Επί τοις αφορώσι τον Γρηγόρη Ιωάννου, Αρ. Αίτησης: 101/06, 31.07.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου - Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 101/06 Εν Πτωχεύσει Επί τοις αφορώσι τον Γρηγόρη Ιωάννου, Μυστρά 63, 6042 Λάρνακα Ημερομηνία: 31.07.2006 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Γ. Φούλιας Για τον καθ΄ου η αίτηση: κ. Γ. Ιωάννου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ημερομηνίας 12.5.06 η Ελληνική Τράπεζα Λτδ αιτείται διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του Γρηγόρη Ιωάννου. Σύμφωνα με την αίτηση ο Γρηγόρης Ιωάννου οφείλει στους αιτητές δυνάμει αποφάσεως του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην Αγωγή 3832/01 ημερομηνίας 23.01.02 το ποσό των Λ.Κ.57.530,96 με τόκο προς 10,5% ετησίως από 01.10.01 επί ποσού Λ.Κ.56.032,07 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ.525,50 έξοδα με τόκο 8% από 0.11.01 επί ποσού Λ.Κ.
- πλέον Φ.Π.Α. και Λ.Κ: 7,50 έξοδα επιδόσεως. Με την εν λόγω απόφαση εκδίδεται επίσης διάταγμα εκποίησης των υποθηκών Υ1094/98 και Υ1274/97 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας και την πώληση του ακινήτου δια δημοσίου πλειστηριασμού. Είναι η θέση των αιτητών ότι ο καθ΄ου η αίτηση δεν κατέβαλε κανένα ποσό έναντι των πιο πάνω οφειλόμενων ποσών, ότι οι αιτητές δεν κατέχουν οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του καθ΄ου η αίτηση και ότι ο καθ΄ου η αίτηση εντός της περιόδου των 3 μηνών που έχουν προηγηθεί της υποβολής της υπό εξέτασης αίτησης έχει διαπράξει την ακόλουθη πράξη πτώχευσης, δηλαδή δεν συμμορφώθη προς την πτωχευτική ειδοποίηση ΒΝ 642/04 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας η οποία του επιδόθη στις 22.11.
- Ο Γρηγόρης Ιωάννου καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση στις 06.07.06 η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της ίδιας ημερομηνίας. Στην ένσταση του αναφέρει έξι λόγους ένστασης οι οποίοι είναι, περιληπτικά, ότι η επίδοση της αίτησης είναι κακή, η πράξη πτώχευσης συνέβη σε χρονικό διάστημα πέραν των τριών μηνών από τη καταχώριση της παρούσας αίτησης, η αίτηση είναι καταπιεστική, ότι οι αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές και ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη. Οι αιτητές κάλεσαν τρεις μάρτυρες προς απόδειξη της αίτησης. Ο πρώτος μάρτυρας ήταν η υπάλληλος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στο Τμήμα Πτωχεύσεων Ελένη Θεοδοσίου η οποία και κατέθεσε ως τεκμ.1 ένορκη δήλωση ημερ. 17.7.06 σύμφωνα με την οποία έχει στην κατοχή της τον φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης με αριθμό ΒΝ642/05 τον οποίο και έχει υπό τη φύλαξη της και ο οποίος κατατέθηκε ως τεκμήριο
- Στο τεκμ.1 η εν λόγω μάρτυρας αναφέρει ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είχε καταχωρίσει ένσταση στην ειδοποίηση πτώχευσης στις 9.12.05 η οποία απερρίφθη από το Δικαστήριο στις 22.2.
- Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι σύμφωνα με το τεκμ.2 η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθη προσωπικά στον καθ΄ ου η αίτηση στις 22.11.
- Είπε ότι σύμφωνα με το Νόμο ο καθ΄ ου η αίτηση μπορεί να καταχωρίσει ένορκη δήλωση εντός τριών ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση στις 9.12.05 δηλαδή εκτός της προθεσμίας των τριών ημερών που προνοεί ο Νόμος και ανέφερε ότι η ίδια είχε θέσει το φάκελο της ειδοποίησης πτώχευσης ενώπιον του επιλαμβάνοντος Δικαστή στις 13.12.
- Το Δικαστήριο στις 13.12.05 προέβη στο εξής πρακτικό που περιλαμβάνεται στο φάκελο, τεκμήριο
- «Δικαστήριο: Ο φάκελος έχει αχθεί ενώπιον μου από τον Πρωτοκολλητή πτωχεύσεως για ορισμό. Ορίζεται στις 20.12.05 και ώρα 9.00π.μ.. Να ειδοποιηθούν οι δικηγόροι από το Πρωτοκολλητείο.» Ο δεύτερος μάρτυρας για τους αιτητές ήταν ο κ. Στέλιος Χαραλάμπους, υπάλληλος των αιτητών. Κατέθεσε ως τεκμ.3 ένορκη δήλωση ημερ.17.7.06 σύμφωνα με την οποία οι αιτητές εξασφάλισαν υπέρ τους και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην Αγωγή 3832/01 ημερομηνίας 23.01.02 το ποσό των Λ.Κ.57.530,96 με τόκο προς 10,5% ετησίως από 01.10.01 επί ποσού Λ.Κ.56.032,07 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Λ.Κ.525,50 έξοδα με τόκο 8% από 0.11.01 επί ποσού Λ.Κ.
- πλέον Φ.Π.Α. και Λ.Κ: 7,50 έξοδα επιδόσεως και ότι μετά την έκδοση της απόφασης, ο καθ΄ ου η αίτηση δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι της απόφασης. Είπε ότι γνωρίζει προσωπικά την υπόθεση αφού χειρίστηκε το λογαριασμό που αφορά η απόφαση από την αρχή που ανοίχθηκε μέχρι την ημέρα που στάληκε στη νομική υπηρεσία της τράπεζας λόγω των παραβάσεων και καθυστερήσεων που παρατηρήθηκαν. Ο ίδιος εργάζεται στο τμήμα δανειοδότησης των αιτητών και είπε ότι η αγωγή 3832/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας αφορούσε δυο λογαριασμούς της εταιρείας Χριστάκης Γεωργίου CPG Ltd και συγκεκριμένα ένα λογαριασμό δανείου και ένα λογαριασμό παρατραβήγματος. Ο καθ΄ ου η αίτηση όπως και οι εναγόμενοι 2 και 3 στην αγωγή ήταν εγγυητές των λογαριασμών. Κατέθεσε επίσης και σημειώθηκαν ως τεκμήρια 4 και 5 καταστάσεις λογαριασμών, αναφορικά με την κατάσταση των λογαριασμών που αφορά η απόφαση, σύμφωνα με τους οποίους τα σημερινά υπόλοιπα είναι Λ.Κ.64.851,18 σε σχέση με τον λογαριασμό υπ΄ αριθμό 314-01-230184-01 και Λ.Κ.32.723,01 για το λογαριασμό με αριθμό 314-31-230184-
- Τα εν λόγω τεκμήρια έχουν ημερομηνία 30.6.06 και του στάληκαν από την νομική υπηρεσία των αιτητών για να κατατεθούν στο Δικαστήριο. Είπε ότι τα ποσά αυτά εξακολουθούν να οφείλονται και ότι οι αιτητές δεν κατέχουν καμιά εξασφάλιση αναφορικά με ακίνητη περιουσία του καθ΄ ου η αίτηση. Κατά την αντεξέταση του δεν θυμόταν ούτε πότε έγινε το χρέος ούτε ποια ήταν τα ποσά που δόθηκαν αρχικά ως δάνειο και παρατράβηγμα. Είπε ότι θυμάται ότι ο καθ΄ ου η αίτηση υπέγραψε ενώπιον του ως εγγυητής αλλά δεν θυμόταν κατά πόσο ήταν μόνος του που πήγε στη τράπεζα. Ρωτήθηκε κατά πόσο υπάρχει εξασφάλιση της τράπεζας για το χρέος αυτό και είπε ότι υπάρχει μια υποθήκη που αφορά το 1/6 ενός χωραφιού που βρίσκεται στην επαρχία Αμμοχώστου αλλά δεν θυμόταν ποιου ιδιοκτησία ήταν. Η εγγύηση που υπέγραψε ο καθ΄ ου η αίτηση δεν ήταν απεριόριστη αλλά μέχρι συγκεκριμένου ποσού το ύψος του οποίου όμως δεν θυμόταν. Δεν γνώριζε το επιτόκιο με το οποίο χρεώνονταν οι λογαριασμοί αυτοί, είπε το κεφάλαιο τους κεφαλαιοποιείται δυο φορές ετησίως και ότι η τελευταία φορά που κεφαλοποιήθηκε τόκος για τους δυο αυτούς λογαριασμούς ήταν η 30.6.
- Δεν γνώριζε τίποτα για την κατάσταση της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας σήμερα ούτε κατά πόσο έχουν κινηθεί οποιεσδήποτε διαδικασίες εναντίον των άλλων εναγομένων στην αγωγή 3832/01 αναφέροντας ότι αυτά είναι θέματα που αφορούν τη νομική υπηρεσία της τράπεζας. Δεν γνώριζε επίσης αν είχαν ληφθεί οποιαδήποτε δικαστικά μέτρα για εκτέλεση της απόφασης στην αγωγή 3832/01, ούτε κατά πόσο ο καθ΄ ου η αίτηση επικοινώνησε είτε με τη νομική υπηρεσία είτε με οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο της τράπεζας για διευθέτηση του παρόντος χρέους με μηνιαίες δόσεις. Δεν γνώριζε αν εκδόθηκε απόφαση για εκποίηση των υποθηκών που υπήρχαν για εξασφάλιση του δανείου ούτε κατά πόσο έγινε τέτοια εκποίηση. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι οι υποθήκες εξασφαλίζουν πλήρως το χρέος, ότι ο καθ΄ ου η αίτηση προσφέρθηκε να εξοφλήσει το χρέος με μηνιαίες δόσεις και είπε ότι η τελευταία φορά που είδε το φάκελο που αφορά η παρούσα υπόθεση ήταν όταν έφυγε από τη δική του φύλαξη και στάληκε στη νομική υπηρεσία των αιτητών. Διαφώνησε με τις υποβολές ότι δεν έχει καμία σχέση με τη παρούσα υπόθεση και ότι τα μέτρα εκτέλεσης είναι το δικό του τμήμα που τα αποφασίζει και όχι η νομική υπηρεσία των αιτητών. Ο τρίτος μάρτυρας για τους αιτητές ήταν ο ιδιώτης επιδότης Λούκας Χ"Φυλακτή ο οποίος αναγνώρισε από το φάκελο της δικαστικής διαδικασίας που αφορά την παρούσα αίτηση την ένορκη δήλωση ειδοποίηση της αίτησης ημερ. 23.6.06 ότι είναι δική του και είπε ότι ο ίδιος επέδωσε την αίτηση στις 20.6.06 προσωπικά στο καθ΄ ου η αίτηση στο γραφείο του που βρίσκεται στη λεωφόρο Αρτέμιδος απέναντι από το πρατήριο βενζίνης του Ματόλη στη Λάρνακα και ότι ο καθ΄ ου η αίτηση υπέγραψε προσωπικά στη παρουσία του στο αντίγραφο της αίτησης που έχει επιδώσει. Είπε ότι η ένορκη δήλωση επίδοσης πάντοτε συνοδεύεται από αντίγραφο του εγγράφου το οποίο επιδίδεται. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν θυμόταν ακριβώς την ημερομηνία που του δόθηκαν τα έντυπα για επίδοση αλλά θυμόταν ότι δεν είχαν επιδοθεί τη πρώτη φορά και ότι ζητήθηκε από το Δικαστήριο και δόθηκε δεύτερη ημερομηνία επίδοσης η οποία ήταν η 29.6.
- Ρωτήθηκε γιατί δεν επιδόθηκαν τα έγγραφα από την πρώτη φορά και είπε ότι δεν συναντούσε τον καθ΄ ου η αίτηση παρόλο που τον αναζήτησε και στο Δικαστήριο. Είπε ότι συνήθως στα έντυπα που επιδίδονται αναφέρεται η ημερομηνία που η υπόθεση είναι ορισμένη στο Δικαστήριο. Του υποδείχθηκε το έγγραφο το οποίο επέδωσε στον καθ΄ ου η αίτηση το οποίο αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 6 και παραδέχτηκε ότι δεν αναγράφεται η ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση στο Δικαστήριο ως έπρεπε στη δεύτερη σελίδα της αίτησης το οποίο απέδωσε σε λάθος και/ή παράλειψη. Του υπεδείχθη να διαβάσει την τέταρτη σελίδα του τεκμ.6 στην οποία αναφέρεται ως η ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση όπου και διεφάνη ότι η ημερομηνία αυτή ήταν η 13.6.
- Του υπεδείχθη και πάλι η αίτηση που συνοδεύει την ένορκη δήλωση του για επίδοση της στο καθ΄ ου η αίτηση από το φάκελο του Δικαστηρίου στην οποία φαίνεται στη δεύτερη σελίδα η ημερομηνία 29.6.06 ενώ στη τέταρτη σελίδα η ημερομηνία 13.6.
- Του υπεβλήθη ότι η επίδοση είναι παράτυπη και δέχτηκε ότι έγινε κάποια παρατυπία αφού δεν αλλάχτηκε η ημερομηνία αλλά η επίδοση έγινε καλά. Του υπεβλήθη ότι ο σκοπός της επίδοσης που είναι να ενημερωθεί ο διάδικος για την ημερομηνία που πρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο δεν επιτεύχθη και ανέφερε «Ναι υπάρχει παράβλεψη, λάθος.» Ο καθ΄ ου η αίτηση δεν προσκόμισε προφορική μαρτυρία. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η ένσταση που καταχώρισε τις 6.7.06 συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία αναφέρει ότι θεωρεί κακή την επίδοση της αίτησης του που έγινε αφού δεν αναγράφετο σ΄ αυτή η ημερομηνία που ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι η επικαλούμενη πράξη πτώχευσης δεν συνέβη εντός τριών μηνών από τη καταχώριση της παρούσας αίτησης. Είναι συγκεκριμένα η θέση του ότι η ειδοποίηση πτώχευσης ΒΝ642/05 του επιδόθηκε στις 25.11.05 και 7 μέρες μετά διεπράχθη αίτηση πτώχευσης. Οποιαδήποτε μεταγενέστερη ένσταση που καταχώρισε ήταν εκπρόθεσμη και προτού εκδικαστεί η εν λόγω ειδοποίηση πτώχευσης δεν είχε παραταθεί από το Δικαστήριο το χρονικό πλαίσιο καταχώρισης ένστασης. Θεωρεί την αίτηση καταχρηστική αφού ουδέποτε αρνήθηκε την εξασφάλιση του εξ αποφάσεως χρέους με τμηματικές πληρωμές και επανηλειμμένα έκαμε πρόταση για έκδοση μηνιαίας δόσης εναντίον του. Είναι εγγυητής και όχι πρωτοφειλέτης σε σχέση με το επίδικο δάνειο για το οποίο οι πιστωτές είναι εξασφαλισμένοι με υποθήκες. Περαιτέρω παρά το ότι η εν λόγω δικαστική απόφαση εξεδόθη στις 23.1.02 οι πιστωτές δεν προέβησαν σε εκποίηση τους. Αναφέρει επίσης ότι με τυχόν έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον του θα επηρεαστούν δυσμενώς διάφοροι πιστωτές των εναγόμενων 2 και 3 αφού ο ίδιος πληρώνει διάφορα ποσά για οφειλές των εναγόμενων 2 και 3, αφού δεν υπάρχει άλλος τρόπος να εξασφαλιστούν οι πιστωτές των εναγόμενων 2 και 3 ενόψει του ότι ο εναγόμενος 2 είναι πτωχεύσας και η σύζυγος του εναγόμενη 3 βρίσκεται μόνιμα στο εξωτερικό. Οι συνήγοροι αγόρευσαν υποστηρίζοντας εκατέρωθεν τις θέσεις τους. Χωρίς κανένα ενδοιασμό δέχομαι τη μαρτυρία της Ελένης Θεοδοσίου ως αληθινή. Υποστηρίχτηκε δε σχετικά από τεκμήρια. Ο δεύτερος μάρτυρας για τους αιτητές έχει αφήσει στο Δικαστήριο πενιχρή εντύπωση. Ήταν φανερό ότι είπε δεν γνωρίζει τίποτα για τη παρούσα υπόθεση παρά τον όρκο του ότι γνωρίζει προσωπικά όλα τα γεγονότα, είτε ότι ήρθε στο Δικαστήριο παντελώς απροετοίμαστος. Πέραν της κατάθεσης των τεκμηρίων 4 και 5 που είναι δύο καταστάσεις λογαριασμών για τους οποίους δεν δόθηκε καμιά εξήγηση τι αφορούν και των οποίων τα υπόλοιπα είναι διαφορετικά από το ποσό της απόφασης στην αγωγή 3832/01 δεν δόθηκε καμιά μαρτυρία για το ποιο από τα δυο αυτά τεκμήρια αφορά το ποσό για το οποίο έχει εκδοθεί απόφαση στην αγωγή 3832/
- Βεβαίως το Δικαστήριο δεν θα προβεί το ίδιο σε λογιστικές πράξεις για να ταυτίσει το ποσό της απόφασης στην αγωγή 3832/01 πλέον τους τόκους μέχρι 30.6.06 με το ποσό των καταστάσεων λογαριασμών που έχουν κατατεθεί. Επί πλέον στα τεκμήρια 4 και 5 αναγράφεται μόνο η ημερομηνία 30.6.06 ένα ποσό και κάποιο ποσό τόκου που έχει προστεθεί. Ούτε ποιο είναι το επιτόκιο ούτε πώς κατέληξε το υπόλοιπο στο ποσό που αναγράφεται έχει αναφερθεί καθόλου ο μάρτυρας. Περαιτέρω δεν γνώριζε τίποτα ούτε για τις υποθήκες που έχουν τεθεί ως εξασφάλιση, από το κείμενο της απόφασης προκύπτει ότι είναι δυο υποθήκες που δόθηκαν από τους εναγόμενους 2 και 3 και αφορούν ακίνητα στην επαρχία Λάρνακας ενώ ο μάρτυρας ανέφερε για μια αποθήκη που αφορούσε το 1/6 ενός χωραφιού στην επαρχία Αμμοχώστου που δεν γνώριζε από ποιο είχε δοθεί. Ούτε το ποσό για το οποίο είναι υπεύθυνος ο καθ΄ ου η αίτηση με βάση την εγγύηση του αποδείχθηκε ότι γνώριζε οτιδήποτε αφού ανέφερε ότι η εγγύηση του δεν ήταν απεριόριστη αλλά δεν ήξερε και μέχρι ποιου ποσού ήταν. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί με ασφάλεια στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα η οποία και απορρίπτεται. Όσον αφορά τον τρίτο μάρτυρα των αιτητών, δέχομαι την μαρτυρία του ως αληθινή. Παρόλο που ο εν λόγω μάρτυρας είχε έντονο το συναίσθημα ότι «ευθύνετο» για το ότι έκανε λάθος στα έντυπα που επέδωσε και δεν ανέγραψε την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου και ως αποτέλεσμα αρχικά στην μαρτυρία του κατέφυγε σε υπεκφυγές, εντούτοις στο τέλος έδωσε αληθινή μαρτυρία αναφέροντας ότι εκ λάθους και ή παραδρομής δεν ανέγραψε την ημερομηνία στο τεκμήριο
- Δεν αμφισβητείται ότι ο καθ΄ ου η αίτηση διαμένει στη Λάρνακα τους τελευταίους έξι μήνες. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 κατά την ακρόαση της αίτησης πτώχευσης το Δικαστήριο θα απαιτεί απόδειξη του χρέους που οφείλεται προς τον αιτούντα πιστωτή, της επίδοσης της αίτησης και της πράξης πτώχευσης. Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί με τέτοια απόδειξη θα εκδίδει διάταγμα παραλαβής σύμφωνα με την αίτηση. Είναι εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του καθ' ου η αίτηση ότι καμιά από τις τρεις αυτές προϋποθέσεις δεν έχει αποδειχθεί. Ήταν η εισήγηση του ότι ο πρώτος μάρτυρας για τους αιτητές με την μαρτυρία που έχει δώσει στο Δικαστήριο δεν έχει αποδείξει την ύπαρξη του χρέους, ότι η επίδοση της αίτησης πτώχευσης στον καθ' ου η αίτηση, τεκμήριο 6, αποτελεί κακή επίδοση αφού με βάση και την μαρτυρία του τρίτου μάρτυρα για τους αιτητές δεν αναγράφετο σε αυτή η ημερομηνία που ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ όσον αφορά την πράξη πτώχευσης ήταν η θέση του ότι αυτή έχει γίνει στις 29/11/05 ανεξάρτητα από την διαδικασία που άλλο Δικαστήριο έχει ακολουθήσει σε σχέση με την ειδοποίηση πτώχευσης 642/05, συνεπώς η καταχώρηση της παρούσας αίτησης που είναι στις 12/5/06 είναι εκπρόθεσμη αφού δεν καταχωρήθηκε εντός τριών μηνών από την πράξη πτώχευσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους αιτητές κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τους λόγους ένστασης του καθ' ου η αίτηση και να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Ήταν η θέση του ότι η κατάθεση των τεκμηρίων 4 και 5 αποδεικνύει ότι το χρέος αυτό υφίσταται μέχρι σήμερα, ότι παρά την παρατυπία που σημειώθηκε κατά την επίδοση της αίτησης, τεκμήριο 6, ο καθ' ου η αίτηση πληροφορήθηκε την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση στο Δικαστήριο, είχε την ευκαιρία να καταχωρήσει ένσταση όπως και έπραξε και δεν στερήθηκε ουσιαστικά κανένα από τα συνταγματικά του Δικαιώματα. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για το εκπρόθεσμο, ανέφερε ότι το Δικαστήριο είναι δεσμευμένο να δεχτεί τα όσα άλλο επίσης πρωτοβάθμιο Δικαστήριο της Επαρχίας Λάρνακας έχει αποφασίσει στα πλαίσια της εκδίκασης της ειδοποίησης πτώχευσης 642/05 αφού το παρών Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως Εφετείο άλλου πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και ότι σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου που εκδίκασε την ειδοποίηση πτώχευσης 642/05 η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα. Ξεκινώντας από το θέμα του κατά πόσο η αίτηση έχει καταχωρηθεί εμπρόθεσμα, σημειώνω τα εξής. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας που επιλήφθηκε της ειδοποίησης πτώχευσης 642/05, αντίγραφο της απόφασης βρίσκεται κατατεθειμένο στο τεκμήριο 2, αφού απέρριψε τα όσα είχαν εγερθεί από τον συνήγορο των αιτητών αναφορικά με το εκπρόθεσμο καταχώρησης της ένστασης, αναφέρει στο τέλος της απόφασης του ημερ. 22/2/06 τα εξής. «... Η ειδοποίηση πτώχευσης παραμένει σε ισχύ. .... Ο καθ' ου η αίτηση να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης εντός επτά ημερών από σήμερα. ....» Ενόψει των ανωτέρω, η καταχώρηση της αίτησης είναι φανερό ότι είναι εμπρόθεσμη. Η πράξη πτώχευσης σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου στην ειδοποίηση πτώχευσης 642/05 έγινε την 1/3/
- Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 12/5/06 δηλαδή εντός της τασσόμενης από το Νόμο προθεσμίας των τριών μηνών. Τα όσα έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση για την διαδικασία που ακολουθήθηκε στην ειδοποίηση πτώχευσης 642/05 βεβαίως δεν μπορούν να εξεταστούν από το παρών Δικαστήριο το οποίο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο άλλου πρωτόδικου Δικαστηρίου. Το παρόν Δικαστήριο είναι δεσμευμένο από την απόφαση στην ειδοποίηση πτώχευσης 642/05 και επομένως ο λόγος ένστασης σε σχέση με το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της αίτησης πτώχευσης απορρίπτεται. Έρχομαι τώρα στο θέμα της επίδοσης. Προκύπτει ως αναντίλεκτο γεγονός από την μαρτυρία που έχει προσφερθεί ότι η επίδοση της παρούσας αίτησης στον καθ' ου η αίτηση έγινε προσωπικά. Αναντίλεκτο είναι επίσης το γεγονός ότι κατά την επίδοση της αίτησης στον έντυπο που αφέθηκε στον καθ' ου η αίτηση, τεκμήριο 6, δεν αναφέρεται η ημερομηνία που ήταν ορισμένη η αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ στην τέταρτη σελίδα του τεκμηρίου 6 με τίτλο «Οπισθογράφηση» η ημερομηνία που αναγράφεται ήταν η 13/6/06 ενώ η αίτηση επιδόθηκε στις 20/6/
- Είναι φανερό δηλαδή ότι την ημέρα που επιδόθηκε η αίτηση στον καθ' ου η αίτηση αυτός όχι μόνο δεν γνώριζε την ημερομηνία που η αίτηση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά γνώριζε ημερομηνία που είχε παρέλθει, δηλαδή τις 13/6/
- Είναι βεβαίως παραδεκτό ότι ο καθ' ου η αίτηση ενημερώθηκε εκ των υστέρων για την ημερομηνία της αίτησης και είχε το δικαίωμα να αντιδράσει σ' αυτή καταχωρώντας ένσταση, στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής δίδεται και η παρούσα απόφαση. Ο λόγος που η επίδοση της αίτησης πτώχευσης είναι προσωπική, είναι για να υπάρχει το εχέγγυο ότι ο καθ' ου η αίτηση ο οποίος αντιμετωπίζει στο Δικαστήριο μια διαδικασία σοβαρή και με μεγάλες επιπτώσεις για τον ίδιο, γνωρίζει πότε θα πρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Στην παρούσα περίπτωση την ημέρα που έγινε η επίδοση, δηλαδή στις 20/6/06, ο καθ' ου η αίτηση δεν γνώριζε αυτό το γεγονός. Το άρθρο 102
(1)του Κεφ. 5 προνοεί ότι καμιά πτωχευτική διαδικασία δεν ακυρώνεται εξ αιτίας τυπικού ελαττώματος ή αντικανονικότητας εκτός αν το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι προκλήθηκε από το ελάττωμα ή την αντικανονικότητα ουσιαστική αδικία και η αδικία δεν δύναται να θεραπευτεί από οποιονδήποτε διάταγμα του Δικαστηρίου. Παρόλο που το άρθρο αυτό δεν βρίσκω ότι, αυστηρά ερμηνεύομενο, έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση που η παρατυπία αφορά την επίδοση της αίτησης πτώχευσης, εντούτοις η γενική αρχή που καθιερώνεται στο εν λόγω άρθρο εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση όπου σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης ο καθ' ου η αίτηση, ο οποίος είναι δικηγόρος και γνώστης της διαδικασίας και έτσι μπόρεσε να προβεί στα αναγκαία διαβήματα, πληροφορήθηκε τελικά για την ημερομηνία που αυτή ήταν ορισμένη και καταχώρησε ένσταση. Είναι φανερό ότι δεν προκλήθηκε σε αυτόν καμία αδικία ή βλάβη από το λάθος που σημειώθηκε με την επίδοση της αίτησης σ΄ αυτόν. Ο καθ΄ ου η αίτηση είχε την ευκαιρία να θέσει την ένσταση του ενώπιον του Δικαστηρίου και να ακουστεί. Ο σκοπός δηλαδή της προσωπικής επίδοσης επιτεύχθηκε. Επομένως και αυτός ο λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ο άλλος λόγος ένστασης αφορά στην ύπαρξη του χρέους κατά την ημερομηνία που εξετάζεται η αίτηση. Είναι φανερό από τα όσα έχουν λεχθεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του δεύτερου μάρτυρα των αιτητών ανωτέρω ότι αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί. Διαφωνώ με την εισήγηση του κ. Φούλια ότι η κατάθεση και μόνο των τεκμηρίων 4 και 5 αποδεικνύουν την ύπαρξη του χρέους. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω τα τεκμήρια 4 και 5 αφορούν δύο λογαριασμούς, δύο ποσά και τα δύο εκ των οποίων δεν συμφωνούν με το ποσό της απόφασης στην αγωγή 3832/01 ημερ. 23/1/
- Κανένα από τα εν λόγω τεκμήρια δεν έχει αναφερθεί ότι αποτελούν τον λογαριασμό για τον οποίο και εκδόθηκε απόφαση στην εν λόγω αγωγή. Υιοθετώ τα όσα έχω αναφέρει προηγουμένως για την μαρτυρία του Στ. Χαραλάμπους και κρίνω ότι δεν έχει αποδειχθεί από τους αιτητές η ύπαρξη του χρέους. Η κατάληξη βεβαίως του Δικαστηρίου ως ανωτέρω προδικάζει και την τύχη της υπό εξέταση αίτησης, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης θα εξετάσω όμως και τους άλλους λόγους ένστασης. Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι υπάρχει εξασφάλιση γι΄ αυτό το χρέος αφού υπάρχει υποθήκη προς όφελος των αιτητών. Αυτό προκύπτει από το ίδιο το λεκτικό της απόφασης στην αγωγή 3832/01 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Όπως επίσης προκύπτει από την απόφαση οι υποθήκες αυτές αφορούν ακίνητη περιουσία εντός της Επαρχίας Λάρνακας και η οποία ανήκει στους εναγόμενους 2 και
- Ο καθ' ου η αίτηση είναι ο εναγόμενος υπ' αρ.
- Ήταν θέση του συνηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση ότι θα έπρεπε οι υποθήκες να εκποιηθούν πρώτα και μετά να καταχωρηθεί η αίτηση πτώχευσης. Εκείνο που πρέπει πρωταρχικά να εξεταστεί είναι κατά πόσο οι αιτητές είναι εξασφαλισμένοι ή όχι πιστωτές. Είναι κατά τη κρίση μου σαφές ότι το άρθρο 5
(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου δεν περιλαμβάνει προϋπόθεση ότι στην αίτηση πτώχευσης πρέπει να γίνει αναφορά σε οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις για να δικαιούται κάποιος να υποβάλει αίτηση. Πρόσθετα με βάση το άρθρο 6
(2)του ίδιου νόμου γίνεται πρόνοια για την απόδειξη που απαιτείται για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Η περίληψη ή μη των εξασφαλίσεων στην αίτηση δεν προνοείται σαν τέτοια προϋπόθεση ούτε δυνάμει του άρθρου 6
(2). Το άρθρο 5
(2)του Νόμου οριοθετεί τον τρόπο ενέργειας του αιτητή σε σχέση με το θέμα των εξασφαλίσεων. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί πιστή αντιγραφή του άρθρου 4
(2)του Αγγλικού Νόμου (Bankruptcy Act 1914) και η αγγλική νομολογία είναι βοηθητική. Στην υπόθεση Moor v. Anglo-Italian Bank
(1989)10 Ch 681 αναφέρεται ότι ο κανόνας πτώχευσης απαιτεί από τον Δικαστή προτού αποφασίσει για την κήρυξη κάποιου σε πτώχευση να προσέξει κατά πόσο υπάρχει ένα ορθό μη εξασφαλισμένο χρέος (a proper unsecured debt). Με βάση αυτές τις κατευθύνσεις έρχομαι να εξετάσω τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης. Από το αντίγραφο της απόφασης στην αγωγή 3832/01 που επισυνάπτεται στην αίτηση προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει εκδώσει διάταγμα για εκποίηση των υποθηκών Υ1094/98 και Υ1274/97 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας. Έχει ήδη αναφερθεί ότι από το λεκτικό όμως της απόφασης προκύπτει ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης που αναφέρεται είναι οι εναγόμενοι 2 και 3 και όχι ο καθ΄ ου η αίτηση. Καθίσταται σαφές ότι το ενυπόθηκο ακίνητο δεν είναι του καθ΄ ου η αίτηση. Το άρθρο 2 του Κεφ. 5 του περί Πτωχεύσεων Νόμου αναφέρει τα εξής: "Ασφαλισμένος πιστωτής σημαίνει πρόσωπο το οποίο κατέχει υποθήκη (δική μου υπογράμμιση), ενέχυρο, επιβάρυνση ή δικαίωμα επίσχεσης επί της περιουσίας του χρεώστη (δική μου υπογράμμιση) ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτής ως ασφάλεια για χρέος που οφείλεται σε αυτόν από το χρεώστη." Είναι πρόδηλο ότι για να θεωρείται πιστωτής ασφαλισμένος πρέπει η υποθήκη ή οποιαδήποτε εξασφάλιση που αυτός κατέχει να είναι επί της περιουσίας του χρεώστη και όχι οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση. Στην υπόθεση επί της αφορώσι τον Τάκη Οικονομίδη ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1255 έχει αποφασιστεί ότι η ασφάλεια που κατείχε ο πιστωτής είχε δοθεί από συνοφειλέτη του χρέους και όχι από τον χρεώστη και δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο χρεώστης είχε δώσει οποιαδήποτε ασφάλεια. Επίσης στο Σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 525: "Section 167 defines a 'secured creditor' as a person holding security over the property of the debtor, accordingly this rule would appear only to apply to such creditors, and not to creditors holding security over the property of third parties." Σε ελληνική μετάφραση: "Το άρθρο 167 δίνει τον ορισμό του 'ασφαλισμένου πιστωτή' σαν του προσώπου το οποίο κατέχει ασφάλεια επί της περιουσίας του χρεώστη. Συνακόλουθα φαίνεται ότι αυτός ο κανόνας εφαρμόζεται στην περίπτωση τέτοιων πιστωτών και όχι σε πιστωτές οι οποίοι κατέχουν ασφάλεια επί της περιουσίας τρίτων." Επομένως ο ισχυρισμός περί ύπαρξης εξασφάλισης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Άλλος λόγος ένστασης είναι ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και είναι άδικο να εκδοθεί εναντίον του διάταγμα παραλαβής σε σχέση με τις επιπτώσεις που αυτό το διάταγμα θα επιφέρει στον καθ΄ ου η αίτηση και στους άλλους πιστωτές του αναφέροντας ότι πληρώνει σε διάφορες τράπεζες το ποσό των ΛΚ1000 μηνιαίως για άλλες οφειλές των εναγόμενων 2 και 3 και ότι μεταξύ των πιστωτών περιλαμβάνονται και οι παρόντες αιτητές. Συνυφασμένη με αυτό το λόγο ήταν και η θέση του ότι οι αιτητές δεν έχουν προχωρήσει με κανένα μέτρο εκτέλεσης εναντίον του όπως για παράδειγμα την καταχώρηση αίτησης για οικονομική εξέταση του σε σχέση με τη δυνατότητα του να καταβάλλει κάποιο ποσό με μηνιαίες δόσεις παρόλο που ο ίδιος το πρότεινε επανειλημμένως. Οι τρόποι εκτέλεσης μιας απόφασης είναι πολλοί και είναι στη διακριτική ευχέρεια του πιστωτή και όχι του οφειλέτη να επιλέξει τον τρόπο εκτέλεσης μιας απόφασης. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο Έντιμος Δικαστής Νικολάου στην αίτηση πτώχευσης 47/96 αναφορικά με τον Μιχάλη Μιχαήλ που δόθηκε στις 15.10.96, "Αυτό που ήθελα να πω ευθύς εξαρχής είναι ότι ο οφειλέτης ποτέ δεν έχει το δικαίωμα να ζητήσει τον τρόπο εκτέλεσης. Οι τρόποι εκτέλεσης είναι πολλοί και εναπόκειται στο δανειστή να διαλέξει ποια μέθοδο σε κάθε περίπτωση θα εφαρμόσει. Αυτό που έχει καθήκον να κάνει ο δανειστής είναι να διαλέγει μια μέθοδο εκτέλεσης σε κάθε διάβημα. Στην προκειμένη περίπτωση οι δανειστές του οφειλέτη προτίμησαν να προχωρήσουν με την πτωχευτική διαδικασία προτού λάβουν οποιαδήποτε άλλα διαβήματα εκτέλεσης είτε με μηνιαίες δόσεις είτε με οποιεσδήποτε άλλες περιοδικές πληρωμές. Η ενέργεια τους και νομότυπη και νομικά και Συνταγματικά είναι ορθή." Επομένως η ενέργεια των αιτητών να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί εκβιαστική ή και καταπιεστική επειδή δεν επέλεξαν οποιοδήποτε άλλο τρόπο εκτέλεσης. Στην Constantinides v. Vima Ltd
(1963)1 C.L.R. 348 επεξηγείται η φύση της δικαιοδοσίας προς παρεμπόδιση διαδικασιών που αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας. Η δικαιοδοσία είναι σύμφυτη και αποβλέπει, όπως εξηγείται, στην αποτροπή υπονόμευσης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η διαδικασία μπορεί να κατασταλεί και όταν εκπηγάζει το δικαίωμα το οποίο παρέχεται για την προσεπίκληση της οποτεδήποτε μολύνεται από αλλότρια κίνητρα. Γίνεται παραπομπή στην Goldsmith v. Sperrings Ltd
(1977)2 All E. R. 566 (CA), όπου διακηρύχθηκε ότι η άσκηση του δικαιώματος μπορεί να περιοριστεί οποτεδήποτε ασκείται για σκοπό άλλο από εκείνο για τον οποίο παρέχεται από το νόμο, κυρίως όταν αποβλέπει στην εξασφάλιση παρεμφερούς πλεονεκτήματος, (collateral advantage). (Βλ. επίσης Church of Scientology v. DHSS (1979 All E.R. 97 (CA)). Το ακόλουθο απόσπασμα από τη Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, σελ. 222, είναι αποκαλυπτικό της φύσης και προσδιοριστικό των παραμέτρων της δικαιοδοσίας. "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. " Όσον αφορά ειδικά το θέμα της κατάχρησης σε συνδυασμό πάντοτε με το αποτέλεσμα που θα επιφέρει στον καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος όπως έχει αναφέρει ότι τα συμφέροντα άλλων πιστωτών για τα οποία πληρώνει μηνιαίως ποσά περίπου ΛΚ1000 θα πληγούν, αναφέρω ότι είναι προϋπόθεση του περί Πτωχεύσεως Νόμου όπως η αίτηση κατά του χρεώστη καταχωρείται από πιστωτή. Είναι δηλαδή δεδομένο ότι ο αιτητής είναι πρόσωπο το οποίο έχει να λαμβάνει χρηματικό ποσό από τον καθ΄ ου η αίτηση και ενδιαφέρεται πρωτίστως στο να ικανοποιηθεί. Είναι εξωπραγματικό να αναζητείται άλλο κίνητρο από τον πιστωτή. Σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών. Αυτό απαντά και τον ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση ότι θα πληγούν τα συμφέροντα άλλων πιστωτών του. Σχετική είναι η απόφαση London Clubs Ltd κ.α. ν. Ρόδου Παπαδοπούλου Πολ. Έφ. 11149 και 11150 ημερ. 23.10.02. Στην υπόθεση Re. A. Debtor
(1955)2 All E.R. 65 (C.A.) στη σελ. 78 αναφέρεται πως: "The so-called 'rule' in bankruptcy is, in truth, no more than an application of a more general rule that court proceedings may not be used or threatened for purpose of obtaining for the person so using or threatening them some collateral advantage to himself, and not for the purpose for which such proceedings are property designed and exist, ad a party so using or threatening proceedings will be liable to be held guilty of abusing the process of the court, and, therefore, disqualified from invoking the powers of the court, and, therefore, disqualified from invoking the powers of the court by proceedings which he has abused." Στην ίδια απόφαση, Re A. Debtor γίνεται παραπομπή στη Re. A. Judgment Summons
(1953)1 All E.R. 424, ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου τούτο θα αποτελούσε μέσο καταπιεστικό για τα δικαιώματα του χρεώστη. Εφόσον στοιχειοθετείται καταπίεση, η διαδικασία αναστέλλεται προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο. Πότε προκύπτει κατάχρηση, εξηγείται με τρόπο παραστατικό στη Re Shaw
(1928)Ch. 206, σελ. 211 απόφαση στην οποία ανασκοπείται η προηγούμενη νομολογία επί του θέματος:- "It cannot, in my opinion, be too clearly understood that bankruptcy proceedings, which are in their nature quasi criminal, must not be used for the purpose of obtaining a collateral advantage. An attempt to do so, even though unsuccessful, will be sufficient to disentitle a present case the debtor refused to pay the costs to the Sherbourne Trust, Ltd., and that demand was not insisted upon, does not absolve the petitioning creditors from the consequences of having made that demand. The principle upon which the court acts in these cases is that it treats a demand of this nature as evidence that bankruptcy proceedings were taken not with the bona fide intention of obtaining adjudication but for some collateral purpose." Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο πιστωτής καταχράται τη διαδικασία αν την προωθεί για να εξαναγκάσει το χρεώστη προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης να τον εξοφλήσει. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Σχετική είναι η απόφαση επί τοις αφορώσι τον Γεώργιο Αρέστη Πολ. Έφ. 10796 ημερ. 13.09.
- Νομιμοποιείται όμως ο πιστωτής να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευση ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Ο χρεώστης έχει υποχρέωση να ικανοποιήσει τον εξ αποφάσεως πιστωτή του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι αιτητές έχουν στα χέρια τους μια απόφαση που έχει εκδοθεί στις 23.1.
- Μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης που ήταν η 12.5.06 δεν έχουν εισπράξει κανένα ποσό. Οι πιστωτές αναμένουν πως με την παραλαβή της περιουσίας του χρεώστη και τη διαχείριση της θα μπορέσουν να εισπράξουν το λαβείν τους. Αυτό είναι το όφελος που οι πιστωτές μπορούν να αναμένουν από αυτή τη διαδικασία. Ο καθ΄ ου η αίτηση θα υποστεί τις επιπτώσεις της πτώχευσης όπως ο καθένας εναντίον της περιουσίας του οποίου εκδίδεται διάταγμα παραλαβής. Αυτό δεν καθιστά τη διαδικασία καταχρηστική. Τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι πιο πάνω προβληθείσες αντιρρήσεις εκ μέρους του καθ΄ ου η αίτηση δεν μπορούν να ευσταθήσουν και απορρίπτονται. Όμως έχει ήδη αναφερθεί ότι η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία λόγω της μή απόδειξης από πλευράς αιτητών του χρέους που επικαλούνται. Η αίτηση λοιπόν απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο απόκλισης από τον συνήθη κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Επιδικάζονται επίσης υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον των αιτητών τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Χ.Χ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο