Τάκη Αγγελή ν. Μάριου Δημητριάδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 397/02, 16 Οκτωβρίου, 2006

(1981)1 C.L.R. 696 και Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλάμπους

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556. Τα κριτήρια πάνω στα οποία το Δικαστήριο μπορεί να βασίσει την απόφασή του, για προσδιορισμό της μηνιαίας δόσης για αποπληρωμή του δικαστικού χρέους, έχουν παρατεθεί στην υπόθεση Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 και υιοθετήθηκαν και στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1034 και είναι τα ακόλουθα: «Ο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, Μέρος ΙΧ-Η διαδικασία έρευνας σχετικά με τα μέσα του εξ αποφάσεως οφειλέτη είναι ανακριτικού χαρακτήρα- Η οικονομική ευχέρεια του οφειλέτη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση, (στέγαση, διατροφή, ιατρική περίθαλψη, μόρφωση παιδιών, και ευχέρεια για οικονομική διακίνηση του οφειλέτη) - Μετά τη διαπίστωση της οικονομικής ευχέρειας ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσεως επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου». Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές του ανάγκες μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι περίσσευμα από τις απολαβές, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση Gesico Photographic v. J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134 στη σελίδα 141. Ένας χρεώστης δεν πρέπει ν΄ αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του. Βλ. ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου,

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032. Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου

(1970)1 C.L.R. 25 όπου λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σύμφωνα με τη νομολογία όπως έχει πρόσφατα επαναδιατυπωθεί στη Γιαννάκης Κλεοβούλου ν. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ, Πολ. Έφ. 11787, ημερ. 2.2.05, στην οποία υιοθετήθηκε το σκεπτικό της υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Κωνσταντίνου (ανωτέρω): «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. ........................................................................................... Η δικηγόρος της εφεσίβλητης αναγνώρισε - και έτσι είναι - ότι μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις δεν έχουν προτεραιότητα. Ιδίως όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι΄ αυτές. Δεν θα συμφωνήσουμε με την εισήγησή της ότι παρά τον κανόνα αυτό, η υστερογενής σύναψη χρέους έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντινομικό. Θα εξουδετέρωνε πλήρως την υποχρέωση αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους. Και θα μπορούσε να προβληθεί σε κάθε περίπτωση ως δικαιολογία για αδυναμία πληρωμής.» Το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία, η οποία είναι ανακριτικής φύσης, έχει και το ίδιο υποχρέωση να ερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη και αν προκύψει από την ανάκριση αυτή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πληγεί η αξιοπρεπής διαβίωσή του τότε θα πρέπει να εκδίδεται το κατάλληλο διάταγμα. Καθοδηγούμενη από τις πιο πάνω νομικές αρχές, στη βάση των όσων η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 έχει αναφέρει, δηλαδή ότι χρειάζεται Λ.Κ. 60 μηνιαίως για τα ψώνια της, Λ.Κ. 70 για το ρεύμα και Λ.Κ. 30 για το νερό, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι έχει μηνιαίο εισόδημα πέραν των Λ.Κ. 200 μηνιαίως και λαμβάνει πρόσθετα από την σύνταξη βοήθεια από το νονό της κόρης της. Εν πάση περιπτώσει δεν την πιστεύω αναφορικά με το ποσό της σύνταξης που λαμβάνει αφού σύμφωνα με την δική της μαρτυρία στην Αγγλία η επιχείρηση του συζύγου της ήταν πολύ επικερδής και την είχε σαν "βασίλισσα" στο σπίτι. Όσον αφορά τις οφειλές της, αυτές δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν το ποσό το οποίο θα καθορίσω για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της, στην παρούσα υπόθεση, αφού δεν προσκόμισε οποιοδήποτε διάταγμα στο Δικαστήριο προς υποστήριξη των ισχυρισμών της. Επιπρόσθετα, θα ήθελα ν΄ αναφέρω ότι αθροίζοντας τα ποσά που καταβάλει μηνιαίως όπως η ίδια τα παρέθεσε στο Δικαστήριο αυτά ανέρχονται στο ποσό των Λ.Κ. 160, δηλαδή υπάρχει περίσσευμα από αυτά που εισπράττει. Ασκώντας κάθε δυνατή επιείκεια και λαμβάνοντας υπόψη το ύψος του οφειλόμενου ποσού καθώς και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου αναφορικά με τις οικονομικές ανάγκες για συντήρηση, διατροφή και τις δυνατότητες της Εναγόμενης-Καθ΄ ης η Αίτηση 2, χωρίς να παραβλέπω την ύπαρξη του Εναγόμενου 1, για τον οποίο δεν υπάρχει οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης, συνυπολογίζοντας τις υποχρεώσεις της και γενικότερα μια αξιοπρεπή διαβίωση της ιδίας, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ασφαλές και δίκαιο να εκδώσω διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 να πληρώνει το ποσό των Λ.Κ. 40 μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της. Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγόμενη 2 να πληρώνει το ποσό των Λ.Κ. 40 μηνιαίως από 1.12.06 πλέον τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο