα με βάση τις υποδείξεις του οδηγού της μοτοσικλέτας, η οποία εν πάση περιπτώσει είχε μετακινηθεί από την τελική της θέση, σημειώνοντας την πορεία της, την πορεία του πεζού καθώς και το σημείο σύγκρουσης, όπως το είχε υποδείξει ο Εναγόμενος
  4. Το κατέθεσε ως Τεκμήριο
  5. Ήταν η θέση του ότι η μοτοσικλέτα είχε υποστεί ζημιές, δηλαδή τρίψιμο στην δεξιά πλευρά, την δεξιά χειρολαβή, και είχε σπάσει το δεξί στόπερ στο τιμόνι. Τα φώτα της τα έλεγξε και λειτουργούσαν κανονικά. Αναφορικά με το σημείο συγκρούσεως ο Μ.Ε.2 δήλωσε ότι ο Ενάγοντας διαφώνησε με αυτό και υπέδειξε το δικό του σημείο συγκρούσεως και την δική του πορεία τα οποία διαφοροποιούντο απ΄ αυτά που είχε υποδείξει ο μοτοσικλετιστής. Ενώ ο μοτοσικλετιστής υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης το σημείο Χ, το οποίο είναι 2 μέτρα προς τα μέσα από την αριστερή πλευρά του δρόμου, ο Ενάγοντας υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης το σημείο Χ1 το οποίο είναι 0,5 μέτρα από την αριστερή πλευρά του δρόμου. Τα δύο σημεία φαίνονται τόσο στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής, που ο ίδιος είχε ετοιμάσει, το Τεκμήριο 7 καθώς και στο σχεδιάγραμμα Τεκμήριο 1, το περιεχόμενο του οποίου υιοθέτησε. Όσον αφορά την κατάσταση του δρόμου που έγινε το δυστύχημα ανέφερε ότι ο δρόμος, είναι διπλής κατεύθυνσης, ευθύς και επίπεδος χωρίς διαχωριστική γραμμή στη μέση. Η ορατότητα ξεπερνά τα 200 μέτρα και προς τις δύο κατευθύνσεις, από το σημείο συγκρούσεως, ενώ ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός αφού υπήρχαν λαμπτήρες οδικού φωτισμού καθώς και περαιτέρω φωτισμός από κατάστημα μοτοσικλετών που ευρίσκεται κοντά στη σκηνή στο οποίο υπήρχαν αναμμένες φλορέντζες. Το πλάτος του δρόμου κοντά στο σημείο σύγκρουσης που υπέδειξαν και οι δύο εμπλεκόμενοι είναι 11 μέτρα. Είναι κατοικημένη περιοχή με οικίες, καταστήματα και πολυκατοικίες και από τις δύο πλευρές του δρόμου και το όριο ταχύτητας ανέρχεται στα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Κατά την ώρα του δυστυχήματος η κίνηση ήταν αραιή. Κατά την εξέταση δεν βρήκε ίχνη φρένων που να σχετίζονται με τη σύγκρουση πριν τα δύο σημεία συγκρούσεως τα οποία υπέδειξαν τα εμπλεκόμενα μέρη, βρήκε μόνο ίχνος τριψίματος της μοτοσικλέτας μήκους 1.30 το οποίο και σημείωσε επί του σχεδίου ως Α1, μετά τα σημεία σύγκρουσης. Εξηγώντας το σχεδιάγραμμά του ανέφερε ότι μπροστά από το κατάστημα των μοτοσικλετών στην Λεωφόρο 1ης Απριλίου υπάρχει πλακόστρωτο το οποίο εφάπτεται με τον δρόμο μήκους 8 μέτρα και βάθους, από το δρόμο, 4.30 μέτρα. Ενώ στην συνέχεια υπάρχει ένας περιφραγμένος κήπος, ο οποίος είναι περιφραγμένος με ττέλια και ένας πεζός θα πρέπει να κατεβεί το οδόστρωμα στο συγκεκριμένο σημείο για να συνεχίσει την πορεία του προς τη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή. Αναφορικά με το σημείο σύγκρουσης ανέφερε ότι και οι δύο εμπλεκόμενοι το τοποθέτησαν με την έναρξη του περιφραγμένου κήπου, στο ίδιο ύψος, πλην όμως ο Ενάγοντας το τοποθέτησε 0.50 εκατοστά εντός του δρόμου, Χ1 επί του σχεδιαγράμματος ενώ ο Εναγόμενος 1 το τοποθέτησε 2 μέτρα εντός του δρόμου, Χ επί του σχεδιαγράμματος. Το μόνο σημείο που υπήρχε στον δρόμο για να δεικνύει το δυστύχημα ήταν το ίχνος τριψίματος της μοτοσικλέτας μήκους 1.30 μέτρα (Α1 επί του σχεδιαγράμματος). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι παρόλο που υπάρχει ορατότητα 200 μέτρα και από τις δύο πλευρές πλησιάζοντας προς τη σκηνή του δυστυχήματος η ορατότητα περιορίζεται λόγω του περιφραγμένου κήπου. Ήταν η θέση του ότι ο Ενάγοντας κτυπήθηκε με την αριστερή πλευρά της μοτοσικλέτας και τα ίχνη τριψίματος της μοτοσικλέτας είχαν κλήση εντός του δρόμου προς τα αριστερά. Ισχυρίστηκε ότι από την πείρα του μπορεί να πει ότι το σημείο σύγκρουσης είναι κάπου μεταξύ του Χ και του Χ1 ενώ το σημείο Χ, το οποίο έδειξε ο μοτοσικλετιστής, συνάδει περισσότερο με τα ίχνη τριψίματος της μοτοσικλέτας. Όμως δεν μπορούσε να πει με σιγουριά. Αυτό που μπορούσε να πει είναι ότι το σημείο Χ στο δρόμο συνάδει περισσότερο με το ίχνος τριψίματος. Δήλωσε ότι πήρε κατάθεση τόσο από τον Ενάγοντα καθώς και από τον Εναγόμενο 1 και ότι στην κατάθεση του ο Εναγόμενος 1, είχε αναφέρει ότι μπροστά του προπορευόταν ένα αυτοκίνητο. Σε ερώτηση του συνηγόρου της Υπεράσπισης απάντησε ότι έχει ειδικευθεί σε θέματα φρένων και ότι το γεγονός πως δεν υπάρχουν ίχνη φρένων σε ένα δυστύχημα δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι δεν πατήθηκαν φρένα. Ήταν η θέση του ότι ανάλογα με την ένταση του φρεναρίσματος μπορεί να αφεθούν ίχνη όμως μπορεί και να μην αφεθούν οποιαδήποτε ίχνη. Η επανεξέταση ξεκίνησε από ακριβώς αυτό το σημείο του κατά πόσο μπορεί να αφεθούν ίχνη ή όχι κατά το φρενάρισμα μιας μοτοσικλέτας. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι οι μοτοσικλέτες λογικά πρέπει να αφήνουν ίχνη φρεναρίσματος όμως παράλληλα δήλωσε ότι μπορεί ο ίδιος να μην είχε εντοπίσει τα ίχνη με γυμνό μάτι αλλά ο Εναγόμενος 1 να είχε χρησιμοποιήσει τα φρένα του. Στη συνέχεια ανέφερε ότι μπορεί κάποιος οδηγός να μην φρενάρει και να μην χρησιμοποιήσει καθόλου τα φρένα αλλά να μειώσει την ταχύτητα χωρίς να χρησιμοποιά την χειρολαβή, αυτό δεν θα αφήσει οποιαδήποτε ίχνη στο δρόμο. Εξήγησε την άποψή του γιατί το σημείο Χ πλησιάζει περισσότερο με τα ίχνη γδαρσίματος. Ισχυρίστηκε ότι αφού το μοτοποδήλατο κτύπησε τον πεζό με την αριστερή πλευρά «με την αριστερόστροφη κίνησή της κατά την ανατροπή το ίχνος ξεκινά από το εσωτερικό μέρος του δρόμου προς τα έξω, προς αριστερά. Αν έγινε η σύγκρουση κοντά στο σημείο Χ1 πιθανότατα η φόρα της μοτοσικλέτας προς την τελική της θέση να ήταν από τα αριστερά προς τα εντός του δρόμου κάτι που δεν φαίνεται να έχει σχέση με το ίχνος το οποίο σημειώθηκε.» Ο ορθοπεδικός του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας Δρ. Μιλτιάδους κατέθεσε ως τρίτος μάρτυρας (Μ.Ε.3) και ανέφερε τ΄ ακόλουθα: Εργάζεται ως ορθοπεδικός από το 1998 ενώ στο Νοσοκομείο Λάρνακος τοποθετήθηκε το
  6. Εξέτασε τον Ενάγοντα προς το τέλος του 2001 και κατέθεσε το Ιατρικό Πιστοποιητικό το οποίο σύνταξε ως Τεκμήριο
  7. Ήταν η θέση του ότι η κλινική εξέταση του Ενάγοντα κατέδειξε περιορισμό στην απαγωγή του αριστερού ώμου μέχρι 60 μοίρες και περιορισμό στις στροφές ιδίως έξω στροφή. Χορήγησε στον Ενάγοντα αντιφλεγμονώδη φάρμακα και του συνέστησε φυσιοθεραπεία. Η εισηγηθείσα θεραπεία ακολουθήθηκε πλην όμως ο Ενάγοντας στην επόμενη επίσκεψή του δήλωνε ότι δεν είχε δει βελτίωση. Τότε παραπέμφθηκε για MRI γιατί, σύμφωνα με την άποψη του γιατρού, όταν υπάρχει υποψία προβλήματος στους τένοντες είναι η μόνη εξέταση που μπορεί να αποκαλύψει το πρόβλημα. Πράγματι το MRI κατέδειξε το πραγματικό πρόβλημα το οποίο υπήρχε. Ο ίδιος ο γιατρός το κατέγραψε, το πρόβλημα, στην παράγραφο 3 του πιστοποιητικού του, Τεκμήριο
  8. Εξήγησε, ότι είχαν πάθει ρήξη ο υπερακάθιος και υπακάθιος τένοντας και αυτό προκαλούσε πόνο κατά την κίνηση και δυσκολία στην απαγωγή του ώμου. Για να βελτιωθεί η κατάσταση του Ενάγοντα θα έπρεπε να τύχει χειρουργικής επέμβασης. Το Νοσοκομείο Λάρνακας, ήταν η θέση του, ότι δεν κάνει επεμβάσεις στην περιοχή του ώμου αρθροσκοπικά. Είναι εξειδικευμένη επέμβαση η οποία μπορεί να γίνει στον ιδιωτικό τομέα και στοιχίζει πάνω από £1.
  9. Πρόβαλλε τη θέση του ότι η συγκεκριμένη επέμβαση θα βελτίωνε την κατάσταση του Ενάγοντα αφού θα ανακούφιζε τον πόνο και θα βελτίωνε το πόνο και το εύρος στην κίνηση. Κατά την αντεξέταση επανέλαβε τους ισχυρισμούς του και υιοθέτησε τη θέση του ότι στην Έκθεσή του κατέγραψε τα αποτελέσματα του MRI, στο οποίο είχε υποβληθεί ο Ενάγοντας. Ερωτηθείς, επέμενε στην θέση του ότι δεν θα υπάρξει σημαντική βελτίωση αν ο Ενάγοντας υπνωτιστεί και ακινητοποιηθεί ο ώμος του και ότι η επέμβαση θα φέρει καλύτερα αποτελέσματα από την ακινητοποίηση του ώμου και κατέταξε το ποσοστό καλυτέρευσης σε 80 %. Απέρριψε το ενδεχόμενο η αιτία των προβλημάτων του Ενάγοντα να είναι συμφύσεις που προϋπήρχαν του δυστυχήματος. Τελευταίος κατέθεσε ο Ενάγοντας (Μ.Ε.4) κος Ιωάννης Ιωακείμ, ο οποίος ανέφερε ότι στις 27.9.01 και ώρα 19:40 περπατούσε κατά μήκος της οδού 1ης Απριλίου στην αριστερή πλευρά του δρόμου, στην περιοχή Δροσιά της Λάρνακας, με κατεύθυνση τη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, γιατί πήγαινε στην Φρουταρία «Δροσιά» για ν΄ αγοράσει γάλα. Μπήκε στην Λεωφόρο 1ης Απριλίου από ένα κάθετο δρόμο, δίπλα από ένα νηπιαγωγείο, έστριψε αριστερά και περπάτησε σ΄ ένα τσιμεντένιο στενό πεζοδρόμιο για μισό μέτρο και έφθασε σ΄ ένα μαγαζί που πωλούν μοτοσικλέτες. Περπάτησε στο πεζοδρόμιο μπροστά από το μαγαζί το οποίο είναι ενωμένο με το πλακόστρωτο. Μόλις πέρασε το μαγαζί κατέβηκε κάτω στο δρόμο, γιατί δεν υπάρχει άλλο πεζοδρόμιο, υπάρχει άσφαλτος, η οποία συνεχίζει μέχρι το φράκτη ενός σπιτιού, τον οποίο και υπέδειξε στο σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 1). Κατέβηκε 1 -2 βήματα πριν να τελειώσει το πλακόστρωτο μέσα στο δρόμο γιατί ο κήπος είναι περιφραγμένος με ττέλι, το οποίο μπαίνει μέσα στο δρόμο. Ήθελε να διασταυρώσει για να πάει απέναντι στη φρουταρία. Δεν διασταύρωσε όμως γιατί ερχόταν αυτοκίνητο από πίσω του. Συνέχισε την πορεία του σε απόσταση 1 - 1 ½ ίσως και 2 μέτρα σε σχέση με τον περιφραγμένο κήπο στην αριστερή πλευρά του δρόμου, όσο μπορούσε πιο κοντά στο ττέλι το οποίο είχε κλήση προς τον δρόμο. Μετά που πέρασε τ΄ αυτοκίνητο έκανε δύο-τρία βήματα και μετά ακαριαία ένιωσε το χτύπημα από τη μοτοσικλέτα. Έπεσε στον δρόμο, μαζεύτηκε κόσμος μετά σηκώθηκε από το δρόμο και μεταφέρθηκε από άλλους στην φρουταρία απέναντι για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες γιατί αιμορραγούσε η μύτη του. Τότε είδε και τον οδηγό της μοτοσικλέτας. Χτυπήθηκε στη δεξιά του πλευρά και από το κτύπημα, έπεσε στο έδαφος με την αριστερή πλευρά του και χτύπησε. Ειδοποιήθηκε το ασθενοφόρο το οποίο και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες, περίθαλψη των τραυμάτων στα πόδια, τα οποία αιμορραγούσαν, ειδικά το αριστερό πόδι και στο πρόσωπο, στη μύτη και τα χείλη. Όσον αφορά τον ώμο επειδή παραπονείτο για πολλή πόνο τον παρέπεμψαν να δει τον ειδικό ορθοπεδικό την επόμενη μέρα. Απολύθηκε από το Νοσοκομείο μετά από 2-3 ώρες γιατί δεν είχε οποιεσδήποτε ενδείξεις για διάσειση. Την επόμενη μέρα επισκέφθηκε το Νοσοκομείο και εξετάστηκε από τον ιατρό Καλλία και τον ιατρό Μιλτιάδους (Μ.Ε.3), ο οποίος τον παρέπεμψε για ακτινολογικό έλεγχο από τον οποίο διαπιστώθηκε ότι ο ώμος του ήταν κτυπημένος και χρειαζόταν ιατρική αγωγή. Του έδωσε χάπια και του έβαλε νάρθηκα. Δεν καλυτέρευε όμως το χέρι του και στην επόμενη επίσκεψη ο ιατρός Μιλτιάδους του συνέστησε φυσιοθεραπεία, την οποία έκανε στο Νοσοκομείο. Ολόκληρη η θεραπεία διήρκεσε συνολικά 3-4 μήνες. Την πρώτη φορά 10 επισκέψεις και άλλες 10 φορές για ηλεκτρισμό. Στη συνέχεια ο ιατρός του συνέστησε να υποβληθεί σε εξέταση MRI γιατί δεν μπορούσε να καθορίσει με ακρίβεια την ζημιά στον ώμο. Μετά το MRI ο γιατρός κατέληξε ότι η βλάβη θα μπορούσε να διορθωθεί με μικροεγχείρηση (microsurgery) η οποία όμως τον τότε καιρό δεν γινόταν στην Κύπρο. Του συνέστησε να ερευνήσει το θέμα στο εξωτερικό. Όμως, δεν υπεβλήθη στην εγχείρηση για οικονομικούς λόγους. Σήμερα η συγκεκριμένη εγχείρηση γίνεται και στην Κύπρο και ήταν η θέση του μάρτυρα ότι θα ήθελε να υποβληθεί στην εγχείρηση. Ερωτηθείς για τις βλάβες στη μύτη του απάντησε ότι ο θεράπων ιατρός του Νοσοκομείου Δρ. Καλλίας, τον οποίο επισκέφθηκε 3 ή 4 φορές, του συνέστησε εγχείρηση διαφράγματος λόγω του ότι είχε αναπνευστικά προβλήματα. Κατέθεσε πιστοποιητικό του γιατρού Καλλία ως Τεκμήριο 9 και ως Τεκμήριο 10 πιστοποιητικό της κας Καραβιώτη αναφορικά με την εξέτασή του στις πρώτες βοήθειες. Στη συνέχεια ανέφερε ότι εξετάστηκε και από ιατρό στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένα τον Δρ. Τζιούβα, ο οποίος είναι ορθοπεδικός, μετά από την εξέτασή του από τον Δρ. Μιλτιάδους, ο οποίος τον παρέπεμψε στον Δρ. Μαρουδιά. Εξετάστηκε επίσης και από τον Δρ. Μαρουδιά, ιατρό στο Απολλώνειο Νοσοκομείο Λευκωσίας εξειδικευμένο στους ώμους, ο οποίος του εξέδωσε και πιστοποιητικό το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο
  10. Ο Δρ. Τζιούβας συνεχίζει μέχρι και σήμερα να τον παρακολουθεί όταν πονεί υπερβολικά τον ώμο του. Όσον αφορά τα τραύματα της μύτης του εξετάστηκε από τον εξωτερικό γιατρό Δρ. Παπαμιχαλόπουλο. Αναφερόμενος στα ποσά τα οποία είχε καταβάλει ο ίδιος είπε ότι για το MRI πλήρωσε περίπου £180 με £200, όμως απώλεσε την απόδειξη. Στην κατοχή του είχε μια απόδειξη από τον Άγιο Θέρισσο για £40 που αφορούσε την έκδοση αντιγράφου του MRI που είχε κάνει λόγω του ότι ο ιατρός της ασφάλειας ήθελε αντίγραφο. Ισχυρίστηκε ότι πλήρωσε περίπου £30 με £50 σε φάρμακα, για τα οποία δεν είχε αποδείξεις και £20 για φυσιοθεραπεία δηλαδή £1 κάθε φορά που πήγαινε στο Νοσοκομείο ως το παράβολο. Όμως, ούτε και γι΄ αυτά είχε αποδείξεις. Ήταν η θέση του ότι μετά το δυστύχημα δεν μπορούσε να δουλέψει, στη δική του επιχείρηση, για τέσσερις

(4)μήνες και κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 την άδεια ασθενείας του από το Γενικό Νοσοκομείο, από τις 28.9.01 μέχρι 11.10.
  1. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 13 δέσμη εγγράφων της Κλινικής Φανερωμένης που αφορούσαν την άδεια ασθενείας του από 27.9.01 μέχρι 27.10.01, από 28.10.01 μέχρι 28.11.01 και 28.11.01 μέχρι 28.12.
  2. Διατηρούσε την δική του επιχείρηση, στην οποία πωλούσε και ενοικίαζε οικοδομικά εργαλεία και μηχανήματα, της οποίας ήταν και ο μόνος υπάλληλος. Μεταξύ των καθηκόντων του, πριν το δυστύχημα, ήταν η φόρτωση, η μεταφορά και η ξεφόρτωση σκαλωσιών και άλλων οικοδομικών εργαλείων στο εργοτάξιο του πελάτη με το φορτηγό αυτοκίνητο της εταιρείας. Πληρωνόταν ως βασικό μισθό £2.268 το χρόνο ενώ έπαιρνε κάθε τέλος του χρόνου από τα κέρδη, ως ωφελήματα, το ποσό των £6.732 τα οποία και δήλωνε στο Φόρο Εισοδήματος. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 τη δήλωση εργοδότη για το φορολογικό έτος 2002 και ως Τεκμήριο 15 τη δήλωση εργοδότη για το φορολογικό έτος
  3. Μετά την παρέλευση των τεσσάρων
(4)μηνών επέστρεψε στην εργασία του, όμως δεν μπορούσε να δουλέψει γιατί είχε πόνο στο χέρι. Ο γιατρός του συνέστησε να έχει το χέρι του συνέχεια στο νάρθηκα για να μην κουράζεται και προσπαθούσε να διεκπεραιώσει την εργασία του με το ένα χέρι μόνο. Σταμάτησε την χειρονακτική εργασία και περιόρισε τις εργασίες της εταιρείας του στα οικοδομικά υλικά. Τα μηχανήματα, τα οποία ενοικίαζε, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, τα πώλησε σε τιμή ευκαιρίας. Ισχυρίστηκε ότι αυτή η φύση της εργασίας του του απέδιδε το 80% των κερδών του και η εξέλιξη της οικοδομικής βιομηχανίας τα τελευταία χρόνια θα τον οδηγούσε σε αυξημένα κέρδη. Καθόρισε τα κέρδη του, απ΄ αυτή τη φύση της εργασίας, σε £500 το μήνα. Δεν προσέλαβε υπάλληλο, για να συνεχίσει αυτή τη μορφή της εργασίας του, γιατί οικονομικά δεν θα τον σύμφερε. Τελειώνοντας, ισχυρίστηκε ότι αναφορικά με το χέρι του έχει συνεχή και διαρκή πόνο, ιδιαίτερα τη νύκτα. Δεν μπορεί να κοιμηθεί στην αριστερή του πλευρά. Συνεχίζει να παίρνει παυσίπονα, σχεδόν κάθε μέρα, γιατί κάθε μέρα πονάει. Αντεξεταζόμενος, υπέδειξε ότι κατέβηκε στο δρόμο από το πλακόστρωτο στο σημείο Β1, επί του σχεδιαγράμματος Τεκμήριο 1, ένα, δύο βήματα πριν τον περιφραγμένο κήπο, περίπου 1 μέτρο. Ήταν στο πλακόστρωτο όταν κατέβηκε κάτω και εξήγησε ότι όταν λέει πλακόστρωτο εννοεί το μέρος που είναι μπροστά από το μαγαζί που πωλούν μοτοποδήλατα. Αφού κατέβηκε έκανε ένα, δύο βήματα, με κατεύθυνση την Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, και στη συνέχεια κτυπήθηκε ακαριαία. Ερωτηθείς απάντησε ότι δεν υπέδειξε σε κανένα αστυνομικό το σημείο σύγκρουσης, απλά στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία ανέφερε ότι έκανε αυτά τα δύο βήματα και μετά κτυπήθηκε. Επέμενε στη θέση του ότι το σημείο σύγκρουσης ήταν απέναντι από τον περιφραγμένο κήπο στην άκρη του. Στην επιμονή του δικηγόρου της Υπεράσπισης, επανέλαβε ότι κατέβηκε κάτω από την λήνια δηλαδή από το πλακόστρωτο, έκανε δύο, τρία βήματα και είχε στην αριστερή του πλευρά τον περιφραγμένο κήπο και κτυπήθηκε ακαριαία σε δευτερόλεπτα. Δεν μπορούσε να καθορίσει αν το σημείο Χ1 στο σχεδιάγραμμα ήταν το σημείο σύγκρουσης. Επέμενε ότι κτυπήθηκε ακαριαία μετά που πέρασε από δίπλα του ένα αυτοκίνητο και έκανε ένα-δύο βήματα. Δεν βρισκόταν στο δρόμο όταν κτυπήθηκε αλλά στην άσφαλτο, η οποία λογίζεται ότι είναι παγκέττο στην Λεωφόρο 1ης Απριλίου, στην άκρη του δρόμου. Αντεξετάστηκε εκτεταμένα επί των πρακτικών της ποινικής δίκης στην οποία είχε δώσει μαρτυρία ως μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή. Σε αυτό το σημείο κατέθεσε ότι πριν διασταυρώσει το δρόμο δεν σταμάτησε να κοιτάξει δεξιά, αριστερά και πάλι δεξιά, διότι διαισθάνθηκε ότι δεν υπήρχε κίνδυνος να κατεβεί στο δρόμο αφού το πλάτος του είναι περίπου 10 μέτρα και αφού το αυτοκίνητο είχε περάσει χωρίς να τον κτυπήσει. Δεν θεώρησε ότι κινδύνευε. Ήταν η θέση του ότι η περιοχή εκεί είναι φωτισμένη, φορούσε ανοιχτόχρωμο πουκάμισο και άσπρα παπούτσια. Παράλληλα όμως είπε ότι η ορατότητά του, σε σχέση με την πορεία της μοτοσικλέτας, ήταν περιορισμένη διότι υπήρχαν θάμνοι εκεί που εμπόδιζαν την ορατότητά του όταν ήταν πάνω στο πεζοδρόμιο. Επανέλαβε τη θέση του ότι μετά που κτυπήθηκε έπεσε μπρούμυτα στο δρόμο. Κτυπήθηκε από τη δεξιά του πλευρά με το μπροστινό μέρος της μοτοσικλέτας και βρέθηκε 1 μέτρο προς τα μέσα του δρόμου δηλαδή της Λεωφόρου 1ης Απριλίου. Δεν άκουσε το θόρυβο της μοτοσικλέτας. Γύρισε το κορμί του για να διασταυρώσει, άκουσε το θόρυβο του αυτοκινήτου από πίσω του, γι΄ αυτό και άλλαξε γνώμη, δεν διασταύρωσε το δρόμο και αποφάσισε να προχωρήσει άλλα 20 με 30 μέτρα για να διασταυρώσει απέναντι από την φρουταρία. Στη συνεχιζόμενη αντεξέτασή του ο μάρτυρας επέμενε στις θέσεις του και ισχυρίστηκε ότι πιθανόν να είχε δώσει ελαφρώς διαφοροποιημένες απαντήσεις κατά την ποινική διαδικασία λόγω της σύγχυσής του από την έντονη αντεξέταση του δικηγόρου καθώς και της συναισθηματικής φόρτισής του. Ο μόνος μάρτυρας για την Υπεράσπιση ήταν ο Εναγόμενος 1 κος Ιωάννης Κιουρζίδης (Μ.Υ.1) ο οποίος ανέφερε ότι είναι από την Γεωργία και στις 27.9.01 εργαζόταν στην Pizza Hut ως οδηγός delivery. Τη συγκεκριμένη νύκτα οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΕΥΤ109 μάρκας Honda, είχε κάνει κατ΄ οίκον παράδοση και επέστρεφε στη Pizza Hut με κατεύθυνση την Λεωφόρο Γρίβα Διγενή. Μπροστά του υπήρχε, σε απόσταση 50 μέτρων, ένα αυτοκίνητο το οποίο ο ίδιος είδε να προσπερνά ένα πεζό που εβρίσκετο στην αριστερή πλευρά του δρόμου, κοντά στο πεζοδρόμιο. Έτρεχε με 40 - 45 χιλιόμετρα και τα φώτα του τα είχε αναμμένα στη χαμηλή στάση. Κρατούσε την αριστερή πλευρά του δρόμου σε απόσταση 2 μέτρα από το πεζοδρόμιο. Υπέδειξε το σημείο στο οποίο περπατούσε ο πεζός ως το σημείο Β στο σχεδιάγραμμα - Τεκμήριο 1. Ήταν η θέση του ότι είδε τον πεζό από απόσταση περίπου 25 μέτρων ολοκάθαρα. Όταν τον είδε ελάττωσε την ταχύτητά του σε 30 με 35 χιλιόμετρα και συνέχισε τη πορεία του. Όταν έφτασε πολύ κοντά στον πεζό δηλαδή σε απόσταση 2 με 3 μέτρων, ο πεζός έκανε απότομη κίνηση προς τα δεξιά, χωρίς να κοιτάξει πίσω, για να διασταυρώσει το δρόμο. Τότε, πάτησε τα φρένα, έστριψε το τιμόνι δεξιά, για να τον αποφύγει, αλλά δεν τα κατάφερε. Η μοτοσικλέτα του κτύπησε τον πεζό με την αριστερή χειρολαβή και έπεσε ενώ ο ίδιος κατάφερε να πηδήξει. Η μοτοσικλέτα του έμεινε 1 ½ με 2 μέτρα πριν τον κήπο, μπροστά από τα τριψίματα. Στη συνέχεια ήρθε το ασθενοφόρο και η Αστυνομία. Έδωσε τη δική του εκδοχή στην Αστυνομία η οποία έφτιαξε κάποιο σχέδιο με το οποίο συμφώνησε. Συμφώνησε και αναφορικά με το σημείο συγκρούσεως. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, η οποία είναι το Τεκμήριο 3 ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι ήταν στη Λεωφόρο Φανερωμένης και ερχόταν προς την Λεωφόρο Γρίβα Διγενή, ακολουθώντας το ίσιο δρόμο της Λεωφόρου 1ης Απριλίου. Ήταν η θέση του ότι παρόλο που η Λεωφόρος 1ης Απριλίου είναι ευθύς δρόμος εξαρτάται από τον κάθε ένα κατά πόσο να αναπτύξει ταχύτητα. Η δική του μοτοσικλέτα, σύμφωνα με τα όσα ανέφερε, μπορούσε να αναπτύξει τη μέγιστη ταχύτητα των 70 χιλιομέτρων γιατί στην ταχύτητα εκείνη υπάρχουν κόφτες στο μιλίμετρο. Ανέφερε ότι στον αυτοκινητόδρομο η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα μπορεί να αναπτύξει και ταχύτητα 65 μέχρι και 70 χιλιόμετρα όμως στον συγκεκριμένο δρόμο η ταχύτητα περιορίζεται στα 50 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του θυμόταν την ταχύτητα με την οποία οδηγούσε τη μοτοσικλέτα, τη δεδομένη στιγμή, γιατί είχε κοιτάξει το μιλίμετρό της στο διχάλι και ήταν 40 με 45 χιλιόμετρα. Δεν θυμόταν την ακριβή ώρα που έπιασε δουλειά. Ισχυρίστηκε ότι ήταν 5 ή 6 το απόγευμα και συμφώνησε με το δικηγόρο του Ενάγοντα ότι την ώρα εκείνη αρχίζει η δουλειά. Πληρωνόταν ανά ώρα το ποσό των £1,80 για τις 7 ώρες που εργαζόταν και λάμβανε και φιλοδωρήματα. Όμως ήταν η θέση του ότι το ποσό που λαμβάνει από τα φιλοδωρήματα είναι ανεξάρτητο από τον αριθμό των παραδόσεων τις οποίες κάνει και δεν θα διακινδύνευε την ζωή του για να πάρει περισσότερα φιλοδωρήματα. Ερωτηθείς ανέφερε ότι βρισκόταν μπροστά του ένα αυτοκίνητο και ακολουθούσε την ίδια πορεία μαζί του. Το αυτοκίνητο πέρασε δίπλα από τον πεζό και ο ίδιος τον αντιλήφθηκε σε απόσταση περίπου 20 με 25 μέτρα όταν βρισκόταν στο διχάλι. Ελάττωσε την ταχύτητά του, όταν είδε τον πεζό, γιατί δεν ήξερε τις προθέσεις του και επέδειξε επί του σχεδιαγράμματος τη θέση του πεζού όταν τον είδε για πρώτη φορά, στην αρχή του καταστήματος με τις μοτοσικλέτες. Ισχυρίστηκε, ότι πλακόστρωτο και δρόμος βρίσκονταν στο ίδιο επίπεδο και ότι ο πεζός ήταν πάνω στο δρόμο. Επέμενε στη θέση του ότι το ένα πόδι του πεζού ήταν κάτω στο δρόμο ενώ το άλλο του πόδι βρισκόταν στο πλακόστρωτο και ότι βάδιζε κανονικά. Ισχυρίστηκε ότι ο πεζός ακολουθούσε την πορεία Β στο σχεδιάγραμμα, ήτοι μια διαγώνια πορεία εντός του δρόμου. Παραδέχθηκε ότι ενώ είχε δει τον πεζό να διατηρεί την συγκεκριμένη πορεία ακόμη και στα 15 μέτρα, δεν σκέφτηκε να κινηθεί δεξιά. Αυτό το έκανε όταν έφθασε στα 2 με 3 μέτρα πριν τον πεζό. Παρόλο που κινείτο 2 μέτρα εντός του δρόμου και το πλάτος του δρόμου, όπως ο ίδιος το καθόρισε, ήταν γύρω στα 10 μέτρα δεν σκέφτηκε να κινηθεί πιο δεξιά παρά την παρουσία του πεζού στο δρόμο γιατί ήταν ήδη 2 μέτρα εντός του δρόμου και κατά την άποψή του ήταν αρκετά μέσα στο δρόμο. Γι΄ αυτό και δεν έκανε άλλη κίνηση παρά το ότι είχε 3 μέτρα στη δεξιά του πλευρά μέσα στο δρόμο. Η μόνη κίνηση που έκανε, για να αποφύγει τον Ενάγοντα, ήταν μια στραβοτιμονιά προς τα δεξιά, πολύ κοντά στον πεζό. Δεν υπήρχε αυτοκίνητο τη δεδομένη στιγμή ούτε πίσω του αλλά ούτε και δίπλα του. Ήταν η θέση του ότι ο πεζός όπως πήγαινε έστριψε δεξιά απότομα 2 μέτρα μπορεί και 3 ή 4 πριν την σύγκρουση. Αν δεν έκανε αυτό τον ελιγμό ο Ενάγοντας, ήταν η θέση του, ότι θα περνούσε από δίπλα του σε απόσταση 1 ½ μέτρου. Ισχυρίστηκε, ότι ο πεζός φορούσε μαύρα σκούρα ρούχα και ότι παρόλο που έκανε την στραβοτιμονιά για να τον αποφύγει τελικά τον κτύπησε. Το Δικαστήριο θα εξετάσει την υπόθεση στηριζόμενο στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα δικόγραφα σε συνδυασμό με τη μαρτυρία που έχει προσφερθεί εκ μέρους των δύο πλευρών βλ. Κωνσταντίνου ν. Χατζηκυριάκου
(1993)1 Α.Α.Δ. 864. Θα στηριχθεί επίσης στην πραγματική μαρτυρία, Τεκμήρια 1 και 7, που συνιστά τον καλύτερο μηχανισμό για τον έλεγχο των εκδοχών που προβλήθηκαν εκατέρωθεν και το μέτρο για την αξιοπιστία της μαρτυρίας βλ. Κυριακίδου ν. Νικολάου
(1993)1(Α) Α.Α.Δ. 45 και Θρασυβούλου ν. Κουλέρμου
(1996)1 Α.Α.Δ. 293. Προχωρώ στην εξέταση των περιστάσεων που αφορούν το επίδικο ατύχημα αρχίζοντας από τη μαρτυρία του Μ.Ε.2, Αναπληρωτή Λοχία Σίμου Μηλιώτη, εξεταστή, η μαρτυρία του οποίου έχει παρατεθεί πιο πάνω. Θα ήθελα να σημειώσω ότι ο μάρτυρας αυτός κρίνεται αξιόπιστος. Εξέτασε το ατύχημα αντικειμενικά και έδωσε στο Δικαστήριο τα ευρήματά του χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια εύνοιας της μιας ή της άλλης πλευράς. Με εντυπωσίασε με την ακρίβεια και τη θετικότητα που απαντούσε σε ο,τιδήποτε ερωτάτο, η δε ικανότητά του να εξηγεί τα δεδομένα που εξέτασε συμπλέει απόλυτα με την τήρηση του καθήκοντος να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Δέχομαι επίσης ως λογική την εξήγησή του αναφορικά με το σημείο σύγκρουσης δηλαδή ότι αυτό που πλησιάζει στην πραγματικότητα σε συνάρτηση με το ίχνος τριψίματος Α1 στο σχεδιάγραμμα είναι το σημείο Χ και όχι το σημείο Χ1 το οποίο υπέδειξε ο Ενάγοντας και ότι κατά την άποψή του το σημείο σύγκρουσης πρέπει να είναι μεταξύ των δύο. Δέχομαι επίσης ως αξιόπιστη την μαρτυρία τον Ενάγοντα (Μ.Ε.3) στο σύνολό της. Η εκδοχή του ήταν σταθερή τόσο στην κυρίως εξέταση καθώς και στην αντεξέταση. Ήταν ειλικρινής. Δεν δίστασε ν΄ αναφέρει ότι όταν αποφάσισε να διασταυρώσει δεν κοίταξε δεξιά, αριστερά και πάλι δεξιά. Εκείνο που εντοπίστηκε στην μαρτυρία του ήταν ότι υπήρχαν μικροδιαφορές από αυτά που είχε αναφέρει στην ποινική διαδικασία, όταν αντεξετάστηκε, όταν κλήθηκε ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του Εναγόμενου. Και γίνομαι πιο συγκεκριμένη: στην ποινική διαδικασία είχε αναφέρει ότι δεν θυμόταν αν είχε περάσει από κοντά του αυτοκίνητο πριν το δυστύχημα. Ενώ στην παρούσα διαδικασία είπε ότι θυμόταν ότι πέρασε αυτοκίνητο από δίπλα του. Επίσης είχε πει ότι κτυπήθηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου ενώ στην παρούσα διαδικασία είπε ότι κτυπήθηκε μετά από 2-5 δευτερόλεπτα. Η ελαφρώς διαφοροποιημένη απάντηση του μάρτυρα, σε πανομοιότυπες ερωτήσεις με αυτές που του είχαν τεθεί κατά την ποινική διαδικασία πριν 3 περίπου χρόνια, δεν κλονίζει μ΄ οποιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία του. Οι αντιφάσεις δεν ήταν τέτοιας φύσης που να καθιστούν επικίνδυνη την αποδοχή της μαρτυρίας του αφού δεν ήταν ουσιαστικής σημασίας. Βλ. R.K.B. Leathergoods Ltd v. Αγγελίδη
(2004)1 Β Α.Α.Δ. 1071, Ηλία κ.ά ν. Σταυρινίδη
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 874 και Οράτη ν. Παστού
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ.
  1. Ο Εναγόμενος 1 ξάφνιασε το Δικαστήριο αφού δεν είχε οποιοδήποτε ενδοιασμό ν΄ αναφέρει ότι είδε τον πεζό στην αριστερή πλευρά του δρόμου από απόσταση 25 μέτρων ελάττωσε ταχύτητα γιατί δεν γνώριζε τι θα έκανε ο πεζός όμως δεν μετακινήθηκε δεξιότερα παρόλο που η λωρίδα στην οποία διακινείτο είχε περίπου 5 μέτρα πλάτος και ενώ είχε ακόμα 2 μέτρα στα δεξιά του για να κινηθεί δεν σκέφτηκε να κινηθεί δεξιότερα. Παράλληλα παραδέχθηκε ότι δεν υπήρχε άλλο αυτοκίνητο πίσω του ή δίπλα του. Δεν έκανε άλλη κίνηση, πάρα μόνο όταν έφθασε 2-3 μέτρα από τον πεζό, παρά το γεγονός ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Επίσης, ενώ είχε υποδείξει το σημείο σύγκρουσης ακριβώς μπροστά τον κήπο μετά κατά την αντεξέτασή του το τοποθέτησε 1 ½ μέτρο πριν τον κήπο. Αυτό δεικνύει στο Δικαστήριο αδιαφορία, εκ μέρους του, αναφορικά με τον πεζό στο δρόμο. Η θέση που προέβαλε ήταν ακατανόητη. Ευρήματα και Νομική Πτυχή Εκτός των αντικειμενικών δεδομένων που προκύπτουν από το σχέδιο προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα αφού σημειώνεται ότι ο επίδικος δρόμος, ήτοι η Λεωφόρος 1ης Απριλίου, έχει πλάτος 11 μέτρα δηλαδή η κάθε λωρίδα της έχει πλάτος 5.50 μέτρα στο σημείο της σύγκρουσης. Το επίδικο ατύχημα έγινε μπροστά από τον περιφραγμένο κήπο, στην αρχή του, σύμφωνα με την μαρτυρία που αποδέχθηκα, η ορατότητα ήταν πολύ καλή και ο φωτισμός του δρόμου ήταν ικανοποιητικός. Ο Ενάγοντας βρισκόταν στο πλακόστρωτο της αριστερής πλευράς της Λεωφόρου 1ης Απριλίου με κατεύθυνση τη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή. Λόγω του ότι στην πορεία του βρισκόταν ο περιφραγμένος κήπος κατέβηκε από το πλακόστρωτο λίγο πριν το τέρμα του περπάτησε δύο με τρια βήματα στο οδόστρωμα κατά μήκος της Λεωφόρου 1ης Απριλίου πέρασε από δίπλα του ένα αυτοκίνητο και μετά κτυπήθηκε από τον Εναγόμενο ο οποίος οδηγούσε την μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΕΥΤ
  2. Βρισκόταν σε απόσταση 1 με 1 ½ μέτρο από τον περιφραγμένο κήπο - σύμφωνα με την δική του μαρτυρία - οπόταν το σημείο Χ1 το οποίο υπέδειξε στον ΜΕ2 δεν μπορεί να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως το σημείο συγκρούσεως αφού αυτό απέχει 0.50 εκατοστόμετρα από τον περιφραγμένο κήπο. Ο Εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε την μοτοσικλέτα του με 40-45 χιλ. και είχε την ίδια κατεύθυνση με τον Ενάγοντα τον είδε από απόσταση 25 μέτρων και ελάττωσε ταχύτητα στα 35-30 χιλ. Διατήρησε την ταχύτητά του αυτή και την απόστασή του, ήτοι 2 μέτρα μέσα στην αριστερή λωρίδα του δρόμου -από το οδόστρωμα- και ενώ βρισκόταν πολύ κοντά στον Ενάγοντα, 2-3 μέτρα απόσταση, ο Ενάγοντας χωρίς ν΄ ελέγξει το δρόμο κινήθηκε προς τα δεξιά για να διασταυρώσει και ο Εναγόμενος τον χτύπησε αφού δεν είχε κάνει οποιαδήποτε άλλη κίνηση προς τα δεξιά για να τον αποφύγει παρόλο που υπήρχαν ακόμη 3 μέτρα δεξιά στην πορεία του και δεν υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα στο δρόμο. Είναι φανερό ότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να λάβει μέτρα έγκαιρα για ν΄ αποφύγει την σύγκρουση παρόλο που είχε δει τον Ενάγοντα από αρκετά μακριά και ενώ είχε στην δική του πλευρά ακόμη 2.5 με 3 μέτρα και δεν υπήρχαν αυτοκίνητα αυτός αδιαφόρησε και προσπάθησε να τον αποφύγει όταν ήταν πλέον αργά. Από τη σύγκρουση ο Ενάγοντας τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο. Η αμέλεια έχει καθοριστεί και περιγραφεί σε σειρά αποφάσεων τόσο των Αγγλικών καθώς και των Κυπριακών Δικαστηρίων. Συνίσταται στην παράλειψη εκδήλωσης ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα εκδήλωνε ή την εκδήλωση ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θ΄ απέφευγε βλ. Φοινικαρίδης κ.ά ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 465. Στην πρόσφατη απόφαση Παπακώστα ν. Ζαπιτή
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 231 στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της Βίκη ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα: «..... το μέτρο με το οποίο κρίνονται οι πράξεις προσώπων που χρησιμοποιούν το δημόσιο δρόμο, είναι εκείνο του μέσου συνετού ανθρώπου, και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ενός εκάστου ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για τη λήψη προφυλακτικών μέτρων μορφοποιείται ενόψει κινδύνου ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη.» Η αμέλεια θα πρέπει να κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που επίσης τον χρησιμοποιούν. Συνεπώς, η ίδια η αμέλεια, ως αστικό αδίκημα, δεν μπορεί να εξετάζεται αφηρημένα αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με το συγκεκριμένο πρόσωπο που την επικαλείται και με αναφορά στη συγκεκριμένη πράξη ή παράλειψη που προκάλεσε τη ζημιά. Από τα πιο πάνω γεγονότα, όπως τα έχω αποδεχθεί, είναι προφανές ότι ο Εναγόμενος υπέχει ευθύνη για το ατύχημα. Με ταχύτητα 30-35 χιλ. την ώρα και ενώ είχε δει τον Ενάγοντα, να περπατά στην αριστερή πλευρά του δρόμου, από μια απόσταση 25 μέτρων, συνέχισε απρόσκοπτα την πορεία του χωρίς να μετακινηθεί δεξιότερα, ενώ υπήρχε χώρος, αφού το πλάτος του δρόμου ήταν 5 με 5.50 μέτρα με αποτέλεσμα όταν έφθασε 2-3 μέτρα κοντά στον Ενάγοντα η κίνησή του να διασταυρώσει το δρόμο χωρίς να ελέγξει δεν επέτρεψε την αποφυγή του με συνέπεια την σύγκρουση και τον τραυματισμό του Ενάγοντα. Η παράλειψή του να λάβει τα μέτρα που εξ αντικειμένου είχε υποχρέωση να λάβει για την προστασία της ασφάλειας του πεζού οδηγεί το Δικαστήριο στην κατάληξη ότι ήταν αμελής. Εφόσον δεν υπήρχε εμπόδιο ή περιορισμός στην χρήση υπόλοιπων 2-3 περίπου ή και περισσότερων μέτρων του δρόμου στην δεξιά του πλευρά όφειλε να λάβει τα μέτρα που ένας συνετός οδηγός θα ελάμβανε ιδιαίτερα αφού είχε δει τον πεζό από απόσταση 25 μέτρων. Βλ. Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 218. Έρχομαι τώρα να εξετάσω αν υφίσταται θέμα συντρέχουσας αμέλειας. Στην περίπτωση αμέλειας η ευθύνη συναρτάται από την τυχόν παράλειψη της εκπλήρωσης καθήκοντος ενός οδηγού προς τους άλλους. Στην συντρέχουσα αμέλεια η ευθύνη υλοποιείται στην παράλειψη του Ενάγοντα να λάβει τέτοιες προβλεπτές προφυλάξεις για τη δική του ασφάλεια. Βλ. Συκοπετρίτης ν. Χριστοδούλου (ανωτέρω) και Αβραάμ ν. Στυλιανού
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 50 όπου στη σελίδα 55 αναφέρθηκαν τα εξής σημαντικά: «Θα θυμίσουμε ότι το δικαίωμα του πεζού στη χρήση του δρόμου είναι το ίδιο με εκείνο του οδηγού αυτοκινήτου οχήματος. Ο βαθμός της απαιτούμενης προσοχής από τον Ενάγοντα συσχετίζεται με τις περιστάσεις και τις συνθήκες που περιστοιχίζουν το ατύχημα. Ο κανόνας που διέπει τη συμπεριφορά του Ενάγοντα είναι ότι πρέπει να φανεί ότι επέδειξε, για τη δική του ασφάλεια, την προσοχή που αναμένεται από το μέσο λογικό άνθρωπο, που είναι συνυφασμένη με την έννοια της σωφροσύνης.» Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας και οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνιά του μέσου συνετού πολίτη. Βλ. Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1(Ε) C.L.R. 178 και Βελάρης ν. Ηροδότου
(1991)1 Α.Α.Δ. 81. Στην παρούσα περίπτωση, με μόνη τη μαρτυρία του Ενάγοντα και την θέση που εξέφρασε ο ίδιος ότι δεν κοίταξε δεξιά, αριστερά και πάλι δεξιά γιατί ένοιωθε ασφαλής για να διασταυρώσει το δρόμο με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν έλαβε όλες τις αναγκαίες προβλεπτές προφυλάξεις για την δική του ασφάλεια. Αποπειραθείς, ο Ενάγοντας να διασταυρώσει το δρόμο όφειλε ως συνετός άνθρωπος να ελέγξει το δρόμο για τους λογικά προβλεπτούς κίνδυνους για την ασφάλειά του, πράγμα το οποίο δεν έπραξε. Συνέβαλε, με αυτό τον τρόπο, στον τραυματισμό του. Γι΄ αυτό βρίσκω ότι η συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντα ανέρχεται στο ποσοστό του 30%. Ουσιαστικά επέλεξε ν΄ αγνοήσει τους κίνδυνους που ενυπάρχουν στην διασταύρωση μιας λεωφόρου λόγω του ότι ένοιωσε ασφαλής να διασταυρώσει και δεν έλεγξε. Η πράξη του αυτή συνέβαλε στον τραυματισμό του. Ενόψει του ότι οι ειδικές και γενικές αποζημιώσεις συμφωνήθηκαν μεταξύ των μερών στο ποσό των Λ.Κ. 10.000 επί πλήρους ευθύνης δεν θα προβώ σε οποιαδήποτε απόφανση επί άλλου ποσού το οποίο θα δικαιούτο ο Ενάγοντας για τον τραυματισμό του. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων για το ποσό των Λ.Κ. 7.000 πλέον νόμιμο τόκο από 31.1.02 πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.