ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ ν. ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγ.: 3289/2004, 17 Νοεμβρίου 2006 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2006:A156 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Η. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 3289/2004 Μεταξύ: ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ Εναγόντων -και- 1. ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 2. ΕΥΓΕΝΕΙΑ ΤΟΦΑΛΗ 3. ΜΑΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ 4. ΣΟΦΟΥΛΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Εναγομένων Αίτηση παρακοής ημερ. 23.2.2006 Ημερομηνία: 17 Νοεμβρίου 2006 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα - αιτήτρια: κ.Κουμής Για τον εναγόμενο 1 - καθ΄ου η αίτηση: κ.Ιντιάνος Εναγόμενος - Καθ΄ ου η αίτηση παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η 1. Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα - αιτήτρια επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζεται ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση σε συμμόρφωση με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.9.2.05. 2. Η αίτηση βασίζεται στο περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 42 και στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ1 και επόμενα, Δ.49 Θ1 και επόμενα και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. 3. Τα αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά γεγονότα όπως προκύπτουν από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 9.2.2005 το Ε.Δ. Λάρνακας στα πλαίσια της αγωγής 3289/2004 διέταξε τον εναγόμενο 1- καθ΄ ου η αίτηση «να παραδώσει στους ενάγοντες το όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής BBD358 μάρκας Mitsubishi Lancer Saloon στα γραφεία της Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, στην Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου αρ. 89, Φιλάντα Κώρτ, Λάρνακα, εντός 10 ημερών από της επίδοσης του διατάγματος προς αυτόν δια να πωληθεί με δημόσιο πλειστηριασμό και όπως τα εκ της πώλησης έσοδα διατεθούν έναντι ή για εξόφληση της απαιτήσεως των Εναγόντων και εξόδων νοουμένου ότι οιονδήποτε υπόλοιπο θα διατεθεί προς όφελος του εναγόμενου 1.» Στο εν λόγω διάταγμα υπάρχει η προβλεπόμενη οπισθογράφηση. (β) Στις 30.3.2005 επιδόθηκε προσωπικά στον εναγόμενο 1 - καθ΄ ου η αίτηση το διάταγμα του Δικαστηρίου που περιγράφεται στη παρ.(α) ανωτέρω. 4. Όλο το υπόλοιπο περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση αμφισβητείται από την άλλη πλευρά και ειδικότερα ότι ο Ιάκωβος Ιακωβίδης είναι υπάλληλος των εναγόντων και εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση ως επίσης ότι ο εναγόμενος αρνήθηκε να συμμορφωθεί με το διάταγμα του Δικαστηρίου. 5. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από μέρους του αιτητή. Αντιθέτως ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση έδωσε μαρτυρία. Ανέφερε ότι το πιο πάνω όχημα ενεπλάκη ολοσχερώς σε τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη την 1.1.2003 στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας. Συνεπεία του ατυχήματος το όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς και το πέταξε. Επίσης τραυματίστηκε σοβαρά με αποτέλεσμα να νοσηλευτεί για ένα περίπου μήνα στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και άλλους 4 μήνες περίπου σε ιδιωτική κλινική όπου και υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Δεν εργάστηκε για περίοδο ενός έτους από την ημέρα του ατυχήματος. Πληροφόρησε σχετικά το κ.Γιώργο Σιεκερή υπάλληλο των εναγόντων. Ο εναγόμενος 1 έκαμε πρόταση προς τους ενάγοντες να τους καταβάλλει ΛΚ100.- μηνιαίως, την οποία όμως απέρριψαν. Ο Αστ.10 Νίκος Ορφανός ανέφερε ότι την 1.1.2003 υπηρετούσε στο Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης και κατ΄ εκείνη την ημέρα εξέτασε τροχαίο δυστύχημα που έγινε στο δρόμο Λάρνακας - Δεκέλειας. Ένα από τα δυο οχήματα που ενεπλάκη στο ατύχημα ήταν το υπ. αρ. BBD 358 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση ο οποίος τραυματίστηκε. Δήλωσε ότι οι ζημιές του εν λόγω οχήματος ήταν εκτεταμένες τόσο στο μπροστινό μέρος όσο και στο αριστερό μέρος καθότι μετά τη σύγκρουση κτύπησε σε κάγκελα. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το μπροστινό μέρος του οχήματος σχεδόν έλιωσε και ότι η μηχανή σχεδόν μπήκε στο αυτοκίνητο. 6.1 Για την στοιχειοθέτηση της παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου πρέπει να αποδεικνύονται:
- i)ότι οι όροι του διατάγματος είναι σαφείς και δεν επιδέχονται οποιαδήποτε άλλη εξήγηση
- ii)ότι ο καθ΄ ου η αίτηση έχει την δέουσα γνώση των όρων του διατάγματος και iii) ότι αποδείχθηκε παράβαση των όρων του διατάγματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας 6.2 Νομική βάση της αίτησης αποτελεί το άρθρο 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.80
(1)/02: « Νοείται ότι έκαστο Δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμό σε παρακοή σε οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώση του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στην μή υπακοή διατάγματος.» 6.3 Στις υποθέσεις Κrashias Shoes Factory Ltd v Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier Kg 1989 1 ΑΑΔ (Ε) 750, Antonis Mouzouris & another v Xylophagou Plantations Ltd 1977 1CLR 277 και αναφορικά με την αίτηση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου (αρ.4) 1993 1 ΑΑΔ 961, έχει επεξηγηθεί ότι το ρηθέν άρθρο αποτελεί το δικαιοδοτικό πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η αίτηση εξαναγκασμού σε συμμόρφωση και ότι οι πρόνοιες της Δ.42Α συνιστούν δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 του Ν.14/60. Έχει νομολογηθεί ότι οι πρόνοιες της Δ.42Α έχουν επιτακτικό χαρακτήρα, εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά (βλ. υποθέσεις Mouzouris ανωτέρω και HgiCosta v Thomaides Bros 1979 1CLR 476). 6.4 Η φύση της διαδικασίας αυτής και οι κυρώσεις που μπορεί να προκύψουν επιβάλλουν την σχολαστική τήρηση των δικονομικών κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42. Η πολιτική διαδικασία για ανυπακοή διατάγματος έχει δυο σκοπούς (βλ. υπόθεση Krashias ανωτέρω):
- i)τον πειθαναγκασμό σε συμμόρφωση και
- ii)την τιμωρία του παραβάτη. 6.5 Είναι φανερό ότι η Δ.42Α προβλέπει μόνο δυο διαδικαστικά μέσα για την αντιμετώπιση της παρακοής διατάγματος:
- i)την έκδοση εντάλματος δέσμευσης (Writ of Attachment) και
- ii)την έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης πραγμάτων (Writ of Sequestration). 6.6 Το ένταλμα δέσμευσης αποβλέπει κυρίως στον περιορισμό του ατόμου και όπως διασαφηνίζεται στον Καν.6 της Δ.42Α αυτή δεν είναι η μόνη κύρωση που μπορεί να επιβάλει το Δικαστήριο αφού παρέχει την διακριτική ευχέρεια και την τιμωρία του παραβάτη με πρόστιμο αντί της καταδίκης του σε φυλάκιση. 6.7 Η διαδικασία παρακοής διατάγματος πρόκειται για οιονεί ποινική διαδικασία και σαν τέτοια εναποθέτει το βάρος στους ώμους του αιτητή να την αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν Σιδερά Έφεση αρ.16 ημερ. 24/5/93, Κώστας ν Κώστα αρ. Έφ. 153 ημερ. 27/2/03 και Borrie & Lawe The law of Contempt, 3rd edition σελ.565 - 567). 7. Ως έχω ήδη προαναφέρει οι ενάγοντες - αιτητές δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε προφορική μαρτυρία. Το γεγονός ότι το εν λόγω όχημα ενεπλάκη σε ατύχημα και υπέστη τις ζημιές που περιγράφονται ανωτέρω, ως επίσης το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση το πέταξε είναι αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Ανεξάρτητα όμως απ΄ αυτά τόσο ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση όσο και ο Αστ. Ορφανός μου έκαναν καλή εντύπωση και δεν περιέπεσαν σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία τους καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση ανέφερε ότι το γεγονός ότι πέταξε το αυτοκίνητο του μπορεί να επιβεβαιωθεί από το Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης ενώ ο Αστ.Ορφανός ανέφερε ότι δεν τους ανέφερε κάτι τέτοιο δεν είναι ικανό να κλονίσει είτε την αξιοπιστία του ενός είτε την αξιοπιστία του άλλου μάρτυρα. 8. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα αίτηση έχουν ως εκτίθενται πιο πάνω στις παρ. 3 και 5 ανωτέρω. 9. Όπως έχω ήδη προαναφέρει το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του αιτητή να αποδείξει μεταξύ άλλων ότι ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση ηθελημένα παρήκουσε το διάταγμα του Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη μου τα γεγονότα και ειδικότερα ότι το εν λόγω όχημα ενεπλάκη σε ατύχημα και υπέστη εκτεταμένες ζημιές όπως περιγράφονται πιο πάνω και το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 - καθ΄ ου η αίτηση πέταξε το όχημα αφού καταστράφηκε εντελώς κρίνω ότι δεν απείθησε ηθελημένα στο διάταγμα του Δικαστηρίου. 10. Το γεγονός ότι στην αίτηση δεν συμπεριλήφθηκε η Δ.42 (Α) έχοντας υπόψη μου τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου,
(1991)1 ΑΑΔ (Α) στη σελ. 376, κρίνω ότι πρόκειται για παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί και θα εξέδιδα σχετική διαταγή δυνάμει της Δ.64 σε περίπτωση που η αίτηση επιτύγχανε. 11. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 1 - καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των εναγόντων - αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ...... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο