← Κύπρος

Μιχάλη Κακκουπίτη ν. LIBERTY LIFE INSURANCE LTD, Αρ. Αγωγής: 3813/03, 31/10/2006

Μιχάλη Κακκουπίτη ν. LIBERTY LIFE INSURANCE LTD, Αρ. Αγωγής: 3813/03, 31/10/2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A144 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3813/03 Μεταξύ: Μιχάλη Κακκουπίτη εξ Αραδίππου Ενάγοντα - και - LIBERTY LIFE INSURANCE LTD εκ Λευκωσίας Εναγομένων ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 19.06.06 Ημερομηνία: 31/10/2006 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κα Ζαχαρίου Για Εναγομένους - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Ερωτοκρίτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγων με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (0.2r.6) το οποίο καταχωρήθηκε στις 15.10.03 άξιοι εναντίον των εναγομένων (Α) Λ.Κ.17.000 δυνάμει ασφαλιστηρίου εγγράφου και/ή ως αποζημιώσεις από παραβίαση συμφωνίας, (Β) Νόμιμο Τόκο, (Γ) Οιανδήποτε άλλη καλύτερη και ορθή θεραπεία και (Δ) Έξοδα. Συγκεκριμένα ενώ ήταν, κατά τον ισχυρισμό του, ασφαλισμένος στους εναγόμενους υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο του προκάλεσε ανικανότητα για την οποία πρέπει να αποζημιωθεί από τους εναγομένους. Οι Εναγόμενοι με την έκθεση υπεράσπισης τους που καταχωρήθηκε στις 07.01.04 αρνούνται τις αξιώσεις του ενάγοντα. Ο Ενάγων καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση των εναγομένων στις 04.03.

  1. Για πρώτη φορά η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 05.04.04 Ακολούθως ορίστηκε αρκετές φορές για οδηγίες και μερικές για ακρόαση. Στις 19.06.06 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση η οποία ορίστηκε στις 26.06.06 ημέρα κατά την οποία ήταν ορισμένη η αγωγή για οδηγίες. Στην αίτηση του ενάγοντα για τροποποίηση έφεραν ένσταση οι εναγόμενοι οι οποίοι καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης στις 05.09.
  2. Η ΑΙΤΗΣΗ Η αίτηση εδράζεται στην Δ.25 01-6, Δ.48 Θ. 1, 2, 4, 8 και 9, Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Με την αίτηση ζητούνται οι ακόλουθες τροποποιήσεις της έκθεσης απαίτησης: Α. Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δια της προσθήκης μετά την παράγραφο 5 της ακόλουθης παραγράφου η οποία θα φέρει αριθμό 6: «Ήταν περαιτέρω ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ότι σε περίπτωση διαρκούς ολικής ανικανότητας του ενάγοντα ο ενάγοντας θα απαλλάσσετο από την υποχρέωση της περαιτέρω καταβολής των ασφαλίστρων μέχρι της λήξεως της μεταξύ τους συμφωνίας ποσό το οποίο ανέρχεται σε ποσό εκ Λ.Κ.28505 κατά τη λήξη», ποσό για το οποίο ο ενάγοντας επιφυλάσσει τα δικαιώματα του. Β. Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δια της διαγραφής από την 3η γραμμή της υφιστάμενης παραγράφου 8 της φράσης «ύψους πέραν των Λ.Κ.2.100, ποσό το οποίο οι εναγόμενοι οφείλουν στον ενάγοντα» και της αντικατάστασης αυτής με τη φράση «μέχρι σήμερα με αποτέλεσμα το ποσό εκ Λ.Κ.8.400 ήτοι Λ.Κ.350 Χ 24 μήνες να καταστεί οφειλόμενο από τους εναγόμενους». Γ. Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δια της διαγραφής στην 5η γραμμή της υφιστάμενης παραγράφου 9 της φράσης «Λ.Κ. 2.100 που αντικατοπτρίζει την απώλεια εισοδημάτων του ενάγοντα κατά τον εν λόγω χρόνο των 6 μηνών» και της αντικατάστασης τους με την ακόλουθη φράση «Λ.Κ.8.400 ποσό το οποίο οφείλεται ως κάλυψη και/ή ασφάλεια εισοδημάτων για περίοδο 2 ετών σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας». Δ. Τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δια της διαγραφής από την παράγραφο Α του αιτητικού του ποσού εκ Λ.Κ. 17.100 και της αντικατάστασης του με το ποσό Λ.Κ.51.
  3. Το πραγματικό υπόβαθρο εμπεριέχεται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου, Γρηγόρη Σαββίδη, στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του ενάγοντα, η οποία συνοδεύει την αίτηση. Σ΄ αυτήν αναφέρεται ότι εκ λάθους, παραδρομής, απροσεξίας και/ή έλλειψης συνεννόησης κατά την σύνταξη της έκθεσης απαίτησης δεν αναφέρθηκαν τα όσα τώρα ζητούνται να αποτελέσουν μέρος την έκθεσης απαίτησης, οι οποίες παραλήψεις εντοπίστηκαν όταν συζητείτο σοβαρά η υπόθεση με τον ενάγοντα και ειδικότερα με τρίτο άτομο περί τα τέλη Μαρτίου, ως αντιλαμβάνομαι του 2006, οπότε και καταχωρήθηκε το συντομότερο δυνατό και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, μετά που λήφθηκαν επιπρόσθετες πληροφορίες, λίγες ημέρες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Διατείνεται ότι με την αιτούμενη τροποποίηση αποσκοπείται η διασαφάνιση και η έκθεση όλων των επίδικων θεμάτων εντός των δικογράφων ούτως ώστε να παρουσιασθεί ολόκληρη η διαφορά μεταξύ των διαδίκων και να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη. Με την τροποποίηση καμία ζημιά δεν προκαλείται στους εναγομένους ενώ εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα τροποποίησης ο ενάγων θα εμποδιστεί να παρουσιάσει την υπόθεση του. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση των Εναγομένων βασίζεται στην Δ.48 Θ.1-4, Δ.39 Θ.2 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της ένστασης είναι οι πιο κάτω:
  4. Η αίτηση γίνεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο και ουδεμία δικαιολογημένη αιτία δίδεται για την καθυστέρηση.
  5. Η αίτηση είναι κακόπιστη.
  6. Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή ενοχλητική και από καμίαν μαρτυρία και/ή αιτιολογία υποστηρίζεται για την αναγκαιότητα της.
  7. Η ένορκος δήλωση που την υποστηρίζει είναι παράτυπη, δεν αναφέρεται στην πηγή των πληροφοριών και δεν είναι σαφώς και/ή ουδεμία δικαιολογία πραγματική ή νομική δίδει που να την υποστηρίζει.
  8. Η αιτούμενη τροποποίηση θα δημιουργήσει σύγχυση στην βάση άλλων ισχυρισμών της Έκθεσης Απαιτήσεως που δεν επιζητείται η τροποποίηση.
  9. Η τροποποίηση σε τόσο καθυστερημένο στάδιο θα επιφέρει ζημιά στους εναγόμενους - Καθ΄ ων η αίτηση.
  10. Η αιτούμενη τροποποίηση προσκρούει σε ρητούς όρους του Ασφαλιστηρίου Συμβολαίου πάνω στο οποίο ο ενάγων - αιτητής στηρίζει την απαίτηση του. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Μάρκου Μαρκίδη Οικονομικού Διευθυντή των Εναγομένων στην οποία αναφέρεται ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτούμενος να προβεί σ΄ αυτή. Από την εκ τεσσάρων

(4)σελιδών ένορκη δήλωση παραθέτω κατωτέρω σύνοψη αυτής. Ο ενάγων υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο στις 23.11.
  1. Εισήχθηκε στο Απολλώνειο Ιδιωτικό Νοσοκομείο και αφού του έγιναν εξετάσεις και θεραπείες εξήλθε στις 30.11.
  2. Έλαβε άδεια απουσίας από την εργασία του για έξι
(6)μήνες. Ο θεράπων Ιατρός του στις 03.03.03 έδωσε γραπτή πληροφόρηση της κατάστασης του, Τεκμήριο 2, και εξέδωσε πιστοποιητικό στις 07.07.04 Τεκμήριο 1. Τον ενάγοντα τον εξέτασε και Ιατρός των εναγομένων ο οποίος εξέδωσε τα πιστοποιητικά τεκμήρια 3 και 3Α ημερομηνιών 27.05.03 και 08.03.05 αντίστοιχα. Από όλα τα πιστοποιητικά προκύπτει ότι δεν επιβάλλετο άδεια απουσίας είκοσι τεσσάρων
(24)μηνών ή ότι ο ενάγων ήταν ολικά ανίκανος προς εργασία ως προωθείται με την αίτηση τροποποίησης με σκοπό την διεκδίκηση των σκοπούμενων αποζημιώσεων που με την τροποποίηση ο ενάγων επιδιώκει αφού το συμβόλαιο προβλέπει ότι μόνο σε ολική ανικανότητα δικαιούται σ΄ αυτές τις επιδιωκόμενες με την τροποποίηση αποζημιώσεις. Την απώλεια δε αυτή του εισοδήματος για τα δύο χρόνια δεν την ανήγγειλε στους εναγομένους ως προβλέπεται στο Τεκμήριο 4 εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και ως εκ τούτου δεν δικαιούται. Επειδή δεν κατέβαλε τα ασφάλιστρα του σύμφωνα με το συμβόλαιο οι εναγόμενοι δεν έχουν καμία υποχρέωση προς τούτο ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 4. Επομένως η αξίωση του ενάγοντα για απαλλαγή πληρωμής ασφαλίστρων είναι κακόπιστη σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 που προβλέπει τούτο μόνο σε περιπτώσεις διαρκούς ολικής ανικανότητας προς εργασία. Οι προθεσμίες δε που τίθενται στα ασφαλιστικά συμβόλαια σκοπό έχουν να αποκρυσταλλώνονται στο μέγιστο οι απαιτήσεις που είναι δυνατό να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να καταβάλουν. Πέραν του ότι υπήρξε καθυστέρηση τρία
(3)χρόνια στην υποβολή της αίτησης μετά την έγερση της αγωγής, η απαίτηση από Λ.Κ.17.100 αυξάνεται σε Λ.Κ.51.905 και εκτροχιάζει τις οικονομικές προβλέψεις των εναγομένων και επηρεάζει τα οικονομικά αποτελέσματα επί της ζημιάς των εναγομένων. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης πρέπει να απορριφθεί. Ο αιτητής δεν ζήτησε με αίτηση την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και ουδείς των διαδίκων ζήτησε την αντεξέταση των ομνυόντων. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η κα Ζαχαρίου στην αγόρευση της εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσφέρθηκε με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση παρέμεινε αναντίλεκτη αφού δεν αντεξετάστηκε ο ένορκος δηλών. Η μη συμπερίληψη των όσων ζητούνται να καταγράφουν στην έκθεση απαίτησης με την αίτηση τροποποίησης οφείλετε σε αβλεψία και παράλειψη που μόλις εντοπίστηκε χωρίς καθυστέρηση υποβλήθηκε η παρούσα αίτηση. Περαιτέρω η αίτηση υποβλήθηκε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, δεν είναι ούτε κακόπιστη ούτε καταχρηστική αλλά απαραίτητη για να απονεμηθεί πλήρης και επί όλων των διαφορών των διαδίκων, δικαιοσύνη. Οι ισχυρισμοί δε που περιέχονται στην ένορκη δήλωση καταδεικνύουν και ισχυροποιούν το δίκαιο του αιτήματος. Ζήτησε δε την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η κα Ερωτοκρίτου από την άλλη αφού εξήγησε με πληρότητα τα όσα ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση όπως και την σημασία των τεκμηρίων που επισυνάπτονται με την ένσταση, εισηγήθηκε ότι η αίτηση υποβλήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και χωρίς να δίνεται δικαιολογία. Υποβλήθηκε δε κακόπιστα, καταχραστηκά, χωρίς να είναι αναγκαία ως καταδεικνύεται από τα τεκμήρια που επισυνάπτονται με την ένορκη δήλωση του Μαρκίδη που συνοδεύει την αίτηση, δεν αναφέρεται η πηγή των πληροφοριών του κύριου Σαββίδη, θα προκαλέσει σύγχυση και θα επιφέρει ζημιά στους ενάγοντες. Εισηγήθηκε ότι πρέπει να απορριφθεί η αίτηση. Οι συνήγοροι επικαλέσθηκαν σχετική νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση εδράζεται επί της Διαγαγής 25 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί: «The court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his endorsement or pleadings, In such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties». ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οιονδήποτε από τους διαδίκους να διορθώσει ή τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες οι τέτοιες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνουν σαν αναγκαίες για σκοπούς αποπερατώσεως των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων». Θα πρέπει να επισημάνω ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έγινε από δικηγόρο. Η πρακτική αυτή όπως τονίστηκε επανηλειμμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο είναι ανεπιθύμητη, χωρίς βέβαια να την καθιστά αντικανονική αφού δεν υπάρχει κανονισμός που να το απαγορεύει. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση LOUIS VUITTON ή Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 αυτός που προβαίνει σε ένορκη δήλωση πρέπει να έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Σε ενδιάμεσες αιτήσεις όμως ο ενόρκως δηλών μπορεί να αναφέρει γεγονότα για τα οποία δεν έχει προσωπική γνώση εφ΄ όσον αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησης του. Ένορκη δήλωση που δεν συμβαδίζει με την πιο πάνω προϋπόθεση είναι αντικανονική και δεν λαμβάνεται υπόψη. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο ενόρκως δηλών πράγματι στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι οι παραλείψεις και ελλείψεις, που τώρα επιδιώκεται να αποτελέσουν μέρος της Έκθεσης Απαίτησης με την αιτούμενη αίτηση τροποποίησης της, εντοπίστηκαν από συζήτηση και με τρίτο πρόσωπο χωρίς να αναφέρει το όνομα του. Όμως δεν ήταν το μόνο πρόσωπο με το οποίο έγινε η συζήτηση και εντοπίστηκαν οι παραλείψεις και ελλείψεις. Ο εντοπισμός τους έγινε και κατά τη συζήτηση με τον ενάγοντα κατά τον Μάρτιο του
  1. Ως εκ τούτου βρίσκω ότι έχει αποκαλύψει την μία πηγή του με βάση την οποία εντοπίστηκαν οι παραλείψεις και ελλείψεις. Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων αποτέλεσε το αντικείμενο σωρείας νομολογίας, τόσο Αγγλικής όσο και Κυπριακής. Στην Αγγλική υπόθεση Clarapede v. Commercial Union Association 1883 32 WR 263 αναφέρονται τα εξής: «However negligent and careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side. There is no injustice if the other side can be compensated by costs». Στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd 1970 2 ALL ER 754 αναφέρονται από τον Λόρδο Denning τα εξής: «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money.» Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν σε πληθώρα Κυπριακών αποφάσεων, μεταξύ των οποίων, οι Ευριπίδου κ.α v. Καννάουρου 1985 1 AAD 24, Xριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α. 1991 1 ΑΑΔ 934 και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερομηνίας 19.01.
  2. Στην υπόθεση Στέλιου Φοινιώτη v.Greenmar Navegation Ltd κ.α. 1989 1 ΑΑΔ (Ε) 33 ο Δικαστής Πικής (ως ήταν τότε) συνοψίζει τις αρχές που διέπουν το θέμα ως ακολούθως:
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Αζά ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στέλιου Σάββα 1992 1 ΑΑΔ 704, λέχθηκε, ότι, διαφαίνεται ως θεμελιακή αρχή από τις διάφορες αποφάσεις ότι η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε στάδιο όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών, εκτός στις περιπτώσεις που είτε επέρχεται βλάβη στην αντίδικη πλευρά ή όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. επίσης Astor Manufacturing Ltd κ.α. A & G Leventis κ.α.
(1983)1 ΑΑΔ 926, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents 1994 1 AAΔ.426 και Άννα Latouf Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., Π.Ε. 10214, ημερομηνίας 12.01.
  1. Σοβαρότατος παράγοντας που λαμβάνει υπόψη από το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. (βλ. Geto v. M/V Vladimir Vasiliev (Αρ. 4) 1983 1 ΑΑΔ
  2. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, προχωρώ να εξετάσω την αιτούμενη τροποποίηση. Όσον αφορά το θέμα της καθυστέρησης, συμφωνώ με τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι το στάδιο που εγείρεται το θέμα της τροποποίησης είναι προχωρημένο. Ο Αιτητής θα μπορούσε να αντιλιφθεί την αναγκαιότητα της τροποποίησης από πολύ προηγουμένως και να αποτείνετο ενωρίτερα στο Δικαστήριο για θεραπεία. Ωστόσο ως έχει καταδειχθεί πράγματι δεν γνώριζε για το σφάλμα ενωρίτερα, κάτι το οποίο θα καθιστούσε ασφαλώς την αργοπορία στην υποβολή της αίτησης αδικαιολόγητη (βλ. C & A Pelekanos Associates Ltd και Ανδρέα Πελεκάνου, Πολιτική Έφεση 11103, ημερομηνίας 20.12.01), καθ΄ ότι τούτο έγινε αντιληπτό από τους δικηγόρους του που συνέταξαν την έκθεση απαίτησης κατά τον Μάρτιο του 2006 όταν συζητείτο η υπόθεση μαζί του, ότε και διαπίστωσαν ότι υπήρχαν παραλείψεις και ελλείψεις σ΄ αυτήν, γεγονός που προφανώς δεν αντελήφθησαν προηγουμένως λόγω μη σωστής αντίληψης των όρων του συμβολαίου ή μη ορθής μεταξύ τους συνεννόησης και απροσεξίας τους περί τούτου. Η καθυστέρηση από μόνη της, μολονότι σχετική, δεν πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη (βλ. Astor Manufacturing Ltd κ.α. Α & G Leventis κ.α (ανωτέρω), Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω) και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω). Ο παράγων της καθυστέρησης συνεκτιμάται ως λογική απόρροια του άρθρου 30
(2)του Συντάγματος για την ορθή άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην προκειμένη περίπτωση ο εκτροχιασμός της δίκης από την αιτούμενη τροποποίηση δεν υπήρξε τόσο μεγάλος που να διακυβεύονται τα θέσμια του Άρθρου 30 του Συντάγματος. Αναφέρω ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν άρχισε και καταχωρήθηκε η αίτηση μόλις λήφθησαν οι πρόσθετες αναγκαίες πληροφορίες. Επιπλέον, επισημαίνω ότι δεν ενδιαφέρει ιδιαίτερα, ποιο ακριβώς γεγονός ή διαπίστωση έδωσε το έναυσμα για να κριθεί αναγκαία η αιτούμενη τροποποίηση, φτάνει που αυτή υποβάλλεται καλόπιστα για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου οι πραγματικές και ολοκληρωμένες θέσεις του διαδίκου. Το ότι η αίτηση τροποποίησης φαίνεται να καταχωρήθηκε μετά από συζήτηση που είχε ο αιτητής με τους δικηγόρους του δεν αποτελεί παράγοντα που θα πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη. Έχω τη γνώμη ότι το γεγονός αυτό, σε αντιδιαστολή της εισήγησης των Καθ΄ ων η Αίτηση, ουδόλως καταδεικνύει κακοπιστία. Αν οι Καθ΄ ων η Αίτηση πιστεύουν ότι δεν δικαιούται ο αιτητής στις αποζημιώσεις ή θεραπείες που επιζητεί με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης ίσα - ίσα που θα πρέπει να τεθούν όλες οι διαφορές τους ενώπιον του Δικαστηρίου για να αποφασίσει το Δικαστήριο. Η θέση των Καθ΄ ων η Αίτηση ότι δεν προβλέπονται από το συμβόλαιο οι επιδιωκόμενες με την τροποποίηση αποζημιώσεις δεν μπορεί να δικαιολογήσει την απόρριψη της αίτησης αφού κάτι τέτοιο θα αποτελούσε εκ προοιμίου αποστέρηση του δικαιώματος του Αιτητή να προβάλει τους ισχυρισμούς του. Επιπρόσθετα, ο ισχυρισμός για επηρεασμό των δικαιωμάτων των Καθ΄ ων η Αίτηση από την τροποποίηση παρέμεινε ατεκμηρίωτος αφού δεν συγκεκριμενοποιήθηκε επαρκώς ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε πειστική αιτιολογία. Η θέση τους ότι εκτροχιάζει τις οικονομικές προβλέψεις των εναγομένων και επηρεάζει τα οικονομικά αποτελέσματα των εναγομένων στη ζημιά τους δεν πείθει. Το Δικαστήριο είναι τεταγμένο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης που στην προκειμένη περίπτωση είναι άρρηκτα συνυφασμένα με το δικαίωμα του διαδίκου να προβάλει τους ισχυρισμούς του και όχι στο να προστατεύει τα οικονομικά συμφέρονται της ασφαλιστικής εταιρείας των Εναγομένων. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις έχοντας κατά νου την φύση της αντιδικίας και τις θεραπείας που ζητούνται, κρίνονται υπό τις περιστάσεις απόλυτα φυσιολογικές και κατ΄ επέκταση επιτρεπτές. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Patrick Jack v. Philiappa Estates Ltd 1988 1 AAΔ.607 «σε μια αίτηση αυτής της μορφής δεν χρειάζεται να τίθεται στην ένορκη δήλωση ισχυρισμός ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία ή να εξετάζονται ακόμη και οι λόγοι της καθυστέρησης γιατί θεωρείται από την ίδια την κατάθεση της αίτησης ότι ο διάδικος θεωρεί την τροποποίηση αναγκαία, ενώ το Δικαστήριο κρίνει και ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση το συνολικό υπάρχον υλικό και ισοζυγίζοντας τις θέσεις της μιας και της άλλης πλευράς». Για όλους τους πιο πάνω λόγους θα εξασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Αιτητή. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί και να παραδοθεί στους Εναγομένους μέσα σε δέκα πέντε
(15)ημέρες από σήμερα. Η τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί και να παραδοθεί στον Ενάγοντα εντός δέκα πέντε
(15)ημερών από την παράδοση σ΄ αυτούς της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Η τροποποιημένη Απάντηση εντός δέκα
(10)ημερών από την παράδοση σ΄ αυτόν της τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης. Όσον αφορά τα έξοδα θα ήθελα να σημειώσω ότι ως θέμα αρχής αφού αυτός που αιτείται την τροποποίηση προκαλεί την εκτροπή της διαδικασίας αυτός πρέπει να επιφορτώνεται και την δαπάνη. Συνεπώς τα έξοδα της Αίτησης και όλα τα έξοδα που χάνονται (costs thrown away) λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση - εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.