ΜΑRΙΑ GRAZIA LEONI ν. Ευγένιου Χατζηκαντώνη, Αρ. Αγωγής: 4412/02., 5 Οκτωβρίου, 2006

(1)της Δ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ζητώντας από αυτούς να καταχωρίσουν την Εκθεση Απαίτησης εντός 14 ημερών διαφορετικά η αγωγή θα απορρίπτετο λόγω μη προώθησης της. Τελικά η Ενάγουσα καταχώρισε την Εκθεση Απαίτησης της στις 17/3/

1. Ακολούθως ο Εναγόμενος καταχώρισε την Υπεράσπιση του στις 23/3/04, ενώ μετά από αίτηση ορισμού η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 10/5/
2. Αφού αναβλήθηκε αρκετές φορές για συζήτηση της υπόθεσης, όπως τουλάχιστο φαίνεται από τα πρακτικά, ορίστηκε για ακρόαση στις 9/11/
3. Στις 8/11/04 ο Εναγόμενος ζήτησε αναβολή της υπόθεσης για τους λόγους που εμφαίνονται στην αίτηση του ημερ. 1/11/
4. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 28/1/
5. Στις 28/1/05 η Ενάγουσα ζήτησε αναβολή για τους λόγους που εμφαίνονται στο πρακτικό, και το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα ορίζοντας την υπόθεση για ακρόαση στις 16/6/
6. Στις 16/6/05 η Ενάγουσα ζήτησε και πάλι αναβολή για τους λόγους που εμφαίνονται στο πρακτικό, και το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα ορίζοντας την υπόθεση για ακρόαση στις 7/11/
7. Για τους λόγους που εμφαίνονται στο πρακτικό ημερ. 1/11/05, η πιο πάνω ημερομηνία ακρόασης ακυρώθηκε και η ακρόαση της υπόθεσης μετατέθηκε για τις 2/2/
8. Στις 2/2/06 ο δικηγόρος της Ενάγουσας ζήτησε αναβολή για να διευθετηθεί εξέταση της από ιατρό του Εναγομένου. Το Δικαστήριο ενέκρινε και πάλι το αίτημα και όρισε την υπόθεση για τις 15/6/06, ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακροαματική διαδικασία στην παρουσία και της Ενάγουσας, η οποία είχε αφιχθεί από το εξωτερικό. Εκ μέρους της κατέθεσε ο ιατρός Roberto Dezimone του οποίου η μαρτυρία ολοκληρώθηκε κατά την πιο πάνω ημερομηνία. Στη συνέχεια ο ευπαίδευτος συνήγορος της Ενάγουσας ζήτησε αναβολή για να καταθέσει η ίδια η Ενάγουσα. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και όρισε την υπόθεση για περαιτέρω ακρόαση στις 19/6/06 ημερομηνία κατά την οποία υποβλήθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας αίτημα αναβολής της υπόθεσης για να καταχωρίσει αίτηση τροποποίησης της Εκθεσης Απαίτησης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγομένου έφερε ένσταση στο αίτημα και το Δικαστήριο με απόφαση του ενέκρινε το αίτημα ορίζοντας την υπόθεση σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Στις 30/6/06 καταχώριστηκε η παρούσα αίτηση με την οποία ζητείται τροποποίηση της Εκθεσης Απαίτησης ως το παράρτημα «Α» της αίτησης, το περιεχόμενο του οποίου έχω θέσει ενώπιον μου. Η αίτηση, η οποία βασίζεται στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Χρ. Ματθαίου η οποία αναφέρει τα ακόλουθα (παρατίθενται αυτολεξεί): "
9. Είμαι μια εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας και γνωρίζω καλά τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης. Είμαι εξουσιοδοτημένη να προβώ σ' αυτή την Ενορκο δήλωση.
10. Δυστυχώς, η Ενάγουσα στην αγωγή της δεν περιέλαβε όλες τις ειδικές ζημιές που υπέστη λόγω του επίδικου ατυχήματος καθώς και τα έξοδα για την μελλοντιξκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη της. Είχε κάμει λάθος στον υπολογισμό των ζημιών και ξέχασε μερικά από τα ουσιώδη έξοδα τα οποία υπέστη για σκοπούς διεξαγωγής της παρούσας αγωγής.
11. Αυτό ήταν μια καλόπιστη παράλειψη και πιστεύω ότι είναι δίκαιο και ορθό όπως οι ζημιές της Ενάγουσας μην κατατεμαχιστούν με την έγερση ξεχωριστής αγωγής εφόσον αφορά στο ίδιο ατύχημα και το ίδιο αντικείμενο.
12. Υπό το φως των ανωτέρω, αιτούμαστε ως η αίτηση." O Εναγόμενος καταχώρισε ένσταση στην αίτηση η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου. Εχω θέσει ενώπιον μου τους λόγους ένστασης ως επίσης και τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του. Θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Και οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους ενώ παρέπεμψαν το Δικαστήριο και σε σχετική Νομολογία. Εχω θέσει ενώπιον μου τα όσα ανέφεραν με τις σύντομες αλλά εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Δεν υπήρξε διαφωνία ως προς τη βασική αρχή ότι η τροποποίηση ενός δικογράφου είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Πάρα πολλές αποφάσεις έχουν καθιερώσει τις αρχές βάσει των οποίων ασκείται αυτή η διακριτική ευχέρεια. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. ν. Ανδρέα Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελ.562: «Οσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων στην έκταση που τη θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Η παρούσα αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου. Στην Τhanos Hotels Ltd. v. Δημήτρη Iωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036, τονίστηκε για άλλη μια φορά το ανεπιθύμητο της πρακτικής να προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις οι δικηγόροι των αιτητών. Βεβαίως δεν υπάρχει οτιδήποτε που να απαγορεύει σε δικηγόρους να προβαίνουν σε ένορκες δηλώσεις, και το γεγονός αυτό από μόνο του δεν καθιστά μια ένορκη δήλωση αντικανονική. Στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, τονίστηκε ότι η ένορκη δήλωση πρέπει να έχει ως πηγή την προσωπική γνώση των γεγονότων από τον ομνύοντα ενώ σε ενδιάμεσες αιτήσεις η Ενορκη Δηλωση είναι δυνατό να αναφέρεται και σε γεγονότα για τα οποία ο Ενόρκως Δηλών δεν έχει προσωπική γνώση, νοουμένου ότι αποκαλύπτει την πηγή από την οποία αντλεί την πληροφόρηση του. Ενορκη Δήλωση που δεν συμμορφώνεται με τις πιο πάνω προϋποθέσεις είναι αντικανονική και αγνοείται. Στην υπόθεση Yamout κ.α. v. Schiffahrts Ges Elbe M.B.H. & Co

(1994)1 A.A.Δ. 191 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ.194: «Στην προκείμενη περίπτωση, το βάθρο στο οποίο στηρίχθηκε η έκδοση της διαταγής για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, είναι ακροσφαλές. Η μαρτυρία η οποία προσάχθηκε προς υποστήριξη της αίτησης, προερχόταν από δικηγόρο ο οποίος δεν ήταν γνώστης των γεγονότων για τα οποία κατέθετε. Οχι μόνο δε γνώριζε τα γεγονότα αλλ΄ ούτε και η πηγή των πληροφοριών του καθορίζεται με ακρίβεια, γίνεται μόνο αόριστη αναφορά στους ενάγοντες ως την πηγή των πληροφοριών.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) (Δες επίσης την υπόθεση Achelec Electronics Ltd. V. Deuatsche κ.α.

(1992)1 Α.Α.Δ. 442.) Στην παρούσα υπόθεση η δικηγόρος κα Χρ. Ματθαίου αναφέρει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης χωρίς όμως να αναφέρει πως. Δεν αναφέρει για παράδειγμα κατά πόσο η ίδια είχε, και πότε, οποιαδήποτε επικοινωνία με την Ιταλίδα Ενάγουσα, όταν μάλιστα δεν παρουσιάζεται ως η μοναδική δικηγόρος αυτής. Υπό το φως των πιο πάνω, θεωρώ πως η ένορκη δήλωση είναι αντικανονική και αγνοείται. Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως ενώ αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση, δεν αναφέρει από ποιόν. Ελλείψει μαρτυρίας για το δικαιολογημένο της αιτούμενης τροποποίησης η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Εν πάση όμως περιπτώσει θα προχωρήσω να εξετάσω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης σε περίπτωση που η πιο πάνω κατάληξη μου κριθεί εσφαλμένη. Η δικηγόρος αναφέρει στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης της ότι η Ενάγουσα έκανε λάθος στον υπολογισμό των ζημιών και ξέχασε μερικά από τα ουσιώδη έξοδα, χωρίς όμως να αναφέρει ποιος την πληροφόρησε γι' αυτό το λάθος και, το κυριότερο, πότε έγινε αντιληπτό αυτό το λάθος. Και τούτο γιατί είναι σημαντικό για το Δικαστήριο να γνωρίζει πότε η Ενάγουσα εντόπισε αυτή την κατ' ισχυρισμό παράλειψη. Σημαντικό επίσης είναι και το κατά πόσο αυτή η παράλειψη μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί ενωρίτερα. Και όλα αυτά όταν η αγωγή κατατέθηκε στις 22/11/02, η Εκθεση Απαίτησης στις 17/3/04 (καθυστέρηση για την οποία ευθύνεται αποκλειστικά η Ενάγουσα) ενώ σήμερα βρισκόμαστε στο στάδιο που έχει ολοκληρωθεί η μαρτυρία του Μ.Ε.1. Με άλλα λόγια δεν δίδεται κανένας λόγος γιατί η αίτηση αυτή καταχωρίστηκε τόσο καθυστερημένα. Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607, διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελ.611: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπισθούν από τους εναγομένους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) Τέλος, θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω πως με την αιτούμενη τροποποίηση δεν επιδιώκεται να συμπεριληφθούν στην Εκθεση Απαίτησης μόνο ειδικές ζημιές (ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της κας Ματθαίου) αλλά και ισχυρισμοί για φυσιοθεραπεία και βελονισμό της Ενάγουσας για το υπόλοιπο της ζωής της (δες παράγραφο 7 του παραρτήματος «Α» που επισυνάπτεται στην αίτηση). Γι' αυτούς όμως τους ισχυρισμούς καμιά αναφορά δεν γίνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Αφού έλαβα υπόψη μου τα πιο πάνω, ως επίσης και τη μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται στην εκδίκαση της υπόθεσης, για την οποία ευθύνεται κυρίως η Ενάγουσα (ας σημειωθεί ότι πέρα από την καθυστέρηση στην καταχώριση της Εκθεσης Απαίτησης, ζήτησε και τρεις φορές αναβολή της ακρόασης), αποφάσισα όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της αγωγής. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο