UNIVERSAL BANK LTD ν. Αντώνης Κόμπος κ.α., Αρ.αγωγής 239/03, 25 Σεπτεμβρίου 2006

UNIVERSAL BANK LTD ν. Αντώνης Κόμπος κ.α., Αρ.αγωγής 239/03, 25 Σεπτεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A119 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Κ. Κληρίδη Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 239/03 Μεταξύ: UNIVERSAL BANK LTD Ενάγουσας και Αντώνης Κόμπος

1. Κοσμάς Κόμπος
2. Δαμιανός Κόμπος Εναγομένων Ημερομηνία : 25 Σεπτεμβρίου 2006 Για την ενάγουσα: κ. Π. Σπανός. Για τους εναγομένους: κ. Α. Μαθηκολώνης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα τράπεζα αξιώνει εναντίον των εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες: (Α) £383.589.53 δυνάμει εγγράφων συμφωνιών και/ή δανείων και/ή άλλως πως ως κατωτέρω. (Β) Τόκον προς 12.50% ετησίως από 1.2.03 μέχρι εξοφλήσεως, κεφαλαιοποιούμενο κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (Γ) £25.703.12 δυνάμει εγγράφων συμφωνιών και/ή δανείων και/ή πιστώσεων και/ή αναγνωρισμένου λογαριασμού και/ή άλλως πως ως κατωτέρω. (Δ) Τόκον προς 12.50% ετησίως από 1.3.03 μέχρι εξοφλήσεως, κεφαλαιοποιούμενο κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (Ε) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την υπό των Εναγόντων πώληση των παρά του Εναγομένου 1 προς όφελος των Εναγόντων ενεχυριασμένων 929,752 μετοχών της A.L. Pro Choice Financial Services Ltd και 51,500 μετοχών της Options Cassoulides Ltd, το τίμημα των οποίων θα διατεθεί προς ή έναντι καλύψεως των εν τη παρούση αγωγή απαιτήσεων των Εναγόντων πλέον τα έξοδα της παρούσης αγωγής. (ΣΤ) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την δια δημοσίου πλειστηριασμού πώληση του δυνάμει Υποθήκης υπ΄ αρ. Υ642/99 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, ενυπόθηκου κτήματος και/ή χωράφι και/ή οικοπέδου (όλο το μερίδιο) υπ΄ αρ. Εγγρ. 7057, Σχ.63, Φύλλο 33, Τεμάχιο 1055 στο Παραλίμνι, Επαρχία Αμμοχώστου, τοποθεσία ΚΑΝΑ, του Εναγομένου 1, ο οποίος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης όλου του μεριδίου και η οποία υποθήκη ενεγράφη προς όφελος των Εναγόντων, το δε εντεύθεν προϊόν της πωλήσεως διατεθεί προς ή έναντι καλύψεως των εν τη παρούση αγωγή απαιτήσεων των Εναγόντων, πλέον τα έξοδα της παρούσης αγωγής. Ο εναγόμενος 1 ενάγεται σαν πρωτοφειλέτης σε δύο συμφωνίες και οι εναγόμενοι 2 και 3 σαν εγγυητές. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στην ΄Εκθεση Απαίτησης, η 1η Συμφωνία έγινε στις 24.12.01 και με αυτή παραχωρήθηκε στον εναγόμενο 1 δάνειο εκ £337.000 ενώ η 2η Συμφωνία έγινε στις 21.8.01 υπό τύπον τρεχουμένου λογαριασμού και με αυτήν οι ενάγοντες ανάλαβαν όπως παρέχουν δάνεια και/ή πιστώσεις ή διευκολύνσεις προς τον εναγόμενο
3. Και οι δύο αυτοί λογαριασμοί έκλεισαν με ειδοποίηση ημερ. 20.11.02 την οποία απέστειλε η ενάγουσα προς τους εναγομένους και ζητήθηκε απ΄ αυτούς η αποπληρωμή των οφειλομένων υπολοίπων. Ο 1ος λογαριασμός παρουσίαζε στις 31.1.03 το χρεωστικό υπόλοιπο που διεκδικείται στην παρα. (Α) της αξίωσης (ανωτέρω), ενώ ο 2ος λογαριασμός παρουσίαζε στις 28.2.03 χρεωστικό υπόλοιπο εκ £25.703.
4. Πέραν της εγγύησης των εναγομένων 2 και 3 και προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων του εναγομένου 1, ο εναγόμενος 1 ενεχυρίασε στις 21.8.01 και 25.10.00 διάφορες μετοχές τις οποίες κατείχε στην εταιρεία Pro Choice Financial Services Ltd. και στην εταιρεία Οption Casoulides Ltd. ΄Αλλη εξασφάλιση την οποία η ενάγουσα είχε από τον εναγόμενο 1 ήταν η υποθήκευση ενός ακινήτου του που είχε γίνει στις 24.6.1999, και τα στοιχεία του οποίου παρατίθενται στην ΄Εκθεση Απαίτησης, για ποσό εκ £30.000 πλέον τόκους και έξοδα. Λόγω της κατ΄ ισχυρισμόν παράλειψης των εναγομένων να καταβάλουν προς την ενάγουσα τα προαναφερθέντα χρεωστικά υπόλοιπα των τερματισθέντων λογαριασμών, ζητούνται από το Δικαστήριο οι πιο πάνω παρατεθείσες θεραπείες. Με την Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι απορρίπτουν τα της σύναψης δύο δανείων όπως αναφέρεται στην Απαίτηση. Ισχυρίζονται ότι στην πραγματικότητα η ενάγουσα είχε παραχωρήσει στον εναγόμενο 1 στις 16.10.2000 δάνειο τακτής προθεσμίας με σκοπό τη χρηματοδότηση του για επενδύσεις στο Χ.Α.Κ. Αργότερα, στις 21.8.2001 η ενάγουσα ανανέωσε το δάνειο παραχωρώντας περαιτέρω χρόνο προς εξόφληση του και τελικά στις 24.12.2001 με την επίδικη συμφωνία, η ενάγουσα παραχώρησε περαιτέρω παράταση χρόνου για εξόφληση. Ισχυρίζονται περαιτέρω οι εναγόμενοι ότι η επίδικη συμφωνία καταρτίστηκε εικονικά για να καλύψει την πραγματική μεταξύ των διαδίκων συμφωνία, που ήταν η ανανέωση προηγουμένων διευκολύνσεων προς τον εναγόμενο
5. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι η ενάγουσα χρέωνε παράνομα τον λογαριασμό του εναγομένου καθ΄ υπέρβαση του Νόμου και / ή της δημόσιας πολιτικής και προέβαινε και σε άλλες παράνομες χρεώσεις στο λογαριασμό. Με την Υπεράσπιση τους οι εναγόμενοι εγείρουν και άλλα θέματα, όπως της κατ΄ ισχυρισμό παρανομίας ή μη εγκυρότητας της συμφωνίας ενεχυρίασης μετοχών. Βασιζόμενοι στις πιο πάνω θέσεις τους, οι εναγόμενοι εγείρουν Ανταπαίτηση με την οποία επιζητούν Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι επίδικες ενεχυριάσεις μετοχών είναι άκυρες, Διάταγμα ακύρωσης τους, Δήλωση ότι η επίδικη υποθήκη δεν εξασφαλίζει οποιανδήποτε νόμιμη υποχρέωση του εναγομένου 1 προς τους ενάγοντες και Διάταγμα διατάσσον την εξάλειψη της υποθήκης. Η όλη διαδικασία κατά τη δίκη ήταν σύντομη. Εκ μέρους της ενάγουσας έδωσε μαρτυρία τόσο υπό μορφή γραπτής δήλωσης όσο και προφορικής μαρτυρίας μόνο ένας μάρτυρας, ο κ. Ν. Μουαϊμης, περιφερειακός διευθυντής της ενάγουσας για τις επαρχίες Λάρνακας - Αμμοχώστου, με έδρα το Παραλίμνι. Από πλευράς της εναγομένης δεν προσήχθη καμιά μαρτυρία. Προσθέτω επίσης ότι με την έναρξη της δίκης κατατέθηκαν από κοινού 14 έγγραφα σαν τεκμήρια, ενώ κατά τη διάρκεια της λήψης της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 κατατέθηκαν και σημειώθηκαν σαν τεκμήρια ακόμα 6 έγγραφα. Με τη μαρτυρία την οποία έδωσε στο Δικαστήριο ο Μ.Ε.1 Ν. Μουαϊμης, ουσιαστικά επιβεβαίωσε όλα τα στοιχεία που παρατίθενται λεπτομερώς στην ΄Εκθεση Απαίτησης με αναφορά στα γεγονότα που είχαν εκτυλιχθεί στους ουσιώδεις χρόνους και με παραπομπή στα έγγραφα - τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου. Επεξηγώντας το γεγονός ότι τα έγγραφα της υποθήκης ακινήτου (τεκμήριο 5) και το έγγραφο ενεχυρίασης μετοχών (τεκμήριο 7), φέρουν ημερομηνία προγενέστερη των συμφωνιών δανείου και τρεχουμένου, είπε ότι αυτό οφείλεται στο ότι τα σχετικά έντυπα είχαν υπογραφεί σε σχέση με προηγούμενες διευκολύνσεις που η ενάγουσα είχε παράσχει στον εναγόμενο 1 και για τις οποίες αυτός συμφώνησε εγγράφως όπως οι εξασφαλίσεις παραμείνουν σε ισχύ, ώστε να καλύπτουν τις νέες διευκολύνσεις. Ως προς το συναφθέν δάνειο, η αποπληρωμή του είχε συμφωνηθεί όπως γίνει με μία δόση, η οποία ήταν πληρωτέα στις 30.11.2002, ενώ οι τόκοι θα πληρώνονταν με μηνιαίες δόσεις, της πρώτης πληρωτέας κατά την 30.1.
6. ΄Ομως ο εναγόμενος 1 δεν κατάβαλλε τις συμφωνηθείσες δόσεις του, ενώ στον τρεχούμενο λογαριασμό του είχε υπερβεί το συμφωνηθέν όριο των £20.000, οπότε η ενάγουσα τερμάτισε τη λειτουργία των λογαριασμών και ζήτησε την αποπληρωμή των υπολοίπων τους. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας δέχθηκε ότι το δάνειο που παραχωρήθηκε στις 24.12.2001 χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση υφιστάμενου δανείου και ότι το ποσό του νέου δανείου αποτελείτο από το υπόλοιπο του προηγούμενου δανείου περιλαμβανομένων των τόκων. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την επιστολή - τεκμήριο
7. ΄Οπως επίσης δέχθηκε ο μάρτυρας και αυτό επιβεβαιώνεται από την επιστολή ημερ. 16.10.2000 (τεκμήριο 14), το προηγούμενο δάνειο και διευκόλυνση που είχε παραχωρηθεί για £300.000 και το όριο παρατραβήγματος λογαριασμού μέχρι £20.000, ανάφεραν σαν δεδηλωμένο σκοπό του δανείου: «Για επενδυτικούς σκοπούς». Ερωτηθείς ο μάρτυρας κατά πόσο οι ενεχυριασθείσες μετοχές είχαν αγορασθεί με αυτά τα χρήματα, ο μάρτυρας κατάθεσε πως ο εναγόμενος 1 είχε πει ότι ήθελε να ενεχυριάσει μετοχές τις οποίες ήδη είχε, για να κάμει άλλες επενδύσεις και είναι σίγουρος (ο μάρτυρας) ότι το προαναφερθέν ποσό δεν χρησιμοποιήθηκε για την αγορά των ενεχυριασθεισών μετοχών. Δεν θυμάται αν ήταν παρών, όπως πρόσθεσε και ο ίδιος κατά την υπογραφή των εγγράφων ενεχυρίασης, αλλ΄ αυτά είχε δηλώσει ο εναγόμενος
8. Ως προς τους χρεωθέντες τόκους, ο μάρτυρας κατάθεσε ότι ο όρος « σύνθετος τόκος » που χρησιμοποιήθηκε στα έγγραφα υποθήκης και αλλαχού, δεν σημαίνει τίποτε πέραν του ότι ήταν τόκος με επιτόκιο 8% με δικαίωμα να κεφαλαιοποιείται όπως ορίζει η Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή κατά τον Ιούνιο και Δεκέμβριο εκάστου έτους. Αυτό αναφέρεται άλλωστε και στην ίδια τη συμφωνία του επίδικου δανείου - τεκμήριο
9. Σύμφωνα πάντα με το μάρτυρα, απ΄ ότι γνωρίζει, πριν από την ελευθεροποίηση των τόκων που έγινε την 1.1.2001, ο τόκος εκεφαλοποιείτο μόνο μια φορά το χρόνο, ενώ μετά επιτρέπεται και δύο φορές. Ανακεφαλαιώνοντας τη θέση της ενάγουσας, ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι το επίδικο δάνειο έγινε για να εξοφληθεί το παλαιότερο και θεωρείται σαν ένα νέο δάνειο. Αγορεύοντας ο κ. Σπανός για την ενάγουσα τράπεζα, υπέβαλε ότι τα γεγονότα είναι κατά το πλείστο παραδεκτά ενώ κάποιοι ισχυρισμοί περί παράνομης χρέωσης τόκων δεν πρέπει να απασχολήσουν, αφού αναφέρονται στο καθεστώς που ίσχυε πριν από την ελευθεροποίηση των επιτοκίων κατά την 1.1.2001 και δεν αφορούν τις επίδικες συμφωνίες. Τα κατατεθέντα τεκμήρια αρ. 1 - 14 κατατέθηκαν εκ συμφώνου και παρά την επιφύλαξη αντεξέτασης ως προς το περιεχόμενο τους, δεν αμφισβητήθηκαν, ενώ τα τεκμήρια αρ. 15 - 20 κατατέθηκαν χωρίς ένσταση, επιφύλαξη ή μετέπειτα αμφισβήτηση. Σύμφωνα με το συνήγορο της ενάγουσας, κατά τη δίκη διαφάνηκε ότι είναι παραδεκτό το ύψος των οφειλομένων υπολοίπων των λογαριασμών και των τόκων, το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων, η αποστολή και λήψη επιστολών κλπ. Το τελευταίο, εξάγεται από το γεγονός ότι δεν υπήρξε αντεξέταση ή αμφισβήτηση επί του περιεχομένου των εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν χωρίς καμιά ένσταση. Ο κ. Σπανός ανέλυσε επίσης όλες τις αξιούμενες θεραπείες μια προς μια και εξήγησε ότι από την προσαχθείσα μαρτυρία αυτές στοιχειοθετούνται πλήρως. Στη δική του αγόρευση, ο κ. Μαθηκολώνης για τους εναγομένους, εισηγήθηκε κατ΄ αρχήν ότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν ότι δικαιούνται στη χρέωση και καταβολή οποιωνδήποτε τόκων. Αφού παρέπεμψε σε σχετικές πρόνοιες της επίδικης συμφωνίας - τεκμηρίου 4, εισηγήθηκε ότι η συμφωνία είχε σαν βάση της το εκάστοτε βασικό επιτόκιο αυξημένο κατά 2.95 μονάδες και εφόσον οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν το ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο θα καθοριζόταν από το εκάστοτε βασικό επιτόκιο, δεν απέδειξαν αξίωση για τόκους. Περαιτέρω, απέτυχαν οι ενάγοντες να αποδείξουν άλλα στοιχεία που προβλέπονταν στο σχετικό όρο της συμφωνίας, όπως είναι τα πλαίσια των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ίσχυαν κατά καιρούς, ότι οι αλλαγές στα επιτόκια κοινοποιήθηκαν στους εναγομένους, κλπ. Εν πάση δε περιπτώσει, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο συνήγορο, οι σχετικές πρόνοιες της συμφωνίας είναι παράνομες σαν αντικείμενες στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο αρ. 160(Ι) /1999, ο οποίος θέτει σαφή υποχρέωση να ενημερώνεται ειδικά κάθε οφειλέτης για το ύψος του επιτοκίου. Ο συνήγορος των εναγομένων υπέβαλε περαιτέρω ότι οι ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι οι υποχρεώσεις των εγγυητών - εναγομένων αρ. 2 και 3 κατέστησαν εκτελεστές, για διάφορους λόγους: Ενώ η συμφωνία προβλέπει για αποστολή γραπτής απαίτησης στη διεύθυνση των εγγυητών η οποία εμφαίνεται στη συμφωνία, εν τούτοις καμιά διεύθυνση των εγγυητών - εναγομένων 2 και 3 δεν αναγράφηκε σ΄ αυτήν και περαιτέρω, ενώ οι ενάγοντες απέστειλαν πράγματι ειδοποιήσεις σε δύο συγκεκριμένες διευθύνσεις, δεν απέδειξαν ότι αυτές είναι οι ορθές διευθύνσεις τους. Ως προς την αξίωση για υπόλοιπο τρεχουμένου λογαριασμού εκ £25.703.12 πλέον τόκο, ο κ. Μαθηκολώνης εισηγήθηκε ότι ισχύουν και εδώ οι ίδιες υπερασπίσεις ως προς παράνομες χρεώσεις και ως προς το ότι οι υποχρεώσεις των εγγυητών δεν κατέστησαν νόμιμα εκτελεστές, για τους ίδιους, προαναφερθέντες λόγους. Εφ΄ όσον δε, σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες, ο λογαριασμός είχε ξεκινήσει να λειτουργεί από τις 7.1.1999, όφειλαν να είχαν προσκομίσει μαρτυρία ως προς την κίνηση του λογαριασμού πριν από τις 21.8.2001 πλην όμως η κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασαν αρχίζει από τις 9.1.
10. ΄Οσον αφορά στις ενεχυριάσεις των μετοχών, οι ενάγοντες απέτυχαν ν΄ αποδείξουν την ύπαρξη έγκυρων συμφωνιών με βάση το Α.138 του περί Συμβάσεων νόμου αφού δεν απέδειξαν ότι τα σχετικά έγγραφα υπογράφηκαν ενώπιον δύο τουλάχιστον μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι. Τελικά, ο συνήγορος των εναγομένων υπέβαλε ότι από την επιστολή των εναγόντων - τεκμήριο 3, προκύπτει το συμπέρασμα ότι αυτό που είχε γίνει με τη δεύτερη διευθέτηση, δεν ήταν νέα, ανεξάρτητη συμφωνία, αλλ΄ ανανέωση της υφιστάμενης διευθέτησης. ΄Οπως ρητά αναφέρεται στο τεκμήριο 3, ο σκοπός των διευκολύνσεων που αποφασίσθηκε να παρασχεθούν, ήταν η « Ανανέωση υφιστάμενων διευκολύνσεων » ενώ μόνο παρενθετικά ακολουθούν και οι λέξεις «...( πλήρης εξόφληση υφιστάμενου δανείου ) ». Τα κύρια επίδικα θέματα ΄Οπως έχει ήδη αναφερθεί, ή έχει καταστεί φανερό, ουσιαστική διχογνωμία ως προς τα γεγονότα ή τα κρίσιμης σημασίας έγγραφα, δεν υπάρχει μεταξύ των διαδίκων. Τα σημειωθέντα τεκμήρια είχαν κατατεθεί χωρίς ένσταση και με επιφύλαξη μόνο αναφορικά με μερικά απ΄ αυτά (1 - 15) για αντεξέταση ως προς το περιεχόμενο τους, από πλευράς των εναγομένων. Ρητά ήταν εξ΄ άλλου που δηλώθηκε από το συνήγορο τους κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων, ότι δεν αμφισβητείται το τί αναγράφεται στα έγγραφα σε σχέση με το οποίο ούτε είχε αντεξετάσει, ούτε βέβαια τέθηκε ποτέ θέμα αποδεκτότητας των εγγράφων. Δεν τέθηκε υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη κάποιων γεγονότων και δεδομένων, ούτε και το ότι οι διάδικοι ενήργησαν με τον τρόπο που αυτός εμφαίνεται μέσω των εγγράφων και άλλης μαρτυρίας. Εκείνο το οποίο τέθηκε υπό αμφισβήτηση και απετέλεσε τους κύριους άξονες της υπεράσπισης, επικεντρώνεται γύρω από τρία βασικά θέματα: α. Κατά πόσο οι ενάγοντες νόμιμα ενήργησαν όπως ενήργησαν κατά τη σύναψη των συμφωνιών καθώς και των διευθετήσεων ως προς εξασφαλίσεις. β. Κατά πόσο οι ενάγοντες τήρησαν επακριβώς κάποιους όρους των συμφωνιών. γ. Κατά πόσο οι ενάγοντες απέδειξαν ή όχι ικανοποιητικά, ή καθόλου τις διεκδικούμενες απ΄ αυτούς αξιώσεις. Οι πιο πάνω αμφισβητήσεις των εναγομένων, εφαρμοζόμενες στα γεγονότα που στοιχειοθετούν τις μεταξύ των διαδίκων συναλλαγές, καθορίζουν προς εξέταση και επίλυση, τα ακόλουθα επί μέρους θέματα: α. Κατά πόσο οι δύο επίδικες συμφωνίες για παραχώρηση δανείου και για άνοιγμα λογαριασμού παρατραβήγματος ήσαν νέες, ανεξάρτητες συμφωνίες και όχι συγκεκαλυμμένες ή εικονικές συμφωνίες για ανανέωση παλαιοτέρων συμφωνιών. β. Κατά πόσο οι επίδικες συμφωνίες περιλάμβαναν πρόνοιες και όρους για επιτόκια και τόκους κατά παράβαση υφιστάμενων νομοθετικών διατάξεων ή κατά πόσο η ενάγουσα εφάρμοζε τις συμφωνίες χρεώνοντας τόκους κατά τρόπο παράνομο, επιλήψιμο, ή αντισυμβατικό. γ. Κατά πόσο η ενάγουσα προσεκόμισε ή όχι, ικανοποιητική μαρτυρία με την οποία να αποδεικνύονται οι αξιώσεις της ως προς τα διεκδικούμενα χρεωστικά υπόλοιπα. δ. Κατά πόσο η ενάγουσα τήρησε ή όχι τη συμφωνηθείσα διαδικασία ως προς τον τρόπο ειδοποίησης των εγγυητών και συνακόλουθα κατά πόσο οι υποχρεώσεις των εγγυητών - εναγομένων κατέστησαν ή όχι εκτελεστές. ε. Κατά πόσο η συμφωνία ενεχυρίασης μετοχών προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων των εναγομένων συντελέσθηκε κατά τρόπο σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Θα εξετάσω τα πιο πάνω επίδικα θέματα ένα προς ένα, υπό το φως της δοθείσας μαρτυρίας. α. Η φύση, νομική υπόσταση και νομιμότητα των δύο επίδικων λογαριασμών. ΄Εχοντας εξετάσει τη διαθέσιμη επί του θέματος τούτου μαρτυρία και τις θέσεις που έχουν προβάλει οι δύο πλευρές, δεν διατηρώ αμφιβολία ότι η ενάγουσα τράπεζα με τις έγγραφες συμφωνίες ημερ. 21.8.2001 και 24.12.2001, οι οποίες επιμαρτυρούνται από τα έγγραφα - τεκμήρια 1, 2, 3 και 4, συνήψε με τον εναγόμενο 1 δύο νέες συναλλαγές και άνοιξε δύο νέους λογαριασμούς. Αυτό είναι φανερό από το γεγονός ότι, όπως αναφέρεται και στις συμφωνίες, υποβλήθηκαν νέες αιτήσεις από τον εναγόμενο 1 για παροχή διευκολύνσεων, έγινε νέα γραπτή αποδοχή των εισηγουμένων διευθετήσεων με την υπογραφή του εναγομένου 1 και υπογράφηκαν νέες συμφωνίες με λεπτομερείς όρους. Είναι γεγονός ότι, όπως δέχθηκε και ο Μ.Ε.1 και όπως φαίνεται και στην έγγραφη Συμφωνία - τεκμήριο 3, ο σκοπός της παροχής των νέων αυτών διευκολύνσεων ήταν: «.
11. ΣΚΟΠΟΣ: Ανανέωση υφιστάμενων διευκολύνσεων (πλήρης εξόφληση υφιστάμενου δανείου LD0030100002)..." ´Όμως, το γεγονóς óτι ένας πελάτης έχει ήδη τύχει κάποιων διευκολύνσεων, υπό κάποιους όρους προς τους οποίους αδυνατούσε να ανταποκριθεί, είναι προφανώς και ο λόγος για τον οποίο αυτός δανειοδοτήθηκε με ένα νέο δάνειο, με μια νέα αρχή και συνέχεια. Μπορεί αυτό να ακούγεται κάπως τεχνητό. Πρόκειται για μια πρακτική την οποία φαίνεται συχνά να χρησιμοποιούν χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί. Έτσι, ο ίδιος ο πιστωτής έρχεται και χρηματοδοτεί τον οφειλέτη για να μπορέσει ουσιαστικά να τον εξοφλήσει με τα δικά του χρήματα (του οφειλέτη). ΄Οσο όμως και αν αυτό φαίνεται τεχνητό, ούτε τέχνασμα είναι ούτε εικονική πράξη και σίγουρα ούτε παράνομη. Υπό το φως της δοθείσας μαρτυρίας, καθίσταται φανερό ότι επρόκειτο για δύο νέες, ανεξάρτητες από τις προηγηθείσες συναλλαγές, οι οποίες διήποντο από νέους όρους ως προς ποσά, επιτόκια, τρόπο αποπληρωμής, εξασφαλίσεις κλπ. Οι παλαιότερες διευθετήσεις που είχαν γίνει μεταξύ των ιδίων συμβαλλομένων τερματίστηκαν και έπαυσαν να ισχύουν, δίδοντας τη θέση τους στις νέες. β. Η νομιμότητα χρέωσης των συμφωνηθέντων επιτοκίων Αναφορικά ιδιαίτερα με τις πρόνοιες της περί τόκου νομοθεσίας και τη θέση ότι η χρέωση τόκου στις νέες συμφωνίες είναι παράνομη διότι υπερβαίνει το ανώτατο όριο, υπενθυμίζεται ότι οι περιορισμοί στό ύψος των επιτοκίων ήρθησαν με τον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο αρ. 160(Ι)/99, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από την 1.1.
12. Με δεδομένο ότι οι επίδικες, νέες συμφωνίες έγιναν τον Αύγουστο του 2001 και τον Δεκέμβριο, δηλαδή μετά την άρση των περιορισμών, αυτό σημαίνει πως δεν υπήρχε θέμα δια νόμου ανωτάτου ύψους επιτοκίου. Αυτό δε κατέστη σαφές από τα συμφωνηθέντα μεταξύ των συμβαλλομένων - διαδίκων. Συγκεκριμένα, στην επιστολή της ενάγουσας ημερ. 21.8.2001, την οποία και προσυπόγραψε ο εναγόμενος 1 δηλώνοντας ότι την αποδέχεται, αναφέρονταν και τα εξής (τεκμήριο 1, 2η σελίδα, άνω): «.Με την υλοποίηση της νέας πολιτικής μας, η οποία βασίζεται στην ελευθεροποίηση των επιτοκίων και η οποία θα σας ανακοινώνεται από καιρού εις καιρό, οι υπερβάσεις και οι καθυστερήσεις θα υπόκεινται πάντοτε σε ψηλότερα επιτόκια. Γι΄ αυτό παρακαλούμε όπως προγραμματίζεστε ανάλογα προς αποφυγή του ενδεχομένου αυτού ...». Η ίδια δε αναφορά συναντάται και στην επιστολή της ενάγουσας, ημερ. 20.12.2001, την οποία προσυπόγραψε ο εναγόμενος 1 (τεκμήριο 3). Είναι, επομένως, φανερό ότι επρόκειτο για δύο νέες ανεξάρτητες συναλλαγές μεταξύ των διαδίκων, οι οποίες διείποντο από νέους όρους και εξασφαλίσεις και δεν υπόκειντο σε περιορισμούς ως προς ανώτατα επιτόκια, τρόπο κεφαλαιοποίησης τόκων κλπ., όπως εκείνους οι οποίοι εφαρμόζονταν στις μεταξύ των ιδίων συμβαλλομένων παλαιότερες διευθετήσεις οι οποίες τερματίστηκαν και έπαυσαν να ισχύουν και με βάση καταργηθείσες νομοθετικές διατάξεις. γ. Η δοθείσα μαρτυρία προς απόδειξη των επιτοκίων, των τόκων και των διεκδικούμενων υπολοίπων Σύμφωνα με τις πρόνοιες των επίδικων συμφωνιών δανείων και τραπεζικών διευκολύνσεων, το ύψος του επιτοκίου ήταν συμπεφωνημένο και είχε διατυπωθεί στις συμφωνίες ως ακολούθως: Συμφωνία Παροχής Τραπεζικών Διευκολύνσεων (τεκμήριο 2) - παρα. 2.1: «.. 2.1 Με τόκο α) Υπολογιζόμενο με βάση το ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο θα καθορίζεται από το εκάστοτε βασικό επιτόκιο, προσαυξημένο, σε κάθε περίπτωση, κατά 1.5% εκατοστιαίες μονάδες (το περιθώριο). Με βάση τα πιο πάνω, το επιτόκιο ανέρχεται, σήμερα σε - Βασικό 6.5% - Περιθώριο 1.5% - Σύνολο επιτοκίου 8% β) Για την εξαγωγή του τόκου, θα υπολογίζεται ο αριθμός των ημερών με βάση τις μέρες που έχει ο κάθε μήνας αλλά, για να βρεθεί ο πληρωτέος τόκος, θα λαμβάνεται υπόψη, ως διαιρέτης, το εμπορικό έτος το οποίο αποτελείται από 360 μέρες. γ) Η κεφαλαιοποίηση του τόκου θα υπολογίζεται κάθε έξι μήνες και θα καθίσταται πληρωτέος την 30/06 και την 31/12, κάθε χρόνου. Σε περίπτωση ΜΗ καταβολής του πληρωτέου τόκου, αυτός θα χρεώνεται στον ίδιο το λογαριασμό και στο νέο υπόλοιπο θα υπολογίζεται τόκος και προμήθεια, με την ίδια μέθοδο..» Συμφωνία Δανείου (τεκμήριο 4) - παρα. 3.1: «. 3.1 Με τόκο α) Υπολογιζόμενο με βάση το ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο θα καθορίζεται από το εκάστοτε βασικό επιτόκιο, προσαυξημένο, σε κάθε περίπτωση, κατά 2.95 εκατοστιαίες μονάδες (το περιθώριο). Με βάση τα πιο πάνω, το επιτόκιο ανέρχεται, σήμερα σε - Βασικό 5.5% - Περιθώριο 2.95% - Σύνολο επιτοκίου 8.45% β) Για την εξαγωγή του τόκου, θα υπολογίζεται ο αριθμός των ημερών με με βάση τις μέρες που έχει ο κάθε μήνας αλλά, για να βρεθεί ο πληρωτέος τόκος, θα λαμβάνεται υπόψη, ως διαιρέτης, το εμπορικό έτος το οποίο αποτελείται από 360 μέρες. γ) Η κεφαλαιοποίηση του τόκου θα υπολογίζεται κάθε 6 μήνες και θα καθίσταται πληρωτέος την 30/06 και την 31/12 κάθε χρόνου. Σε περίπτωση ΜΗ καταβολής του πληρωτέου τόκου, αυτός θα χρεώνεται στον ίδιο το λογαριασμό και στο νέο υπόλοιπο θα υπολογίζεται/χρεώνεται τόκος και προμήθεια, με την ίδια μέθοδο..» Με τα πιο πάνω δεδομένα, δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν το ακριβές ύψος του επιτοκίου που είχε συμφωνηθεί για τις δύο επίδικες συναλλαγές. ΄Οπως προκύπτει με σαφήνεια, το επιτόκιο ανερχόταν σε 8% στην περίπτωση των διευκολύνσεων τρεχουμένου λογαριασμού και σε 8.45% στην περίπτωση του λογαριασμού δανείου. Αυτά ήσαν τα συμφωνηθέντα και ισχύοντα επιτόκια μέχρι την τροποποίηση τους η οποία έγινε από την ενάγουσα τράπεζα με ισχύ από τις 6.10.02 και κοινοποιήθηκε στους εναγομένους με τις επιστολές τεκμήρια 9 και 10, ημερομηνίας 27.9.02 και 20.11.
13. Από την προαναφερθείσα ημερομηνία, το επιτόκιο αυξήθηκε σε 12.5%. Σημειώνεται ότι η ενάγουσα τράπεζα με βάση τις επίδικες συμφωνίες, είχε το δικαίωμα όπως μεταβάλλει το επιτόκιο. Συγκεκριμένα, στην παρα. 3.4 της συμφωνίας - τεκμηρίου 4 προνοούνταν τα εξής: «. 3.4 Οποτεδήποτε, μέσα στα πλαίσια των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που θα ισχύουν, κατά καιρούς, των συνθηκών της αγοράς, της αξίας του χρήματος κτλ. κατά την κρίση της η U.B. θα δικαιούται να μεταβάλλει: - Το βασικό της επιτόκιο - Το ποσοστό προμήθειας και Τραπεζικών δικαιωμάτων - Το περιθώριο (πάνω από το βασικό επιτόκιο) και οι αλλαγές αυτές θάναι δεσμευτικές για τον οφειλέτη ο οποίος θα λαμβάνει γνώση, είτε από ανακοίνωση στον ημερήσιο Τύπο, είτε με γραπτή ειδοποίηση δια μέσου άλλου προσφερόμενου (κατά την κρίση της U.B. ), τρόπου και θα ισχύει από την ημερομηνία που θα καθορίζεται στην ανακοίνωση ή ειδοποίηση. Αν ο Χρεώστης διαφωνήσει με το νέο περιθώριο επιτοκίου, υποχρεούται να προσέλθει στην U.B. και να διαπραγματευθεί νέους όρους συνεργασίας εντός ενός