ΑΚΙΝΗΤΑ Π. ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΛΤΔ ν. HUSSEIN CAGNER, Αρ. Αγωγής: 368/2004, 12 Οκτωβρίου, 2006

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Τέλος, σημειώνω ότι στην εν λόγω ένσταση δεν αναφέρονται οι λόγοι της ένστασης όπως απαιτείται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Ακολούθως θα παραθέσω αυτολεξεί ορισμένους από τους ισχυρισμούς του κ. Ονεν: "

1. Διάβασα την ενορκη δηλωση του Ενάγοντα που ηταν συνημμένως στην αίτηση; δεν είμαι ομόγνωμος με τις δήλωσεις που έκανε. Γιατί το Καταστατικό Δικονομίας διατάζει πολυ σαφής οτι η δίκη θα ανοιχτεί στον σωστο όνομα και εναντίον σωστα πρόσωπα. Από τον τίτλο της αυτης δίκης φαίνεται πολύ σαφής οτι η δίκη ανοιχτηκε στον όνομα του λαθου πρόσωπου και ο Ενάγοντα έχει δικαίωμα να αποσύρει αυτη τη δίκη και να ανοιξει στον όνομα του σωστου πρόσωπου που διαπίστωσε.
2. Χωρίς να γινεί καμία παραβίαση στην παραπανω δήλωση μου, παλι ισχυρίζομαι οτι αυτη η δίκη φακελώθηκε στην 18.5.2004 και επείδη γίνεται αποδεκτή από τον Ενάγοντα οτι δεν φακελώθηκε στον όνομα του σωστου πρόσωπου, σε περίπτωση που δεν φακελονουν σε 1 χρονο στον όνομα του σωστου πρόσωπου, η αναγκαιότητα της ματαίωσης της δικαστικής κλήσης είναι ένας καθιερωμένος κανόνας του Καταστατικού των Πολιτικών Δικαστήριων. (Ο4, r1 "No writ of summons shall be in force for more than 12 months from the day of its issue including that day")
3. .....................................................................................................
4. .....................................................................................................
5. Παλι υποβάλλω και ισχυρίζομαι οτι, η αλλαγή που θελεί να κανει ο Ενάγοντα/Αιτητής σε αυτη τη φάση, οταν πρόκειται η ακύρωση της γνωστοποίησης της δίκης επείδη δεν έκαναν τη γνωστοποίηση μεσα σε 12 μηνές σε περίπτωση που δίνουν αδεία στην αλλαγή που θα κανουν στον τίτλο της δίκης, αυτό θα παραβίαζει τα δικαιωματα του Ενάγομενου παράλογα (will any other way unfairly prejudice the other party)."` Kαι οι δύο ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων των πελατών τους. Θα αρκεστώ να αναφέρω ότι ο μεν κ. Βραχίμης υποστήριξε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε περίπτωση misnomer, ο δε κ. Ονέν υποστήριξε, ανάμεσα σε άλλα, ότι πρόκειται περί προσθήκης νέου διαδίκου. Στην υπόθεση Davies v. Elsby Bros Ltd.

(1960)2 All E.R. 672, 676, τονίστηκε πως εκείνο το οποίο έχει σημασία είναι πως ένας λογικός άνθρωπος εκλαμβάνει το έγγραφο. Αν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αφορά στο πρόσωπο το όνομα του οποίου δεν έχει αναγραφεί ή περιγραφεί ορθά, τότε είμαστε αντιμέτωποι με περίπτωση εσφαλμένου ονόματος (misnomer). Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα από τη σελ.676 της πιο πάνω απόφασης: "The test must be: How would a reasonable person receiving the document take it? If, in all the circumstances of the case and looking at the document as a whole he would say to himself: "Of course it must mean me, but they have got my name wrong", then there is a case of mere misnomer. If, on the other hand, he would say: "I cannot tell from the document itself whether they mean me or not and I shall have to make inquiries", then it seems to me that one is getting beyond the realm of misnomer. One of the facts which must operate on the mind of the recipient of a document, and which operates in this case, is whether there is or is not another entity to whom the description on the writ might refer". Στην υπόθεση Pearlman (Veneers) S.A. (P.T.Y) Ltd. v. Bartels

(1954)3 All E.R. 659 διαβάζουμε τα ακόλουθα από τη σελ.660: "......it is to my mind quite plain that this court has ample jurisdiction to correct any misnomer or misdescription at any time whether before or after judgement ..... All that is necessary to be done, which this Court has ample power to do is to alter the title by describing the defendant in the name he now says is his correct name Josef Bartels, by adding, so that there shall be no possibility of misunderstanding "trading as Bernhand Bartels". (Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Alexander Mountain & Co v. Rumer Ltd.

(1948)2 All E.R. 144, Whittam v. W.J. Danniel & Co Ltd

(1961)3 All E.R. 796, και Spyropoylos v. Transavia Holland

(1979)1 C.L.R. 421.) Στην υπόθεση Williams & Glyn´s Bank Ltd. v. The Ship "María"

(1983)1(A) A.A.Δ. 106, αφού γίνεται εκτενής αναφορά σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα, το Δικαστήριο παραπέμπει και στην υπόθεση Nittan v. Solent Steel

(1981)LI.LR.Vol.1, 633 όπου στη σελ.637 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «In this Court, we are very used to dealing with misnomers. We do not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended". Στην πιο πάνω υπόθεση το Δικαστήριο επικαλούμενος το πιο πάνω απόσπασμα προχώρησε ένα βήμα παρακάτω και ανέφερε ότι η διόρθωση εσφαλμένου ονόματος (misnomer) συνιστά σύμφυτη εξουσία του ίδιου του Δικαστηρίου. Θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω στο σχετικό απόσπασμα από τη σελ.122: «Irrespective, however, of the Provisions of the Rules, correction of a misnomer especially in the circumstances of the present case is a matter within the inherent jurisdiction of the Court." (H υπογράμμιση είναι δική μου.) Εχοντας ενώπιον μου το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε στα πλαίσια της παρούσας αίτησης (σχετικά είναι και τα τεκμήρια που επισυνάπτει ο διευθυντής των Εναγόντων στην ένορκη του δήλωση), καταλήγω χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία ότι ο Εναγόμενος λαμβάνοντας αντίγραφο της παρούσας αγωγής αντιλήφθηκε πλήρως ότι αυτή αναφέρεται σε αυτόν και όχι σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Αλλωστε, μαρτυρία περί του αντιθέτου δεν υπήρξε ενώ δεν υπήρξε μαρτυρία ότι υπάρχει άλλο πρόσωπο με το συγκεκριμένο όνομα και μάλιστα το οποίο να φέρεται να έχει σχέση με την ακίνητη ιδιοκτησία σε σχέση με την οποία ηγέρθηκε η παρούσα αγωγή. Διαπιστώνω επίσης πως με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα παραβλαφθούν καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του Εναγομένου και δεν θα προκληθεί σε αυτόν οποιαδήποτε αδικία ή βλάβη, τέτοια που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή των εξόδων. Τέλος, όσον αφορά στην καθυστέρηση στην οποία έκανε αναφορά ο κ. Ονέν, από την αναντίλεκτη μαρτυρία του διευθυντή των Εναγόντων προκύπτει πως το λάθος στο όνομα του Εναγομένου έγινε αντιληπτό αμέσως μετά την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης. Το σημείωμα εμφάνισης καταχωρίστηκε στις 24/5/05 και η αίτηση για διόρθωση του ονόματος στις 30/5/05. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο βρίσκει πως δεν υπήρξε οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης. Ούτε έχει φανεί οποιαδήποτε κακόπιστη ή δόλια συμπεριφορά εκ μέρους των Εναγόντων σε σχέση με τον χρόνο καταχώρισης της παρούσας αίτησης. Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση εγκρίνεται ως το «Α». Τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα να καταχωριστεί σε 10 μέρες από τη σύνταξη του διατάγματος τροποποίησης. Ολα τα έξοδα τα οποία θα σπαταληθούν από την εγκριθείσα τροποποίηση (thrown away costs) ως επίσης και τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου-Καθ΄ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα μόλις εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της αγωγής. Δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή όπως μεριμνήσει για τη μετάφραση της πιο πάνω απόφασης στην Τουρκική γλώσσα το συντομότερο δυνατό. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο