IGALEX EMPORIO WOOD LTD ν. C AND T TRADING CO LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2645/2005, 20 Σεπτεμβρίου 2006

(2)του Ποινικού Κώδικα. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι οι ακόλουθες επιταγές: (α) Επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Έγκωμης (Λευκωσίας) Λτδ με ημερομηνία πληρωμής 22.1.2005 για το ποσό των ΛΚ3000.- (τεκμ. 6) (β) Επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Έγκωμης (Λευκωσίας) Λτδ με ημερομηνία πληρωμής 29.1.2005 για το ποσό των ΛΚ3000.- (τεκμ. 7) (γ) Επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Έγκωμης (Λευκωσίας) Λτδ με ημερομηνία πληρωμής 5.2.2005 για το ποσό των ΛΚ3000.- (τεκμ. 8) (δ) Επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Έγκωμης (Λευκωσίας) Λτδ με ημερομηνία πληρωμής 12.2.2005 για το ποσό των ΛΚ3000.- (τεκμ. 9) (ε) Επιταγή του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Έγκωμης (Λευκωσίας) Λτδ με ημερομηνία πληρωμής 19.2.2005 για το ποσό των ΛΚ3000.- (τεκμ. 10) Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα, τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και συνακόλουθα αποτελούν ευρήματα. Έχουν δε ως ακολούθως:

1. Η κατηγορούμενη 2 Χρυσούλα Κυριάκου ή Χρυσούλα Κυριάκου Τσιορβά είναι το ίδιο πρόσωπο.
2. Η κατηγορουμένη 1 εταιρεία είναι δεόντως εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών.
3. Η κατηγορουμένη 1 εταιρεία έκδωσε μέσω αντιπροσώπου της τις επιταγές που αναφέρονται πιο πάνω.
4. Η κατηγορούμενη 2 ήταν κατά τον επίδικο χρόνο που εκδόθηκαν οι επιταγές και εξακολουθεί να είναι διευθυντής της κατηγορουμένης αρ.
6. Το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Έγκωμης (Λευκωσίας) Λτδ είναι τράπεζα και εγγεγραμμένη σύμφωνα με το περί Συνεργατικών Νόμο. Προς στοιχειοθέτηση των κατηγοριών η κατήγορος κάλεσε ως μάρτυρες τη κα Σταυρούλα Παπαδοπούλου, το κ.Μιχάλη Κανέλλα και τον κ. Αλέξη Πελιβανίδη. Η κα Σταυρούλα Παπαδοπούλου εργάζεται στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Έγκωμης και είναι υπεύθυνη στο τμήμα τρεχούμενων λογαριασμών. Η κατηγορούμενη 1 διατηρεί λογαριασμό στην εν λόγω συνεργατική από τον οποίο μπορεί να εκδίδει επιταγές. Διατηρούν δείγμα υπογραφής. Το πρόσωπο που υπέγραψε τις επιταγές που αναφέρονται πιο πάνω είναι η κατηγορουμένη αρ.2., αφού ελέγχουν την υπογραφή επί των επιταγών με το δείγμα υπογραφής που διατηρούν. Οι επιταγές που περιγράφονται πιο πάνω παρουσιάστηκαν στη συνεργατική Έγκωμης μέσω της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας από τις 27.1.2005 μέχρι και τις 24.2.
7. Όταν παρουσιάστηκαν δεν πληρώθηκαν διότι δόθηκε εντολή όπως μη πληρωθούν. Η ίδια έλεγξε τις επιταγές τεκμ. 7,8 και 9 όπου έθεσε την σφραγίδα και την υπογραφή της σε αυτές. Τις άλλες δυο επιταγές τις έλεγξε άλλη συνάδελφος της. Ο κ.Μιχάλης Κανέλλας εργάζεται στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Έγκωμης. Η κατηγορουμένη 1 διατηρεί λογαριασμό και η κατηγορούμενη 2 είναι διευθυντής της κατηγορουμένης
8. Γνώριζε το πιο πάνω γεγονός από τα έγγραφα της εταιρείας. Στις 27.1.2005 η κατηγορουμένη αρ.1 με επιστολή της διευθυντού αυτής, κατηγορουμένης αρ.2 έδωσε γραπτές οδηγίες (τεκμ.1) προς την εν λόγω συνεργατική όπως μη εξαργυρωθούν δυο επιταγές εκ των οποίων η μία αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και ειδικότερα η επιταγή με ημερομηνία πληρωμής 22.1.2005 για το ποσό των ΛΚ3000.- (τεκμ.6). Ως λόγος μη εξαργύρωσης αναφέρετο ότι «ο δικαιούχος αθέτησε τη συμφωνία για παράδοση την 15η Δεκεμβρίου ειδικών διαστάσεων ξυλείας ως συνεφωνήθη». Στις 3.2.2005 και πάλι απεστάλη επιστολή (τεκμ.2) από το ίδιο πρόσωπο με την οποία δόθηκαν γραπτές οδηγίες όπως επτά επιταγές από τις οποίες οι τέσσερεις αποτελούν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας (τεκμ.7,8,9 και 10) μην εξαργυρωθούν για τον ίδιο λόγο που περιγράφεται πιο πάνω. Στην επιταγή (τεκμ.6) υπάρχει σφραγίδα της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας και η υπογραφή ανήκει σε άλλη υπάλληλο τη κα Π. Ηρακλέους. Το ίδιο και για την επιταγή τεκμ.
9. Γνώριζε ότι η υπογραφή στις επιστολές (τεκμ.1 και 2) ανήκουν στη κατηγορουμένη αρ.2 αφού σύγκρινε το δείγμα υπογραφής με τις υπογραφές στις επιστολές. Ο κ.Αλέξης Πελιβανίδης είναι ο διευθυντής της κατηγόρου εταιρείας (τεκμ.3) η οποία ασχολείται με την εισαγωγή και πώληση ξυλείας. Αρχικά γνώρισε το Γιαννάκη Τσιορβά σύζυγο της κατηγορουμένης αρ.2 ως επίσης και το Πέτρο Τσιορβά, κουνιάδο της κατηγορουμένης αρ.2 οι οποίοι του ανέφεραν ότι εργάζονται στη κατηγορουμένη αρ.
10. Η συνεργασία μεταξύ της κατηγόρου και της κατηγορουμένης 1 εταιρείας άρχισε το Μάιο του
11. Αρχικά οι Γιαννάκης και Πέτρος Τσιορβάς μετέβησαν στο λιμάνι Λεμεσού όπου αγόρασαν ξυλεία για λογαριασμό της κατηγορουμένης αρ.
12. Στο συγκεκριμένο χώρο μετέβηκε και η κατηγορουμένη 2 η οποία εξουσιοδότησε τους πιο πάνω καθότι δεν μπορούσε να ασχολείται με αυτής της φύσης τις εργασίες. Στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι τη κατηγορουμένη 2 την αντιλήφθηκε για πρώτη φορά στο λιμάνι να υπογράφει επιταγές των ΛΚ600.- οι οποίες όμως δεν αποτέλεσαν αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Σε αρκετές περιπτώσεις πώλησε ξυλεία στη κατηγορουμένη αρ.1 η οποία του εξέδιδε επιταγές. Μερικές απ΄ αυτές ήταν 12 επιταγές (τεκμ.15) οι οποίες όμως πληρώθηκαν. Με βάση τα τιμολόγια και την κατάσταση λογαριασμού (τεκμ.5) η κατηγορουμένη 1 οφείλει το ποσό των ΛΚ62,652.04 σεντ. Επίσης παρουσίασε κατάσταση πληρωμών της κατηγορουμένης 1 (τεκμ.11). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το ποσό που οφείλει η κατηγορουμένη 1 ανέρχεται στο ποσό των ΛΚ62,152.04 σεντ καθότι επιταγή για το ποσό των ΛΚ500.- που περιλαμβάνεται στις επιταγές του τεκμ.15 δεν περιλαμβάνεται στη κατάσταση πληρωμών (τεκμ.11). Στις 20.1.2005 στη Λεμεσό ο σύζυγος της κατηγορουμένης Γιαννάκης Τσιορβάς στη παρουσία και του Πέτρου Τσιορβά έδωσε στο κ. Α. Πελιβανίδη τις επιταγές (τεκμ.6 έως 10). Ο λόγος που δόθηκαν οι εν λόγω επιταγές ήταν έναντι του οφειλομένου ποσού και σε αντικατάσταση άλλων. Αρνήθηκε ότι οι επιταγές δόθηκαν για να φέρει ξυλεία στο Γιαννάκη Τσιορβά. Το προτιμολόγιο (τεκμ.14) απεστάλη στο Γιαννάκη Τσιορβά με τηλεομειότυπο από τον ίδιο καθότι του ζήτησε προσφορά για να του φέρει ξυλεία και του το απέστειλε για να γνωρίζει πως γίνεται. Ο κ.Πελιβανίδης του ανέφερε ότι εφόσον εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του τότε θα του έφερνε ξυλεία. Τα πιο πάνω διαδραματίστηκαν πριν παραδοθούν σ΄ αυτόν οι επίδικες επιταγές. Στη συνέχεια κατέθεσε τις επιταγές στο υποκατάστημα Φανερωμένης της Τράπεζας Κύπρου και πληροφορήθηκε ότι δεν εξαργυρώθηκαν καθότι σταμάτησαν την πληρωμή τους. Ο κ.Πελιβανίδης επισκέφθηκε το σπίτι της κας Κιβέλης Αριστείδου αδελφή του Πέτρου Τσιορβά καθότι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και ήθελε να τον βοηθήσει. Επίσης μίλησε και με τον κ.Δημόκριτο Αριστείδου. Αρνήθηκε ότι εκβίασε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ότι σε περίπτωση που δεν τον πληρώσει ο Πέτρος Τσιορβάς και αν δεν μεσολαβούσε η ίδια να πληρώσει τότε δεν θα παρέδιδε ξυλεία στο Γιαννάκη Τσιορβά και θα προσπαθούσε να τον φυλακίσει. Η κατηγορουμένη αρ.2 ανέφερε ότι είναι τυπικά διευθυντής της κατηγορουμένης αρ.1 διότι ο σύζυγος της κυρήχθηκε σε πτώχευση το 2001 ή το
13. Η μόνη ανάμειξη της ήταν να υπογράφει επιταγές. Για πρώτη φορά γνώρισε τον κ.Πελιβανίδη στο Δικαστήριο και ουδέποτε τον συνάντησε προηγουμένως ούτε και στο λιμάνι όπως ο τελευταίος ανέφερε. Τις επίδικες επιταγές (τεκμ. 6 έως 10) τις έδωσε στο σύζυγο της στα μέσα Δεκεμβρίου του 2004 αφού προηγουμένως ο σύζυγος της της ανέφερε ότι θα αγόραζε ξυλεία και επειδή δεν μπορούσε να εκδοθεί εγγυητική συμφωνήθηκε να εκδοθούν μεταχρονολογημένες επιταγές. Σύμφωνα με την κα Κυριάκου σε κάθε περίπτωση που θα ερχόταν η ξυλεία θα εκδίδετο και επιταγή. Ο σύζυγος της την πληροφόρησε ότι παρέδωσε τις πιο πάνω επιταγές στο κ. Α. Πελιβανίδη. Ο σύζυγος της επίσης την πληροφόρησε ότι γνώρισε το πιο πάνω πρόσωπο μέσω του αδελφού του οι οποίοι ήταν συνεργάτες. Πριν την έκδοση των επίδικων επιταγών αγοράστηκαν ξύλα και εξέδωσε επιταγές αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιστράφηκαν απλήρωτες. Όπως την πληροφόρησε η ξυλεία θα παραδίδετο στα μέσα Ιανουαρίου του 2005 και όταν παρήλθε η πιο πάνω ημερομηνία της ζήτησε να σταματήσει την πληρωμή των επιταγών. Έτσι στις 27.1.2005 έδωσε γραπτές οδηγίες (τεκμ.1) να σταματήσουν τις επιταγές που περιγράφονται πιο πάνω. Μετά που ο κ.Α. Πελιβανίδης επισκέφθηκε τη κουνιάδα της κα Κιβέλη Αριστείδου έδωσε οδηγίες στις 3.2.2005 (τεκμ.2) όπως σταματήσουν τη πληρωμή των υπόλοιπων επιταγών. Επίσης ο σύζυγος της της ανέφερε να σταματήσει τις επιταγές διότι ο Α. Πελιβανίδης με το Πέτρο Τσιορβά έκαναν μαφίες. Σύμφωνα με τη κα Κυριάκου ο Πέτρος Τσιορβάς δεν είχε καμία σχέση με την κατηγορουμένη αρ.1 και κανένα ποσό δεν οφείλει η κατηγορουμένη αρ.1 στη κατήγορο. Ο κ.Γιαννάκης Τσιορβάς σύζυγος της κατηγορουμένης αρ.2 ανέφερε ότι τον Α. Πελιβανίδη τον γνώρισε για πρώτη φορά στις αρχές Μαΐου
14. Ο αδελφός του Πέτρος του ανέφερε ότι το εν λόγω πρόσωπο ασχολείται με την πώληση ξυλείας και ότι συνεργάζονται και ότι στο λιμάνι Λεμεσού υπάρχει ξυλεία την οποία ήθελε να αγοράσει ο Πέτρος και του ζήτησε να τον μεταφέρει στο λιμάνι Λεμεσού. Έτσι τον γνώρισε. Η σύζυγος του είναι διευθυντής της κατηγορουμένης αρ.1 και μοναδική μέτοχος η οποία εγγράφηκε το
15. Ο ίδιος εργάζεται στην εταιρεία αυτή. Είναι πτωχεύσας από το 2001 ή το
16. Σε μεταγενέστερο χρονικό στάδιο αποφάσισε όπως αγοράσει ξυλεία από το κ.Πελιβανίδη, πράγμα το οποίο έπραξε με αποτέλεσμα να εκδοθούν επιταγές (τεκμ.15). Ακολούθως αποφάσισε και πάλι να αγοράσει ξυλεία και ο κ.Πελιβανίδης του ανέφερε ότι θα μπορούσε να το πράξει εφόσον του παρέδιδε μεταχρονολογημένες επιταγές, αφού ο Γ. Τσιορβάς τον ενημέρωσε ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να παραδώσει εγγυητική. Έτσι του απέστειλε το προτιμολόγιο (τεκμ.14) για να τον ενημερώσει ότι κάποιο άλλο πρόσωπο παρήγγειλε αλλά ο ίδιος θα μπορούσε να αγοράσει με μεταχρονολογημένες επιταγές. Έτσι συμφώνησαν το Νοέμβριο του
17. Τον ενημέρωσε ότι το φορτίο θα ερχόταν στις 15.12.2004 και πριν την 15.12.2004 του παρέδωσε τις επίδικες επιταγές (τεκμ. 6 έως 10) αφού προηγουμένως τις ζήτησε από τη σύζυγο του. Δεν παρελήφθηκε η ξυλεία την πιο πάνω ημερομηνία και ο κ.Πελιβανίδης τον ενημέρωσε ότι θα υπήρχε καθυστέρηση ενός μηνός λόγω κακοκαιρίας. Στις 15.1.2005 και πάλι δεν παρέλαβε ξυλεία όπου και πάλι τον ενημέρωσε ότι θα υπάρξει καθυστέρηση μία ή δυο εβδομάδες και τον διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα, με αποτέλεσμα να πεισθεί. Καθυστέρησε να ενημερώσει τη σύζυγο του όπως σταματήσει τις επιταγές διότι πείσθηκε από τον κ. Α. Πελιβανίδη. Όταν στις 24 ή 25.1.2005 η αδελφή του Κιβέλη Αριστείδου του ανέφερε ότι την επισκέφθηκε ο κ.Α. Πελιβανίδης στο σπίτι της και ζήτησε να πληρώσει η ίδια και της ανέφερε ότι θα κατέθετε τις επίδικες επιταγές έστω και αν δεν έρθει η ξυλεία τότε ενημέρωσε τη σύζυγο του και της ζήτησε να σταματήσει τη πληρωμή των επιταγών. Προηγουμένως ο κ.Πελιβανίδης ζήτησε από το Γιαννάκη Τσιορβά να υπογράψει τιμολόγια του αδελφού του Πέτρου. Ο ίδιος όμως αρνήθηκε. Τον πληροφόρησε ότι ο Πέτρος δεν δεσμεύει την κατηγορουμένη αρ.
18. Του ανέφερε ότι εάν επρόκειτο για πληρωμένη ξυλεία να την περάσει για σκοπούς ΦΠΑ αφού δεν διατηρούσε εταιρεία ο αδελφός του. Τα πιο πάνω έγινε σε δυο με τρεις περιπτώσεις. Ο κ.Δημόκριτος Αριστείδου είναι δικηγόρος και ο Γιαννάκης Τσιορβάς, σύζυγος της κατηγορουμένης 2, είναι κουνιάδος του. Ο κ.Α.Πελιβανίδης επισκέφθηκε το σπίτι του και αντιλήφθηκε ότι ήταν το πρόσωπο που επισκέφθηκε λίγες μέρες προηγουμένως και τη σύζυγο του. Αναζητούσε το κουνιάδο του Πέτρο Τσιορβά ο οποίος τον ξεγέλασε όπως του ανέφερε. Του ανέφερε ότι ο Πέτρος Τσιορβάς είναι άφραγκος και αφού του εξέφρασε τη συμπάθεια του του δήλωσε με σαφήνεια ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάρει τα λεφτά του. Ο Α. Πελιβανίδης του ανέφερε ότι υπάρχει τρόπος να πάρει τα χρήματα του καθότι έχει στην κατοχή του επιταγές για παραγγελίες της Γ και Ε Τσιορβά Λτδ που δεν έχουν εκτελεστεί και ανέμειξε το Γιαννάκη Τσιορβά και τη κατηγορουμένη αρ.2 Συζήτησαν για περίπου μια ώρα με σκοπό να τον βοηθήσει και επέμενε ότι θα χρησιμοποιήσει τις επιταγές που του έδωσε ο Γιαννάκης Τσιορβάς για να εισπράξει το λαβείν του. Όλα τα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκαν από τον συνήγορο της κατηγόρου παρά μόνο του υποβλήθηκε ότι ήρθε να βοηθήσει τους κατηγορουμένους πράγμα το οποίο αρνήθηκε. Η κα Κιβέλη Αριστείδου, σύζυγος του Δημόκριτου Αριστείδου είναι αντιδήμαρχος του Δήμου Πολεμιδιών. Η κατηγορουμένη αρ.2 είναι νύμφη της. Ο Α.Πελιβανίδης τον Ιανουάριο του 2005 την επισκέφθηκε στο σπίτι της και την ρώτησε αν είναι η αδελφή του Πέτρου Τσιορβά. Αφού του απάντησε καταφατικά της ανέφερε ότι ο αδελφό της Πέτρος του οφείλει χρήματα και ήθελε να του τα δώσουν. Η ίδια αρνήθηκε να πληρώσει και τότε ο Πελιβανίδης της ανέφερε ότι αν δεν τον πληρώσουν θα τους έκαμνε ρεζίλι και ότι έχει στην κατοχή του επιταγές του Γιαννάκη αφού θα του έφερνε ξύλα από το εξωτερικό. Θα χρησιμοποιούσε τις επιταγές για να εισπράξει το λαβείν που του όφειλε ο Πέτρος Τσιορβάς. Επίσης της ανέφερε ότι θα καταστραφούν και να μη παραξενευτεί αν έβρισκε τον αδελφό της Πέτρο κομματάκια. Τότε του ζήτησε να εγκαταλείψει την οικία της, πράγμα το οποίο έπραξε. Ακολούθως ενημέρωσε τόσο την κατηγορουμένη αρ.2 όσο και τους αδελφούς της και την κόρη της. Η κα Χριστιάνα Αριστείδου, δικηγόρος, είναι η θυγατέρα της κας Κιβέλης Αριστείδου. Σύμφωνα με την κα Χ.Αριστείδου η κατηγορουμένη αρ.2 ήταν τυπικά διευθυντής της κατηγορουμένης αρ.
19. Η Γ και Ε Τσιορβάς Λτδ ιδρύθηκε πριν από την κατηγορουμένη αρ.
20. Τον Α.Πελιβανίδη τον αντιλήφθηκε για πρώτη φορά πριν δύο χρόνια περίπου από σήμερα στην αυλή του σπιτιού της μητέρας της και να πλησιάζει το θείο της Πέτρο με απειλητικές διαθέσεις. Μεταξύ των δυο έγινε λογομαχία. Στην συνέχεια ο θείος της την πληροφόρησε ότι του οφείλει ΛΚ50,000.-. Πριν ενάμιση περίπου χρόνο και ειδικότερα περί την 15 με 20.1.2005 το ίδιο πρόσωπο επισκέφθηκε το σπίτι τους και ζήτησε το Πέτρο. Αφού τον ενημέρωσε ότι απουσίαζε ζήτησε να συναντήσει τη μητέρα της. Η ίδια δεν ήταν παρούσα στη συζήτηση αλλά αντιλήφθηκε, αφού βρισκόταν στη κουζίνα, τον Α.Πελιβανίδη να φωνάζει απειλώντας ότι θα τους κάνει ρεζίλι, και ότι θα καταστρέψει τους θείους της Γιαννάκη και Πέτρο. Αντεξεταζόμενη μεταξύ άλλων ανέφερε ότι γνώριζε ότι η κατηγορουμένη αρ.2 δεν είχε σχέση με την υπόθεση πλην όμως γνώριζε λίγα πράγματα για τις συναλλαγές της κατηγορουμένης αρ.
21. Γνώριζε όμως ότι θα έφερνε ξυλεία χωρίς να γνωρίζει για ποια εταιρεία θα έφερνε ξυλεία. Ο πατέρας της Δημόκριτος Αριστείδου της ανέφερε ότι όταν έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο έκανε λάθος στο όνομα της εταιρείας. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι δεν θα μαρτυρούσε ποτέ εναντίον του θείου της Πέτρου Τσιορβά. Ο κ.Φωκάς Ριρής είναι αξιωματικός ασφαλείας στο λιμάνι Λεμεσού. Ανέφερε ότι η κα Χρυσούλα Κυριάκου δεν κατέχει μόνιμο δελτίο εισόδου στο λιμάνι Λεμεσού. Θα μπορούσε να εισέλθει με δελτίο εισόδου επισκεπτών για το οποίο τηρούνται σχετικές καταστάσεις με όλες τις λεπτομέρειες. Από έρευνα των καταστάσεων η πιο πάνω δεν έχει εισέλθει στο λιμάνι Λεμεσού το έτος 2004 μέχρι τις 20.1.
22. Μπορεί όμως κάποιος να εισέλθει στα παράπλευρα κτίρια της Αρχής Λιμένων και Τελωνείων. Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας όσο και την κατηγορουμένη αρ.2 και τους μάρτυρες που κλήθηκαν από την Υπεράσπιση και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους, τη λογικότητα της εκδοχής τους και την όλη εν γένει παρουσία τους. Οι μάρτυρες κατηγορίας Σταυρούλα Παπαδόπουλου και Μιχάλης Κανέλλας μου έκαναν καλή εντύπωση. Δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία τους καθ΄ οινδήποτε τρόπο. Ήταν συνεπείς και σταθεροί στις απαντήσεις τους. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας. Σε σχέση με το κ.Α.Πελιβανίδη αναφέρω τα ακόλουθα:
23. Ο κ.Α.Πελιβανίδης ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές (τεκμ.6 έως 10) δόθηκαν έναντι του λογαριασμού και ειδικότερα για οφειλές της Κατηγορουμένης αρ.1 προς τη Κατήγορο. Παρουσίασε τόσο κατάσταση λογαριασμού (τεκμ.5) όσο και κατάσταση πληρωμών (τεκμ.11) της Κατηγορουμένης αρ.
24. Στο στάδιο της κυρίως εξέτασης ήταν η θέση του ότι η Κατηγορουμένη αρ.1 όφειλε το ποσό των ΛΚ62,652.
25. Στο στάδιο της αντεξέτασης αφού του υποδείχθηκε ότι επιταγή για το ποσό των ΛΚ500.- με ημερομηνία πληρωμής 30.9.2004 (επιταγή μέρος του τεκμ.15) η οποία πληρώθηκε δεν περιλαμβάνεται στη κατάσταση πληρωμών αλλά και στη κατάσταση λογαριασμού, τότε ανέφερε ότι το ποσό που όφειλε η Κατηγορουμένη αρ.1 είναι ΛΚ62,152.
27. Τόσο η κατάσταση λογαριασμού (τεκμ.5) όσο και η κατάσταση πληρωμών (τεκμ.11) δεν έγιναν ταυτόχρονα με τη δημιουργία του ισχυριζόμενου χρέους αλλά αργότερα σαν αποτέλεσμα άλλων εγγράφων. Δεν πρόκειται για ανεξάρτητη μαρτυρία.
28. Στη κατάσταση πληρωμών (τεκμ.11) και ειδικότερα στον αρ.24 δεν αναφέρεται το ποσό της επιταγής. Το Δικαστήριο στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας μεταξύ άλλων προσπάθησε να συγκρίνει τη κατάσταση πληρωμών (τεκμ.11) με τη κατάσταση λογαριασμού (τεκμ.5). Δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα συγκρίνοντας τα πιο πάνω καθότι όπως έχω ήδη προαναφέρει σε μια πληρωμή δεν αναφέρεται το ποσό.
29. Ήταν ο ισχυρισμός του κ.Α.Πελιβανίδη ότι την Κατηγορουμένη αρ.2 τη συνάντησε στο λιμάνι Λεμεσού το Μάιο του 2004 όπου του ανέφερε ότι είναι διευθυντής της Κατηγορουμένης αρ.1 και εξουσιοδότησε σχετικά το σύζυγο της Γιαννάκη Τσιορβά και τον κουνιάδο της Πέτρο Τσιορβά καθότι η ίδια δεν μπορούσε να ασχολείται με αυτού του είδους τις συναλλαγές. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κ.Φωκά Ριρή ο οποίος μου έκανε καλή εντύπωση η Κατηγορουμένη αρ.2 από σχετικό έλεγχο που διενήργησε ουδέποτε επισκέφθηκε το λιμάνι Λεμεσού το έτος 2004 μέχρι και τις 20.1.
30. Συνεπώς τα όσα ανέφερε ο κ.Α.Πελιβανίδης έρχονται σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε ο κ.Φωκάς Ριρής ο οποίος δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον στη παρούσα υπόθεση.
31. Ο κ.Πελιβανίδης ανέφερε ότι μετά που αγόρασαν από την Κατήγορο τη ξυλεία την πώλησε στο Μαρκαντώνη και παρουσίασε τιμολόγια (τεκμ.12 και 13) ημερ.18.6.2004 και 12.6.2004 αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον ίδιο η Κατηγορουμένη αρ.1 δεν αγόραζε ξυλεία μόνο από τη Κατήγορο. Ευλόγως γεννάται το ερώτημα πως ήταν βέβαιος ότι τα ξύλα που αγόρασε από αυτόν τα πώλησε στο Μαρκαντώνη. Προσπαθούσε με κάθε τρόπο να παρουσιάσει τους Κατηγορουμένους ως πρόσωπα τα οποία τον εξαπάτησαν γεγονός για το οποίο δεν έπειθε.
32. Ο κ.Πελιβανίδης ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές (τεκμ.6 έως 10) δόθηκαν έναντι του οφειλομένου ποσού και εις αντικατάσταση άλλων, χωρίς να καθοριστεί ποιων άλλων επιταγών. Προσπάθησα και πάλι από την κατάσταση πληρωμών να εντοπίσω κατά πόσο συνέπιπταν το ποσό των επιταγών με οποιοδήποτε άλλο ποσό αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό ενόψει μεταξύ άλλων και του γεγονότος ότι το ποσό μιας επιταγής στη κατάσταση πληρωμών δεν αναφέρεται.
33. Στη κατάσταση λογαριασμού (τεκμ.5) αναφέρεται ότι στις 30.11.2004 καταβλήθηκαν ΛΚ12.000.-. Στη κατάσταση πληρωμών (τεκμ.11) κατ΄ εκείνη την ημέρα φαίνεται να έγινε κατάθεση επιταγής για το ποσό των ΛΚ13,000.- ως επίσης υπάρχει ακόμα μια επιταγή με ημερ. 30.11.2004 για το ίδιο ποσό. Πέραν δε τούτου σε μια επιταγή δεν αναφέρεται το ποσό.
34. Γενικά η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν ήταν θετική. Διακατείχετο από μια αδικαιολόγητη νευρικότητα γεγονός που δεν φαίνεται από τα στεγνά πρακτικά της δίκης. Με βάση όμως τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής και ειδικότερα αυτή των τραπεζικών υπαλλήλων αλλά και τη θέση της κατηγορουμένης κρίνω ότι αποδεικνύεται η έκδοση της κάθε επιταγής αλλά και η πρόκληση μη εξόφλησης της. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Η έκδοση επιταγής (β) Η πρόκληση μη εξόφλησης της χωρίς εύλογη αιτία Εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την έκδοση επιταγής και την πρόκληση μη εξόφλησης της τότε το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του κατηγορουμένου να αποδείξει την υπεράσπιση του άρθρου 305 (Α)

(2)του Κεφ.154 και ειδικότερα την εύλογη αιτία ανακλητού της επιταγής. Το βάρος απόδειξης υπεράσπισης που δημιουργείται είτε από το Νόμο είτε από το Κοινοδίκαιο το έχει ο κατηγορούμενος με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (ίδε Ζαβός ν. Αστυνομίας

(1963)1 CLR 57, Ταραπουλούζης ν. Έπαρχος Λευκωσίας

(1962)CLR 91, Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας,

(1980)2 CLR 10). Στην υπόθεση N.C. Diamonds Co. Ltd ν. Χρίστου Γεωργίου, Π.Ε. 7105/Ημερ.11.12.2001 εξετάστηκε η υπεράσπιση του άρθρου 305Α

(2)η οποία καθιερώνει την αρχή του ανακλητού επιταγής για εύλογη αιτία. Στη σελ.6 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην υπόθεση Pitsillides, ανωτέρω, το Εφετείο ερμήνευσε τη φράση «εύλογη αιτία», η οποία απαντάται στο άρθρο 22 των περί Εθνικής Φρουράς Νόμων. Η παραγρ. (α) αυτού καθιστά αδίκημα την παράλειψη του υποχρέου να καταταγεί στην Εθνική Φρουρά χωρίς εύλογη αιτία. Η έννοια αυτή συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης. Κρίθηκε ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και οι λόγοι συνείδησης των εφεσειόντων (ήταν μάρτυρες του Ιεχωβά) δεν συνιστούσαν εύλογη αιτία, αφού ο νόμος δεν τους απαλλάσσει των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων εξαιτίας των θρησκευτικών δοξασιών τους. Το Δικαστήριο συγκρότησε ως εξής το συλλογισμό του: "That reasonable is a relative term and there must be bona fides; for the cause to be reasonable there must be good faith in it; it must be objectively fair; that the ^cause must be one that is not contrary to or incompatible with the Law of the land; that the religious and grounds of conscience of the appellants by themselves are not reasonable cause." Η ίδια φράση έχει συσχετισθεί και με την έννοια δίκαιη αιτία. Στην υπόθεση Osgood n. Nelson

(1872)L.R. 5 H.L. 636 έχει λεχθεί από τον Lord Hatherley L.C. στη σελ.649: "There is a power in the Courts of Law ... to examine whether reasonable cause haw been assigned; and ... by "reasonable" must be meant "just cause." Θα μπορούσε να γίνει χρήσιμη αναφορά και στην φράση bona fide (καλή τη πίστει) που στην αγγλική ορολογία θεωρήθηκε ταυτόσημη με τη λέξη "honestly" (ειλικρινά) (βλ. Bramwell L.J. στην υπόθεση R.v. Hall, 7 Q.B.D. 575). Κατά τη Road Safety Act 1967 {(c.30, s.2

(1)] αστυνομικός έχει «εύλογη αιτία» να υποψιασθεί πως ο οδηγός οχήματος οδηγεί υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών άνκαι η μόνη μαρτυρία που έχει είναι από μήνυμα που έλαβε μέσω ασυρμάτου ότι αυτός είναι μεθυσμένος (McNicol v. Peters

(1969)S.L.T. 261) και παρόλο ότι δεν τον είδε να οδηγεί, αλλά κλήθηκε στη σκηνή από συναδέλφους του που δεν φορούσαν αστυνομική στολή (Copeland v. Mcpherson

(1970)S.L.T. 87). Βλ. τη φράση "reasonable cause" στο Stroud´s Judicial Dictionary of Words and Phrases, 4η έκδοση σελ.22612.» Στη συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσο με βάση τη μαρτυρία που προσκομίσθηκε από μέρους της Υπεράσπισης αποδεικνύεται η εύλογη αιτία. Κατ΄ αρχή η κα Κιβέλη Αριστείδου και ο κ.Δημόκριτος Αριστείδου μου έκαναν καλή εντύπωση. Δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία τους καθ΄οιονδήποτε τρόπο. Ήταν συνεπείς και σταθεροί στις απαντήσεις τους. Ήταν οι μάρτυρες της αλήθειας. Και κάτι άλλο. Η μαρτυρία του κ.Δημόκριτου Αριστείδου παρέμεινε ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη. Η μόνη ουσιαστική ερώτηση που του υποβλήθηκε ήταν ότι ήρθε για να βοηθήσει τους Κατηγορούμενους χωρίς να ερωτηθεί οτιδήποτε άλλο σχετικό. Οι δυο πιο πάνω μάρτυρες ουσιαστικά αναφέρθηκαν στην επίσκεψη του κ.Πελιβανίδη στο σπίτι τους όπως περιγράφεται πιο πάνω και σύμφωνα με τους οποίους ο κ.Πελιβανίδης ανέφερε ότι στον κάθε ένα από αυτούς σε δυο ξεχωριστές περιπτώσεις ότι δεν θα φέρει ξυλεία στο Γιαννάκη Τσιορβά και ότι θα χρησιμοποιήσει τις επιταγές που είχε στη κατοχή του έναντι του χρέους του Πέτρου Τσιορβά. Είναι γεγονός ότι ο κ.Δημόκριτος Αριστείδου αναφέρθηκε σε χρέος της εταιρείας Γ και Ε Τσιορβά Λτδ. Η εν λόγω εταιρεία δεν έχει συσχετισθεί με την παρούσα υπόθεση. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα όμως ο Α.Πελιβανίδης του ανέφερε ότι υπάρχει τρόπος να πάρει τα χρήματα του καθότι έχει στην κατοχή του επιταγές και ανέμειξε τη Κατηγορουμένη αρ.2 και το σύζυγο της Γιαννάκη Τσιορβά. Το πιο πάνω δεν είναι ικανό να καταρρίψει την αξιοπιστία του αλλά συσχετίστηκε η μαρτυρία με τις επιταγές που είχε στη κατοχή του ο Α.Πελιβανίδης. Η κα Χριστιάνα Αριστείδου δικηγόρος αναφέρθηκε σε δυο επισκέψεις του Α.Πελιβανίδη στο σπίτι της εκ των οποίων η μια ήταν αυτή που ανέφερε η μητέρα της κα Κιβέλη Αριστείδου. Δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της σε σχέση με το τι της ανέφερε η μητέρα της καθότι πρόκειται εξ ακοής μαρτυρία και εξάλλου έδωσε μαρτυρία η μητέρα της, μαρτυρία που αποδέχομαι για τους λόγους που εξήγησα. Σύμφωνα με τη κα Χριστιάνα Αριστείδου ήθελε να βοηθήσει το Δικαστήριο να εξεύρει την αλήθεια, αλλά όμως ποτέ δεν θα έδινε μαρτυρία εναντίον του θείου της Πέτρου Τσιορβά. Η μαρτυρία της συνάδει όμως με τη μαρτυρία της μητέρας της κας Κυβέλης Αριστείδου που αυτήν αποδέχομαι για τους λόγους που εξήγησα. Έχω διέλθει με ιδιαίτερη προσοχή τόσο τη μαρτυρία της Κατηγορουμένης αρ.2 όσο και τη μαρτυρία του συζύγου της Γιαννάκη Τσιορβά. Και διαπιστώνω τα ακόλουθα: 1. Κατ΄ αρχή ήταν η θέση της Υπεράσπισης στο στάδιο της αντεξέτασης του κ.Πελιβανίδη ότι οι επίδικες επιταγές (τεκμ. 6 έως 10) εκδόθηκαν τη 15.11.2004. Η δε Κατηγορουμένη αρ.2 στη μαρτυρία της ανέφερε ότι οι επιταγές δόθηκαν στο σύζυγο της από την ίδια στα μέσα Δεκεμβρίου του 2004 ενώ ο σύζυγος της Γιαννάκης Τσιορβάς ανέφερε ότι τις παρέλαβε από τη σύζυγο του πριν τα μέσα Δεκεμβρίου του 2004. 2. Η Κατηγορουμένη αρ.2 ανέφερε ότι ο σύζυγος της της δήλωσε ότι θα εκδίδοντο μεταχρονολογημένες επιταγές καθότι δεν μπορούσε να εκδοθεί εγγυητική και σε κάθε περίπτωση που θα ερχόταν η ξυλεία θα εκδίδετο και επιταγή. Ο δε σύζυγος της ανέφερε ότι όλες οι επιταγές δόθηκαν μαζί. 3. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης στο στάδιο της αντεξέτασης του κ.Πελιβανίδη ότι η συμφωνία για αγορά ξυλείας έγινε το Νοέμβριο του 2004 και ότι δόθηκαν οι επιταγές στις 15.11.2004. Το τελευταίο έρχεται σε αντίθεση με τα όσα αναφέρονται στη παρ.1 ανωτέρω. 4. Η Κατηγορούμενη αρ.2 ουσιαστικά αναφερόταν στο ότι της έχει αναφέρει ο σύζυγος της σχετικά με την επίδικη συμφωνία. Γενικά η όλη παρουσία τους ήταν θετική παρά την ύπαρξη κάποιων αντιφάσεων, η οποία υποδηλώνει έλλειψη προσχεδιασμού. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία της κας Κιβέλης Αριστείδου και του κ.Δημόκριτου Αριστείδου και έχοντας υπόψη μου τα όσα ανέφερα σε σχέση με τι τους δήλωσε όπως περιγράφονται πιο πάνω αλλά και στη μαρτυρία του κ.Γ. Τσιορβά ως επίσης και στην υπόλοιπη μαρτυρία, κρίνω ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων την Υπεράσπιση που θέτει το άρθρο 305 (Α)

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και ειδικότερα ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν εύλογη αιτία να σταματήσουν τη πληρωμή των επιταγών αφού δεν παρέλαβαν τη ξυλεία κατά τη συμφωνηθείσα ημερομηνία από την κατήγορο ως επίσης ότι οι επιταγές δεν δόθηκαν έναντι λογαριασμού. Συνακόλουθα οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Εκφράζω τη λύπη μου για την καθυστέρηση στο να δοθεί η απόφαση. Η καθυστέρηση οφειλόταν στο γεγονός ότι σε δύο περιπτώσεις η ίδια απόφαση γράφτηκε αλλά και στις δύο απωλέσθηκε στο προσωπικό ηλεκτρονικό υπολογιστή του δικαστηρίου. Στη δεύτερη περίπτωση παρά το γεγονός ότι φυλάχθηκε και σε δισκέτα εν τούτοις λόγω ιού τόσο στη δισκέτα όσο και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. (Υπ.): ........ Η. Γεωργίου, Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο