PROTONICS LTD ν. HAWAII HOTELS LTD, Αρ. Αγωγής: 2432/05, 25/09/2006

(1)Το Επαρχιακόν Δικαστήριον, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις- α) η βάσις της αγωγής έχει προκύψει είτε καθ΄ ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι΄ ην το δικαστήριο καθιδρύθη. β) ο Εναγόμενος ή οιοσδήποτε των Εναγομένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής, διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός της επαρχίας δι΄ ην το δικαστήριον καθιδρύθη.» Δεν θα ήταν πλήρης η εικόνα του θέματος που εξετάζουμε εάν δεν γίνει αναφορά και στο άρθρο 2 του Νόμου 14/60 για την έννοια της «βάσης της αγωγής» το οποίο έχει ως πιο κάτω: «Βάσις της αγωγής» περιλαμβάνει το σύνολο των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα, περί ού η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθεν αλλαχού και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εντός της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχού.» Στην υπόθεση Ανδρέα Θεοχάρους v. Σάββα Παστελλή

(1993)1ΑΑΔ, 240, 245 λέχθηκε ότι: «Με σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου κρίθηκε ότι η διερεύνηση ενστάσεων που άπτονται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου μπορεί να αναληφθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η αρμοδιότητα αποτελεί προϋπόθεση για την αίτηση των δικαιοδοσιών του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Η συμφωνία των μερών δεν εγκαθιδρύει αφ΄ εαυτής βάση δικαιοδοσίας (βλέπε υποθέσεις Kyriakow Theofanous v. Artemis Georghiou

(1969)1 CLR 203, Stephanidou v. Pirgoti

(1975)1 CLR 100 και Michaelidou v. Gregoriou

(1988)1 CLR 88). Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι θέματα δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι πρωταρχικής και κύριας σημασίας και το Δικαστήριο κέκτηται εξουσία να τα εξετάσει αυτεπάγγελτα (ex proprio motu). Ακόμα στο θέμα της δικαιοδοσίας το κατώτερο Δικαστήριο έχει, όχι μόνο εξουσία αλλά και καθήκον να το εξετάσει (βλέπε υπόθεση Άννας Γεωργίου v. Γεωργίου Γεωργίου, Δευτερ. Οικογεν. Δικαστήριο, Έφεση αρ. 118 ημ. 19.10.01) Στην υπόθεση Νίκος Δημητρίου v. Τζηζέλας Δημητρίου

(1991)1 ΑΑΔ 1153, 1161 ειπώθηκε ότι: «Η δικαιοδοσία είναι θέμα δημόσιας τάξης και το Δικαστήριο αυτεπάγγελτα δικαιούται και έχει καθήκον να εγείρει το θέμα και να αποφασίσει, γιατί απόφαση Δικαστηρίου που στερείται δικαιοδοσίας είναι άκυρη Central Co-operative Bank v. CY.E.N.S.

(1984)1 CLR 435." Στην υπόθεση Philippou v. Philippou

(1986)1 CLR 689, στην σελίδα 698 αναφέρονται τα εξής: «The jurisdiction of the enferior Courts in this country must be traced in the statute establishing them. Trial and decision by an inferior Court on a matter on which it has no jurisdiction is a nullity. The question of jurisdiction is one for the Court, and it is our plain duty to decide whether there haw been an absence of jurisdiction if satisfied that is so. It is always the duty of the Court to take notice of a point which goes to the Jurisdiction of the Court of trial - (R. v. Dennis,

(1924)1 K.B. 867) Simpson and Another v. Crowle & Others

(1921)3 K.B. 243. Βλέπε επίσης Τάκης Ζαβρού Ανδρέα Χαραλάμπους

(1996)1 ΑΑΔ 447 και Βουνού v. Βουνού

(1995)1 ΑΑΔ 168).» Στο μέρος Χ του Συντάγματος και υπό τον τίτλο ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟΥΤΟ ΤΕΤΑΓΜΕΝΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ αναφέρεται στο άρθρο 152 εδάφιο 1 ότι: «Η δικαστική εξουσία, εξαιρουμένης της αιτουμένης κατά το έννατον μέρος υπό του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου και κατά την δευτέρα παράγραφον του παρόντος άρθρου υπό των Δικαστηρίων των προβλεπομένων υπό κοινοτικού νόμου, ασκείται υπό του Ανωτάτου Δικαστηρίου και υπό κατωτέρων Δικαστηρίων τα οποία θα ιδρυδώσιν δια νόμου, τηρουμένων των διατάξεων του Συντάγματος. Τα Επαρχιακά Δικαστήρια συνιστούν κατώτερα Δικαστήρια με την έννοια που αποδίδεται από το ως άνω άρθρο 152 του Συντάγματος και η δικαιοδοσία τους κατά τόπον ή καθ΄ ύλην και αρμοδιότητα τους καθορίζονται από τον Νόμο 14/60 (βλ Efthymiadou v. Zoudros

(1986)1 ΑΑΔ 341, Michaelides v. Gregoriou

(1988)1 ΑΑΔ 88 και Θεοχάρους ω. Παστελλή

(1999)1 ΑΑΔ. Στην υπόθεση C & K Κυριάκου και Αδελφοί Λτδ v. Αντώνη Ιωάννου

(1990)1 ΑΑΔ 479, στην αναζήτηση της κατά τόπο δικαιοδοσίας από το πρωτόδικο δικαστήριο, γίνεται αναφορά ότι η βάση της αγωγής, για προσδιορισμό του κατά τόπου αρμοδίου Επαρχιακού Δικαστηρίου, πήγαζε από διάρρηξη συμφωνίας και όχι από παράλειψη αποπληρωμής οφειλής με αποτέλεσμα να κριθεί ως ορθή η απόφαση το πρωτόδικου Δικαστηρίου από το Ανώτατο Δικαστήριο αφού υπήρχαν τα πραγματικά γεγονότα περί τούτου. Στην υπόθεση SEVEGEP LTD v. UNITED SEA TRANSPORT LTD και άλλου

(1989)1 ΑΑΔ(Ε) 729 και δη στην σελίδα 732 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ερώτημα απαντάται στην πρωτόδικη απόφαση όπου γίνεται διαπίστωση ότι δεδομένου ότι όλα τα σχετικά γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υφίσταται κώλυμα στην διερεύνηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Υποδεικνύεται ότι η αρχή αυτή υιοθετήθηκε χωρίς επιφύλαξη από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kyriakos Theofanous v. Artemis Georghiou

(1969)1 CLR 203. Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση περιέχονται στην έκθεση απαίτησης...». Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ και άλλοι v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας & Άλλων

(1991)1 ΑΑΔ 225, 229 ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Ό,τι προκύπτει από την νομολογία είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για την διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το ζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Τα γεγονότα, άλλωστε, τα οποία στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and Others

(1989)1 AAD(E)729, εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η έκθεση απαιτήσεως». Στην υπόθεση SAFARINO SHOES INTUSTRY & TRADING COMPANY LTD v. ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΥΠΟΔΗΜΑΤΩΝ Ε. ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ ΛΤΔ

(1991)1 ΑΑΔ 1059, 1063 αναφέρεται ότι: «Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από την δικογραφία (βλ. μεταξύ άλλων Γεώργιος Παπαγεωργίου v. Λούη Κλεόπα (Investments Services Ltd) 1 ΑΑΔ 24, Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides

(1970)1CLR 180 και Christakis Loucaides v. C.D.Hay and Sons Ltd

(1971)1 CLR 134). Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν το αγώγιμο δικαίωμα είναι εκείνα τα οποία συγχρόνως στοιχειοθετούν και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and Another

(1989)1 ΑΑΔ(Ε) 729.» Στην υπόθεση Μιχαήλ Μούρτζινος v. Global Cruises S.A.

(1992)1 AAΔ 1160 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η απόφαση ως προς την ύπαρξη ή την ανυπαρξία δικαιοδοσίας δεν μπορεί παρά να είναι το αποτέλεσμα της αντιπαραβολής των επίδικων θεμάτων προς τις νομοθετικές πρόνοιες που καθορίζουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Ως δικαιοδοσία εννοούμε την εξουσία του Δικαστηρίου, όπως αυτή καθορίζεται από τον δικαιοδοτικό Νόμο, να επιλαμβάνονται θεμάτων που εγείρονται ενώπιον του γι΄ απόφαση σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες (βλ. Central Co-operative Bank v. CY.E.M.S.

(1984)1 CLR 435). Ένας είναι ο δικονομικός τρόπος προσδιορισμού των επίδικων θεμάτων. Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται με τις γραπτές προτάσεις και όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd και άλλος

(1989)1 ΑΑΔ(Ε) 729, τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαίτησης (βλ. επίσης Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ, v. Γενικός Εισαγγελέας Δημοκρατίας και άλλος

(1991)1 ΑΑΔ 225, Safarino Shoes Industry and Trading Company Ltd v. Βιομηχανία Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ

(1991)1 ΑΑΔ 1059.» Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Lebois Hotel Management Ltd v. Καλλιόπης Μπάντσιου

(1994)1 ΑΑΔ 634. Στην υπόθεση Κωστάκη Πουγιούκα και άλλης v. Ευαγόρα Θρασυβούλου

(1998)1 ΑΑΔ 2014, 2021 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Theofanous v. Georghiou

(1969)1 CLR 203, 205 όσον αφορά το θέμα της κατά τόπον δικαιοδοσίας ο γενικός κανόνας είναι ότι όπου δεν καθορίζεται ρητά ή εξυπακουόμενα από την σύμβαση ο τόπος πληρωμής είναι καθήκον του οφειλέτη να αναζητήσει τον δανειστή, με σκοπό να τον πληρώσει στον τόπο της διαμονής του ή της επιχειρηματικής του δραστηριότητας, αν οι τόποι αυτοί είναι στην Κύπρο.» Σχετική επί αυτού του θέματος είναι και η υπόθεση Stefanidou v. Pirgoti

(1975)1 CLR 100, 102. Στην υπόθεση Σάββα Παντελή v. Ανδρέας Θεοχάρους Πολιτική Έφεση 9912 ημ. 30.09.99 στη σελίδα 4 της απόφασης λέχθηκε ότι «Γνώμονας για το δικαιοδοτικό θέμα στην περίπτωση μπορούσε να ήταν μόνο οι ισχυρισμοί του εφεσείοντα στην έκθεση απαίτησης...» Στην υπόθεση Παναγιώτη Μιχαηλίδη Μωσαϊκά Λτδ v. Ανδρέα Σιακαλή Πολιτική Έφεση 10690 ημ. 18/9/01, αφού καταγράφεται το άρθρο 21

(1)(α)(β) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και παραθέτεται το άρθρο 49 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, αναφέρεται στην σελίδα 4 της απόφασης: «Είναι δεδομένο από την ερμηνεία του πιο πάνω άρθρου ότι αν δεν έχει συμφωνηθεί ρητά ο τόπος πληρωμής τότε θεωρείται ο τόπος που διεξάγει τις εργασίες του ο δανειστής. Εάν όμως έχει συμφωνηθεί τότε ο τόπος πληρωμής είναι αυτός που συμφωνήθηκε. Στην παρούσα υπόθεση υπάρχει ρητή παραδοχή του διευθυντή των εφεσειόντων ότι συμφωνήθηκε ως τόπος πληρωμής το χωριό Ψευδάς συγχρόνως με την παράδοση των εμπορευμάτων. Και αυτό πράγματι εφάρμοσαν οι διάδικοι αφού στις τρεις πρώτες περιπτώσεις αμέσως με την παράδοση εξοφλείτο επί τόπου, στον Ψευδά, το τιμολόγιο. Πέραν τούτου, οι εφεσείοντες επεδίωξαν την πληρωμή των καθυστερημένων, επισκεπτόμενοι επανειλημμένα το χωριό Ψευδάς και την κατοικία του εφεσίβλητου. Στην Έκθεση Υπεράσπισης ρητά και με τις αναγκαίες λεπτομέρειες αναφέρεται η προδικαστική ένσταση ότι τόσο η συμφωνία όσο και η παράδοση των εμπορευμάτων και η εξόφληση του τιμήματος συμφωνήθηκε και επραγματοποιείτο στο χωριό Ψευδάς. Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν το αγώγιμο δικαίωμα όπως προσδιορίζονται από τη δικογραφία είναι εκείνα τα οποία συγχρόνως στοιχειοθετούν και τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου (βλ. Σαφαρίνο Λτδ v. Σταυρινού Λτδ

(1991)1 ΑΑΔ 1059). Οι αρχές που αναφέρονται πιο πάνω υιοθετήθηκαν και επαναλήθηκαν στην υπόθεση Εύρος Χριστοφόρου και άλλος v. PANEYROPIAN INSURANCE CO LTD Πολιτική Έφεση 11072 ημ. 21.10.02. Αφού αναφέρθηκε και καταγράφηκε το νομοθετικό δικαιοτικό πλαίσιο των Επαρχιακών Δικαστηρίων Άρθρο 21

(1)(α)(β) Ν.14/60και η ερμηνεία της «βάσις της αγωγής» στο άρθρο 2 του ίδιου Νόμου στην σελίδα 6 της απόφασης αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει καθορισθεί ο τόπος πληρωμής της οφειλής στο επίδικο γραμμάτιο. Σε τέτοια περίπτωση ο οφειλέτης υπέχει υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή για να τον πληρώσει στον τόπο της εργασίας του ή της διαμονής του. Αυτός ο κανόνας έχει διατυπωθεί αρχικά στην Theofanous v. Georghiou

(1969)1 CLR 203, 205, 206 και υιοθετήθηκε στην C & K Kyriakou και Α/φοι Λτδ v. Ιωάννου

(1990)1 ΑΑΔ 479, 481, 482.» ΄Τέλος στην υπόθεση INTERAMERICAN INSURANCE CO LIMITED v. Άντρης Μακρίδου Πολιτική Έφεση 10283 ημ. 25/9/00 καταγράφεται με τον πιο καθαρό τρόπο το θέμα το οποίο τώρα το δικαστήριο εξετάζει. Ο έντιμος δικαστής Νικολάου στην σελίδα 5 της απόφασης αναφέρει τα εξής: «Αναπόφευκτα, η ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο στηρίζεται κατ΄ αρχάς στους διατυπωθέντες ισχυρισμούς με τους οποίους προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα. Από την πλούσια επ΄ αυτού νομολογία αρκεί η αναφορά στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 729 όπου λέχθηκε στην σελίδα 732 ότι: «Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση περιέχονται στην έκθεση απαιτήσεως.» Δεν ακολουθεί όμως εξ αυτού ότι οι εκ των υστέρων διαπιστώσεις του Δικαστηρίου είναι πάντοτε άνευ σημασίας. Εξαρτάται από το τι προβλέπει η δικαιοδοτική νομοθετική διάταξη. Όπου ορίζονται προϋποθέσεις με την έννοια των σταθερών δεδομένων, το κατά πόσο πληρούνται παραμένει ζήτημα ανοικτό μέχρι τέλους της υπόθεσης και αν τότε προκύψει αρνητική απάντηση, η υπόθεση ναυαγεί λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας.» Σχετική επί του θέματος της κατά τόπο δικαιοδοσίας Δικαστηρίου είναι και η υπόθεση Σωτήρης Πιττής v. Progress Electronics Co Ltd Πολιτική Έφεση 11641 ημερ. 13.01.05. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγομένων-Αιτητών στην εμπεριστατωμένη αγόρευση της, εισηγείται, με αναφορά σε νομολογία, ότι με βάση τα όσα καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης και τα όσα αναφέρονται στην έκθεση υπεράσπισης, καταδεικνύεται ότι οι Εναγόμενοι (α) έχουν την έδρα τους στην Λεμεσό και (β) ότι η εγκατάσταση των συστημάτων εξοικονόμησης ενέργειας του ξενοδοχείου, έγινε σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στην υπεράσπιση στην Λεμεσό, και ως εκ τούτου, δικαιοδοσία έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Από την αντίπερα όχθη, η κα Ποιητή, στη δική της επίσης εμπεριστατωμένη αγόρευση, με επίκληση σχετικής νομολογίας, εισηγήθηκε ότι μέσα από τις παραγράφους 3 και 5 της έκθεσης απαίτησης, καταδεικνύεται ότι την κατά τόπο αρμοδιότητα έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, αφού δεν συμφωνήθηκε ο τόπος πληρωμής, και επομένως οι χρεώστες, που οφείλουν το ποσό το οποίο συμφωνήθηκε στους Ενάγοντες, έχουν υποχρέωση να το καταβάλουν στην έδρα τους, στην Λάρνακα. Στην έκθεση απαίτησης των Εναγόντων, πράγματι, στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης, ζητείται όπως το ποσό που κατ΄ ισχυρισμό οφείλεται σε αυτούς από τους Εναγομένους, καταβληθεί σε αυτούς στην Λάρνακα αφού από την παράγραφο 3, καταδεικνύεται, σύμφωνα με τον ισχυρισμό των Εναγόντων ότι κατόπιν παράκλησης των Εναγομένων, εγκατέστησαν συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο στη Λεμεσό χωρίς να αναφέρεται ο τόπος πληρωμής. Στις υποθέσεις Μακρίδη και Sevegep ανωτέρω, αναφέρεται ότι όταν το Δικαστήριο επιλαμβάνεται και εξετάζει θέμα κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, ή αναζήτηση για επίλυση του, πρέπει να στρέφεται πρώτα στην αρχή που εκπηγάζει από τις πιο πάνω αποφάσεις σύμφωνα με την οποία το θέμα της δικαιοδοσίας, μπορεί να αποφασιστεί μόνον όταν όλα τα γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση υπόθεση, δεν καταγράφεται με κάθε λεπτομέρεια η συμφωνία η οποία έγινε μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων για την εγκατάσταση των αναφερθέντων συστημάτων στο ξενοδοχείο «Hawaii», ούτε και που έγινε αυτή η συμφωνία, ούτε και αν ορίστηκε τόπος πληρωμής. Μοναδικά στοιχεία αποτελούν οι ισχυρισμοί που καταγράφονται στις παραγράφους 3 και 5 της Έκθεσης Απαίτησης στις οποίες φαίνεται ότι οι Ενάγοντες με την εγκατάσταση των μηχανημάτων στο αναφερθέν ξενοδοχείο ανέμεναν να τους αναζητήσουν οι Εναγόμενοι στην έδρα τους στη Λάρνακα για να πληρώσουν το χρέος τους. Παρατηρώ ότι δεν υπάρχουν όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την συμφωνία και την διαφορά που προέκυψε. Όσα καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης (παράγραφοι 3 και 5) είναι η μοναδική πηγή αναζήτησης των στοιχείων για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν έχει κατά τόπο δικαιοδοσία. Σημειώνω ότι εάν οι Εναγόμενοι είχαν οποιαδήποτε αμφιβολία θα μπορούσαν να αποταθούν στο Δικαστήριο για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες (βλ. Panayiotou v. Sotiriou

(1979)1 CLR 779). Κατ΄ αρχάς και εκ πρώτης όψεως έχοντας υπόψη τα στοιχεία των παραγράφων 3 και 5 της Έκθεσης Απαίτησης κρίνω ότι καταδεικνύεται ότι αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Παραμένει βέβαια το ζήτημα ανοικτό κατά πόσο πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις με την έννοια σταθερών δεδομένων όταν στο τέλος της δίκης που το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του όλα τα δεδομένα και όλα τα γεγονότα, να επανέλθει επί του θέματος εάν διαφανεί ότι πρέπει να δοθεί αρνητική απάντηση στο ζήτημα. Ως εκ τούτου κρίνω ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας έχει κατά τόπο δικαιοδοσία και η προδικαστική ένσταση των Εναγομένων-Αιτητών απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων-Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο καταβλητέα κατά το τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο