HABANOS SA κ.α. ν. ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΥΡΙΜΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1156/06, 31/10/2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A142 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1156/06 Μεταξύ:
- HABANOS S.A. εκ. Χαβάνας, Κούβα
- FEREOS LTD εκ Λευκωσίας Εναγόντων - και -
- ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΥΡΙΜΗ εκ. Λεμεσού
- JOSEF SARKIS εκ Λιβάνου Εναγομένων ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡ. 02.05.06 το οποίο ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΣΤΗ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡ. 02.05.06 Ημερομηνία: 31/10/2006 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κος Παπαδόπουλος(για να ακούσει απόφαση κος Α. Σωτηρίου) Για τον Εναγόμενο 1 - Καθ΄ ου η Αίτηση: Καμία εμφάνιση Για τον Εναγόμενο 2 - Καθ΄ ου η Αίτηση: κα Μ. Κωμοδρόμου (Για να ακούσει απόφαση κα Ζανέττου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα 1 εταιρεία HABANOS S.A., στο εξής «HABANOS», εκ Χαβάνας Κούβας και η ενάγουσα 2 εταιρεία FEREOS LTD, στο εξής «FEREOS» ή στο εξής αναλόγως «ΑΙΤΗΤΕΣ», με κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο (0.2r1) αξιώνουν τα ακόλουθα από τον εναγόμενο 1 ΠΑΝΙΚΟ ΣΥΡΙΜΗ εκ Λεμεσού και εναγόμενο 2 JOSF SARKIS, εκ Λιβάνου, στο εξής «ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ» ή ανάλογα «ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1» και «ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2». Παρατίθενται αυτούσιες οι αξιώσεις: Α. (α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παρεμποδίζεται ή/και να απαγορεύεται στους Εναγομένους ή/και σε οποιοδήποτε από αυτούς ή/και στους διευθυντές ή/και αξιωματούχους ή/και υπηρέτες ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους τους από του να εκτελωνίσουν ή/και εισάξουν στην Κύπρο ή/και παραλάβουν ή/και να εμπορεύονται ή/και πωλούν ή/και διαθέτουν ή/και κυκλοφορούν ή/και διανέμουν στην Κύπρο τα εμπορεύματα τα οποία αποτελούν προϊόν τελωνειακής δέσμευσης με στοιχεία Δ.Π.Ι. 2 αρ. 8/2006 ημ. 17.03.06 Τελωνείο Λεμεσού και αφορούν πούρα με χαρακτηριστική ένδειξη στο κουτί της λέξης Habanos και σήματα, Trinidad Fundadoves, Trinidad extra, Partagas Lusitanias, Partagas D. No 2, Partagas D. No 4, Romeo & Julieta exhibition, Romeo & Julieta Churchills, Cohiba Esplenididos, Cohiba double Corona, Cohiba sublimes και Cohiba siglo VI. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να παρεμποδίζει ή/και να απαγορεύει στους Εναγομένους, αξιωματούχους, υπαλλήλους, υπηρέτες ή/και αντιπροσώπους τους ή/και άλλα πρόσωπα τα οποία ενεργούν και τα οποία θα ενεργούν εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγομένων από του να διενεργούν αθέμιτο ανταγωνισμό (passing off) με το να παρασκευάζου, παρουσιάζουν, χρησιμοποιούν, εμπορεύονται, κυκλοφορούν, διαφημίζουν, εισάγουν, πωλούν και διανέμουν στην Κυπριακή αγορά οποιαδήποτε πούρα χρησιμοποιώντας το όνομα ή/και τις λέξεις ή/και τα ονόματα Habanos, Trinidad, Partagas, Romeo & Julieta, Cohiba και Churchills με αγγλικούς χαρακτήρες από μόνες τους ή/και σε συνδυασμό με άλλες λέξεις ή/και οποιανδήποτε σύνθετη λέξη που να περιέχει τις προαναφερόμενες λέξεις ή/και να αναγράφουν τις εν λόγω λέξεις, σε ετικέτες, σε περιτυλίγματα, σε κιβώτια, σε επιγραφές, ταμπέλες, διαφημιστικές πινακίδες ή/και σε οποιοδήποτε άλλο μέρος ή/και σε οποιαδήποτε επιστολόχαρτα του, τιμολόγια, αποδείξεις ή/και άλλα έγγραφα ή/και να κυκλοφορούν διαφημιστικά έγγραφα προβάλλοντας ή/και χρησιμοποιώντας τα προαναφερόμενα ονόματα, εισάγουν, εμπορεύονται ή κυκλοφορούν ή/και τέτοια προϊόντα ή/και οποιαδήποτε άλλη λέξη η οποία να απομιμείται ή/και να προσομοιάζει ή/και να είναι παρόμοια από μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλη λέξη ή με άλλες λέξεις ή/και να αντιγράφει το όνομα, τις λέξεις και εμφάνιση ή/και τα ονόματα που προαναφέρθηκαν με αγγλικούς χαρακτήρες που θα οδηγήσουν το καταναλωτικό ή/και εμπορευόμενο κοινό να συναλλάσσεται με τους Εναγομένους, αξιωματούχους, υπαλλήλους, υπηρέτες ή/και αντιπροσώπους τους πιστεύοντας ότι συναλλάσετε με τους Ενάγοντες, υπαλλήλους, υπηρέτες ή/και αντιπροσώπους τους. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγομένους όπως παραδώσουν ενόρκως στους Ενάγοντες όλα τα πούρα, περιτυλίγματα, επιγραφές, ετικέτες, κιβώτια, κάρτες, διαφημιστικά έντυπα, ή άλλα έγγραφα στα οποία αναγράφονται οι προαναφερόμενες λέξεις. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου για έρευνα με σκοπό τον καθορισμό των αποζημιώσεων ή/και διάταγμα εναντίον των Εναγομένων με το οποίο να διατάσσονται να δώσουν ακριβείς λογαριασμούς ή/και στοιχεία για κέρδη (accounts of profit) που έγιναν από πωλήσεις προϊόντων που προκαλούσαν την προαναφερόμενη αντιποίηση εμπορικών σημάτων και τον προαναφερόμενο αθέμιτο ανταγωνισμό και πληρωμή αυτών, των κερδών ή αποζημιώσεων στους Ενάγοντες. Ε. Γενικές ή/και Τιμωριτικές αποζημιώσεις για αντιποίηση εμπορικών σημάτων (Trade Mark Infringement) ή/και για το αστικό αδίκημα της συνωμοσίας για πρόκληση ζημιάς. ΣΤ. Γενικές ή/και Τιμωριτικές Αποζημιώσεις για αθέμιτο ανταγωνισμό (passing-off) με βάση το άρθρο 35 του Κεφ. 148 ή/και του Νόμου 66/83 ή/και των σχετικών Ευρωπαϊκών Κανονισμών 1383/03/, 40/94 ή/και άλλως πως ή/και για χρήση ανακριβών επιγραφών με βάσει τις πρόνοιες του Περί Εμπορικών Περιγραφών του 1987 όπως έχει τροποποιηθεί ή άλλως πως ή/και της διεθνής Σύμβασης για την Προστασία της Πνευματικής Ιδιοκτησίας γνωστής ως TRIPS. Ζ. Οποιαδήποτε άλλη ή/και περαιτέρω θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη ή/και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Η. Νόμιμο Τόκο. Θ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ (αρ. 30010228Ζ) πλέον έξοδα επίδοσης». Συνάμα την ίδια ημερομηνία, 02.05.06, καταχώρησαν μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνται τα πιο κάτω: (α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παρεμποδίζεται ή/και να απαγορεύεται στους Εναγομένους ή/και σε οποιοδήποτε από αυτούς ή/και στους διευθυντές ή/και αξιωματούχους ή/και υπηρέτες ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους τους από του να εκτελωνίσουν ή/και εισάξουν στην Κύπρο ή/και παραλάβουν ή/και να εμπορεύονται ή/και πωλούν ή/και διαθέτουν ή/και κυκλοφορούν ή/και διανέμουν στην Κύπρο τα εμπορεύματα (πούρα) που αποτελούν αντικείμενο τελωνειακής δέσμευσης με στοιχεία Δ.Π.Ι. 2 αρ. 8/2006 ημ. 17.03.06 Τελωνείο Λεμεσού και αφορούν πούρα με χαρακτηριστική ένδειξη στο κουτί της λέξης Habanos και σήματα, Trinidad Fundadoves, Trinidad extra, Partagas Lusitanias, Partagas D. No 2, Partagas D. No 4, Romeo & Julieta exhibition, Romeo & Julieta Churchills, Cohiba Esplenididos, Cohiba double Corona, Cohiba sublimes και Cohiba siglo VI μέχρι πλήρους εκδίκασης της πιο αγωγής ή/και νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (β) Οποιαδήποτε άλλη ή/και περαιτέρω θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιη ή/και εύλογη υπό τις περιστάσεις. (γ) Έξοδα. Την ίδια ημέρα, ήτοι 02.05.06, το Δικαστήριο εξέδωσε παρεμπίπτον διάταγμα, στο εξής «ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ» ως το (α) ανωτέρω της αίτησης. Ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 έφερε ένσταση στη συνέχιση της ισχύος του Διατάγματος. Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 (όπως τροποποιήθηκε), στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Εμπορικών Σημάτων Νόμο, Κεφ. 268, ειδικότερα άρθρα 6 και 7, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, ειδικότερα άρθρο 35, στον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1383/03 ημ. 22/7/03 άρθρα 1-13, 14, 15, 16, 17 & 18, στον Περί Εμπορικών Περιγραφών Νόμο 5/87 (όπως έχει τροποποιηθεί) άρθρα 3, 4, 5, 6, 9Α, 10, στον Κυπριακό Νόμο που επικυρώνει την Σύμβαση του Παρισιού για την Προστασία, της Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας Νόμου Ν66/1983, στους Κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης 40/94 Κανονισμό 2100/94, 1576/89 και 692/03, και στον Κυπριακό Κυρωτικό Νόμο 16(ΙΙΙ)/95 της τελικής πράξης του Γύρου της Ουρουγουάης και στους Πολιτικούς Δικονομικούς Θεσμούς Δ.48 Θ1-2 του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις γενικές ή/και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης εκτίθεται στην από δεκατρείς
(13)σελίδες ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, στην οποία προβαίνει ο Γιώργος Φεραίος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και διευθύνων σύμβουλος της FEREOS, με την οποία επισυνάπτονται σειρά τεκμηρίων. Τα γεγονότα που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση σε σύνοψη είναι τα εξής: Η ΗΑΒΑΝΟS είναι κουβανική ανώνυμη εταιρεία η οποία κατά 50% ανήκει στο κράτος της Κούβας. Έχει δε αποκλειστικό δικαίωμα πώλησης και διανομής όλων των Κουβανικών πούρων και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη προς τούτο από τις Αρχές της Κούβας και ιδιαίτερα της CUBATOBACO να τα εμπορεύεται με την ένδειξη Habanos που αυτόματα παραπέμπει ως χώρα προέλευσης την Κούβα. Υποδηλώνει δε 100% ότι ο καπνός έχει παραχθεί στην Κούβα. Η πώληση και η διανομή των πούρων γίνεται παγκοσμίως είτε απ΄ ευθείας απ΄ αυτήν είτε μέσω άλλων θυγατρικών εταιρειών. Διεξάγει δε τις εργασίες αυτές συνεχώς περισσότερο από σαράντα
(40)χρόνια. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μεταξύ άλλων, των εμπορικών σημάτων HABANOS, COHIBA, TTT TRINIDAD HAVANA-CUBA και ROMEO Y JULIETA HABAΝA. Αυτά είναι εγγεγραμμένα στην Ολλανδία, Δανία και Σουηδία. Τούτα τα σήματα αναγνωρίζονται και στην Κύπρο τόσο ένεκα της εγγραφής τους σε αντίστοιχες ευρωπαϊκές χώρες όσο και λόγω της ειδικής εγγραφής τους στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δυνάμει του κανoνισμού 40/94. Οι εγγραφές αυτών των εμπορικών σημάτων ήταν και είναι έγκυρες και υφιστάμενες κατά πάντα ουσιώδη χρόνο. Τα πιο πάνω εμπορικά σήματα και λογότυπα που εισάγονται και εμπορεύονται αναγνωρίζονται στην Κύπρο ως ιδιοκτησία της HABANOS. Εισάγονται και εμπορεύονται στην Κύπρο τουλάχιστο από το 1962, αρχικά από τον πατέρα του ενόρκως δηλούντα στον οποίο εργάζετο και ακολούθως από το 1981 από την FEREOS, η οποία ανέλαβε την αντιπροσωπεία και διανομή των Κουβανικών πούρων ΗΑΒΑΝΟS όπως επιβεβαιώθηκε και μετά που εξουσιοδότησε η ΗΑΒΑΝΟS την θυγατρική της εταιρεία MEDITRA CO S.A. να αναλάβει την διανομή των πούρων της στην Ελλάδα, Κύπρο, Πακιστάν, Κουβέϊτ κλπ. Με τις επίπονες και πολυέξοδες προσπάθειες της FEREOS αναπτύχθηκε η προώθηση και πώληση των εν λόγω πούρων. Συνδέθηκε δε η καλή ποιότητα των πούρων από τον καταναλωτή με τα εν λόγω εμπορικά σήματα. Η FEREOS ως αντιπρόσωπος της HABANOS μετά την θέσπιση του νόμου 31
(1)/02 που βασίζεται στον Κανονισμό 3295/94 που αφορά τον έλεγχο της διακίνησης εμπορευμάτων που παραβιάζουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας υπέβαλε αίτηση παρέμβασης εκ μέρους της HABANOS για τα προϊόντα της που καλύπτονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησία. Η αίτηση αυτή εγκρίθηκε από το Τελωνείο της Δημοκρατίας στις 09.10.
- Η ισχύς της ήταν για ένα χρόνο. Πλην όμως η FEREOS ανανέωνε από χρόνο σε χρόνο την αίτηση και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εβρίσκετο σε ισχύ η αίτηση παρέμβασης. Με την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση τέθηκε σε ισχύ ο σχετικός επί του θέματος κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 1383/03 με βάση τον οποίο πλέον υποβάλλετο η αίτηση παρέμβασης. Η τελευταία έγκριση των δύο εταιρειών HABANOS και FEREOS είναι ημερομηνίας 04.04.06 η οποία λήγει στις 03.04.
- Στις 17.03.06 το αρμόδιο τμήμα του Τελωνείου Λεμεσού απέστειλε επιστολή στη FEREOS με την οποία την ενημέρωνε ότι είχε προβεί σε προσωρινή κατακράτηση παρτίδας πούρων για τα οποία υπήρχε υποψία ότι ενδέχετο να παραβιάζουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Τα πούρα αυτά όπως περαιτέρω πληροφορούσε το αρμόδιο τμήμα του Τελωνείου Λεμεσού την FEREOS εισήχθησαν στην Κύπρο μέσω του αερολιμένα Λάρνακας και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε αποθήκη αποταμίευσης (Bonded house) στη Λεμεσό. Η αναφερθείσα επιστολή συνοδεύετο από κατάσταση δείγματος έντεκα
(11)συνολικά κουτιών από την προμνεισθείσα παρτίδα. Καλούσε δε τις ΑΙΤΗΤΡΙΕΣ να τα εξετάσουν για να διαπιστωθεί κατά πόσο παραβίαζαν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας για τα οποία υπήρχε προστασία σύμφωνα με την εγκριθείσα παρέμβαση. Μόλις παρελήφθησαν τα δείγματα από τον όμνυων, ο οποίος είναι καπνιστής πούρων και παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια για την παρασκευή, επεξεργασία και αναγνώριση ποιότητας Κουβανικών πούρων, τα ήλεγξε τόσο ο ίδιος όσο και ο Κουβανός εμπειρογνώμονας Fernando Ρeraza και διαπίστωσαν ότι τα πούρα δεν ήταν Κουβανικά αλλά απομιμήσεις και τούτο γιατί (α) τα φύλλα καπνού από τα οποία έγιναν τα πούρα δεν ήταν κουβανικά, (β) επί των κουτιών δεν υπήρχαν οι σωστοί κωδικοί που τοποθετεί η HABANOS, (γ) Η εγγύηση του κράτους της Κούβας που πιστοποιεί την χώρα προέλευσης δεν ήταν γνήσια αλλά ήταν αντίγραφο, (δ) τα χάρτινα δακτυλίδια (rings) γύρω από τα πούρα ήταν φωτοαντίγραφα και (ε) η ποιότητα των ξύλινων κιβωτίων δεν είναι του επιπέδου και ποιότητας των γνησίων. Στη συνέχεια ειδοποιήθηκε το αρμόδιο τμήμα του Τελωνείου για τις πιο πάνω διαπιστώσεις τόσο προφορικά όσο και μέσω του εντύπου που είχε επισυναφθεί με την επιστολή που έστειλε το αρμόδιο τμήμα του Τελωνείου στην FEREOS. Επί πλέον ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ ζητούσαν όπως με βάση το άρθρο 9
(3)του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1383/03 ΕΚ τους δοθούν πληροφορίες για τον αποστολέα και τον παραλήπτη. Το Τελωνείο με επιστολή του ημερομηνίας 05.04.06 πληροφόρησε την FEREOS ότι θα παρέτεινε την προσωρινή κατακράτηση των πούρων για δέκα
(10)ημέρες ούτως ώστε να εδίνετο ο χρόνος στους ΑΙΤΗΤΕΣ να προσφύγουν στο Δικαστήριο για να εξασφαλίσουν συντηρητικό διάταγμα όπως προβλέπει το άρθρο 13 του ίδιου πιο πάνω κανονισμού. Επίσης με επιστολή του το αρμόδιο τμήμα του Τελωνείου πληροφορούσε τους ΑΙΤΗΤΕΣ για τις λεπτομέρειες που αφορούσαν τον αποστολέα, την χώρα προέλευσης, τον παραλήπτη κλπ. Τις δύο αναφερθείσες επιστολές το αρμόδιο τμήμα του Τελωνείου τις απέστειλε ταχυδρομικώς και σε λανθασμένη διεύθυνση με αποτέλεσμα να παραληφθούν μόλις στις 28.04.
- Έτσι δεν υπήρχε καμία καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής και στην υποβολή αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Σε τηλεφωνική δε επικοινωνία ο λειτουργός του Τελωνείου Ιάκωβος Γεωργίου πληροφόρησε τον ομνύοντα ότι ως του ανέφερε ο διασαφηστής προτίθετο να εκτελωνίσει τα πούρα στις 2-3/05/
- Από έρευνα που προέβη ο ενόρκως δηλών αποκαλύφθηκε ότι η εταιρεία ΙΤΑ INTERNATIONAL TRADING S.A. από την Κούβα που εμφανίζετο ως αποστολέας των πούρων είναι ανύπαρκτη όπως ανύπαρκτη είναι και η διεύθυνση της. Αυτά τα επιβεβαίωσε ο Πρέσβης της Κούβας στην Κύπρο στον οποίο υπέβαλε σχετικό ερώτημα. Επισυνάπτεται δε ως τεκμήριο Λ η σχετική δήλωση του. Η αξία των πούρων ανέρχεται γύρω στα $10.000 δολάρια ως έχει δηλωθεί. Πλην όμως εάν ήταν γνήσια αυτά θα ανήρχοντο στα $25.000 εως $30.000 δολάρια. Με τα πιο πάνω δεδομένα, ψεύτικες διευθύνσεις, χαμηλή τιμή, και τα άλλα που αναφέρθηκαν προηγουμένως καταδεικνύεται ότι οι ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ έχουν συνωμοτήσει να εισάξουν τα πούρα-απομίμηση με σκοπό να βλάψουν τα συμφέροντα των ΑΙΤΗΤΩΝ και να τα διαθέσουν στην Κυπριακή αγορά σφετεριζόμενοι παράνομα τη χρήση των εμπορικών σημάτων της HABANOS χωρίς καμία ρητή ή σιωπηρή συγκατάθεση με αποτέλεσμα να προκαλέσουν σύγχυση στο εμπόριο, παραπλάνηση και εξαπάτηση του καταναλωτικού κοινού. Εάν επιτραπεί η εισαγωγή τους, ή κυκλοφορία τους και εμπορευθούν τα πούρα στην Κύπρο οι ΑΙΤΗΤΕΣ θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά στην Κυπριακή και Ευρωπαϊκή αγορά υπό μορφή χαμένων πωλήσεων και ζημίας που θα προκληθεί στην φήμη και πελατεία (good will) των ΑΙΤΗΤΩΝ από την σύγχυση που θα προκληθεί στην αγορά η οποία θα είναι τεράστια, ανεπανόρθωτη και θα είναι πολύ δύσκολο σε μεταγενέστερο στάδιο να υπολογιστεί και να εκτιμηθεί σε χρήμα. Αντίθετα εάν εμποδιστούν οι ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ να τα εισάξουν ή να τα κυκλοφορήσουν και να τα εμπορευθούν αφού είναι γνωστή η αξία τους, για την όποια ζημιά ήθελαν υποστεί οι ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ θα μπορούν να αποζημιωθούν στο έπακρο και επακριβώς αφού ήδη οι ΑΙΤΗΤΕΣ έχουν υπογράψει εγγυητήριο έγγραφο στο ποσό της αξίας των πούρων. Τέλος στην ένορκο δήλωση αναφέρεται ότι έχουν πολύ καλή υπόθεση και βάση αγωγής για (α) αντιποίηση εμπορικών σημάτων, (β) αθέμιτο ανταγωνισμό και (γ) ανακριβών εμπορικών επιγραφών. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση που καταχώρησε ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣ 2 βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ 1, 2, 3 και 4, στο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ 6 άρθρα 4 και 9, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προβάλλονται δε οι ακόλουθοι λόγοι: (Α) Η νομική βάση της αίτησης δεν είναι ορθή και/ή πάσχει νομικά, (Β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, (Γ) Τα αιτούμενα διατάγματα είναι ταυτόσημα με τις αιτούμενες θεραπείες, (Δ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της μη συνέχισης της ισχύς του διατάγματος (Ε) Οι ΑΙΤΗΤΕΣ δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αφού απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι τα πούρα προορίζονταν για εξαγωγή στο εξωτερικό και όχι για εισαγωγή και εκτελώνιση στην Κύπρο, (ΣΤ) Δεν είναι αλήθεια ότι ο διασαφιστής επικοινώνησε με αρμόδιο τελωνειακό λειτουργό και του ανέφερε ότι θα εκτελωνίσει τα πούρα στην Κύπρο, (Ζ) Το αρμόδιο τμήμα του τελωνείου, παράνομα κατακράτησε τα πούρα πέραν των δέκα
(10)ημερών. (Η) Υπήρχε σοβαρή καθυστέρηση των ΑΙΤΗΤΩΝ να αποταθούν στο Δικαστήριο από την ημέρα που έλαβαν γνώση των ενεργειών των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ. (Θ) Τυχόν συνέχιση της ισχύος του διατάγματος θα παραβιασθεί η αρχή του Δικαίου της επιείκειας σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο δεν ενεργεί επί ματαίω. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση, του Πανίκκου Συρίμη, ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1, εκτελωνιστή του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2, με την οποία επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων και διαλαμβάνει εν συνόψει τα ακόλουθα πέραν των πιο πάνω λόγων της ένστασης: Κατ΄ αρχάς δεν αποδέχεται κανένα ισχυρισμό πλην όσων παραδέχεται άμεσα. Ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών ότι αγνοεί και αρνείται τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στις παραγράφους 1 έως 8 της ένορκης δήλωσης του Γιώργου Φεραίου και συγκεκριμένα ότι, η FEREOS είναι αποκλειστικός αντιπρόσωπος της HABANOS στην Κύπρο αλλά είναι αποκλειστικός διανομέας ως εξάγεται από το Τεκμήριο Γ που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση του Γ. Φεραίου. Σύμφωνα δε με το τεκμήριο Η που επισυνάπτεται με την ίδια ένορκη δήλωση αποκλειστικός αντιπρόσωπος είναι η εταιρεία PHOENICIA T.A.A (CYPRUS) LTD. Στη συνέχεια υπάρχει άρνησης ότι τα πούρα είναι απομίμηση και καλεί τους ΑΙΤΗΤΕΣ σε αυστηρή απόδειξη του ισχυρισμού τους. Επί πλέον υπάρχει ισχυρισμός, για να αποδείξει τη γνησιότητα των πούρων, ότι τα δύο χάρτινα δακτυλίδια που αφαίρεσε από τα πούρα και επισυνάπτονται ως τεκμήρια Β και Γ είναι αυθεντικά. Ακολούθως αναφέρεται ότι τα πούρα είναι προς εξαγωγή και μάλιστα σε μη ευρωπαϊκές χώρες αλλά χώρες της Μέσης Ανατολής. Επιβεβαιωτικό δε τούτου είναι το γεγονός ότι από τις 17.11.05 που τα έφεραν στην Κύπρο, βρίσκονται στο General Bonded Warehouse και δεν επιχειρήθηκε η εκτελώνιση τους για διάθεση της στο Κυπριακό κοινό. Γίνεται δε παραπομπή στο Τεκμήριο Δ. Περαιτέρω υπάρχει ισχυρισμός ότι τα πούρα με την συνέχιση της αποταμίευσης τους στην αποθήκη, ένεκα των μη ευνοϊκών συνθηκών δεν θα μπορέσουν να διατηρηθούν στην καλή κατάσταση που βρίσκονται τώρα με όλα τα χαρακτηριστικά τους όπως άρωμα και ποιότητα. Τέλος αναφέρεται ότι οι τιμές στα πούρα είναι ενδεικτικές και/ή εικονικές όπως φαίνονται στο Τεκμήριο Δ και όχι οι πραγματικές που θα υπήρχαν εάν επρόκειτο να εκτελωνιστούν και να διατεθούν στην Κύπρο. Ένεκα των πιο πάνω, ζητείται από το Δικαστήριο η ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 02.05.
- ΑΚΡΟΑΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΕΝΟΡΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ Οι δύο πλευρές περιορίστηκαν στην παρουσίαση της υπόθεσης τους επί των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση και δεν προκάλεσαν την αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων. ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ δεν ζήτησαν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Στις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι των δύο πλευρών επέμεναν στις θέσεις όπως αυτές εκφράζονται μέσα από την δικογραφία με ειδικές αναφορές σε κάποια σημεία που θεωρούσαν σημαντικά επικαλούμενοι προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων σχετική νομολογία. ΝΙΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η μονομερής αίτηση έχει ως νομική βάση το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίου Νόμου 14/60, τα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κ.1 και 2 και τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Πραγματικό υπόβαθρο αποτελεί η ένορκη δήλωση και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια στα οποία παραπέμπει. Η ένσταση έχει ως νομικό θεμέλιο το αναφερθέν άρθρο 32 του Νόμου 14/60, τα άρθρα 4 και 9 της Πολιτικής Δικονομίας Κεφ. 6 και τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1, 2, 3 και
- Ως υπόβαθρο γεγονότων αποτελεί η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και τα επισυναπτόμενα τεκμήρια. Είναι βασική αρχή του δικαίου ότι το Δικαστήριο αποφασίζει τις διαφορές των μερών, αφού ακούσει όλους τους διαδίκους. Δεν εκδίδει διαταγή πριν ακούσει και το άλλο μέρος. Αυτό εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα (audi alteram partem». Κατά παρέκκλιση, όμως, ο νομοθέτης για επείγουσες περιπτώσεις ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις για να είναι αποτελεσματική η θεραπεία, επιτρέπει την έκδοση διαταγμάτων χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος. Αυτό προβλέπεται στο άρθρο 9 εδάφιο
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Σημειώνω εδώ ότι το άρθρο 4 του Κεφ. 6 έχει σχέση με έκδοση διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 5 του Κεφ. 6 εξουσιοδοτεί την έκδοση διατάγματος αναφορικά με ακίνητη περιουσία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του εναγόμενου ή σε σχέση με την οποία ο εναγόμενος δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης και βέβαια δεν αναφέρεται σε ακίνητη περιουσία που είναι το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο πιο πλατιά εξουσία που δεν υποβάλλεται σε περιορισμούς αναφορικά με το ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο ή το περιεχόμενο του διατάγματος. Εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις στις οποίες θα αναφερθώ κατωτέρω, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει, σε κάθε πολιτική διαδικασία οιανδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, απαγορευτικό ή προστακτικό, αν αυτό κρίνεται δίκαιο και πρόσφορο. Αυτή η γενική διατύπωση του άρθρου 32 έχει ερμηνευθεί με τρόπο που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν εξαιρούνται από τα διατάγματα που μπορούν να εκδοθούν δυνάμει του άρθρου 32, τα διατάγματα που προσδιορίζονται ρητά από τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 (βλ. Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231 και Lakatamitis v. Theodorou
(1983)1 C.L.R. 520). Κατά την άποψη μου το άρθρο 5, τουλάχιστον, του ΚΕΦ. 6 δεν εφαρμόζεται στην συγκεκριμένη περίπτωση. Συνεπώς, θα εξεταστεί το διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Μια ακόμα σημείωση επί του προκειμένου που σχετίζεται με την διατύπωση του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Με τον όρο «απαγορευτικό διάταγμα» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «injunction», με τον όρο «παρεμπίπτον» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «interlocutory», με τον όρο «διηνεκές» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «perpetual» και με τον όρο «προστατευτικό» σκοπεύετε η απόδοση του όρου «mandatory». Για την επιτυχή κατάληξη της αίτησης δυνάμει του αναφερθέντου άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το οποίο αναφέρεται σ΄ οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του απαιτούμενου διατάγματος. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557) Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 132). Το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ΄ αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. (Βλ. Stavrinou v. Asproghenis
(1985)1 C.L.R. 341). Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ΄ αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Αcropol Shipping Co. Ltd & others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585, Geo M. Hadjikyriacos Co. Ltd v. United Biscuits (U.K.) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 55, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ¨Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Cyprus Sulphur and Copper Co. Ltd κ.α. v. Παραρλάμα κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040, Πουργουρίδη κ. α. v. Μεζού κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, A.B.P. Holdings Ltd v. Ανδρέα Κυταλίδη κ.α. (Νο2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 788, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.st Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska A.d. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.99, Χριστοδούλου v. Antoniou Πολιτική Έφεση 10244, ημερομηνίας 28.09.99, Ahmaz Zein κ.α. v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Πολιτική Έφεση 10494, ημερομηνίας 27.04.00, Αντωνία Παναγίδου κ.α. v. Μαρία Παναγίδου κ.κ., Πολιτική Έφεση 10207 ημερομηνίας 30.03.01, Τσιαντη v. Hellenic Bank (Investments) Ltd, Πολιτική Έφεση 10914, ημερομηνίας 18.12.01, PAREKO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α. Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.02 και SPIDERTRADE LTD v. Χ¨Γαβριήλ, Πολιτική Έφεση 15481, ημερομηνίας 10.02.03. Η υπόθεση PARICO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA-ALUMINIUM CO LTD κ.α. Πολιτική Έφεση 11156 ημερομηνίας 19.12.02 πιστεύω ότι είναι καθοδηγητική στα μέγιστα σε σχέση με την παρούσα υπόθεση αφού τα αγώγιμα δικαιώματα των εναγόντων - αιτητών εδράζονται επί των ίδιων νόμων και Διεθνών Συμβάσεων. Από την προαναφερθείσα απόφαση στην υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό το Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και
(3)Η πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (Βλ. επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλη Χ¨Βασίλη, Πολιτική Έφεση 7755, ημερομηνίας 13.04.1989). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ». Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο την διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). (A) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (Βλ. Odysseos v. Pierís Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557 και Πουργουρίδη κ.ά. v. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση όπως φαίνεται κι από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο Ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του Εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας, θα είναι δύσκολο για τον Ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά ή ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής έτσι ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Tόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και την υπόθεση Re Χ¨Κωνσταντή
(1988)1 Α.Α.Δ. 2187). Το βάρος είναι στον αιτητή για να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση. (βλ. Αίτηση για ένταλμα Certiorari αναφορικά με τον Αιτητή Χάρη Φεσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ & άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Εκεί που φαίνεται ότι κατά την αρχική έκδοση του προσωρινού διατάγματος δεν υπήρξε πλήρης αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων το Δικαστήριο μπορεί με βάση αυτό και μόνο το λόγο ν΄ αρνηθεί τη συνέχιση του προσωρινού διατάγματος. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας (No.2) v. Σαββίδης
(1979)1 A.A.Δ. 349, σελ. 367-371, Brink´s Mat Ltd v. Elcombe and others
(1988)1 W.L.R. 1350, sel. 1356-1357 που υιοθετήθηκαν και στις υποθέσεις Χριστιάνα Στυλιανού v. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583 και Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 σελ. 285-266). Στην τελευταία υπόθεση, σελ. 264-265 το Δικαστήριο για το θέμα αυτό ανέφερε τα εξής: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση». Σχετική με το ίδιο θέμα είναι και η υπόθεση The Timberland of USA v. Enans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179 όπου στη σελίδα 1186 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τον κ. Πική Π.: «. Στην απόφαση του, το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO. LIMITED κ.α., Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/90, 30.05.96, στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάτε με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάτε (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO. LIMITED κ.α. (ανωτέρω):- (σελ. 4). Στην Π.Ε. 10808 Δήμος Πάφου v. Σοφοκλή Βοσκού, ημερ. 23.08.01 λέχθηκαν τα εξής: «Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που είναι σε γνώση του αιτητή, απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξ πάρτε, Διαφορετικά το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη τέτοιας αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή όχι. Ο κανόνας αναπτύχθηκε σε σχέση με τη χορήγηση διαταγμάτων το τύπου mareva, αλλά είναι καθολικής ισχύος σε υποθέσεις προσωρινής δικαστικής προστασίας. Η πρώτη υπόθεση που κωδικοποίησε τις αρχές για τη χορήγηση διαταγμάτων mareva ήταν η Third Chandris Shipping Corporation v. Unimarine S.A.
(1979)1 Q.B. 645 (εφετειακή απόφαση). Η υποχρέωση αποκάλυψης ήταν η πρώτη προϋπόθεση που έθεσε. Και εναπόκειτο στο δικαστή, κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, να εκτιμήσει τη σημασία τέτοιων στοιχείων. Είναι χρήσιμη, στο σημείο αυτό, η αναφορά σε σύντομο απόσπασμα από το βιβλίο του Marks S.W. Hoyle "The Mareva Injunction and Related Orders"
(1997)3η έκδοση, στη σελ. 71 υπό τον τίτλο "Lack of full disclosure". «Υπό τις συνθήκες, η εισήγηση πως η μη αποκάλυψη της παραγράφου 26 της φορτωτικής δεν ήταν ουσιώδης είναι λανθασμένη. Χρειαζόταν, αν είχε ενημερωθεί το Δικαστήριο, όπως υπέμνησε ο δικηγόρος του πλοίου, να προσαχθεί από την ενάγουσα μαρτυρία, που θα φανέρωνε τους λόγους για τους οποίους θα μπορούσε να παραγκωνισθεί η συμφωνία των διαδίκων μερών για αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων της ξένης χώρας. Η ύπαρξη της ρήτρας ήταν ουσιαστικός παράγων διαμόρφωσης της κρίσης του δικαστηρίου για έκδοση του εντάλματος. Η παρούσα είναι από τις χειρότερες περιπτώσεις απόκρυψης. Ο λόγος αυτός είναι αρκετός για ακύρωση της παρασχεθείσας θεραπείας. Ακυρώνω διά του παρόντος το ένταλμα σύλληψης και συνακόλουθα και την παρασχεθείσα εγγύηση. Με έξοδα σε βάρος της ενάγουσας». Αυτό το οποίο διαπιστώνεται από τα πιο πάνω είναι ότι η αποκάλυψη των πραγματικών και ουσιωδών γεγονότων πρέπει να είναι πλήρης και δίκαιη (full and fair). Δηλαδή δεν είναι μόνο η περίπτωση που ένα αιτητής παραλείπει εντελώς να αποκαλύψει τα γεγονότα που τυγχάνει εφαρμογής αυτή η αρχή, αλλά επεκτείνεται και στις περιπτώσεις εκείνες που τα γεγονότα εκτίθενται με τέτοιο τρόπο που μπορεί να είναι ελλειπής και/ή παραπλανητικός, ανεξάρτητα αν τούτο γίνεται εσκεμμένα ή όχι. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω είναι νομολογημένο ότι το δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. (Βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, σελ. 267-8, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. (Βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.99, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation, Πολιτική Έφεση 11159, ημερομηνίας 20.11.02 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.α., Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.02). Στην πρώτη (Biogradska Banka) ο νυν Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αρτεμίδης στη σελίδα 12 διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Θα επαναλάβουμε, έστω με τον κίνδυνο να γίνουμε φορτικοί, πως οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, αντικείμενο της πρωτόδικης απόφασης και της Έφεσης. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της». Στην υπόθεση (T.A. Micrologic consultants Ltd) ο έντιμος Δικαστής κ. Νικολάου διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Στην υπόθεση (Parico Aluminium Design Ltd), ο έντιμος Δικαστής κ. Καλλής υιοθέτησε το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic και παράπεμψε επίσης στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης v. Nacantony Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1653, όπου λέχθηκε ότι «. το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδώσει το διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.». Σε αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης υπό κανονικές συνθήκες πρέπει κι αυτές να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις προσώπων που έχουν προσωπική γνώση των γεγονότων όμως επιτρέπεται όπως μια ένορκη δήλωση περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφοριών νοουμένου ότι εκτίθενται οι πηγές τους. Συνήθως δε αναφέρεται στην ένορκη δήλωση «ορκίζομαι να αναφέρω τα πιο κάτω εξ όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι ως αληθινά». (Βλ. Δ.39 κ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σε. 1463-1464 και Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd, Πολιτική Έφεση 9984, ημερομηνίας 29.10.99. Όταν εξετάζεται μονομερής αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος προσωρινού διατάγματος ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο Αιτητής στο στάδιο εκείνο πρέπει να δείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται μονομερώς εξέταση της στην απουσία δηλαδή του αντιδίκου. Στην υπόθεση RESOLA (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598. «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφ΄ όσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά η άσκηση Δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Στην υπόθεση In Re Stavros Hotel Apartment Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841 και την υπόθεση In Re B.P. (Cyprus) Ltd 1 Α.Α.Δ. 861, 864 αναφέρθηκε ότι το υπαρκτό του κατεπείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6. Σχετική είναι και η Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σε.
- Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και επαναλήφθηκε στην υπόθεση Ahmad Zein κ.α. v. Παράσχος Καμπανέλλας Λτδ, Πολιτική Έφεση 10494, ημερομηνίας 24/4/00 και υπόθεση Κώστας Χ¨Γαβριήλ v. Λευκόνικο Λτδ, Πολιτική Έφεση 11409, ημερομηνίας 08/05/
- ΕΞΕΤΑΣΘΕΝΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
(1)ΤΟ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ Επί αυτού του θέματος ο ενιστάμενος 2 προέβαλε την θέση ότι (α) τα πούρα εβρίσκοντο στην Κύπρο από τις 14.11.05 και οι ΑΙΤΗΤΕΣ δεν έπραξαν οτιδήποτε και (β) εν πάση περιπτώσει αν και το αρμόδιο τμήμα του τελωνείου τους ειδοποίησε εγγράφως με επιστολή ημερομηνίας 17.03.06 ότι προέβη στην προσωρινή κατακράτηση των πούρων, οι ΑΙΤΗΤΕΣ μόλις στις 02.05.06 αποτάθηκαν στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου καταφαίνεται η μεγάλη καθυστέρηση των αιτητών να προσφύγουν στο Δικαστήριο και κατ΄ επέκταση η μη ύπαρξη του κατ΄ επείγοντος. Όσον αφορά την πρώτη (α) θέση δεν μπορεί να ευσταθήσει γιατί ήταν αδύνατο οι ΑΙΤΗΤΕΣ να γνωρίζαν την άφιξη των πούρων στις 14.11.05 στο αεροδρόμιο Λάρνακας και στη συνέχεια την αποταμίευση τους σε αποθήκη στη Λεμεσό, αφού κανένα στοιχείο δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι με κάποιο τρόπο έλαβαν γνώση τούτου του γεγονότος και αδιαφόρησαν. Ως εκ τούτου η θέση αυτή απορρίπτεται. Σε σχέση με τη δεύτερη (β) θέση του καθ΄ ου η αίτηση 2 η αίτηση επί του ίδιου θέματος, δηλαδή της καθυστέρησης, πράγματι σύμφωνα με το τεκμήριο Ζ, ήτοι την επιστολή ημερομηνίας 17.03.06, που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση του Φεραίου το τμήμα Τελωνείων Λεμεσού, πληροφόρησε τους ΑΙΤΗΤΕΣ για τα πούρα και τους απέστειλε και δείγματα αυτών προς εξέταση. ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ ζήτησαν με τηλεμοιότυπο ημερομηνίας 24.03.06, Τεκμήριο Θ, τα στοιχεία του αποστολέα, παραλήπτη και οτιδήποτε άλλο σχετικό έγγραφο. Το τμήμα Τελωνίου με επιστολή ημερομηνίας 05.04.06, Τεκμήριο Ι αφού έγκρινε το αίτημα των ΑΙΤΗΤΩΝ ημερομηνίας 24.03.06 περαιτέρω τους πληροφορούσε ότι η τελευταία ημέρα που θα κατακρατούντο τα πούρα από το τμήμα Τελωνίου Λεμεσού θα ήταν η 19η Απριλίου
- Στις 13.04.06 το Τμήμα Τελωνίου με επιστολή ημερομηνίας 13.04.06 πληροφορούσε τους ΑΙΤΗΤΕΣ για τα στοιχεία του αποστολέα, του Παραλήπτη, του διασαφηστή και τις διευθύνσεις τους ή τηλέφωνα. Η επιστολή αυτή όμως παραλήφθηκε από τους ΑΙΤΗΤΕΣ μόλις στις 28.04.06 οπότε ενεργώντας τάχιστα καταχώρησαν αγωγή εναντίον των εναγομένων - καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 02.05.06 ότε και την ίδια ημέρα ζήτησαν με αίτηση το Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε την ίδια ημέρα και τον οποίον ζητείται η ακύρωση με την ένσταση του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ
- Με βάση τα δεδομένα αυτά κρίνω ότι δεν υπάρχει καμία καθυστέρηση. Απεναντίας άμεση ήταν η αντίδραση των ΑΙΤΗΤΩΝ μόλις είχαν τα στοιχεία των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ. Ακόμη και εάν θεωρείτο ως ημέρα που έλαβαν γνώση των στοιχείων των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ η 13.04.06 που συντάχθηκε η επιστολή του τμήματος Τελωνίου Λεμεσού και πάλι θα έκρινα ότι οι ΑΙΤΗΤΕΣ δεν καθυστέρησαν στην καταχώρηση της Αγωγής και της αίτησης για συντηρητικό προσωρινό διάταγμα. Με βάση τα πιο πάνω απορρίπτεται και αυτή η θέση του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ
- Επομένως η εισήγηση των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ ότι υπήρχε καθυστέρηση εκ μέρους των ΑΙΤΗΤΩΝ να αποταθούν στο Δικαστήριο και μη ανάδειξη του κατ΄ επείγοντος δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.
(2)ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΚΑΤΑΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΥΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΤΕΛΩΝΕΙΟΥ Πριν προχωρήσω να εξετάσω τις επόμενες εισηγήσεις του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 κρίνω σκόπιμο να σημειώσω ότι με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) 1383/03 δεν είναι μόνο δέκα εργάσιμες ημέρες που μπορεί να κατακρατήσει τα εμπορεύματα κάποιου το τμήμα Τελωνείου αλλά δύναται να ανανεώσει τούτο για άλλες δέκα εργάσιμες ημέρες. Το Τελωνείο δε νόμιμα κατακράτησε αυτά μέχρι τις 19.04.06. Μετά απ΄ αυτήν την ημερομηνία πουθενά στην ένορκη δήλωση του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1 δεν φαίνεται ότι αποτάθηκαν στο Τμήμα Τελωνείων για να παραλάβουν, εκτελωνίσουν ή εξάξουν τα πούρα και το Τμήμα Τελωνείων τους αρνήθηκε αναφέροντας τους ότι κατακρατόνται. Ένεκα της διαπίστωσης αυτής ο ισχυρισμός του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 ότι τα πούρα κατακρατούντο παράνομα δεν ισχύει. Να λεχθεί επίσης ότι και εάν τα πούρα κατακρατούντο παράνομα από το Τμήμα Τελωνείου η οποιαδήποτε παρανομία δεν αφορά τους ΑΙΤΗΤΕΣ και δεν σχετίζεται με αυτή καθ΄ αυτήν την παρούσα αίτηση. Το οποιοδήποτε παράπονο του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 πρέπει να στραφεί αλλού.
(3)ΟΙ ΑΙΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΗΛΘΑΝ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ Εξετάζοντας τώρα την εισήγηση ότι οι ΑΙΤΗΤΕΣ δεν ήρθαν με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου όταν αιτούντο την έκδοση του διατάγματος και γι΄ αυτό θα πρέπει να ακυρωθεί το διάταγμα δεν με βρίσκει σύμφωνο Η θέση, περί τούτου, του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 στηρίζεται στο ότι αν και οι ΑΙΤΗΤΕΣ γνώριζαν ότι τα πούρα ήταν προς εξαγωγή αφού γνώριζαν την ύπαρξη του Τεκμηρίου Δ που επισυνάπτεται με την Ένορκο Δήλωση του Συρίμη, δηλαδή του εγγράφου αποστολής και βεβαίωσης, παραλαβής αποταμιεύσεων εμπορευμάτων του τμήματος Τελωνείου, το απέκρυψαν και δεν το ανάφερε στην ένορκη δήλωση του ο Φεραίος. Αναγνώνοντας το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού. Το μόνο σίγουρο συμπέρασμα που εξάγεται είναι η αποταμίευση των πούρων σε αποθήκη. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι στο Τεκμήριο Κ που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση του Φεραίου αναφέρεται ότι τα πούρα είχαν δηλωθεί για εξαγωγή. Μία πιθανότητα πράγματι από την αποθήκη αποταμίευσης είναι η εξαγωγή των πούρων σε άγνωστο μέχρι τότε προορισμό. Πιθανόν και στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως βέβαια και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Μία άλλη ίσου βαθμού πιθανότητα είναι η εκτελώνιση των πούρων και η διάθεση τους στην κυπριακή αγορά, με την πληρωμή του νενομισμένου φόρου, αφού η δήλωση εξαγωγής δεν είναι αμετάκλητη. Έπεται ότι από το έγγραφο αυτό, Τεκμήριο Δ, δεν καταδεικνύεται ότι προορισμός των πούρων ήταν χωρίς άλλο η εξαγωγή τους. Αλλά και εάν ακόμη προορίζοντο μόνο για εξαγωγή δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι ΑΙΤΗΤΕΣ δεν ήρθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αφού δεν είναι σημαντικό σε τέτοιο βαθμό που να οδηγεί στην ακύρωση του διατάγματος λαμβάνοντας υπόψη ότι τυγχάνουν προστασίας οι ΑΙΤΗΤΕΣ και σε χώρες του εξωτερικού. Ως εκ τούτου ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται . Περί του ίδιου θέματος, ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν είναι αλήθεια ότι επικοινώνησε λειτουργός του τμήματος Τελωνείου με τον διασαφηστή και ο τελευταίος του είπε ότι θα τα εκτελώνιζε στην Κύπρο τα πούρα περί τις 2-3/05/06 ως αναφέρει ο Φεραίος στην ένορκη του δήλωση, και επομένως δεν ήρθαν οι ΑΙΤΗΤΕΣ στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια όταν ζήτησαν να εκδοθεί το διάταγμα. Ούτε αυτή η θέση ευσταθεί αφού ο ισχυρισμός του Φεραίου ότι ο διασαφηστής είπε σε αρμόδιο λειτουργό του Τελωνείου ότι τα πούρα θα εκτελωνίζοντο περί τις 2-3/05/06 δεν αντικρούσθει με ανάλογη δήλωση από τα δύο αυτά πρόσωπα. Η αναφορά του Συρίμη ότι είπε ο ίδιος στις 17.03.06 στον λειτουργό του Τελωνείου Αντρέα Χαραλαμπίδη ότι θα εξάγοντο σε χώρες της Μέσης Ανατολής δεν αποκλείει αυτά που είπε σε μεταγενέστερο στάδιο, ήτοι στις 28.04.06, ο λειτουργός του Τμήματος Τελωνείου Ιάκωβος Γεωργίου ότι επικοινώνησε μ΄ αυτόν ο διασαφηστής και του ανέφερε ότι θα εκτελωνίζοντο στις 2-3/05/06. Από το Τεκμήριο Κ, ημερομηνίας 13.04.06 ότε και το τμήμα Τελωνίων πληροφορούσε τους ΑΙΤΗΤΕΣ για τα στοιχεία που ζήτησαν εμφαίνετε ότι ο Συρίμης ήταν ο παραλήπτης των πούρων για λογαριασμό του Josef Sarkis που ήταν ο ιδιοκτήτης τους. Αποστολέας η εταιρεία ITA INTERNATIONAL TRADING S.A. και διασαφηστής η εταιρεία FIVE CONTINENTS LOGISTIC CO. LTD. Με βάση τα πιο πάνω απορρίπτω τη θέση του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 ότι οι ΑΙΤΗΤΕΣ δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αιτούμενοι την έκδοση του Διατάγματος.
(4)ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ Προβάλλει ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 την θέση ότι η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη, ότι δεν είναι ορθή και ότι πάσχει νομικά. Σημειώνω ότι η κα Κωμοδρόμου στην αγόρευση της δεν καταπιάστηκε μ΄ αυτό το θέμα. Προφανώς εγκαταλείφθηκε ο λόγος αυτός. Αλλά και να μην έχει εγκαταλειφθεί, εξετάζοντας τον δεν βρίσκω ότι μπορεί να ευσταθήσει αφού στην δεύτερη σελίδα της αίτησης καταγράφεται με σαφήνεια η νομική βάση με αναφορά τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στο άρθρο 9 της Πολιτικής Δικονομίας ΚΕΦ. 6, στη Δ.48 Θ. 1 και 2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά και τους νόμους που έχουν παραβιαστεί από τους αιτητές και βασίζονται τα αγώγιμα δικαιώματά τους. Συνεπώς απορρίπτεται και ο λόγος αυτός της ένστασης.
(5)ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΥΤΟΣΗΜΟ ΜΕ ΤΑ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΩΓΗ Ισχυρίζεται επίσης ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 ότι το ΔΙΑΤΑΓΜΑ είναι ταυτόσημο με τα διατάγματα που αξιώνουν στην αγωγή τους οι ΑΙΤΗΤΕΣ και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν θα συμφωνήσω μ΄ αυτή τη θέση γιατί εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κάποιος συγκρίνοντας τα διατάγματα και τις άλλες αξιώσεις των ΑΙΤΗΤΩΝ στην αγωγή με το ΔΙΑΤΑΓΜΑ ότι δεν είναι ταυτόσημα. Με την αγωγή ζητούνται πολύ περισσότερα. Είναι αναγκαίο πριν προχωρήσω στην εξέταση των υπόλοιπων λόγων της ένστασης να καταγράψω και να προβώ σε κάποιες διαπιστώσεις που συνάγονται από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την ΑΙΤΗΣΗ και την ΕΝΣΤΑΣΗ και τα επισυναπτόμενα επί αυτών τεκμήρια. Ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 πέραν της άγνοιας και της γενικής άρνησης των παραγράφων 1 έως 8 αλλά και της άρνησης σχεδόν και όλων των άλλων παραγράφων της ένορκης δήλωσης του Φεραίου ουδέν στοιχείο παρουσίασε για να τρώσουν το γεγονός ότι η HABANOS είναι Κουβανική ανώνυμη εταιρεία η οποία έχει το αποκλειστικό δικαίωμα πώλησης και διανομής όλων των πούρων της Κούβας με τα αναφερθέντα πιο πάνω σήματα, και λογότυπα και δη παγκόσμια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η FEREOS είναι αποκλειστική αντιπρόσωπος της HABANOS και τούτο όχι μόνο γιατί καταχώρησαν από κοινού την παρούσα αγωγή και εξουσιοδότησαν τον Φεραίο να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στην οποία αναφέρεται το γεγονός αυτό αλλά περαιτέρω είναι διαπίστωση του τελωνειακού λειτουργού κατά την εξέταση και έγκριση της αίτησης παρέμβασης, της FEREOS. Η αντίθετη θέση του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2, που βασίστηκε στο Τεκμήριο Η που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση του Φεραίου, δεν υποστηρίζεται από το Τεκμήριο αυτό στο οποίο καταγράφεται η γνώμη του Fernando Peraza ως ειδικού επί των πούρων και τίποτε άλλο. Ούτε επίσης από το Τεκμήριο Γ εξάγεται ένα τέτοιο συμπέρασμα. Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι με βάση την εμπειρογνωμοσύνη τόσο του Pereza όσο και του Φεραίου είναι ότι τα επίδικα πούρα είναι απομίμηση και τα δακτυλίδια, σήματα, κουτιά κλπ αντίγραφα. Η επισύναψη των δύο δακτυλιδιών ως τεκμήρια Β και Γ με την ένορκη δήλωση του Συρίμη τίποτε δεν αφαιρεί από τα πιο πάνω που κατέγραψα αφού ούτε ο ίδιος αναφέρει ότι είναι ειδικός και προβαίνει σε τέτοια διαπίστωση ούτε υπάρχει βεβαίωση περί τούτου από άλλους ειδικούς. Πολύ δε περισσότερο το ίδιο το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να προβεί σε εξέταση αφού είναι αδιανόητο να καταστήσει τον εαυτό του πραγματογνώμονα. Τα εμπορικά σήματα των ΑΙΤΗΤΩΝ φαίνεται ότι είναι δεόντως εγγεγραμμένα στις χώρες που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Φεραίου και προστατευόμενα σύμφωνα με την Κυπριακή νομοθεσία, τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις διεθνείς συμβάσεις που αναφέρουν οι ΑΙΤΗΤΕΣ στην γενική οπισθογράφηση της Αγωγής και στην Αίτηση. Οι αιτίες αγωγής των ΑΙΤΗΤΩΝ αφορούν συνωμοσία με σκοπό την πρόκληση ζημιάς σ΄ αυτούς όπως και παραβιάσεις των ακόλουθων Νόμων:
(1)Στον περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου ΚΕΦ 268 άρθρα 6 και 7
(2)Στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ 148 άρθρο 35
(3)Στο περί Εμπορικών Περιγραφών Νόμου 5/87 άρθρο 3, 4, 5, 6, 9Α και 10
(4)Στη Σύμβαση του Παρισιού για την Προστασία της Πνευματικής Ιδιοκτησίας Ν66/83
(5)Στον Κανονισμό της Ε.Ε. 40/94 και
(6)Στην Τελική πράξη του Γύρου της Ουρουγουάης Κυρωτικός Νόμος 16(ΙΙΙ)/95, Προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας γνωστή ως TRIPS. Έχοντας κατά νου τα σχετικά πιο πάνω άρθρα και τα όσα καταγράφησαν πιο πάνω επαναλαμβάνοντας, από το υλικό που είναι ενώπιον μου ότι η HABANOS είναι ο αποκλειστικός πωλητής και διανομένας όλων των Κουβανικών πούρων παγκοσμίως με εγγεγραμμένα και κατοχυρωμένα τα εμπορικά σήματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και σε άλλες χώρες και η FEREOS η αποκλειστική αντιπρόσωπος των πούρων αυτών στην Κύπρο με εγκεκριμένη αίτηση παρέμβασης και ότι η HABANOS δεν πώλησε στον ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 τα πούρα, ούτε είναι υπαρκτή η εταιρεία που αναγράφεται ως αποστολέας από την Κούβα σύμφωνα με την δήλωση του Πρέσβη της Κούβας και ότι τα επίδικα πούρα φαίνεται να μην είναι γνήσια αλλά απομιμήσεις και τα σήματα αυτών φαίνεται να είναι αντίγραφα, όπως και τα δακτυλίδια, σύμφωνα με τον πραγματογνώμονα Pereza και τον Φεραίο, τίθεται πλέον το ερώτημα εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60.
(6)ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 ΤΟΥ Ν14/60 (Α) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Τις δύο αυτές προϋποθέσεις θα τις εξετάσω μαζί σε σχέση με κάθε μια αιτία αγωγής που επικαλούνται οι ΑΙΤΗΤΕΣ.
(1)ΠΕΡΙ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΗΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟΣ ΚΕΦ. 268 Οι ΑΙΤΗΤΕΣ επικαλούνται τα άρθρα 6 και 7 του Νόμου για να αιτιολογήσουν το αγώγιμο δικαίωμα επί αυτού. Παρατηρώ ότι το άρθρο 7 έχει καταργηθεί. Τα σχετικά άρθρα κατά την άποψη του Δικαστηρίου είναι το ερμηνευτικό άρθρο 2 και το άρθρο 6. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΡΘΡΟ 2
(1): «Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια, οι ακόλουθες εκφράσεις έχουν τις έννοιες που αποδίδονται σ΄ αυτή αντίστοιχα, δηλαδή: «εμπορικό σήμα» σημαίνει σήμα το οποίο συνίσταται από οποιαδήποτε σημεία επιδεχόμενα γραφικής παράστασης (ιδίως δε από λέξεις, συμπεριλαμβανομένου του ονόματος προσώπων, από εικόνες, γράμματα, αριθμούς, το σχήμα του εμπορεύματος ή της συσκευασίας του, ή οποιοδήποτε συνδυασμό αυτών), που μπορούν από τη φύση τους να διακρίνουν τα εμπορεύματα ή τις υπηρεσίες μιας επιχείρησης από τα αντίστοιχα άλλων επιχειρήσεων, εφόσον το σήμα αυτό χρησιμοποιείται ή σκοπείται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς τέτοιας διάκρισης. Άρθρο 6
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου και των διατάξεων των άρθρων 9 και 10, η εγγραφή εμπορικού σήματος στο μητρώο είτε αυτή έγινε πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος Νόμου είτε μετά, παρέχει στον ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος αποκλειστικό δικαίωμα επί του εν λόγω σήματος.
(2)Ο ιδιοκτήτης εμπορικού σήματος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο πρόσωπο να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές του, χωρίς την συγκατάθεσή του- (α) Σημείο πανομοιότυπο με το εμπορικό σήμα, για εμπορεύματα ή υπηρεσίες πανομοιότυπες με εκείνες για τις οποίες το εμπορικό σήμα έχει εγγραφεί. (β) σημείο για το οποίο, λόγω της ταυτότητας ή της ομοιότητάς του με το εμπορικό σήμα και της ταυτότητας ή της ομοιότητας των εμπορευμάτων ή των υπηρεσιών που καλύπτονται από το εμπορικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού, συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου συσχέτισης του σημείου με το εμπορικό σήμα,
(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου «χρήση σημείου» περιλαμβάνει: (α) Την επίθεση του σημείου επί των εμπορευμάτων ή στη συσκευασία τους, (β) την προσφορά των εμπορευμάτων ή την εμπορία ή την κατοχή τους προς εμπορία ή την προσφορά ή παροχή υπηρεσιών υπό του σημείου, (γ) την εισαγωγή ή την εξαγωγή των προϊόντων υπό του σημείου, (δ) τη χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση. Προκύπτει ότι τα εμπορικά σήματα που καταγράφησαν ανωτέρω εμπίπτουν στην έννοια του «εμπορικού σήματος» του ερμηνευτικού άρθρου 2. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)παρέχεται στον ιδιοκτήτη του εμπορικού σήματος αποκλειστικό δικαίωμα επ΄ αυτού και με βάση το άρθρο 6
(2)ο ιδιοκτήτης του δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε πρόσωπο να το χρησιμοποιεί. Σύμφωνα δε με το εδάφιο
(3)του ίδιου άρθρου, χρήση σημείου περιλαμβάνει (β) .. και την κατοχή προς εμπορία και (γ) .. ή την εξαγωγή του προϊόντος. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Φεραίου δεν αναφέρεται ότι τα αναφερθέντα σήματα είναι εγγεγραμμένα στην Κύπρο δυνάμει του Περί Εμπορικών Σημάτων Νόμου ΚΕΦ. 268. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να στηριχθεί αυθύπαρκτο αγώγιμο δικαίωμα στη βάση εγγραφής εμπορικού σήματος δυνάμει του ΚΕΦ. 268 (βλ. υπόθεση M. & CH Mitsingas TR κ.α. v. Timberland Co σελίδα 1797) Επομένως καταδεικνύεται ότι δεν υπάρχει (α) σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
(2)ΠΕΡΙ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΩΝ ΝΟΜΟΣ 5/87 Η βάση της αγωγής στηρίζεται στα ακόλουθα άρθρα: Ερμηνεία 2
(1): Στον παρόντα νόμο «εμπορικό σήμα» περιλαμβάνει εγγεγραμμένο ή μη, που προστατεύεται διά νόμου στη Δημοκρατία ή σ΄ οποιαδήποτε άλλη χώρα με την οποία η Δημοκρατία έχει διευθέτηση για αμοιβαία προστασία εμπορικών σημάτων. Απαγόρευση 3-
(1)Ουδέν πρόσωπο κατά τη διεξαγωγή εμπορίου, επιχείρησης επαγγέλματος - (α) ............ (β) προμηθεύει ή προσφέρεται να προμηθεύσει αγαθά στα οποία έχει επιτεθεί ανακριβής περιγραφή. Εμπορική Περιγραφή 4-
(1)Εμπορική περιγραφή είναι μια ένδειξη άμεση ή έμμεση και ανεξάρτητα από τον τρόπο που δίδεται, οποιουδήποτε από τα ακόλουθα θέματα που αφορούν σε αγαθά ή μέρη αυτών, δηλαδή - (α) ............ (β) ............ (γ) ............ (δ) ............ (ε) ............ (στ) .......... (ζ) ............ (η) πρόσωπο που κατασκευάζει, εμπορεύεται, παράγει ή κατεργάζεται ή επιδιορθώνει τα αγαθά καθώς και τα προσόντα και τις ιδιότητες του προσώπου τούτου. (θ) χώρα, τόπος ή ημερομηνία κατασκευής, παραγωγής, κατεργασίας ή επισκευής (ιγ) ότι οποιαδήποτε αγαθά ή μέρηαυτών αποτελούν αντικείμενο υφιστάμενου προνομίου ευρεσιτεχνίας, δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας ή εμπορικού σήματος. Ανακριβής εμπορική περιγραφή 5.-
(1)Ανακριβής εμπορική περιγραφή είναι η εμπορική περιγραφή που είναι ανακριβής σε βαθμό που εξ αντικειμένου μπορεί να οδηγήσει σε παραπλάνηση.
(2)Εμπορική περιγραφή η οποία, αν και δεν είναι ανακριβής, είναι όμως παραπλανητική, δηλαδή είναι πιθανόν να εκληφθεί συμπερασματικά απ΄ ό,τι αποκαλύπτει ή παραλείπει να αποκαλύψει, ως ένδειξη ενός οποιουδήποτε από τα θέματα που καθορίζονται στο άρθρο 4 και ως τέτοια ένδειξη ήθελε είναι ανακριβής σε βαθμό που εξ αντικειμένου μπορεί να οδηγήσει σε παραπλάνηση, θεωρείται ως ανακριβής εμπορική περιγραφή.
(3)Οτιδήποτε το οποίο, αν και δεν είναι εμπορική επιγραφή, είναι όμως πιθανόν να εκληφθεί συμπερασματικά απ΄ ό,τι αποκαλύπτει ή παραλείπει να αποκαλύψει, ως ένδειξη οποιουδήποτε από τα θέματα που καθορίζονται στο άρθρο 4, και σαν τέτοια ένδειξη ήθελε είναι ανακριβής σε βαθμό που εξ αντικειμένου μπορεί να οδηγήσει σε παραπλάνηση, θεωρείται ως ανακριβής εμπορική περιγραφή.
(4)Ανακριβής ένδειξη, ή οτιδήποτε είναι πιθανόν να εκληφθεί ως ένδειξη η οποία ήθελε είναι ανακριβής, ότι οποιαδήποτε αγαθά συμμορφούνται με οποιοδήποτε πρότυπο που καθορίζεται ή αναγνωρίζεται από οποιοδήποτε πρόσωπο ή που προκύπτει από την έγκριση οποιουδήποτε προσώπου, θεωρείται ως ανακριβής εμπορική περιγραφή εφόσον δεν υπάρχει τέτοιο πρόσωπο ή τέτοιο πρότυπο που να έχει καθοριστεί, αναγνωριστεί ή προκύψει με τον πιο πάνω τρόπο. Επίθεση εμπορικής περιγραφής 6-
(2)Όταν προμηθεύονται αγαθά κατά παραγγελία στην οποία χρησιμοποιείται εμπορική περιγραφή και οι περιστάσεις είναι τέτοιες ώστε να καθιστούν εύλογο το συμπέρασμα ότι τα αγαθά προμηθεύονται ως αγαθά ανταποκρινόμενα στην εμπορική αυτή περιγραφή, το πρόσωπο που προμηθεύει τα αγαθά θεωρείται ότι έχει επιθέσει την εμπορική αυτή περιγραφή στα αγαθά. Αδικήματα παραπλανητικής ένδειξης τιμής. 9Α-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο διαπράττει αδίκημα αν, κατά τη διεξαγωγή εμπορίου, επιχείρησης ή επαγγέλματος, παρέχει με οποιοδήποτε τρόπο σε οποιουσδήποτε καταναλωτές οποιαδήποτε ένδειξη που είναι παραπλανητική ως προς την τιμή στην οποία διατίθενται οποιαδήποτε αγαθά, υπηρεσίες, καταλύματα ή ευκολύνσεις είτε γενικά είτε από ορισμένα πρόσωπα. Απαγόρευση ανακριβών παραστάσεων
- Ουδέν πρόσωπο κατά τη διεξαγωγή εμπορίου, επιχείρησης ή επαγγέλματος παρέχει με οποιοδήποτε τρόπο ανακριβή ένδειξη, άμεση ή έμμεση, ότι οποιαδήποτε αγαθά που προμηθεύει ή οποιεσδήποτε υπηρεσίες που παρέχει είναι του είδους που προμηθεύονται ή παρέχονται σε οποιοδήποτε πρόσωπο. 9 του 3 του
- Απαγόρευση εισαγωγής 30-
(1)Αγαθά στα οποία έχει επιτεθεί οποιαδήποτε ανακριβής εμπορική περιγραφή απαγορεύεται να εισαχθούν στη Δημοκρατία, εκτός αν εισάγονται για ιδιωτική ή οικιακή χρήση του προσώπου που τα εισάγει. Σύμφωνα με τα πιο πάνω άρθρα φαίνεται η προστασία που τυγχάνει το εμπορικό σήμα των ΑΙΤΗΤΩΝ και η υπαρκτή βάση της αγωγής τους αφού έχουν κάθε δικαίωμα όταν παραβιαστεί το εμπορικό σήμα τους να αποταθούν στο Δικαστήριο για άρση της παραβίασης. Επομένως πληρούνται οι προϋποθέσεις (α) σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας.
(3)Η ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΓΥΡΟΥ ΤΗΣ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΣ, ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ, ΓΝΩΣΤΗΣ ΩΣ (TRIPS), ΚΥΡΩΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ 16 (ΙΙΙ)/95 Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιας αίτησης δεν αποφασίζει τελικά σ΄ αυτό το στάδιο εάν υπήρχε ή όχι παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας αλλά εάν καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση παραβίασης (βλ. Donmar Productions Ltd v. Bart
(1967)2 ALL E.R. 338 και Harman Pictures N.V. US Osborne and others
(1967)2 ALL E.R. 324). Πρέπει να καταδειχθεί ότι υφίστανται οι δύο αυτές προϋποθέσεις, (α) και (β), σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, ουσιαστικά και στην πραγματικότητα «In substance and reality» (Βλ. Mothercare Ltd v. Robson Books Ltd
(1979)F.S.R. 466). Η αιτία αγωγής των ΑΙΤΗΤΩΝ εδράζεται στον κυρωτικό νόμο 16(ΙΙΙ)/95 ο οποίος καθιστά εσωτερικό δίκαιο την διεθνή σύμβαση για προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας η οποία αποτελεί μέρος της τελικής πράξης του γύρου της Ουρουγουάης. Στο άρθρο 15 της σύμβασης καταγράφεται η προστασία του εμπορικού σήματος. Είναι παραδεκτό νομολογιακά ότι πρόνοια διεθνούς σύμβασης η οποία είναι εκτελεστή αποκτά ισχύ νόμου και μπορεί κάποιος να την επικαλεστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως ορθά στηρίζει αγώγιμο δικαίωμα επί του νόμου 16(ΙΙΙ)/95. Με βάση το υλικό που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, είμαι ικανοποιημένος ότι υπάρχει (α) σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και (β) ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής.
(4)ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΖΗΜΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΙΤΗΤΕΣ Το αδίκημα της συνωμοσίας δεν προβλέπεται στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο ΚΕΦ 148. Όμως ο νόμος δεν είναι εξαντλητικός των αστικών αδικημάτων που αναγνωρίζονται σ΄ αυτόν (Βλ. Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 CLR 50 και Κουππαρή v. Ο.Γ.Α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1780) Το αδίκημα της συνωμοσίας αναγνωρίζεται από το Κοινοδίκαιο το οποίο συμπληρώνει το ΚΕΦ148 (Βλ. Universal Advertising and Publishing Agency v. Vouros 19 C.L.R. 87 και Zivlas v. Municipality of Limassol
(1975)7 J.S.C. 989). Επίσης (Βλ. Southfields Industries v. Pepsi Cola Hellas Ltd Αγωγή Αρ. 1003/90 Ε.Δ. Λευκωσίας) Για να αποδειχθεί το αδίκημα της συνωμοσίας χρειάζεται συμφωνία δύο ή περισσότερων ατόμων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα (Βλ. Clerk & Lindsell on Torts 16 έκδοση παρ. 15-21) Με βάση το υλικό που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου και καταγράφηκε ανωτέρω καταδεικνύεται ότι οι ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ παράνομα έκαναν χρήση των εμπορικών σημάτων της HABANOS με σκοπό να προκαλέσουν ζημιά σ΄ αυτήν. Σε περίπτωση δε που θα τα εκτελώνιζαν θα προκαλούσαν ζημιά και στην FEREOS. Κατάληξη μου είναι ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60.
(5)ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ (PASSING OFF) ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΚΕΦ. 148 Η αξίωση των ΑΙΤΗΤΩΝ για αθέμιτο ανταγωνισμό βασίζεται στο άρθρο 35 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ΚΕΦ 148 το οποίο προνοεί: «Πρόσωπο το οποίο απομιμούμενο την επωνυμία, το χαρακτηρισμό, το σήμα ή την επιγραφή αγαθών ή άλλων πως, προκαλεί ή αποπειράται να προκαλέσει ώστε οποιαδήποτε αγαθά να εκληφθούν ως αγαθά άλλου προσώπου, με τρόπο ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει συνήθη αγοραστή στην πεποίθηση ότι αγοράζει αγαθά του άλλου αυτού προσώπου, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του άλλου αυτού προσώπου». Το άρθρο αυτό δεν καλύπτει μόνο την απομίμηση ή παραποίηση ή αντιποίηση εμπορευμάτων αλλά και τις περιπτώσεις που ένας αποβλέπει με τις ενέργειες του να εκμεταλλευτεί την εμπορική εύνοια και την φήμη που απόκτησε μια επιχείρηση, ταυτίζοντας τις εργασίες του μ΄ αυτή (βλ. Adidas πιο κάτω). Η υπόθεση Adidas v. Zonitexo Ltd
(1987)1 C.L.R. 383 αναλύει τα στοιχεία που συνθέτουν το αδίκημα η απόδειξη των οποίων βαραίνει τον ενάγοντα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος τέθηκαν και στην υπόθεση Demades (Overseas) LTD v. Studio MA.ST. Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 799. Στην υπόθεση Παπαχρυσοστόμου v. Παπαχρυσοστόμου
(1992)1 Α.Α.Δ. 389 αναφέρθηκε ότι η απουσία μαρτυρίας ότι δημιουργήθηκε σύγχυση είναι ουσιώδες στοιχείο στη διαπίστωση της επιλήψημης ομοιότητας που νόμιμα λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Α/φοι Μυλωνά Α.Ε. κ.α. v. Michalakis Avraamides
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1513 λέχθηκε ότι για στοιχειοθέτηση του αδικήματος του άρθρου 35 του ΚΕΦ 148 απαιτείται η χρήση του σήματος σε βαθμό και έκταση που το καταναλωτικό κοινό να ταυτίσει το σήμα με τα εμπορεύματα, ώστε η χρήση του από τρίτους να είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει σύγχυση ή λάθος ως προς την προέλευση των εμπορευμάτων. Στην παρούσα περίπτωση η ομοιότητα ήταν τέτοια που χρειάστηκε να τα ελέγξει ειδικός, ήτοι ο εμπειρογνώμονας PAREZA αλλά και ο Φεραίος που έχει εκπαιδευτεί γι΄ αυτό το σκοπό για να διαπιστωθεί η απομίμηση. Συνάμα δε κατεγράφη και ότι ήταν υποδιέστερα αφού τα φύλλα καπνού δεν ήταν Κουβανικά. Επομένως πως θα αναγνώριζε ένας απλός καταναλωτής την διαφορά μεταξύ των γνήσιων και απομίμησης πούρων χωρίς να επέλθει σύγχυση σ΄ αυτόν; Η αναφορά των πιο πάνω προσώπων ότι θα προκαλείτο σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό είναι ορθή. Σε μια υπόθεση αθέμιτου ανταγωνισμού, η φήμη είναι το πρώτο απαραίτητο χαρακτηριστικό που πρέπει να αποδείξει ο ενάγοντας (Βλ. Demades Overseas Ltd v. Studio Ma. St. Ltd
(1966)1 A.A.D. 799). Η φήμη των πούρων HABANOS καταδεικνύεται από αυτά που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Φεραίου. Mε όσα έχω εξηγήσει πιο πάνω είμαι ικανοποιημένος ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις (α) και (β) του άρθρου 32 του Ν.14/60.
(6)ΑΘΕΜΙΤΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ (PASSING OFF) ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ Ν66/83 Οι ΑΙΤΗΤΕΣ βασίζουν την αξίωση τους στην βάση του Ν.66/83 και ως αντιλαμβάνομαι των ακόλουθων άρθρων: Άρθρο 6 πεντάκις: (Σήματα: Καταχωρημένα Σήματα σε Χώρα της Ένωσης και Προστασία τους στις Υπόλοιπες Χώρες της Ένωσης). Α.-
(1)Κάθε εμπορικό σήμα που καταχωρείται κανονικά στη χώρα προέλευσης θα γίνεται δεκτό για κατάθεση και θα προστατεύεται ως έχει και στις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης, κάτω από τις επιφυλάξεις του Άρθρου αυτού. Οι χώρες αυτές μπορούν να απαιτούν, πριν να προβούν στην οριστική καταχώρηση, την υποβολή πιστοποιητικού καταχώρησης στη χώρα προέλευσης, που εκδίδεται από την αρμόδια αρχή. Καμία επικύρωση δε θα απαιτείται για το πιστοποιητικό αυτό.
(2)Ως χώρα προέλευσης θα θεωρείται η χώρα όπου ο αιτητής διατηρεί πραγματική και ουσιαστική βιομηχανική ή εμπορική εγκατάσταση, ή αν αυτός δε διατηρεί τέτοια εγκατάσταση μέσα στην Ένωση, η χώρα της Ένωσης όπου αυτός έχει την κατοικία ου, ή, αν δεν έχει κατοικία μέσα στην Ένωση, η χώρα της ιθαγένειάς του εφόσον τυγχάνει πολίτης μίας από τις χώρες της Ένεσης. Άρθρο 10δις: (Αθέμιτος Ανταγωνισμός)
(1)Οι χώρες της Ένωσης υποχρεούνται να εξασφαλίσουν στους πολίτες των χωρών αυτών αποτελεσματική προστασία εναντίον του αθέμιτου ανταγωνισμού.
(2)Κάθε πράξη ανταγωνισμού που αντίκειται στα χρηστά βιομηχανικά ή εμπορικά ήδη συνιστά πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού.
(3)Ειδικά θα απαγορεύονται τα εξής:
(1)Όλες οι πράξεις που μπορούν να δημιουργήσουν με οποιοδήποτε τρόπο σύγχυση ως προς την επιχείρηση, τα εμπορεύματα ή τις βιομηχανίες ή εμπορικές δραστηριότητες ενός ανταγωνιστή.
(2)ανακριβείς ισχυρισμοί κατά την άσκηση εμπορίου που μπορούν να δυσφημήσουν την επιχείρηση, τα εμπορεύματα ή τις βιομηχανικές ή εμπορικές δραστηριότητες ενός ανταγωνιστή.
(3)ενδείξεις ή ισχυρισμοί των οποίων η χρησιμοποίηση κατά την άσκηση εμπορίου πιθανόν να παραπλανήσει το κοινό ως προς τη φύση, τη μέθοδο κατασκευής, τα χαρακτηριστικά, την καταλληλότητα για τον προορισμό τους ή την ποιότητα των εμπορευμάτων. Άρθρο 10τρις: (Σήματα, Εμπορικές Επωνυμίες, Ανακριβείς Ενδείξεις, Αθέμιτος Ανταγωνισμός: Μέσα Προστασίας, Δικαίωμα Αγωγής)
(1)Οι χώρες της Ένωσης αναλαμβάνουν να εξασφαλίσουν στους πολίτες των υπόλοιπων χωρών της Ένωσης κατάλληλα μέσα προστασίας για αποτελεσματική καταστολή όλων των πράξεων που αναφέρονται στα Άρθρα 9, 10 και 10δις.
(2)Ακόμη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να προβλέπουν μέτρα επιτρέποντα στις ομοσπονδίες και τους συνδέσμους που αντιπροσωπεύουν τους ενδιαφερόμενους βιομηχάνους, παραγωγούς ή εμπόρους, με την προϋπόθεση, ότι η ύπαρξη τέτοιων ομοσπονδιών και συνδέσμων δεν αντίκειται στη νομοθεσία των χωρών τους, να προσφεύγουν δικαστικώς ή ενώπιον των διοικητικών αρχών με σκοπό την καταστολή των πράξεων που προβλέπονται στα Άρθρα 9, 10 και 10δις, στην έκταση που η νομοθεσία της χώρας όπου επιζητείται προστασία επιτρέπει τέτοια ενέργεια από τις ομοσπονδίες και τους συνδέσμους της. Το αστικό αδίκημα που δημιουργείται με βάση τα άρθρα αυτά υπερφαλαγγίζει τα αστικό αδίκημα της απομίμησης με την γενικότερη έννοια του ευρύτερου αθέμιτου ανταγωνισμού. Η χρήση του όρου «κάθε πράξη ανταγωνισμού που αντίκειται στα χρηστά βιομηχανικά ή εμπορικά ήθη συνιστά πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού», όπως και η χρήση λέξεων με γενική και πλατιά έννοια στα πιο πάνω άρθρα κατατάσσουν τις πράξεις που θεωρούνται ενάντια στα χρηστά ήθη σε μία ευρεία κατηγορία. Έτσι ενέργειες που πιθανόν ή ενδέχεται ή άλλως πώς να συγχύσουν ή παραπλανήσουν το κοινό απαγορεύονται. Ως τέτοιες χαρακτηρίζονται και οι ενέργειες των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ που περιέγραψα πιο πάνω. Σύμφωνα με όσα έχω αναφέρει πιο πάνω και το πραγματικό υπόβαθρο των ΑΙΤΗΤΩΝ είμαι ικανοποιημένος ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις (α) και (β) του άρθρου 32 του Ν. 14/60.
(7)ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) 40/94 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 20ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1993 ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΗΜΑ Όπως αντιλαμβάνομαι στηρίζεται στο άρθρο 9 1 (α), (β), (γ), 2 (α), (β), (γ), και 3 του Κανονισμού (ΕΚ) 40/94 το οποίο έχει ως εξής: ΤΜΗΜΑ 2 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΗΜΑΤΟΣ ΑΡΘΡΟ 9 Δικαίωμα που παρέχει το κοινοτικό σήμα
- Το κοινοτικό σήμα παρέχει στο δικαιούχο αποκλειστικό δικαίωμα. Ο δικαιούχος δικαιούται να απαγορεύει σε κάθε τρίτο, να χρησιμοποιεί στις συναλλαγές, χωρίς τη συγκατάθεσή του: (α) κάθε σημείο που ταυτίζεται με το κοινοτικό σήμα για προϊόντα ή υπηρεσίες που ταυτίζονται με εκείνες για τις οποίες το σήμα έχει καταχωρηθεί 7 (β) κάθε σημείο για το οποίο, λόγω του ταυτοσήμου ή της ομοιότητάς του με το κοινοτικό σήμα και του ταυτοσήμου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών οι οποίες καλύπτονται από το κοινοτικό σήμα και το σημείο, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης από μέρους του κοινού. Ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης μεταξύ σημείου και σήματος 7 (γ) σημείο, που ταυτίζεται ή ομοιάζει με το κοινοτικό σήμα, για προϊόντα ή υπηρεσίες που δεν ομοιάζουν με εκείνες για τις οποίες έχει καταχωρηθεί το κοινοτικό σήμα, εάν αυτό χαίρει φήμης στην Κοινότητα και η χρησιμοποίηση χωρίς εύλογη αιτία του σημείου, θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του κοινοτικού σήματος ή θα έβλαπτε το εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.
- Μπορεί, ιδίως, να απαγορεύεται, εάν πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1: (α) η επίθεση του σημείου επί των προϊόντων ή της συσκευασίας τους 7 (β) η προσφορά των προϊόντων, η εμπορία ή η κατοχή τους προς τους σκοπούς αυτούς ή η προσφορά ή παροχή υπηρεσιών υπό το σημείο αυτό 7 (γ) η εισαγωγή ή εξαγωγή των προϊόντων υπό το σημείο αυτό 7 (δ) η χρησιμοποίηση του σημείου σε επαγγελματικό έντυπο υλικό και στη διαφήμιση.
- Το δικαίωμα που παρέχει το κοινοτικό σήμα αντιτάσσεται κατά τρίτων από την ημερομηνία της δημοσίευσης της καταχώρησης του σήματος. Εντούτοις, δύναται να απαιτηθεί εύλογη αποζημίωση για ενέργειες μεταγενέστερες της δημοσίευσης αίτησης κοινοτικού σήματος, οι οποίες θα απαγορεύοντας μετά τη δημοσίευση της καταχώρησης του σήματος και λόγω αυτής. Το επιλαμβανόμενο όμως δικαστήριο δεν μπορεί να αποφανθεί επί της ουσίας πριν δημοσιευθεί η καταχώρηση. Σύμφωνα με τα πιο πάνω καταδεικνύεται η προστασία του σήματος έναντι του σημείου με το οποίο επιχειρείται να προσπορισθεί αθέμιτο όφελος. Έχοντας κατά νου το ανώτερο άρθρο και το υλικό που βρίσκεται ενώπιον είμαι ικανοποιημένος ότι πληρούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν14/
- Ο κανονισμός (ΕΚ) 1383/03 έχει σχέση με την αίτηση παρέμβασης και δεν χρειάζεται να εξεταστεί σε βάθος πέραν των όσων ήδη έχω αναφέρει ενωρίτερα στην απόφαση μου. Να λεχθεί, πληροφοριακά μόνο, αφού η αγωγή και η αίτηση για προσωρινό διάταγμα καταχωρήθηκε στις 02.05.06, ότι στις 20.10.06 ψηφίστηκε ο περί Ελέγχου της Διακίνησης Εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας Νόμος 133
(1)/06, που ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τον Κανονισμό (ΕΚ) 1383/03, ο οποίος ποινικοποιεί ορισμένες συμπεριφορές, προβλέποντας τόσο χρηματικές ποινές όσο και φυλάκιση. Σε σχέση με τους κανονισμούς 692/03, (ΕΟΚ) 1576/89 και (ΕΚ) 2100/94 αφού δεν παραπέμφθηκε το Δικαστήριο σε σχετικά άρθρα δεν θα τους εξετάσω. (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ Ήταν η θέση του ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 ότι θα μπορούσαν να αποζημιωθούν οι ΑΙΤΗΤΕΣ σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής του σε χρήματα και ως εκ τούτου δεν πληρείται η τρίτη (γ) προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν14/
- Αντίθετη ήταν η θέση των ΑΙΤΗΤΩΝ οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι ενώ οι ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ μπορούν να αποζημιωθούν στην αξία των πούρων με την εγγύηση που έχουν υπογράψει, για τους ίδιους σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους δεν θα καταστεί δυνατό να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη αφού ο αθέμιτος ανταγωνισμός είτε με βάση το άρθρο 35 του ΚΕΦ 148 είτε με βάση τις αναφερθείσες διατάξεις του Ν.66/83 είτε οι παραβιάσεις των άλλων νόμων, κανονισμών της Ε.Ε. και διεθνών συμβάσεων έχει προεκτάσεις που είναι δύσκολο να εξακριβωθούν με βεβαιότητα και να αποτιμηθούν σε χρήμα. Στην υπόθεση M. & Ch. Mitsingas ανωτέρω στη σελίδα 1799 αναφέρθηκαν τα εξής «... ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις, μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα». Η ίδια διαπίστωση μπορεί να λεχθεί και για την αντιποίηση εμπορευμάτων αφού έχει συνέπειες που δύσκολα μπορεί να ανιχνευθούν και να αποτιμηθούν (βλ υπόθεση Timberland Co v. Enans & Sons Ltd κ.α. 1179, 1187). Με όσα κατέγραψα και ανέλυσα προηγουμένως από το ενώπιον μου υλικό κρίνω ότι μπορούν να προκληθούν ανεπανόρθωτες ζημιές στους ΑΙΤΗΤΕΣ υπό την έννοια ότι δεν θα μπορούν να αποζημιωθούν επαρκώς με την επιδίκαση αποζημιώσεων στη δίκη. Κατά συνέπεια βρίσκω ότι πληρείται και η τρίτη (γ) προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Παραμένει τώρα το Δικαστήριο να εξετάσει και να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να καταστεί το διάταγμα απόλυτο ή όχι. ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΟ Ένας από τους παράγοντες που είναι σχετικός με αυτό το θέμα είναι η καθυστέρηση. (Βλ. Bacardi & COLTOVS VINCO LTD
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Ήδη έχω αποφασίσει ότι δεν υπήρχε καθυστέρηση εκ μέρους των ΑΙΤΗΤΩΝ για την λήψη μέτρων εναντίον των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ. Έπεται πως αυτός ο παράγων προσμετρά υπέρ της διατήρησης του διατάγματος. Άλλος παράγοντας είναι η διατήρηση του STATUS QUO όταν ο εναγόμενος πρόσφατα έχει αρχίσει μια επιχείρηση. Οι ΑΙΤΗΤΕΣ εδώ και σαράντα
(40)πλέον χρόνια ασκούν τις εργασίες πώλησης και διανομής των πούρων HABANOS. Η FEREOS δε διάθεσε για προώθηση της επιχείρησης της δεκάδες χιλιάδες λίρες ενώ ο ΚΑΘ΄ ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 φαίνεται να διάθεσε, ένα μικρό ποσό θα έλεγα, της τάξεως περίπου των Λ.Κ.6.000. Η όποια ζημία των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ με ευχέρεια και ακρίβεια μπορεί να υπολογισθεί αφού ήδη είναι γνωστή. Έχει μάλιστα εξασφαλισθεί με εγγύηση. (βλ. υπόθεση Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 1179, 1188). Για τους λόγους που αμέσως ανωτέρω έχω εξηγήσει η πλάστιγγα της ευχέρειας κλίνει υπέρ των ΑΙΤΗΤΩΝ. Για όλους τους πιο πάνω λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω το παρεμπίπτον προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα (ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ) το οποίο εκδόθηκε στις 02.05.06 δικαιολογείται να παραμείνει σε ισχύ κι να οριστικοποιηθεί και ως εκ τούτου καθίσταται απόλυτο με έξοδα υπέρ των ΑΙΤΗΤΩΝ και εναντίον των ΚΑΘ΄ ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο