← Κύπρος

ΕΥΧΡΙΣΩ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 4204/2005, 11 Οκτωβρίου 2006

ΕΥΧΡΙΣΩ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΚΩΣΤΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 4204/2005, 11 Οκτωβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A130 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4204/2005 Μεταξύ: ΕΥΧΡΙΣΩ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων -και- ΚΩΣΤΑ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ Εναγόμενου Αίτηση ημερομηνίας 19.7.2006 11 Οκτωβρίου 2006 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κ. Μ. Παπαθανασίου Για τον εναγόμενο: κ. Κ. Μέσσιος (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Τιμόθη) ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης για περίοδο 5 ημερών. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.35 Θ2, Δ.48 Θ1-3, Δ.57 Θ2, και Δ.64 Θ
  3. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 3.5.2006 το Ε.Δ. Λάρνακας στα πλαίσια αίτησης απέρριψε την αγωγή των εναγόντων ως μη περιέχουσα αγώγιμο δικαίωμα. (β) Οι ενάγοντες - αιτητές αμέσως μετά την απόφαση συναντήθηκαν με το δικηγόρο τους και εξέφρασαν την επιθυμία να καταχωρήσουν έφεση και ζήτησαν να ενημερωθούν για τη σχετική προθεσμία. Ο εν λόγω δικηγόρος τους δήλωσε ότι η προθεσμία ήταν 42 ημέρες από την έκδοση της απόφασης έχοντας τη λανθασμένη εντύπωση ότι η απόφαση ήταν τελική και όχι ενδιάμεση. Έδωσαν σχετικές οδηγίες στο δικηγόρο να καταχωρήσει έφεση πράγμα το οποίο έπραξε τη 14.6.2006 δηλαδή την 42η ημέρα μετά την απόφαση. (γ) Ο δικηγόρος των εναγόντων στις 17.7.2006 στα πλαίσια μελέτης διαπίστωσε ότι η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης ήταν 14 ημέρες με αποτέλεσμα στις 18.7.2006 να αποστείλει ειδοποίηση με την οποία ζητούσε να αποσυρθεί η έφεση. Στις 19.7.2006 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. (δ) Η εκπρόθεσμη καταχώρηση της έφεσης επρόκειτο για καλόπιστο λάθος ή και σφάλμα και μόλις διαπιστώθηκε ενήργησε άμεσα. (ε) Ο εναγόμενος δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σε αντίθεση με τον ενάγοντα ο οποίος δεν θα έχει το δικαίωμα να ακουστεί από Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο.
  4. Στην ειδοποίηση ένστασης καθορίζονται οι ακόλουθοι λόγοι: (α) Η αίτηση δεν αποκαλύπτει ικανοποιητικό λόγο ο οποίος δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (β) Το αιτιολογικό της επίδικης αίτησης όσον αφορά τους λόγους καθυστέρησης υποβολής της έφεσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ούτε βάση του Νόμου ούτε βάση της υπάρχουσας νομολογίας και τέλος, (γ) Σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα ο εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά.
  5. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι το γεγονός ότι ο δικηγόρος των αιτητών είχε λανθασμένη εντύπωση ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ.3.5.2006 ήταν τελική και όχι ενδιάμεση είναι απαράδεκτο καθώς ο δικηγόρος όφειλε να γνωρίζει τη προθεσμία και να προβεί στην αναγκαία μελέτη της νομολογίας και των θεσμών. Επιπλέον το λεκτικό της επίδικης απόφασης αποκάλυπτε ότι επρόκειτο για ενδιάμεση και όχι τελική απόφαση. Περαιτέρω αναφέρεται ότι είναι η δεύτερη φορά που οι αιτητές δεν προβαίνουν στην αναγκαία μελέτη του ισχύοντος δικαίου καθώς έθεσαν ως βάση αγωγής αγνοώντας τις πρόνοιες του περί Εγγραφής και Ελέγχου Εργοληπτικών Οικοδομικών και Τεχνικών Έργων Νόμου 29

(1)/2001 ο οποίος προνοεί μεταξύ άλλων ότι εργοληπτική συμφωνία που υπερβαίνει το ποσό των ΛΚ10.000.- για να έχει ισχύ πρέπει να είναι γραπτή. Με τη καταχώρηση της αγωγής δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα στο καθ΄ ου η αίτηση καθότι με βάση την απόφαση ημερ. 3.5.2006 εξετάζεται από το Γενικό Εισαγγελέα το ενδεχόμενο να διέπραξε αδικήματα και τυχόν αποδοχή της αιτούμενης παράτασης θα του δημιουργήσει επιπρόσθετη και ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία δεν μπορεί μελλοντικά να αποτιμηθεί σε χρήμα. Ως επίσης τυχόν έγκριση της προσβάλλει την αρχή της τελεσιδικίας.
  1. Η Δ.35 Θ2 προβλέπει τη δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας και μπορεί να εγκριθεί είτε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο είτε από το Ανώτατο Δικαστήριο, οπότε κατ΄ εφαρμογή της Δ.35 Θ19 η σχετική αίτηση θα πρέπει σε πρώτο στάδιο να υποβληθεί στο Πρωτόδικο Δικαστήριο (βλ. Κωστούλλου και άλλη ν. Λοίζου και άλλου, Π.Ε. 11374/ημερ.19.3.2004). Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την παράταση χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης.
  2. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτελεί αποκλειστικό οδηγό για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την παράταση της προθεσμίας. Βλ. Χοππη ν. Παναγή
(1993)1 ΑΑΔ σελ.143 και Ιωάννου ν. Θεοδούλου κ.ά.
(2000)1 ΑΑΔ 7 στην οποία επισημάνθηκε ότι ο προσδιορισμός των συμφερόντων της δικαιοσύνης σε κάθε περίπτωση είναι έργο σύνθετο. Αντισταθμίζονται αφενός οι συνέπειες της παρεκτροπής από τα θέσμια, τα επακόλουθα τους στα δικαιώματα του αντιδίκου και αφετέρου, οι συνέπειες άρνησης του αιτήματος στα συμφέροντα του αιτητή. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια πολυσύνθετη και πολυδιάστατη συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα της κάθε υπόθεσης.
  1. Η προθεσμία που τίθεται για την άσκηση έφεσης είναι συνυφασμένη με τη τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προσβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με δικαστική απόφαση και το δημόσιο στη τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος (βλ Χοππη ν. Παναγή, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες).
  2. Ο διάδικος δεν μπορεί κατά κανόνα να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράληψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα αυτά εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της (βλ. Βαρδιάνος ν. Richards Π.Ε.9112/ημερ.14.4.1998). Στην πιο πάνω υπόθεση την οποία παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση παρασχέθηκε στον εφεσείοντα κάθε ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου έγκαιρα τόσο το θέμα τροποποίησης όσο και το περίγραμμα αγόρευσης του. Δεν το έπραξε ούτε και όταν ζήτησε και του χορηγήθηκε άλλη μακρά παράταση 30 ημερών και μάλιστα από το χρόνο που εκδόθηκε το διάταγμα παράτασης. Και τα δυο χρονοδιαγράμματα όχι μόνο δεν τηρήθηκαν αλλά δεν δόθηκε καμιά βάσιμη δικαιολογία για ικανοποίηση του αιτήματος.
  3. Στην υπόθεση Ευαγόρου ν. Lapertas Fisheries Ltd κ.ά., Π.Ε.77/ημερ.21.12.2005, στη σελ.3 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το σφάλμα του δικηγόρου δε συνιστά, κατά κανόνα, λόγο παράτασης των προθεσμιών. Μπορεί, όμως, κατ΄ εξαίρεση, το σφάλμα να συγχωρεθεί, εφόσον δεν προκαλείται σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά· όλως ιδιαίτερα όταν το σφάλμα οφείλεται όχι σε αμέλεια, αλλά σε εσφαλμένη ερμηνεία ή θεώρηση θεσμικών κανόνων. Τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης διαδραματίζουν κυριαρχικό ρόλο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. (Βλ., μεταξύ άλλων, Βαρδιάνος ν. Richards
(1998)1 ΑΑΔ 698 και Evand Promotions Ltd κ.ά. ν. Rutman (Αρ.1)
(1998)1 AAΔ 92).
  1. Στην υπόθεση Ευαγόρου ανωτέρω, ο δικηγόρος των εναγομένων αποφάσισε κατόπιν οδηγιών που του δόθηκαν έγκαιρα να εφεσιβάλει την απόφαση. Τελούσε υπό τη λανθασμένη εντύπωση ότι η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης ήταν 42 αντί 14 ημέρες με αποτέλεσμα να καταχωρήσει εκπρόθεσμα την έφεση. Αντιλήφθηκε το σφάλμα του μετά από 9 σχεδόν μήνες αφού μελέτησε το περίγραμμα αγόρευσης του εφεσίβλητου. Το περίγραμμα του παραδόθηκε στις 28.4.
  2. Στις 10.5.2005 καταχώρησε στο Ε.Δ. Λεμεσού αίτηση για παράταση της προθεσμίας η οποία απορρίφθηκε στις 21.7.2005 με αποτέλεσμα να καταχωρήσει στις 12.8.2005 νέα αίτηση. Θεωρήθηκε ότι δεν επέδειξε ασύγγνωστη ολιγωρία. Για περίοδο 9 μηνών περίπου σχεδόν τελούσε υπό την εσφαλμένη εντύπωση ότι εφεσίβαλε εμπρόθεσμα την απόφαση. Όταν μετά τις 28.4.2005 διαπίστωσε το σφάλμα του, καταχώρησε στις 10.5.2005 στο Πρωτόδικο Δικαστήριο αίτηση για παράταση της προθεσμίας, μετά την απόρριψη της στις 21.7.2005, υπέβαλε στις 12.8.2005 νέα αίτηση. Παρήλθαν 22 ημέρες που ενέπιπταν στη περίοδο των δικαστικών διακοπών. Κρίθηκε πως δεν επηρεάζονταν τα δικαιώματα του ενάγοντα - καθ΄ ου η αίτηση με αποτέλεσμα το αίτημα να εγκριθεί και να παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης έφεσης.
  3. Στην προκειμένη περίπτωση το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 9.11.2005 αξιώνοντας το ποσό των ΛΚ14.046.- για συμφωνία που έγινε το έτος
  4. Στις 24.11.2005 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους του εναγόμενου για απόρριψη της αγωγής καθότι δεν αποκαλύπτετο αγώγιμο δικαίωμα. Στις 3.5.2006 το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του απέρριψε την αγωγή. Οι ενάγοντες - αιτητές αμέσως μετά την απόφαση εξέφρασαν την επιθυμία στο συνήγορο τους να καταχωρήσουν έφεση. Ο συνήγορος τους τελώντας κάτω από λανθασμένη εντύπωση ότι επρόκειτο για τελική και όχι για ενδιάμεση απόφαση έκρινε ότι η προθεσμία καταχώρησης έφεσης ήταν 42 ημέρες μετά την απόφαση. Στις 14.6.2006 μετά την απόφαση καταχωρήθηκε έφεση. Στις 17.7.2006 στα πλαίσια μελέτης διαπίστωσε ότι η προθεσμία για καταχώρηση έφεσης ήταν 14 ημέρες με αποτέλεσμα στις 18.7.2006 να αποστείλει ειδοποίηση με την οποία ζητούσε να αποσυρθεί η έφεση. Την επόμενη ημέρα (19.7.2006) καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση.
  5. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω όπως εκτίθενται στην παρ.11 δεν θεωρώ ότι επιδείχθηκε ασύγγνωστη ολιγωρία από μέρους του αιτητή. Από την άλλη δεν διαβλέπω πως η παράταση της προθεσμίας επηρεάζει το δικαίωμα του καθ΄ ου η αίτηση για διάγνωση των δικαιωμάτων του εντός εύλογου χρόνου. Το γεγονός ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να έχει εμπλακεί στη διάπραξη αδικημάτων δεν είναι σχετικό. Καθώς αντιλαμβάνομαι θα εξεταστούν ανεξάρτητα από την έγκριση ή όχι του αιτήματος για παράταση.
  6. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ότι στη προκειμένη περίπτωση δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος. Η αίτηση εγκρίνεται και συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παρατείνεται η προθεσμία καταχώρησης έφεσης κατά της απόφασης ημερ.3.5.2006 για περίοδο 5 ημερών από σήμερα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή μειωμένα κατά το ήμισυ. (Υπ.): ....... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.