← Κύπρος

Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. ν. Γεώργιου Καλλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3774/03., 31 Οκτωβρίου, 2006

Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. ν. Γεώργιου Καλλή κ.α., Αρ. Αγωγής: 3774/03., 31 Οκτωβρίου, 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A143 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ. Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 3774/

  1. Μεταξύ: Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ., Εναγόντων, και
  2. Γεώργιου Καλλή,
  3. G.K.Stockbrokers Ltd.,
  4. Apus Fund Management Ltd.,
  5. Kαλλή Καλλή
  6. Λεοντίνης Καλλή,
  7. Μάριου Καλλή, Εναγομένων 31 Οκτωβρίου,
  8. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Α.Ζαχαρίου. Για τους Εναγoμένους: κ. Α. Μαθηκολώνης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με αγωγή που κατέθεσαν στις 10/10/03 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως τις θεραπείες (Α) - (Ι) όπως αυτές περιγράφονται στην αγωγή τους. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, όπως αυτή τροποποιήθηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 14/4/05, οι Ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες του οχήματος με αρ. εγγραφής HHM025 το οποίο ευρίσκεται στην κατοχή του Εναγόμενου
  9. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 της Εκθεσης Απαίτησης «Οι Ενάγοντες δυνάμει συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερ. 5.6.2000 ενοικίασαν εις τον Εναγόμενο 1 υπό την αλληλέγγυον εγγύησιν και/ή υποχρέωσιν και/ή συμφωνίαν προς αποζημίωσιν και/ή κάλυψιν (indemnity) των εναγομένων 2 και 3 υπό συνήθεις όρους ενοικιαγοράς και με δικαίωμα αγοράς άμα τη εξοφλήσει τα ρηθέντα δια περίοδον 60 μηνών από 5.7.2000 και ο εναγόμενος 1 άμα της υπογραφής της ρηθείσης συμφωνίας ενοικιαγοράς έλαβεν κατοχήν τούτου αντί της συμπεφωνημένης τιμής ενοικιαγοράς εκ Λ.Κ.106.252,50 πληρωτέων ως ακολούθως: Ολόκληρο το ποσό εκ Λ.Κ.106.252,50 πλέον Λ.Κ.35.860,22 δικαιώματα ενοικιαγοράς και Λ.Κ.10 δικαίωμα αγοράς ήτοι σύνολο Λ.Κ.142.122,72 δια 60 ίσων και διαδοχικών μηνιαίων δόσεων εκ Λ.Κ.2.368,55 σέντ εκάστης της 1ης δόσεως πληρωτέας την 5.7.2000." Οι Ενάγοντες περαιτέρω και διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι το ποσό των £142.122,72 χορηγήθηκε στον Εναγόμενο 1 με την εγγύηση και/ή κάλυψη των Εναγόμενων 2 και 3 ως πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή "ως αχρεωστήτως καταβληθέν νόμιμα όχι χαριστικά το όφελος του οποίου έχει προσπορισθή και/ή ως money hand and received και/ή ως αποζημιώσεις για παράβασιν συμφωνίας όπως κατωτέρω αναφέρεται και/ή ως όφελος προσπορισθέν από τυχόν εικονική και/ή τυχόν άκυρη συμφωνία από τον εναγόμενο 1 και/ή όλους τους εναγόμενους." Σύμφωνα πάντα με τις λεπτομέρειες της Εκθεσης Απαίτησης, στις 13.7.2001 καταρτίστηκε τροποποιητική συμφωνία βάσει της οποίας συμφωνήθηκε ότι το οφειλόμενο ποσό ανήρχετο σε Λ.Κ.127,212.-. Συμφωνήθηκε επίσης η καταβολή ποσού Λ.Κ.49.294,65 ως πρόσθετα δικαιώματα ενοικιαγοράς, σύνολο Λ.Κ.176.506,
  10. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας, οι Ενάγοντες παραχώρησαν στον Εναγόμενο 1 παράταση στην πληρωμή του οφειλόμενου ποσού η οποία συμφωνήθηκε να γίνει με 60 μηνιαίες δόσεις των Λ.Κ.2,941.78 εκάστη από 13/8/01 - 13/7/06, με την εγγύηση των Εναγομένων 2-
  11. Προς περαιτέρω εξασφάλιση της πληρωμής του οφειλόμενου ποσού οι Εναγόμενοι 1 και 6 προσέφεραν και οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν τις υποθήκες οι οποίες εκτίθενται στην παράγραφο 8 της Εκθεσης Απαίτησης. Ο Εναγόμενος 1 κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.20,406.32 με αποτέλεσμα οι ενάγοντες με διπλοσυστημένη επιστολή προς τους Εναγόμενους ημερ. 3/10/03, να τερματίσουν την πιο πάνω σύμβαση υπαιτιότητι των Εναγομένων και να καλέσουν αυτούς όπως καταβάλουν πάν οφειλόμενο ποσό. Ζήτησαν επίσης όπως παραδώσουν στους Ενάγοντες το πιο πάνω όχημα. Οι Εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν με αποτέλεσμα να κατατεθεί η παρούσα αγωγή. Το δικόγραφο των Εναγομένων καλύπτει 13 δακτυλογραφημένες σελίδες. Προβάλλονται ισχυρισμοί ότι οι επίδικες συμφωνίες δεν είναι γνήσιες και πραγματικές. Στο δικόγραφο τους παραθέτουν μια πλειάδα από υποθέσεις οι οποίες, ως ισχυρίζονται, αφορούν σε εικονικές και/ή άκυρες και/ή ανεφάρμοστες και/ή παράνομες συμφωνίες. Εχω θέσει ενώπιον μου τα όσα αναφέρουν στο δικόγραφο τους και θα σταθώ σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Ο Ευάγγελος Μεστιτζής ήταν ο πρώτος μάρτυρας που κατέθεσε εκ μέρους των Εναγόντων. Ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε ως τεκ.10, κατάθεση που συνέταξε και υιοθέτησε. Ανάμεσα σε άλλα, ανέφερε ότι το 2000 εργαζόταν στους Ενάγοντες ως προϊστάμενος του τμήματος παρακολούθησης λογαριασμών στη Λάρνακα. Στα πλαίσια των καθηκόντων του είχε στην κατοχή του διάφορα έγγραφα που αφορούσαν στην παρούσα υπόθεση και τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια. Συγκεκριμένα, κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς ημερ. 5/6/00 και ως τεκμήριο 2 το τιμολόγιο που συνοδεύει την εν λόγω συμφωνία. Επί της συμφωνίας ενοικιαγοράς υπέγραψαν ως εγγυητές οι Εναγόμενοι 4 και 5 οι οποίοι είναι γονείς του Εναγόμενου
  12. Κατά τον Ιούλιο του 2001 καταρτίστηκε γραπτή Συμφωνία Παράτασης (τεκ.4) της συμφωνίας (τεκ.1) με εγγυητές επί της γραπτής συμφωνίας παράτασης τους Εναγόμενους 4 και
  13. Η συμφωνία αυτή καταρτίστηκε επειδή ο Εναγόμενος 1 είχε οικονομικές δυσκολίες και δεν κατέβαλλε τις δόσεις του όπως προνοούσε η συμφωνία (τεκ.1). Οι Εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν άλλο έγγραφο ημερ. 13/7/01 το οποίο τιτλοφορείται "εγγύηση και αποζημίωση" βάσει του οποίου εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις του Εναγόμενου 1 όπως αυτές προκύπτουν από τη Συμφωνία Παράτασης, τεκ.
  14. Το εν λόγω έγγραφο κατατέθηκε ως τεκμήριο
  15. Αναφέρθηκε στις περιστάσεις σύναψης και στο περιεχόμενο της συμφωνίας παράτασης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, χορηγήθηκε έκπτωση στον Εναγόμενο 1 από τα δικαιώματα ενοικιαγοράς της αρχικής συμφωνίας συνολικού ύψους £14,123.55σ. Κατέθεσε ως τεκμήριο 11 κατάσταση λογαριασμού η οποία αφορά στην περίοδο 6/6/00-13/7/01, ημερομηνία που καταρτίστηκε η Συμφωνία Παράτασης (τεκ.4). Κατέθεσε ως τεκμήρια 3 και 6 τις υποθήκες Υ723/00 και Υ1947/01 για τις οποίες γίνεται αναφορά στην Εκθεση Απαίτησης. Οσον αφορά στο σημερινό χρεωστικό υπόλοιπο, σχετικά είναι τα έγγραφα (τεκ. 7). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, εκδόθηκε επιταγή επ' ονόματι της εταιρείας Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. για το ποσό των £106,000.- η οποία ήταν το πρόσωπο που πώλησε το αυτοκίνητο. Η σχετική επιταγή κατατέθηκε ως τεκμήριο
  16. Επειδή οι Εναγόμενοι δεν πλήρωναν τις δόσεις τους έδωσε οδηγίες για να αποσταλεί η επιστολή τερματισμού ημερ. 3/10/
  17. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε ως τεκμήριο
  18. Αντεξεταζόμενος απέρριψε τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων ότι οι συμφωνίες, τεκ.1 και 4 είναι εικονικές. Απέρριψε επίσης τη θέση ότι αυτό το οποίο οι Ενάγοντες ονομάζουν ως δικαιώματα ενοικιαγοράς και δικαιώματα παράτασης, συνιστούν συγκεκαλυμμένους και παράνομους τόκους. Δεύτερος μάρτυρας εκ μέρους των Εναγόντων κατέθεσε η δικηγόρος κα Γεωργία Ζαχαρίου η οποία αναφέρθηκε στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες συνέταξε την σχετική κατάθεση-δήλωση την οποία υπέγραψε ο κ. Γ.Μακρυγιώργης. Η εν λόγω κατάθεση-δήλωση κατατέθηκε ως τεκμήριο 16 μαζί με επισυνημμένα έγγραφα. Τέλος, εκ μέρους των Εναγόντων κατέθεσε ο κ. Γεώργιος Μακρυγιώργης, υπάλληλος στην εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση - δήλωση του ημερ. 9/3/06 (τεκ.16). Σύμφωνα με την εν λόγω κατάθεση, ο Εναγόμενος 1 ήταν πελάτης της εταιρείας στην οποία εργάζεται. Περί τον Μάϊο του 2000 ενδιαφέρθηκε να αγοράσει ένα αυτοκίνητο BMW αξίας £106.000.-. Επειδή ήταν καλός πελάτης, το εν λόγω όχημα ενεγράφη στο όνομα του περί της 25/5/00 και η εταιρεία ανέλαβε να του το παραδώσει με την πληρωμή και εξόφληση του τιμήματος. Σχετικό είναι το τιμολόγιο, τεκ.Α στην εν λόγω δήλωση του. Περί την 5/6/00 ο Εναγόμενος 1 συνήψε σύμβαση ενοικιαγοράς με τους Ενάγοντες, και αφού η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. υπέγραψε στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς ως έμπορος και ο Εναγόμενος 1 τα σχετικά έγγραφα μεταβίβασης, στάληκε το συμβόλαιο στο κατάστημα των Εναγόντων στη Λάρνακα και εξεδόθη στο όνομα της εταιρείας Χαρ.Πηλακούτας Λτδ. επιταγή για το ποσό των £106,000.- προς εξόφληση του τιμήματος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η μεταβίβαση του οχήματος στον Εναγόμενο 1 έγινε υπό την προϋπόθεση ότι αυτός θα τους κατέβαλλε το τίμημα τοις μετρητοίς,κάτι το οποίο συνηθίζετο με τον Εναγόμενο ο οποίος ήταν καλός πελάτης της εταιρείας και ο οποίος στο παρελθόν είχε αγοράσει πάρα πολλά αυτοκίνητα από την εταιρεία. Οταν εκδόθηκε το τιμολόγιο αγοράς, η συμφωνία προέβλεπε ότι το τίμημα θα πληρωνόταν τοις μετρητοίς. Επειδή είχαν εμπιστοσύνη στον Εναγόμενο 1, αφού ήταν καλοπληρωτής, ενέγραψαν το αυτοκίνητο στο όνομα του χωρίς να καταβληθεί το τίμημα. Οταν παρήλθαν λίγες μέρες ζήτησε πληρωμή του τιμήματος και ο Εναγόμενος 1 του ανέφερε ότι το τίμημα θα του το κατέβαλλε η Λαϊκή Τράπεζα. O Eναγόμενος 1 καταθέτοντας αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπέγραψε το συμβόλαιο ενοικιαγοράς ημερ. 5/6/00, τεκ.
  19. Ανέφερε ότι το αυτοκίνητο, αντικείμενο της ενοικιαγοράς το είχε παραγγείλει από την εταιρεία Χαράλαμπος Πηλακούτας Λτδ. τον Ιανουάριο του
  20. Πριν το παραγγείλει είχε αποταθεί στη Λαϊκή Τράπεζα ζητώντας δάνειο για να εξοφλήσει το τίμημα του αυτοκινήτου αφού όταν το αυτοκίνητο θα παραδίδετο θα έπρεπε να καταβάλει το τίμημα. Η Λαϊκή τον παρέπεμψε στις χρηματοδοτήσεις για να γίνει χρηματοδότηση του αυτοκινήτου που αγόρασε. Δέχθηκε ότι υπέγραψε τελικά το συμβόλαιο ενοικιαγοράς, τεκ.1, ως επίσης και τα έγγραφα, τεκ.13 και
  21. Δεν γνώριζε πως η εταιρεία Χαρ.Πηλακούτας Λτδ. παρουσιάστηκε ως προμηθευτής στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ένα χρόνο περίπου μετά υπέγραψε άλλο έγγραφο το οποίο σχετίζεται με τη συμφωνία ενοικιαγοράς. Πρόκειται για τη Συμφωνία Παράτασης, τεκ.4, ως επίσης και το έγγραφο, τεκ.5, που τιτλοφορείται "Εγγύηση και Αποζημίωση" το οποίο υπέγραψε εκ μέρους των Εναγόμενων 2 και 3 εταιρειών. Ο λόγος που υπέγραψε τα πιο πάνω έγγραφα ήταν γιατί υπήρχαν καθυστερήσεις στην καταβολή των δόσεων όπως αυτές καθορίζονται στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς, τεκ.
  22. Αναγνώρισε το τεκ.15 ως απόδειξη είσπραξης που εξέδωσε η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. Σύμφωνα με το εν λόγω έγγραφο, φέρεται να έχει καταβάλει το ποσό των £106,000.- προς εξόφληση του τιμήματος. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε ποιο είναι το πρόβλημα ή το παράπονο του σε σχέση με τις συμφωνίες που υπέγραψε με τους Ενάγοντες. Η θέση του ήταν ότι η εν λόγω ενοικιαγορά δεν είναι πραγματική και έγινε από τους Ενάγοντες για να τον εξαπατήσουν. Ρωτήθηκε τι έπρεπε να γίνει στις 5/6/00 ημερομηνία που εκδόθηκε η επιταγή για τις £106,000.- για να καταβληθεί το τίμημα πώλησης του αυτοκινήτου στην εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. Η απάντηση που έδωσε ήταν η ακόλουθη: "Εγώ λέγω ξεκάθαρα ότι από τη στιγμή που το αυτοκίνητο ήταν απόλυτη ιδιοκτησία δική μου τα συμβαλλόμενα μέρη θα έπρεπε να ήταν εγώ και η Λαϊκή Τράπεζα και όχι η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας. Η δεύτερη απαίτηση ανέμενα ότι η επιταγή θα κατατίθετο στο λογαριασμό μου και θα πλήρωνα εγώ την εταιρεία. Εγώ είχα οφειλή στην εταιρεία." Ρωτήθηκε στη συνέχεια γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε όταν υπόγραφε το συμβόλαιο ενοικιαγοράς τη στιγμή που είναι άνθρωπος επιχειρηματίας-οικονομολόγος και ασχολείται με τραπεζικές εργασίες. Απάντησε ότι ο λόγος που το έπραξε ήταν γιατί η Τράπεζα είχε στείλει τα έγγραφα. Στη συνέχεια ανέφερε τα ακόλουθα: "Σε μια ενοικιαγορά και σε έγγραφα τράπεζας όπως πολύ καλά γνωρίζετε ουδείς διαβάζει τα έγγραφα καθ' εαυτά." Ρωτήθηκε αν διάβασε ότι ο πωλητής του εν λόγω αυτοκινήτου ήταν η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. με βάση και το τιμολόγιο και η απάντηση που έδωσε ήταν αρνητική. Ανέφερε πως αυτός έστειλε το τιμολόγιο στην εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε ο Μάρκος Μάρκου, Ανώτερος Λειτουργός Ελέγχου Μεταφορών στο Τμήμα Λάρνακας - Αμμοχώστου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, το αυτοκίνητο (αντικείμενο της ενοικιαγοράς) ενεγράφη στο όνομα του Εναγόμενου 1 με διεύθυνση την οδό Κωνσταντίνου Καλογερά 79, Λάρνακα. Κατέθεσε ως τεκμήρια διάφορα έγγραφα σε σχέση με το εν λόγω αυτοκίνητο. Εκ μέρους των Εναγομένων κατέθεσε ο Πρόδρομος Αυξεντίου (Μ.Υ.3). Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι το 2000 εργαζόταν σε πρατήριο βενζίνης. Ετυχε να γνωρίσει τον Εναγόμενο 1 ο οποίος ήταν πελάτης του πρατηρίου. Εκανε αναφορά σε μία πιστωτική σημείωση που είχε μπροστά του, τεκ.27, στην οποία αναφέρεται ότι παρέδωσαν επί πιστώσει βενζίνη σε κάποιο πελάτη με το όνομα G.K.Banking. Το αυτοκίνητο που εφοδιάστηκε με βενζίνη φέρεται να έχει αριθμό DL
  23. Δεν μπορούσε να αναφέρει τι αυτοκίνητο ήταν αυτό, ούτε ποιος έβαλε βενζίνη στο εν λόγω αυτοκίνητο. Τέλος, εκ μέρους των Εναγομένων κατέθεσε και ο λογιστής-ελεγκτής Λούκας Παπαλλής. Ο μάρτυρας αυτός ανέφερε ότι προέβηκε σε διάφορους υπολογισμούς για να υποστηρίξει ότι οι Ενάγοντες χρέωσαν τους Εναγομένους με παράνομους τόκους. Σχετικά είναι τα έγγραφα που κατέθεσε (τεκ.27-30). Η θέση του ήταν ότι η Ενάγουσα Τράπεζα χρησιμοποιεί βασικά τον όρο δικαιώματα αλλά στην ουσία αυτά συνιστούν τόκους. Ως εκ τούτου η μελέτη που ισχυρίστηκε ότι έκανε, είχε ως βάση το γεγονός ότι τα δικαιώματα για τα οποία γίνεται αναφορά στις συμβάσεις (τεκ.1 και 4) συνιστούν τόκους. Προς υποστήριξη της θέσης του επικαλέστηκε και το Νόμο 2/
  24. Η πιο πάνω μαρτυρία του αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Αυτή ήταν σε γενικές γραμμές η προσαχθείσα μαρτυρία το σύνολο της οποίας έχω θέσει ενώπιον μου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο, το καλό ή κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281). ΄Εχω θέσει ενώπιον μου και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Ολοι οι μάρτυρες των Εναγόντων μου έκαναν καλή εντύπωση και τους δέχομαι ως αξιόπιστους μάρτυρες. Ο Εναγόμενος 1 μου έκανε πενιχρή εντύπωση ως μάρτυρας και απορρίπτω την μαρτυρία του χωρίς ενδοιασμό. Ισχυρίστηκε, ότι ζήτησε δάνειο και η Τράπεζα αντί να του χορηγήσει δάνειο τον έστειλε στη Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις για να συνάψει σύμβαση χρηματοδότησης παρόλο που ο ίδιος δεν επιθυμούσε να συνάψει τέτοια σύμβαση. Ρωτήθηκε γιατί τότε δεν διαμαρτυρήθηκε και γιατί δεν αρνήθηκε να υπογράψει τη σύμβαση ενοικιαγοράς. Η απάντηση που έδωσε, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, ήταν η ακόλουθη: "Πολύ απλά γιατί σε μια ενοικιαγορά και σε έγγραφα τράπεζας όπως καλύ καλά γνωρίζετε ουδείς διαβάζει τα έγγραφα αυτά καθ' εαυτά." Η πιο πάνω απάντηση στερείται πειστικότητας και δεν με πείθει όταν μάλιστα προέρχεται από άνθρωπο ο οποίος είναι Οικονομολόγος και Σύμβουλος Επιχειρήσεων. Μάλιστα, σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του αφήνεται να νοηθεί ότι γνώριζε πως όταν υπέγραφε, υπέγραφε σύμβαση ενοικιαγοράς. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά: "Ε. Εσύ εξέφρασες δύο παράπονα; Το ένα σχετίζεται με το ότι λες εξαπατήσαν με και εκάμαν μου ενοικιαγορά. Γιατί την υπέγραψες την ενοικιαγορά και δεν τους είπες όχι είναι δάνειο που θέλω, άνθρωπος τραπεζίτης; Α. Δεν είμαι τραπεζίτης, είμαι οικονομολόγος. Δεν είχα καμιά άλλη επιλογή από τη στιγμή που παρέλαβα το αυτοκίνητο μετά από την υπόσχεση ότι θα μου τηρήσουν την υπόσχεση να μου κάμουν το δάνειο. Από τη στιγμή που αποφάσισαν να αλλάξουν τη γνώμη και να κάμουν χρηματοδότηση εγώ ήμουν εκτεθειμένος, δεν είχα άλλη επιλογή." Αφήνω βεβαίως κατά μέρος πως ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός της σύναψης σύμβασης ενοικιαγοράς, κατέβαλε κάποιες δόσεις και όχι μόνο αυτό, συνήψε και τη Συμφωνία Παράτασης (τεκ.4) 13 περίπου μήνες μετά την αρχική συμφωνία ενοικιαγοράς. Ισχυρίστηκε ότι το αυτοκίνητο ήταν δικό του πριν από την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης ενοικιαγοράς και ότι η μόνη οφειλή που θα είχε θα ήταν προς την εταιρεία Χαράλαμπος Πηλακούτας Λτδ. από την οποία αγόρασε το αυτοκίνητο. Αν όντως έτσι είχαν τα πράγματα, τότε δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να υπογράψει το συμβόλαιο ενοικιαγοράς, τεκ.1 ή οποιαδήποτε άλλη σύμβαση στην οποία να έχει ανάμειξη η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ.. Τουναντίον η μη καταβολή του τιμήματος, η μετέπειτα σύναψη της σύμβασης ενοικιαγοράς και η αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Μακρυγιώργη, καταδεικνύουν πως ο ουσιαστικός ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου μέχρι την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης ενοικιαγοράς ήταν η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. Οι μάρτυρες υπεράσπισης Μάρκος Μάρκου και Πρόδρομος Αυξεντίου μου έκαναν καλή εντύπωση ως μάρτυρες, η μαρτυρία τους όμως δεν ρίχνει φως στα επίδικα θέματα. Την μαρτυρία του Λούκα Παπαλλή δεν την αποδέχομαι αφού δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η μαρτυρία του βασίζετο στην ισχυρή του πεποίθηση ότι ο τόκος και τα δικαιώματα ενοικιαγοράς είναι το ίδιο πράγμα. Ηταν δε εμφανής η εχθρική στάση του απέναντι στις Τράπεζες και ειδικότερα απέναντι στους Ενάγοντες. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε "Επειδή γνωρίζω την πρακτική που ακολουθούν όλες οι Τράπεζες και ιδιαίτερα η Λαϊκή, αποκλείεται να μην έχει βάλει επιπρόσθετους τόκους και αυτό φαίνεται από τη Συμφωνία Παράτασης η οποία λέγει εδώ ότι το κεφάλαιο το οποίο δάνεισε είναι £127,212.- ενώ στην πραγματικότητα είναι £106,000.-." Eγινε αρκετός λόγος από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Εναγομένων για το γεγονός ότι το αυτοκίνητο ενεγράφη αρχικά στο όνομα του Εναγόμενου 1. Η αξιόπιστη μαρτυρία του κ. Μακρυγιώργη κατέδειξε ότι η εγγραφή έγινε στο όνομα του επειδή αυτός ανέλαβε την υποχρέωση να τους καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα τοις μετρητοίς. Η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. ενέγραψε το αυτοκίνητο στο όνομα του χωρίς να εισπράξει προηγουμένως το τίμημα επειδή του είχε εμπιστοσύνη αφού ήταν καλός πελάτης. Η προσαχθείσα μαρτυρία δεν κατέδειξε πως ο Εναγόμενος 1 κατέστη ή θα καθίστατο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου ανεξαρτήτως καταβολής του συμφωνηθέντος τιμήματος. Τουναντίον εκείνο που προκύπτει από την προσαχθείσα μαρτυρία είναι πως ο Εναγόμενος 1 θα καθίστατο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου μόλις αποπλήρωνε το συμφωνηθέν τίμημα. Ο Εναγόμενος 1 προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το γεγονός της εγγραφής του αυτοκινήτου στο όνομα του, και κατ' επέκταση την εμπιστοσύνη που του έδειξε η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ., για να κτίσει πάνω σε αυτό τις υπερασπίσεις που προβάλλει στο δικόγραφο του. Το Δικαστήριο με βάση τα πιο πάνω, βρίσκει πως στην ουσία ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου παρέμεινε η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. μέχρι την εξόφληση του τιμήματος δυνάμει της συμφωνίας ενοικιαγοράς, η οποία έλαβε χώρα στις 5/6/00. Προς υλοποίηση της εν λόγω συμφωνίας σχετικά είναι και τα έγγραφα ημερ. 5/6/00, τεκ.13 και 14. Κατά την εν λόγω ημερομηνία εξοφλήθηκε και το συμφωνηθέν τίμημα (σχετικό είναι το έγγραφο, τεκ.15, στο οποίο αναφέρεται ότι η εταιρεία Χαρ. Πηλακούτας Λτδ. εισέπραξε από τον Εναγόμενο 1 το ποσό των £106,000.- για εξόφληση του τιμήματος δυνάμει επιταγής της Λαϊκης Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, τεκ.8). Ακόμη όμως και αν εύρισκα ότι ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου κατέστη ο Εναγόμενος 1 η υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. ν. Κώστα Σταύρου Κωνσταντίνου κ.α.
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1432, απαντά στα όσα ανέφερε ο κ. Μαθηκολώνης γύρω από το πιο πάνω θέμα. Συγκεκριμένα στις σελ.1436-1437 διαβάζουμε τα ακόλουθα: "Ο τρόπος απόκτητης της κυριότητας του αντικειμένου από τους χρηματοδότες δεν είναι εξ ορισμού ουσιώδους σημασίας για τη φύση της συναλλαγής ως ενοικιαγοράς. Το σύνηθες είναι να την αποκτούν από τον έμπορο του αντικειμένου καταβάλλοντας το τίμημα του, πλην της προκαταβολής όπου υπάρχει τέτοια. Και να συνάπτουν στη συνέχεια σύμβαση ενοικιαγοράς με τον πελάτη του εμπόρου, με προοπτική την τελική μεταβίβαση της κυριότητας σε αυτόν. Δεν αποκλείεται όμως να ανήκε αρχικά το αυτοκίνητο στον ίδιο τον ενοικιαγοραστή. Οπως στην περίπτωση της Yorkshire Railway Wagon Company v. Maclure
(1872)21 C.H.D. 309: εταιρεία πώλησε περιουσιακά στοιχεία της σε άλλη, είσπραξε το τίμημα για να καλύψει τις ανάγκες της και συνήψε μαζί της σύμβαση ενοικιαγοράς με την οποία ενοικίασε τα ίδια περιουσιακά στοιχεία, προς επαναγορά τους στο τέλος. Αποφασίστηκε πως η αρχική πώληση που οδήγησε στην μεταβίβαση της κυριότητας ήταν πραγματική και πως, συνεπώς, η σύμβαση ενοικιαγοράς που συνάφθηκε στη συνέχεια, ήταν γνήσια. Οπως δε εξηγήθηκε στην Eastern Distributors v. Golderinga
(1957)2 All E.R. 525, δεν υπάρχει οτιδήποτε που να εμποδίζει ιδιοκτήτη οχήματος από του να το πωλήσει σε χρηματοδοτικό οργανισμό, να εισπράξει το τίμημα και να το επιστρέψει με δόσεις. Και νοουμένου ότι η πώληση είναι γνήσια και όχι πλασματική απολήγει ισχυρή η σύμβαση ενοικιαγοράς που την ακολουθεί. Εννοείται, όσο και αν στόχος ήταν, σε τελική ανάλυση, ο δανεισμός χρημάτων με ασφάλεια το αντικείμενο της πώλησης-ενοικιαγοράς." (Η υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο.) (Δες επίσης την υπόθεση Α.Κωνσταντίνου κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ., Πολιτική Εφεση 12211, ημερ. 8/9/06.) Το Δικαστήριο βρίσκει ότι καταρτίστηκε έγκυρη σύμβαση ενοικιαγοράς η οποία δεσμεύει τους διαδίκους. Οσον αφορά στη Συμφωνία Παράτασης (τεκ.4) παρατηρώ τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Παπαγεωργίου κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής (Χρημ.) Λτδ.
(2003)1 Α.Α.Δ. 961, αποφασίστηκε, σε συμφωνία με το πρωτόδικο δικαστήριο, πως η νέα συμφωνία ενοικιαγοράς αποτελούσε έγκυρη συμφωνία επαναχρηματοδότησης των αντικειμένων με αλλαγή των όρων αποπληρωμής. Στο πιο πάνω συμπέρασμα κατέληξε το πρωτόδικο δικαστήριο αφού απέρριψε τη θέση των Εναγομένων πως η νέα συμφωνία ενοικιαγοράς ήταν εικονική πράξη απλού δανεισμού. Στην παρούσα υπόθεση τα συμβαλλόμενα μέρη αποφάσισαν να διαφοροποιήσουν κάποιους από τους όρους της συμφωνίας επειδή ο Εναγόμενος 1 παρέλειψε να καταβάλει τις οφειλόμενες δόσεις όπως προέβλεπε η αρχική συμφωνία ενοικιαγοράς. Μάλιστα ήταν ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 που ζήτησε παράταση της αρχικής περιόδου αποπληρωμής του συμβολαίου ενοικιαγοράς δεχόμενος, ανάμεσα σε άλλα, να καταβάλει πρόσθετα δικαιώματα γι΄ αυτή την παράταση. Δεν βρίσκω τίποτε το επιλήψιμο και τίποτε το παράνομο στην πιο πάνω συμπεριφορά των διαδίκων. Κατ' επέκταση βρίσκω βάσει της αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων, ότι έγκυρη είναι και η Συμφωνία Παράτασης (τεκ.4) η οποία υπεγράφη στις 13/7/01 μεταξύ του Εναγόμενου 1 ως πρωτοφειλέτη και των Εναγόντων. Επί της εν λόγω συμφωνίας υπέγραψαν ως εγγυητές οι Εναγόμενοι 4 και 5 ενώ οι Εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν τον Εναγόμενο 1 με το έγγραφο, τεκ.
  1. Με την εν λόγω συμφωνία ο Εναγόμενος 1 δέχεται ότι το υπόλοιπο του συμβολαίου ενοικιαγοράς ανέρχεται σε £127,212.- και ότι τα δικαιώματα για παράταση της αρχικής περιόδου ανέρχονται σε £49,294.65σ. Αναλαμβάνει επίσης να πληρώσει τα πιο πάνω ποσά με 60 μηνιαίες δόσεις-μισθώματα των £2941.78σ. εκάστη, από 13/8/01 έως 13/7/
  2. Τέλος, στην εν λόγω συμφωνία γίνεται ρητή αναφορά ότι οι πρόνοιες, όροι και αιρέσεις που αναφέρονται στο συμβόλαιο ενοικιαγοράς, τεκ.1, παραμένουν ως έχουν. Παραπονιέται ο κ. Μαθηκολώνης για τον τρόπο που υπολογιστήκαν τα δικαιώματα ενοικιαγοράς βάσει της συμφωνίας παράτασης, τεκ.
  3. Αγνοεί όμως ότι αυτό έγινε με την ελεύθερη βούληση των πελατών του, και κυρίως το γεγονός ότι η Συμφωνία Παράτασης καταρτίστηκε όταν ο Εναγόμενος 1 υπήρξε ασυνεπής με τις συμβατικές του υποχρεώσεις αφού δεν κατέβαλλε κανονικά τις οφειλόμενες βάσει της αρχικής συμφωνίας δόσεις. Το Δικαστήριο βρίσκει πως στην παρούσα υπόθεση τα συμφωνηθέντα με τη Συμφωνία Παράτασης ημερ. 13/7/01, τεκ.4, σε καμιά περίπτωση δεν συνιστούν μεταμφιεσμένο δανεισμό αλλά νόμιμη και έγκυρη συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών. Οσον αφορά στους ισχυρισμούς για παράνομα επιτόκια, θεωρώ σκόπιμο να παραπέμψω στην υπόθεση Αντωνιάδου ν. Λαϊκής Κυπρ. Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ.
(2003)1 Α.Α.Δ. 530, όπου τονίστηκε ότι ο τόκος συναρτάται με τη χρήση χρηματικού κεφαλαίου, ενώ η ενοικιαγορά με τη διάθεση της χρήσης μη χρηματικού αντικειμένου. ΤEΡΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΓΟΡΑΣ. Το Δικαστήριο βρίσκει, με βάση την αξιόπιστη και αποδεκτή μαρτυρία, ότι οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 3/10/03 τερμάτισαν τη συμφωνία και αξίωσαν παν οφειλόμενο ποσό επειδή ο Εναγόμενος 1 δεν κατέβαλε τις οφειλόμενες βάσει της Συμφωνίας Παράτασης δόσεις. Συγκεκριμένα ενώ μέχρι τις 3/10/03 έπρεπε να είχε καταβάλει το ποσό των £76,486.28σ (26 δόσεις Χ £2941.78σ) κατέβαλε το ποσό των £52,281.68σ. (σχετικό είναι το τεκ.7). Με την πιο πάνω επιστολή οι Ενάγοντες αξίωσαν επίσης παράδοση του αυτοκινήτου (αντικείμενο της ενοικιαγοράς). Είναι παραδεκτό γεγονός ότι η επίδικη επιστολή (τεκ.9) στάληκε σε όλους τους Εναγόμενους και αυτή δεν επεστράφηκε. Οι Εναγόμενοι κατά την ακροαματική διαδικασία δεν έδωσαν μαρτυρία ότι δεν παρέλαβαν την εν λόγω επιστολή. Από τα κατατεθέντα έγγραφα προκύπτει ότι η διεύθυνση στην οποία στάληκε η επιστολή ήταν διεύθυνση που έδωσαν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι. Οσον αφορά στον Εναγόμενο 1, σχετικά είναι τα έγγραφα, τεκ.13,14 και
  1. Υπό το φως των πιο πάνω, θεωρώ ότι η συμφωνία τερματίστηκε νόμιμα και σύμφωνα με τους όρους αυτής. ΑΙΤΟΥΜΕΝΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ. Εφόσον το αντικείμενο της ενοικιαγοράς δεν επεστράφηκε, οι Ενάγοντες δικαιούνται σε απόφαση εναντίον όλων των Εναγομένων αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως για τα ακόλουθα ποσά: α) Ποσό £24,204.06σ. (£76,486,28-£52,281.68) που αντιπροσωπεύει τις δόσεις που δεν καταβλήθηκαν και που ήταν πληρωτέες μέχρι και τις 3/10/03 (ημερομηνία τερματισμού της συμφωνίας) με νόμιμο τόκο ετησίως από την ημερομηνία μη καταβολής εκάστης μηνιαίας δόσης μέχρι εξόφλησης. Για τον υπολογισμό του τόκου στις καθυστερημένες δόσεις να ληφθεί υπόψη ότι η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα στις 13/8/01 και ότι ο Εναγόμενος 1 κατέβαλε £18,172.- στις 25/4/02 και £34,109.68σ. στις 23/4/
  2. β) £100,020.37σ, που αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο της αξίας του αντικειμένου της ενοικιαγοράς μειωμένο κατά ποσό ίσο προς το αποκτώμενο από τους Ενάγοντες όφελος, συνεπεία του γεγονότος ότι λαμβάνουν την αξία του αντικειμένου της ενοικιαγοράς ως ζημιά ενωρίτερα από ότι κανονικά θα την έπαιρναν. Η ζημιά καθορίζεται κατά το χρόνο τερματισμού της συμφωνίας και μη επιστροφής του αντικειμένου της ενοικιαγοράς, δηλαδή, στις 3/10/
  3. Ενας πρόσφορος τρόπος καθορισμού του οφέλους που αποκτούν οι Ενάγοντες παρέχεται με την αφαίρεση από το ποσό των £100,020.37σ. ποσού ίσου προς τα δικαιώματα ενοικιαγοράς που ενσωματώνονται στις επόμενες 34 δόσεις, δηλαδή ποσού ίσου £27,933.63σ. Συνεπώς, το ποσό της αποζημίωσης καθορίζεται σε £72,086.74σ., πλέον τόκο προς 8% ετησίως από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής μέχρι εξόφλησης. (Για τον τρόπο υπολογισμού των αποζημιώσεων παραπέμπω στις υποθέσεις Αντωνιάδου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ. (πιο πάνω) και Οργαν. Χρηματ. Τραπέζης Κυπρου Λτδ. ν. Παντελή κ.α.
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 854.) Οι Ενάγοντες δικαιούνται όπως το αντικείμενο της ενοικιαγοράς παραδοθεί από τον Εναγόμενο 1 προς πώληση με δημόσιο πλειστηριασμό για ολική ή μερική εξόφληση των ποσών που οφείλονται δυνάμει της παρούσας απόφασης. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα κατά του Εναγόμενου 1 βάσει του οποίου αυτός διατάσσεται να παραδώσει το αντικείμενο της ενοικιαγοράς στα γραφεία των Εναγόντων στη Λάρνακα εντός 5 ημερών από της επιδόσεως του διατάγματος. Τέλος, εκδίδεται διάταγμα ως το (Γ) του παρακλητικού της αγωγής. Οι Εναγόμενοι καταδικάζονται στα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για έξοδα. Ι.Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ., /ΑΚΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.