HARRY LEONARD FLOWER κ.α. ν. ΦΩΤΕΙΝΗΣ Χ΄ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγ. 2794/03, 15.9.2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A116 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 2794/03 Μεταξύ:
- HARRY LEONARD FLOWER
- MARINA JOAN FLOWER Εναγόντων -και-
- ΦΩΤΕΙΝΗΣ Χ΄ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ Χ΄ΙΩΑΝΝΟΥ
- ΗΛΙΑ Χ΄ΙΩΑΝΝΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 9.12.2005 Ημερομηνία: 15.9.
- Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες-αιτητές: Ο κ. Α. Ποιητής. Για τους εναγόμενους-καθ΄ ων η αίτηση: Η κα Σ. Γεωργίου για κ. Χρ. Ιωάννου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες ζητούσαν με την αγωγή διάταγμα που να διατάσσει τη μεταβίβαση ενός διαμερίσματος που είχαν αγοράσει από τους εναγόμενους ή διαζευκτικά αποζημιώσεις. Τελικά, στις 5.4.05, οι εναγόμενοι δέχθηκαν και εδόθη εκ συμφώνου «διάταγμα διατάσσον τους εναγομένους να μεταβιβάσουν το επίδικο διαμέρισμα στους ενάγοντες εντός 8 μηνών». Στην αγωγή και στο λεκτικό του παραπάνω διατάγματος δεν γινόταν λόγος για «ειδική εκτέλεση». Οι ενάγοντες ζήτησαν με αίτηση ημερ. 29.9.05 τροποποίηση του παρακλητικού της αγωγής και του διατάγματος ημερ. 5.4.05 διά της προσθήκης της φράσης «για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης» ώστε να ήταν σε θέση να προχωρήσουν στο Κτηματολόγιο τη διαδικασία δυνάμει του περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ. 232 («Ο Νόμος»). Το Δικαστήριο, στις 19.10.05, επέτρεψε την τροποποίηση, θεωρώντας πως επρόκειτο για παράλειψη του αυτονόητου πως δεν μπορεί να υπάρξει διάταγμα για μεταβίβαση ακινήτου παρά υπό τη μορφή διατάγματος για ειδική εκτέλεση του Κεφ.
- Όταν όμως οι ενάγοντες αποτάθηκαν στο Κτηματολόγιο, διαπίστωσαν ότι η περιουσία είναι βεβαρημένη με προγενέστερη υποθήκη, που συνιστά εμπόδιο στην προώθηση της ειδικής εκτέλεσης. Οπότε οι ενάγοντες επανήλθαν και ζητούν τώρα την επιβολή ποινής στους εναγόμενους για ανυπακοή προς το διάταγμα ημερ. 5.4.05 όπως τροποποιήθηκε στις 19.10.
- Λέγουν ότι με το να αποδεχθούν οι εναγόμενοι το διάταγμα, ανέλαβαν την υποχρέωση να άρουν την υποθήκη. Αγορεύοντας δε ο ευπαίδευτος δικηγόρος τους, εισηγήθηκε πως οι πρόνοιες του Νόμου συντρέχουν παράλληλα με τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου να επιβάλλει συμμόρφωση προς τα διατάγματα του. Αντίθετα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγομένων εισηγήθηκε ότι δεν χωρεί αίτηση παρακοής σε σχέση με διάταγμα ειδικής εκτέλεσης του Κεφ.
- Το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εκδίδεται διάταγμα ειδικής εκτέλεσης, απευθύνεται στο αρμόδιο Κτηματολογικό Γραφείο για σκοπούς εφαρμογής του (άρθρο 4). Οπότε, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, διενεργείται εγγραφή επ΄ ονόματι του και η ιδιοκτησία περιέρχεται σ΄ αυτόν, χωρίς σε κανένα στάδιο να εμπλέκεται ο πωλητής. Έτσι, παρά το λεκτικό του συγκεκριμένου διατάγματος που απευθύνεται επιτακτικά στους εναγόμενους και που συντάχθηκε με τη σχετική οπισθογράφηση, ένα διάταγμα ειδικής εκτέλεσης δεν απευθύνεται στον υπόχρεο υπ΄ αυτή την έννοια. Ο κ. Ποιητής βέβαια εισηγήθηκε πως παράλληλα με τις πρόνοιες του Κεφ. 232 το Δικαστήριο έχει συμφυή εξουσία να επιβάλει τη συμμόρφωση. Η γενική αυτή εξουσία έχει κωδικοποιηθεί. Το Δικαστήριο έχει εκ του νόμου εξουσία, με την επιβολή ποινής, να εξαναγκάσει συμμόρφωση σε διάταγμα (Άρθρο 162 του Συντάγματος και Άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60). Ειδικότερα, το Άρθρο 162 Συντ. προβλέπει ότι το δικαστήριο έχει εξουσία να διατάξει φυλάκιση μέχρι τη συμμόρφωση, εν πάση όμως περιπτώσει μέχρι τους δώδεκα μήνες. Εξ αυτού προκύπτει πως η ποινή δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά στοχεύει στον εξαναγκασμό του υπόχρεου, να υπακούσει. Άρα ο τελικός σκοπός θα ήταν εν προκειμένω η ειδική εκτέλεση της σύμβασης. Έξω όμως από τα πλαίσια που θέτει το Κεφ.
- Δεν μπορεί να νοηθεί απόκτηση εμπράγματου δικαιώματος επί ακινήτου με ειδική εκτέλεση παρά μόνο υπό τις πρόνοιες του Κεφ.
- [Xenopoulos v. Makridi
(1969)1 C.L.R. 488]. Αν γίνει δεκτό ότι ένα διάταγμα για ειδική εκτέλεση μπορεί να εκτελεστεί με εξαναγκασμό υπό την έννοια του Άρθρου 162 Συντ. και του Άρθρου 42 του Ν.14/60, το αποτέλεσμα θα ήταν η ποινικοποίηση, κατ΄ ουσίαν, μιας αντισυμβατικής συμπεριφοράς, γενικότερα από την επί τούτου προβλεφθείσα ειδική ρύθμιση διά του Κεφ. 232. Αυτό θα ήταν ανεπίτρεπτο. Επιπρόσθετα, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των καθ΄ ων η αίτηση αναφέρθηκε στο ότι δεν προηγήθηκε επίδοση του διατάγματος μετά την τροποποίηση και παρέλευση εκ νέου περιόδου 8 μηνών. Γι΄ αυτό το ζήτημα ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων είπε με αναφορά στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 81 πως η τροποποίηση ανατρέχει στον αρχικό χρόνο και πως εν πάση περιπτώσει έχουν πλέον παρέλθει 8 μήνες από την τροποποίηση. Τα ζητήματα αυτά θα είχαν σημασία, βέβαια, εάν το διάταγμα δημιουργούσε επιτακτική προσωπική υποχρέωση συγκεκριμένης ενέργειας από τους καθ΄ ων η αίτηση. Πάντως η αρχή ότι η τροποποίηση ανατρέχει στον αρχικό χρόνο ενός δικογράφου αφορά τα δικόγραφα και δεν είναι εν προκειμένω σχετική. Ο χρόνος δε της επίδοσης του διατάγματος στην τελική του μορφή αποτελεί και την αφετηρία της προθεσμίας, εφόσον τότε είναι που αποκρυσταλλώνεται η εκ του διατάγματος υποχρέωση. Η αίτηση θ΄ απορριφθεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως οι ενάγοντες θα βρεθούν χωρίς θεραπεία ενόψει της επιλογής τους για ειδική εκτέλεση, αντί για αποζημιώσεις. Όπου η επιλεγείσα ειδική εκτέλεση αποδεικνύεται αδύνατη, όπως εν προκειμένω, ο ενάγοντας μπορεί να ζητήσει ακύρωση του διατάγματος, τερματισμό της σύμβασης και αποζημιώσεις (Johnson v. Agnew [1979] 1 All E.R. 883, H.L.). Αφ΄ ενός η αντισυμβατική συμπεριφορά των καθ΄ ων η αίτηση είναι δεδομένη. Αφ΄ ετέρου η περαιτέρω διαδικασία προέκυψε ως εκ της παράλειψης τους να αποκαλύψουν την ύπαρξη προγενέστερης υποθήκης. Όσο κι αν ήταν για το Δικαστήριο να ζητήσει πληροφορίες σχετικά με εμπράγματα βάρη πριν την έκδοση του διατάγματος [άρθρο 3
(3)Κεφ. 232], ζήτημα για το οποίο δεν επεσύρθη τότε η προσοχή, παραμένει γεγονός η ανεπίτρεπτη παρασιώπηση εκ μέρους των εναγομένων που οδήγησε σε ατελέσφορη και αχρείαστη διαδικασία. Γι΄ αυτό το λόγο δεν θα δοθεί, παρά το αποτέλεσμα, διαταγή για έξοδα. Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.)..................................... Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ. /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο