← Κύπρος

Ανδρέα Χριστοδούλου ν. Κώστα Ανδρέου, Αρ. Αγωγής: 2804/03, 31.07.2006

Ανδρέα Χριστοδούλου ν. Κώστα Ανδρέου, Αρ. Αγωγής: 2804/03, 31.07.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A105 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2804/03 Μεταξύ: Ανδρέα Χριστοδούλου Ενάγοντα - και - Κώστα Ανδρέου Εναγομένου Ημερομηνία: 31.07.2006 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κ. Γ. Λουκαίδης Για τον εναγόμενο: κα Γ. Ζαχαρίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι διάδικοι ενεπλάκησαν σε τροχαίο δυστύχημα που έγινε στις 02.06.03 στην Λεωφόρο Αμμοχώστου στη Λάρνακα. Ο ενάγων οδηγούσε το μοτοποδήλατο υπ΄ αριθμό εγγραφής SS 245 ιδιοκτησίας δικής του ενώ ο εναγόμενος οδηγούσε το ιδιοκτησίας της συζύγου του αυτοκίνητο υπ΄ αρ. εγγραφής BAG

  1. Το αυτοκίνητο τoυ εναγόμενου συγκρούστηκε με το μοτοποδήλατο του ενάγοντα το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς και ο ενάγοντας υπέστη σωματικές βλάβες για τις οποίες διεκδικεί ειδικές και γενικές αποζημιώσεις. Ο ενάγοντας επιρρίπτει στον εναγόμενο την ευθύνη πρόκλησης του δυστυχήματος. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του παραδέχεται ότι ενεπλάκη σε δυστύχημα με τον ενάγοντα στις 02.06.2003 όμως αρνείται ότι επέδειξε αμέλεια στην πρόκληση του και επιρρίπτει στον ενάγοντα την ευθύνη αυτή. Αρνείται επίσης ότι ο ενάγοντας υπέστη τις σωματικές βλάβες και τις ειδικές ζημιές που επικαλείται στην έκθεση απαίτησης του και για τις οποίες αξιώνει αντίστοιχες αποζημιώσεις. Πριν να ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία οι συνήγοροι δήλωσαν ότι επί πλήρους ευθύνης οι ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές στο μοτοποδήλατο του ενάγοντα, περιλαμβανομένων των εκτιμητικών εξόδων είναι Λ.Κ.196 ενώ επίσης συμφωνήθηκαν τα ιατρικά έξοδα, πιστοποιητικά και φάρμακα του ενάγοντα στο ποσό των Λ.Κ.105 και το ποσό των Λ.Κ.110 αναφορικά με έξοδα φυσιοθεραπείας. Για την πλευρά του ενάγοντα έδωσαν μαρτυρία η Πρωτοκολλητής του Ποινικού Τμήματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, Φ. Λάρκου (ΜΕ1), ο Αστυφύλακας 2385 Κ. Παντελή (ΜΕ2), ο Δρ. Χρ. Ηρακλέους (ΜΕ3), ο Σωτήρης Σπύρου (ΜΕ4), ο ενάγοντας (ΜΕ5), ο Γ. Καϊμακλιώτης (ΜΕ6) και ο Δρ. Σ. Σεργίου (ΜΕ7) . Για την πλευρά του εναγόμενου κατέθεσε ο Δρ. Β. Τζιούβας (ΜΥ1) και ο εναγόμενος (ΜΥ2). Η ΜΕ1 Πρωτοκολλητής στο Ποινικό Τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ανέφερε ότι έχει στην κατοχή και φύλαξη της το δικαστικό φάκελο της ποινικής υπόθεσης 9829/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας μεταξύ Αστυνομίας ν. Κ. Ανδρέου και κατέθεσε ως τεκμήρια 1 το κατηγορητήριο στην εν λόγω ποινική υπόθεση και ως τεκμήριο 2 κατάθεση του Κώστα Ανδρέου. Ανέφερε ότι στην πιο πάνω υπόθεση έγινε ακρόαση στην απουσία του κατηγορούμενου ο οποίος κρίθηκε ένοχος και του επιβλήθηκε πρόστιμο Λ.Κ.160 και 2 βαθμοί ποινής. Ο ΜΕ2 είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Επισκέφθηκε την σκηνή του δυστυχήματος στις 02.06.2003 περίπου μία μετά το δυστύχημα αφού προηγουμένως είχαν επισκεφθεί την σκηνή άλλοι συνάδελφοι του οι οποίοι ήταν παρόντες όταν ο ίδιος μετέβη στη σκηνή. Η τελική θέση του ΒΑG 300 ήταν σχεδιασμένη με κιμωλία επί της ασφάλτου, τα σχετικά σημεία είχε θέσει ο συνάδελφος του Αστ. 4021 Α. Ευριπίδου και ήταν επίσης παρών ο εναγόμενος. Ο ενάγοντας είχε μεταφερθεί στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας με ασθενοφόρο ενώ το μοτοποδήλατο του ενάγοντα είχε μετακινηθεί από την τελική του θέση από άγνωστο πρόσωπο. Πήρε μετρήσεις στην παρουσία του εναγόμενου ο οποίος και του υπέδειξε και το σημείο σύγκρουσης με βάση τα οποία έκαμε πρόχειρο σχέδιο το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο 3 και ακολούθως το τελικό του σχέδιο το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο
  2. Το τεκμήριο 4 δεν είναι επί κλίμακος είναι όμως συμμετρικό και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Εξήγησε ακολούθως τα διάφορα σημεία στο τεκμήριο
  3. Το σημείο σύγκρουσης (Χ) υποδείχθηκε από τον εναγόμενο επί σκηνής. Με το σημείο Α σημειώνεται η πορεία του οχήματος του εναγόμενου, με το σημείο Α1 τα ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του εναγόμενου μήκους 2 μέτρα και 10 εκ. ενώ με το σημείο Α2 σημειώνεται η τελική θέση του οχήματος του εναγόμενου. Με το σημείο Β σημειώνεται η πορεία του μοτοποδήλατου του ενάγοντα σύμφωνα με τον πρώτο ισχυρισμό του, ενώ με το σημείο Β1, σημειώνεται η πορεία του μοτοποδήλατου του ενάγοντα σύμφωνα με τον δεύτερο ισχυρισμό στον οποίο προέβηκε. Το σημείο Γ είναι νοητή ευθεία γραμμή ενώ το σημείο Δ είναι πάσσαλος της Α.Η.Κ. το οποίο έχει ληφθεί ως σταθερό σημείο. Το δυστύχημα έγινε περί ώρα 13:20, ήταν καλοκαίρι, ο καιρός αίθριος. Tο όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος είναι μάρκας NISSAN PATROL και είναι πιο ψηλό από ένα συνηθισμένο saloon αυτοκίνητο. Ο εναγόμενος εξήλθε από την οδό Ψηλορείτου που είναι κάθετη στην Λεωφόρο Αμμοχώστου και εισήλθε στην Λεωφόρο Αμμοχώστου με κατεύθυνση το λιμάνι. Ο εναγόμενος εξήλθε από πρατήριο βενζίνης ESSO που βρίσκεται κατά μήκος της Λεωφόρου Αμμοχώστου και η πρόθεση του ήταν να στρίψει δεξιά προς Δεκέλεια. Το αυτοκίνητο του εναγόμενου ολόκληρο βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα σε σχέση με την πορεία του. Στο δρόμο υπάρχει άσπρη διαχωριστική γραμμή στην μέση, το σημείο (Χ) απέχει 70 εκ. από τη μέση του δρόμου. Οι ζημιές του οχήματος του εναγόμενου ήταν στο μπροστινό μέρος συγκεκριμένα βούλωμα στον μπροστινό προφυλακτήρα. Οι ζημιές του μοτοποδηλάτου επικεντρώνονταν επίσης στο μπροστινό μέρος υπήρχε βούλωμα στο μπροστινό καλαθάκι, είχε σπάσει το μπροστινό φτερό, φανάρι, και δεξιό καθρεφτάκι. Στο τέρμα της οδού Ψηλορείτου πριν την συμβολή της με την Λεωφόρου Αμμοχώστου υπάρχει γραμμή αλτ και η ορατότητα τόσο προς τα αριστερά όσο και προς τα δεξιά επί της Λεωφόρου Αμμοχώστου είναι πολύ καλή. Από το σημείο Α μέχρι το Χ είναι περίπου 7 μέτρα ενώ από το Β μέχρι το Χ 4 μέτρα και 20εκ. Δεν έχει μετρήσει την απόσταση από το Β1 μέχρι το Χ. Μεταξύ των σημείων Β1 και Β, υπάρχει νησίδα μήκους 13 μέτρα, το πλάτος της εξόδου Β είναι 16 μέτρα και 50εκ. ενώ της Β1 είναι 14 μέτρα και 60εκ. Ο ενάγοντας πήγε στο Σταθμό για κατάθεση και του ανέφερε ότι σταμάτησε στην έξοδα της βενζίνης περίμενε περίπου πέντε λεπτά για να καθαρίσει ο δρόμος αφού έλεγξε το δρόμο και ήταν καθαρός και από τα δεξιά του και από τα αριστερά του και από απέναντι βγήκε δεξιά με κατεύθυνση τη Δεκέλεια. Ρώτησε τον ενάγοντα αν ήθελε να μεταβούν στη σκηνή για να του υποδείξει το σημείο σύγκρουσης, αρνήθηκε και αφού το εξήγησε το σχέδιο του σύμφωνα με την κατάθεση του ενάγοντα σημείωση ότι η έξοδος από την οποία είχε εξέλθει ο ενάγοντας ήταν η Β που είναι και η μόνο έξοδος από την οποία υπάρχει ορατότητα προς την οδό Ψηλορείτη. Ο ενάγοντας ακολούθως έφυγε, για να επιστρέψει όμως μετά από 15΄και να του αναφέρει ότι δεν είναι από την έξοδα Β που βγήκα αλλά από την Β
  4. Ο εναγόμενος με τον οποίο μίλησε στη σκηνή του δυστυχήματος του ανέφερε ότι σταμάτησε κανονικά στο αλτ, έλεγξε την κίνηση και όταν βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός ξεκίνησε με πορεία προς τα αριστερά με κατεύθυνση το λιμάνι. Ξαφνικά είδε απότομα μπροστά του το μοτοποδήλατο του ενάγοντα δεν πρόλαβε να αντιδράσει και επήλθε η σύγκρουση. Αναγνώρισε το τεκμήριο 2 ότι είναι η κατάθεση που πήρε ο ίδιος από τον εναγόμενο. Αντεξετάστηκε αναφορικά με τις μετρήσεις του και ρωτήθηκε αν γνώριζε ποιος μετακίνησε το μοτοποδήλατο του ενάγοντα από τη σκηνή και κατά πόσο υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες στο δυστύχημα απαντώντας και τις δύο φορές αρνητικά. Του υπεδείχθη όμως ότι στο τεκμήριο 2 ο εναγόμενος αναφέρει ότι υπήρχε κάποιος μάρτυρας και ρωτήθηκε κατά πόσον έγιναν έρευνες για να εντοπιστεί απαντώντας ότι δεν εντοπίστηκε τέτοιο πρόσωπο. Επανέλαβε ότι ο ενάγοντας του ανέφερε ότι όταν έλεγχε τον δρόμο σιγουρεύτηκε ότι ο δρόμος απέναντι του ήταν καθαρός και ότι μοναδική έξοδος από το πρατήριο βενζίνης από την οποία υπάρχει ορατότητα προς την οδό Ψηλορείτη είναι η Β. Από το σημείο Β1 φαίνεται λίγο το άνοιγμα της οδού Ψηλορείτη. Είπε επίσης ότι τόσο ο ενάγοντας όσο και ο εναγόμενος υπέγραψαν το πρόχειρο σχέδιο που είχε κάμει σε διαφορετικές όμως ημερομηνίες. Ο ΜΕ3 είναι ορθοπεδικός χειρούργος στο Νοσοκομείο Λάρνακας. Εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά μετά την ημέρα του δυστυχήματος και διαπίστωσε κάταγμα στο δεξιό καρπό του ενάγοντα στο οποίο έγινε ανάταξη και τοποθετήθηκε σε γύψο. Κατέθεσε την έκθεση που ετοίμασε ως τεκμήριο 5 το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε. Είπε ότι αρχικά ο ενάγοντας δεν εξετάστηκε από τον ίδιο, πρώτα τον είχε δει ο γιατρός Κοκκινόφτας ο οποίος ήταν εκείνος που προχώρησε σε ανάταξη του κατάγματος και το τοποθέτησε σε γύψο. Είπε ότι το κάταγμα αυτό είναι αρκετά επώδυνο, παρέμεινε σε γύψο για 6 εβδομάδες και ακολούθως όταν αφαιρέθηκε συστήθηκε φυσιοθεραπεία λόγω δυσκαμψίας και μείωσης της μυϊκής ισχύος των δακτύλων. Είπε ότι έβλεπε τον ενάγοντα αρχικά κάθε περίπου 2 μήνες μέχρι και τέλος του 2005 ενώ η τελευταία φορά που τον είδε ήταν 17.01.
  5. Ο ενάγοντας παρουσίαζε επίσης οσφυαλγία η οποία διήρκησε αρκετό καιρό λόγω και της ηλικίας του. Είπε ότι ο ενάγοντας έχει μειωμένη δύναμη δραγμού (grip strength) στο δεξί χέρι σε σχέση με το αριστερό χέρι ενώ η τελευταίες εξετάσεις έδειξαν σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα για το οποίο συστήθηκε χειρουργική επέμβαση. Ήταν η θέση του ότι η μείωση της δύναμης του δραγμού στο δεξί χέρι είναι μόνιμο κατάλοιπο από το δυστύχημα. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι μετά την αφαίρεση του γύψου η πώρωση του κατάγματος ήταν πλήρης. Σύμφωνα δε με τα αρχεία του Νοσοκομείου ο ενάγοντας παρουσίαζε σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα πριν από το δυστύχημα το οποίο όμως επιδεινώθηκε μετά από το δυστύχημα και σίγουρα η δυσκαμψία και η μείωση της δύναμης του δεξιού δραγμού οφείλεται στο δυστύχημα. Αναφορικά με την οσφυαλγία επέμενε ότι είναι μετατραυματικού τύπου και η οποία λόγω ηλικίας παρουσιάστηκε για μακρύ χρονικό διάστημα. Ο ενάγοντας είχε επίσης κάκωση σε μαλακά μόρια και ερωτώμενος για τις επιπτώσεις στην καθημερινότητα του από τη μείωση δραγμού ήταν η θέση του ότι μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί όχι όμως να κάνει μέτρια ή βαριά χειρονακτική εργασία δίδοντας ως παραδείγματα ότι δεν μπορεί να σφίξει καλά μια χαλασμένη βρύση ή να κλαδέψει δέντρα. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι τόσο ο ενάγοντας όσο και οι ΜΕ6 και ΜΥ1 έχουν αναφέρει στο Δικαστήριο ότι ο ενάγοντας δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί αφού δεν μπορεί να κάνει καθημερινές απλές απαραίτητες κινήσεις όπως να δέσει τα παπούτσια του ή να κουμπώσει το πουκάμισο του. Η μαρτυρία αυτή του ενάγοντα του ΜΥ1 και του ΜΕ6 είναι αποδεκτή από το Δικαστήριο και θεωρώ ότι η θέση του ΜΕ3 ότι ο ενάγοντας δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ίσως λόγω του ότι δεν βλέπει πλέον τον ενάγοντα τόσο τακτικά όσο προηγουμένως. Δεν συμφώνησε με την υποβολή ότι σε άτομα της ηλικίας του ενάγοντα είναι σύνηθες φαινόμενο η μείωση δραγμού. Ο ΜΕ4 ανέφερε ότι γνωρίζει τον ενάγοντα εδώ και αρκετά χρόνια γιατί πριν από χρόνια και μέχρι το καλοκαίρι του 2003 γύριζε με τη μοτοσυκλέτα του τη γειτονιά στην οποία διαμένει και πωλούσε διάφορα χόρτα, φρούτα εποχής, κουνέλια, κοτόπουλα και φρέσκα αυγά και ότι ο ίδιος αγόραζε τα προϊόντα αυτά για το σπίτι του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι εξ όσων γνωρίζει τα προϊόντα που πουλούσε ο ενάγοντας ήταν δικής του παραγωγής, ότι ο ενάγοντας περνούσε με την μοτοσυκλέτα του και πωλούσε τα προϊόντα του σχεδόν κάθε μέρα, πολλές φορές ο ίδιος του έδιδε παραγγελίες για τα αγαθά που ήθελε και είπε ότι η τελευταία φορά που αγόρασε οτιδήποτε από τον ενάγοντα ήταν το καλοκαίρι του 2003 πρέπει και τον Ιούνιο. Είπε ότι για να μαρτυρήσει στο Δικαστήριο του επιδόθηκε κλήση από το γραφείο του Δρ. Ποιητή και ότι είχε συναντήσει και τον ενάγοντα τυχαία 2 - 3 μέρες μετά που έλαβε τη κλήση. Επέμενε ότι όσα έχει αναφέρει είναι από προσωπική του γνώση και αρνήθηκε την υποβολή ότι ήρθε για να μαρτυρήσει για να βοηθήσει την υπόθεση του ενάγοντα. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι είναι σήμερα ηλικίας 75 ετών. Την ημέρα που έγινε το δυστύχημα ήταν συνταξιούχος αλλά είχε εισόδημα περίπου Λ.Κ.300 από την καλλιέργεια και πώληση διαφόρων λαχανικών και φρούτων καθώς και από την εκτροφή και πώληση κουνελιών, αυγών και κοτόπουλων τα οποία πωλούσε στην Λάρνακα με τη μοτοσυκλέτα του από γειτονιά σε γειτονιά. Είπε ότι είχε πελάτες τακτικούς από τους οποίους μάλιστα έπαιρνε και παραγγελίες. Την ημέρα του δυστυχήματος είχε μεταβεί στη Λάρνακα, είχε πωλήσει τα προϊόντα του και θα πήγαινε πίσω στο σπίτι του στους Τρούλλους. Πήγε στο πρατήριο βενζίνης για να γεμίσει τη μοτοσυκλέτα του και όταν τέλειωσε περίμενε 15 λεπτά να καθαρίσει ο δρόμος και μετά βγήκε στο κύριο δρόμο. Του υπεδείχθη το τεκμήριο 4 και έδειξε την έξοδο Β1 ότι είναι το σημείο από το οποίο και εισήλθε και εξήλθε από τον σταθμό βενζίνης. Ήταν η θέση του ότι ενώ οδηγούσε κανονικά το μοτοποδήλατο στη δική του πλευρά του δρόμου με κατεύθυνση τη Δεκέλεια είδε απέναντι του το αυτοκίνητο του εναγόμενου που εξερχόταν από την οδό Ψηλορείτου, ο εναγόμενος δεν έκανε αλτ και ήρθε και κτύπησε πάνω του. Είπε ότι η απόσταση από την έξοδο της βενζίνης μέχρι το σημείο που κτύπησε ήταν περίπου 120 πόδια. Μετά το δυστύχημα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο όπου παρέμεινε για 4 ημέρες και ακολούθως τον παρακολούθησε γιατρός του Νοσοκομείου συστηματικά. Είπε ότι έσπασε το δεξί του χέρι στο σημείο του καρπού και ότι πονούσε πολύ τη μέση του. Δεν μπορεί ούτε να περπατήσει ούτε να σταθεί ενώ το δεξί του χέρι "δεν πιάνει" και είπε ότι δεν μπορεί ούτε να κουμπώσει το πουκάμισο του. Ακόμα υποφέρει με πόνους και πίνει χάπια Voltaren. Είναι δεξιόχειρας και εξ αίτιας του δυστυχήματος δεν μπορεί πια να περιποιηθεί τα δέντρα του και έτσι έχασε όλο το εισόδημα που είχε από την πώληση των φρούτων και λαχανικών. Στις 01.03.06 τον εξέτασε ο Δρ. Τζιούβας τον οποίο πλήρωσε Λ.Κ.
  6. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι μπορεί να πονούσε το χέρι του και πριν το δυστύχημα αλλά δεν είχε σοβαρό πρόβλημα. Επέμενε ότι ο ίδιος περιποιόταν τα δέντρα του εξολοκλήρου αφού δεν είχε καμιά άλλη δουλειά. Είπε ότι μετά το δυστύχημα η μοτόρα του είχε καταστραφεί ενώ αν πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτοκίνητο οδηγά όποιο αυτοκίνητο βρει διαθέσιμο, μπορεί αυτόματο μπορεί με ταχύτητες αλλά δεν οδηγά τακτικά. Είπε ότι μετά από το δυστύχημα δεν ξαναπώλησε προϊόντα και είπε ότι ίσως να πήγε να πάρει σύκα σε κανένα φίλο του αναφέροντας ότι τα δέντρα είναι όλα εκεί αλλά δεν μπορεί να τα περιποιείται. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι είναι πολύ αραιά που πωλούσε τα προϊόντα του πριν από το δυστύχημα και ότι το μηνιαίο εισόδημα των Λ.Κ.300 είναι υπερβολικό. Είπε ότι τα λεφτά που έπαιρνε μπορεί να τα κατέθετε και σε λογαριασμό που έχει στις ΣΠΕ Τρούλλων και ότι δεν δήλωνε το εισόδημα αυτό στο Φόρο Εισοδήματος γιατί είναι κάτω από το όριο φορολογίας. Σε υποβολή ότι τη μέση του την πονούσε και πριν το δυστύχημα απάντησε "πριν ήμουν ολόισιος πήγαινα περπατητός στη Λευκωσία τώρα δεν μπορώ να περπατήσω". Δέχτηκε ότι έχει ακόμα λίγες κότες τις οποίες περιποιείται όμως η γυναίκα του γιατί ο ίδιος δεν μπορεί ούτε να τα ταίζει, ούτε να τα ποτίζει πονεί και τη μέση του και το χέρι του. Σε σχέση με τις συνθήκες του δυστυχήματος επανέλαβε ότι περίμενε περίπου 15 λεπτά στην έξοδο της βενζίνης να φύγουν τα διερχόμενα αυτοκίνητα και όταν καθάρισε ο δρόμος έφυγε με κατεύθυνση δεξιά. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο κοίταξε τον απέναντι δρόμο είπε ότι δεν φαινόταν από εκεί που ήταν, είπε ότι δεν είναι απέναντι από την έξοδο που βγήκε ο δρόμος αλλά πιο μακριά και ότι φαίνεται μόνο το σημείο αλτ αλλά όχι ο δρόμος μέσα βαθιά. Επέμενε ότι είναι ο εναγόμενος που κτύπησε πάνω του χωρίς να κάμει αλτ και ερωτώμενος γιατί έδωσε δύο διαφορετικές εκδοχές για το σημείο εξόδου του είπε ότι ο αστυνομικός έκαμε λάθος τη πρώτη φορά και μετά πήγε να δει το σημείο και πήγε πίσω για να διαλευκάνει τα πράγματα. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είναι από το σημείο Β και όχι το Β1 το οποίο εξήλθε, ότι πήγε για δεύτερη φορά στον αστυνομικό σταθμό για να διορθώσει τη πρώτη του κατάθεση και αναφορικά με την υποβολή ότι μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί απάντησε "η γυναίκα μου με κουμπιάζει, δεν φορώ πουκάμισα πιον μόνο φανέλλες". Ο ΜΕ6 είναι ιδιοκτήτης σταθμού βενζίνης στο δρόμο Δεκέλειας. Γνωρίζει τον εναγόμενο αφού ήταν πελάτης του στο σταθμό βενζίνης και ο ίδιος αγόραζε διάφορα εμπορεύματα από τον ενάγοντα. Είπε ότι ο ενάγοντας για αρκετά χρόνια κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες κάθε μέρα επισκεπτόταν τον σταθμό του και γέμιζε τη μοτοσυκλέτα του με βενζίνη Λ.Κ.3-4 την ημέρα με την τότε τιμή διευκρινίζοντας ότι είναι πέραν των δύο φορών ημερησίως που πήγαινε ο ενάγοντας και έβαζε βενζίνη. Ο ίδιος αγόραζε από τον ενάγοντα λάδι, σύκα, κοτόπουλα, χόρτα εποχής τα οποία για χρόνια πωλούσε ο ενάγοντας. Μετά το δυστύχημα ο ενάγοντας δεν ξαναπήγε να του πωλήσει τίποτε και είπε ότι όταν σταμάτησε ο ενάγοντας να πηγαίνει ρώτησε και έμαθε για το δυστύχημα του. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι ουδέποτε αγόραζε από τον ενάγοντα προϊόντα και είπε ότι ήξερε ότι είναι παραγωγής του ενάγοντα γιατί ο ίδιος έχει περιβόλι τώρα δίπλα από το δικό του ενάγοντα. Ο ΜΕ7, Δρ. Σέργιος Σεργίου είναι ορθοπεδικός χειρούργος. Εξέτασε τον ενάγοντα για πρώτη φορά στις 11.07.03 και του έκανε θεραπεία. Εξέδωσε σχετικά πιστοποιητικό ημερ. 10.02.04, τεκμήριο 6, το περιεχόμενο του οποίου και υιοθέτησε. Είναι η γνώμη του ότι ο ενάγοντας έχει μόνιμα προβλήματα τα οποία είναι άμεση επιπλοκή του δυστυχήματος που είχε στις 02.06.
  7. Είπε ότι το κάταγμα στο δεξιό καρπό πωρώθηκε σε καλή θέση αλλά έχει επηρεαστεί πολύ από οίδημα και δυσκαμψία η άκρα δεξιά του χείρα και τα δάχτυλα του με επακόλουθο τη σχεδόν τέλεια αχρησία του χεριού αρχικά. Χρειάστηκε πολλή φυσιοθεραπεία και επώδυνο πρόγραμμα για να καταφέρει ο ενάγοντας να χρησιμοποιήσει το χέρι του. Έχει επηρεαστεί η συλληπτική ικανότητα του χεριού του, ο δραγμός, η αντίθεση των δαχτύλων και η χρήση του χεριού του τα οποία και λόγω της έντονης δυσκαμψίας στα δάχτυλα του του δημιουργούν δυσκολίες στην αυτοεξυπηρέτηση και εργασία του. Επειδή πέρασε πολύς καιρός από το δυστύχημα θεωρεί ότι η κατάσταση αυτή είναι μόνιμη όπως μόνιμα είναι και τα κατάλοιπα πόνου στη μέση του. Κατά την αντεξέταση είπε ότι δεν είχε εξετάσει ποτέ τον ενάγοντα πριν το δυστύχημα και ότι τα ευρήματα του είναι σε σύγκριση με το φυσιολογικό. Αρνήθηκε ότι τα συμπτώματα που παρουσίασε ο ενάγοντας συνδέονται με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα το οποίο εν πάση περιπτώσει ο ίδιος δεν εντόπισε. Δέχτηκε ότι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα αντιμετωπίζεται με επέμβαση που θεωρείται μικρή αλλά δεν θα επηρέαζε τη ζημιά που έπαθε ο ενάγοντας από το δυστύχημα. Το αριστερό χέρι του ενάγοντα έχει αρθρίτιδα και παρουσιάζει κάποια φυσιολογική μείωση του δραγμού αλλά η μείωση του δραγμού στο δεξί του χέρι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι φυσιολογική λόγω της ηλικίας του. Αρνήθηκε έντονα την υποβολή ότι η μείωση του δραγμού στο δεξί χέρι του ενάγοντα οφείλεται στην ατροφία θέναρος η οποία με τη σειρά της οφείλεται στο ότι ο ενάγοντας παραμέλησε το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα από το οποίο υπέφερε. Επέμενε ότι τα συμπτώματα του ενάγοντα οφείλονται στο δυστύχημα και αρνήθηκε την υποβολή ότι η οστεοπόρωση από την οποία πάσχει ο ενάγοντας δεν είναι μετατραυματική αλλά φυσιολογική λόγω ηλικίας. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ο ενάγοντας μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί όπως και την υποβολή ότι οι πόνοι που αισθάνεται ο ενάγοντας στο χέρι οφείλονται στο σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Ο ΜΥ1, Δρ. Β. Τζιούβας είναι χειρούργος ορθοπεδικός ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα στις 11.03.06 τα ευρήματα του τα κατέγραψε σε πιστοποιητικό το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 7, το περιεχόμενο του οποίου και υιοθέτησε. Αφού ανέφερε ότι η εξέταση του έγινε τρία χρόνια μετά τον τραυματισμό είπε ότι διαπίστωσε πρόβλημα στην κίνηση του δραγμού κυρίως στο δεξί χέρι του ενάγοντα. Είπε ότι από ακτινογραφία που έχει κάνει διαπίστωσε ότι υπήρχε κάταγμα smith το οποίο έχει πορωθεί και οστεοαρθρίτιδα μετακαρποφαλαγγικής και φαλαγγοφαλαγγικής άρθρωσης. Διαπίστωσε επίσης μεγάλη ατροφία μυών θέναρος αμφοτερόπλευρως που οφείλεται σε πρόβλημα από το μέσο νεύρο. Είπε ότι το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μπορεί να οδηγήσει στην μείωση του δραγμού και είπε ότι αν αυτό το πρόβλημα αντιμετωπιζόταν χειρουργικά οπωσδήποτε η σημερινή τελική κίνηση του ενάγοντα θα ήταν καλύτερη. Η κίνηση του δραγμού του δεξιού χεριού υπολείπεται πολύ του φυσιολογικού, έχουν καταργηθεί οι λεπτές κινήσεις των δαχτύλων και θεωρεί την βλάβη μόνιμη. Αντεξεταζόμενος είπε ότι το πρόβλημα του ενάγοντα πιστεύει ότι οφείλεται σε στενό οσφυϊκό κανάλι και ότι δεν είναι απότοκο του δυστυχήματος. Δεν έκανε ακτινολογική εξέταση για οσφυαλγία και τα συμπεράσματα του είναι μόνο από την κλινική εικόνα του ενάγοντα. Δέχτηκε ότι με αναφορά στις λεπτές κινήσεις εννοεί ξύρισμα, κούμπωμα και δέσιμο παπουτσιών όπως και το γεγονός ότι για να υπάρχει τόση διαφορά σήμερα στις κινήσεις του αριστερού από του δεξιού χεριού του σήμερα, σίγουρα είναι μετατραυματικό. Είπε ότι ο ίδιος δεν διαπίστωσε σύνδρομο sudec όπως το διαπίστωσε ο ΜΕ5 αλλά δέχτηκε ότι μπορεί όταν εξέτασε τον ενάγοντα ο ΜΕ5 το εύρημα του να ήταν δικαιολογημένο. Ο εναγόμενος έδωσε τη δική του εκδοχή για το δυστύχημα. Είπε ότι ο ίδιος σταμάτησε κανονικά στο αλτ στη συμβολή της οδού Ψηλορείτη με τη Λεωφ. Αμμοχώστου διότι στην αριστερή πλευρά του δρόμου υπήρχαν διαφημιστικές πινακίδες και θαμνώδη δέντρα που επηρέαζαν την ορατότητα του προς τα αριστερά έτσι βγήκε σιγά σιγά για να ελέγξει το δρόμο. Αφού βεβαιώθηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός ανέπτυξε για να πάρει την κατεύθυνση του. Πριν ακόμα το αυτοκίνητο του πάρει την σωστή κλήση σε σχέση με την πορεία του αντιλήφθηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου μπροστά του μια μοτόρα προσπάθησε να αποφύγει τη σύγκρουση αλλά δεν τα κατάφερε. Είπε ότι αντιλήφθηκε τη μοτόρα στο σημείο της εξόδου Β και η πρόθεση του οδηγού της ήταν να πάει προς την Δεκέλεια. Είπε ότι είναι βέβαιος ότι είναι από την έξοδο Β που βγήκε ο ενάγοντας κινείτο σχετικά αργά, δεν είχε προλάβει να πάρει ανάπτυξη ούτε και ο ίδιος εξού και τα αποτελέσματα δεν ήταν μοιραία. Είπε ότι δεν είχε καθόλου χρόνο να αντιδράσει όταν είδε μπροστά του τον ενάγοντα και είπε ότι μετά από το δυστύχημα είδε τον ενάγοντα να οδηγεί αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε το τεκμήριο 2 ότι είναι η κατάθεση που έδωσε ο ίδιος στην αστυνομία και ερωτώμενος κατά πόσο ευσταθεί η θέση του ότι το αυτοκίνητο του είχε μπει μερικά στην κανονική λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του ενώ στα τεκμήρια 3 και 4 φαίνεται να είναι στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας είπε ότι την ώρα που ήρθε ο αστυνομικός να πάρει μέτρα το αυτοκίνητο του δεν ήταν στο δρόμο στη σκηνή του δυστυχήματος αλλά το είχε μεταφέρει στην βενζίνη μετά που κάποιοι άλλοι αστυνομικοί που περνούσαν με περιπολικό είχαν με κιμωλία σημαδέψει στο δρόμο τη θέση του, λανθασμένα κατά τον ίδιο αναφέροντας ότι αν ήξερε ότι θα έφθαναν τα πράγματα μέχρι το Δικαστήριο δεν θα δεχόταν να μετακινήσει το αυτοκίνητο του. Όταν ρωτήθηκε γιατί υπέγραψε τότε το πρόχειρο σχέδιο είπε ότι ήταν σε σιοκ και εκείνη την στιγμή μπορούσε να υπογράψει οτιδήποτε. Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε το γεγονός αυτό στην κατάθεση του που έγινε αρκετές μέρες μετά το δυστύχημα συγκεκριμένα στις 19.06.03 είπε ότι όταν έδιδε κατάθεση δεν του είχε δείξει ξανά ο αστυνομικός το σχέδιο για να ξέρει τι υπέγραψε. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο συμφώνησε ότι το σημείο Χ ήταν στην δεξιά πλευρά του δρόμου απάντησε ότι συμφώνησε μεν αλλά ότι δεν ήταν στην δεξιά πλευρά του δρόμου. Όταν ρωτήθηκε γιατί στην κατάθεση του δεν αναφέρει σε ποια από τις εξόδους εξήλθε ο ενάγοντας ενώ στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο είχε αναφέρει ότι είναι σίγουρος ότι είναι από το Β που εξήλθε δεν μπόρεσε να δώσει πειστική εξήγηση. Του υπεβλήθη ότι ο λόγος που προκλήθηκε το δυστύχημα ήταν επειδή ο ίδιος δεν έλεγξε το δρόμο από τα δεξιά γιατί είχε περιορίσει την προσοχή του στα αριστερά που υπήρχε πρόβλημα ορατότητας θέση την οποία αρνήθηκε όπως αρνήθηκε και τη θέση ότι όταν είδε τον ενάγοντα μπροστά του ο ενάγοντα βρισκόταν ήδη στην σωστή πλευρά του δρόμου ενώ το δικό του όχημα βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την κατεύθυνση του. Του υπεβλήθη επίσης ότι όλα τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε το αυτοκίνητο του ήταν στη δεξιά πλευρά του δρόμου θέση που δεν δέχθηκε και είπε ότι απορρίπτει κατηγορηματικά ολόκληρο το σχεδιάγραμμα. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι η ευθύνη του δυστυχήματος βαρύνει τον ίδιο αποκλειστικά. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω προσεχτικά όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον μου και αισθάνομαι ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας τους δεν παρουσιάζει προβλήματα. Η Πρωτοκολλητής ΜΕ1 όπως έχει ήδη αναφερθεί περιορίστηκε στην κατάθεση εγγράφων από τον φάκελο της ποινικής υπόθεσης 9829/
  8. Ο εξεταστής του δυστυχήματος ΜΕ2 κατέθεσε όσα ο ίδιος διαπίστωσε, μέτρησε και βρήκε κατά την επίσκεψη του στη σκηνή του δυστυχήματος. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε με σαφήνεια και ειλικρίνεια τα ευρήματα του αναφέροντας ότι πριν από τον ίδιο άλλοι συνάδελφοι του είχαν μεταβεί στη σκηνή όπου και τοποθέτησαν σημάδια με κιμωλία στην άσφαλτο με αποτέλεσμα όταν ο ίδιος μετέβηκε στη σκηνή το μοτοποδήλατο του ενάγοντα και το όχημα του εναγόμενου να είχαν μετακινηθεί από τις αρχικές τους θέσεις. Βεβαίως με το σχέδιο του τόσο το πρόχειρο όσο και το τελικό, τεκμήρια 3 και 4 έχουν συμφωνήσει και οι δύο εμπλεκόμενοι. Γενικά μου έκανε καλή εντύπωση και κρίνεται ως αντικειμενικός και αμερόληπτος. Αποδέχομαι την μαρτυρία του όσον αφορά τις μετρήσεις και τα ευρήματα του ως αξιόπιστη. Αναφορικά με το κατά πόσο ο ενάγοντας αρχικά του δήλωσε ως το σημείο εξόδου του το Β και μετά το Β1 και πάλι η μαρτυρία του είναι αληθινή και την αποδέχομαι. Η πραγματική μαρτυρία παρέχει βάση για τη κρίση τόσο της αξιοπιστίας όσο και της ακρίβειας της μαρτυρίας, για τις συνθήκες του δυστυχήματος. Όπως αποφασίστηκε στη Πολ. Έφ. 9198, Αδελφοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ. ημερ 30.10.97: "Ως συνήθως σε τροχαία ατυχήματα η κάθε πλευρά προβάλλει τη δική της εκδοχή και το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση, αξιολογώντας την ενώπιον του μαρτυρία, να επιλέξει ποια εκδοχή είναι η ορθή και να καταλήξει στα ευρήματα του. Πέρα από τις δικές του παρατηρήσεις όσον αφορά την αξιοπιστία των μαρτύρων, βασική βοήθεια για το Δικαστήριο είναι η πραγματική μαρτυρία, που αποτελεί μια στέρεη βάση και το γνώμονα με βάση τον οποίο δοκιμάζεται η αξιοπιστία της προφορικής μαρτυρίας (βλ. Charalambous v. Kailas

(1986)1 CLR 278 και Adamis v. Erakleous
(1982)1 CLR 746)". Όπως έχει ήδη αναφερθεί, τόσο ο ενάγοντας όσο και ο εναγόμενος συμφώνησαν με το σχέδιο το οποίο είχε κάνει το οποίο και τους είχε υποδείξει. Με βάση το τεκμήριο 4 το σημείο Χ είναι εκεί που το έχει τοποθετήσει ο ΜΕ2 και οι μετρήσεις στις οποίες έχει προβεί παρέμειναν αναντίλεκτες. Ο εναγόμενος προσπάθησε με τη δική του μαρτυρία να αμφισβητήσει τόσο το σημείο Χ όσο και τη θέση Α2 που είναι η τελική θέση του οχήματος του. Η μαρτυρία του και ο τρόπος που προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο για τη δική του εκδοχή απορρίπτονται. Οι λόγοι θα εκτεθούν πιο κάτω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του εναγόμενου. Αποδέχομαι τα τεκμήρια 3 και 4 στην ολότητα τους και απορρίπτω τα όσα ο εναγόμενος προσπάθησε να αναφέρει αναφορικά με τα σημεία Χ και Α2. Ως αξιόπιστος μάρτυρας κρίνεται επίσης ο ΜΕ3, Δρ. Χρ. Ηρακλέους, του οποίου τη μαρτυρία δέχομαι. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι όλη η ιατρική μαρτυρία που προσάχθηκε στο Δικαστήριο δεν είχε και μεγάλες διαφορές. Και οι τρεις γιατροί, ΜΕ3, ΜΕ7 και ΜΥ1, βεβαιώνουν ότι ο ενάγοντας έχει υποστεί μείωση δραγμού στο δεξί του χέρι που έχει ως αποτέλεσμα να περιορίζονται οι κινήσεις του χεριού αυτού όπως και έχει επιφέρει διαφοροποίηση της ικανότητας του ενάγοντα για διάφορες κινήσεις. Και οι τρεις γιατροί θεωρούν το κατάλοιπο αυτό μόνιμο και παραδέχονται ότι συνδέεται με το δυστύχημα. Βεβαίως ο ΜΥ1 έχει αναφέρει κάποια διαφορετική εκδοχή για το πως προκλήθηκε η ζημιά αυτή αλλά έχει τελικά συμφωνήσει ότι έχει επηρεαστεί η κατάσταση του χεριού του ενάγοντα από το δυστύχημα. Οι διαπιστώσεις τους αναφορικά με την οσφυαλγία από την οποία υποφέρει ο ενάγοντας συνεπεία του δυστυχήματος συγκλίνουν. Και οι τρεις ανέφεραν ότι το κάταγμα που υπέστη ο ενάγοντας πορώθηκε πλήρως αλλά ήταν επώδυνο. Θεωρώ ότι από την ιατρική μαρτυρία που έχει προσκομιστεί και από τις δύο πλευρές η κατάσταση του ενάγοντα μπορεί με ασφάλεια να γίνει αντιληπτή από το Δικαστήριο ως επίσης και το γεγονός ότι η κατάσταση αυτή συνδέεται άμεσα με το δυστύχημα και είναι μόνιμη. Στο σημείο αυτό θεωρώ σωστό να παραθέσω τις αρχές της νομολογίας όσον αφορά την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων. Όπως έχει επαναληφθεί στην υπόθεση Ξένια Ιωσήφ Μελά ν. Συμβουλίου Κεντρικού Σφαγείου Πολ. Έφ. 11423, ημερ. 09.12.03 "Οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες έχουν καθήκον να δώσουν τα αναγκαία κριτήρια για να είναι σε θέση το Δικαστήριο να αξιολογήσει τη μαρτυρία και να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Κατά κανόνα η μαρτυρία εμπειρογνώμονα θεωρείται ότι είναι μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα." Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν κληθεί τρεις εμπειρογνώμονες μάρτυρες ιατροί για να δώσουν μαρτυρία. Οι ΜΕ3 και ΜΕ7 εκ μέρους του ενάγοντα και ΜΥ1 εκ πλευράς του εναγόμενου. Έχω ήδη αναφέρει ότι με την σύγκλιση ουσιαστικά των απόψεων τους και οι τρεις γιατροί προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια στο Δικαστήριο για να αντιληφθεί την κατάσταση του ενάγοντα. Στις υποθέσεις Vasiliko Cement Works Ltd v. Stavrou
(1978)1 CLR 389, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 746 και Star Fiber Glass Ltd v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 ΑΑΔ 875, έχουν αναφερθεί οι αρχές που διέπουν την αξιολόγηση μαρτυρία εμπειρογνώμονα. Σύμφωνα με αυτές η συμπεριφορά εμπειρογνώμονα στο εδώλιο είναι, όπως και στη περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα, κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωσθεί η αξιοπιστία του. Οι ΜΕ7 και ΜΥ1 όπως έχει ήδη αναφερθεί δίδουν διαφορετικές εκδοχές για το πως προκλήθηκε το μόνιμο κατάλοιπο της μείωσης δραγμού στο δεξί χέρι του ενάγοντα. Ο ΜΕ7 τόσο κατά την προφορική του μαρτυρία όσο και στο τεκμήριο 6 αναφέρει ότι η έντονη δυσκαμψία στο δεξί του χέρι οφείλεται "στην μετατραυματική οστεοπόρωση και στην ονομαζόμενη οστική ατροφία τύπου sudec η οποία παρουσιάζεται σπάνια μετά από ακινητοποίηση μελών μετά από κατάγματα ή άλλες κακώσεις." Ο ΜΥ1 κατά την προφορική του μαρτυρία αλλά και στο τεκμήριο 7 αναφέρει ότι δεν διαπίστωσε αυτά που αναφέρει ο ΜΕ7 αναφορικά με το σύνδρομο sudec αλλά είπε σαφέστατα "με αυτό το εύρημα όμως δεν αποδεικνύεται ότι δεν υπήρχε." Σύμφωνα με τον ΜΥ1 η ατροφία των μυών του θέναρος οφείλεται σε πρόβλημα από το μέσο νεύρο, στο σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Τη θέση αυτή ο ΜΕ7 απορρίπτει κατηγορηματικά. Όμως και οι δύο γιατροί έχουν συμφωνήσει ότι η ζημιά είναι μόνιμη και ότι συνδέεται με το ατύχημα. Ο ενάγοντας ήταν γνήσιος όταν έδιδε προφορικά μαρτυρία στο Δικαστήριο. Περιέγραψε την κατάσταση της υγείας του συνεπεία του δυστυχήματος ζωντανά μεν αλλά πολύ αντικειμενικά και χωρίς καμιά διάθεση υπερβολής. Οι κινήσεις τις οποίες δεν μπορεί να κάνει όπως και κάποιες ενέργειες της καθημερινής του ζωής έχουν επιβεβαιωθεί και την ιατρική μαρτυρία. Δεν ήταν καθόλου υπερβολικός στο Δικαστήριο. Όσον αφορά την εκδοχή του για τον τρόπο με τον οποίο έγινε το δυστύχημα ήταν φανερό ότι γνήσια αντιλήφθηκε ότι ο εναγόμενος κτύπησε πάνω του. Επίσης όντως ενώ αρχικά ο ίδιος είχε αναφέρει στον ΜΕ2 μετά από το δυστύχημα όταν πήγε στο σταθμό για κατάθεση ότι εξήλθε από το πρατήριο βενζίνης από την έξοδο Β μετά άλλαξε την εκδοχή του και είπε ότι εξήλθε από το σημείο Β
  1. Δικαιολόγησε το γεγονός ότι είναι από το σημείο Β1 που εξήλθε και όχι από το Β αναφέροντας ότι μπορούσε να δει την οδό απέναντι (την οδό Ψηλορείτη) μόνο εκεί που ήταν το αλτ και όχι στο βάθος της, μαρτυρία η οποία επιβεβαιώθηκε και από τον ανεξάρτητο ΜΕ
  2. Η μαρτυρία του ότι περίμενε 15 λεπτά πριν να εξέλθει από πρατήριο βενζίνης για να καθαρίσει ο δρόμος ήταν υπερβολική αλλά θεωρώ ότι ήταν στην προσπάθεια του να δείξει ότι βεβαιώθηκε ότι ήταν καθαρός ο δρόμος προτού εισέλθει. Αναφορικά με τη χρηματική ζημιά που υπέστη από την αδυναμία καλλιέργειας των χωραφιών του και συνεπώς την απώλεια εσόδων από την πώληση των προϊόντων του δέχομαι ότι πριν το ατύχημα καλλιεργούσε τα δέντρα του και μεγάλωνε κουνέλια και κοτόπουλα τα οποία πωλούσε στην επαρχία Λάρνακας γυρίζοντας τις γειτονιές με τη μοτοσυκλέτα του και πωλώντας τα από σπίτι σε σπίτι. Τα προϊόντα του ήταν εποχιακά κυρίως του καλοκαιριού και των πρώτων φθινοπωρινών μηνών αφού ο ίδιος τα έχει περιγράψει ως σύκα, χρυσόμηλα, εσπεριδοειδή και ελιές. Επίσης λόγω του ότι η διακίνηση του γινόταν με τη μοτοσυκλέτα και αυτή η μαρτυρία στηρίζει το ότι η πώληση των προϊόντων του δεν γινόταν ολόχρονα αλλά 5 - 6 μήνες το χρόνο και σίγουρα όχι κατά τους χειμερινούς μήνες. Το ποσό των μηνιαίων εισοδημάτων του δεν έχει αποδειχθεί με συγκεκριμένα τεκμήρια αλλά με δεδομένο ότι η εργασία του τους μήνες που δούλευε ήταν καθημερινή και μάλιστα διένυε μεγάλες αποστάσεις καθημερινώς για να τα πουλήσει θεωρώ ότι δεν είναι υπερβολικό το ποσό που έχει αναφέρει. Οι ΜΕ4 και ΜΕ6 ήταν πελάτες του ενάγοντα δηλαδή αγόραζαν διάφορα προϊόντα. Ανέφεραν και οι δύο ότι για πολλά χρόνια μέχρι το καλοκαίρι του 2003 που έγινε το δυστύχημα αγόραζαν προϊόντα από τον ενάγοντα τα οποία ήταν δικής του παραγωγής και τα οποία ήταν καλοκαιρινά φρούτα, κοτόπουλα, κουνέλια και φρέσκα αυγά. Και οι δύο δήλωσαν ότι ο ενάγοντας γύριζε με την μοτοσυκλέτα του τις γειτονιές τους και ότι του έδιναν παραγγελία για διάφορα προϊόντα δικής του παραγωγής. Δέχομαι τη μαρτυρία τους ως ανεξάρτητη και δέχομαι επίσης ειδικά τη μαρτυρία του ΜΕ6 ότι ο ενάγοντας πωλούσε τα προϊόντα του κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες και ότι γέμιζε τη μοτοσυκλέτα του 2 - 3 φορές την ημέρα για να προλάβει τις διαδρομές του. Η μαρτυρία του ΜΥ1 Δρ. Τζιούβα έχει σχολιαστεί ανωτέρω. Ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας χωρίς να αποκρύψει το γεγονός ότι του ζητήθηκε να εξετάσει τον ενάγοντα 3 χρόνια μετά τον τραυματισμό του για να εκτιμήσει την κατάσταση του που δεν ήταν εύκολο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί υπήρξε διαφοροποίηση των δικών του ευρημάτων από αυτών του ΜΕ7 χωρίς όμως να αποκλείσει τα ευρήματα του ΜΕ
  3. Η δική του θέση ήταν ότι αν ο ενάγοντας αντιμετώπιζε νωρίτερα το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα από το οποίο έπασχε οπωσδήποτε η τελική κίνηση του δεξιού χεριού του σήμερα θα ήταν πιο καλή. Όμως έχει δεχτεί ότι η βλάβη του χεριού του ενάγοντα είναι μόνιμη και το γεγονός ότι υπάρχει έντονη διαφορά στις κινήσεις των δύο χεριών του ενάγοντα σήμερα καταδεικνύει ότι η βλάβη του δεξιού χεριού είναι μετατραυματική. Ο εναγόμενος έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο υπεροπτικά πολύ σίγουρος για τον εαυτό του. Επέμενε ότι τα γεγονότα του δυστυχήματος έγιναν όπως ο ίδιος τα αναφέρει και τα συνδέει με τη μεγάλη του πείρα στην οδήγηση για πολλά χρόνια χωρίς να εμπλακεί σε δυστύχημα. Έχει προσπαθήσει ανεπιτυχώς να ανατρέψει τα ευρήματα του ΜΕ2 αναφορικά με τη τελική θέση του αυτοκινήτου του και το σημείο σύγκρουσης. Η προσπάθεια του βεβαίως αυτή έχει πέσει στο κενό αφού δεν κρίνεται ως ειλικρινής. Οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις γιατί τότε υπέγραψε το τεκμήριο 3 που είναι το πρόχειρο σχέδιο αφού διαφωνούσε τόσο με το σημείο Χ όσο και με την τελική θέση του δικού του οχήματος δεν πείθουν. Στο τεκμήριο 2 που είναι η γραπτή του κατάθεση και η οποία λήφθηκε στις 19.06.03 δύο και πλέον εβδομάδες μετά το δυστύχημα και σίγουρα σε χρόνο που ο εναγόμενος δεν ήταν σε σιοκ όπως ανέφερε δεν αναφέρει τίποτε ούτε για το σημείο σύγκρουσης ούτε για την τελική θέση του οχήματος τους. Μάλιστα αναφέρει στο εν λόγω τεκμήριο ότι ένας αστυνομικός άλλος από τον ΜΕ2 χάραξε με κιμωλία τις τέσσερις γωνιές του αυτοκινήτου του και του είπε να το μετακινήσει επειδή εμπόδιζε. Ο ίδιος παρέμεινε στη σκηνή μέχρι που ήρθε ο ΜΕ2 και έκανε το σχέδιο το οποίο του υπέδειξε και υπέγραψε. Προφορικά όμως ανέφερε ότι ο αστυνομικός που έβαλε τα σημάδια με την κιμωλία σημάδεψε μόνο τους πισινούς τροχούς του αυτοκινήτου του και αυτό πάντα κατά τους ισχυρισμούς του το ανέφερε στο ΜΕ
  4. Ως επακόλουθο της αξιολόγησης βρίσκω ότι στις 02.06.2003 ο εναγόμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. BAG 300 ιδιοκτησίας της συζύγου του στη Λάρνακα επί της οδού Ψηλορείτη η οποία είναι κάθετος επί της Λεωφ. Αμμοχώστου. Η πρόθεση του εναγόμενου ήταν να στρίψει δεξιά σε σχέση με την πορεία του προς το λιμάνι. Στο τέρμα της οδού Ψηλορείτη υπάρχει σημείο αλτ και ο εναγόμενος ευρισκόμενος στο αλτ παρέλειψε να ελέγξει ικανοποιητικά την τροχαία κίνηση με αποτέλεσμα όταν εισήλθε στη Λεωφ. Αμμοχώστου και προτού το όχημα του πάρει την κανονική του πορεία στη σωστή λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με τη πορεία του συγκρούστηκε με το μοτοποδήλατο υπ΄ αρ. εγγραφής SS 245 ιδιοκτησίας του ενάγοντα το οποίο οδηγείτο από αυτόν κατά μήκος της Λεωφ. Αμμοχώστου με κατεύθυνση τη Δεκέλεια. Η σύγκρουση έγινε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του ενάγοντα και σημείο της σύγκρουσης καθαρά εντός της πορείας του ενάγοντα. Το αυτοκίνητο του εναγόμενου έφερε ζημιές στο μπροστινό του μέρος συγκεκριμένα βούλωμα στο μπροστινό προφυλακτήρα ενώ το μοτοποδήλατο του ενάγοντα έφερε επίσης ζημιές στο αριστερό μέρος και συγκεκριμένα βούλωμα στο μπροστινό καλαθάκι, σπασμένο μπροστινό φτερό, φανάρι και δεξιό καθρεφτάκι. Σύμφωνα με το τεκμήριο 4 υπήρχαν ίχνη τροχοπέδηση μήκους 2,10μ. στο αυτοκίνητο του εναγόμενου, το σημείο Χ απέχει από τη μέση του δρόμου 0,70μ. ενώ το σημείο Α μέχρι το σημείο Χ απέχει 7,00μ. Η σύγκρουση ήταν μετωπιαία και όπως έχει ήδη αναφερθεί έγινε εντός της λωρίδας της κανονικής πορείας του ενάγοντα. Ο ενάγοντας εξήλθε από την έξοδο Β1 του πρατηρίου βενζίνης που βρισκόταν στη Λεωφ. Αμμοχώστου και από το σημείο εκείνο μπορούσε να ελέγξει μόνο την αρχή της οδού Ψηλορείτη στο σημείο του αλτ στη συμβολή της με τη Λεωφ. Αμμοχώστου. Δεν υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης του μοτοποδηλάτου. Τόσο ο ενάγοντας όσο και ο εναγόμενος κινούντο με μικρή ταχύτητα, αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί κατά την μαρτυρία τους αλλά συνάδει και με τις ζημιές στα δύο οχήματα. Η έννοια της αμέλειας, οι ευθύνες, τα δικαιώματα και καθήκοντα των οδηγών ως και οι προεκτάσεις της αμέλειας, έτυχαν νομολογιακής ανάλυσης κατ΄ επανάληψη. Η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η εκπλήρωση του καθήκοντος για επιμέλεια κρίνεται απρόσωπα και το θέμα αποφασίζεται με βάση την αντικειμενική θεώρηση των γεγονότων. Η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπλήρωσης του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια των άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον αυτό οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού του γείτονα. Τα όρια της επιμέλειας διαγράφονται από τα στοιχεία του «μέσου συνετού ανθρώπου» και του «πλησίον» τον οποίο ο οδηγός οφείλει να μην εκθέσει σε κίνδυνο τον οποίο λογικά μπορεί να προβλέψει. (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475, Παναγιώτου ν. Μαύρου
(1970)1 ΑΑΔ 215, Στρατμάρκο Λτδ ν. Μιχαήλ
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 48). Η έννοια του καθήκοντος για επιμέλεια ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης, δηλαδή ότι η ενεργούμενη, παρά το καθήκον επιμέλειας, πράξη, μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα [βλ. Στρατμάρκο (ανωτέρω)]. Αν η δυνατότητα εμφάνισης του κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η μη λήψη μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Αν όμως η δυνατότητα εμφάνισης του κινδύνου είναι απλή δυνατότητα η οποία δεν θα ερχόταν στο μυαλό ενός λογικού ανθρώπου, τότε δεν υπάρχει αμέλεια επειδή δεν πάρθηκαν έκτακτες προφυλάξεις. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, η προσοχή του Δικαστηρίου θα πρέπει να επικεντρωθεί στο προσδιορισμό του καθήκοντος που όφειλε ο εναγόμενος έναντι του ενάγοντος και στη συνέχεια να αποφασίσει κατά πόσο αυτό το καθήκον το έχει εκπληρώσει. Ο εναγόμενος, με βάση τα ευρήματα στα οποία το Δικαστήριο έχει καταλήξει και τα περιστατικά της υπόθεσης, έχει καθήκον να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και σε κατάσταση εγρήγορσης. Ο οδηγός που εισέρχεται σε κύριο δρόμο από πάροδο στην οποία υπάρχει σημείο αλτ οφείλει να ασκήσει τη δέουσα παρατηρητικότητα για τυχόν ύπαρξη κανονικά κινούμενων οχημάτων στο κύριο δρόμο και να φροντίζει να εισέρχεται στο κύριο δρόμο λαμβάνοντας εύλογα μέτρα να αποφύγει σύγκρουση με άλλα οχήματα που είχε έγκαιρα δει ότι βρίσκονταν στο κύριο δρόμο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Varnacides v. Papamichael & Another
(1970)1 CLR 367, Siakos v. Nicolaou
(1980)1 CLR 333, Stylianou v. Tsouloftas
(1986)1 CLR 330. Ο εναγόμενος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι σταμάτησε στο αλτ και έλεγξε το δρόμο πριν να εισέλθει, ιδιαίτερα σε σχέση με την ορατότητα προς τα αριστερά που υπήρχαν διαφημιστικές πινακίδες και θαμνώδη δέντρα που περιόριζαν την ορατότητα του και χωρίς να λάβει τα απαραίτητα μέτρα και να ελέγξει κατά πόσο ο δρόμος ήταν καθαρός από τα δεξιά του εξέλαβε ότι είχε προτεραιότητα και χωρίς να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές να το πράξει εισήλθε στη Λεωφ. Αμμοχώστου χωρίς να αντιληφθεί τον ενάγοντα ο οποίος είχε ήδη εξέλθει από το σημείο Β1 είχε μπει στη Λεωφόρο και μάλιστα προχωρούσε κανονικά στη λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με αυτόν. Ο εναγόμενος ήταν καθαρά αμελής. Ο ΜΕ2 τον οποίο έχω ήδη κρίνει ως αντικειμενικό έχει αναφέρει ότι η ορατότητα οδηγού εξερχόμενου από την οδό Ψηλορείτη είναι πολύ καλή και στις δύο κατευθύνσεις. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του, στα τεκμήρια 3 και 4 δεν σημειώνονται εμπόδια που πιθανόν να εμποδίζουν την ορατότητα και ούτε υποβλήθηκε στο ΜΕ2 ότι υπήρχαν και δεν τα σημείωσε εκ λάθους. Επίσης ο εναγόμενος στην κατάθεση του που έγινε λίγες μέρες μετά το δυστύχημα δεν αναφέρει τίποτε για διαφημιστικές πινακίδες ή θάμνους που εμπόδιζαν την ορατότητα του. Το μοτοποδήλατο του ενάγοντα σίγουρα ήταν ορατό από τον εναγόμενο και αν αυτός κατέβαλλε το καθήκον του θα τον πρόσεχε και θα απέφευγε τη σύγκρουση μαζί του. Η παράλειψη του να το εντοπίσει αποτελεί έλλειψη δέουσας παρατηρητικότητας και βεβαίως αφού παρέβηκε το καθήκον του να ασκήσει την κατάλληλη παρατηρητικότητα για την ύπαρξη του μοτοποδηλάτου του ενάγοντα δεν του επέτρεψε να λάβει οποιαδήποτε λογικά μέτρα για να αποτραπεί η σύγκρουση του με αυτόν. Δέχομαι επίσης ότι ο ενάγοντας έλεγε την αλήθεια ότι εξήλθε από το σημείο Β1, αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το μοτοποδήλατο είχε ευθυγραμμιστεί και βρισκόταν κανονικά στη δική του λωρίδα κυκλοφορίας και προχώρησε και εισήλθε στη Λεωφόρο μόνο μετά που σιγουρεύτηκε ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και ότι ενώ είχε πάρει κανονικά τη πορεία του αντιλήφθηκε τον εναγόμενο να μην σταματά στο σημείο αλτ και να εισέρχεται στη Λεωφόρο. Ενόψει των ανωτέρω διαπιστώσεων και ευρημάτων ευθύνη για τη πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος φέρει ο εναγόμενος. Το δεύτερο ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο ο ενάγοντας είναι ένοχος συντρέχουσας αμέλειας. Είναι νομολογημένο ότι δύο είναι οι καθοριστικοί παράγοντες στον καταμερισμό της ευθύνης. Ο πρώτος είναι η υπαιτιότητα που συναρτάται με την εκπλήρωση καθηκόντων του κάθε οδηγού για την ασφάλεια του άλλου και ο δεύτερος, η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας των δύο ενεχομένων προσώπων και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης. Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας και οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνιά του μέσου συνετού πολίτη (βλ. Χαραλάμπους ν. Κασάπη
(1988)1 ΑΑΔ 25, Ειρήνη Ιορδάνους ν. Γιάγκου Κυριάκου Πολ. Έφεση 9081 ημερ. 20.12.96, Κώστας Κυριακίδης ν. Χρυστάλλα Στυλιανού Πολ. Έφεση 9043 ημερ. 27.01.1997). Ο ενάγοντας είπε ότι σταμάτησε στην έξοδο του πρατηρίου βενζίνης και περίμενε 15 λεπτά να καθαρίσει ο δρόμος και μετά να εισέλθει. Όπως έχω ήδη αναφέρει ο χρόνος των 15 λεπτών είναι υπερβολικός αλλά έχει αναφερθεί σε μια προσπάθεια του ενάγοντα να πείσει για το γεγονός ότι ήταν προσεκτικός. Ο ΜΕ2 έχει αναφέρει ότι ο ενάγοντας του είπε ότι περίμενε 5 λεπτά προτού εισέλθει στο δρόμο για να καθαρίσει η κίνηση. Δέχομαι αυτή τη θέση. Το γεγονός ότι υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση επιβεβαιώνεται και από το τεκμήριο
  1. Το γεγονός ότι το μοτοποδήλατο του είχε πάρει κανονικά τη κλήση του στη σωστή λωρίδα κυκλοφορίας συνηγορεί υπέρ της θέσης του ότι όταν εισήλθε στο κύριο δρόμο δεν υπήρχε τροχαία κίνηση και ότι ο εναγόμενος ξαφνικά βρέθηκε μπροστά του. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι ο ενάγοντας δεν φέρει ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος και ότι την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο εναγόμενος. Προχωρώ τώρα να εξετάσω την αξίωση του ενάγοντα για αποζημιώσεις. Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές έχει ήδη αναφερθεί ότι οι συνήγοροι είχαν δηλώσει ως παραδεκτές ειδικές ζημιές επί πλήρους ευθύνης το ποσό των Λ.Κ.
  2. Ενόψει της κατάληξης μου ότι την ευθύνη για πρόκληση του δυστυχήματος φέρει αποκλειστικά ο εναγόμενος ο ενάγοντας δικαιούται απόφαση για το ποσό αυτό. Αναφορικά με τις σωματικές βλάβες ο ενάγοντας αξιώνει αποζημιώσεις για οσφυαλγία, μείωση δύναμης του δραγμού στο δεξί χέρι και έντονη δυσκαμψία στα δάχτυλα κατάλοιπα τα οποία σύμφωνα με όλη την ιατρική μαρτυρία είναι μόνιμα, και τον δυσκολεύουν πολύ στην καθημερινή του ζωή αφού δεν μπορεί να κάνει καμιά λεπτή κίνηση όπως να δέσει τα παπούτσια του ή να κουμπώσει τα πουκάμισα του. Είναι βεβαίως κατανοητό ότι είναι ανίκανος για να εκτελέσει και οποιαδήποτε εργασία η οποία να προϋποθέτει δύναμη αφού η δύναμη δραγμού στο δεξί του χέρι είναι πολύ μικρή. Ο ενάγοντας είχε υποστεί κάταγμα στο δεξί του χέρι το οποίο έχει αποθεραπευτεί πλήρως αλλά χρειάστηκε να τοποθετηθεί το χέρι του σε γύψο για 6 εβδομάδες. Είναι νομολογημένο ότι οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται για τραύματα, πρέπει να είναι δίκαιες και λογικές. Σκοπός είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και ζημιά του τραυματισμού χωρίς όμως να τίθεται υπερβολικό βάρος επί του αδικοπραγούντος. Η καθοδηγητική αρχή είναι ότι ο ανθρώπινος πόνος και δυσχέρεια πρέπει να αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη ευαισθησία και η γενική τάση είναι να αυξάνεται το ποσό των αποζημιώσεων σε μια προσπάθεια πιο δίκαιης αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου. (βλ. μεταξύ άλλων Αντωνιάδης ν. Μακρίδης
(1989)1 ΑΑΔ 145, Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 ΑΑΔ 789, Παπανεοφύτου ν. Χ" Δημητρίου
(1992)1 ΑΑΔ 430, Παναγή ν. Θεοδώρου
(1992)1 ΑΑΔ 1303 και Μαυροπετρή ν. Λουκά
(1995)1 Α.Α.Δ. 66). Είναι επίσης δεκτό ότι ποσά που επιδικάζονται σε άλλες υποθέσεις έχουν καθοδηγητική σημασία γιατί δεν υπάρχουν δύο παρόμοιες υποθέσεις που απορρέουν από δυστυχήματα (βλ. Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 298). Κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων τα Δικαστήρια αντλούν καθοδήγηση και λαμβάνουν υπόψη των ύψος των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί σε προηγούμενες υποθέσεις, εφόσον βέβαια υπάρχει κάποια αναλογία στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθα τους, πάντοτε όμως και υπό το φως των αλλαγών τόσο της αγοραστικής αξίας του χρήματος όσο και των εξελίξεων της νομολογίας σε συνάρτηση με όποιους άλλους παράγοντες επιδρούν στην περίπτωση (Βλ. Πολ. Έφ. 11660, Χρίστος Φωτίου ν. Στέλιου Νεοφύτου κ.α. ημερ. 21.12.05). Με βάση τα πιο πάνω από την ουσιαστικά συνάδουσα ιατρική μαρτυρία προκύπτει και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο ενάγοντας υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος οσφυαλγία η οποία εξακολουθεί να τον ταλαιπωρεί και μείωση δραγμού στο δεξί του χέρι το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί ούτε να εκτελέσει χειρονακτικές εργασίες όπως αυτές που έκανε προηγουμένως, δηλαδή, την καλλιέργεια των δέντρων και την παραγωγή κουνελιών και πουλερικών. Το κάταγμα στο δεξί του χέρι το οποίο ήταν αρκετά επώδυνο πορώθηκε πλήρως μετά που τοποθετήθηκε σε γύψο σε 6 εβδομάδες. Ο ενάγοντας υπέστη επίσης ελαφρά εγκεφαλική διάσειση. Χρειάστηκε να κάνει φυσιοθεραπεία η οποία επίσης ήταν αρκετά επώδυνη για να βελτιωθεί η κάμψη των δαχτύλων του δεξιού του χεριού αλλά παρόλη τη φυσιοθεραπεία υπάρχει ακόμα δυσκαμψία των δαχτύλων. Ο ενάγοντας έχει παρουσιάσει επίσης οστεοπόρωση. Με βάση όλα τα πιο πάνω στοιχεία έρχομαι να εξετάσω το θέμα των γενικών αποζημιώσεων. Δεν υπάρχει, εξ όσων μπόρεσα να εξακριβώσω, συναφής κυπριακή ή αγγλική απόφαση επί γενικών αποζημιώσεων που να αφορά τη μείωση του δραγμού στο δεξί χέρι του ενάγοντα που είναι και η κυριότερη ζημιά του. Με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί από τον ενάγοντα, τον ΜΕ3, τον ΜΕ7 και τον ΜΥ1 όπως και τα ιατρικά πιστοποιητικά, τεκμήρια 5, 6, και 7, το χρονικό διάστημα ταλαιπωρίας και πόνου του ενάγοντα, την αρνητική επίδραση επί της ποιότητας της ζωής του βρίσκω ότι το ποσό των Λ.Κ.10.000 είναι δίκαιο ποσό ως γενικές αποζημιώσεις. Το θέμα της απώλειας εισοδήματος και μελλοντικών απολαβών συναρτάται με την ενασχόληση του ενάγοντα με την καλλιέργεια και πώληση εποχιακών φθαρτών και φρούτων δικής του παραγωγής. Αυτή η ενασχόληση του ενάγοντα όπως και τα εισοδήματα του από αυτή αμφισβητήθηκαν ιδιαίτερα κατά την ακρόαση. Ωστόσο ο ενάγοντας έδωσε εξηγήσεις και λεπτομέρειες που έπειθαν για την ενασχόληση του καθώς και τις σχετικές απολαβές. Έχω δεχθεί επίσης τη μαρτυρία των ΜΕ4 και ΜΕ6. Η μη δήλωση του εισοδήματος αυτού για σκοπούς φόρου εισοδήματος δεν έχει αναχθεί σε δυνατότητα να διατυπωθεί εύρημα περί ψεύδους του ενάγοντα για καταδολίευση των Aρχών. Με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης, ειδικά του ότι επρόκειτο για εποχιακή ασχολία του ενάγοντα, τη φύση αυτής της εργασίας αλλά κυρίως την ηλικία του, σημειώνω ότι όταν έγινε το ατύχημα, δηλαδή, στις 02.06.03 ο ενάγοντας ήταν 72 χρονών βρίσκω αφού έχω καθοδηγηθεί σχετικά και από την νομολογία ως δίκαιο υπό τις περιστάσεις τον πολλαπλασιαστή των 3 χρόνων. Αφού λάβουμε υπόψη ότι αφορά εργάσιμη περίοδο για 6 μήνες κάθε χρόνο, έχει ήδη αναφερθεί ότι τα φρούτα που καλλιεργούσε και πωλούσε ο ενάγοντας ήταν καλοκαιρινά και φθινοπωρινά και ότι διακινείτο με μοτοποδήλατο για τη πώληση τους, και με δεδομένο ότι ο ενάγοντας είχε εισόδημα Λ.Κ.300 μηνιαίως το κονδύλι που δικαιούται ο ενάγοντας είναι αυτό των Λ.Κ.5.400. Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου απόφαση για: α) Ειδικές ζημιές για την αξία του μοτοποδηλάτου του ενάγοντα που είναι παραδεκτές Λ.Κ.196. β) Ειδικές ζημιές για ιατρικά έξοδα, πιστοποιητικά, φάρμακα και φυσιοθεραπεία Λ.Κ.235 (οι Λ.Κ.215 είναι παραδεκτές και επίσης ο ενάγοντας έχει αναφέρει ότι έχει καταβάλει Λ.Κ.20 στο ΜΥ1 για την εξέταση του που έχει κάνει στις 11.03.06). γ) γενικές αποζημιώσεις Λ.Κ.10.000. δ) απώλεια μελλοντικών απολαβών Λ.Κ.5.400. Όσον αφορά το θέμα των τόκων, με βάση το Νόμο και τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και Λέριου ν. Αλεξίου, Πολ. Έφ. 10103 ημερ. 14.07.00 αποφασίζω τα ακόλουθα: α) επί του ποσού των Λ.Κ.10.000 επιδικάζεται τόκος 8% ετησίως από την ημερομηνία καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης, δηλαδή, 29.03.04 αφού βρίσκω ότι η έκθεση απαίτησης έχει καταχωριστεί με καθυστέρηση συγκεκριμένα η αγωγή καταχωρήθηκε στις 28.07.
  1. στις 16.10.03 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης για τρεις μήνες η οποία όμως αποσύρθη στις 27.10.03, στις 11.12.03 καταχωρήθηκε νέα εξ παρτε αίτηση η οποία ορίστηκε στις 22.12.03 η οποία και πάλι αποσύρθηκε και απορρίφθηκε χωρίς δικαίωμα να καταχωρηθεί άλλη. Στις 18.10.03 εν τω μεταξύ είχε καταχωρηθεί αίτηση για απόρριψη της αγωγής λόγω μη καταχώρησης έκθεσης απαίτησης και η οποία είχε οριστεί 09.02.04 κατόπιν δόθηκε παράταση χρόνου μέχρι 29.03.04 και η έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε εκείνη τη ημέρα. β) επί του ποσού των Λ.Κ.5.400 (μελλοντικές απολαβές) επιδικάζεται νόμιμος τόκος από σήμερα. γ) επί του ποσού των ειδικών ζημιών επιδικάζεται τόκος 8% επί του ποσού των Λ.Κ.196 από την ημερομηνία του δυστυχήματος, δηλαδή, 02.06.03 και δ) επί του ποσού των ιατρικών εξόδων επιδικάζεται τόκος 8% από την ημέρα καταχώρησης της έκθεσης απαίτησης, δηλαδή, 29.03.04 επί ποσού Λ.Κ.215 ενώ για το ποσό των Λ.Κ.20 που έχει πληρωθεί στο ΜΥ1 επιδικάζεται τόκος 8% από 11.03.
  2. Απομένει το θέμα των εξόδων. Κρίνω ότι δεν υπάρχει λόγος για απόκλιση από το συνήθη κανόνα αναφορικά με τα έξοδα τα οποία επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου στην αντίστοιχη κλίμακα τα οποία αφού υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου για έγκριση. (Υπ.) .............................................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή /ΧΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.