Αβραάμ Πιττάκης Υιοί Λτδ ν. Δήμος Λάρνακας, Αρ. Αγωγής: 1626/2004, 13 Σεπτεμβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A113 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1626/2004 Μεταξύ: Αβραάμ Πιττάκης & Υιοί Λτδ Ενάγοντες -v- Δήμος Λάρνακας Εναγομένου Ημερ.: 13 Σεπτεμβρίου, 2006 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες : κα Χ¨Κωνσταντή για κ. Γιώργο Φ. Πιττάτζης Για εναγόμενο: κ. Μ. Χατζή Χριστοφής για Χατζή Χριστοφής, Παπαλλής και Σωτηρίου ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ: Οι ενάγοντες αξιώνουν από τον εναγόμενο Δήμο Λάρνακας το συνολικό ποσό των Λ.Κ.1.011=. Αφορά αφενός μεν το κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών του οχήματος τους με αριθμό εγγραφής ΚΕΤ 156 μάρκας TOYOTA για τις οποίες κατέβαλαν Λ.Κ.811= και αφετέρου αποζημίωση ύψους Λ.Κ.200= ως απώλεια χρήσης του, εφόσον πλήρωσαν για τη μίσθωση άλλου οχήματος το πιο πάνω ποσό, για περίοδο 20 περίπου ημέρες, όσο διήρκεσε η περίοδος επιδιόρθωσης του. Τις ζημιές τις υπέστη το πιο πάνω όχημα σε δυστύχημα όταν, οδηγώντας το κάποιος υπάλληλος τους και περνώντας πάνω από μεταλλική σχάρα υπονόμου σε δρόμο εντός των δημοτικών ορίων της Δήμου Λάρνακας, αυτή μετακινήθηκε και κτύπησε πάνω στο σώμα του αυτοκινήτου προκαλώντας σε αυτό ζημιές. Είναι ο ισχυρισμός των εναγόντων ότι η ευθύνη των εναγομένων οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια ή και παράβαση των νομίμων καθηκόντων τους, τα οποία σύμφωνα με τις λεπτομέρειες ήταν τα ακόλουθα: (α) τοποθέτησαν στο άνοιγμα ή στο στόμιο ρείθρου ή και υπονόμου και οχετού, ελαττωματική ή και προβληματική ή και ακατάλληλη σχάρα, (β) εφάρμοσαν ή και τοποθέτησαν εσφαλμένα ή και ελαττωματικά ή και αντικανονικά την ανωτέρω σχάρα, (γ) το διανοιχθέν στόμιο ή και άνοιγμα ή και η σχάρα δεν ήταν στις ίδιες ή και σωστές διαστάσεις ή και αναλογίες, (δ) δεν επήραν τέτοια μέτρα που να διασφαλίζεται ή και εξασφαλίζεται ο κίνδυνος να εκτινάσσεται η σχάρα όταν πατηθεί από τροχό του αυτοκινήτου, (ε) παρέλειψαν να συντηρούν όπως όφειλαν τη σχάρα ή και στόμιο ή και ρείθρα ή και τους δρόμους ικανοποιητικά για να αποφεύγεται κίνδυνος ή και ζημιά που υπέστησαν οι ενάγοντες. Επικαλούνται επίσης την αποδεικτική αρχή Res Ipsa Loquitur (τα πράγματα μιλούν από μόνα τους), εναποθέτοντας το βάρος απόδειξης, ότι ο εναγόμενος δεν έχει ευθύνη, στους ώμους του. Ο εναγόμενος με την υπεράσπιση του επικαλείται άγνοια και αρνείται γενικά τους ισχυρισμούς των εναγόντων, αρνείται ότι ήταν αμελής και τις λεπτομέρειες της αμέλειας που του καταλογίζουν οι ενάγοντες και τους θέτει σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους, επισημαίνεται ότι δεν εξειδικεύονται οι ζημιές, οι οποίες, εν πάση περιπτώσει, ισχυρίζεται ότι είναι ανύπαρκτες ή και εξογκωμένες ή και υπερβολικές. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Οι ενάγοντες προς απόδειξη των ισχυρισμών τους παρουσίασαν τέσσερις μάρτυρες (Μ.Ε.) ενώ για τον εναγόμενο κατέθεσε ένας μάρτυρας (Μ.Υ.). Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν διάφορα έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν ως τεκμήρια, δηλώθηκε επίσης ένα παραδεκτό γεγονός για τα οποία θα κάμω αναφορά στη συνέχεια. Ο Αστ. 173 Ανδρέας Ττοφής της Τροχαίας Λάρνακας υπηρετούσε κατά τον επίδικο χρόνο στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων ατυχημάτων. Ανέφερε ότι στις 20.02.2004 γύρω στις 15:20 προσήλθε στο Τμήμα Τροχαίας ο Νίκος Πίγγος και υπέβαλε παράπονο ότι ενώ οδηγούσε το πιο πάνω αναφερόμενο αυτοκίνητο στην οδό Γεωργίου Αβέρωφ, η οποία όπως διευκρίνισε αργότερα είναι προέκταση της οδού Κιθαιρώνος στη Λάρνακα, και ενώ περνούσε πάνω από σχάρα φρεατίου, η σχάρα μετακινήθηκε και ο πίσω αριστερός τροχός έπεσε στην τρύπα που είχε ως συνέπεια το όχημα που οδηγούσε να υποστεί ζημιές. Εξέτασε το όχημα που είχε οδηγηθεί από τον παραπονούμενο στον περίβολο του Τμήματος Τροχαίας και κατέγραψε τις ζημιές του. Στη συνέχεια, με αστυνομικό όχημα, μετέβη στη σκηνή όπου του υποδείχθηκε από τον παραπονούμενο το φρεάτιο που ευρισκόταν στην αριστερή άκρια του δρόμου όπου διαπίστωσε και ο ίδιος πατώντας πάνω στη σχάρα ότι όντως υπήρχε κάποιο πρόβλημα με την εφαρμογή της στο μεταλλικό τελάρο καθώς ήταν χαλαρή, είχε ταρακούνημα και δεν ήταν σταθερή, γι΄αυτό τοποθέτησε επί αυτής προειδοποιητικούς κώνους. Ο παραπονούμενος, του είχε αναφέρει ότι μετά το συμβάν είχε επανατοποθετήσει τη μεταλλική σχάρα εντός του τελάρου. Στη συνέχεια ενημέρωσε σχετικά τον αρμόδιο υπάλληλο του Δήμου Λάρνακας ο οποίος του είπε ότι θα επιλαμβανόταν του ζητήματος και πράγματι μετά από 3-4 ημέρες είχε διαπιστώσει ότι διορθώθηκε το πρόβλημα καθώς είχε τοποθετηθεί τσιμέντο και είχε σφίξει (δέσει) η σχάρα με το τελάρο. Περιέγραψε το τελάρο ως ένα μεταλλικό (σιδερένιο) πλαίσιο το οποίο σφηνώνεται μέσα στην άσφαλτο εντός του οποίου κάθεται η σχάρα με τέτοιο τρόπο ώστε να μη μετακινείται. Ο καιρός εκείνη την ημέρα ήταν αίθριος και δεν υπήρχαν νερά στο δρόμο. Είχε καταγράψει το παράπονο στο ημερολόγιο συμβάντων, αντίγραφο του οποίου κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Είχε κάμει πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του οποίου φωτοαντίγραφο κατατέθεσε ως Τεκμήριο
- Οι ζημιές επί του αυτοκινήτου ήταν εμφανείς και τις είχε καταγράψει στο προσωπικό του σημειωματάριο, φωτοαντίγραφο της σελίδας κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Το φρεάτιο είχε άνοιγμα (οπή), μετά την αφαίρεση της σχάρας 100εκ Χ 0,50εκ. και βάθος 1.20μ. Περιέγραψε τη σκηνή και τις διαστάσεις του δρόμου, λίγο πιο μπροστά ευρισκόταν σταθμευμένο ένα λεωφορείο το οποίο ευρισκόταν όπως του είχε πει ο παραπονούμενος και όταν είχε γίνει το συμβάν. Οι ζημιές τις οποίες κατέγραψε ήταν σε ένα φέρσο του πισινού αριστερού τροχού το οποίο είχε κοπεί από μπροστά, είχε ζαβώσει το ρίμς του πισινού αριστερού τροχού και σχηματίστηκε μπαμπούλα ορατή στο εξωτερικό ελαστικό. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι υπήρχε στράβωμα του ρίμς του αριστερού τροχού και το ελαστικό παρουσίαζε παμπουλώσεις, δηλαδή πούζιαζε ή φούσκωνε στην εξωτερική του πλευρά. Το όχημα ήταν χαμηλό διπλοκάμπινο και είχε ύψος 40εκ από την επιφάνεια του δρόμου. Ο έλεγχος που είχε κάμει των ζημιών του αυτοκινήτου ήταν οπτικός και δεν διαθέτει γνώσεις μηχανικής. Το φέρσο το οποίο είχε κοπεί το περιέγραψε ως ένα σίδερο μπροστά από τον τροχό. Το αυτοκίνητο οδηγήθηκε στο σταθμό της Τροχαίας και ακολούθως από εκεί μεταφέρθηκε από τον παραπονούμενο με ρυμουλκό. Όπως του είχε εξηγήσει ο παραπονούμενος η σχάρα ευρισκόταν στη θέση της, όταν πέρασε από πάνω της, λόγω του ότι όμως ήταν χαλαρή αυτή βγήκε και του προκάλεσε τη ζημιά στο αυτοκίνητο. Το μπετόν που είχε τοποθετηθεί αργότερα ήταν μεταξύ της σχάρας και του τελάρου. Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο σχάρες να μετακινούνται από τη θέση τους κακόβουλα ακόμα και από παιδιά. Ο εναγόμενος Δήμος, σύμφωνα με την εμπειρία του, όταν ενημερωθεί για κάποιο πρόβλημα που παρουσιάζεται σε ένα δρόμο επιλαμβάνεται αμέσως του προβλήματος. Δεν ήταν όμως σε θέση να ξέρει πόσο συχνά επιθεωρούνται οι σχάρες από τους υπαλλήλους του. Συνήθως παράπονα από το κοινό εκφράζονται για δρόμους όπου διεξάγονται έργα. Ο οδηγός του αυτοκινήτου Νίκος Πίγγος (Μ.Ε.2) είναι υπάλληλος των εναγόντων για 24 χρόνια και οδηγός με πείρα. Ανέφερε ότι το ατύχημα είχε επισυμβεί όταν οδηγούσε γύρω στις 15:00μ.μ και ενώ υπήρχε ακόμα φως της ημέρας, είχε καλή ορατότητα και ο καιρός ήταν αίθριος εκείνη την ημέρα. Γνώριζε τον συγκεκριμένο δρόμο εφόσον τον χρησιμοποιούσε τακτικά και δεν παρουσίαζε μεγάλη τροχαία κίνηση. Το όχημα που οδηγούσε ήταν καινούργιο, είχε κυκλοφορήσει τρεις μόνο μήνες πριν γίνει το ατύχημα, ήταν διπλοκάμπινο, τετράπορτο και χαμηλό, μάρκας ΤΟΥΟΤΑ και όπως εκ συμφώνου κατατέθηκε το Τεκμήριο 6, που είναι το πιστοποιητικό εγγραφής του, ανήκει στους ενάγοντες. Όπως οδηγούσε μέσα στο δρόμο, ένιωσε ένα τράνταγμα και κτύπημα πάνω στο αυτοκίνητο, τότε το όχημα του πήρε μια ανεξέλεγκτη πορεία προς τα δεξιά. Εκείνη τη στιγμή δεν είχε άλλα διερχόμενα αυτοκίνητα ή πεζούς στη σκηνή. Σταμάτησε το αυτοκίνητο του σε απόσταση 10 -15 μ. μετά τη σχάρα, κατέβηκε και διαπίστωσε ότι το πίσω αριστερό λάστιχο είχε εξόγκωμα. Μετακίνησε ξανά το αυτοκίνητο του σε ασφαλή χώρο και κατέβηκε από το αυτοκίνητο προσπαθώντας να καταλάβει τι είχε συμβεί. Είχε προσέξει τη σχάρα όμβρων υδάτων να μην ευρίσκεται στη θέση της αλλά σε απόσταση 3 με 4 μέτρα, εντός του δρόμου, την τράβηξε και την τοποθέτησε στη θέση της για να μη διακινδυνέψει οποιοσδήποτε άλλος. Διαπίστωσε ότι αυτή ταλαντευόταν όταν πατούσε πάνω της με τα πόδια του. Οδηγώντας προς το σημείο, είχε προσέξει τη σχάρα και ότι αυτή ήταν τοποθετημένη στον τόπο της και δεν υπήρχε τρύπα στο σημείο. Αν διαπίστωνε ότι αυτή δεν ήταν στη θέση της θα απέφευγε να περάσει από πάνω της. Από το 1980 που είναι οδηγός δεν έχει καταγγελθεί ποτέ για τροχαία παράβαση. Μετά το ατύχημα οδήγησε το αυτοκίνητο σε συνεργείο κάποιου συγχωριανού του, επιδιορθωτή ελαστικών, που ευρισκόταν σε απόσταση 150μ. για να φτιάξει το λάστιχο. Διαπιστώνοντας την έκταση της ζημιάς αποφάσισε να πάει στη Τροχαία να καταγγείλει το γεγονός. Η Τροχαία δεν ήταν πολύ μακριά, ευρισκόταν σε απόσταση 150μ και έτσι πήγε εκεί με το αυτοκίνητο για να κάμει το παράπονο του. Στη παρουσία του, όταν μετέβηκαν στη σκηνή, ο αστυφύλακας Μ.Ε.1 είχε τηλεφωνήσει σε κάποιο Ανδρονίκου, υπεύθυνο γι΄αυτά τα θέματα στον Δήμο Λάρνακας, όπως του είπε, για να επιληφθεί του θέματος της επιδιόρθωσης της σχάρας. Ο αστυφύλακας τοποθέτησε προειδοποιητικούς κώνους στο σημείο της σχάρας. Το αυτοκίνητο ακολούθως μεταφέρθηκε σε γκαράζ με ρυμουλκό από το μηχανικό της εταιρείας Ανδρέα Τίκκη. Επειδή ήταν Παρασκευή και ακολουθούσε το τριήμερο της αργίας για την Καθαρά Δευτέρα, την πρώτη εργάσιμη ημέρα που ακολουθούσε, δηλαδή την Τρίτη, επισκέφθηκε τα γραφεία του Δημαρχείου όπου συνάντησε κάποια υπεύθυνη υπάλληλο στην οποία ανέφερε τι συνέβηκε. Αυτή αγνώησε και δεν ενδιαφέρθηκε για το παράπονο του και έτσι την επομένη απέστειλε επιστολή στο Δήμο το (Τεκμήριο 4) ημερ. 25.02.2004 την οποία συνόδευε η εκτίμηση του μηχανικού (Τεκμήριο 4(α) για τη ζημιά που υπέστη το αυτοκίνητο και με την οποία διεκδικούσε την αποκατάσταση των ζημιών του οχήματος. Ο Δήμος Λάρνακας σε απαντητική του επιστολή με ημερομηνία 18.03.2004 αρνήθηκε να αναγνωρίσει οποιαδήποτε ευθύνη εφόσον, όπως τους έγραψαν, δεν αναγνώριζε ζημιές οι οποίες προκαλούνται λόγω πλημμύρων. Όμως, όπως είναι ο ισχυρισμός του μάρτυρος, εκείνη την ημέρα δεν έβρεχε. Είχε περάσει ξανά από τη σκηνή τις επόμενες ημέρες και είχε διαπιστώσει ότι η σχάρα επισκευάστηκε. Ο εναγόμενος δήμος μέχρι σήμερα δεν κατέβαλε κανένα ποσό για τη ζημιά που υπέστησαν οι ενάγοντες. Στην αντεξέταση του επανέλαβε ότι όταν πέρασε ξανά από το σημείο είχε διαπιστώσει ότι είχε επισκευασθεί η σχάρα και έκτοτε δεν είχε υποστεί ξανά άλλη ζημιά παρόλο ότι περνά από εκεί τακτικά. Γύρω από τη σχάρα δεν υπήρχε μπετόν για να τη στερεώνει και όταν την τοποθέτησε στη θέση της κουνιόταν πάνω - κάτω τόσο η σχάρα όσο και η βάση της. Παρόλο ότι είχε προσέξει αμέσως τις ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο ο λόγος που δεν παρέμεινε στη σκηνή και να ειδοποιήσει την τροχαία ήταν ότι είχε κάμει τη σκέψη να πάει να επιδιορθώσει αμέσως το όχημα στον συγχωριανό του που ήταν εκεί κοντά και ακολούθως να πάει σπίτι του. Ήταν μόνο η σχάρα που είχε φύγει από τη θέση της και όχι το τελάρο. Αρνήθηκε ότι είχε κτυπήσει πάνω στο πεζοδρόμιο. Όταν του ζητήθηκε μια εξήγηση για το πως συνέβη το περιστατικό υπέθεσε ότι όπως προχωρούσε με το αυτοκίνητο του και πέρασε ο μπροστινός τροχός πάνω από τη σχάρα, αυτή ταλαντεύτηκε και τότε την πήρε ο πισινός τροχός και κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο κόβοντας το φέρσο και στη συνέχεια εκτινάχθηκε. Ο Μιχάλης Πιττάτζης (Μ.Ε.3) διευθυντής των εναγόντων, ιδιοκτητών του επίδικου αυτοκινήτου είχε πληροφορηθεί από τον υπάλληλο τους Πίγγο για το συμβάν. Αργότερα επιδιόρθωσαν το αυτοκίνητο στο γκαράζ του Ανδρέα Τίκκη ο οποίος τους έβγαλε τιμολόγιο όπου κατέγραψε τόσο την αξία των εξαρτημάτων όσο και των εργατικών το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου απαιτήθηκε η αγορά μιας κορώνας από κάποιο Άλκη Τσίτση από την Πάφο για την οποία κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.400= χωρίς να χρεωθεί Φ.Π.Α. και εκδόθηκε το τιμολόγιο το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 το οποίο δεν θυμόταν εάν το είχαν πληρώσει. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι ήταν ο ίδιος που είχε επαφή με τον Τσίτση, όταν πληροφορήθηκε μέσω πελατών του στη Πάφο ότι αυτός διέθετε αυτό το εξάρτημα. Δεν θυμόταν εάν είχε πληρώσει αυτό το τιμολόγιο σε μετρητά. Σε σχέση με τη πληρωμή του ποσού για τη μεταφορά του αυτοκινήτου δεν τους είχε εκδοθεί τιμολόγιο. Διευκρίνισε ότι είχε πάρει ο ίδιος την κορώνα από την Πάφο καθώς, εάν περίμεναν μέσω της αντιπροσωπείας, θα καθυστερούσε η επιδιόρθωση του αυτοκινήτου. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει λεπτομέρειες των ανταλλακτικών που έχριζαν αντικατάστασης ή αλλαγής. Υπολόγισε όμως την αξία της κορώνας σε Λ.Κ.350= και μιας κόντρα σούστας σε Λ.Κ.50=. Στο αυτοκίνητο δεν είχε τοποθετηθεί ολόκληρη η κορώνα που είχε αγοραστεί. Δεν γνωρίζει όμως τι απέγινε το τμήμα το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε το οποίο παρέμεινε στον μηχανικό. Εάν περίμενε από την αντιπροσωπεία, αυτή θα μπορούσε να τους προμηθεύσει μόνο το κάλυμμα της κορώνας, δεν ήταν όμως σε θέση να γνωρίζει το κόστος χωριστά του καλύμματος και χωριστά της κορώνας ούτε και μπορούσε να ξεχωρίσει την επιμέρους αξία και άλλων μερών της κορώνας. Δεν είχε βάλει για πώληση το υπόλοιπο της κορώνας, εφόσον δεν είναι πωλητής εξαρτημάτων αυτοκινήτων, αλλά εάν άκουγε ότι υπήρχε ενδιαφέρον θα την0 πωλούσε ίσως Λ.Κ.100 έως και Λ.Κ.
- Δεν θυμόταν πότε του είχε δοθεί το τιμολόγιο το Τεκμήριο 7, εφόσον η εταιρεία τους διαθέτει γύρω στα 30 αυτοκίνητα και σίγουρα δεν μπορούσε να θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια. Αρνήθηκε υποβολή ότι το τιμολόγιο για την αγορά των εξαρτημάτων, το Τεκμήριο 8, έχει κατασκευαστεί σκόπιμα και ότι ουδέποτε είχε μεταβεί στη Πάφο για την αγορά εξαρτημάτων, όπως αναφέρεται σε αυτό. Όταν του επισημάνθηκε ότι τα τεκμήρια 7 και 8 παραδόξως φέρουν την ίδια ημερομηνία εξήγησε ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι είχε μεταβεί το πρωί στη Πάφο και το αυτοκίνητο επιδιορθώθηκε αργότερα το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Ο Μ.Ε. 4 ήταν ο μηχανικός των εναγόντων Ανδρέας Τίκκης. Ανέφερε ότι ο Μ.Ε. 2 τον είχε πάρει τηλέφωνο κάποια ημέρα του Φεβρουαρίου του 2004 από τη Λάρνακα και του είπε ότι είχε κτυπήσει το αυτοκίνητο του πέφτοντας σε μια λακκούφα. Έστειλαν ρυμουλκό και μετέφεραν το αυτοκίνητο στο γκαράζ τους στο Παραλίμνι. Είχε διαπιστώσει ότι είχαν κοπεί η σούστα και το φέρσο από το κτύπημα. Επρόκειτο για καινούργιο αυτοκίνητο. Είχε επίσης σπάσει και το ρίμς του τροχού και το λάστιχο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 4(α) ως την εκτίμηση που είχε κάμει παίρνοντας τις τιμές από την αντιπροσωπεία του αυτοκινήτου. Ήταν αυτός που είχε επιδιορθώσει το αυτοκίνητο. Από όσα φαίνονται στο Τεκμήριο 7 είχαν χρεώσει Λ.Κ.325= πλέον Λ.Κ.50= εργατικά πλέον το Φ.Π.Α. συνολικά Λ.Κ.431,55σ. Την κορώνα και την κόντρα σούστα του τα είχε δώσει ο διευθυντής των εναγόντων. Το αυτοκίνητο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μέχρι και την επισκευή του. Υπολόγισε τα εργατικά που απαιτούνται για την επιδιόρθωση της κόντρα σούστας και της κορώνας σε μια εργάσιμη ημέρα όταν εργαστούν δύο υπάλληλοι. Η κόντρα σούστα στοιχίζει από την αντιπροσωπεία Λ.Κ.30 έως Λ.Κ.40 ενώ αγοράζοντας την από έξω από Λ.Κ.15 έως Λ.Κ.
- Ο ίδιος είχε αγοράσει από την αντιπροσωπεία complete τα φέρσα (πέντε στον αριθμό) έναντι Λ.Κ.225,00 και το ρίμς για Λ.Κ.62,
- Δεν χρέωσε επιπλέον τους ενάγοντες αλλά στην αξία που τα αγόρασε και δεν θυμόταν αν στις πιο πάνω τιμές συμπεριλαμβανόταν και Φ.Π.Α. την κορώνα και την κόντρα σούστα του τα είχε πάρει ο ιδιοκτήτης (ενάγοντες). Αν τα αγόραζε από την αντιπροσωπεία, υπολόγισε την αξία τους στις Λ.Κ.232=. Δεν χρησιμοποιήθηκε παρά ένα μέρος από την κορώνα. Το υπόλοιπο μέρος της κορώνας θα πρέπει να το έχουν τοποθετήσει σε ένα χωράφι όπου τοποθετούν εξαρτήματα χαρακτηρίζοντας το ως ¨λάφυρο¨. Δεν θυμόταν εάν εκτός του φέρσου που είχε κοπεί είχαν αλλαχθεί και τα υπόλοιπα φέρσα. Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι το τιμολόγιο Τεκμήριο 7 έχει εξοφληθεί από τους ενάγοντες. Ο Μ.Υ.1 ήταν ο Γεώργιος Ανδρονίκου ο οποίος είναι τεχνικός βοηθός στο Τμήμα Κατασκευών του Δήμου Λάρνακας. Τα καθήκοντα του αφορούν όσα έχουν σχέση με την οδοποιία εντός των δημοτικών ορίων. Υπολόγισε τον αριθμό των σχαρών που υπάρχουν εντός των δημοτικών ορίων στις 2.000 και επί πλέον υπάρχουν και αυτές τις οποίες τοποθετούν και άλλες υπηρεσίες όπως το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας, το Συμβούλιο Αποχετεύσεων και η Α.Η.Κ. Η κάθε υπηρεσία όμως έχει την ευθύνη συντήρησης των δικών της σχαρών. Όπως εξήγησε, για τη συντήρηση των σχαρών υπάρχει συνεργασία μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών του Δήμου και της Αστυνομίας και ειδικότερα του τμήματος Τροχαίας. Όποτε αναφερθεί κάποιο πρόβλημα υπάρχει άμεση ανταπόκριση με τη λήψη προληπτικών μέτρων και στη συνέχεια επιδιορθώνεται η βλάβη. Είχε πληροφορηθεί για το συμβάν την ίδια ημέρα από αστυνομικό του Τμήματος Τροχαίας. Είχε επισκεφθεί την ίδια ώρα το χώρο και διαπίστωσε ότι πάνω από τη συγκεκριμένη σχάρα υπήρχε τοποθετημένος προειδοποιητικός κώνος. Ήλεγξε τη σχάρα και διαπίστωσε ότι αυτή δεν είχε οποιοδήποτε πρόβλημα. Εξήγησε και αυτός τον τρόπο εφαρμογής μιας σχάρας η οποία τοποθετείται σε ένα πλαίσιο (τελάρο) από το οποίο στις τέσσερις του πλευρές προεξέχουν σίδερα τα οποία είναι σφηνωμένα μέσα στο μπετόν. Γύρω - γύρω από τη σχάρα υπάρχει περιθώριο 5mm για τη συστολή και διαστολή λόγω των θερμοκρασιών. Είχε διαπιστώσει ότι το τελάρο ήταν σταθερό όταν το ήλεγξε. Αργότερα για προληπτικούς λόγους, κάτι που συνηθίζει να κάμνει η υπηρεσία του, είχαν τοποθετήσει λίγο μπετόν στη μια πλευρά της σχάρας που ήταν και η μοναδική εργασία που είχε γίνει για τη σχάρα. Δεν είχε διαπιστώσει ότι αυτή παρουσίαζε τέτοιο ταρακούνημα που να απαιτείτο να επανατοποθετείτο ολόκληρη η σχάρα. Όταν είχε πληροφορηθεί για το ατύχημα που υπέστη ο υπάλληλος των εναγόντων και τον ισχυρισμό του ότι είχε ανασηκωθεί η σχάρα, μετέβη στη σκηνή με το υπηρεσιακό διπλοκάμπινο όχημα της υπηρεσίας του και πέρασε πάνω από αυτή από διάφορα μέρη της και με διαφορετική ταχύτητα για να διαπιστώσει πως αντιδρούσε η σχάρα χωρίς να διαπιστώσει οτιδήποτε παράδοξο. Υπέθεσε ότι μόνο εάν είχε μετακινηθεί από τη θέση της η σχάρα και ήταν τοποθετημένη διαγωνίως θα μπορούσε να είχε συμβεί το ατύχημα με τον τρόπο που το περιέγραψε ο υπάλληλος των εναγόντων. Ουδέποτε είχαν ως Δήμος παρόμοιο παράπονο. Δεν κουνιόταν ολόκληρη η βάση της σχάρας, εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα την εφάρμοζε ξανά σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές. Επανέλαβε ότι η τοποθέτηση μπετόν στη μια πλευρά της σχάρας έγινε για προληπτικούς και μόνο λόγους. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι η οδός Κιθαιρώνος ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας και η επίδικη σχάρα ήταν πάνω από οχετό όμβριων υδάτων. Παρόλο ότι η σχάρα είναι βαριά, εντούτοις, λόγω της ύπαρξης του περιθωρίου των 5mm γύρω - γύρω από αυτή μπορεί κάποιος έστω και με δυσκολία να τη μετακινήσει. Σίγουρα δεν μπορούν να ελέγχουν όλες τις σχάρες καθημερινά, όμως τα συνεργεία του Δήμου και η Τροχαία Λάρνακας τους ενημερώνουν μόλις διαπιστώσουν κάποιο πρόβλημα. Η επισκευή που είχε κάμει ήταν με μια μυστριά μπετόν που είχε τοποθετηθεί στη μια της πλευρά. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους εισηγήθηκαν ο καθένας με παραπομπή στη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και σε νομολογία ότι θα πρέπει η πλευρά τους να δικαιωθεί. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες των εναγόντων καθώς και τον μάρτυρα του εναγομένου ενώ κατέθεταν ενώπιον μου. Λαμβάνω υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας προφορικής και έγγραφης. Είχα την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της κατάθεσης των μαρττύρων να παρατηρήσω τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση τους και παρατήρησα γενικά τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Λαμβάνω υπόψη κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τυχόν προσωπικό συμφέρον που είχαν να πουν όσα είπαν, την συγγένεια, την φιλία την ιδιότητα και ευθύνη εκ του συμβάντος ή και οποιανδήποτε άλλη σχέση με τους διαδίκους. Στην συνέχεια θα προβώ σε αξιολόγηση της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας έχοντας υπόψη και τα όσα λέχθηκαν στην Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056) σε σχέση με το θέμα της αξιολόγησης μαρτυρίας, ότι δηλαδή: ¨ Η αξιολόγηση δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρος ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με αντικειμενική κρίση και υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή¨. Ο Μ.Ε. 1 κρίνεται ως αντικειμενικός και ανεξάρτητος μάρτυρας. Ήταν ο αστυνομικός στον οποίο υποβλήθηκε το παράπονο το οποίο σημείωσε στο ημερολόγιο που τηρούσε. Αναφέρθηκε επίσης τόσο στις ζημιές τις οποίες διαπίστωσε ότι είχε υποστεί το επίδικο όχημα όσο και στο τι αντίκρισε στη σκηνή όταν μετέβη εκεί, ότι δηλαδή η σχάρα ταλαντευόταν και προς τούτο τοποθέτησε προειδοποιητικούς κώνους ακόμα και στη διαπίστωση του μετά από λίγες ημέρες ότι αυτή επιδιορθώθηκε. Τα όσα ανέφερε συνάδουν με όσα σημείωσε στο ημερολόγιο του και δεν διέκρινα ότι διακατεχόταν από φιλικά αισθήματα προς τους ενάγοντες ή τον οδηγό τους τα οποία τον οδήγησαν στο να καταγράψει αρχικά και να καταθέσει στη συνέχεια ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου τα όσα είπε με σκοπό να τους βοηθήσει να εξασφαλίσουν αποζημιώσεις. Τα όσα ανέφερε τα αποδέχομαι ως αληθινά και αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της. Ο Μ.Ε. 2 Πίγγος μου έκαμε εξαιρετική εντύπωση. Κατέθεσε με απλότητα και τον φυσικό τρόπο. Τα όσα είπε ενώπιον του Δικαστηρίου συνάδουν απόλυτα με τις ενέργειες του που ακολούθησαν ευθύς αμέσως μετά το δυστύχημα οι οποίες τεκμηριώνονται και από ανεξάρτητη μαρτυρία του Μ.Ε.1 όπως και με τη λοιπή έγγραφη μαρτυρία όπως τα τεκμήρια 1 έως 5. Κρίνω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας, και ότι δεν έφτιαξε μια ιστορία για να αποφύγει τυχόν δικές του ευθύνες. Αποδέχομαι την μαρτυρία του εξ ολοκλήρου. Η μαρτυρία του Μ.Ε. 3 Πιττάτζη αν και αποσκοπούσε στην απόδειξη με ακρίβεια, όπως απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις, των ζημιών που υπέστησαν συνεπεία του ατυχήματος, εντούτοις απέτυχε. Χαρακτηρίζεται η μαρτυρία του επ΄αυτού του σημείου από αοριστεία, ασάφεια και δεν ήταν πειστική, δεν επιτέλεσε δε το σκοπό για τον οποίο προσήλθε, να εξηγήσει δηλαδή στο Δικαστήριο την ακριβή ζημιά την οποία υπέστη η εταιρεία του και τι έκαμε για να μειώσει την όποια ζημιά υπέστη. Μου φάνηκε ότι προσπάθεια του ήταν να εξογκώσει τις ζημιές που υπέστη η εταιρεία του συνεπεία του ατυχήματος. Παράδειγμα ήταν η ισχυριζόμενη αγορά της κορώνας και όσα παρέλειψε να πράξει για την μείωση της ζημιάς του. Θα μπορούσε να αγόραζε μόνο το μέρος το οποίο χρειαζόταν για την επισκευή του αυτοκινήτου του και όχι ολόκληρη την κορώνα, εν πάση περιπτώσει δεν είχε το δικαίωμα να αφήσει το υπόλοιπο της μέρος ως ¨λάφυρο¨ στο γκαράζ που του επιδιόρθωσε το αυτοκίνητο, αδιαφορώντας για την αξία του, εφόσον όπως είπε δεν είναι πωλητής εξαρτημάτων αυτοκινήτων για να γνωρίζει. Με αυτό το τρόπο όμως φάνηκε ότι δεν τον ενδιέφερε η μείωση της ζημιάς του που υπέστη μη εκπληρώνοντας το καθήκον για μείωση της ζημιάς του κάτι με το οποίο ήταν επιφορτισμένος (βλ. Αριστοδήμου v. Πέτρου
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 68). Δεν κατάφερε επίσης να αποδείξει την αξία κάθε μέρους ξεχωριστά των εξαρτημάτων που απαιτήθηκαν για την επιδιόρθωση του αυτοκινήτου του. Εξετάζοντας την μαρτυρία του μπορώ να πω πως μάλλον συσκότισε τα όσα όφειλε με σαφήνεια να διαφωτίσει το Δικαστήριο. Ο Μ.Ε. 4 μηχανικός Τίκκης ήταν πιο συγκεκριμένος και διαφωτιστικός σε σχέση με τις ζημιές που υπέστη το όχημα των εναγόντων. Δέχομαι ότι πληρώθηκε το Τιμολόγιο (Τεκμήριο 7), όπως είναι και το παραδεκτό γεγονός, εντούτοις αυτό όπως επίσης και το Τεκμήριο 4(α) δεν είναι ικανά από μόνα τους να αποδείξουν και τις ειδικές ζημιές τις οποίες οι ενάγοντες υπέστησαν και την έκταση τους και οι οποίες είναι το ζητούμενο για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων στον βαθμό που απαιτείται. Φάνηκε καθαρά ότι κάποιες εργασίες τις οποίες χρέωσε στο πιο πάνω τιμολόγιο δεν προέκυψαν συνεπεία του δυστυχήματος όπως είναι το συνολικό ποσό των Λ.Κ.26,00 και φαίνεται στην αριστερή στήλη του τιμολογίου. Όσον αφορά δε τις υπόλοιπες χρεώσεις δέχομαι ότι το φέρσο που απαιτείτο να αντικατασταθεί, αφού είχε σπάσει, είχε αξία Λ.Κ.45,00 εφόσον το complete που είχε αγοράσει και περιείχε πέντε συνολικά φέρσα κόστισαν Λ.Κ.225,
- Δέχομαι επίσης την αξία του ρίμς το οποίο επίσης έσπασε ότι ήταν Λ.Κ.62,00 και τα εργατικά Λ.Κ.50,
- Επομένως βρίσκω ότι οι ενάγοντες υπέστησαν ζημιές Λ.Κ.157,00 πλέον Φ.Π.Α. Λ.Κ.7.50σ. το οποίο υπολογίζεται μόνο επί του ποσού των εργατικών εφόσον για τα εξαρτήματα δεν απέκλεισε να συμπεριλάμβαναν στην τιμή που χρέωσε και Φ.Π.Α. και ο φόρος αυτός είναι γνωστό ότι δεν χρεώνεται δύο φορές. Επομένως βρίσκω ότι απαιτήθηκαν προς επιδιόρθωση του οχήματος συνολικά Λ.Κ.164,50σ. Δεν κρίνω ότι ενέχει οποιαδήποτε σημασία η πληρωμή εκ μέρους των εναγόντων και εξόφληση ολόκληρου του ποσού του τιμολογίου όπως δηλώθηκε με το παραδεκτό γεγονός. Η ισχυριζόμενη δαπάνη για ενοικίαση άλλου αυτοκινήτου προς αντικατάσταση του επίδικου οχήματος κατά τη διάρκεια της επισκευής του δηλαδή το ποσό των Λ.Κ.200,00 δεν έχει αποδειχθεί καθ΄ότι καμιά μαρτυρία δεν προσκομίστηκε προς αυτό το σκοπό. Επομένως το ποσό των Λ.Κ.200,00 που αξιώνουν οι ενάγοντες δεν μπορεί να του επιδικασθεί. Επίσης δεν αποδείχθηκε η χρέωση του ποσού των Λ.Κ.45,00 για τη μεταφορά του αυτοκινήτου, εάν είχε πληρωθεί αυτό το ποσό, είναι απορίας άξιον πως δεν καταγράφηκε και αυτό επί του τιμολογίου. Κάμνοντας μια ανασκόπηση των αξιώσεων των εναγόντων θα παρατηρούσα ότι αυτές εδράζονται επί του τεκμηρίου 4(α) το οποίο δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια προκαταρτική εκτίμηση, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία. Όσον αφορά τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 για την αγορά από τη Πάφο μιας κορώνας και κόντρα σούστας όπως ανέφερα και πιο πάνω δεν την αποδέχομαι ως αόριστη και ασαφή και ατεκμηρίωτη. Πέραν αυτού φάνηκε από τη μαρτυρία ότι πλήν ενός μέρους της δεν χρησιμοποιήθηκε το υπόλοιπο, χωρίς να δοθεί μαρτυρία για την αξία του μέρους που χρησιμοποιήθηκε και ως αόριστου ισχυρισμού δεν είμαι διατεθειμένος να τον αποδεχθώ. Το ότι το υπόλοιπο μέρος της κορώνας παρέμεινε ως ¨λάφυρο¨ χωρίς και πάλιν να προσδιορίζεται η αξία του είναι ένας άλλος λόγος ο οποίος δεν βοηθά την υπόθεση των εναγόντων. Ο Μ.Υ. Ανδρονίκου δεν με έπεισε ότι η επίδικη σχάρα δεν έχριζε επιδιόρθωσης. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε προς τι η επιδιόρθωση που της έκαμε, έστω ακόμα και με την τοποθέτηση μιας μιστριάς από μπετόν. Το ότι ισχυρίστηκε ότι αυτό έγινε για προληπτικούς λόγους δεν είναι, κατά την άποψη μου, αρκετά πειστικό επιχείρημα. Ή ήταν όπως την περιέγραψε σταθερή και δεν εγκυμονούσε οποιοδήποτε πρόβλημα ή έχριζε επιδιόρθωσης όπως και έγινε. Κατά συνέπεια επ΄αυτού του σημείου κρίνω ότι δεν ήταν αρκούντως πειστικός ότι τάχα όταν ήλεγξε αμέσως μετά το ατύχημα τη σχάρα, ούτε αυτή αλλά ούτε και το τελάρο κουνιόνταν. Εάν αυτό συνέβαινε, τότε δεν θα άφηνε τον προειδοποιητικό κώνο που τοποθέτησε ο αστυνομικός πάνω από αυτή και θα έσπευδε την επόμενη να την επισκευάσει, έστω τοποθετώντας και ελάχιστον μπετόν, μόνο στη μια πλευρά της, όπως ανέφερε, το οποίο από μόνο του, ίσως να ήταν αρκετό για να την καταστήσει στερεή πλέον όπως διαπίστωσαν αργότερα τόσο ο Μ.Ε. 1 όσο και ο Μ.Ε.
- Θα αποδεχθώ επ΄ αυτού του σημείου την εκδοχή των εναγόντων. Το ότι πέρασε αρκετές φορές και με διαφορετική ταχύτητα πάνω από τη σχάρα με ένα παρόμοιου τύπου όχημα και αυτή δεν συμπεριφέρθηκε όπως περιέγραψε ο Μ.Ε.2 δε σημαίνει και ότι τη συγκεκριμένη στιγμή που περνούσε ο Μ.Ε.2 πάνω από αυτή δεν συμπεριφέρθηκε όπως αυτός υπέθεσε, δηλαδή μετά που την ανασήκωσε ο μπροστινός τροχός κτύπησε πάνω στον πισινό με αποτέλεσμα να φύγει από τη θέση της και να προκαλέσει τη ζημιά που προκάλεσε στο αυτοκίνητο των εναγόντων. Για τους πιο πάνω λόγους θα απορρίψω τη μαρτυρία του Μ.Υ. και κατά συνέπεια την εκδοχή της υπεράσπισης ότι τάχα η σχάρα πιθανόν να μην ήταν τοποθετημένη στη θέση της, για λόγους που δεν οφείλονταν σε αυτούς, και γι΄ αυτό συνέβη και το ατύχημα. Επί αυτού του θέματος ο Μ.Ε.2 ήταν ειλικρινής και κατηγορηματικός και κατά την άποψη μου πειστικός όταν έλεγε ότι είχε προσέξει πριν από το ατύχημα τη σχάρα στη θέση της και ότι εάν αυτή δεν ήταν στη θέση της σίγουρα δεν θα περνούσε από πάνω της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η ευθύνη του Δήμου προκύπτει από το Άρθρο 84 παρ. (ε) του περί Δήμων Νόμο (Ν.111/1985), το οποίο προβλέπει σε γενικές γραμμές ότι για τους δρόμους που βρίσκονται μέσα σε δημοτικά όρια προβλέπεται η υποχρέωση του δήμου να τους διατηρεί σε καλή κατάσταση. Εφόσον έκαμα δεκτή τη μαρτυρία των εναγόντων απορρίπτοντας ταυτόχρονα αυτήν της υπεράσπισης, κρίνω ότι προκύπτει ευθύνη του εναγομένου Δήμου για τη ζημιά που προκλήθηκε στο όχημα των εναγόντων εφόσον η σχάρα, όπως δέχθηκα, ταλαντευόταν και δεν ήταν σταθερή στη θέση της, όπως όφειλε ο Δήμος να τη διατηρούσε ανά πάσα στιγμή έτσι που να μη προκαλούσε κίνδυνο, γεγονός το οποίο προκάλεσε τη ζημιά όταν πέρασε από πάνω της και όταν αυτή έφυγε από τη θέση της και κτύπησε επί του οχήματος των εναγόντων (βλ. Παρτέλλα v. Δήμου Λάρνακας
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1671). Στο ερώτημα αν η παράλειψη εξειδικευμένης αναφοράς των ζημιών που υπέστη το αυτοκίνητο των εναγόντων καθιστά είτε άκυρη τη διαδικασία ή ακόμα δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής, οπότε θα είχε ως συνέπεια την απόρριψη της αγωγής, η απάντηση μου είναι αρνητική. Εφόσον αποκαλύπτεται αιτία αγωγής και αυτή συνίσταται στην αμέλεια που επέδειξε ο εναγόμενος Δήμος, να διατηρεί την επίδικη σχάρα σε καλή κατάσταση έτσι που να μη ταλαντεύεται και να εγκυμονεί κινδύνους για τα διερχόμενα αυτοκίνητα, η αδυναμία που παρουσιάζεται στα δικόγραφα της μη εξειδίκευσης δηλαδή των λεπτομερειών των ζημιών θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες (βλ. Fasil and Others v. ¨Sun Boat¨
(1984)1 C..L.R. 679 και στην υπόθεση Κουρσουμά v. Κοσμά,
(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 973). Στην Μεταξάκη v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1 Α.Α.Δ. σελ. 467 στην οποία με παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου, δεν προκύπτει διαφορετική αρχή, εκείνη η υπόθεση τελικά είχε κριθεί στην μη προσκόμιση ¨ίχνους μαρτυρίας για το τι συγκεκριμένα αντικείμενα (ποια και πόσα) υπήρχαν στο κατάστημα του ενάγοντα και τι αξία είχαν¨. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Κουρσουμά (ανωτέρω) : ¨Όμως είναι θεμελιωμένο ότι ο διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές έτσι που να μη μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού (βλ. Dean and Chapter of Chester v. Sweleting corporation Ltd
(1902)W.N.5 -85 L.T.67 Bullen and Leake 12η έκδοση σελ. 114 Annual Practice 1958 σελ. 460)¨. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη και τη νομική πτυχή της υπόθεσης, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Ο υπάλληλος των εναγόντων Μ.Ε.2 Πίγγος οδηγώντας όχημα μάρκας ΤΟΥΙΟΤΑ, διπλοκάμπινο, τετράπορτο, χαμηλό, ιδιοκτησίας των εναγόντων, το απόγευμα της 20.02.2004 με φως της ημέρας επί της οδού Κιθαιρώνος εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λάρνακας και ενώ ο καιρός ήταν αίθριος, περνώντας ανυποψίαστος πάνω από σχάρα όμβριων υδάτων για την συντήρηση της οποίας υπεύθυνος ήταν ο Δήμος Λάρνακας, η οποία δεν ήταν τοποθετημένη στερεά αλλά ταλαντευόταν, συνεπεία αυτής της ελαττωματικότητας της, και σε αυτό ακριβώς έγκειται και η ευθύνη του εναγόμενου δήμου για αμέλεια και/ ή παράβαση των νομίμων του καθηκόντων, και περνώντας από πάνω της ο μπροστινός αριστερός τροχός, έφυγε από τη θέση της, με αποτέλεσμα να ανασηκωθεί πάνω και να κτυπήσει στο πισινό αριστερό τροχό, να προκαλέσει ζημιά σε ένα φέρσο και στο ρίμς του τροχού και να προκληθεί φούσκωμα στο ελαστικό του. Ο οδηγός του οχήματος αφού πέρασε πρώτα το όχημα για επιδιόρθωση σε κοντινό γκαράζ, στη συνέχεια, αφού διαπιστώθηκαν οι ζημιές που υπέστη το όχημα, το μετέφερε στο Τμήμα Τροχαίας όπου κατάγγειλε το γεγονός στην αστυνομία. Το αυτοκίνητο επιθεωρήθηκε από αστυνομικό ο οποίος κατέγραψε τις πιο πάνω περιγραφείσες ζημιές που ήταν ορατές και είχε δει και στη συνέχεια αφού μετέβησαν στη σκηνή κατέγραψε και τη διαπίστωση του σχετικά με τη σχάρα, ότι δηλαδή αυτή ταλαντευόταν και προς τούτο αναγκάσθηκε να τοποθετήσει επ΄αυτής προειδοποιητικό κώνο. Ενημερώθηκε αμέσως ο αρμόδιος υπάλληλος του Δήμου Λάρνακας για το συμβάν, ο οποίος όταν πήγε επί τόπου δεν έκρινε ότι ήταν αχρείαστη η τοποθέτηση προειδοποιητικού κώνου επί της σχάρας και την επόμενη φρόντισε να επισκευαστεί η σχάρα τοποθετώντας σε μια πλευρά της μπετόν όπως διαπίστωσαν αργότερα τόσο ο Μ.Ε. 1 όσο και ο Μ.Ε.2. Βρίσκω επομένως ότι η σχάρα ήταν ελαττωματικά τοποθετημένη και για τούτο έχριζε επιδιόρθωσης όπως και της έγινε. Οι ενάγοντες αποτάθηκαν αρχικά προφορικά στην αρμόδια υπηρεσία του Δήμου αξιώνοντας αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστησαν και όταν δεν βρήκαν οποιαδήποτε ανταπόκριση αποτάθηκαν και εγγράφως στο Δήμο ο οποίος απέρριψε την αξίωση τους. Οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν ότι υπέστησαν ζημιά που ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ. 164,50σ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η πιο πάνω αξιολόγηση και η κατάληξη μου στα ευρήματα στα οποία μόλις πιο πάνω αναφέρθηκα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η αγωγή έχει μόνο μερική επιτυχία ήτοι οι ενάγοντες έχουν αποδείξει ζημιές που ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ.164,50σ. τις οποίες και δικαιούνται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Εκδίδεται απόφαση για το ποσό των Λ.Κ. 164,50σ. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην ανάλογη κλίμακα. (Υπ.) .................................................. Χρήστος Φιλίππου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο