Μιχαλάκη Μανώλη ν. Ανδρόνικου Ανδρονίκου, Αρ. Υπόθεσης: 3121/04, 11 Σεπτεμβρίου, 2006

Μιχαλάκη Μανώλη ν. Ανδρόνικου Ανδρονίκου, Αρ. Υπόθεσης: 3121/04, 11 Σεπτεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A111 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3121/04 Μεταξύ: Μιχαλάκη Μανώλη, Ενάγοντα, ν. Ανδρόνικου Ανδρονίκου, Εναγόμενου. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Σεπτεμβρίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κα Ε. Μυριάνθους για Κ. Δημητριάδη και Συνεργάτες. Για Εναγόμενο: κ. Θ. Θωμάς. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XC305, με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αξιώνει το ποσό των Λ.Κ. 757 ως ειδικές ζημιές τις οποίες υπέστη το αυτοκίνητό του, το οποίο στις 22.10.2002 ενώ οδηγείτο από το υιό του, με την άδειά του, υπέστη ζημιές λόγω της ανακοπής της πορείας του από πρόβατα που διασταύρωναν τον παλαιό δρόμο Κόσιης-Λάρνακας, τα οποία ήταν ιδιοκτησία του Εναγόμενου. Ως λεπτομέρειες αμέλειας του Εναγόμενου, μεταξύ άλλων, ο Ενάγοντας καταγράφει, στην Έκθεση Απαίτησής του, την παράλειψή του να ενεργεί ως συνετός κάτοχος ζώων διακινώντας και κατευθύνοντας τα ζώα του κατά τρόπο αμελή και/ή επικίνδυνο και/ή απρόσεκτο επιτρέποντας σ΄ αυτά να διασταυρώσουν το δρόμο απροειδοποίητα και απότομα χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους οδηγούς που χρησιμοποιούσαν τον δρόμο και χωρίς να τα εποπτεύει ενώ αυτά διασταύρωναν το δρόμο. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπισή του αρνείται την αξίωση και προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η οποιαδήποτε ζημιά προκλήθηκε στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα πηγάζει από την συντρέχουσα αμέλειά του, η οποία προέκυψε από το γεγονός ότι αυτός οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα, παρέλειψε να τροχοπεδήσει έγκαιρα, παρέλειψε να οδηγεί στην σωστή πλευρά του δρόμου και γενικά οδηγούσε αμελώς και χωρίς να καταβάλλει την δέουσα προσοχή και φροντίδα. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης στις 5.12.05 έγινε κοινή δήλωση αναφορικά με τις ειδικές αποζημιώσεις, οι οποίες δηλώθηκαν στο ποσό των Λ.Κ. 440 επί πλήρους ευθύνης και κατατέθηκαν από κοινού ως τεκμήρια το τιμολόγιο που αφορούσε τις εργασίες που έγιναν για επιδιορθώσεις του αυτοκινήτου XC305 ημερομηνίας 2.11.02 ως Τεκμήριο 2, το τιμολόγιο του κου Χατζηγεωργίου για την διενέργεια της εκτίμησης ως Τεκμήριο 3, η έκθεση του κ. Χατζηγεωργίου αναφορικά με τις ζημιές ως Τεκμήριο 4 και ο τίτλος ιδιοκτησίας του αυτοκινήτου XC305 ως Τεκμήριο
2. Προτού το Δικαστήριο συνοψίσει τη μαρτυρία που προσκομίστηκε κατά την ακροαματική διαδικασία θεωρεί αναγκαία την αναφορά στο γεγονός ότι το αυτοκίνητο XC305 δεν οδηγείτο από τον Ενάγοντα αλλά από τον υιό του, ο οποίος δεν έχει κληθεί με οποιονδήποτε διαδικαστικό μέτρο ως διάδικος στην υπό εξέταση αγωγή. Οπόταν, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει οποιονδήποτε ισχυρισμό για συντρέχουσα αμέλεια του οδηγού, όπως καταγράφεται στην υπεράσπιση του Εναγόμενου αφού ο οδηγός του αυτοκίνητου δεν είναι διάδικος ενώπιόν του. Κατά την ακροαματική διαδικασία κατέθεσαν τρεις μάρτυρες. Ο αστυνομικός που εξέτασε το δυστύχημα, ο οδηγός του αυτοκινήτου και ο ιδιοκτήτης των ζώων. Πρώτος, κατέθεσε ο Αστυφύλακας 2771 Ζαχαρίας Ζαχαρίου (Μ.Ε.1), ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Σε συντομία ανέφερε τ΄ ακόλουθα: Μετά την λήψη τηλεφωνήματος από τον Εναγόμενο, ιδιοκτήτη των προβάτων, επισκέφθηκε το τόπο του δυστυχήματος στο παλαιό δρόμο Κόσιης-Λάρνακας μετά το στρατόπεδο. Εκεί βρήκε ένα σκοτωμένο και ένα τραυματισμένο πρόβατο. Στο μέρος του δυστυχήματος βρισκόταν ο ιδιοκτήτης των προβάτων, κ. Ανδρόνικος Ανδρονίκου. Ο οδηγός του αυτοκινήτου απουσίαζε από τη σκηνή. Έκανε μετρήσεις τις οποίες κατέγραψε σε σχεδιάγραμμα το οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 , με το οποίο συμφώνησαν τόσο ο οδηγός του αυτοκινήτου καθώς και ο ιδιοκτήτης των ζώων, ο Εναγόμενος. Ο Μ.Ε.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο του σχεδιαγράμματος καθώς και της αστυνομικής έκθεσης την οποία κατέθεσε μαζί με το σχεδιάγραμμα. Ο οδηγός του αυτοκινήτου βρέθηκε αργότερα, μετά από εξετάσεις που έγιναν, και κλήθηκε να παρουσιαστεί στον Αστυνομικό Σταθμό. Ήταν η θέση του Αστυφύλακα 2771 ότι δεν πήρε γραπτές καταθέσεις από τα εμπλεκόμενα μέρη λόγω του ότι οι ζημιές που υπέστησαν ήταν μικρές. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του ο οδηγός του αυτοκινήτου οδηγούσε από τη Κόσιη προς τη Λάρνακα, κρατούσε την αριστερή λωρίδα και σε κάποιο σημείο προσπάθησε να σταματήσει το αυτοκίνητο σύμφωνα με τα ίχνη τροχοπέδησης που βρήκε, όταν διαπίστωσε την ύπαρξη των ζώων στο δρόμο, πλην όμως δεν κατάφερε να σταματήσει έγκαιρα αφού τα ζώα διασταύρωναν από αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του αυτοκινήτου, γι΄ αυτό και το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται στην αριστερή λωρίδα. Σύμφωνα με τα όσα του είχε αναφέρει ο Εναγόμενος τα ζώα βοσκούσαν στο χωράφι απέναντι γι΄ αυτό και διασταύρωναν τον δρόμο. Περιέγραψε τις ζημιές του αυτοκινήτου, στην μπροστινή γρίλια, τον προφυλακτήρα, το καπό, το αριστερό μπροστινό φτερό ενώ υπήρχαν και βουλώματα. Στον τόπο του δυστυχήματος, σύμφωνα πάντοτε με την μαρτυρία του Μ.Ε.1, ο δρόμος είναι ευθύς, η ορατότητα πολύ καλή και στη γύρω περιοχή υπάρχουν μόνο χωράφια χωρίς περίφραξη. Η δε κίνηση στο δρόμο είναι αραιή. Το όριο ταχύτητας, στο συγκεκριμένο σημείο είναι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Ε.1, 80 χιλιόμετρα. Ήταν η θέση του ότι τα ίχνη τροχοπέδησης, τα οποία είναι 18 μέτρα, σταματούν στο κέντρο του δρόμου και αυτό καταδεικνύει ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου προσπάθησε να κινηθεί προς τα δεξιά για να αποφύγει τα ζώα αλλά δεν τα κατάφερε. Ερωτηθείς, κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι από όσα του είχε αναφέρει ο Εναγόμενος το δρόμο διασταύρωναν πολλά ζώα και ότι ο ίδιος, ο οποίος ήταν παρών, προσπάθησε να σταματήσει τον οδηγό του αυτοκινήτου σφυρίζοντάς του και χρησιμοποιώντας τα χέρια του. Ήταν η θέση του, ότι ο ίδιος προσωπικά είχε ελέγξει τον δρόμο από την περιοχή Ριζοελιάς μέχρι και τα Λύμπια και δεν υπήρχε οποιαδήποτε πινακίδα που να δεικνύει ότι επιτρέπεται η διασταύρωση του δρόμου από ζώα. Ενώ καθόρισε ότι σ΄ απόσταση 1 χιλιομέτρου από τον τόπο του δυστυχήματος ευρίσκεται το στρατόπεδο της Κόσιης. Τον οδηγό τον εντόπισε από την μπροστινή πινακίδα του αυτοκινήτου, η οποία είχε πέσει από το αυτοκίνητο στη σκηνή του δυστυχήματος. Η εκδοχή του οδηγού ήταν ότι αρχικά σταμάτησε και μετά πήγε να ειδοποιήσει τον πατέρα του επειδή φοβήθηκε. Η εκδοχή του Εναγόμενου ήταν ότι ο οδηγός δεν σταμάτησε αλλά μετά που κτύπησε τα ζώα συνέχισε την πορεία του. Ερωτηθείς, αναφορικά με την ταχύτητα του οδηγού, ο μάρτυρας (Μ.Ε.1) ανέφερε ότι δεν ήταν εμπειρογνώμονας και δεν γνώριζε με ποια ταχύτητα πήγαινε ο οδηγός, ούτε και γνώριζε κατά πόσο αν η ταχύτητά του ήταν πιο μικρή θα μπορούσε να σταματήσει έγκαιρα. Κατά την επανεξέταση ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι σύμφωνα με τα όσα του είχε αναφέρει ο Εναγόμενος αυτός βρισκόταν στη μέση του δρόμου όταν διασταύρωναν τα ζώα του. Στο χώρο του δυστυχήματος δεν υπήρχαν άλλα κτυπημένα ζώα εκτός από το νεκρό ζώο και το τραυματισμένο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου Γιάννης Μανώλη κατέθεσε ως δεύτερος (Μ.Ε.2). Ανέφερε, ότι το αυτοκίνητο ανήκει στον πατέρα του και την ημέρα του δυστυχήματος είχε πάει να πάρει ένα φίλο του από το στρατόπεδο στην Κόσιη. Οδηγούσε στον παλαιό δρόμο Κόσιης με κατεύθυνση τη Λάρνακα. Ξαφνικά, εμφανίστηκαν μπροστά του, από την αριστερή πλευρά του δρόμου, κάποια γίδια τα οποία κτύπησε. Δεν τα είχε δει προηγουμένως παρά μονάχα την ώρα που πετάχτηκαν μπροστά του και δεν πρόλαβε να σταματήσει. Σταμάτησε, για να δει τη ζημιά του αυτοκινήτου και τα ζώα και διαπίστωσε ότι υπήρχαν δύο ζώα κάτω στο δρόμο. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε στο δρόμο. Αναφορικά με τις ζημιές διαπίστωσε ότι είχε κτυπηθεί το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, ο προφυλακτήρας και άλλα μέρη. Ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε κανείς εκεί που να βοηθά τα ζώα να διασταυρώσουν τον δρόμο. Έφυγε για να πάει στο σπίτι του γιατί φοβήθηκε. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε είδε τα ζώα, που ήταν αρκετά σε αριθμό, την στιγμή που πετάχτηκαν μπροστά του και όχι πιο νωρίς γι΄ αυτό και δεν προσπάθησε να τα αποφύγει γιατί ήταν αδύνατο. Το ένα ζώο ήταν ακριβώς μπροστά του ενώ το δεύτερο μόλις είχε πεταχτεί στο δρόμο. Ήταν η θέση του ότι η κίνηση στο δρόμο ήταν μηδαμινή και ότι δεν υπήρχαν διαχωριστικά από τα χωράφια προς το δρόμο. Ούτε και υποστατικά υπήρχαν. Αριστερά, ήταν το βουνό και δεν φαινόταν οτιδήποτε άλλο. Δεν έτρεχε αλλά ήταν εντός του ορίου ταχύτητας ή λίγο πιο πάνω από αυτό. Στην αστυνομία παρουσιάστηκε μετά από τηλεφώνημα του υπεύθυνου τροχαίας του Αστυνομικού Σταθμού Αραδίππου. Πήγε εκεί όπου και απάντησε τις ερωτήσεις τους αναφορικά με το συμβάν. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι κατέχει άδεια οδηγού από τον Ιούνιο του 2002 και ότι είναι ασφαλισμένος. Την ημέρα του δυστυχήματος δεν είχε δικό του αυτοκίνητο και δεν δούλευε. Έκανε μαθήματα για να δώσει εξετάσεις και δεν ήταν στρατιώτης. Πήγε στη Κόσιη γύρω στις 13:00 με 13:30 που σχόλασε ο φίλος του, ο οποίος ήταν δόκιμος στο στρατόπεδο, για να τον πιάσει. Το αυτοκίνητο ήταν στο σπίτι και ρώτησε τον πατέρα του, ο οποίος εκείνη τη στιγμή βρισκόταν στο σπίτι λόγω του ότι έκανε κάποιες δουλειές δίπλα από το σπίτι τους, κατά πόσο μπορούσε να το χρησιμοποιήσει. Ερωτηθείς κατά πόσο υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου με τα ζώα ανέφερε ότι το σημείο Χ επί του σχεδιαγράμματος ήταν το πιο πιθανό σημείο σύγκρουσης με τα ζώα πλην όμως δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί πλήρως το σχεδιάγραμμα. Ήταν η θέση του ότι δεν υπέδειξε οτιδήποτε πάνω σε σχεδιάγραμμα στον Αστυνομικό και ότι πρώτη φορά το είδε, το σχεδιάγραμμα, στο Δικαστήριο. Ο ίδιος δεν επισκέφθηκε το σημείο του δυστυχήματος. Ισχυρίστηκε, ότι στο δρόμο ήταν πολλά ζώα πλην όμως το κοπάδι διασταύρωνε μόνο του. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε βοσκός εκεί την ώρα που χτύπησε τα ζώα και κατέβηκε και γι΄ αυτό ήταν απολύτως βέβαιος. Αρνήθηκε ότι πλήγωσε 10 με 15 ζώα καθώς και το γεγονός ότι έτρεχε. Πρόβαλε τη θέση ότι τα ζώα τα είδε ξαφνικά μπροστά του και δεν πρόλαβε να αντιδράσει. Το κοπάδι ολόκληρο το είδε όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Δεν θυμόταν αν είχε πατήσει τα φρένα του γιατί υπέστη σιόκ αλλά ήταν σίγουρος ότι δεν είχε μπει στην αντίθετη λωρίδα. Επίσης, αρνήθηκε την υποβολή ότι έτρεχε 120 χιλιόμετρα. Ήταν η θέση του ότι ήταν κοντά στο όριο μπορεί και λίγο παραπάνω δηλαδή αντί 65 χιλιόμετρα που είναι το όριο 75 χιλιόμετρα και ότι δεν θυμόταν αν υπήρχε πινακίδα στον δρόμο η οποία να προειδοποιεί τους οδηγούς για την ύπαρξη ζώων στο δρόμο. Μόλις του τηλεφώνησε η αστυνομία ο ίδιος πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου και απάντησε στις ερωτήσεις της Αστυνομίας. Για την Υπεράσπιση έδωσε μαρτυρία ο Εναγόμενος κος Ανδρόνικος Ανδρονίκου ο οποίος ανέφερε ότι στις 22.10.2002 έβοσκε περίπου 500 γίδια στην περιοχή Κόσιης, πράγμα το οποίο κάνει μια φορά την εβδομάδα ή μια φορά κάθε δεκαπέντε μέρες. Στην περιοχή έχει δικά του χωράφια, 100 μέτρα μέσα από το δρόμο, στα οποία βόσκει το κοπάδι του που είναι και το μοναδικό στην περιοχή. Τα δε υποστατικά του βρίσκονται 500 μέτρα πίσω από το στρατόπεδο της Κόσιης και το δρόμο. Ισχυρίστηκε, ότι δίπλα από τον δρόμο υπάρχουν χαρουπιές και τα ζώα την συγκεκριμένη μέρα ήταν κάτω απ΄ αυτές και έτρωγαν τα φύλλα τους. Ο ίδιος ήταν μαζί τους την ημέρα εκείνη, μάζεψε τα ζώα, άφησε τον αδελφό του πίσω από το κοπάδι και πήγε να δει αν υπήρχαν αυτοκίνητα στο δρόμο για να διασταυρώσει το κοπάδι. Όταν διαπίστωσε ότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα, φώναξε των ζώων τα οποία, περίπου 150, μπήκαν στον δρόμο. Μετά, στα 200 μέτρα είδε ένα αυτοκίνητο να έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση από την Λάρνακα προς την Αθιαίνου, το οποίο όμως σταμάτησε τελείως 100 μέτρα πίσω από το κοπάδι. Ένα δεύτερο αυτοκίνητο ερχόταν από το στρατόπεδο προς τη Λάρνακα, του έκανε σήμα, στα 200 μέτρα, να σταματήσει όμως λόγω του ότι το αυτοκίνητο έτρεχε πολύ, στα 100 μέτρα πάτησε φρένο όμως δεν σταμάτησε, αλλά σύρθηκε. Ο ίδιος έφυγε από το δρόμο και το αυτοκίνητο κτύπησε τα ζώα και έφυγε. Κτύπησε δύο ζώα τα οποία πέθαναν την ίδια ώρα. Άλλα 15 τραυματίστηκαν από τα οποία τα 5 τα πήρε με το αυτοκίνητο ο Εναγόμενος στη φάρμα, γιατί ήταν έγκυος. Τα υπόλοιπα τα πρόσεχε ο αδελφός του εκεί που είχε γίνει το συμβάν. ΄Ηταν η θέση του ότι είδε τους πισινούς αριθμούς του αυτοκινήτου όμως δεν ήξερε αγγλικά για να τους συγκρατήσει. Βρήκε την πινακίδα του αυτοκινήτου κάτω από το πεθαμένο ζώο και πήγε στην αστυνομία, συγκεκριμένα στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, με την πινακίδα. Επισκέφθηκαν το χώρο του δυστυχήματος με έναν αστυνομικό ο οποίος έκανε μετρήσεις. Στο μεταξύ, ειδοποιήθηκε ο οδηγός του αυτοκινήτου, ο οποίος πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, με τη γιαγιά του, όμως εκείνος δεν πήγε στο χώρο του δυστυχήματος. Του είπαν να μείνει στο Σταθμό. Ο μάρτυρας (Μ.Υ.1) ήταν σίγουρος ότι την ημέρα του δυστυχήματος υπήρχε πινακίδα, στην αριστερή πλευρά του δρόμου, στην κατεύθυνση την Λάρνακα, στο παγκέττο, δίπλα από το κυπαρίσσι η οποία δείχνει ένα ζώο. Αναφορικά με το όριο ταχύτητας ανέφερε ότι κοντά στο στρατόπεδο το όριο ταχύτητας είναι 65 χιλιόμετρα ενώ μετά αυξάνεται στα 80 χιλιόμετρα. Κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι όταν διασταύρωναν τα ζώα βρισκόταν στη μέση του δρόμου πάνω στην άσπρη γραμμή. Τα ζώα κρατούσαν όλο το δρόμο, διασταύρωναν και αυτός ήταν δίπλα από τα ζώα, ενώ εκεί ήταν και ο αδελφός που τον βοηθούσε για να διασταυρώσουν τον δρόμο. Το αυτοκίνητο που ερχόταν από την Λάρνακα και πήγαινε στην Αθηαίνου το είδε στα 200 μέτρα, του ένεψε να σταματήσει, σταμάτησε στα 100 με 50 μέτρα. Μετά είδε το άλλο αυτοκίνητο που ερχόταν από την άλλη πλευρά του δρόμου, του ένεψε στα 200 με 150 μέτρα να σταματήσει, δεν σταμάτησε, ο ίδιος άκουσε τα φρένα και το αυτοκίνητο σύρθηκε στην άλλη πλευρά του δρόμου ενώ τα ζώα κτυπήθηκαν. Ο ίδιος έφυγε από τη μέση του δρόμου. Ήταν η θέση του ότι στο συγκεκριμένο δρόμο κάθε 15 λεπτά περνά αυτοκίνητο, ενώ τη συγκεκριμένη ώρα που έγινε το δυστύχημα δεν υπήρχαν αυτοκίνητα. Ισχυρίστηκε, ότι δεν θα άφηνε την περιουσία του να διασταυρώνει μόνη της το δρόμο αφού στο συγκεκριμένο δρόμο περνούν στρατιώτες και άρματα. Πρόβαλε τη θέση ότι εξασκεί το επάγγελμα αυτό στη συγκεκριμένη περιοχή από τότε που γεννήθηκε, από 8 χρονών ενώ τώρα είναι 28 χρονών. Την περιοχή την γνωρίζει απ΄ έξω ενώ τον συγκεκριμένο δρόμο τον διασταυρώνει μια φορά μπορεί και δύο φορές την εβδομάδα, με τα ζώα. Τη συγκεκριμένη μέρα ήταν μαζί του ο αδελφός του και τον βοηθούσε, όμως μπορεί και μόνος του να διασταυρώσει τα ζώα. Από το συμβάν δύο ζώα πέθαναν, πέντε-έξι τα πήρε με το αυτοκίνητό του στη φάρμα, ενώ υπήρχαν 10 με 12 τραυματισμένα. Υπήρξαν και 10 αποβολές από ζώα τα οποία εγκυμονούσαν. Επέμενε στη θέση του ότι υπάρχει προειδοποιητική πινακίδα για την διασταύρωση ζώων, 50 μέτρα πιο κάτω από το τόπο του δυστυχήματος, στην κατεύθυνση Κόσιης προς Λάρνακα, στη μεριά του οδηγού η οποία ακόμη βρίσκεται εκεί. Όσον αφορά την ταχύτητα ισχυρίστηκε ότι 100 μέτρα από το στρατόπεδο υπάρχει πινακίδα που καθορίζει το όριο ταχύτητας στα 65 χιλιόμετρα ενώ λίγο μετά υπάρχει πινακίδα για την έξοδο βαριών οχημάτων. Στη συνέχεια υπάρχει άλλη πινακίδα που αυξάνει το όριο ταχύτητας σε 80 χιλιόμετρα. Ισχυρίστηκε ότι το αυτοκίνητο που κτύπησε τα ζώα έτρεχε και ότι στο δρόμο υπήρχαν νερά. Μετά την συμπλήρωση της μαρτυρίας οι δικηγόροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους. Ο κος Θωμά θεωρώντας ότι η υπόθεση θα κρινόταν από την αξιοπιστία των μαρτύρων εισηγήθηκε ότι υπάρχει συντρέχουσα αμέλεια εκ μέρους του οδηγού του αυτοκινήτου, ο οποίος έτρεχε, ενώ παράλληλα εισηγήθηκε ότι τα όσα είπε ο οδηγός δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Η κα Μυριάνθους εισηγήθηκε ότι δεν τίθεται θέμα συντρέχουσας αμέλειας διότι ο οδηγός του αυτοκινήτου δεν έχει κληθεί στην διαδικασία. Ενώ εισηγήθηκε ότι ο ιδιοκτήτης των ζώων φέρει ευθύνη για την ασφαλή διασταύρωση των ζώων και για τις ζημίες που επεσυνέβησαν στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα λόγω του ότι τα ζώα του Εναγομένου διασταύρωναν τον δρόμο. Σε όλη τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω προσεκτικά τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιόν μου και ν΄ αξιολογήσω τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις τους. Είμαι σε θέση να κατατάξω ως αποδεκτό μάρτυρα τον αστυνομικό εξεταστή (ΜΕ1) ο οποίος με θετικότητα και σοβαρότητα κατέθεσε με προσοχή την αλήθεια για κάθε τι που ερωτάτο από όποια πλευρά κι αν προέρχονταν οι ερωτήσεις. Ήταν ακριβόλογος, άμεσος και σαφής. Η μαρτυρία του σ΄ όλα τα σημεία γίνεται αποδεκτή. Ήθελε να δώσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία εκείνα στοιχεία για ν΄ αξιολογήσει μ΄ οποιονδήποτε τρόπο το Δικαστήριο, ως το μόνο κριτή της υπόθεσης. Εν αντιθέσει με την εικόνα του (Μ.Ε.2) οδηγού του αυτοκινήτου, ο οποίος προσπάθησε να προβάλει τη δική του θέση ότι είδε τα ζώα τη στιγμή που πετάχτηκαν μπροστά του και όχι πιο νωρίς γ΄ αυτό δεν προσπάθησε να τ΄ αποφύγει ενώ η μαρτυρία του (Μ.Ε.1), την οποία έχω ήδη αποδεxθεί, και το σχεδιάγραμμα το οποίο κατατέθηκε καταγράφει ίχνη τροχοπέδησης πριν το σημείο σύγκρουσης με τα ζώα. Είναι μόνο εν παρόδω στην αντεξέταση που ο (Μ.Ε.2) λέει ότι τo σημείο Χ, στο Τεκμήριο 1, είναι το πιο πιθανό σημείο σύγκρουσης πλην όμως δεν μπορούσε ν΄ αντιληφθεί πλήρως το σχεδιάγραμμα, μια θέση που δεν μπόρεσε να την στοιχειοθετήσει. Η όλη εντύπωση που απεκόμισα από τον μάρτυρα αυτό ήταν πενιχρή, αφού δεν με εντυπωσίασε. Ερχόμενη τώρα στον Εναγόμενο, (ΜΥ1), κο Ανδρόνικο Ανδρονίκου, ο οποίος με απλό τρόπο κατέθεσε στο Δικαστήριο τα όσα ο ίδιος βίωσε την ημέρα εκείνη. Ήθελε να πείσει το Δικαστήριο ότι όντως διασταύρωνε τα ζώα του, δηλαδή το κοπάδι του, με μεγάλη προσοχή και επιμέλεια. Παραδέχθηκε ότι από τον συγκεκριμένο δρόμο περνούν αυτοκίνητα κάθε 15 λεπτά και ότι τα ζώα του, 500 στον αριθμό, κρατούσαν όλο το δρόμο και αυτός ήταν δίπλα τους πάνω στην άσπρη γραμμή του δρόμου όταν διασταύρωναν. Όμως, παρά το ότι ο δρόμος δεν είναι πολυσύχναστος, ο ίδιος ανέφερε ότι υπήρχαν δύο αυτοκίνητα στον δρόμο την ώρα που διασταύρωναν τα ζώα. Η αγγλική νομολογία καθώς και τα αγγλικά συγγράμματα έχουν καταγράψει τις αρχές που διέπουν την ευθύνη του κατόχου ζώων όταν αυτά διασταυρώνουν δρόμους που χρησιμοποιούνται από οχήματα. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, παρ. 470, σελ. 236: «A person who brings an animal on to the highway must use all reasonable care to prevent it doing damage to other persons there. In general, the driving of animals along the highway without having them under sufficient control amounts to negligence which will entail a liability for resulting damage or injury.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Αυτός που εναποθέτει ζώα στον αυτοκινητόδρομο πρέπει να χρησιμοποιεί λογική επιμέλεια έτσι ώστε να τα αποτρέψει από του να προκαλέσουν ζημιά σ΄ οποιονδήποτε άλλο χρησιμοποιεί το δρόμο. Γενικά, η οδήγηση ζώων στον αυτοκινητόδρομο χωρίς αυτά να ευρίσκονται υπό ικανοποιητικό έλεγχο ισοδυναμεί με αμέλεια που συνεπάγεται ευθύνη για προκύπτουσα ζημιά ή βλάβη.» Ενώ, σύμφωνα με το σύγγραμμα Clerk and Lindsell on Torts, 14η έκδοση, παρά. 1559 η ευθύνη για ζημιά που προέκυψε από ζώα, τα οποία οδηγήθηκαν στον αυτοκινητόδρομο, διέπεται από το κριτήριο της εύλογης επιμέλειας- (reasonable care)- εκ μέρους τον ιδιοκτήτη τους. Η πιο πάνω εισήγηση υιοθετείται και από το σύγγραμμα Winfield & Jalowicz on Tort, 16η έκδοση, σελ.
3. Σύμφωνα με το σύγγραμμα αυτό η ευθύνη για ζημιές που προκλήθηκαν από ζώα τα οποία οδηγήθηκαν στον αυτοκινητόδρομο βασίζεται στην αμέλεια του ιδιοκτήτη τους. Για την διαπίστωση αμέλειας εφαρμόζονται οι συνήθεις κανόνες. Στην σελίδα 597 ρητά αναφέρεται ότι: «........... where damage is caused by animals straying on the highway the question of liability is to be decided in accordance with the ordinary principles of negligence.» Σύμφωνα με τον Lord Atkin, στην υπόθεση Fardon v. Harcourt - Rivington